장음표시 사용
481쪽
in peccatis genuit me mater mea. Dicendo enim matrem ua luis M De Adruis iniquitatibus eum concepit C& in peccatis saeculi peperisse, ligna- metinis. uit quia omne peccatum corde concipitur ,& ore consummatur. Hic autem qui nascitur lententiam Adae habet: peccatum vero
suum non habet. J Hacque ratione huius Arnobij scripta inConci- lio Romano et O. Episcoporum 1 Gelasio Summo Pontifice tuere mano iubdamnata. Opulcula Arnobij Apochrypha. Gelasio. Hic etenim obit cr obseruandum longe probabilius Arnobi j huiusce Iunioris opera Pelagianis erroribus referta, hoc anathemate fuisse percussa, qtiam ant i quisiimi illius & celeberrimi Christian qReligionis de senioris libros .contraGentes, omni ulD ore huc viseque laudatos, licet dilcipuli eius Lacitatii opera ut variis erroribus deformata codem Decreto fuerint proscripta, ut obseruaui t Illustriit. Card. Bellario. de Scriptorib. Eccletias . in Lae antio. Qtio dipsit Censurq Decretalis ordo confirmat. Nec enim inter Tertuli.&Laetantium Arnobii opuscula declarantur Apocrypha Sed multo post cum Auctoribus, Ticonio, scilicet, Cassiano,victorino Pictaviensi, & Fausto qui s. saeculo scripsere vixit Arnobius ille Iu- r. Cuius opera Pelagiana eo magis Gelasio nota, quod & ipse Atricanus esset, eoque magis cum Pelagianis reliquiis ab ipso re- .
probata, quod & ipse Orthodoxae fidei in ipsos Pelagianos eorumque reliquias vindex acerrimus extiterit. Postrema eaque praecipua ut arbitramur causa, propter quam R.
P. hic ab Arnobio abstinuit, ea est, quod Arnobius manifestissime non in Haereticos Praedcstinatianos iuxta R. Patris intentum, sed in veros Catholicos perfectae Christi gratiae assertores scripsisse, ex his etiam R. P. in sui Praedestinati prae ambiilis & subsequentibus retulit, cuilibet obuiu sit. Ita ut ex Arnobio non tam adstrueretur, S ornaretur, quam penitus destrueretur & corrueret totum
Praedestinatianae Fabulae Commentum , puta commentariis in Ps. Arnobiuvio 8. Arnobius haeresim vocat sententiam, quae dicit Deum alios praedestinasse albenedictionem, alios ad malc dictioneni nulla adjecta nece smatis cogentis vel fatalis larua, & nemo est qui non videat haeresis nota damnatam S. Augustini & aliorum de gemina Praedestinatione sententiam, eo magis, quod in Ps. si I. gratuitam Electorum Praedestinationem omnino sustulerit. Item in Ps. III. cum dixit: nunc forte audiat me Praedestinationem docens &Ar- . . bitrium hominum tinfringens, putet me Libertatem Arbitri ita . . excludere ut peccante F existimem Dei abjectione peccare&c. J . . Certissime & apertissimc contra verq Dei gratiae professores agere dignoscitur, tum ex absoluta hac denominaetione, praedestinatio, nem clocens, tum ex antecedentibus: nihil siquidem aliud dixerat
nisi fortitudinem omnem auxiliis diuinis adscribendam, quod . Digiliam by Cooste
482쪽
metinis. In Psal. 'o. In Patit s.
