Officialis Curiae ecclesiasticae, ad praxim pro foro ecclesiastico, tum saeculari, tum regulari, utiliter aptatus ... auctore Augustino Matthaeucci; opus praelatis ... maximè utile, ac necessarium

발행: 1734년

분량: 509페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

231쪽

Ouo quidem tempore convenientibus simul omnibus de tribus obedientiis fuit certum dicere , qud Constantiae in Concilio fili congregata Ecclesiae universat: repraesentative, sed pro tunc Capite uiuata ..1 Modb decreta illa se aut horitate Concilii supra Papam edita fuerunt a Patribus, qui erant de sola obedientia Ioannis. Quinim, eodem Tum Cremata teste, nec omnes illius obedientiae decretis consenserunt , sed aliqui reclamarunt Neque ea videntur fecisse de mente Concilii , ex tribus obediem iis congregati . Etenim est . i. creato Mirtino V. caeteri quatuor sessionibus, inibus Coucilium frit absolutum , Martinus Concilio pras dit , Decreta suis Litteris edidit, quae sunt superioritatis signa . Tum quia Martinus rati ficavit decreta conciliar ter hoc est cum examine, raeli eratione , auditis audiendiso in materia fidei facta in Concilio nec Concilium reclamavit , sed ratificationem recepitri ratificare autem est superioris auctoritatis. Et facit, tib per Martinum videntur ea decreta Vf. . , s. cancellata, cassata, reprobata Si quidem in Const.

probante Concilio editari committit Praelatis, ut suspectos de erroribus vici eis

Io Hus interrogent, Verum credant , qu bd Papa canonice euictus, qui pro tempore fuerit, eius nomine proprio expresso, si successor B Petri, habens Iupremam austoritatem in Ecclosia Dei. Et inde patet, numquam mentem Concilii fuisse, statuere Papam Concilio subelse;

nam istud non cohaeret cum hoc , ub habeat supremam austoritatem in Dei Ecclesia. 16 Quantum ad Basileens . Hoc Concl-lium fuit de anno I si indictum a Martinos demandata praesidentia tamquam Sed Apostolicae Legato, D. Card. Iuliano Caesar ino, ut in ejuS Const. Dum onus iis a. Buli. cit. In quo munere eodem anno ob bitum Martini confirmatur ab Eugenio IV. Consit.

mam sessionem Concilium Basileae dilis,lvit, Bononiam transtulit , pro ut abc-

Regem, Legirio Concilii .eos Benedicti I tu ex ejusem Litteris sub ann. 433. in iis concordata, in ut latius respective in se . Plen Deis novir, lact. m UL. 6. ibi: --Σo. 41. 26. o.' s. ri ica relatione percepi ιι quod Basilea r 'tunc sin magno temporis inteνυ allo ipsius San-IA S=nodi celebratio non esse possibilis, Concilium ipsum penitus non dissolυimus sed ad stram Civitatem Bononikn commutavimus sic , quod ipsum in sua essentia consistere voluimus . atque a Basileen Civitate solum exola υimus ;& insta : Cum ipsum a Basilea commutare necessiatibus urgent bus coaἷti fuerimur. Oti-Va commutationis suerunt pro ut in Constitutione expresse. Prim, quia jam transactis octo nensibus , postquam Synodus debuit exordium umere, Episcopi non plures tribus, aliique Prat Liti non plures , quam cem, Basileam convenerant; cita nullar tione Congregatio illa se Sacro an Si Con it. inuncupatione in titulabat. Secun d b, quia B silea locus tutus non videbatur propter sub orta bella inter Burgundiae, Austria Duces Aliaque juxta non desiderabantur , ut in . Cons. Deus.

i Audita a Cardinali Caesari no Eugenii

revocatione, pr.esidentiam dimisit, ut ex narrativa historiae facta a Pio II in . Const. Ira minoribus, . . Quam subinde videns Concilium per Episcoporum, ira latorum acce sum augeri, resumpsit; sed authoritaeem CcΔ-cilii mirum in ades: exto L. rs , eminenti,uem prima, Sed is upprimere coepit ut Piu loqL.

tur atque ita non Sedis Minister sed ollis dicendus suisset. I AEgre Patres Basilea congregati dissolutionem audierant, nec Eugenio parebant quin potius, illarentes incoeptam Concilium non sine Patrum consensu dissolvi, in seg. II. innovarunt, se confirmarunt Decreta e . . oes Concilii Constantie n. de Concilii Oz- cum enici supra Papam au toritate, in subsecutis Sessionibus alia non dissimilia contra Apostolicae Sedi sitimatum intentarunt. Sub quo tempore sane Concilium canonicum nullus dixerit ex eo praesertim, ub pol canonicam dissolutionem, absque ulla auctoritate Apolt olla a Patres Basileae conveniebant , sine qua nullum Concilium est ratum, ut in . Const. Pii , ibi Veramur

Mncta Concilia , qua pracesserunt , a nostris prodecessoribus appγobata , inter u nullismin Uenimus tmq ιam si isse ratum, quod , ante

232쪽

Cap. XXIX. q. IlI. Ossicialis

Acritato onvenerit: quia non est Corpus Ec

clesi a sine apite, omnia ex Capite defluit in membra petestas.

a Quod si ex eodem Pio dicas, Eugenium dissolutionem Concilii revocasse, ju demque progrestum approbare , ut in .se . 16. Non negatur ab Eugenio facta dis solutionis revocatio .continuatio Concilii sed nec est pariter praetereundum , qu bd Eugenius cassavit , annullavit , cirritavit omnia, singula statuta , per Concilium decreta contra jura, raedis Apostolicae l: bertatem , ac dignitatem Romani o ut sicis, ut ex ejusdem litteris, incipien Instru-τabilis de ann. 2433 alias imiplen. In arcano subdata eiusdem anni, ut i Id. 6'. I 6.

