Veterum auctorum qui 9. saeculo de praedestinatione et gratia, scripserunt opera et fragmenta plurima nunc primùm in lucem edita cura et studio Gilberti Mauguin ... Cum eiusdem Chronicâ & historicâ synopsi, geminâ dissertatione & pacificâ operis Coro

발행: 1650년

분량: 997페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

451쪽

Dissertatio. Cap. L.

Oholicis Patribus euidentersit Deograuim dil auatam,tum preci- upue contra Peragianos est Caelestianos a Beato Augustino plenius est ta berius diuersi in opusculis, , maxime in m omne con esse co- regnoscitur inculcatum. Vnde te potius eius em Catholicissimi Dom- .eri ramissi mis assertionibus incomparia iliter inde quoque matara ceram niti, quam erroneis opinioni o Arassiliensis Gennadij , qui . . pleria uepraesumpsit in locis, tam fisi Catholica quam Beatorum ceritam Patrum inuictissimis auctoritatibus itfoelicis Cassiani perni- raciose m nimis dogm quens reniti. Contra quae nos in praefata Sy- renodo scripsimus Libertatem Arbitrij &c. cc Iam vero Hincmarus, licet se semper eiusdem Sancti Augustinido strinae addictum professus sit, nec unquam ipsi vel minimu obseruari in scriptis suis ausus sit, hic simpliciter Gotteschalco proposuit sequendum Augustinum, eosque maxime libros expressit. quibus praecipue Pelagiani de Pelagianorum reliquiae debellantur. Et de gratia,& Libero Arbitrio(inquit sicut Sanctus Augustinus docet &c ut supra nec non etiam ponderanda verba illa: quia Sedes Apostolica,&Sancta Catholica Ecclesia , & nos sic ei credimus sic tenemus. Ita vi ctiam iudicio ipsius Hinc mari do-

ctrinae Sancti Augustini ,& specialitet in libris illis indubitate fuerit doctrina Sedis Apostolicae, & SanctaeCatholicae Ecclesiae

ab omnibus orthodoxis tenenda . Iam ad ea quae mortem ipsius Gotteschalci respiciunt attendamus. Et primum quo tempore contigerit utrum anno 86 . aut sequentibus nam sub finem anni 866.eius reclamationem interpositam iam vidimus, &sic anno illo superstitem fuisse certissimum. Non autem in plures annos protractam eius litem autumamus, eo quod mortem eius referat Hinc marus in hoc tractatu de non Trina Deitate, quem coeptum vidimus anno 863. Nec in tot annos

dilatum verisimile est. Nec etiam leuis suspicio est, dum adhue superstes esset castigator eius Nicolaus Papa, ad quem saepius querelae ut vidimus de Hinc mali crudelitate, etiam erga Gottes- chalcum ipsum delatae fuerant,non ausum fuisse Hincmarum tanta inhumanitate & irreligiositate in eum morientem saeuire ita ut nobis probabilius videatur, id contigisse anno SES. proximo post obitum eiusdem Summi Pontificis . . Subiecit igitur H in emarus de Gotteschalcor ipse vero haec au- tadiens in furorem versus, ea quae sibi mandata sunt detestari,&lius coepit blasphemare. J Detestationem & blasphemiam sicut

maniam ocreliqua anilium fabularum quae exposuit deliramenta, suo genio suis it Hincmatus. Reeusasse vero Gotteschalcum .isua sententia se reuocare nihil mirum,cum eam & iudicio non

tum Sancti Prudentii& utriusque Lupi, sed etiam Sapcti Remigii& Ecclesiae Lugdunensis,utriusque Concilij valentini Lingo

In dicto

tract. de non Trina Deitate.