Catholicum est effatum, tum ex iis quae sequuntur cum Arbitris Libertatem sublatain velit, nisi gratiam Dei vincere & contemnere possit: alioquin coacta servitia vocat. Tum denique in Pol
D inuin yo. Libertatem, inquit, Arbitrii & negare periculum est, aes, nudare peccatum et negas,si dixeris Deus, si vult bonus sum; si non D vult bonus non sum &c. J Et in Piat Iaci. hoc reponens: Nisi Do-M minus ad cauerit domum. Multi istius Pialmi sinquit male ex s, planantes principia,Otium praedicant pro labore &c.s Quaestione
de gratia praeueniente vocat laciniosam disputationem, di Libero Arbitrio fundamenta & parietes aedifici jaribu ,solaDeo tecta,&M ornamenta reseruans: Si ergo illis, inquit, fundamenta inittenti-D bus,dc parietes aedificantibus non veniis et qui tecta constriieret,&3, omnia intus ornaret, illi in vanum laborauerant aedificantes do D mum. J Sed hoc ipsum omnium inanifestustine euincit fragmentum a R. Patre ex commentariis in Psam.I 6. desumptum. Si Ar- bittium (inquit Arnobius in te non fuerit bonae voluntatis, non D erit tecum pax Dei: in terra enim pax Dci cum hominibus bonae D voluntatis: obiicitur, inquit, huic loco nos hoc ita dicere, ut viis D deamur hominis voluntatem ostendere quod Dei gratiam a-- cedat (& sic contentio omnis de gratia vere gratuita omnia hominis merita praecedente. Audiamus iam Pelagianam nequitiam 's Vigilanter age, inquit ,& non calumniose, & vides gratiam Dein generalem super omne hominum effusam genus. Omnes antece-M dit gratia multiplici largitate diffusa, descendit de Coelo DeusM homine non volente: docuit exemplo & verbo, homine non ro-a, gante: signa multa & virtutes ad se manifestandu exercuit, homi s, ne etiam prohibente et mortalitatem nostram suscepit homines, ignorante; irrisus, Crucifixus, inter homicidas mortuus, sepul-M tus, resurrexit & in Coelos ascendit: haec omnia ad hominis sata, , lutem, ad hominis Liberationem, ad hominis Redemptionem, M ad hominis Coronam, ad hominis Gloriam exercini Christus: M nota tibi s calumniose quod dico ad hominis alutem non vom , lentis neque currentis. Quid est ergo quod legimus p ostendi-M mus tibi antecedentem gratiam Dei generalem omnium homis, num bonam voluntatem. Nota tibi ( PRAED EsTi N AT E) quod
M loquor omnium generaliter bonam voluntatem Christi gratiari hoc ordine quo diximus antecedit &e. JQuid clarius, quid apertius Praedestinatum, quem Psalm. Io8. vocat haereticum, hic dicit enim qui veram Christi gratiam,id est gratuitam & omnia merita antecedentem requirit, cilicet verum & solum orthodoxq Fidei professorem: ipse vero Arnobius ut verus Pelasianus ad gratiam generalem qua Deus homine non volente de Coelo crescendit, docuit exemplo , di verbo
483쪽
Confutatio. Cap. II. Para I. risi
homine non rogante &c. recurrendo tergiversatur. Sic ipse Pe- lagius Augustino teste de gratia Christi cap. a. Quoniam (in- quit Augustinus ) solent dicere nobis in eo Cnristum ad non pec- Glat. Chticandum praebuiste adjutorium , quia iuste ipse vivendo iusteqile M sti cap. a. 'docendo reliquit exemplum &c. J Idem etiam ibid.cap.38.&lib. Met. operis imperfecti in Iulianum cap. i s. hoc est occultum & M idem M'. horrendum virus haeresis vestrae,ut velitis gratiam Christi in ex- - - emplo esse &c. J Sic igitur patet Arnobium susceptam causam is nullomodo iuuare,immo eidem obesse plurimum, dum Praedestinatiant haeresis manifestissime & nullo meo notat verae seu gratuitae &perfectae Deiaratiae professores, ideoque non incaute pretermissium a R. Patre: secia nobis hic exhibitum,quo haec Pelagianorum asseclarumque in Catholicos calumnia magis innotesecat iam alacriores cum R. P. Galliam petamus.
