장음표시 사용
691쪽
ἡum potias ex pacto & providentia, quam hetin
reditarium praesumendum est. In dubio enim id, quod est ex natura rei di non ex singulari εχ conventione, 'sumitur. At eo seudum ex pacto & providentia , est ex natura seudi s sicut contra, het reditarium esse, est ex singulari eonventione. Sic etiam in dubio contrahentes videntur se dispositioni juris communis confor mare. At ius seudorum qualitatem hyedit
riam non agnoscit, sed tantum ius linguinis,ut notat Matth. de Assii 2. uspralia. stud. num. 47. Sed ut maxime concedamus, se a Mon stertensia esse hqreditaria; non tamen inde con tinuo sequeretur, ea etiam ad extraneos & λstipite, primoque acquirente alienos transire.
1 Nam si Doctoribus eredendum est, heredit rium seudum est, quod ex verbis in investit in usurpatis hereditariam qualitatem induit hactenus , ut quisquis ultimo defuncto Ualillo in seudum succedat, ejusdem etiam sit haeres. Illudque ici duas species deducitur. Qua mque tantum hetredum fit mentio sine alia adiectione, ut Titio de ejus hiredibus fundum Sempronianum in seudum e cedo. De hae specie variant Dinores. Quidam enim putant hane spretem 1 seudo ex pacto, de providentia non differre, sed sensum hujus elauialae eundem esse, ae si liberis & descendentibus con tessio facta esseti eum vocibulum Ha dilau,seeundum ius seudorum, eam vim habeat, ac si de filiis actum esset. Alii eo edunt hoc sevis dum ad liberos tantum & deisndentes pertinere,ita tamen ut etiam sint lipedes,& iure hqreditario in eo succedant. In eo vero consentiunt, hoe seudum ad extraneos non transire.
Quandoque seudum ita coneeditur, Tim o eius enum qui ιμ-φre. Hoc seudum propter verba ista generalia Haraas a s Fe, quidam absolui. hqreditarium appellant, ita ut seudum instar cuiusque rei hereditarie ad omnes etiam extraneos hiredes, qualescumque illi fuerint, transmittatur. Alii istam verborum generalitatem restringendam putant ad subiectam materiam, de habiles,& idoneos, ae consequenter ad L. primi aequirentis descendentes. Haec ut iam' ad nostram hypothesin aecommodemus , Priavilegium vel statutum nostrum non loquitur generaliter de heredi v quibuscumque ; sed limpliciter haeredum & hqreditariae successo nis facit mentionem, Ac proinde ut maxi hine seuda Monasteriensia dicenda essent hereis reditaria, non tamen essent transitoria ad extraneos i quia heredum vocabulum, secunddin
priorem illam speciem seudi h editarii, indicto priri legio accipiendum esset de heredibus sanguinis, Ee primi aequirentis detandentibus. Quod autem dictum est, lactetarem huiusmodi studi hqreditarii etiam deia re esse hqredem, hoc ita intelligendum , scilicet hqres esse posse, delata sibi hereditate. Nam eum favore creditorum inductum sit, ut hetoeditatem cogatur agnotare, de consequenter praestare factum sui prae eecteis, ma est imputandum illi, qbi heres esse non potest sed eo easu sue redit ex dispositione cap. i. de Dces'. stia. Et immediata caussa filiorum luceessionis in hisce seudis hereditariis, quia silij sunt , non quia
heredes. Matth. de Afflictis insanie. ut. δν t. vel si L num. 7. cir 8. Porro etsi statutum nostru ni, quod vim legis habet, generaliter de quibulvis hi redibus loqueretur, nihilo tamen magis extranei successionis capaces essent. Nam licet verba ab homine generaliter prolata. 'generaliter etiam accipiantur; tamen a lege prolata restringuntur ad subjectam materiam, ne leges legibus adversentur, ut suprὶ dictum est. Et tantum de prima Limburgicae ratione. Secunda ratio extendendi appellationem heredis ad extraneos e evitando absurdo proposito, directe conis opponentem retorque Iura Namsi castrum, de territorium controversum cum appertinentiis iure seudi recognoscitur, si iuramentum fidelitatis pro eo praestatur, si in successione foeminae masculis, Se secundo-se niti fratres a primo. genito iure laudatis consuetudinis sunt exclusi: absurdissimum esset, nunc
iure allodii ab extraneis iure seudali prorsus ine nitis detandentes excludi. Neque enim uisnus & idem artieulus est successionis, qui inter
proximum cognatum, de extraneum controVer
titur,de ille de quo in privilegio disponitur,neminpe de successione taminarum. Nam horum capitulorum diverset sint rationes,de alio respectu seu dalia placita foeminas excludunt alio extra neos. Ut facile si intelligere,cur in uno dem que articulo suecessionis seudorum,in linea desiscendenti de collaterali diversum jus observetur Priterquam enim,quod collaterales, hoc est,ex
tranei a detandentibus primi investiti distin guuntur seeundum juris laudatis dispositionem,
cujus aut ritas lassicit, etiamsi lateat ratio; naturali etiam ista distinctio nititur ratione, de ae quitat ei quia quisque sitis descendeptibus prospexisse, neque ullam habuisse cogitationem de extraneis in hoc genere successionis censetur. Et se non est dioendum, quod lipe dispositio videatur accusare naturami im& potius censeri debet, quod ad nullius tendens iniuriam, sed suum cuique aequa lance tribuens, naturalem erga suos descendentes aisHionem augeat. Tertia ratio etiam iuipertinens di nullius est momenti. Nam quod statutum exclusivum fi liarum in filiorum savorem ad colliterat s extenditur, hoe suadet ratio emis vandae familiae, cuius intuitia taminae a statuto excludun- 'tur. Sic eum filia naturali quadam aequitate contra placita Audalia habilitatur hoc beneficium extenditur etiam ad de dentes ex filia. Sed quemadmodum in termino , ad quem fit aequiparatio, non quilibet masculus, sed solum , ut statuti ratio dictat, ius agnationis habens taminas exeludit; sic quoque in termino aequiparat ut paritas terminorum servetur non quaelibet tamina , cd sola ratione subiectae materis ex Vasallo primo seudi, acquisitore dc ndens, successionis capax est. F i Qua γ
692쪽
Quarta latio omnino militat pro Diophol Tertio videamus, Utrum seudum eontra. di eo. Cum enim seuda regulentur non a Iure Wrsum, per cessionem 1 Domina Nalbui communi Romano, sed a consuetudine oc pla' factam patruo suo Domino Fredet ieci . in i cili, seudalibus; consequenter in ma eria icu sius Frederici persona censeatur esse effectum dili, seudalia placita habentur pro iure CUM seudum novum i Et quidem hae transsatione muni. Ita ergo facienda est interpretatio statu Limburgica sustinet , seudum iactum esse no ti Monalteriensis, ut minus laedat jus seudale, vum. Quia seudum essiciatur novum muta. proindeque privilegii verba, loquen iis de ser xione personae, de quando quis non comm minis, ad primi Va Ialli descendentes sunt ni agnationis parente illud acquirit. Antis tingenda , nec ulterius extendenda , quo quum vero dici, quod a maioribus acquisitum istud beneficium, quantum fieri potest ν luxi est, dc in quo non tam investitura, quam auia seudotum consormetur, de ut exorbitantia di se liquae investiturae renovatio fieri solet. unde positionis, ae generalitas sermonis reducatur cum non tam per successionem , majoribus ad jux eommune. Quod