Quinim continuatio Concilii non fuit ab Eugenio probata, nisi sub conditione, quod

Patre revocarent omnia adversus Sedem Apostolicam attentata, ut expresse in . const. Deus novit, ibi erga finem: Ad ostendendam nostram sincoram, o purissmam intentionem , quam habemus, ut Concilium sat quod i iam Eugenii Romani Pontificis redierunt

omnia ad finem debisum perducantur, conten ri sumus , Ur clumus pure , ' simplicit ercontinue m e Concilium . Ita tan. en , quod omnia gesta, s attentata contradios, silveSε-uas Apostolica ιbertatem, vel privilegia, San-Πεque Romana Ecclesia Cardinales , ac Nobis adhArentes, pro ut de fasto ferarunt, sic de fa-

Io ante omnia revGeneri nostrosque Legatos iuxta iuris regGlas prωdentes admittant . F

fileenses ver conditionem non purificarunt. Imb potius se . 18 decisum iterum dederunt, Papam subesse Concilio. Nec sesC. 17. Legatos Eugenii cum jurisdictione coactiva admiserunt, eisdem data a Martino . Const. Dum a Graecis praeelectam, tamquam sibi comm .diorem. bd subinde ob pestem errariae subortam fuit absolutum Florentiae , ut in alia ipsius const. Latentur a II. bIdem. Non omnes BasiIeae congregati Eugenio paruerunt, sed, qui remanserant quamvis

ex testimonio Pii paucissimi ad extrema rebellionis scelera in Sedem Apostolicam , legitimum Petri Successorem refractarii de Venerant, Eugenium leg. 3I. ab administratione Papatus suspendendo, .subinde, quantum in ipsis fuit, eum ess . 34. depcnendo subrogato Antipapa Amadeo Sabat diae Duce Felice . nuncupato, ut sem. 39. Videatur Const Leonis X. incip. Pastor. la 2 o. Bullar in qua si . Basileense, plaesertim post translationem , conciliab lum, conventicula nominatur Et Comiti tutio inter cateγι Eugem IV. G 29 it refert absolutionem eorum , qui pol trans lationem Concilii Congregationi Basileensium adhaeserunt tandem ad obedie Confirmanturque collationes Beneficiorum

per Basileense faciet post dis lutionem Concilii. a Post tempore ver Eugenii Nico Iaus

V. Const. Vt pacis apud d. Bail cit ad Concia BasLen. praevia cessione Antipapatus a Felice V. facta, ac per eum soluta CO gregatione Lausanam a Basilea tranSIata , praemisiaque publicatione , ordinatione esse Nicolao, tamquam unico, indubita

to Romano Pontifici, obediendum Oppr bat, quae in negotiis Benellatorum 8 di pensationum gesta erant tempore Schismatis ab iis, qui Basileae, postmodum Lausanae onus, ab Eugenio confirmata alleg I sub nomine Concilii perseveraverant, ut e Const. Certificari Quare . conditionibus a Concilio non linpletis, nec valuit dissolu- Iloni revocatio, e progressus. Quae , ubi si III.

Annatus apparat ad Hol. lib. s. art. I9. ad

IUL. 6. d. Cone nota siet , non scripsisset Concilium ad 6. usque sessionem fuisse Oecumenicum, Q Papa approbatum. 2 Interea novae inter Eugenium, iasileenses intercessere discordiae super transi tione Concilii in alium locum pro ineunda Graecorum cum Latinis unione . Illi Basileam, vinionem, vel Sabaudiam in s f. s. delegerant Eugenius ver transtulit erra-. Romani Ponti is praeminentia supra ius positivum Ecclesiasticum. 'Ertia propositio, ut Pontificem

manum subderet Conciliis , dixit

eum Sacris Canonibus is universalium Synodorum Legibus alligari, ut inde comitaret Concilio subesse i siquidem superioritatis argumentum est , alicui leges , P Iriam, ut in Const. Magnas a tr. Bullar. cis a rendique necessitatem imponere . Sed Pa-

233쪽

Quoad Primatum Rom. Pont supra Conc: is

pam Statutis Canonum, nec Lege positi Va j i et itaque , coutra ρneriata e reta Ecclesiastica ligari, ipsi Canones concesse loecialia privilegia indulgere, cir spretia Bem runt, tradiderunt Concilia , Patres dixe t ficio concedere, quod generali prohibetur Decreto Euamquam , si Decretorum antentionem dia figenter advertamus , nequaquam contra Sanctopum Canonum aut,oritatem aliquid concedere inveniatur. Sacri quidem Canones ta ali quid constituunt, ut interpretationis au torrea

tem Sancta Romana Ecclesia re erυent . Ipsi namque soli Cariones valent interpretari, qui itis condendi eos habent . Vnde in nonnullis Capituit Conciliorum, cum aliquod obserυaodum decernitur, statim subinfertur nisi authoritas Romanae Ecclesiae aliter imperaverit vel, salvo tamen in omnibus jure S. Ecclesiae.

Qubd si dicatur Papa non potest aliquid

statuere contra Statuta Ecclesiae, ut expres- Se in cap. Contra, eadem aiι , quast ibi: Contra Statuta Patrum tondere aliquid , via mutare, nec huius quidem edis potest autho

ritas

4 Distinguas vel Statuta a Pontificibus, aut in Conciliis Generalibus legitime convocatis , .confirmatis , sunt definitiones Fidei, Decreta morum: vel sunt Stat ta juris positivi, sub appellatione Legis

Canonicae comprehenduntur . Prior Papar Vocare , neque eis contraria potest statuere Nub provenit, quia Fides est una, mutationes non patitur. Q bd enim est verum, ei semper falsitas repugnat: quod a Deo est revelatum, semper est firmum Id b ubd est articulus Fidei, semper erit: quod fuit a Papa , Magistro Ecclesiae definitum, semper ratum habebitur. Et i de fit, quod licet Statuta Papa ligent Successores quia par in parem imperium non habet, dict. op. Innotuit tamen, quae semel magistraliter, ex Cathedra ab uno Pontifice sunt definita, declarata, a Deo esse revelata , a Successos ius mutari non possunt, alioquin Fides una non esset, e Sede Apostolica quod impium est assere reo in Fide errasse convinceretur u dicitur texi in cap. Sunt quidam ibid. Fagnan. in . ad cap. Signiscasti de elect. n. s.' in . ad . Maiores, de Baptismo n. I. apud quem alii communiter. Posteriora ver potest Pontifex reV care , eisque contraria concedere , ur mulgare, pertext in cap. Non debet de consanrunt.

