장음표시 사용
202쪽
interdum e communi vita ad hunc ordinem nostrum, ac tum cura defungere, ad Sanctorum Patrum exemplum. Non hominem, factum ad imaginem divinam, servum parabis, neque usui privato, nec Monasterii, quod administres , nec agrorum : id enim solis mundanis permittitur, uti nuptiae. Te quidem benevolentia servum unanimis fratribus praebeas oportet, quamlibet foris, in superficiem , ut herus , ac magister habeare. Non feminini generis animantem in jumentum habebis, qui sfeminis prorsum valedixeris, neque in Monasterio , neque in agris, quemadmodum nec divorum Patrum usus est quisquam,
Non mulis, & equis vectabere, citra necessitatem , sed Chri- 6stiane pedes obibis: sin usu veniat, pullus Jungitor. Plane operam dabis, quae Collegii sint, communia teneri, ata 7que indivisa cuncta , nihilque privatim a quoquam, ad licentiam, nec acum solam. Corpus quidem certe, animumque, pro terea nil id, aequali amore in spiritales omnes filios, Nutresque partitor. Non mundanis utere fratribus , quasique consiliis habendis, Sexul mundi ac nuptiarum. Neque enim reperitur in Patribus: sinrepertum est, rarius certe, neque id lex est. Non epulabere cum feminis , matre & sorore secundum Vcarnem exceptis, rcgularibus an mundanis, nescio) nisi quaevis ac necemias vocet, ut jubent Patres. Non frequens prodibis, palabundus, citra necessitatem, gre- roge deserto, cui palmarium sit inprimis vel in caula vacanti flexiles , & errabundas , ut sic dixerim , oves catas sospi
Prorsum non omittes , quin ter hebdomadatim , atque ap- II petente vespera, Catechesim dictes, seu per te, seu per alium e filiis: quod a majoribus traditum est, nec fruge caret. Non habitum parvum . quem appellant, ac sic deinde conse- is res magnum: nam unus habitus est, uti & Tinctio, auctoribus sanctis Patribus. Non leges ac scita majorum, inprimisque magni ,εc divini Ba- 13silii, migrabis: quin, quodcunque ages, dicesve, ceu testimo
204쪽
nium habens e sacris litteris . aut paterna tua consuetudine geres, divino praecepto minime violando. Non grege relicto ad alium te conseres , aut majorem digni- 1 talem invades, citra consensum collegit. Non consuesces cum regulari, neque in muliebre sacrarium is irrumpes . nec cum Monacha, aut mundana seorsim colloquere, ni neccssitas trahat, duabus tum quidem utrimque praesentibus
personis. Tentabilis est enim solitudo , ait ille.
Non intraturae mulieri cuiquam Monasterii fores aperies, ci- i6tra ingentem necc stitatem : sin clam potes admittcre, ne id quidem reIectaneum. Non diversorium tibi, aut spiritalibus filiis, mundanas aedes i habebis, ubi frequentes sint mulieres , diversatus: quin usui , ac neccilitati peregrinae religiosorum , quam legeris, domi satisfacies.
Nod discipulum ad cellam molliculum libidinose parabis : is
sed nec suspectae personae, & diversorum fratrum servitiis utere. Non multitium vestitum, ac sumptuosum tenebis, excepto tysacrifico, tenui, Patrum exemplo , & amictu, & calceamento adhibendo. Non splendorem captabis neque in privatiS expensis, neque , o hospitibus invitandis, ceu occupatus in eo: nam hujus vitae voluptariorum hae sunt partes. Non aurum in Monasterio coges , sed e quavis , specie su-21 perfluum in pauperes crogabis, aula adaperta, proinde ut sancti
Non arces tenebis, ac procurationem mundanam: quin esto 11 haec potissima clavis , animorum procuratio, ligandorum , &solvendorum, eX oraculis. Aurum quidem, ac necessaria trades ceconomis, cellariis, atque, ut cujusque postulat munus, te a bitrio palam cunctorum, & in quodlibet caput, transferente , prout cum antecessoribus consultatis, ac rationem cujusque administrationis habituro.
Neminem potentem, & eximium in hoc seculo Collegii com-13 modis praehabebis , nec vel in necem retrectabis , quin divinis tuendis legibus ac praeceptis vitam projicias.