vero pars adverse di D. Fredericus c qui alioqui haeres sanguini,cit, interpretationem eam, qua desceditur ι extixit quam per cessionem, sive translatio. iure communi, esse odiosam, de se restringe nem hoc seudum adeptus siti sequens esse vi. clam i haee regula concinit suprapostae recepti detur, id ipsum a propria se di antiqui natura iuri, conclusoni, videlicet, seuda licet in alis recessisse, dc novum effectum esse, proindeque quibus eontra naturam seudalem concedantur, Diephoidicum, uti qui ex D. Frederi eo non in reliquis tamen, quae non sunt alterata, in ro- descendat, non recte gloriari sanguine primicta Se simplici natura remanere. .. acquirentis. Pro quintae rationis solutione, rursus repe Sed non obstante isthae eessione, sive trans- η, tendtim est , ius se ale pro iure communi latione rectius dicetur . seudum hoc antiquum in mite ia seudali haberi. Quo praesupposito esse, semperque quamdiu in Bronckhot stimeonceditur , privilegium Monasteriense lo- familia fuit, mansisse. Quia antiquum seu dum quens expresse in uno casu, ad alium, ubi iu- dicitur, quod ab uno ex majoribus, qui eor tis communis eorrectorium non est, omnino munis fuerit parens, est aequisitum , ad quoda, trahi. Alioqui ubi clausula contrὲ naturam omnibus primi Vasallideseendentibus ius eom actus, ει ad correctionem iuris communis ap- petit, 'uod in spe consistens absque facto suo ponitur, quae in aliquo essicaciter operatur, de- nemini auferri potest. Atqui e stat , Disbet in reliquis restringi, ut minus laedat ius pholdieum ex Giliberto secundo, primo hujus commune, & naturam actus I. si ιν πιο is pr. C. seudi acquisitore descendere, & proinde itiis insit stam. ms. ia Lila. 9. si in comparamne. o hujus seudi successione ipsi per praedictam eenim.d lib. ω in ι.ε. Finriti. D.ri dama. t est.Nunc sionem praeiudicari non potuisse. Quin etsi videat Limburgica,an paria sint,dc an eadem Domina Heilv iga Bronckhorstica, Di hol-triusque dispositionis si ratio; quemadmodum dici proavia, oc Dominae Nalburgis amita, iadestendentes. sic extraneos admitti, & excludi. istam cessionem consensisset, jus tamen Le-Lt an extraneos,ad suecessionem seudorum avi cessionis ipsi salvum mansisset. Imo nee ipia mitti,st eorrigere ius commune,nec net cedens Nalburgis a seudo cellis in perpetuum
Sexta ratio per se verissima est, sed nihil sa- excludi debeat , sed mortuo cessionatio siscit ad propositum. Quia Me non sumus in te liberis, seudum per transactionem remigum minis istius propositi rasus. Nihil enim minus iure antiqui seudi ad ipsam pertinuisset, etiam indubitatum estin materia seudali, quὶm quod si in cessione renuntiasset omni iuri, quod ba seudum non egrediatur illius lineam, a quo beret, vel quod pollet, aut speraret habere primum expit. Quod ergo sub regula com- Nam adhue mortuo cessionario sine liberis, inprehenditur, frustra in controversiam vocatur, seudo ceta jure antiqui seudi cedens Meeessinquia non dicitur res obseura, nec ambigua; sed set, nis expresse cum pacto renunciasset, ut elata de ema pro eo, qui se landat in regula, cessionarius de illo investiretur tamquam de necessique est adversario probare, quare in seudo novo, t. tres eram fmm. De eo qui sim feccasu , quem in controversiam vocat, non sit cis stud. patem. lib. a. tu. 49. ubi DD.
Ioeus tegula . Ex his omnibus nunc conle- e LM. v. tis. 26. q. κα' quitur, Monasteriense beneficium, sive statu- Sequitur quarta quaestio. Feudum eontroistum extraneis haeredibus minimὸ suffagari. versum , arienta prima origine & inspectis Et sanὸ si extranei seudorum Monasterien- primis investituris, masculinum. an sceminisum essent rapaces, ampliatae successionis be- num si cessendum i Et anne seeundum pri-neficium tenderet in magnum praejudicium mam investituram omnes subsequentes sint eorum, quibus est indultum. Nam ubi semel interpretandae, praesertim in easu praesenti tseudum in alienam parentelam transitum feci se Haec de subsequentes quaestiones spectant ad set, serὸ numquam primi acquirentis descen- controversiam . quae Comiti Di ephoidi eum dentes ad eius suecessionem admitterentur. Et Episcopo Monasteriensi intercedit. se bene fietum in filiarum favorem concessum, Ad praesentem quaestionem quod attinet contrarium sortiretur exitum. Atque haec de Monasteriensis pro certa iuris seudalis regula altera quaestione Pinsupponit , quod investiturae ante omnia
693쪽
snt eonsiderandae, & inspiciendae, earumque ita interpretatio facienda est ne verba sine tenor tamquam seudi lex exacte attendenuus, Otiosa , sed quid operentur. Praeterea seemi ad quem velut scopum, omnis seudi status sit neam successionem eommuniter esse receptam, reserendus. Iam autem assiam it ,hulus contrO- ex ipsius Monasteriensis statuti tenore satis versi seudi investituras filiarum, aut scemina- colligitur. Apparet enim ex eius verbis, 3erum non modo nullam facere menti nem, sed mente emanasse illam ad eorrectionem seudo-e eontrario innuere hoc seudum esse malauli' rum, per specialia pacta in masculina mutatonum, ut apparet ex investi Iuris, a0nis ιq7T. rum. Et si Dominus seudi per bene fietum a Vo. 1319. concessis. UndE sequem esse vi- suum admisit tamineam successionem in seu detur, Diephia di eum utpotὶ ex icemina des, dis arctiori vinculo sibi obnoxiis, multo ma cendentem huius seudi non esse cap cem. gis eam gratiam facturus sui siet in aliis seudi,,
Ad quam objectionem respondemus, quod nisi jam constitisset, alios vasallos , qui seuda praemissa tegula vera quidem esse conceda ur; simpliciter absque durioribus illis pacti, , t 3ii sed pro eius declaratione addendum, imprimis an an leden I in maristant te cognoscunt,
inspiciendam esse investituram primam, quia ea gratia non indigere. Denique seudum con- e shxe est radix, & sundamentum sequentium cessum videtur , secundum eonsuetudinem lo- investiturarum. Prima autem investitura An- ei ubi situm est, textus in Const. Par. Hiam. τε sno i s. eoneessia fuit Gisberto Bronckb Orsti- prae controversiae. Atqui Monasteriensis si eo ejus nominis secundo. Haec non continet tetur, ton ver stulum mn eo situm in Ditri si
illusulam t' in retium a PalI let eii ; sed Momon G, ita enim ait suarum defensiona simpliciter concessa est hoc tenore. 1Dp Olta lium positione 36. Das die streitisse Per
to Dortheloe dat Slot uno die a linge Quae assertiosi vera est , ipsa rei evidentia do Derstha' ban Dolibe foe 'o alis die cet, seudum controversum situm esse, vel in han viisl bnd viastre Stifre to lehen sille: Discesi Trajectensi , vel in Comitatu Zuth et thoe esii Nos otia ab Ho a Discam Μώn- phaniae. In istis vero provinciis notoria est stiriensi starem , quia Domina Gis euo Bum εαμ consuetudo de taminarum successione in se u-