Prim itaque Conc. rid. IUL. 2s cast.2r. de res expressi e declarat, Pontificem Legibus postivis Ecclesiasticis non alligari ibi Sancti Synodus omnia, ct singula, με

de morum reformatione , i atque Ecclesiastica

disipi na in io Sacro Concilio statuta sunt, declarat, ita decreta osse , ut in his salva semper authoritas Sedi Apostolica' sit, esse intelligatur. Secundb Idipsum legitur in cap. Signi casi de elect ibi: Cum omnia Coritilia per Roman Ecclesia authoritatὰm, T asta sint,

I robur acceperint,' in eorum salutis Romani Pontificis patenter excipiatur Authoritas. Et cap. Innotuit . Euamvis eodem rit oris. Pro fuit de concess p Ab. c. Peregrina . q. 6.

ibi Phregrina iudiciaci salυ in omnibus postolica authoritate in generali san tione proh

3 Quod totum probavit Gratianus ad .

Ideo 2 4. I. g. His ita, ibi His, ait, ita respondetur Sacrosantia Romana Ecusa ius, arat horitatem Sacris Canonibus impertitur , sed

non eis alligat Ar . Haber enim ius condendi Ca- Dories'. ιιtpote , qu caput est, ct cardo omnium Ecclesarum, a cuius restita nemini dissentire licet. Ita ergo omnibus aut horitatem prastat, ut

se ipsam non subiiciat eis. Sed sicut Christus , qui egem dedit ipsam legem carnalιter implf-vit octava die circumcisus quadragesimo die in templo cum hostiis praesentatu S uim se ipso eam sanes caret, postea veris, ut se Deminu G Legis senderet, contra Legas litteram: leprosum tangendum mutavit,&c. Sic σSum- m. Seur Pontifices Canonibus sive a se, sive ab aliis sua authoritate conditis reverentiam ex Libent, ' eis se humiliando ipsos custodiunt, ut aliis ob epvandos exhibeant . Nonnumquam vero, seu iubendo , seu definiendo seu aliter agendo, se Decretorum Dominos o Condatores esse ostendunt. In ramissis ergo Capitulis,nliis imponitur necessias ob equendi , Summis vero Pint ιιbus ostenditur inesse authoritas observanui, ut a se radita ob ervando , aliis non contemnenda demonstrent oportet ergo priamam Sedem , ut aximus , observare ea , quAdecernendo mandavit, non ι cessitate obsequena , sed autheritate impe tiendi.

234쪽

Cap. XXIX. g. IV. Ossicialis

ansuinis innitat ibi : Non debet repre-hὸnsibile iudicari , si secundum varietatem

temporum statuta quandoque varien hum,an a prεsertim cum urgens necestas , vel via

dens utilitas id exposcit. Ita plura, quae olim opportuna suerunt , terr pori S Ursu, mutatisque circumstantiis, temperata, moderata leguntur, ut te fert ignatellu rom. Io.

eonsule. 1 f. n. s.

Modo statuta de quibus loquitur textus in dict. ap. Contra , idem sunt, ac d filii tiones Fidei, morum Decreta, pro tibi cxponit Gloss. Et concordat text. in .

tap. Sunt, ibi 'Sunt quadam uicentes Romano Ponis i semp/r uvisse novas condere Leges, otio ibos non olum non negamus, sed valide a*rmamus . Sciendum vero summoperes, quia inde novas leges condere potes, unde Euang lista aliquid c Hopher nequaquam dixerant. Contra hujus generis statuta nil potest Pontiue concedere, vel negare sed valet tantum explicare, ut per Divum Tli

mam 2. 2. I. art. 19. ad 2. .e eo Fa-gnanus in . ad . cap. Maiores n. 8. Saepe

tamen in Lege Canonica dispensavit , ad te X t. in cap. Litora de resiliret spoliat. cap. Proposuit de concess. prabeo. alibi sape Videndum Tridentinum J. s. de retorm. cap. 18. agna n. in primam ad cap. permisinem, de o c. ordin.

In Fides, ct Oxtim dubiis residendis

Romani Pontificis, etiam extra

Concilium infallibilitas. arta propositio negat Summo Pon- ὰ tifici extra Coiicilium loquenti etiam ex Cathedra indubiam is infallibilem auctoritatem in Fidei morum dubiis decidendis: Ermatque de definitiones Pontificum omnem errorem dubium excludere; quia illis Ecclesia credit weas acceptat. Verti in Romani Pontificis sententia in materia Fidei, se morim, licet extra Concilium est omnin b, infallibilis, certa, ut habetur ex verbi Lucae 22. Ego νο- gavi pro re Petre, ut non deficiat Fides tua

c. Quae erba specialiter ad Petrum , Min Petro ad Romano Pontilices diriguntur ex