452쪽

A. 868.

ibidem, ibi gem

Hi elea , Chronica

nensis &ipsius Nicolai Papae auctoritate comprobatam fuisse iam saepius uiuerimus: Hincmarum autem non modo ab Ecclesia Lugdunensi, &Samstissimo eius Praestile Remigio, sed& ab eodem Concilio Ualentino 3.velut non Catholicum reprehensum & deis spectum, eiusque Carisiaca Capitula quatuor velut inutilia immo noxia repulsa & abominata tu iste, i idem iple verbis reserat Hinc marus in Praefat. prioris operis de Praedest in principio. Et ne alicui videatur praefatam Hinc mari lcedulam a Gotteta chalco subscribi& affirmari potuisse linc praeiudicio propriae senistentiae, cuius reuocationem non exprimeret, aduertendum &ex

mente Hinemari,& verbis disertis quae ab ipso fuerunt hic prytermissa, requisitam expressea Gotteschalco reuocationem& retra iactationem propriae sententiae, quam in scriptis luis illuc usque tu , , latus est et,ut in sequenti scedula refertur his verbis:ut si a sua per- , , uersa intelligentia& praua sententia Goties chalcus se reuocaret, , , agerent de illo, sicut eis verbis iam dixeram &c. Et in fine et &H cum iam finis eius appropinquaret, fratribus qui aderant,ut a pra- , , uo suo sensu, de peruersa sententia se reuocaret, & communionem M sacram perciperet, suadentibus respondit, a tuo se sentu & sem tentia reuocare non posse&c. J Vt igitur aduertit Hinc marus Goltcschalcum a sua sententia non discessurum , alteram vel forte verius unicam ( praecedentimandato solis verbis concepto emisit, qua spec taliter subiunxit, ut nisi Gotteschalcus sententia suam retrae arct, spiritali & corporali humanitalc, viatico scilicet,& Ecclesiastica tepulturi quasi excommunicatus priuaretur, idque quibusdam Sanctoru Patrum

auctoritatibus contra eos , qui in excommunicatione moriuntur,.

firmauit, tum Gotteschalcum in sentcntia sua perseuerasse refert M his verbis. Post discessum denique a me ipsorum fratrum, recogi- D tans duritiam illius, &cor impce nitens misi fratribus nostris in D Monasterio Altiuillaris in quo degebat, hanc quae sequitur pagi D nam: Ut si respiciente Domino a sua peruersa intelligentia & pra D ua sententia se reuocareto gerent de illo sicut eis verbis iam dixe D ram. Sin autem, scirentqualiter erga eum secudum Regulas Sacras, si gerere deberent. Hoc modo pro tempore sicut mihi licuit dixi M vobis, qua conditione, si se Gotteschalcus, antequam anima illius D egrediatur de corpore, recognouerit, &spiritaliam& corporalem H humanitatem illi exhibeatis: sed ne quid vobis desit in ulla gratia, M a uictoritatem inde Ecclesiasticam ex verbis orthodoxorum vobis D transmitto: Ait enim de huiusmodi Leo&c. Et paulo post: si au-M lcm in obstinatione sua usque ad mortem permanserit, tenendum D nobis de illo est, quod Sanctus Leo de Communione priuatis &H ita defunctis dicit: Horum(inquiens causa Dei iudicio reseruan D da est, in cuius manu fuit, ut talium obitus usque ad Commumo-