fita Domino in Bin stoe . in studum encsimus ca- dis, adeo ut scemina proximior masculum res,tim tinnisum dominium tu Bo cheloe, ita π motiorem excludat. Ex his nune rectὸ inser- istud a uobis nostrarie Discesi in studum 1enetur. Quae tur, seudum controversum secundum ten verba, So ais die I hoc est, Ita ut, ut rectὸ rem primae investiturae de Anno 1 o s. simpliuaccipiantur, accipienda sunt ex usu, Optimo ei ter concessum , receptum intelligi pro se, de verborum interprete. Iam autem ex actis con- haeredibus utriusque sexus, Glissa ον in. notas. fiat, Dominam Henricam a Dodin glitue erit in c. unici Fib. mia. fetid. tonst. G iri Andr. de
Gisiarii secundi conjugem, non tantum hoc isernia, Bald. 8e Alvatot. Caetersim istae pri seudum possedisse, sed de in illud necessisse mae investiturae tenor in subsequentibus es
cum exclusione agnatorum. Unde colligitur, mutatus, Nam Anno i q7 . in investitura Guia hoc nudum inspecta prima origine tamineum berto tertio concessa, haec nova clausula fuit
si fuisse. Et hoe etiam in dubio praesumendum adjecta: Co biisen und ghestilli tig reth te inesset, ex communi consuetudine tamineam Naan-lrpen. Paulo post, nempe Anno Iq9α successionem approbante I secu adiim quam po- in investitura concessa Frederico, praedictae nciat ius , qu m iuxta seud alia placita stud a regu- vae clausulae hie adiectio facta est . viid to al: Iantur. Consuetudo enim specials derogat ge- sit liben rit lite n ais die ban bina biid bna
nerali. Et in materia seu dati attendere potius fer uert ben to anulis et to Iehen eatnt debemus simile eonsuetudinis, quam simile viid sit ne vooi latren biid sit ne seligite iuris scripti. c ommune etiam illud dicterium, Droidet Oisberi Deir to Dioni, holit
hoc est, Pedum neminem exclarit, latis indicar, hostiliten die tolthen ont His alitia lyadein Germania is minas ad successionem Eccle- de j dce. Hie investiturae tenor in sequentisasticorum seudorum admitti. Exceptionalia bus investituris suit retentus. Hi ne quaeritur, quoque sve specialia illa pacta, quibus tam i- an isthaec mutat Io, de variatio investiturarumnae a successione exeluduntur, veluti, t 3ti tendat in aliquod praeiudicium succetarum
an an liben t'3ii Ditnst irrans Ithei seud alium , quibus ex prima investituta iust 3u madet liberis retthien I de e. eviden- quaestum suit ζ Quod recte negaturi consat . stissim E probant, tamineam successionem con- enim, primae investiturae tenorem in tertii suetudine esse receptam, de hactenus locum pra sudicium mutari non posse, nisi omnibus S habere, donee derogatoriis pactis alteretur, quorum interest eonsentientibus ut nat . in Fiuxta regulam, exceptio firmat regulam in a. praurea qua b. mo . sevd. a it. crine. i. de eo eis libus non exceptis. Nis enim exceptiones illae D. fat. agnat. Zasu par s.fud. num. 22. Cur essent de regulat pacta illa sipecialia redderen- eius Iunior pari. 1. defleui. late. n. 4r. Proindὸ I tur nulla, de nihil operarentur. Semper autem in dubio praesumuntur Domitus, de Vasallus,
694쪽
per additionJm novae clausulae, successionibus praejudicare noluisse. Quia quisque censetur se juri consormare, nec aliud cogitare, quam quod Legi sit consentaneum. Ista ergo nova
clausula t'm inhien an an lihen ius exprima invehitura successionibus quaestum, non eli sublatum. Sed ea clausula ita intelligi debet, Salvsitire terti . Hine Paulus de Castro, quem Zasius & alii referunt, scribit, inusituram inristendentilas talem esesiastimi, quali, in maioribus D t. Item quod DomiΛΛΛ in dolis itin aheri quasito pr. Δ 1e non inrevi t. Unde quod dicitur, omnis nudi lex ex in uestituta sumitur , imprimis intelligitur de antiqua investitura , cuius jus, sive quid in tenore mutetur, addatur, vel detrahatur , descendentibus semper manet sal-4-vum. Ex quo fundamento Baldus concludit tii resertar in ιιns fari ii. 3 quod si prima, inquiens, investiura tantulans pro se O risendenti-ns , tam magentis, etiam suminis, etiam i postea Derint at epta pro mos His risitim, per sales investituis ras adn p inditabisur famini, et 'hin deficientibui masculis Iuttedent, nee potuis per patrem eis anferri,
qtiod habent a genere , siue a majoribus. Quin &noua investitura, habens etiam aliam formam,
quam antiqua, non immutat eius vigorem, ut eodem ton . sevd. probatur pertext. in cap. i. de V kL d re p. aetas. O per notaι. in cap. I. in . Vno. Ut si . Quod vel maximὰ procedit, quando nova investituta facit mentionem de anti. quis investitur is , ut nostro casu, ibi Cot alefuit ben rethmi Ne . Nam inde conjicitur,
quod non voluerit Dominus tollere vigorem ex antiquis provenientem. Quin potius subro. gatum assumit sibi pristinam naturam, t. f ἰηara β. 1. D. de vinus . inteν vis. O tix m. & not. Bald. Rivarol. Matth. de Amict. istic δεδεμθ. δε- έrep. atat . fac. t. i. s. a. desticus' stud. Et summa dum constat de antiqua investitura, censentur regulariter subsequentes factae in personis dencendentium secundum pacta, & conditiones primar, ut ibidem λι-s i i. probaris. Cum ergo veteres investitura' etiam eo casu vigorem suum obtinent, quando earum tenor plane est mutatus, & eae novam sormam assumpserunt; multo magis avitum ius ex veteribus investitutis acquisitum in suo vigore manet, nec linditur, aut instingItur nova adjectione, aut novo pacto. Nam hoc casu, quo non mutatur
forma, sed novo apposto pacto, investiturae tenor augetur, Dominus seudi magis plus s ut ICtus loquitur qu)m aliud egisse videtur L iscvi. D. quem ad. servit. amis. Minusque est addere,c , Vel augere , quam mutare formam. Nam mutata forma prope interit substantia rei. I. Iulia ntis 3. sed quis. D. ad exhib. additamentum vero rei, cui iungitur, naturam asiam it autimento I. 62 imeν socerum. q. tam inter 2. D. ripa s. dotes. Sic& accesso obligationem non tollit, argumento t. q. 6. si ex conventiam; ibi cum accesterit aliquid rei iudicatae , non est a te iudicata recessum. D. de re iussit. 8e not. Jacobus de Ardi in in summa tis. Fib. mο . sui. amul. s. sed nti titustate . quem & refert Matth. de Assiis. in iis . de V kq. decrep. Hal. num. 3. Et ad omnem duabitationem tollendam, Dominus seudi Episcopus Henricus,ne suci Vasallo Domino Broncti horstico in avito iure videretur voluisse prae iudicate , in sua investituta novo isti pacto duia plicem clausulam ad se eit. I. vnn to alsult-
Quae locutionis geminatio, & rei teratus ea
tionis actus satis excludit, & repellit, quidquid ex nova illa adsectione alioqui conti Bronchhorsticos inserri posset. Ea enim locuationis geminatae , & re iterati actus natura est. ut omnia removeat obstacula, ficiatque ex in capacibus habiles, tamquam si omnia consulto , praemeditatὸ, animoque beia deliberat vel, ut dicitur, ex certa scientia loqui, & agere leges illum censeant, qui iterato quid loquitur , & agit. Duplex igitur ista elausula in vestiturae de Anno iso. omissa in omnibus sequentibus investitutis, nigno principis consilio est inserta, ut peream contra provisam calumniam cautum si de iure prininci antiquae in ve stiturae vasallis conservando; ita ut recenisti adhue prsdictae novi cautioni
man-lelim esset quasi quoddam condi.