d. cap. Sollicust marorit ρο obed. Ex quo sequitur, Christum Petro in utilitatem Ecclesiae linpetra ite donum perpetuae, in desectiabilis Fidei, ut m adversus Satanae insultus confirmaret, ne portae Inseri erroris, 'a resum adversu eam praevalerent. Verum non pro Petro tantum Christus oravit, sed etiam pro Petri Successoribus, ne illorum Fides deficeret ut hinc Ecclesiam confirmarent quando eam Satan impeteret, opus esset. In idem est text. Joann. ult Pasce Ovἀs meas. Per quae verba Petrus, ejusque Successores constituti sunt Doctores, ast res totius Ecclesiae. Modo, vel Ecclesia tenetur eos audire docente , praesertim quae sunt Fidei, morum, aut non tenetur . Si tenetur ergo illi, cum docent , errare non

possunt: nam si possent, tota Ecclesia, quae illorum sententiae , doctrinae acquiescere debet, erraret quod est impossibile. Si v r non tenentur credere, recipere , quae Summus Ponti sex credenda , .recipienda esse definit Gam Papa non esset Pastor, Magister Ecclesiae; quidem Oves tenentur Pastorem sequi, miscipuli debent Magistrum audire, eique PareIe. Legatur cap. Memor sum. q. q. I. c. Gene ratios . . I. Adducitur etiam cap. m es

Fr,es 2 q. d. q. I. sed Canon est Apocryphus liber Apocryphus dicitur , cujus Author ignoratur .ab Ecclesia non recipitur Glosi ad cap. Sancti Is diu. ut notavit Bellar de Scr,ptor ad an II s. de Gratiano. Nam tribuitur Hieronymo in Symbolo ad Damasum, sed desumptus est ex Libtillo iade Pelagii Haeresiarchae ad Innoc. I. On- ilhcem transmisso, ut ex D August. b. I. de gratia Christ c. 3I. 32. 33. Idem comprobatur Patrum testimoniis rilla Augustini sint satis Epist. 9 o. cap. 6.

ibi in orbis Apostolica edis, tam antaqua, atque fundata, certari' clara est Catholica Friais, ut nefas sit dubitare Christant, . Si

Decreta Apostolicae edi sunt certa, debui de illis dubitare non liceat, I cc mi. utSde ejusdem in fallibilitate dubium esse potest. Lib. I. contra Iulianum cap. q. ibi Si Romana Ecclesia prasidentem earuna innocentium audire voluisse , iam unc periculo myuventutem nam Pelagiam laqueis exuisses Quia enim potuit ille vir Sanctus Afrιcanis

respondere concitiis nisi quod antiqui ira Ap

235쪽

Quoad infallibilii Rom. Pont extra Concit LLI

per everanter Ecclesia a Dii, hic Augustinus ottendit primum, ubd Romanus Pontifex non potest a vera doctrina aberrare secundum qu bd bla auctoritas Rosiani Pontificis ussicit ad haereticorum errores damnandos. Et serm. III de si 'turis cap Iam enim de hac causari haeret Pelagiana ' duo Concilia dissa sint ad Sedem Apost olicam inda etiam refripto venerunt causa finita est rutinam aliquando finiatur error Duc, hic pariter Augustinus docuit: umam, ub dubia Fidei ad Sedem Apostolicairi sunt eis

renda , per text. iis cap. Maiores des Baptia

Imo aliud, ubdposito Sedis Apostoli eati indidio, causa finita est . Qua ver ratione potest Sanctus Doctor asserere causam esse finitam , si Romani Pontificis sententia Lset errori subjecta di si examinanda adhuc fit si Concita Generalis asscnsu sit probanda, WEcclesiae consensu egeat γ Demum, accedit Apostolicae Sedis imgitimus usus de Romanoruni Pontificum

praxis, ut extra Concisura plures errores proscripserunt. Ne meum est hic omnium Catalogum texere, di luxta ordinem Saeci selorum ab initio nascentis Ecclesiae usque ad hae tempora reeensere sed lorum unam vel alteram definitionem , Decretumve ilabnuere in Fidei, is morum doctrina a Roma, ni Pontificis extra Concilium editae , De qua re agi Portio se rem dis Hor. Dogmatis. referens antiquissimam Ecclesiarum Eonluetu dinem recurrendi ad Romanan, Apostolicam Sedem pharesque errore, ab eadem extra Concilium Generale esse proscriptos, cum primis trecentis annis nullum Oecumenicum fuerit congregatumi. Quin iuno nullus in Ecclesiastica iustoria vel leviter tinctu negabit, . pr mum en in Conciliorum Oecumenicum si id Nicaenum I de au toritate Sylvestri Papae convocatum de an as in quo interfuere Sylvcstri Legata , Annatus apparari ad Thesti.

lib. s. p. a art. 2 Legi potest etiam auraeacitat. V. . . ub Piciae probar, itura a dive: lV. Pont licibus secrera extra Con-oilium retes , ad quo, Lectorem remitti-

de Osina A Leone, proscripti sunt ills

baturque hire Corneli Iansenti Epic I premcui titulus, Augustinus, ex quo quinque in positiones fuerunt excerptae, ab Innocen.X. damnatae Cong. Cu n occasione , quae Per extensum refertur in Const ad canctam a 28. Alexan. VII. Bullar cir. Et ita hac, nonnullis asserentibus, dictas propositiones, vel in libDo praediecto non reperiri, vel in sensu ab Auctore intento damnatas non fuisseri e presse ex Iansenti libro pro possitione exer-Way, atque ita sensu ab Authore Otento damnatas Alexander declaravit, ac uti tales iterum damnavita finemque quaestionibus craturus formulam didie, secunduin quam esse praestandum ab omnibus juramentum se sincero animo rejicere , ac darmare Propositiones ex libro Iansenti excerptas, , sensi ab eodem Austore intento, prout eas, Sede Apostolica damnavit, ut in aliaejusdem Constit. Regiminis de anno I 664 apud Natat