206쪽
Nullo obeundo negotio, ceu animali, seu cor rati, qui et quam facies, agesve ex tua seotentia, in primis citra domini,& patris consiliiun, ac voluntatem, dςinde Prudentia, piet i que praestantum Pro argumento Hapseoli. Scilicet unus o hest sorsan, aut duo, tresque, aut Ctiam plures, quςmadmodum paterne sanximus, & statuimus. Cunita haec, Inquam, qu
que alia suscepisti, servabis, ac custodies , quo bene tibi sit i& in Domino prosperere: nam contrarium absit tum dicere,
Adeste huc jam porro filii , fratresque, audienda tristissima
mea voce. Excipitote, ac suscipitote Dominum Praefectum , quem frequentes elegistis, postquam nemini ullo modo aliam, quam quae obeatur, vitam adstistere licet, quod sub Deo vinculum est. Prensatorem, ut successorem meum , reverenter,& honorifice tuentes, ac , quam in me , in eoque legitimam obedientiae regulam tenetore . haud despicati novitiam in Deo, Procurationem , nec plus tributis ab sancto Spiritu beneficiis exposcentes. Satis est retinere eum , quae a nobis acceperit, mandata. Enimvero, si me amatis , filii , obitote mea praeiscepta , & inter vos pacem habetote. Angelicam vestram pro- fellionem genuinam servatote, vita ineunda coelesti: neu mundum detestati , ad mundi opera reditote , neu vinculis soluti voluptatis, iterum camis studiis ingenia revincitote, caducis omnibus praesentis vitae deliciis abjuratis: neu per secordiam ab athletica lecessione resilitote. triumphus futuri Daemonum. Ad obedientiae curriculum in metam ciuratote, quo probitatis lauream feratis, quae minime marcescat. Duchi uibmissione , propriam quisque voluntatem abnegatote , solis deformati, quae sanciat Praefectus. Haec qui sciatis, felices eritis, si ad extremum conservabitis. Nam choro incepti Martyrum. ac coronis redimiti, in coelcsti regno aeternis bonis fruemini. Quod supcta est, filii, valete, postquam irremeabile iter capesso, quod ab Omni memoria cuncti peragrarunt, eoque postpaulo destincti vitae muneribus pervadetis. Equidem fratres , quo iturus sum, nescio, aut quam sententiam laturus , quive excepturus me locus: neque enim praeclarum coram Deo opus exegi, vel unicum duntaxat scelerum omnium damnas. Quanquam gaudeo, laetorque, qui e terra in coelum proficiscar, e tenebris
208쪽
in lucem, e servitute ad pileum: quasi quidam indigena ex in
quilino futurus, atque ex alieno & extraneo solo nam advena sum & peregrinus , quemadmodum cuncti majores) in meum proprium discessurus , quin ut audacius loquar. qui ad herum commigrem , Deum Dominumque meum , quem deamavi , quem patrem Unovi, etsi non ut filius colui, quem prie omniabus paravi, etsi non ut servus genuinus servit. I laec cum amens dixi , tum vestraque causa disserui : quo instigaremini, promeaque precaremini salute. Quam si consequar , en recipio sancte , ut minime reticebo , quin herum pro vobis omnibus audacter obsecrem, salvis, felicibus, mactis ad ejus gloriam suturis , singulos exspectans per abscessum e mundo intueri, excipere, complecti. Quippe hanc habeo fiduciam, clementem Deum, aeque ut hic congregcs universos, in futuro saeculo servaturum sua praecepta hinctos , ter sancto & praepotente Spiritu cel brando. Alcmentote meorum nauci verborum, filii: depositum servatote per Christum Jcium Dominum nostrum, cui gloria & imperium cum Patre, ac S. Spiritu, nunc, & semper, in omnemque Perpetuitatem. Amen.
MAgni in tueris nominis IACOBUs Si RMONDUs fuit, magneque apud
me ab adolescentia, quum varia una legissem siripta, exi mationis. Ea de caussa ne contuli quidem cum Graco contextu versionem ej-, c κι elegantiam considebam esse maximam. 'Postquam vero Upis excud , c, atque ita, uti Ν , a me cum Gracu Latina οι comparara coeperunt . tanta me eσιι perturbatio, ut vix oculis, vix j dicro meo crederem. Tantum valet praconcepta mentιs vinio. Nam nec Graeca illum incellexisse, nec Latina sicisse, nunc nimis stero iudici. Certe nihil hae versione putidius es . nihil pueritius. Nolus tam nquidquam mutare , nisi unam vocem, MA Vracum nomen retinui Acephalorum , quod bonus alis 'r Latine Incipitum verterat. Ejusdem gen rassisai Clusius pro Enclisto , Decicornius, pro Decacerato, cri. o. dmaltat dum tam essectate scribit , Graeca me snteitiere profiteor, Latina g axindoque ne convectura quidem pse essequi. Tu tamen, lector Erudue, tuo utiamr judicio, meumque , si is licet, contemnito.
209쪽
' Περὶ ψαης δικαίων si αμαρτωλων
E Codice My papyr. Bibliothecae Acad. Lipesensis.
Variae Lectiones Codicis Bibliothecae Caesareae Viennensis.
210쪽
De excessu justorum & peccatorum:
Auorsum scilicet eorum animae e corpore demigrent, O quomodo se habeant. oeum sorte in deserto nostro obambularemus , angelos vidi
duos Sanctum Macarium comitantes, a dexteris alterum , alterum a sinistris. Accidit autem, ut in cadaver incideremus jam foetens. Cujus ubi foetorem S. Macarius persensit, nares der Cpente digitis oppressit, donec transisset. Idem & ab angelis factum, animadversumque Macario. Ergo igitur rogavit eos, num& ipsi foetore mundano tangerentur. Negarunt illi, dixerunta rue, ad ipsius sese illud exemplum fecisse. Nos enim tetrum tum mundanum odorem nequaquam percipimus, illius tantum participes, quem peccatorum animae exhalant. Hic enim ita nos assicit, quemadmodum ille e cadaveribus in putrorem euntibus vos male habet. Ad haec, quaeso, inquit nouer senex, indicare ne gravemini, utrum hunc peccatricium animarum laeto
rem in hac vita sentiatis, an post hanc vitam: quidque inter impiarum , & fidelium animarum odorem sit discriminis , quo utrasque inter se dignoscatis, atque ita pias ab infidelibus Gistinguatis Obsecro, vos si gratiam apud vos inveni , molestum ne sit hoc exponere. Et angeli quidem lubenter. Accipe, res detunt, Electe Dei Macari, 'uid hujusce rei sit. Anima peccatrix, etiam quum corpori adhuc suo alligata est, malorum op
in μ. . 4 abest a Viennensi. 6. ἀποτρι',3 v. hie recte avitior. addidi