mentum, ne inspida, seu damnosa temporis diuturnitate feret, quibus ad saporosam utili
tatem erat ab initio apparata. Atque hoc mo- 6sderamine set, ut nulla inter varias clausulas appareat repugnantia, quq in contractuum in terpretatione est vitanda. Bart. in I. D. h. qaa H. D. de ιenis. indes. rexi. ine. inire iustitis. q. carerem. D. de Me instrum.
Atque hse etiam de quarta quaestione dicta
sunto; qua satis, superque demonstratum est, seudum controversum , attento primet investi- ture tenore,considerataque eommuni Dioecesis Monasteriensis, vicinarumque, &qui in sue cessione huius seudi antiquit sis observata est: consuetudine, ese scemineum, nec eius natu tam per clausulas posterioribus invehituris invisertas, in pr judietum Reeectrum nemina rum , sve ex sceminis descendentium, esse mu
Iam ulterids progrediamur: & inquirendum nobis est, si citra veritatis prς iudicium eoncedamus hoc seu dum masculinum r an nec quς quinta erat quinio a nobis proposta Di phinicus, quamis ex famina visendens, tigore privilegis Itinasteriensis capax esse pori t Item an ne istud privilegium ad nuda soli, hi redibus masculis expressim concessa, & non tritum ad stias, sed N ulterioris gradus sceminas vel ex scemina de tandentes & denique, an tam ad maiora, quam minora seuda pertineat ρ Et quidem Episeopus Monasteriensis, Diephoidicum praedicto privilegio se iuvare non posse, contendit. Prim3, quia investituti etiam post istud privilegium concesse dicant, hoe seudum esse eeri
695쪽
ritht In an illini I hoe est, νε num Masuli- masculi admittatur. Ita ut potida eonsuetudo 69 . Ex investiturae autem tenore seudi legem succedendi in seudis, qu m tenor investitur. sumi derogantem omni iuri. attendatur. Quod juri maxime consentaneum Secundo, quia hujus Seneficii solae filiae sint est. Nam quae sunt de consuetudine, contractu .apaces . quippe cdm illud dispotiat tantum de inesse cententur, etiamsi expressi non sint.
filiabus. ibi up die Dotbire ais up dia Quam regulam habere locum in seudorum
asyne. Secundum communem autem usum concessione, notant expressim Peudiis. Proi
laquendi filiarum appellatione non comprehen- de haec beneficij provisio, sive dispositio dadi nepotes , praesertim in statutis, quae strictis- taminarum successione, up die Dotbter ausime intelligenda sunt , de praecise ut sonant, up die- ita accipienda est , ae si in
cum sint scripta contra ius commune, ideoque omnibus investituris expressim esset inserta. odiosa, Ac propterea neque ad aliam personam, Praeterea cum ista concessio t' m mari nus6.1 neque al1um casum extendenda mod au- ter I rere Diensimans guter fiat secuntem versamur in materia odiosa, ex eo cinquit dum tenorem iuris seudalis taminas excluden-Monasteriensis patet, quod admissio tam i- tis, debet etiam seeunddm illud interpretarinarum ad successionem seudalem eum jure seu- dc restringi. Unde admissa de habilitata tami-; dati pugnet, illud ue corrigit. Ex quibus in- na ad successionem . sedi cessat ius seudorum fert, quod sermo smpliciter prolatus, ut hic tamquam principale r ita Ee illa, non necessaria quod filia succedat, de primo tantum actu in- quoad iuris effectum. expressio masculorum telligitur. facta in concessione vel investitura. quae ab ipso Tertio. quia hoe privilegium distinguat seu- yire seudali tamquam accetaria de abundans da in ora . exteris, Sc ubi tractatur de seudis cautela dependet, debet etiam cum suo prin-m oribus . non disponi, filias debere succede- eipali cessire. Denique cum beneficium Monare in desectum filiorum i ubi vero agitur de steriense non in genere tantum bonorum, quae vulgaribus studis, ibi tractari de successione ab Ecelesia Monasteriensi in seudum ineognos- filiarum. Et aliis, secundum iuris dispositio- cuntur ; sed etiam in specie bonorum, quae nem, seuda maiora non sequi regulas & nor- t'm Idan lebeii de Dienst mans libenmas minorum seudotum, sed esse alterius con- recognoscantur, expressam mentionem faciat ditionis de formae. de sic disponendo super eiusmodi seudit, dum Quae Monasteriensis argumenta, quὶm vali- facit mentionem obstaculi taminas exeludenda sint . iam videamus, Proditatutione pri- lis, consequitur etiam illud beneficium conis mi argumenti sciendum , quod quamvis in in- cessum esse ex inta Itiemia, quae clausula aequi- vestituris masculorum fiat mentio, hoc tamen pollet clausulae derogatoriae . sive Noa obsola ulterid, intelligendum non esse, quam si ex- dic, Praesertim cum etiam scientia in mente reiatent. Si enim per hec inveniturarum verba, de . tenta obstacula tollat, secundem Baldum, dum ficientibus agnatis, filiae de qui per taminas vult, quod investitura pro se de filiis includat. ex primo acquirente deisndunt, excluderen- spurios. si de ipsa sciebat investiens. Tiatduitur, frustratorium esset beneficium Monaste- de primo argumento. riense. Id quod in maximum praeiudicium Ua- secundum adversae partis argumentum Mis allorum Monasteriensum redundaret, de pug- His modis refelli potest. Primo ex his privileis naret eum verbis pretdicti beneseij. quae ita gij vel statuti verbis trilibri mel mannens
portant quam agnatos, et iis deficientibus, ex mi gradus hiredes innificari, ratio recti ser- Verbis. Ac mente beneficii, admitti filias. Qua- monis non sistitur. Clausula vero ista lip diere de investiturarum verba, si agnatorum vel Dothi et als by dia modiae I Hoc est, i
EmicuIorum mentionem faciant , iuxtὶ prae- famnas quam mastulos, rum restringit, scis ampliat beneficium sunt intelligenda, ordine concedentis gratiam. Minua enim est die Eruleilicet luccessivo, puta, ut nuda pro nudis vria die nithi in sindi van mannes storii
mascuIinis recognita talia e seantur , quam min doc. hoc est, aer uim ex famum , quam ut agnati extant. Et lauda saepe Mi man- ipsisum at seu Num in sera quali Mi. Et Mnrils ret9ten conceduntur, etiam ut filia. quemadmodum per praecedemessa clausulam,
cujus in investitura non fit mentio, ad elusi den e deI litaniatn I viid b/pen I unde re modi leudorum successionem in desectum vera I die niti it findi vati niamitsi bonie
696쪽
inin i dcta non ratant denot si primi tantum
g xdus herede 3; ita multo minus per verba
correlativum non ad defunctum Vasalluuiseserenga sunt. Ac ut maxime concedatur, praedi ct. irum clausulatum nullam esse relationem in ter se, adhuc tamen negari non potest , pcr