453쪽

nis remedium differretur: Nos autem qui viventibus non comis G A. 8 t. municauimus, mortuis communicare non possumus &c.J MEt in fine. Et si ut praemisi, in obstinatione sua permanens fuerit eis, mortuus, sicut exauctoritate Beati Gregorij, & Sacrotum Ca-- nonum accepimus,cum Psalmis & Hymnis ad Sepulturam deporta colati, vel in communi fratrum sepultura sepeliri non debet; Priva- tae autem sepulturae humanitas ( sicut vobis dixi ei non est dene- ganda. Et cum iam finis eius appropinquaret, fratribus qui ado ve erant, ut 1 prauo suo sensu & peruersa sentcntia se reuocaret, & Communionem Sacram perciperet, suadentibus respondit: A suo isse sensu & sententia reuocare, & Communionem per auctorita-aetem non posse accipere: sicque indignam vitam digna morte fi eniuit, & abijt in locum suum.J Haec Hinc marus in tractatu de non Trina Deitate in fine. Uerum ut in doctrina, quam toties etiam in tormentis Gotteschalcus professus est, & quam fuisse non solum Sancti Augustini,sed de totius Ecclesiae Catholicae (ut saepius vidimus mordicus perseuerauit: si in charitate, humilitate, inimicorum dilectione, patientia,& gratiarum actione, quae post superata illa Moguntiae & Carisiaco certamina, in Confessione majore & prolixiore exhibuit, in interiori corde (quod soli Deo patet ut par est credcre absque querela perstitit,dolorem illu solum testatus,quod propter sui nominis vilitatem, vilem hominibus csse videret veritatem, & quod erga Deum, ut debuerant, non seruarent charitatem, quis Catholicus dubitare possit, locum illum non obstante Hincinaris siqua lata fuit excommunicatione, eiusque Pharisaica induratione,esse

miserabili illi cdum viveret Monacho , locum refugij lucis & pacis, quem Ecclesia in iugi fidelium sacrificio, solis in Christo roquiescentibus deprecatur. LNec extra rein & incongruum hic obseruasse Gotteschalcum exis communicationis poena nullomodo mulctatum: Extat siquidem R.P.Sirmondo edita in Gotteichalcum condemnationis lententia(vt in titulo habetur Ecclesiastico rigore prolata, in qua triplici poena damnatum, & mulctatum Goltcschaseum patet, ' depositionis scilicet, verberum, & carceris, ut cap. o. eXpendimus: sed excommunicationis, ne verbum quidem: Et reuera Post latam sententiam Hinc marus ipse ut patet apud Flodoardum hist .Rem. lib g. cap. ao. scripsit ad Prudentium Episcopum Tricassinum significans se ab eo Consilium quaerere velle de statu & compres- cenone Gotteschalet, intimans, quod de ipso actum vel iudicatum M plago, a fuerat in Synodo,quo eu reclusum tenebat iudicio, de quia multis ce Hist. lib. s. modis eum conuerti tetauerit,& de moribus ac superbia ipsius; & c. cap. . si inCoena Domini,vel in Pascha debeat eum admittere ad audie- . .eu Sacru officiu,vel accipienda comunione. J De quo nullomodo .c

454쪽

Rabanus

Epis . ad

Asae Historica , Chreni,

oubitasset uinc rus, si sententia Gotteschalcus excomunicatus fuisseri deinde ex cosilio Prudentrum non denegata coinunionem per annu & dimidiu,donee cosilio Rabani ab omni coinunione resci sesus fuit,ut patet ex Rabam Epist. ad Hinc marii pag. ET . his verbis.,, Interim autemdonec illud fiat,no laudo ut Comunio ei tribuatur, ,, quia iuxta testimoniuIoanisApost. Omnis qui recidit & no manet in doeitinaChtisti, Dei non habet &c.& paulo post: Et attendite, M quomodo vos sine crimine possitis esse, qui in Synodo vestra hane M tacta nefanda simul cu hqretico danastis,ii ei modo incorrecto co-

m nrani caueritis &c. Ex quibus apparet nullomodo excomunicatu. fuisse Gotteschalcu:Sed Rabam celum vanitate,& iactati II inc. falso credentcm Gotteschalcum, ut haereticu damnatu,auetorem fuisse H incniaro, ut ei deinccps Communionem denegaret. Ideoque non leuem culpam incurrit Hinc marus tractando per

X8. aut Eo. annos ut excommunicatum Monachum illum, qui non esset extra communionem factus,eumque omnibusSacris to .

