Officialis Curiae ecclesiasticae, ad praxim pro foro ecclesiastico, tum saeculari, tum regulari, utiliter aptatus ... auctore Augustino Matthaeucci; opus praelatis ... maximè utile, ac necessarium

발행: 1734년

분량: 509페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

221쪽

μrim, qui proveniunt, a Principibus loci custodiuntur , aut eis in depositum commi tuntur, ut eos OVO Ecclesiae Pastor int gros restituant. Siquidem Sacris Canonibus cavetur , qub fructus Ecclesiae vacantis Successori Praelato, non alteri cedant, nisi Sedes δε- postolica aliud disponat , nec possunt alienari. Ita lex III in cap. Cum vos, deo c. O d. loquitur Episcopo Cantuarien ejusque

suffraganeis ibici Fraternitati fra manu mus , quarenas si quando in vacantibus Ecclesiis , in quibus Ecclesiastica perseona praesentationem nou habet, vel quia persona minus id ne prasntantur, vel alia de causa, de iure pirsonas non poteritis in eis instituere, appellar Ione remota, ponatis Economos, qui debeant fructus percipere, c eos , aut in Ecclasarum utilitatem expendere, aut futuris persenis deliter reservare, cap. Quia spe, de elicti in .

ab officio, lenesidiis suspenduntur sngulari per sol, a Conventus, Capituli, Collegii , occupantes bona Ecclesarum , athedralium, Regularium, Collegiorum tempore Vacationi obvenientia, eap. Inlati ibu arem, de Poen Patroni, Advocati, c. vendicantes sibi in Ecclisiis etiam vacantibus plus quam jura permittant , per censuram

Oilipescuntur, & cap. Prauerem, i a. de iu- repat r. ligitur : Prasent Decreto statuimus eos , sive Advocati, sive Patrent , vel Vicε- Domini , sive Custodes , vel Guardias haben-

res , seu quo remque nomine censeantur, a gravami nidius Ecclesiarum cessare.

Tridentinum pariter efff. . eap. II de reform submittit excoria municationi Papae

reservatae patrona tu , si patroni fuerint ipso facto privantur occupitores, sibi

Quo ad jus Regaliae. Eo

scopali vacante iam'suerat sub dispositione

Conc Gen. Chalcedonen can. s. s tuentis proventus Ecclesiae viduatae penes Economum ejusdem Ecclesiae intactos imi ros reservando esse . Quod decrevi etiam Synodus Quini sexta can. s. relatosncap. Non licet Q. q. . Subindeque Trid. a. ses 2 . cap. 6 de reform repetit faciendam esse a Capitulo electionem Oeconomi quid Ecclesiae vacantis fructibus , 'proventibus curam gerat, redditurus postea p scopo electo rationem; proinde , ut de

ejus fidelitate constet , debet inventarium de fructibus conficere, nil alienare, nisi fructus, qui servando servari non possunt , isti enim ut vendantur , expedit Eccusiae sed pretium non debet sibi imbursare , sed

reservare novo Praelato.

Nec ab alio est Economus constituendus, quasna persona Ecelesiastica, per alleg. jura, per eap. etiam 18. se . et . de reformis Neque alius deputandus est , quam ClericuS. Quoniam res Ecclesiastica a Clericis tractari debent, potest persona Ecclesiastica facilius ab Episcopo cogi ad rationem

reddendam, per t. Omnes , g. Th:lominus , C. de prsci Clerita Sed inter tot Sacrorum Canonum praesIdia impediri non oluit, qui plurimorum cupiditas, auri fames adversus Ecclesiasticas leges Olim praevaluerit; debui, quae dicebatur cultodia, Coeperit esse occupatio,ia ipsorum patrimoni uin Tutela ver protecti ionis, qua defendere debebant temporalia Cathed alium , maxime vacationis tempore, sormam gravaminis ac crit . Et

sic, quod ad defensio m subsidium fuit th-

Ventum, ad deprcstiola is dispendium Iacce Dplaesumente usurpare alicuius Ecclesiae sit pro ut alias conquestus est Innoc. II l. na, fructus, jurisci ctiones, cap. 3. UC 2 d. cap. In q-ibusdam Plures enim jure cu- de reform prohibet , ne patroni se immul stodiae non contenti, ad occupandos Eccle-sceant in proventibus bonorum Ecclesiae , esiarum vacantium fructus processerunt, eo SNisi ita tenus id eis ex institutione, aut on in usus proprio convertendo minim ul-

a. tione competae f. s. cap. 9. de re terili progredientes, ordine rerum mutat ,

form repetit dispositionem, 'patronis e in alienam messem fucem ponere non Ordat, ne ulla causa, vel occasione se inge ruerunt , conferentes pleno jure eiu ficiarant in perceptione fructuum oveno Ecclesiastica, piscopali Sede vacante t. ab tuum benefici rum , qui fuerint etiam des aulicis ratione seducti, non esse tunc tem- patro lia tu ipsorum Sed illos Dbεν Re poris opus institutione Episcopi, sed solum clom , et benesciato, non obstante etiam qu.ι placitum Principis ut Aere id o clude Π-

inrata consuetudine distribιιendos dimittant

te ex eo , ubi beneficiorum collationes partes sint fructuum Ecclesiae vacanti S. PI

222쪽

Cap. XXIX. Os sciatis

Propterea moderni Regalisti dixerunt, jus regalia duo ad minus jura comprehendere. Alterum percipiendi , ac bi vendicandi ruestus Eccletia vacantis; ubd temporalem regaliam vocant. Et alterum o

fercndi tempore vacationrs beneficia quod per eos ad spiritualem regaliam pertinet, ut

notavit Author Regal Sacerdot. . I. n. 3.