gen re masculus ex sceminis sis; tuficari. Ne i
suisset concςdentii mens, prior civilia laqu in hoc cassiv n qn . modo nihil operaretur sed etiam alteriar intenticini obduritatem in duceret, de Max omitti. Praex e .non est verum , generi per speciem ;n duuo derogari, quando malox pit ratio in genetre , quam iuspecie, it thic. et tulit fortassis dici posset, generi per speciem der igiti, si species le genus essent eiusdem se . s. N. sIso auxem cas non solum aliut attrisuitur sexus generi, alius speciei; sed etiam utriu que, diversa est ratio. Non enim sis; liarum succςssio expresso e ςt ad certum gradum limitata, trahi id posset in dubio ad per ψ-- exus retrastylini. Denique ad subjectam ex
adverso argumentationem uno verbo responderi poni. Contrὲ rationem dialecticam esse ma se cultas ex sceminis, do filias in e cim dispositione positas se ira re, ut genus & species. Sed nec opus est, neminas in genere in statuto ad sucoctisonem seudalem habiles reddi, per intricat λverba probari; cum itaxutum expressis verbis
diserte esset e bp de Doth ter alis up de
mollias fce. Atque ita aequiparentur filiae fili aequiparatorum autem par est ratio, &idem ius. Proinde quemadmodum sub appellatione filii descendentes in infinitum comprehenduntur ; ita quoque idem in filia, quae hiesilio aequiparatur . statuendum. Annectitur
praeterea te hae clausula birmittetis erblittefo Illimgd. Quae quidem successionis qualitas ex propria seudi natura masculis ipso jure coma
petit, ut de eo cavere non esset necesse. Sed cum
aequilo aus inter filios de filias communica dum esseti ex vi aequiparationis statuti, iam declarat statutum, quale hoc Ius fit, nempe ut tam filii , quam filii succedant ordine , de suc-eessione lis reditaria, sive paterna, de perpetua. Ideoque haec clusela Peν haereditariam acies-m,
declarative, ut Omnis calumniandi. casio tolleretur , est adiecta ab eo, qui Principis benignitate de liberalitate dignum censuit. id bene' ficio suo expresse contineri, quod in dubio excommuni inseudandi consuetudine etiam omisissum, concessum videri poterat, videlicet, quod filiarum successio ad descendentes extendatur, etiamsi nee praedictae aequiparationis qualisas, nec generalis successionis modus in statuto esset
Secundo appellitione filia Wm I de Endentes ex eis comprehendi, colligitur ex mentestatuti. quia .ex eo, quod detque 'illum habetirespectum m ua is, neque Domino seu di te servaverit jus ἡ evolutionis, usque adeo , ut
etiam extraqe s in desectam cognatorum - ad renovationem seudotum apertorum admittat. qtae Silo inserinrciam esse Mentem, dc intientionem uatuti, quod ad utristes deseendes
ins filiarum, seuda debeant per istere, ne Vari ultu, sine littede Ludati decedM- et in ibi Tertio, hoc suadet ratio siniectae materi r ita enim de natura seudi, i ut nus successio ici
filii, de filiae quandocusque in materia seuda thabsque speciei denotatione ponitur. tuae ne neraliter , hoc est ratione desgnandae piolis, accipitur: quia in hoc genere acquisitionis, se
cunὸum materiam subiectam, uve rei natu ram in contractum deducta . praesumitur quis
que tam lis redibus suis , quam sbimet ipli pro Ulcere . idque ex Iegis providentia , quae hae casu factum hominis, hoc est, in velliturae Dinctum , ut inquit Baldus. saepie , aut inte pretatur. Ex quibus sequitur, quod cum d bia investitutae pacta benigne liceat interpreta ri in favorem Vasalli, eiusque descendentium.
ut iis in infinitum cautum esse censeatur quam --.vis ipsorum de sicendentium nulla sista sit me setjo r absurdum esset negarς. quod in statuto non, aeque ac in pactis investiturarum, sub filiae appellatione comprehendλntur nepotes ex ea, cum maior .vis, & benignior effectus statu torum, quam pactorum esse debeat. Huc a
cedit , quod provisio legis, vel statuti semper realis censetur, nisi expressim eam personalem esse dicatur, Matthaeus de Afflictis in c. in prianum. 23. δεμπίθ.DL Et magis hyjus nostri statuti provis' realis censeri debet, quia con tistet concessionem seuda leta, utpote quae Per
697쪽
. Consuetudines Feudales. i 49
se realis in dubio Praesumitur, MPmemo Le. I. 6ρ ia si . miro. a Castora investit. Et in seudis
filiorum appellatione contineri nepotes com muniter receptum est. Curtius Iunior de fisa pari. v. post. v si. 7. vers. um hanc mMertam.
Quarto hoe suggerit ius commune, quo tu sta ratione receptum est, appellatione filii nepotem contineri, ut inquit Julianus in I. iasta D. de υροι. signis de Paulus in I. βῆ 48 . D. eia. Et in omnibus serὸ iuris partibus, quod de fi-ho statutum est, ad nepotes item pronepotes protrahitur l. Da Mustens o 39. D. derir. -pr. I. ras. C ad Sta me ri L F qais filium 34. C. de
Et haec interpretatio nostro casia etiam reci pienda est, quo foeminae ad successionem admittuntur. Nam concessio facta filiae, sevi filio , facit seudum indifferens, de transitorium ad utrumque sexum. Quo casu appellatione Iiberorum continentur utriusique sexus desce
Quinto idem probatur ratione verisimilitudinis, quae nostro casu satis percipitur ex mu tua rerum comparatione. Nam ex eo, quod
Dominus nullo Omnino calu sibi reservaverit seudorum reversionem satis verisimile fit. quod non solam ad filias, verum etiam ad deiacendentes ex eis se a voluerit pertinere. Co stat enim, quod sceminae a successione seudi, nisi nominatim de eis eaveatur, Domini e n- templatione repellantur, quo videlicet deo cientibus masculis, seuda ipsis aperiantur. Iam cum Dominus eam legem sibi in beneficii eo cessione dixerit, quod prorsus seudum ape tum nec velit, nec possit retinere, verisimiliter de concedentis mente colligitur, quod habilitatis filiabus, etiam ad earum descendentes nuda voluerit pertinere. Quae verisimilitudiis
nis ratio etiam ex vicinitate scripturarum a geretur. Nam in eodem orationis contextu
immediate praecedit supra clausula, die creeri
die nil fit ensimi vis mannes stomment
cte. quae ad speetes seu individua non potestrastringi. . sexto a similitudine. Nam cum generalbrae utriusque sexus cognati nominantur , de capaces pronuntiantur, quibus seuda aperta rursu Dominus. inseudare teneturi simili ratione vel potius multo magis habiles ad ius successionis cens ri debent. Quod autem in
seudis procedi possit de s milibus adsimi Iia,t stantur post GloK Iae. de Bel viso, Alvarol.