XII in Litteris in forma Brevis Eoiscopis laemigio directi sub anno r- , apud ciri in

litiae hominum occurrens praecepit, ut su scribentes sermulae, juramentum praestarendtacere absque ulla distinctione, restrictione, seu expositione damnando illas propositiones ex libro Iansenti excerptas in sensui vio, quem ipsaniet verba praeseserunt. Tan Sem, Clemens XL. Comst inneam Domiani subci . Κal Augusti II .errorem nonnullorum reprobavit, illarentium, qubd , dum innocentius XII in ad suis Litteris pronunci a vii Aradicta quinque propositrones ex memorato libro Iauianti excerpea in sensu obυior, quem ipsamat pro Urionum erb xhibent, pra feferunt, amnatas esse inrelligi non de ipsiomer obvio sensu, quem tu anserui lior habent quive ab eodbm Jansenio intentus , ac tis Innocentio A.' Aiax. VII. damnatu fuit,

sed de si quopiam diverso senia cogitae . Ulterius e impudentiae qui dii devene runt ut dixerint , at obedientiam γε fa α Coelestium , in 'st. Hinc Augustui ad iras Apostolicia Gonstituδιombus laetatam

236쪽

222.

Cap. XXIX. g. IV. Ossicialis

requiri, ut quis pr/ἀilii Iansentani libν snsum in antedictis quinque propositionibus damnatum , interius ut harerisum damnet sed satis

osse , si ea de re obsequissum ut ipsi vocant

Flentium teneatur.

Praeterea alii non dubitaverunt asserere: prafata Formula ab Alexandro prascripta subscribi licite posse, etiam ab iis , qui interius non iudicant in radicto Iansenti libro doctri

nam Areticam contineri.

Adversus quo Clemens in praecitata Constitutione decernit, declarat, statuit: obedientia, qu prἀinsertis Apostolicis Constitutionibus debetur , obsequiosa illo silentio minima fati ori, sed damnatum in quinque prῶ- fatis Propositionibus ansaniani lib=i sensum ,

quem illarum verba pras erunt, , pr ertur sab omnibus Christi delibus , it Iareticum non ore solum , sed oecorde reiici, ac damnars

debere a nec alia mente , animo , aut creduli

tate supradicta ονλnula subscrιbi licite posse

ita ut qui secrιr, aut contra quoad scomnia, O singula senserint, eamerint , prἀdicaverint, verbo, vel cripto docuerint, aut asseruerint tamquam pr asarum Apsolicarum Constitutionum Innocentii, Alexandri, quas innovato transgressores , omnιbus e sngulis illarum censuris , e poenis omnino obIaceant.

Propter quod contra Modernos nonnullos est evidens Romanorum Pontificum in-

fallibilitas in decidendis etiam quaestionibus, tum facti connexi cum jure aut fide, morum doctrina, tum facti dogmatici Considera, factum dogmaticum hic idem esse, ac dogma doctrina cujusvis privati Authoris in materia fidei morum .per quaestionem facti dogmatici significari quaestionem illam , qua . . quaeritur An propositio ex hoc, vel illo libro desumpta, si Catholica , vel haνetaca vel , an do Itysua huius primati Authoris in sensu naturali ipsius Authoris Catholica st , an hεretica In hujusmodi quastionibus decidendis Pontificum judicium etiam est infallibile, de ut vere catholicum sit quodcumque privati Aut horis dogma , quod ut Cathos cum ipsi approbant iis haereticum, quodcumque quod ut hareticum ab iisdem damnatur Siquidem Pontifices propter assistentiam Spiritus Sancti errare non possunt in vera Christi doctrina cognoscenda , discernenda ab ara quac .mque ipsi contraria , dissormi Adebque nec in cognoscenda haec alia doctrina, discernendo illius vero obvio, naturali sensu, judicando de conformitate, difformitate ipsius cum vera doctrina Christi, scripta, vel tradita. Nota, quod sensus naturalis Aut horis est

sensus naturalis verborum Authoris .se sus naturalis verborum Authoris est illa, quem verba Authoris exprimunt , seu , ad quem exprimendum sunt instituta ut per D D. Factum verbconnexum cum jure seu de illud dicitur, quo negato, sequitur negato juris, seu fidei aut ex cujus decisione dependet decisi juris, seu fidei, doctrinae

ptura sit a Deo revelata . Hujusmodi enim factum ita connectitur cum fide, doctrina moIum, ut ex ejus decisione dependeat decisio fidei, doctrinae morum. Si enim negetur, qudd haec Scriptura sit a Deo revelata, quam nobis Ecclesia vere a Deo revelatam proponit, sequitur, ut negetur doctrina, fides p.rum mysteriorum, quae ine, Scriptura continentur . . Ideoque cum

Pontificum infallibilitas ii decisionibus fidei, torum sit omnin certa, in negabilis, certa etiam cst in hujusmodi factis decidendis, ut optime Annat appar ad Theol. posit. lib. 6. art. 2. σ3. Quem consulaS. Alla propos: tiones damnarunt Alex. VII. sub ann. I 66s. ωI666. Innocentius XI de ann. I 679. Qui subinde de ann. I 687 Conssisut. Ad abolendam, Quietistarum errore reprobavit. Quorum Auctor fuit Michael de Molinos

cujus vita ad eb procax suit, ut etiam recensere pudeat. Nonnullas etiam Alex. VIII de ann. I 69o. tandem Innocent. XII. Constitui Cum alias sub ann. I 699 eas Episcopi Cameracensis improbarun L.