At non videtur difficile, falsitatis opinionem arguere , cum ex directo id assim mei, quod leges Canonicae praescripserunt occupationem fructuum utriusque juris dispositione interdictam vidimus . Restrictamque ad Pra latos Ecclesiasticos esse beneficiorum Ecclesiasticorum collationem, Ostenditur cap. flatum de iurepatron. . Trid. si ci . cap. I 3. d. se . 24. cap. 18.4 IUL. 2s. cap. 9. Omniumque sensus esse debet ea ad

laicos non peltinere, cum extra potentiam

sarcularem sint , nullamque proportionem ad eam retineant. Nisi regalistae , de quot-qUot parteSPrincipum agunt, affigant uri L dictionem spiritualem posse a laicis deriv re. Nam haec saepe beneficiatis in capitulis competit vel ea , quae sunt Ordinis , dc-bent exequi omnesque ministeriis spiritualibus ile putantur: ad quae a laicis sane potestas dari non potest legatur cap. Qui res,

Vident regalista falsa omnin evulgasi , sed adhuc, ne rationi, Qvelitati cedant , distinguunt in beneficiis haec duo Functiones spirituales , C reditus temporale juxta distinctionem docent, Principem in vim uris regaliae conferre, non potestatem exercendi tinctiones spirituales, sed jus dumtaxat percipiendi reditus temporales illis annexum. Sed ex ver ad salsum descendunt; nam licet inter si illa duo aperi mune disterant,

ramen negita non potest , quin unum ab

alio dependeat . Siquidem jus percipiendi

Ieditu S, Iadicatum, annexu in est tacultati exercendi ccli si altica Ministeria, odhinc et sectum datur, juxta illud Lenescium

datur propter officium , c cap. Quia per ambitionem, de re crapi in 6 c tap. Eo 8 dist.

dicitur , sepleta vis ii . Et propter talem connexi ne n sequitur, ut ab eodem conferente dicit Ili ius, di faculta procedat, ἱ- iti dem in connexis non datur divisio . eh. COI l et ias dubet in se habere poti liatem

L clesiasticam .spita ualem P allab quomodo lat, qu id non habet; et D cinceps potestatem Ier enai spirituales unctiones

non muri, nec tale jus tribuit.

Unde patronis beneficiorum ura , de Ecclesiastica leges jus tribuunt praesentandi Praelato Ecclesiastico, nominandique ad beneficia vacantia Clericos, secundum ea, quae notatur a Glos acd. cap. In quibusdam, ver. Jur permissum . In quo DD. concordant

Neque aliud significatur, cum dicitur a patronis beneficia conferrici cum verissime juxta qualitatem beneficii conserantur. vel a Pontifice, vel Episcopis, aut aliis Prael tis ad ipsorum praescriptionem, ex cap. 18.6 . e . Si vero de ref Quaeritur . Ouid de juris regalita origine si duendum, o unde initium coeperit ΘPropositum dubium est valde implexum ,& difficile. Verum originem duxisse, se quelam ad investituras eudorum esse vid tu , pro ut non obscure concludunt Auet res de hac materia scribentes. Io Proinde sciendum . . ub pomquam Regum Christianorum indulgentia factum est , ut Ecclesiae multis seu dic, dominiis fuerint auctae , haec ipsa amplitudo, de opus servitutem ipsi Ecclesiis a irarunt , ut dixit D. Bernard sermon ad Pastores , ibi: Duplex deminium Prant

rum', habent enim claves Ecblesia , quibus claudunt se nemo ape it ' habent O . c. galia , quia domini unt urbiit in opapιdorum , nec solum Episcopatus , sed etiam consulatus habent , t merito eis dicatur

Elia ultra debui facepe , ' non feci λ sed qkod datum est illis in ἐν torium , factum est illis in scandalum . Eaque oriana illis auetis, cum Principes viderent se posse ab Episcopis metuere, ut eos bi devincirent, cum ipsis quantum ad seuda, cregalia Episcopalibus annexa, unita, in usum deduxerunt investituras. II. Qub Episcopo desuncto , annulus wbaculus Pastoralis Principi mittebantur a apud quem erant, donec Successor eligeretur, & ea de manu Principis iterum reciperet, ut per Gon Zale in I. cap. 43. te. 6.num. 6. Ad quem etiam ex Author trabi.

bantur, ex tamdiu illa occupabant , quamia dia novia Episcopus per in vettituram acci

peret. Verum eo Iincipes. Sed Episco

Pali

223쪽

Quoad jus Regaliae.

pali vacante , devenerant, ut non modo lseuda repeterent, sed reditus etiam, beneficiorum collatione Pro eo tempore occuparent, ut ibid. num. q.

1 III. Quod investitur idem erat , ac misso in possessionem sudorum. t Quae quoad Episcopatus hoc ritu fiebat dato nimirum per Principem annulo, baculo Pastorali quae cum essent insignia dignitatis, cui lauda erant unita, Vulgo credebatur , Principes dignitatem Ecclesiasticam conferreo, praestito Principi per Episcopum fidelitatis juramento, quo ad certameidem exhibenda os scia se obstringebat, ut

apud cit. OnZale a n. s. Quae duo in investituris reprehendebantur. 13 Investituras iam prohibitas in Concilio Nicaeno II act. 8. Io demum ut de Ecclesia hujusmodi abusum tolleret, improbavit, damnavitque Gregor. VII. in Synodo Romana V. pronunciato anathemate in Imperatores, Reges, qui illas darent , in Episcopos recipientes, Bail. Iumm Gon

in Synolo Clata montana apud dict. Bail subinde Paschalis II. Callistus II in Con-ci Latcranen 1. de ann o χχ. apud Annat. apparat a Theol possit. lib. s. arx s.