Matth. de Afilict. de alii plerique omnes in ζ. . F. fida a fratres de 'ad. φιb. . in c. i. deIeud. Septim A maioritate rationis. Nam cum vigore statuit Monasteriensis ad benefietum renovationis, desie ientibus Valalli regnatis, extranei sint admittendi; multo magis cogna ti , praesertim qui ex primo aequirente desce dunt, successionis seu datis eapaces ceniari d bene. Cuius ratiocinationis vim auget, quod largius esse soleat jus successionis, quam beneficium renovationis. Ex quibus omnibus arparet , quod sive statuti verba, di mentem
sive id quod verisimilius est , sive etiam eam
sententiam, quae rei gerendae aptior est, sequa mur, filiae appellatione in nostro statuto cominprehendi etiam descendentes ex ea.
Jam etiam illud, quod 1 Monasteriensi desti icta hujus privilegii interpretatione cibi
ctum est, removeamus. Praemittendum , iciactis respectu diveriarum caussarum, istam M nasteriensem ordinationem mmiscuὶ privilegium, staturum, beneficium, Constitutionem nominari. Privilegium dici potest, intuitu seudalium placitorum, quibus sceminae regu lariter a successione seudorum repelluntur, quae hie eius successionis capaces fiunt. Statutum nominari potest, respectu causis sermalis, tum etiam ab effectu . . quia disponit ei rea ius coninsuetudinarium, quod deel arando ampliat, eon. sentientibus in id Episcopatus pisceribus. Nnobilibus. Beneficium autem, tamquam 1 Principe concessum, & quidem restitutorium a suo singulari effectu recte nominabitur. Nam
cum quaedam seuda Episcopalia 1 seudotum
genuina qualitate, contrὲ communem naturam Ecclesiasticorum seudorum, de contra recep tam loci, vicinorumque Principum consuetudinem, singularibus pactis cis 3urn inani euhen in manstadi ι &c. essent alterata I haec
Princeps, de directus Dominus naturae ,& mx suae restituit, concedens non solum, ut
masculi ex is minis, ibi und den Edri matre
indi van mans hominin 1 &α sed etiam, ut eorum filiae non simpliciter , sed diserta aequiparatione sieut fit ij, in seudis mastulini
succedant, idque non ad limitatum tempus, sed per haereditariam successionem. Praetere si sertὶ eontingat, ob desectum descendentium seudum Domino aperiri; hoc casu utriusque sexus collateralibus seuda aperta esse renovanda , beneficium disponit. Imo illis etiam deficientibus ad extraneos hanc renovationis gratiam extendit, omni appropriatione exclusa. Quae disposito, tot tantaque beneficia ex lumismo savore a Principe tonoesia continens, rect/etiam constitutio nominari potest. Ulut sit, parum interest, cum non rerum nomina, sed
substantia sit inspicienda. 4Jam ut demonstretur, hoe Monasteriense beneficium, non stricte sed largissimὸ interpretandum supponitur , quod ratio, cur statuta dicantur angustissime interpretanda, illa vitast, quia plerumque fiunt de iis quae iure comis
muni sunt statuta di quamobrem ea interpretac. mur, vel ut non ledant ius commune , vel ut quam minimum hoc faciant. Quinimo post Glossim, & Bariolum Castrensis in I. ust. F. in eamparatime C is i . iasib. scribit, Jarmum disiceisdrae non vanere aiare omnium, et 1βImurum alias odiositim. Idem tamen Bariolus sbi malὸ eonia stans e trarium tradit in I. q. Praesar. D. dedam . infect. ubi vult potius laedendum esse ius G com -
698쪽
eommune , quamvis satu tum nihil operetur. Itut est , recte nulla maior ratio debet esse instituto , quam in lege, vel edicto. Jus civile
enim mutat ius gentium , & jus civile mutatur ab edicto praetorum. ideoque promiscue Do-
istores argumentis eisdem utuntur, puta , non
esse recedendum a verbis legis, aut statuti l. a. 7o h. sita Di navem. D. exercis. ait. Rursus ubi ve istis militudo si , extendendam esse mentemnegis , & statuti 'L in I. rate pactam. in . D. ripa f. Itaque sicut lex legem non violat, nisi in eo quod expressum est: ita statutum legem non m abrogat, nisi in expressis ,& necessariis. Id au- tem pro expreta etiam habetur, quod ex ratione , vel mente legis, aut statuti tacite colligitur. Quia ubi ratio saluti, ves consuetudinis subest, locum debet habere saturum, vel consuetudo. Neque hoc solum , quando ratio in statuto est expressa a vetum. etiam secundum
communem opinionem obtinet, quando non
nisi unica ratio eius, de quo statutum disponit, assignari potest. Nam tunc talis ratio habetur pro expressi permittiturque hoc casu statutum extendere ad non expressa , licet indὰ sequatur correctio iuris communis , Glossa orgnaria in L 3tia metis. C. de si dei tommig. Immo lime non diei tui extensio: sed teste Baldo , quemadmodum genus suas species s se generalis ratio diversas species ea suum emergentium sub se comprehend t. Quibus consonant notata per Cynum
post Petrum in I. non Δlium. c. ri Iullas ubi di .cit , quod , quando ratio non est expressa in lege , debemus ex similibus conjicere rationem
eaturalem , quae movere potuit Legistitorem: nam sne ratione non fuit motus, cum sine ra. tione non si lex. Et secundum illa, rationem praesumptam possumus extendere, & restringere legem etiam Odiosam, de correctoriam. Cynum refert & sequitur Panormitanus in c. ad audientiam δε Detimis. in cap. m. de re ripi. O in eap. mis. de eultion. Quod igitur oppositum ex
adverso est , statuta esse stricti tutis, & ab e
tum verbis minita recedendum, cum eo non
pugnat, quod jam ex iure dxmonstratum es,
large etiam interpretanda esse statuta, quando eorum mens & ratio id permittit, secundum quam aut restringi, aut extendi debent. Quod etiam obtinet in salutis eorrectoriis, & odio sue, ni supervacaneum videri possit, ad alteram Objectionem respondere, qlia dicitur, statutum Monasteriense esse odiosum , quia si eontra ius eommune. unod tamen, ne quicquamdesderetur, etiam examinandum est.