to illo tempore flustrando. Sed ei in extremo vitae periculo constituto, tactam Synaxim seu supremum viaticum,& post mortem Ecclesiasticam sepulturam denegasse (quo etiam tori mortem ab Ecclesia extortis fieret inauditum (ut ait Ecclesia Lugdunensis de verberibus irreligiositatis de crudelitatis exemplum. Licet etiam lata fuisset in Gotteschalcum excommunicationis sentenistia, nihilominus cum illius nulla subesse posset vel saltem probabilis causa,nisi contumacia quae flagris & verberibus, & logii Timo XX. annorum ergastulo mulctata & purgata fuerat,vel eius de gemina Praedestinatione,& si libet etiam in tribus aliis capitulis, sententia de Voluntate Dei,de Morte Christi,de oratia & Libero

Arbitrio; cum notum havisset Hincinarus coiteschalco in iis omnibus consentientes fuisse S. Prudentium , utrumque Lupum Seruatum,&Abbatem Ferrariensem.S. Remigium,& totam Lugdunensem Ecclesiam,virumque Concilium valentinum 3. &Lingonense, ipsum etiam Summum Pontificem Nicolaum I. non nisi ausu temerario,& insania pertinaci exigere potuit a moriente, usilli doctiinae tot praesidiis firmatae renuntiaret, & eo quod renum clare detrectaret, solique ferme Hinc maro,eiusq; furtiuaePseudo- synodo Carisiacae cosentire renueret, omni spirituali de corporali humanitate morietem priuare, non nisi inaudito irreligiositatis de crudelitatis exeplo,ut insanus &nouusPharao potuit. id ni igitur huic contentioni Hincmarum inter & Gotteschalcum liceatur Sapientis dictum e Sicut auis iniremum volam, estp Prou

455쪽

Dissentatio. Cap. L.

3. Temerarium iudicium plerumque nihil nocet ei,de quo teme- re iudicatur: ei autem qui temere iudicat, ipsa temeritas necesse Mest ut noceat. Et Can.seq. ex eiusdem S.Augustini Epist. is . ad MCletum Hyponensem: quid obest homini quod ex tabula non vult eum recitari humana ignorantia,si de libro vivorum non cum Mdelet iniqua conscient in. Iterum Can.seq. ex libro contra Secun- dinum Manichaeum cap. I. Senti de Augustino quicquid libet, sola me in oculis Dei conscientia non accuset. J Et Can. s. dicta Mquaest. 3. ex eodem Augustino in Pol. 3 Concione 3. ad versi c. M Cee Gmnabit eum. Et si ad tempus damnaris ab homine, etsi di- taxit sententiam Proconsul in Cyprianum: alia est cella terrena: Maliud tribunal Coelorum,ab inferiore accepit sententiam, I supe- riore coronam. J

In quo Hincmari in nepotem Taudunensem Episcopum, euhuius proclamatione, Osolemni in Concilio generali a Summo Pontifice Ioanne S. facta re tutione,crudelitis subqcitur. TAN O E M susceptuin Historicae & Chronicae Dissertationis

nostrae scopum, Deo duce & stylum nostrum licet ineruditum regente attigimus, continuueius per XX. & amplius annoru cur ricula secut i filum,quicquid motam illo saeculo de Diuina Praede.. inatione& Gratia Dei, nec non de incidentibus quaestionibus eontrouersiam respicit suo tempore per L. Capitula digestum tumina fide, nec minima diligentia retulimus. Nihilque quod Hinc mari personam respiceret,praetermisimus in iis quae aliquam ad doctrinae controuernam relationem haberent, quo magis innotesceret violenta eius in miserabilem illum Monachum oppretasio,eiusve in Synodis despoticus semper ac ferane tyrannicus age di modus, quasi omnium Dominus praesidens ac praeualens, ut ait Rothadus in libello proclamationis: ita ut quicquid ab eo vel singulariter actum,& scriptum,vel in Synodis suae Prouinciae tam in Gotteschalcum ipsum, qu1m in doctrinam ab eo assertam definitatum sit, doctrinae & definitionibus tot tantorumque virorum dc Ecclcsiae Praesulum , non minus sanctitate vitae, qisem doctrina praestantium: S. Prudentii videlicet,utriusque Lupi,& Ratramni et S. Remigi j Flori Magistri, totius Ecclesiae Lugdunensis,&gemiis norum trium Prouinciarum Conciliorum Ualent. 3. & Lingonenis

sis,& iudicio etiam sanctissimi aeque ac doctissimi totius Ecclesiet Praemiis Nicolai I. opponi nullomodo possit. Sed rerum ab Hincmaro injuste,summa vi nec impari crudelita-