I Uriae Henricus V. I inperator investitura, S regalia red.fidit a molicae Ecclesiae ut ex tormula restitutio iis ad calcem

Const. Dia Callisti I Loom. α cibi eius dein Pontificis rescriptum ad eumdem Henm

Iicum. Pr pter quod tu agitata investi uris controversia sinem ibimuit Ex quibus ad quaesitum d scurri, aptarique potest responI ..is Quaeritur . Ouid se in Concilio Lugdunen. I. ub Greg. dispositum aeirco in Rei p. Id totum, quod legitur in c. Generali, de elect in . ibi menerali constitutio

ni, seu defensionis titulum in Ecclesiis , Monasteriis, seu quibuslibet aliis iis locis de n

vo usurpare conantes, bona ccdesiarum , Monasteriorum , Aut locorum Doris vat antraιmΦccupare prAsumunt , quantia umque dignitatιs

honore praefulgeant. CLri os tam E Iesiarum , Monachos Monasteriorum , T ouas Ateras locorum eorumdem, qui hoc feri procurant, eo

ipso excommunicarionis sententia decernimust subiacere. 6. I Nos vero Clericos , qui se ut d berent Galia facientibus non opponunt , de proventibus cilesiarum, orum ipsorum pro Ompora, quo prsmissa sine debita contradiἱtione permiserine , aliquid percipere serictius inhibemus. g. III. Qui autem ab ipsarum Ecclesiarum,eAterorumque locorum fundatione , vel ex antiqua consuetudine iura si huiusmodi vendieant, ab Elorum abusu si prudente abstineant, e suos Ministros in eis sorticite faciant

abstineres quod ea , qua pertinent ad frullus , sive reditus provenientes vacationis tempore non usurpent. Nec bona catera , quorum se sserunt habere custodiam, dilabi per istam , sed in bono flatu conservent.

Qua re Gregorius, qui Concilio praesedit, permisit, ut Principes in locis, in quibus, vel titulo sundationis aut antiqua consuetudine ius regaliae reperiretur inductum, eo gauderent cum prohibitione, ub ipsum

non extenderent ad loca, in quibu praetacitae qualitates non concurrerent, nec ad ea quae ad fructus non pertinerentra ad ebque neque ad beneficiorum collationes, quae exterminis a fructibus is reditibus discri

minant ..

Plures h causae fuerunt hoc ius aeoliae

Principibus i ermittendi ut quba iam lom ga cransuetuatne, , pluribus exemplis in viaia fiet , Nec posset propter inceriritatem

test potas facile corrigi, compescique ejO- runt calorum metu nisi Principibus gra viis me offensis quarum ing nil a tuisse in Ecclesiam merita , , Megari non POL at quibui, aliqua merces debebatur ζ tunc praeiertim , quando consilio , in preci Dus Gregorii X. in sacrum bellum accingeban- tur nos tantum immensos sumptus , sed etiam sanguinem profusurici inde necessitas privilegium . fecit Nec dola consuetudo Principes rabiolvetet, nisi ei assisteret Apostolicum privilegium, ut Author

ret. Sacerd.

Caeterum non videtur in Concilio permitium , ut Principes fructus vacanti Ecclesia in suos usus consumerent , sed Pro- pter

224쪽

pter vel ba, Per texti Nec bona Atera, quorum se a s runt abore custodiam, dilaba per-κmicelint jed in bono statu conservent , contrarium deciditur. 6 Quinimo mens Pontificis in Concilio

fuit impedire extensionem regalia , ut non ampliaretur ad Ecclesias, quae a terVitute regali: immune , .libera fuerunt Quod evidens est, nedum ex verbis Concilii De

noT Astirpare conantes sed etiam ex illis Glossibid. in ver Ci stodiam , quocumque ergo mine censeatAr, pontes te novo tale ius in Eccl siis, De alias locis piis, bona ipsorum

axe rno a Constitutionem in Concili iri regaliae ad Ecclesias liberas extendit, Qui non exh bet , vel privilegia Ap ca ipsi Concilio antiquiora , Vel

pol monem supra homini memoriam non jussiricit, Uxta verba textu . Ex antiquar Guo seu rion e sibi huiusmodi vendicant Quo sic dum juris Consultorum Opi

me in Ecclesiis procedit, qud sint ab ea

servitute immunes, eoque Onere non gra

vatae

Hujusmodi extensionem non semel m. protiavit Innocentius I. ut in ejus litteris in forma revis sub 11. Martii 678.

alias, prout loc. cit docum. 38. 39. ' Ο. Eamque, a quatuor propositiones adversus

Primatum, authoritatem Romani Pontificis olim editas, caeteraque immunitati .libertati Ecclesiastica praejudicialia, nulla irrita, invalida, nullius roboris e. crevit, declaravit Alexander VIII. const.

Inter multiplices, 4. Augusti I 69o. Quae per extensum datur a Spore tom. . Theolog. Moralis in principio.

Mibinde et ad dictam Constitu9onem Alexandri , quidquid de anno 168Σ. fuit

Per auciores declaratum , resolutum inpia judicium Pontificia authoritatis, ciurium Ecclesiasticorum, per eosdem sincere fuit retruciatum 'prout ex ipsorum testimonio ut in epistola ad Innoc. XII. directa, relata in Regul. Sacerdot. lib. . . .