Imprimis igitur negari potest , taminea, suceessionis provisonem in praedicto saluto
factam esse contra lus commune seudorum. Noe enim propriὸ contra ius commune statui tur, quod jus aut prohibet, aut improbat. Quod autem ratum habet, & confrmat, vel cui soramam praescribit, non potest dici contra ius, sed magis iuri consentaneum , quando in rebus statuendis forma pra scripta servatur. Undo
quamquam tacitὸ sceminae a successione nudi removentur: si tamen specialiter dictum suerit, ui ad eas seudum pertineat, secundilm hane praescriptam sermam ius ratum habet, & adi probat scemineam successionem ti hae antem. stir sevd. dar. pl. N aperitus in ι . i. 6 sis.
ibi ad eum hareIehue sitis mastitis o seminas, si Δ
sub. ta . setiae amιιι. Quo loco seudum quid si definitur, S sub eius definitione taminae comprehenduntur , di habiles sue eapaces seudalis successionis pronuntiantur , s de his nominatim dictum sit; unde apparet paria essemasculostae ite S sce ininas nominatim vocari. Quare
minarum nominationem contra testis men- Πtem N propositum esse dici non potest, cum hoc casu masculis Reminae aequiparentur; hoe solum excepto, quod ordine successorio admittantur , ut lex ipsa interpretatur. Simul hoc ex praedictis insertur, quod leges seu date nequaquam Odio habent neminarum successionem , sed potius benigne eam in pristinum statum , servata nominationis formi, reduci sinunt. Et sint iniustissimi naturae accusatores, qui odiosam vocant constitutionem, qua Ha taminae , lege permittente & approbante, ad pri- mxvum ius ressituuntur. Matth. de Amict. in
quidam exis imant, taminam ideo repelli a successione nudi, quod prohibeatur, sue quod
ei non liceat in seuda succedere, erroneum est.
Quia nusquam In iure prohibetur , foeminas ininudis succedere ἐν verum clim tacite vocata
non intelligantur, hoe d utinaxat ius requirit ut nominatim , sue speci diter hoe dicaturi quod seudum ad eas pertinive debeat e. t. L hae verὸ ιμι.frad. ut Baldus 'eclarat, & reprehendit eos, qui sentiunt, stala inis in studia succedere non licόre. Deinde si eodium ti sa-υor consderanda sunt inspectet iure naturali. sve iuris civilis contemplatione a omnino cre dendum est . Mona periense sati tum, propter dura inues iturarum pacta e 2el ss seminis viam rursus ad successionem aperiens, favor bile esse. Quia causa talis saluti fuit prava pactorum observatio , cuius vigore taminae excludebantur: quod non soldm erat, inquit Parisenss, eontra naturam , di parentum vo tum a sed etiam eontra iura ei vilia ,& com muniter receptam consuetudinem, tami nae ad successorem seudotum praeertim Ecriclesiasticorum admittuntur. Deniques qua in parte Monasteriense statutum odiosen videra posset, propterea quod taminas ad siccesso nem admittit, Omnis eius odii ratio dmtaxat seudi Domini contemplatione esset leunda. cuius interest , tamina, non succedet , quo deseientibus masculis seuda aperta pleo iure retinere possit. Atqui in hoe statuto, Iamin
nudi omnis appropriatio seudorum Derto rum est denegata. Quare correcta ratioe seu-dalium placitorum , Domini directi iam n teresse desinit. Neque etiam hoc casu an plis dici
699쪽
ei potest, statutum Monasteriense esse odiosum ex eo, quod sit contν1 seudalia placita. Nam correcta eorum ratione, etiam ipsa leu-dalia placita correcta hae in parte videri debenr, de consequenter ex iure correcto seu illa fit praetensio odij istimatio. Ex quibus omnibus eo sequitur , quod undecumque favor, di odium veniant aestimanda, merus tamen 6c nullius in iuria permixtus savor in statuto Monasteriensi versantur, proindeque ex adverso opposita argumenta omnino non Obstare, quo- minus hoc statutum, secundum ejus verisimilem rationem de mentem, ad non exprellas casus de pers nas , si opus sit, extendatur. Haec unica autem
ejus ratio assignari potest, ut videlicet Vasatis lus non decedat sine haerede seudali. Et haec etiam ad secundum adversae partis principale argumentum dicta sussiciant. Ad tertium argumentum respondetur, abGque landamento esse, de saepisis nominato beneficio adversari allegatam differentiam inter maiora, de minora seuda. Sanὸ in casu de .
tutionis disponitur quidem, Episcopum absque consensu Decant Ze Capituli sudum alteri
concedere non posse. Caeterdin nos hic non versamur in casu, quo seudum Domino est apertum, de commissum I quippe cum Diephol-dicus ex primo acquirente per legitimum tramitem personam suam qualificare possit. Et ut maxime essemus in casu seudi aperti, de devoluti , praedicta tamen differentia haud aliter accipienda est, quim quod maiorum seudorum renovatio absque consensu Decani, te Capituli fieri non possit. minora vero se a ipse Episcopus solus renovare possiti ita tamen , ut nulla seuda propter desectum agnatorum Episcopatui incorporari vel appropriari debeant. Prae. terea dicta differentia majorum 6c minorum nudorum constituitur tantum in priori privilegij dispositione, ubi agitur de inlaudatione. Re de successione seudorum privilegium disponit indefinitε, absque distinctione speeterum maiorum scilicet de minorum seudorum. Quet dispositio siquoties indistincte repetitur, ita ut praetensa isthaec distinctio majorum, de mi.
norum leudorum, quantum ad suceessionem
attinet, nullo modo locum habere possit. Nam generalis dispositio includit omnia, etiamsi intino maior videatur esse ratio, quam in alio. Et tantum operatur generalis dispositio, qu ad quamlibet suam speciem, quantum specialis, quoad suam speciem. Quod procedit etiam in odiosis, Ac correctoriis. Nulla quoque diveritatis ratio reddi potest, cur dicta dispositio ampliatae sue curionis non aequὸ de maioribus, ac de minori seudis sit intellisenda. Nam ali
gata conel o,quod majora seuda non sequuntur regulas, & normas minorum seudorum, tantum Ioeum habet in seudis Marchiae, Ducatus , Comitatus, quae prorogatae nobilitatis nominantur, de primo loco ponuntur. Co troversum autem nudum non habet regalem
dignitatem, ut nec etiam a Caesarea Majet state, sed ab Ecclesia Monasteriensi recogno:
Et tantum etiam de quinta quaestione, iaeuius di lutione tria principalia Episcopi
Monasteriensis argumenta confutavimus.
Sequitur nunc sexta quae illo. An scilicet ij, qui extra Dioecesim Monasteriensem domicilium habent, risdicto privilegio etiam gaud ant ua quae itione continetur quartum ar- sumentum , quod Episeopus Diepholdieum , successione hujus seudi conatur repellere, neminpe beneficium Monasteriense solis subditis Dioecesis esse concessum , proinde Diephoidiacum , uti qui subditus non sit, hujus beneficii non esse capacem. Quod autem solis subditi,
hoc beneficium competat, conatur probare ex
praefatione statuti, ibi, vim nae raedi det
hebben gegeben I dee. Primo Monasterienis sis urget ista verba,in Edelm annent mali
atiast illa verba innuant, selii MAlibus ministeriali scir V sata, habita uibus tu Dimest mna tirieri , hoebrainutum comedi. Deinde adducit rationem
concessionis, videlicet Diceresis utilitarem, qligin eo, inquit, veriatur, ut hahat Vasat, pus v ira sima imiιον- ω suam. Denique addit Ze hanc rationem , quod se a ideo concessa presumantur, ut risuras a terra stu funda non retia r.