Senti. Cari. s. Et

si ad tem

456쪽

A. 868.

Ex t m. 3.

to gestarum,si prema fuit in proprium nepotem Hincmarum Laudunensem Episcopuni horrenda saeuitia, ex qua non minus eruitur eius in Synodis violentissima dominatio, quam extra Synodos etiam ferina & inhumana tractatio , quam saeculum illud exhorruit. Verum ut extr1 proposita dissertationis nostrae tempora anno scilicet 8 i. & sequentibus contigit anno Si S. in Conmcilio generali Trecensi pso summoPontifice Ioanne S. teste&iu- Ldice fuit revicta, consulto a nobis hic praetermissa est , ut praecipuis illius momentis; quae proposito nostro inseruiunt, hic lectovnon defraudetur, subjecta tantummodo Corollar ij vice,reclamatatione ipsius Hinc mari Laudunensis , quam Summo Pontifici in Concilio illo exhibuit, cum solemni eius restitutione qualis ab . Aimonio Monacho, qui praesens aderat& ex Actis ipsius Concilii

recensetur.

Reclamatio S Proclamatio I ncmari qui quondam

praeerat Ecclesiae Laudunensi. D O MIN E & Sanctissime Pater, Patrum & Rector Pontifi-

, I cum, I o A N N E s nomine & meritis vocate , audi vocem D proclamationis meae, & exaudi vocem deprecationis meae, comis D passus causae calamitatis naeae. A REMOR vM ARCHIEPISCOPO D ad Synodum sunt vocatus ad DuZiacum villam, quam constituitia hebdomada prima mensis Augusti, de monuit me de certis causis D paratum esse ibidem ut responderem, ad quam cum festinassem D molentia hostili in medio itinere segregatus lum, ab ovibus meis D priuatus sum, & spoliatus omnibus rcbus meis, perductus sum ab M cisdem hostibus usque ad praefatam villam, in qua cum consiste-D rem, iam stabat Rex Κarolus ante ipsumArchiepiscopum meum,

dii tenens in manu scripturam, reputans me esse periuruin, quia Ro-

a, mam sine sua voluntate imiserim, & imputans quod eum accusa-D uerim: ad quae idem Archiepiscopus me respondere iussit: cui ego,, respondi, quia pro his de quibus me admonuerat in eadem Syno-5, do,esse paratum ut responderem,paratus etiam scriptis respondeat re: quq scripta prs manibus tenui, sed ipse non permisit ut O dus M, si ripta mea susciperet, quia sibi dari iubebat: Sed ego suspecto da-

, re nolebam: de Caerico autem mco nomine Beriarco, quem subitos, requisiuit, sed requisitus non adfuit, respondi, quia ipsi homines si niecurn veniebant, qui eum comprobaturi essent, si eis venire li-,, cuistit. Sed idem Archiepiscopus de his nihil me postea appella- , , uit, sed ad accusationem Regis me respondere, iterum atque ites, rum praecipiebat :&ego reclamaui, quia non docebat Canonicas, aut horitas nudatum, & suis rebus spoliatum, iii per & ab hostis, bus detentum , respondere vllatenus debere: sed & addidi quianensolum suspectum dia manifesti me illam in 'sum habebam. Disitiam by Cooste