C AP UT II. Apud R. P. Simondum. Prcdestinatorio haeresi apud Gallos emergente, Prosper & Hilarius Sancti Augustini opem per Lita
inciturque non aduers is viliam Praedemnatorum hae
resim sed aduersὰs solas in Sancti Ambustivi Doctrinam Pelatianarum reliquiarum molitiones di calumni T, Pro sperum S Hilarium istius opem implorasse.
Pars prima. ANNO ig. iuxta Prosperum in Chronico Honorio ia prospet iis
ra. & Theodosio octauo Conss. Consilio apud Cartha- M Chion. ad ginem habito ducentum septemdecim Episcoporum,ad Pontifi- m. i .cem ZoZimum Synodalia Decreta perlata , quibus probatis, taper totum mundum haeresis Pelagiana damnata est, o & contra ce Collatorem cap. m. quando Africanorum Conciliorum Decro re Idem eouistis Beatae recordationis Papa ZoEimus sententiae suae robur ad- i. rea Coliaris nexuit, & ab impiorum detruncationem gladio Petri dexte- .. P ras omnimn unisuit Antistitum. J Tum etiam plurimis hoc .c
484쪽
valenti niani anno is . Seuerus
Sulpitius. Gennad. de vir. Illust. cap I' Idem cap.
ipso anno &sequentibus Imperatorum legibus &rescriptis dam natum fuit eiusdem pestilentiae virus , quod in Galli is, maxi me Aquitanicis di Arelatensibus Prout iis disseminatum &propagatum singulari Constitutione Imperator Valentinianus anno aD sub Coelestino Papa per patroclum Arelatensem At-chiepiscopum penitus extirpandum procurauit et huius Consti
tutionis, quae extat tomo primo Conci l. Galliae capite tertio. haec sunt verba: Diuersos vero Episcopos nefarium Pelagiani de Coelcstiani dogmatis errorem sequentes per Patroclum Satae rosanctae legis Antistitem praecipimus conueniri, quos quia confidimus emendari,nisi intra Io. dies ex cinuentionis tempore, intra quos deliberandi tribuimus facultatem errata correx etint seseque Catholicae fidei reddiderint, Gallicanis regionibus expelli, atque in eorum loco Sacerdotium fidelius subrogari, quatenus praesentis erroris macula de populorum animis tergeatur , dc futurae bonum disciplinae iustioris insti
Quinam Episcopi tunc fuerint hac Pelagianae haereseos fuligine tincti pcnitus ignotum , sed inter Monachos 3c Presbyteros praecipui dc notabiliores fuere Seuerus Sulpitius , Lepo rius, ec Cainanus quorum primus Aquitanicus teste Gennadio de Vitis Illustribus capite decimo nono:V ir genere de litteris nobilis , dc paupertatis de humilitatis amore conspicuus dec. In senectute sua a Pelagianis deceptus , dc agnoscens loquacitatis
culpam, silentium vique ad mortem tenuit, ut peccatum quod loquendo contraxerat, tacenda penitus emendaret. JAlter etiam eodem dc ibidem teste capite quinquagesimo nonor Adhuc Monachus postea Presbyter,praesumens de puritate vita, quam Arbitrio tantum, de conatu proprio , non Dei se adiutatorio obtinuisse credebat, Pelasianum dogma coeperat sequi, sed a Gallicanis Doctoribus admonitus, de in Africa per Augustinum edoctus scripsit emendationis libellum, in quo dc satisfacit de errore, dc gratias agit de emendatione. Nec solum errorem Quin cum dolore, dc sine pudore confestus est, sed etiam ad omnes admodum Galliae ciuitates Rebiles confessionis ac planctus sui litteras dedit. Tettius vero CassianusMassiliensis Monachus de Archimandritae rassioribus aliquot pelagii erroribus repudiatis, tanquam ipsi