Omnia , .singula praeescta fuerunt Summis Pontificibus extra Concilia prosci ipta vel, ut temeraria, scandalosa, Perniciosa, Ita retica c prout expressius indd. Litteris respective continetur Et Ecclesia pro damnatis habet; ac damnationi ita necestari acquiescisci ut nefas sit dubitare ea non mereri censuras, sub quibus iii erunt ab Apostolica Sede constitutae ia Quare certus, cimiubitus articulus est, Leges, Decreta, Praecepta a Pontifice edita, post publicationem statim a principio

ligare, ante ullam populi acceptationem Nanh

237쪽

Nam soli Romano Pontifici est a Christo in Ecclesia data suprema, emcax, c absoluta potestas regendi, docendi Ecclesiam juxta saepe repetitum Pasce oves meas pasce agnos meos. Nec absoluta seret, si ejusdem Leges vim ex se non haberent ad obligandum independenter a consensu, acceptatione sed conditionata, hoc est , si populus consentiret. Nec tunc Lex esset a solo

Papa sed ab ipso simul cum Ecclesia. Et hinc posset erificari absurdum, de quo loquitur ext in cap. Bona memoria, i et de ρ Alat. PrAlator ibi Si postsent ab ea ecedere, nobis frequenter illuderent, iniudicium nostrum ex eorum pendere arbitrio videretur randeque

potestas esset inter Papam, .subditos divisa, Populus foret Conlegislator simul cum Papa quod nullus non videt, quam repu ne verbis Christi, qui Papae absolute dixit : Euodcumque ligaveris, O c. non sub conditione, si acceptaretur a populo fideli

ibi. Si quis dogmata, mandata , interdicta ,s Iliones, vel decreta pro Catholica Fidei disciplina, pro corre tione F ιdelium , pro emendatione Deseratorum, vel interἁiasone imminentium, vel futurorum malorum, a Sedis Apostolica Prasule salubriter promulgata contemps rit, anathema sit.

Haec satis sint ad nostrum institutum.Carieravi deri possunt apud allegatos,& Bellarminum de Pontifice, ac BZovium lib. Rom. Pontifex. Uberiorem notitiam circa rimatum Romani Pontificis ex subnexis percipere Lectorem non pigeat, considerando Io I. tib forma regendi Ecclesiam non est Aristocratica, ut contendunt Marcus Antonius de Dominis , Richerius, Messalinus, ac Launojus in suis Distolii, quotquot intendunt Papam subesse Concilio. Nam Aristocratia petit, ut suprema regendi potestas in Nobilibus . O , optimatibus id , quod ipse doceret circa doctrinam fi l resideat, qui eateris Nepone . In Epistopis dei, iraeciperet operandum circa mores, autem non est suprema auctoritas regendi, Laur cit artic. 8. pascendique fideles sed particulares Dic Maxime ver consideratur, qudd, ut j cesses populos habent sibi a Romano subditi obligentur ad acceptandam Legem D Pontifice assignatos, quo regant, ut ex di- Principe latam, duo ex parte Legislatori tacti supra g. 2. n. 8.i apud Petram rem. 2. adsunt necessariari potestas ct voluntas , per monβιtue. 3. Innocent. III. n. 36. oeci . n. 1 a.

cap. Cum super de sta delegat. De potestate Illud vero Matth. 8. tibi Christus prae- autem Pontificis, soli Haeretici dubitanta est cipit, ut sit ontra nos Frater deliquerit, nec enim supremus Legislator cum potestate se a nobis correctus resipitcat, deseramus Ec-rendi Leges independenter consensu popu- clesiae Duelaesa perperam ab illis expoli, moncilii, secundum ea, quae notan nitur Nec per Ecclesiam hic venit Concitur in cap. Cuncta per mundum, s. q. s. Iliam Generale a ridiculum enim elae ita prae- obligandi subditos ad observantiam, cap. Euo ceptum illud interpretari , ut quotie quis niam de consit consequenter ad illarum ac j vellet denunciare Fratrem , privata corre ceptationem ad text. in cap. De libellis o ctioine non melidatum , esset convocandist alias inutilis esset dicta potestas dum Generale Concilium. Sed senius est , luntas item ad obligandum patet: praeser Dio Eccisa, hoc est Ecclesiae Praelato, iutim ostenditur, si Lex sit simpliciter praece causa de majoribus fuerit, dic Romano Pon-ptiva, ut sunt definitiones in materia Fidei, citrici: ub si raelatum non audierit, per morum cum de ratione praecepti absolu- eum communione id clium privetur . Videte impositi sit obligare non sub conditione. Becan. rom. s. opum lis. 3. c. q. 6. privil. sub/itus velit acceptaro; sed absolute constringere alias esset potius lex consilii, exhortationis, quam praecepti ut est text. ina II. ub forina regendi Ecclesiam non est Democratica, nec laves sunt m- mediate tamquam , subjecto datae . Ecclesiaecop. Qui Mi 14. q. I. De quo agnan. prout haec et Fidelium multitudo is qua

Proinde non est Fidelibus liberum Papae definienti, praecipienti non acciuiescere vel non acceptare : OVe enim Vocem

Pastoris audire debent. Et non acceptante Sipse Papa, Episcopi eas quoad e Xecuta O-nem, deministerium recipia rit, ut placui ei dein Richel: Irrigere apud d. Petavium lib.

s. c. I s. num. q. Quoii, a Democrata eL

sentia exigit, ut Iuprema messas regena sit

penes

238쪽

Cap. XXIX.

ur vel totus popuIus , vel saltem utaui ex nobilibus , re plebeis ex electιοne ρυι. Rempublisam gube=nent: inde dicitur regimen populare Summa ver , supremaque cura regenu Ecclesiam non est data Communitati Fidelium , sed Petro Peta O Romanis Pontificibus , illis verbis : Pasce oves mea : Tibi dabo Claves , Urc. Neque enim ab ovibus potestas pascendi dimanat in Pastorem sed ab Hero, Domino Gregis communicatur, , quem vult ei preficit.