Cap. XXIX. Ossicialis

uti . . q. ου edit ad quem Lectorem delego, ut ibid. in priaud. f. q. Propositiones etiam legat , in quibus ipsarum auctores declararunt I Primb. . Perro , eiusque Successoribus Chris Vicariis, ipsi octis rerum spiritualium,' adisternam salutem pertinentium, non autem cιvilium, ac temporalium a Deo traditam potestatem, dicente Domino, Regnum meum

non est de hoc mundo, o rerum, Reddite ergo Caesari, quae sua Caesaris, quae sunt Dei, Deo a proinde stare Apostolicum illud: Omnis anima potestatibus sublimioribus subdita sit; non est enim potestas ,

nisi a Deo; quae autem sunt a Deo, ordinata sunt Regentes ergo, o Principes nulli Ecclesia potestati Dei ordinatione subiici , neque auctoritate clavium Ecclesia directe , vel indireἱle deponi , aue illorum ubditos eximia de , atque obedientia , a prastis Mel

ratis Sacramento solvi posse , eamque sententiam publica tranquillitati necessariam , nec minus Ecclesia, sam Imperio utilem, ut Ver bo Dei , Patrum traditioni , Sanctiorum exemplis consonam, omnino retinendam. Secund5. Si autem inesse postolica Sedi, ac Perri Successoribus , Christi Vicariis rerum spiritualium plenam potestatem , Ur ut simul valeant, atque immota consistant Sanctia Oecmmenica 3nodi Constantiensis a Sede Apostolica comprobata, ipsoque Romanorum Pontificum ac totius Ecclesia, usu consirmarari atque ab Ecclesia Gallicana perpetua Religione custodita Decror de auctoritate Conciliorum Generalium , qua sess. . O s. continentur nec probari qui eorum Decretorum, quasi dubia sint auctoritatis , ac minus approbata, rabur infringant , au ad solum schi malis rempus Goncilii di I detorqueant

Tertio . Hinc Apostolica potestatis usum

moderandum Canones spiritu Dei condiis ros, c totius mundi reverentia consecratos Valere Etiam regulas, mores,' institur a Regno , c Ecclesia Gallieana recepta , a trumque rermanos manere in oncussos , atque id pertinere ad Apostolata edis amplitudinem , ut satura, ct con uetudinas tant Seuis 'Ecclesiarum consensione IrmatA, /opriam stabilitatem obtineant.

Quartb. In dei quoque quoionibus pra-cipuas Summi Pontificis esse κrtes , eiu sue Decreta ad omnes c singulas incaesias per-

225쪽

Quoad Primatum Rom. Pont supra Conc. II

νinere , nec tamen irreformabile esse iudicium , nisi Eccisia consensus accesserit.

Circa quae jam Apostolico judicio infir

mala , nonnulla ad Lectoris instructionem distinctis si subnectimus, eum ad pleniorem acquirendam remittendo ad Theologos Dogmatista Canonistas apud quos in locis aptis , in quibus respective agunt de Pontifice, monciliis, ponderare etiam poterunt resoluta objecta, ab ho .stibus veritatis adversus Romani Pontificis aut horitatem, rimatum congesta.

Romani Pontificis suprema potestas india

refla in temporalia Principum.

D Rima propositio est injuriosa su-

premae potestati Romani Pontificis; siquidem licet in Romano Pontifice rem cognoscat erga supremos etiam Principes supremam potestatem activam spiritualem eosque posse, cum opu sit , Xcommuni-Care negat tamen in eos ullo modo pol Iere potestate temporali, etiam in directa, in ordine ad finem supernaturalem adeoque posse eos deponere, subditos a juramento fidelitatis absolvere, aut contra ipsos poenis temporalibus procedere, quando in id urgenti necessitate traheretur . Quod est sane contra rationem Pastoralis officii, Romano Pontifici a Christo commissi, illis verbis, Pasce oves meas, Ioan. a Nec excipiuntur Principes , curn

ipsi sint oves Christi, wad ejus ovile emtineant, ad textum in cap. SolitA, de maiorit C obedient ibi: Nobis autem in B. Atho sunt ves Christi commissa, dicente Domino. , Pasce oves meas, non distinguens uter has ves , C alias, ut alienum a suo demonstraret Uil , qu Petrum Successores, ipsius

Magistros non recognosceret , T Pastores et ut illud tamqtiam notissimum omittamus, cytisi Dominus dixit ad Peteiιm s in Petro dixι ad

Successores ipsius, Quodcumque Iigaveris su per terram, erit ligatum, in celis et ni-hι excipiena, in dixit, dio dc inque. Oves tatem Pascuntur non tantum

vel utilia pascua parando, regendo, .sovendo P verum virga Pastorali circendo lupos, warietes serioso recludendo eosque ab aliis separando. Et inde Petro, ejusque Successoribus est data potestas, ut possit Principes quando ex ovibus fierent Lupi, hoc est, ex Catholicis haeretici, aut si fidem retinerent , ita tamen temporali potestate abuterentur , ut Vel jura Ecclesiarum occuparent, ve in discrimen eligionem adducerent 4 cenis temporalibus coemcere, eosque potentia, Principatu deponere ut expressi text. in eap. am Sauctam, de maioris. 4bed inter com ibi Spiritualis potesta terrenam potestatem instituere

habet, o iudicare , si bona non fuerit . Maxime, ubi monitis non aequiescunt, censuras contemnunt. Necesse enim fuit aliquem terminum immensis Principum potentiae praefigere, extra quem non excurreret, nec jura Religionis ollenderet. Quapropter D. concordant , Roma

num Pontificem ex iure Divino habere potestatem jurisdictionis in temporalibus Principum indirecte, .consequenter , prout necessarium est ad conservationem rerum spiritualium, fidei propter quod potest de rebus ipse rum disponere. Uterque enim gladius ex L cap. nam , spirituatis qui animas ferit γ' materialis i qui ferit corpora, facit laesionem visibilem , ut legit Glosis ibid. verb. Certe quid est in pol state Eccles Ao

Nec obstat , quod Christus dixerit

Petro, Converte gladium tuum in vaginam.