contrarius eius tamen partes in reliquis contra Sanctum Augustimim, eiusque discipulos perfectae gratiae intrepidos amatores defendendas suscepte, dc Massiliensibus suissimilibusque pelagianora reliquiis erroris Auctor dc Princeps fuit: praeter plurimas quas contra Augustinivn eiusque scripta priuatim disseminaret calum
485쪽
Confutatio. Cap. II. Pars I. o cae
nias, hoc ipso anno Ars. si non priusCollationes suas II.I2.& i3. de protectione Dei in quarum postrema de Gratia & Libero Arbitrio Abbatem Chaeremontem contra veram Christi gratiam disserentem introduxit, in publicum emisit: illas siquidem honorato Abbati Letinensi, ut in praefatione habetur, de sic ante Episcopatum quem incunte anno sequenti adeptus est inscripsit, non post Episcopatum adeptum,ut aliqui ex titulo decepti reis
Sed ut huiusce pelagi me haeresis faetidi scelus apudMassilienses Cassianus pater filii, & assertor acerrimus , sic ibidem de intota Aquitania Prosper perfectae Christi gratiae intrepidus amator, vindex iuit inuictissimus & Sancti Augustini defensor studiosissimus: sed de ipse eo quod iis qui contra Augustinum inter multas Collationes fiuissent asserta resisteret, similes Avis sustino calumnias passus plurimis scriptis contra Cassianum &similes ingratos oblatrantes veram Christi Eratiam tutari studuit indefessus. Anno circiter ali . aut 28. singularem ad Rusefinum amicum de Gratia & Lideto Arbitrio emisit Epistolam, in qua contentionum illarum originem, & fundamentum, una cum objectionibus & reliquis dilucide refert & refelliti sed de praedestinatianis haereticis ne minimum verbum et errorem vero (quos Reuerendus pater vult esse praedestinatianorum memminit quidem, sed quasi ipsi Augustino ab ipsis Massiliensibus
falso ex calumnia adscriptos enumerat ,& refutat: quod paucis ex ipsis Prosperi verbis hic subigcere non erit minimi pone deris. Capitulo primo & secundo haeresim pelasianam, eiusque sobolem Massiliensem errorem breuiter & vi lucide exponit, ut quam minimum lite ab illa quantum ad scopum,& virus ipsum distet cuilibet innotescat.
Pelagiana igitur haeresis (inquit quo dogmate Catholicam clidem destruere adorta sit, & quibus impietatum venenis vi- escera Ecclesiae, atque ipsa vitalia Corporis Christi voluerit oc- ccupare,notiora sunt, quam ut opere narrationis indigeant: ex chis tamen una est blasphemia , iniquissimum & subtilissimum . germen aliarum , qua dicunt gratiam Dei secundum merita enominum dari. Cum enim primum tantam Naturae humanae cvellem astruere sanitatem, ut per solum Liberum Arbitrium pose cset assequi Dei regnum, eo quod tam plene ipso conditionis suae e praesidio iuuaretur,ut habens naturaliter rationalem intellectum, cracile bonum eligeret, malemque vitaret, dc ubi utraque parte clibera essent opera voluntatis, non facultatem his qui mali sunt .