I PonderandUm hic est, quod non aliter pronunciandum est de potestate, Miurisdictione pascendi Oves, Fideles, quam ex Scripturis constet ab ipso Istu utore Christo

Domino institutuni esse certe autem summa Clavium potestas, quo loco Scripturae commemoratur, is Christo communicata legitur, non alteri data, quam Petro, in Petro ejus buccessoribus reperitur . Nam Matth. 16 Christus dixit Tibi dabo Claves Regni Coelorum . Ioann. 2I. Pasce Ino meo LPasce oves meas . Numquam autem Communitati, iacmultitudini Fidelium sormaliter, mi subjecto donata legitur. Unde S Cypri .nus de unis

Eccles dixit : Super unum Perrum Do ιnus auDfca Ecuesiam suam , milli Mendas mandar

das Iolus accepit σe. Quod requenter repetunt caeteri P. tres apud citat Pitavium &Becancit. lib. a. 4 pondan Epitome ad an. 34. n. 9.

Cum vero Patres videmur sentire, ubdClaves sint traditae Ecclesiae inter quos Augustinus lib. I ae do fir CDis cap 17. Ibi Has igitu Claves dedit ictis ab . . Et era,ctar. o. in Ioan ibi: Quanu Petrui Claves sccepit , Ecclesiam antiam signoti avis

telligendi sunt, utibi non contradicant; ide texi textibus sunt concordandi. Quia ver saepe repetunt laves esse Petto , ut Capiti, in eo ejus Succestaribus traditas, dum videntur asserere jurisdictionem Ecclesiasticam toti Ecclesiae prim b, ac per se convenire accipiendi sunt, ut loquantur in

sensu non subiectivo, sed finalici quatenus Romanis Pontificibus fuit a Chrillo supre.

ma potestas tradita , primari in commodum ipsius Ecclesiae, ut ipsam regerent, gubernarent atque ita, ut toti Corpori Ec-

S. IV. Ossicialis

Clcnu Psocellent in cujus Commodum Chil. stus retulit Sacrabnenta, aliaque gratiae beneficia. Fundamentum enim primarib est propter domum, quam regit Caput propter corpus , quod diligit Pasto propcer VCF qua rcgit: Dux totus est ut salvum . victorem reducat exercitum, non ut privaIim sibi cons lat, nssi quatenus pars illius est, tum eo conjungitur. Ita Petavius ibidem c. I . n. a. eq.

3 Et hc patet de sensu Augustini, qui

eis em locis voluit tantum , ub Petrus non ut persona privata est, .mortalis hos o quocum elgent Claves periture, nec ut Procurator sed ut Caput, P Iiceps, Supremusque Rector Ecclesiae a Christo constutulus, Ecclesiae imitatem repraesentans, pro se, suis Succesioribus Clavium potest tem acceperit pio ut legendus moi. Oου. in

ι III Quod regimen Ecclesiae est absolute Moli archi cum . invii iam in omnium sententi. inter Gubernationum genera caeteris, tum nobilitate, tum utilitate, praestat forma regendi Monarchica, ut de communi testatura gnata. a. ad cap. Sιgniscapi n.3e. de eiaci. Pri,baturque ex Aristotelea a Metaph. ibi En ι nolum male gubemara non est bo

Hinc in uubia res est, Christum in Eccleua, quam tuo Sanguine tui. davat, N. Loluit iisque in finem manere , in fistuli Se oriri uti regendi Monarchicam, utpote nobilior 'm, utiliorcmque, ad text. cap. n Apibu I. - Est enim Auctor pacis, qui culi suae Ecclesiae

Ex quo evidens est, supremam potestatem, utque regendi gubernaniri gregem esse in Romano Poni:,Ce tamquam in Monarcha, acclesiae Prncipe a quo . eluti sola te, origine in Inseriores luriiad:ctio dimanat partem accipiente ab eo

qui plenitudinem habet hoc ipsa exigente Monarchiae natura , ad cujus quidditatem spectat ut Monarchica regendi forma

239쪽

Quoad Legata Frat Min.

ma vertitietur 4ubd suprema imperandi potestas in aliquo uno nobilissimo, ut in subiectio resideat, qui cεteris print, fons omnis in pioris auctoritatis existens ut per Petaviun D.

p. 16. n. 26.

is Videatur Diana coord rom. 9. raci. II.

tibi summa eruditione de primatu solius . Petri supra S. Paulum tractatum instituit. In qua materia Innocentius X edidit Decretum contra sententiam, quae tribuebat D. Paulo Ecclesiae Primatum , seu Principatum , sed non distinctum ab eo Divi Petri, adeo ut ambo unum caput, unumque Ecclesiae Pontificem efficerent Teno Decreti est.

S. D. N. Innocentius X relata unanimi Theo-Jogorum ad hoc specialiter deputatorum censura,' auditis votis Eminentissmorum Cardi. Malium Generalium Inquisitorum et propositionem hanc, Si Petrus, ct S. Paulus sunt duo Eccles Principes, qui unicum inciunt , Vel duo Ecclesia Catholica Coriphaici e supremi Duces summa inter se unitate coniuncti. Vel : unt geminus universalis Ecclesi vertex , qui intinum itinis e coaluerunt. Vel sunt duo Εcissa Summi Pastores Prasides, qui unicum caput costituune ita explicatam, ut ponat omnia modam aqualitatem inter . Petrum, S. Pamtum , sine subordinatione e sine subiectione S. Pauli ad S. Petrum, in potesate suprema , regimine universalis Ecclesia, Areticam censuit,e declaravit. Apud petram tom et ad Confit. q. Greg. IX. n. r. lail sum tom. 2 in aptend. it. Decreta Pontis. g. copia.

officialis quoad Legata facta Fratribus Minoribus de Observantia.

SUMMARIUM. Desinitio, o diυή legati.