Nan non dixit, projice gladium a te , sedeonυerte, hoc est , adversus Principe utere, non semper sed opportune , bono labrituali exigente. Neque item incit, quod texto ibido dixerit, gladium temporalem si exercem dum de manu Regum, militum ad mlum Sacerdotis . Quoniam Pontifici in Principes indirectum exercitium , juxta dicta non negatur nec Christus Apostolis dicentibus: Ecce gladii duo hὶ i in E cias a

scilicet , espondit , ni/nis esse , si fatis ut ibi text. Nec per nutum, o Ium ex homtatio significatur . nam etiam praeceptum importat : Papa enim potest rincipibus Praecipere , ut arma sumant adversu hostes Fidei, weos, quos sua sententia in

226쪽

Cap. XXIX. S. II. Ossicialis

nerabilem , qui si sint legit si rationibus ibi: Non solum in Ecclesiε patrimoniori super quo

plenam in emporalibus gerimus potestatem verum etiam in alι is regionibus , certis causis inspoctis, temporalem iurisdictitonam ea aliteν

exeuem Hr. Quae autem major causa exercendi, nisi cum bonum spirituale is insens Ecclesiae necessitas exigit Diana cind.

Ibique Diana resel . reser In Congregatione Theologorum de mandato Imnocent. . fuisse resolutum, hanc propositionem e Papa Allam habet potestatem in temporatibu , eriam indirecte , esse haereticam, saltem reduc ive. Nec obstat illud D. 28. Regnum meum non est de hoc mundo. Quia ut notavit Augustinus react. Is in Ioan Christus non dixit

Regnum meum non est in hoc mundo. sed non

est de hoc mundo De regia enim po state in Christo, ut ab homine, in hoc mundo dubitari non potest, juxta illud Matth. 28.

ta est mihi Omnis potestas in caelo , T in terra.

Tanta enim ratione hypostaticae unionis fuit excellens a Christi ut nullus esse potuerit titulus honoris, praerogativae, o potestas soqui ei non competeret. Habuit itaque Christus regiam potestatem in hoc mundo, sed non de hoc mundo, hoc est, non acce Ptam ab hominibus, nec humana auctoritate, aut humano jure devolutam. Quibus subnecto , quae habet Sperelelus decis I 8a nurn. 64. ubi dixit, Sumrrum Pontificem non solum in spiritualibus, sed etiam in temporalibus supremam habere potestater directe is per se in suis ter-D , ubi est Rex supremus Dominus icii poralis, in aliis ver in directe, per aliud , in ordine scilicet ad spirituale bomam alici jus Regni , vel totiu Ecclesiae

num ubi seripsit , qud Rex non agnosciit supra se Principem temporalem , sed a uolci Romanum Pontincem Principem. spiritualem qui de temporalibus quoque in ordine ad spiritualia uduare potest. Quod extra loca propria patrimonii es. Cum ad verum 96. dist. cap. Novit, de iud eam tamen exercere valeat in ordine ad supernaturalia,

quando expedit Ecclesiae , ad ipsius delensionem, seu ad bonum spirituale , seu ad finem Ecclesiasticae potestatis assequendum,

prout in id extraυ . Unam Sanctam, de maioris 2 obedien inr com Videri etiam

potest de Magistris 1l. Ecclesiast payx. 1.

tie. q. cap. 3. num. 6.

Super quo legatur etiam D. Thomaso qu Ast. I 2 are. 2. quod scripsit D. Bonaven-

tura ram. 7 pari. 2 de Ecilesiast. Hierarch. cap. I, ibi Temporale Regnum velut quoddam adie-uium subiace Sacerdotio in notio testamen o σc. Ea si possunt Pontifices ex aΜίμ μευere Reges , T imperasaros , sicut apius accιait, Tvirum es , quando cilicet eorum malιria hoc exigit, ' R. ιpubtica necesseas sic requiru

Ita iachiria Papa deposuit Hilderu

Concilium Generale ..

Cacunda propositis cum summa ino juria adimit Romano Pontifici

Praerogativam , primatum supra Concubum Generale, eum infra Concilium constituenL. Verum Pontificem Romanu:ri sis supra Concilium Generale , est vetitas Catholica, articulus plene resolutus a puta Thcologos, de Canon istas , quos allegat, cI: Petit n. 1 I. haec ad aens; quod licet Pon sequitur Goneale in a. a cap. si se uinae non possit ut jurisdictione tella Pogali' cap. 6. uis si num. II. Fagnia in I. Ad u/ἰL

227쪽

c up de elebs. in se ad cap. Anti onus , de pactis . o. Petra tom. a. ad Consi. Aps ad Const. II. Innoc. III secti unic. n. 2I. Pigna-

Primatus itaque Papae supra Concilium

Generale habetur Lucae 22. Ego rogavi prore, Petre, ut non desciat fides tua , tu aliquando conversus confirma fratres tuos . Quando non Concilio, sed Petro, ejusque u cessoribus dicitur. Sicut non Concilio, sed Petro, iontificibus Successoribus dictum

est, Matth. 6. Super hanc Petram ad cabo Ecclesiam meam . Tibi dabo Iaves Regni Coe-Iorum Ioan Ult Pasi Agnos meos , pasce Oves meas ergo Petro, Romanis Pontificibus est commissa cura pascendi ves , a debque, pascendi Episcopos in Concilio congregatoS. Nam nullum Christus excipit ut

est te t. in . cap. nam an fiam.