486쪽
Prosper& D tiam hominis ex naturali vellent rectitudine ac possibilitate sub- Hilarius. D sistere, atque hanc definitionem doctrina sana respueret, damnati tum 1 Catholicis sensum, & multis postea haereticae fraudis varie- D talibus coloratum hoc apud se ingenio seruauerunt, ut ad inci- D picndum, Ac ad proficiendum, & ad perseuerandum in bono neu cessaria in homini gratiam profiterentur. Cap. x. D Cap. 2. Sed in hac professione quomodo vasa irae molirentur D irrepere. ipsa Dei gratia vasis misericordiae reuelauit: intellectum est enim , saluberrimeque perspectum , hoc tantum eos dera gratia confiteri, quod quaedam Libero Arbitrio fit Magistra,
at teque per cohortationes, per legem, per do Strinam, per cream turam, per contemplationem, per miracula , perque terrores
xi extrinsecus iudicio eius ostendat, quo unusquique secundum D voluntatis suae motum, si quaesierit, inueniat: si petierit reci- D piat: si pulsauerit introeat: quia scilicet gratiae ipsius vocatio 33 noc primum circa nos agat, ut nostrae facultatis arbitrium ad- D moneat, nec aliud sit gratia quam Lex, quam Propheta, quam D Doctor, cui circa omnes homines per uniuersum mundum coin- D mune & generale sit studium, ut qui voluerint credant, de uis, crediderint iustificationem merito fidei &bonae voluntatis accita D piant: ac sic gratia Dei secundum hominum meritum tribua- D tur ; atque hoc modo gratia non sit gratia : quia si meritis M redditur, & non ipsa est bonorum creatrix , frustra gratia nota
Cap. Cas. 3. Allatis Sancti Augustini in debellanda Pelagianorumhqresi laudibus , Massiliensium obtrectantium calumnias de quia bus agitur subiicit. Cui, inquit, inter tot certaminum palmas, D inter tot triumphorum coronas, ad illuminationem Ecclesi , dc
D ad gloriam Christi , qua ipse illustratus cst perfulsenti, quidam nostrorum (quod de ipsis multum dolendum est occultis, sed
non incognitis susurrationibus obloquuntur. Et prout sibi noxias aliquorum aures opportunaesque repererint, scripta eius, quibusa' error Pelagianorum impugnatur infamant: dicentes eum Liberuaa Arbitrium penitus submouere,&sub gratiae nomine necessitatem praedicare fatalem. Adij cientes etiam duas illum humani generis massas, Sc duas credi velle naturas: ut scilicet tantae pietatis V iropaganorum dc Manichtorum adscribatur impietas: qui si veram sunt, cur ipsi tam negligentes, ne dicam tam impij sunt, ut tam D abruptam perniciem ab Ecclesia nou repellant, tam insanis Praedicationibus non resistante nec saltem aliquibus scriptis eum, 13 quo talis emanat doctrina conueniant p Magna enim gloria sua a' humano generi consuluerint, si Augustinum ab errore reuocaum
D rint dcc. J Audiat de aduertat R. P. naec ipsa praua quae vuli esse
487쪽
Confutatio. Cap. II. Pars I. U. I
prs destinatorum dogmata a Massiliensibus Pelagianoruin reliquiis ex calumnia ipsi Augustino imposita. Tum sequentibus Capitulis Prosper illorum argumenta un cum eorum obiectionibus refellit, inter quas solemnem illam de voluntate Dei his verbis exposuit cap. 13. & ubi est illud quod nobis quasi com rarium a non intelligentibus semper opponi tur. Quod Deus omnes homines velit salvos fieri &c. Quam eodem & .quentibus capitibus resoluit: dc cap. II. asserit ocucasionem erroris esse fixae & gratuitae Praedestinationis hono rem: quod quidem (inquit tam impium est negare quam ip si gratiae contraire. J Denique similem calumniam (qua in si mili cum Augustino doctrina .mpetitus est amouet cum hac praeuia admonitione plurimis etiam hoc nostro saeculo salutati videant (inquit quomodo se a dedecore istius exuant salsita tis , qui possunt tam inepta confingere , si hi, quorum abutun tur aut idus , aliquantulum diligentiae ad cognoscenda ea,