457쪽

Dissertatio. Cap. L. I

Unde&Apostolicam Sedem appellavi pro amore Dei de honore MS. Petri, tam de ipsa accusatione Regis, quam de praejudicio, quod Mab ipso patiebar Episcopo. Legi manibus tenens auctoritates Iulij Papae,& Fcelicis Papq,videlicet ea qui ipsi in eis prFfigunt de ap- pellationibns Episcoporum,quq mihi seruari appellando Sedem ce Apostolicam prostrato corpore expetii, sed nihil horum mea pe- titio obtinuit. Sed neque litters Apostolics,quas mihi pri sentia-

liter dederat, quoniam me vocabant, ut procrastinando venire Mnon ditarrem, si status mei iacturam sustinere non vellem, quic-

quam praeualuerunt. Iudicium praesuui Archiepiscopus super me Mamposuit, ut ab Episcopia remouenaus essem io. Sed a geme- inter quos nullum merebar pati inimicum. Scri- pta quidem ab eodem Archiepiscopo ipsis impolita manibus te- renentes, sed ore proferre nolentes,inuiti vix Uerba PDiebant et adi- tum tamen ad Sedem Apostolicam minime sperantes mihi posse i denegari. Unde saluo per omnia Sedis Apostolicae iudicio, ipsi tafinem lectionis. Post hic transmissus suin in exilium, inqtio per e duos annos sanus, sed aliquanto temporeferro vinSttas custoditus rasum, duobus annis ferme peractis, insuper caecatussum, & usque cimodo retentus ad vos & ad vestrae piissim g Serenitatis praesen- ctiam, mox ut venire dimissus potui, protinus accessii: nunc autem is vestram Clementiam suppliciter exoro, ae vcstra Summa Pater- nitate parari de me aequitatis iudicium,cui secundum Canonicam is Institutionem, & Decreta Romanorum Pontificum, reseruatus & rere seruandusium,ec fueram. Quod ob amorem Dei, & veneratio- cenem Beati Petri, apud vestrq Paternitatis pietatem obtinere eL cepagito, tum pro multitudine miseris meae, tum pro magnitudi- ne pietatis vestrae , quae accendatur clementissimi Redemptoris cc

amore, qui me proprio acquisiuit Sanguine, & qualemcumque is sancto suo sacrauit m unere. J ec Hoc recitato libello Apostolicis litteris euocatus fuit Hincmarus Remensis Archiepiscopus, ille vero in suum pristinum gradum restitutus , teste Adone Viennensi Episcopo in fine Chronici sui: Restitutionem hanc in actis eiusdem Synodi Aimonius Monachus Historiae Franc. lib. s. cap. q. his verbis expressit. Dixit Pa- pa Ioannes, ut Heden ulphus sua alictoritate ordinatus Episcopus MLaudunensis Sedem suam teneret, &Episcopale ministerium Mageret: & Hinc marus ccecus, si vellet,Misi in cantaret, & partem cede rebus Episcopi j Laudunensis haberet ; & cum Hedenti Iphus te

apud eundem Papam peteret, ut eum ab illa Sede absolverei, dicens se esse infirmum; velle intrare Monasterium, obtinere non . .

potuit: sed praeceptum est illi ab eo, consentiente Rege atque . . Episcopi Hinc mari fautoribus,ut Sedem suam teneret, & Episco- tapae ministerium ageret. Qui fautores Hinc inari audientes quod is

al. actionis

A intonius Monachus

hist. lib. s.

cap. 3T

458쪽

risor A es Chronica

A. 8c8. ' Papa Ioannes dixerit, ut si vellet Hincinarus caecus Missam cantara taret,& Rex conseia serit, ut partem de Episcopo Laudunensi haberet, insperate aliarum Prouinciarum Epit copi, sed & aliarum D Regionum Metropolitani, sine praeceptione Papae, Hincmarum D vestibus Sacerdotalibus indutum in praesentiam ipsius Papae ad- D duxerunt; indeque sublatum,cantantes in Ecclesiam illuni duxerunt, & signum Benedictionis sit per populum dari fecerunt: sic-yi que S modus illa soluta est. JNec obiter memini sic pigebit tantam fuisse Hi mari Remem