Dicunt Papa est supra omnes Episcopos divisim non ver in Concilio congregato S. At non obstat; nam, in Concilio sunt oves Christi atque ita unum Pasi rem visibilem habent, cui subsint, cui obediant, quem sequantur, a quo dirigamur ;d quem alium, quam Romanos Pontifices Petri Successores ΘValet illatio a divis ad collecta, quando ratio , quae militat in divisis , currit etiam in collectis. Ita Deo non minu qu libet creatura divisim subjicitur , sed etiam

tota creaturarum collectiora quia tam quaelibet creatura divisim quam ipsarum colle-etio a Deo dependet. Hinc cum Episcopi, tam divisim , quam iratae collective sint oves Christi, commissae regimini Petri, Romani Pontificis, in utroque sensu a Pontifice dependent, Superiorem agnoscunc

juxta texi in cap. Ubi peristilum, de eles .an 6. g. Caeterum , ibici Romanus Pontifex ditituri ἱior uni υer alis E clos Greg. Dominici Dire ior. Idebque moncilii Generalis . Idem Primatus Pontificis probatur per hoc , quod Concilia valent, robur

accipiunt, quatenti congregantur, SI Onfirmandur a Pontifice, cap. Multis , ' cap. concilia Is dist. cap. Significast , de uect. ibi: Qua Romana Ecclesia legem Concilia ulla prε xerant, cum omnia Concilι per Romana cctis A auctoritatem , c facta sint , robur acceperint. Confirmatio ver ad Supe-giorem spectat, it per TurIecremata tu cap. cial. Cur Ecu. Sanct Romana S. s. n. . o Gelatius Ι. in Const. Valde , a I. Bullar tom. I. g. 6. dixit ibi: Confidimus, quod nuli us iam veraciter Christianus ignoret , uniusicuiusque Synodi constitutum , quod univorsalis Eccisa probavit assensus, non aliquam magis exequi

Sedem prA Ateris oportere , quam primam qua, c unamquamque Synodum sua auctioritate confirmat, I continuata moderatione custo-

sit. Et S. Is ibi: Quoniam sicut id , quod

prima Sedes non probaverat , censeare non potuit sic, quod illa censuit iudicandum , E cisa tota suscepit, telagiuS II Const. Manifesto unic ibid. g. I. tradit , potestatem convocandi Synodum generalem esse apud Sedem Apostolicam , Sine cuius au toritate nulla Synodus rata legatur. Unde commune est apud Laureteam desue disp. s. art. s. g. unic. ub Decreta

Concilii Generalis non sunt in fallibilia nec habent vim obligandi fideles ad credendum ea fide divina , antequam a P pa confirmentur . Quoniam Petro in Petro , ejus etiam Successoribus promissa est assistentia circa docendam doctrinam fidei , dicente Christo Lucae 2. Rogavi

pro teri Petre , ut non deficiat fides tuas tu aliquando conversus confrma fratres

tuos . Neque enim judicium Episcoporum in Conciliis est ultim decisivum , ut per

corp. tibi dixit , ad aut horitatem Romani Pontificis pertinere finaliter determinare ea , quae sunt fidei. Sed semper propriam sententiam dicunt , cum dependentia , sub ordinationem ad ultimum complementum ad Caput Ecclesiae , cujus infit xus est necessarius, iudicium irreformabile, Guarnieri de Eceses milit. lib. q. cap. s.

num. 6.

Hinc ait tom. I. um m. Conc apparis de triplici verbo Dei , it de verbo Dei definito , . quomo.io probares , ad rem eleganter scripsit : Summi Pontistas est Drigere Concilium , ea proponere , qu in eo tractanda , Iudicanda , T definienda sunt eadem definita confirmare cum obur , ' potestas Concilii ab eo dependeat , quem Christus uarium suum Generalem superunιversam Ecclesiam constitui ; ac proinde omnes Ecclesia P Lati , etiam in Conciliis Romanum Pontiscem maxime . ι-

228쪽

234 Cap. XIX.

definitiones eius aut horitate destituta, illegitima habeantur Concilia, tit spe ablum est.

Hac ille.

dia e a Corculio, te a Papa , vel per sei uni persos aliter in Concilio pra&ente Chi unc Ple ui co ultim definit, ut ibid. . 17. G 26. Vel si iri eo per suos Legatos p Ialliae Al. C ejUS CC rfim alionem . Qua posita, Decreta Concilii dicuntur Acta Para , ut id Guarnieri cop. o n. a. Qiciem

t ei. Et facit illud l. 1. C. de verer tur.

Dices . piscopis in Conciliis legitimis promissa est ali istentia Spiritus Sancti, Mat

th 8. I. . tierint Do te me congregat in

notavit , Paties Concilii legitimi qui ex zelo Dei veritatem uimplicitate NUXIunt Spiritus Sancti assistentiam Ebere, Willuminari ut verum Gudicent . in quoniam non semper ex zelo dies inquirunt . inde non sempti lic illuminantur. Ut accidit in Ephesino II. Latiocinati,ini minensi. Constantinopol nano tib Nicola I in quo ipsim et Legati praevaricati sunt . Ide eorum judicium apud Ecclesiam non est certo, ne cestari in allibile cum errare possint , ita habere non habere illuni nati tum Spiritus Sancti Atque ita necesse est,

ut onantis Pontifex, qui errare non P teli, sua aut horitate Concilium confirmet

lius veritate habet . Possunt utique Oecrc ita a Para bus formata esse in te, Mapud D cum vera, a Spiritu Sancto Virecia; zmen non obligant Ecclesiam ad credendum Fluc Divina, donec Romanus Pontifex illa approbet nec ante apud eam sunt in fallibilia Miter contingeritiam veri judicii , ita

Laur. ιδ. n. 3. Io 8. Videri potest etiam Palla vicinus tom. I. Di I de Pontiscato Ro