quae praestantissimus minister gratiae disputauit, intenderint c. JHuius Epistolae meminit R. P. infra cap. 8. illaque praecipua, quae vult Praedestinatianorum filisse dogmata, quae vel fatum asserant, vel Liberum Arbitrium nesent (teste hic Prota pero per calumniam Augustino imponi solita fatetur et sed hoc capite eo quod susceptae causae penitus iniciat omnino praeteris misiti iam de Epistolis Prosperi& Hilari j ad Augustinum quas in Praedestinatianos editas asserit R. P. Hilarius non ille qui Episcopus Arelatensis fuit ( ut iam diximus sed Laicus Augustino familiaris eum ipso diu versatus contentiones illas quae Massiliae in doctrinam illius excitatae es sent , duplici ad eum Epistola prosecutus est , quarum primaverisimiliter sub annum 28. non extat , sed eius meminit in secunda & ad eam referuntur plurima quibus respondet Sanctus Augustinus, quae non habentur in aliis duabus Prosperi scilicet & Hilarij Epistolis: Cum igitur contentiones illae in dies succrescerent anno sequenti ap. Hilarius iterum scripsit Augustino quae nam Massilienses , & similes Pelagianorum reis liquiae in scriptis eius reprehenderent, eorumque propositiones 23. aut et . doctrinae eius oppositas refert, & inter reliquas de celeberrima lilia gratiae diuisione ante & post casum Adami, quam tradidit Sanctus Augustinus in libro de Cororept. &grat. cap. n. &ia. haec habet. Deinde moleste ferunt ita diuidi gratiam, quae vel tunc primo homini data est, vel nunc omnibus detur, ut ille acceperit perseuerantiam, non qua Pret ut perseueraret, sed ne sine hac per Liberum Arbitrium perie-
488쪽
si uerare non possit. Nunc vero Sanctis in Regnum per gratiam D praedestinatis non tale adiutorium perseuerantiae detur, sed talera ut eis perseuerantia ipsa donetur et non solum ut sine isto dono D perseuerantes esse non possint et verum etiam, ut per hoc donum, D non nisi perseuerantes sint. His verbis Sanctitatis tuae ita m at uentur ut dicant quandam desperationem hominibus adhibeaD ri&c. J Et sic in reliquis Sancti Augustini ab illis Pelagianorum reliquiis scripta improbata & impugnata refert, nulla habiti ratione nec fictiliorum praedestinatianorum, nec eorum dogma- , , tum et 3e sub finem Epistolae ait egisse cum Prqspero, quem viruma, tum moribus, tum eloquio & studio clarum dicit, ut quantas, posset collecta suis literis intimacet, quas suis coniunctas destin nare curauit. JProsper vero idem ipsum Epistola sua accuratius elegantiorestylo,& maiori doctrina prosequitur, se reum futurum esse credens, si ea, quae valde perniciosa esse intelligeret , ad specialem D Patronum fidei non referret. Multi ergo , inquit, seruorum Christi, qui in Massiliensi urbe consistunt in Sanctitatis tuae seriis D ptis , quae aduersus Pelagianos haereticos condidisti , con- D trarium putant patrum opinioni, & Ecclesiastico sensui vicis quid in eis de voeatione electorum secundum Dei propositum D disputami & cum aliquandiu tarditatem suam culpare malu D rint, quam non intellecta reprehendere, quidamque eorum I ai cidiorem super hoe atque apertiorem Beatitudinis tuae expositi m nem voluerint postulare; euenite dispositione misericordia Dei: M ut cum quosdam intra Africam similia mouissent, librum de Correptione & gratia plenum diuitiae auctoritatis emitteres, quo D in prouinciam nostram insperata opportunitate delato , putauia ai mus omnes querelas resistentium sopiendas; quia uniuersis quae- D stionibus, de quibus consulenda erat Sanctitas tua, tam plene iba' lic , absolutinue responsum est , quasi hoc specisiliter studueris,
D ut cruae apud nos erant turbata componeres. Recensito autem