Legatum est implendum per totum tempus a testatore prAscriptum 3 Dubia de legatis donopum mobilium jactis patribus Minoribus. De legatis factis Fabrica. De legatis annuis cum onere. De legatis annuis sine onere. Responsa S.Cong. ad dubia primi generis 8 Et ad ea secundi generis. Ol. Cur in t l. 9 Et ad ea tertii. io Ee ad Hia quarti generis. II Decretum S. Congr. Rev. Fabris , prohibetur extinctio legatorum compositiora ac ne sub excommunicationis poena Fratr. Min iudicialiter per se, vel per alios petane legata. x Constitutio Clementis . confirmans Decretum S. Congr. Episci in Turritana Legatorum. I Decretum eiusdem S. Congr. declarantis Frat Minor posse per iam simplicis eleem In prastationes legatorum rec perea I Decretum Sac. C. Fabrica inhibentis, mispositionem cum haredibus super annuatis non solutis. et Epistola d. S. Gongr. conterneus incapaciotatem d. Fratrum. I Decretum S. C. Concii circa idem. II Fratres Minor non sun capaces legati perpetui ad longum tempus pro celebraε- eione Missarum.14 Delarata I Doctrina acri Congr. circa modum recipiondi eleemosynas. 2 Legatum factum Capella existenti in Ecclesia Fratr. Min prasumitur factum ipsis Fratribus.1 Legarum non sit caducum, ex quo a Fr tribus impleri non possit. 22 Legatum factium Fratribus cum conditione, quod Papa in eo se non ingerat, est factum Fγatγibus ob modo illicito e. An valeat legatum factum infrmaria Frat Min e sed declara . o nota quid servandum sit, usque ad .2s. 26 An valeat legatum factum pro induendis Fratribus.1 Valet legatum factum pro Divino cultis . et Corruptela Fratrum suantum ad paramenta Ecclesiastica 29 Fratres vi in non sobsunt εredes insti

tui.

3 A quid hares teneatum recipiens Eredia

tatem.

3I Fratres sunt incapaces legati universalis. a Fratres sunt capaces legati particularis odietisto modo , ut vendane , c pretium erogetur in Fratrum necesseates.

240쪽

2.2.6

Cap. XXX. Ossicialis

S Fratres nequeunt mediis Synuicis se componere cum Aredibus , vel executoribus

restamentorum.

3s eo etiam per SIndicum retinere bonastabilia cum onere Missarum. 6 Possunt per modum simplisis eleemosyna, secipere de die in diem relictium a restatore. 37 Formula protestationis faciendἀ a Fratribus occasione legatorum. 38 Quando legati Fratribu relicta . reputentur modo licito acta.

on agitur hic generaliter de legatis

quia nimi volumen ex reiceret

se totum de relictis Fratribus in de Observ. Circa quae plures solent difficultates excitari; non semel in praxi ea admittuntur, quae de te non debent . Sed aliqua prius nece ite est advertere. I. ub legatum est donatio a restruoreretilla , cor ab harede pr/sanda . Differt a simplici donatione, quia legatum est donatio facta causa morti S. II. ub legatum aliud est prophanum, quia a prophanos usus ichctum , Maliud Pium, quia ordinatum ad pios usus, lanimae suffragium aut ad maritandas puellas ad eleem C synam erogandam, Millas legendas Cfficia celebranda c. III. Qub legatum a testatore pro anima relictum tenetur haeres sub mortali solvere, non solum per decem annos, sed per totum tempuS a testatore praescriptum , cum

nobis sit prorsus occultum solum Divinae Iustitia simul, Clementiae reserva tum tempuS, quo Anima in Purgatorio detinentur ideo non possumus nos absque temeritate illud praefigere. Unde Alex. VII. die I 3. Mart. 1666 inter alias proscripsit hanc propositionem , quae in Ordine erat a 3.

Annuum legati m pho anima relictum non durat plua, quam per decem annos

IV. Quod in legatis sunt nonnullae regulae observandae. Prima, qudd legata sint telligenda juxta consuctudinem loci . Secunda, quod in legato ad pias causas facitis est extensio, Garga interpretatio Terita,qubd in dubio est favendum piae causa, Q. junt persona f. de relig. Iumpi. Quarta

quod in obscuris inspiciendum est, quod est

universalius, per regulam 4 s. 'ur in 6. Quinta, quod pro expresso haberi debet, quod testator dispotuisset, si interrogatus suis et,l. Titius, . Lucius, L. de libεris. Quaeritur. An a Sede Apostolιca in materia

legatorum Fratrib. Min de Ob νυ relictorum , vel relinqtιendorum, delarationes emanave ine.

R. Affirmative. Quarum omnium Cathalogum non refero , sed nonnullas solum & sorte magis ad praxim utiles exscribo. Itaque . Congr. a sei rec Urbano VIII

Fratr. in de Observ. consultationibus prVosita, apud agna n. in s. ad . Nimis prava

de excessib. PraLat pluribus dubiis propositis, disposuit, ut infra. Disium prima de legatis bonorum

mobilium.

Articulus Primus . An Fratres Minois res, tam de familia, quam Reformati, sint capaces legatorum bonorum mobilium quae unica solutione, seu praestatione adimplentur, tam in pecunia numerata , quam in bis speciebus pArt. a. An possint eadem legata in iudicio, aut extra exigere per se ipsos, vel Syndicum Apollo licum pArt. 3. An Fabricae S. Petri liceat in hujusmodi legatis se ingerere insta annum, ex quo dies legati cessit pArt. q. Et quid elapso anno Distinciti secunda de legatis factis

Ait Primus. An valeat legatum annui reditus actum Fabricae, Sacristiae , vel Ecclesiae Fratrum Minorum, tam de familia , quam ex Reformatione pArt. 2. An liceat Fratribus hujusmodi legata in iudicio exigere de eorum Procuratores, vel byn dico Apostolicos λArt. 3. An liceat eisdem erogare praedicta legata in usus Fratrum an vero illa omnino converti debeant in usus a testatoribus praescriptos Art. . An Fabricae Sancti Petri liceat infra annum se ingerere in propietate horum legatorum pro fabrica, vel actast x, transigendo. cum haeredibu S, aut alias de eadem proprietate uilponendo. Art. S. Et quid transacto anno pArt. 6. An liceat eidem Fabricae Sancti

SEARCH

MENU NAVIGATION