Quae rationes quid ponderis habeant, Iam examinemus. Et imprimis ad textum quod attinet. nemo tam stupidus est , quin intelligat, supradictum textus membrum nihil aliud dicere , quam statutum id cum consilio Decani, Capituli, Nobilium, Parium Curiae de oppidorum in Dioecesi Monasteriensi esse condi. tum. Sed operae pretium est videte, quid clau
me est, in Provisit, nostris ac Dis , quae relative in fine repeti pretenditur, in termino reuinto operetur. Certe si immediate subiiceretur
ita ut dictio at eden E medio auferatur, ponset videri, eam dumtaxat ad verbum mansschap reserendam, de se significanter positam esse ad demonstrandos Vasallos subditos maxime si in fine eodem ordine repeteretur. Nam
cum Vasallorum alii sub suo Principe, de seudi Domino, alii alibi domicilium habeant, posiset quoquo modo ex praesupposito orationis contextu videri, subditos solos concesso beneficio esse ornandos. Nunc hunc intellectum perturbat praepostera orationis series , non mo
700쪽
Nam si IN praepositio , ut ata adversa parte pri tenditur , hic intrinsecitatem denotat, di idem operatur, quod a NTRA male hoc praedicamentum cum subiectis suis quadrabit, quibus immediate subjicitur. Non enim quemadmodum Pares Curiae non omnes sub tuo Principe &nudi Domino degunt, sed quidam eorum aliis dominis ratione iurisdictionis lunt Iubiecti, ita
Princeps civitates, te oppida in alieno territorio possidere potest. uare si demonstrari pose set, Episcopi esse aliam civitatem Monasteriensem , aliaque oppida in aliorum Principum ditionibus sita , non absurde tunc dieeretur;
illa verba in viisereri Eande deci restrictive esse polita ad designandum non aliam civitatem Monasteriensem , nec alia oppida quam
qui in Nest phalia sita sunt, hoe beneficio gauis dere. Quemadmodum ergo prsdicta clausula nihil operatur in verbo a Irdin t ita quoque non debet inducere disserentiam inter Masallos subditos, ει non subditos, praesertim si qua remistio per illam clausulam , ut praetenditur, denotatetur, potius ad immediatὸ praecedentia debeat referri, ideoque aut aequaliter prae , cedentia verba determinabit, aut simul in omnibus redundare videbitur, neque pro libituin aliis ad praetensum effectum torqueri, in aliis otiosum , de sine operandi virtute relinqui mini est. Quin in omnibus ejusdem esse operationis clausulam illam, dicendum esset potius,
ruam pro illo si facienda interpretatio, qui se
undat in vertas. Sed di ex stylo, ae usu loquendi saepe clausulas in Principum Constitu. tionibus redundare negari non potest,pr sertim in assidua repetitione Principatuum. Quod autem ad rationem concessionis attinet,quq in eo versari dicitur, ut Dominus concedens Uaal-Ios suos intra fines territorij habeat; Respondetur, hanc praetensam rationem neque in ju-- re, neque in facto esse probatam. Et cum ex ' concedonis textu ea ratio erui non possit, frustra laboratur, ut ex dubio & incerto, liquitidum , 8e certum eoncludatur. Immo ex beneficij verbis contrarium aperte doceri potest, nempὸ omnes Episcopi Vasallos, quocumque locorum domicilium habeant, in beneficio ense comprehensos per istam indefinitam orati
guter I 8 e. sub qua comprehenduntur omnia leuda masculina ab Episcopo recognita, quocumque tandem Iocorum sta sint. Ae ut cesset omnis civillandi Oceasio, quod prius indefini-tὸ , post effertur unive aliter, ubi, lim suis
trethen. Quod vero adversa pars restrictionem concessionis ab etymologia voeabuli conatur probare , nullum sundamentum habet. Nael con- concedi, quod Vasallus e iando non debeat recedere; inde non sequitur, quod Vasallus obligatus sit, a Domini Iurisdicta one, sive te
ritorici non recedere. Praeterea ut aliquis effectus huius obligationis appareat, non recederea fundo seudali, interpretandum est , non alienare, non obligare, vel alias seudi conditionem deteriorem non sacere, ut sic non ejus
quod verba sonant, sed potius quod Domini
interest, ratio habeatur. Denique ideo etiam in Opposto argumento nihil est momenti,quod communiter tenetur, seudum non a fundo,
sed a fide vel fidelitate diei. Cum autem Prin ei pes fidei seu fidelitatis stabilitatem non minorem in Vasallis forensibus, quὲm subditis quoquo tempore sint experti, ideo nee hodie praedia sua forensibus inseudare cessant, servili illo pacto non apposito, ut 1 terra leu fundo
non liceat recedere. Dentque ut maximὸ con-eedatur sveritate tamen salva beneficium Fcemineae successionis filiabus illorum Vasallorum dumtaxat, qui in territorio , ει sub iurisdictione Episcopi degunt, esse concessum, tamen nec mens, nec verba statuti eo torqueri ponsunt, ut filii, vel alij, qui post mortem Ualalli in seudis sunt successuri, necessario cogantur sub Episcopo domicilium habere, adeo, ut m s tempore mortis Vasalli in territorio Mona: steriensi degant, a jure successionis sint excluis dendi. Tolerabilior esset ea intentio, si h solummodo praetenderetur, quod qui in seudo succedit, si alibi habitat, cogatur domicilium
in territorium Domini transierre, de ratione
nudi subditus Episcopi fieri. Sed nec haec quidem sententia in iure, aut sacto probari potest. Constat enim , quod nis seu dum ea conditi ne sit concessum, quod Vasallo non liceat a te rit otio Domini diicedere, Iiberum ei sit, quo
velit domicilium habere, textus tulet. Τuio. F. Titia. de D. de cod ι. γ iamen'. in qua dicitur. quod libertus potest habitare ubi velit a Si tamen in manumissione dictum esset, ut libertus non decedat a Patrono, eonventioni standum
est. Idem in Vasallis, quod hie in libertis diseponitur, habet Ioeum, per Matth. de Amici. innata . sevd.m m. i 29. ubi & Prepositum idem sentire dicit, per d. set. Ditis. Haec conditio, usin tertitorio Monasteriensi vasalli habitenr, non potest dici concessioni beneficii ampliatae successionis inesse. Porto adversa pars viderit. quam concinna sit haee ratiocinatio, Vasallus ea conditione eensetur investitus, ut a seudo non recedat. Ergo qui in seudo sunt successu ri , tam cognati, quam liberi, tempore mortis Vatalli in eodem fundo simul habitare tenen tur , adeo ut si eo tempore alibi domicilium habeant, successionis censendi sint incapaces.
Quis umquam iniquiorem conditionem audiavit , qu m Vasallum ratione seudi non solum praecise obligari, ut ipse 1 fundo nudati non