sis fraudem &versutiam, ut licet Hadrianus Papa a. eius in Pseudosynodo illa Duetiaca nequitiae monitus in eum exarsisset, nihilominus eius approbationem anno 8 6. a Ioanne Papa S. eius Successore,per obreptiliam, Regis relationem obtinuerit, ut habetur inEpistola ei uidemSumini Pontificis ad ipsum Mincinarum,' ' tom. 3. Concit. Antiq.Gall.pag. a. his verbis. Quamuis de SamD etitsitis tuae iudicio nihil dubitassemus , quia tamen Charissi- D mus filius noster Narolus inuictissimus Imperator, a nobis dilia' gentissime percunctatus, circumstantiam iudicii 1 beatitudine,, tua Coepiscopisque suis in Mincmarum dudum Laudunensem E-s, piscopum, prolati Apostolatui nostro retulit, agnouimus iustum,s suisse omnino iudicium. Neque enim tantus Princeps nisi veritate D fultum quicquam poterat at firmare, unde nefas esse duximus. D eius relationi non Praebere incunctanter auditum &c. J Et ibidem Hincmaro Remensi praecipitur, ut in locum Hincmari Laudune sis alius ordinetur Episcopus. Ex quibus nemo non videt quam verenda omnibus fuerit. Hincinari fraudulenta nequitia, eiusque in Regni regimine & in Regem ipsum & Imperatorem potentia, cum eius in Synodis op-

ressiones violentissim pro iustissimis iudiciis etiam 1 SedeApo-olica fuerint habitae. si Haec habui (vt verbis Lupi Seruati in fine libelli de Tribus quae- D stionibus vias . quae de his quaestionibus (t istorica ct Chronica

a=- dicerem: atque utinam tam proficue quam prolixe, quae si cognoscere non fastidierint studiosi, quamquam apri probare non possint obtusam, incultamque meam disputationem; M tamen, quando volentibus quod utile putaui benevole cognoscenis adi dum exposui, non improbabunt credo talem scilicci volentem

hi p desse deuotionem. JRegi fecularum Immortali O Inuisibili soli Deo honor crgloria in faecula saeculirum. Amen. I. Tim. I. v. IT.

459쪽

UINDICIARUM

PRAEDE STINATIONIS

ET GRATIAE, DISSERTATIO ALTERA,

460쪽

Index Capitum

INDEX CAPITUM HUIUSCE

Disertationis.

PRAEFATIO,

In qua verus Controuersiae status exponisur. CAPUT I. apud R. P. Sirmondum. Praedestinatorum exordia in Africa, in Monachis Adrumetinis ab Augustino, & ab Euodio deprehensa.

Et clarissimi ostenditur nullas in Monasterio Adrumetino, nec Me nomine Praedestinatianos fuisse: Sed contentionem ex eo ortam quod qui de gratia recite Ur Catholice sentirent,quibusdam imperitis Liberum Arbitrium negare viderentur , e m ipsi contra sic liberum defenderent ut negarent Deigratiam: Et de Arnobio Iuniore Pars I. Cap. I. Pars altera. CAP. II. apud R P. Simondum. Praedestinatorum haeres apud Gallos emergente Prosper & Hilarius Sancti Augustini opem per Litteras implorant. CONFv TAT v R. Evinciturque non aduersus ullam Praedestinatorum haeresim sed aduersus fias in Sancti Augustini Do inam Pelagianarum reliquiarum molitiones cst calumnias. Prosperum o Hilarium illius opem implorasse. Pars I. Cap. II. Pars altera. CAP. III. apud R. P. Sirmondum.

Praedestinati a Coelestino Papa, Prospero dc Hilario suggerent bus, repressi per Epistolam ad Episcopos Galliae.

Nullos Praedestinatianos Plag Pelagianorum reli. 'ias. testino Papa repressis fuisse euidentissime demonstratur, Photiumque a R. P. citatum, eius causam iugulare. Pats I. Cap III. Pars altera. CAP. IV. apud R. P. Simondum. PMdestinatorum haeresim primus impugnat A uctor Praedestina- .u, cuius nomen in Codice Remensi nullum, in Augiens falsum expressum est. Disitired by Cooste

SEARCH

MENU NAVIGATION