Quare PP. in Conciliis agnoscentes

Eccessitatem confiii nationis Pontificiar Romanis Pontificibus petere consi evertint, i Decr,ta Concilii confirmarent : pro ut

ex epistola Concilii Nicaenia ad Silve frum

tio confirmetur. Et in relatione Concili Chalcedonen ad Leo Lia Magnun apud cit. D. ad iἱi. Conc. Et Cabal Ut tae Notit. Eceles pag. n. h I 6 ili Ut nuru Divino gubernati, omnem vobis gestorti vim insinuavimus , ad nostνε sin eritatis comprobationem , atque ad eorum , qua gesta sunt con rmationem , consonant ram . Onfilmationi Latera sunt in Constit Omnem , iaci Leonis I. Bullar. ibid. cum clausula, In iis, quae ad dei a

tam pefiant. Id etiam factum est in Conci Constan quoad decreta cor ciliariter in m terra Fidei . Et novilum P Concior dent confirmationem petierunt a Pio IV. ut in n. sus 2 s. de reform. Ipse autem Pius Concilium confirmavit Constitui. Benedictus

bus fidelibus praecepit observantiam. Poc deinde superioritas Papae ad Concilia ex hoc, qud a sententia Concilii Generalis ad Romanum Pontificem detur appellat ora a Romano vero Pontifice ad Concilium etiam Generale sit interdicta in dict. Const. G. l. f. I. in Const. Exe

te ipso facto ligantur excommunicatione Papae reservatam quae quo Vis anno innovatur in publicatione ullae cenae , prout in can. 7. Ratio est , quia appellare a Summo Pontifice ad Concilium esset appellare a superore ad inseriorem , contra naturam appellationis , de cujus conceptu est , ut sit provocatio de minor ad judicem superiorem, cap. Non putamus, de consuetua in 6.

Dicunt Papa est filius Ecclesiae Ecclesia

autem, utpote Mater, esse debet supra P pam cum Mater sit supra Filium, non litis supra Matrem : Atque ita, cum Concilium G cnerale sit Ecclesia universalis rep)arsent live sequitur. Concilium esse supra Papam, non Papam supra Concilium. At obiectum fuit praeoccupatum a Pio

II in Const. In monoribus, Io . . Euli. g. Io ibi Hac nos de Romam Pontiscis auffc

229쪽

Quoad Primatum Rom. Pont supra Conc. i

stitat , ctoo state lentamus, cui γ congregare Concilia, O dissolvere datum est . Oui etsi Filius est propter regenerationem , propter dignitatem ramen Pater habetur o sicut liarionis causa venersire debet E clesiam , rara, ouam Matrem, at prἀlationis causa prafertur ei, si Pastor regi , Princeps Populo , ὰctor

Fam ilia Quare Ponti sex alia ratione dicitur Filius , alia Pater Ecclesiae: Filius quia regeneratus in Baptismate ; Ecclesia enim per Baptismum dicitur continu parere Filios juxta Augustinus in Psalm. 27. Pater et ratione Maioritatis, Potestatis o Iura di filonis in Ecclcsia. Nec tenet illatio Ecclesia est Mater ergo est supirio Papa. Nam Christus Dominus est Filius B V. Mariae, nullus nisi haereticus dixerit, Matrem esse superiorem Filio.

Urgent pariter : Romanus Pontifex est Membrum coeliae ; atque a Primatum non habet supra Concilium . Verum neque id contra nos vim habet. Nain Papa est membrum principale , caput nimirtim visibile corporis Ecclesiae , nec quoad potestatem jurisdictionis est membrum Eccle- hae, pro ut hoc importat partialitatem, quia in eo potestas urisdictionis non est limitata , sed integra plena dicitur itaque membrum , pro ut importat distinctionem a caeteris. Tribus autem distinguitur ab aliis

membris Ecclesiae, per Gon ZaleZι I. Ir. 6.

cap. 6. n. II.

Prim , Perfectione' plenitudine potestatis , Nam Romanus Pontifex per orbem terrarum plenam habet siti loci, ac jurisdictionis exception rntegram potestatem regendi, se dirigendi Ecclesiam, ut bene Pe-tavius Theolog dogmat. lib. 2. cap. 2. n. II. de Ecclesiast. Hierarch.

Quapropter est Caput non tantum dignitate , sed gubernandi , praesidendi regendi functione sicut D. Petrus fuit Caput

Ecclesiae, ut inceps Collegii postolici

ut ibid. lib. I. cap. 7. IO.

Secund , Osri , quatenus ipse influit potestatem jurisdictionis in alios , ut in

cap. Ita Dominus I9. disi. O in Const. Non mediocri la s. Eugen. IV. Bullar rom. I. ibi: Omnes νchiepι copales, Episcopales , Ca-rhedrales. alia que .gnitates Romana funda- pro ut expedιre iuuicatit, tradidit orestatem Omnes enim, ramquam unius arboris rami ab una, eademque radice, ut diversi aquarum

νiυuli ab eodem fonte prodierunt , licet unus alio copiosior, atque uberior. Et ius II dici. Const. In minoribus, dixit . io Habent illi

Episcopi assenatos sibi reges , singuli

singulos o ibi uniυersi crediti uni fumus . Nec modo ovium, sed, Pastorum. Tu unus omnium Pastor: Afra Non est corpus μclesiae sine capite; c omnis a Capite defuit

in me/nbra, potestas.

Tertio. Dignitate. Nam Pontificia Dign:-tas est suprema in Ecclesia, qua in Orbe nulla est major sed Papae omnes subsunt,

eiqlae obedire tenentur , ut expresse in . cap. Solitε, cap. nam an Liam,' cap. c-υit , de iudic.

Ad id ver , qud Concilium Gene

rale repraesentat Ecclesiam universalem , dicitur : vel sumitur Concilium sine Papa , tunc est corpus truncum quia non est corpus sine capite juxta phrasim ii in eis. Const. ita non est Concilium universale, sed conciliabulum. Vel sumitur Concilium cum Papa Qtunc , tam est certum Concilium non esse supra Papam , quam qud corpus cum capite non est supra caput nec domus cum turri est supra tu

rima

Quinim , cum Ecclesia sit coetus fidelium sub uno capite visibili Romano Pontifice, cui subestri ut hunc Concilium repraesentet , debet Papae, tamquam Capiti subesse, obedire.

Res etiam ex hoc sit certa Nam Pius II. di t. Const. In minoribus, Primatum Romani Pont ficis supra Concilium Generale reddit manifestum ibi, Ponti ci datum est congregare,' ut solυere Concilia. Inter qua nullum invenimus unquam fuisse rarum , quod ante Romano indubitato Pr uteri absque ipsius an

ctoritate convenerit.

Et Alexander VIII sub . DecembrisI69o hanc in ordine 29. propolitionem damnavit Futtiis c toties en vulsa es assertio de omiscis Romani sup a Concilium Oecumenicum auuloritate , atque in fidei quι-sionibus docidendis infestibilitate. Inflicta e communicatione Papae reservata ipsam de iit Ecclesia', sectitque licuit, uni Ecclesia am luendentibus.

230쪽

XXIX. S.

cilii . iupra lapam esse rem definitam cis 13 quantum ad constantiens Hoc Conciliis Generalibus, Pisano, Constantiens, Basileens, sed non observarunt, tib d Pisanum, monstanti ense se restri gunt ad casum Pontificii dubiis , ad ichismatis tempus Proptere, in iisdem disposita cinon sunt aptabilia ad casum certi Pontificis, pro ut praetendit asserta propositio. II Caeterum, ubi etiam plures certant de Pontificatu , cum non appareat , qui Vere

Pontifex sit, non Pontifex Maximus, sed iactum potius eligentium judicatur, qui duos ad Pontificatum assumpserunt, ut declarat Cardinalis Albanus de potest. Papa,' Concilii pari. I n. I 2. Quare ubi tunc elemio Pontificis tamquam irrita reprobatur, Oncilium non ridicat Posui ficem, quia non est canonice electus, ut per Bald. in . n. C.

gnis casti n. s. de te . At cui ita nec in casu Pontifex subjicitur Concilio. 12. Octo, quantum ad Pi fanum. Hujusmodi Concilium indictum fuit de anno I. O9. occasione schisnatis, quo Ecclesia praemebatur . toto orbe Clitilliano in factiones diviso, cujus pars una adhaerebat Gregor. XII. Romae electo, Walia Benedicto XHI. Avenione creato Cardinales utriusque videntes schisma augeri, non minui, a suo respective recedentes Pontifice , ad et sectum tollendi schisma ab Ecclesia . Pisis conV arunt Concilium Generale. In quo interfuerunt 23. Cardinales, tres Patriarchae , Ar

riores Praelati, ex Coriolano in Bre Diar addi L an in I. 2. Ir 3. Ief. Fuerunt percita ti, vocati duo de Papatu contendentes, te neque per se , neque per alium compa renteS, contumaces communi Patrum uitia-gio fuerunt declarati , ac damnati ut schismatici, suoque e pra tenso Pontificatu deiecti. Et per Cardinales fuit electus Petru SPhilaretus de Ordin. in dictusque Alc-x Andero qui post promulgatum electionis decretum, deinceps praebiit Concilio

pro ut in Const. nic. o. XXIII. Ad pacem

Controvertitur inter D. de legitimitate hujus Concilii Utrinque sunt D. Pro le

a u. apud quem plures alii is Concilini ad iacem universalem Ecclesiae fuit de anno I i . indictum ab Io XL LII. in dicti Const. Ad pacem , actis etiam dicti

Concilii praemissa, pro ut i tom. . Conc G ner edit. Galloti. Diciturque Concilii Pisani continuativum, ibi Iu principio, Gess. ia. In . eg Ioannes propter quietem QC-t ux populi christiani juramento promisit se sponte libere cellurum Papatu si quando Petrus des Luca Benedictus

XIII WAngelus Coriario Gregorius XII. ab illic de eorum obedientia , nuncupati praetensum Papatum per se suosves Procuratores dimitterent, sicut is suis electionibus jurarunt , dum ci L ad pacem acclasiarconducere novissent Ioannes ante 3 se . si creto Constantia discessit. In PP.

definierunt Sanctiam a=no.ium congregatam pro extirpatrone sciat malis, unione Ecclesiῶ , potestatem Christo immediate labere cui quilibest cuiuscumque satus vel dignitatis , etiamsi .ι alis existae, obedire tenetur in hisia . pertinent ad dem extirpatio in ι-ui sch matis,' reformationem generalem E

cles Dei in capite in membris Circa quod notabiles sunt clausulae, pro extirpati ne Ichι malis, ad extra pationem dicti schismatis. Quibus constat . decretum non loqui

universaliter . sed ad casum schisnatis restringi, ut notavit Turre cremata qui Concilio interialii sum m. de Eccle . Viri 2 cap. 99. Clausula autem, ad idem . non est in

Conca

I Tria ver sunt tempora , in quibus potest considerari Concilium. Primum fuit, in quo Constantia i soli convenerant, qui erant de obedientia Ioannis , qui F. r. Papatui cediit. Secundum , quando Gregorius XII. issus. I . nova facta convocatione Concilii ob bonum Ecclesiae libere, sponte per PI curatorem Papatum dimisit, de Concilio se conjunxit ut in litteris in ea d. - . lectis, Recipiunturque a Concilio in Cardinales electi Cardinales a Gregorio. Tertium, in quo qui erant de obedientia Benedicti, iterum de novo a Benedic convocato Concilio, se Concilio unierunt. Recipiunturque capitula Narbona pro anmcta unioni per Sigismundum Iomanorum

SEARCH

MENU NAVIGATION