D hoc pratitudinis tuae libro, sicut qui Sanctam atque Apostolicam si doctrinae tuae auctoritatem antea sequebantur , intelligentiores D multo instructioresque sunt facti: ita qui persuasionis ruae impe-D diebantur obscuro, auersiores, quam fuerant recesserunt e quo-ai rum tam abrupta disicntio , primum propter ipsos metuenda est,a' ne tam claris tamque egregiis in omnium virtutum studio viris ix Spiritus pelagianae impietatis illudat, ne simpliciores quique, at apud quos horum magna est de probitatis contemplatione reue a= rentia, hoc tutissimum sibi aestiment quod audiunt eos, quorumat alia oritatem sine iudicio sequuntur, asserere. Haec enim ipsorvinia definitio ac professio est, &e.JDisitired by Cooste
489쪽
Confutatio. Cap. II. Pars T. . I
Tum eorum erroris pr*cipua capita, eorumque querelas cometa ipsius Sariisti Augustini doctrinam recenset, maxime conis ita eius de gratuita & absoluta Dei Praedestinatione sente i)ciami his verbis; hoc autem propositum vocationis Dei, quo vel Mante mundi initium, vel in ipsa conditione generis humani eli gendorum & reiiciendorum dicitur facta discretio, ut secundum quod placuit Creatori, alii vasa honoris, alij vasa contu- meliae sint creati, dcletsis curam resurgendi adimete, di sanctis occasionem teporis afferre: Eo quod in utrimque partem superfluus labor sit, si neque reiectus vlla industria possit intrare, ne. que electus vlla negligentia possit e cidere et quoquo enim mo- dose egerint, non posse aliud erga eos, quam Deus definiuit accidere, & sub incerta spe cursum non posse esse constantem: Cum si aliud habeat praedestinantis electio, cassa lit annuentis i tentio. Remoueri itaque omnium industriam, tollique virtutes, si Dei constitutio humanas praeueniat voluntates, & sub hoc Prae- destinationis nomine fatalem quandam iudicij necessitatem, aut diuersarum naturarum dici Dominum conditorem, si nemo aliud
possit esse , qu in factus sit.
Et breuius continuo Massiliensium de doctrina Sancti Augustini sententiam sic colligite atque ut breuius ae plenius quod opinantui exponam et quicquid in libro hoc (de Correptione &gratia) ex contradicentium sensu Sanctitas tua sibi opposuit: quicquid etiam in libris contra Iulianum ab ipso sub hae quae- stione obieetiam potentissime debellasti, hoc totum ab istis San-
cti si intentiosissime conclamaturr Et cum contra eos scripta bea- titudinis tuae validissimis, & innumeris testimoniis diuinarum Scripturarum instructa proferimus, ac secundo ni formam disputa rationum tuarum aliquid etiam ipsi quo concludantur astruimus,
obstinationem suam vetustate defendunt 8ce.J Deinde post plurima eorum et rorem de Praedestinatione Dei, di de uniuersali Christi gratia exponit his verbis et praeuitas lin-
quiunt Domino credituros , dc ad unamquamque Gentem ita dispentata tempora ac ministeria Magistrorum , ut exottura Crat bonarum credulitas voluntatum. Nec vacillare illud quod Ma. Tim. Deus omam homines velit Aisos fieri, est in agnitionem veritatis . v. timere et Quandoquidem inexcusabiles sint, qui & ad unius ve- ri Dei cultum potuerint instrui intelligentia naturali, & Euange-
Ilum ideo non audierint, quia nec fuerant recepturi. Pro uniis ceverso autem humano genere mortuum esse Dominum nostrum is
rius. Error Mas siliensium de Pitdest.& gratia.
490쪽
D eo mente pertranseat: Quia ad omnes homines pertineat diui D nae misericordiae Sacramentum, quo ideo plurimi non renouenis D tur , quia quod nec renouari utile habeant, praenoscantur et itati que (quantum ad Deum pertinet omnibus paratam vitam aeteris yy riam et quantum autem ad Arbitrij libertatem, ab eis apprehendira qui Deo sponte e tediderint, & auxilium gratiae merito creduliis si talis acceperint.J Tum ex quo fonte processerit tam absurda gratia Dei apud D religiosos viros praedicatio aperit. In istam vero, inquit, ta- γγ lis gratiae Praedicationem hi quorum contradictionc offendi- D mur, cum prius meliora sentirent, ideo se vel maxime contu D lerunt, quia si profiterentur ab ea omnia bona merita praeueis D niri, & ab ipsa ut possint esse, donari necessitate, concederentra Deum secundam propositum . & consilium voluntatis suae, Oe- culto iudicio, & opere manifesto, aliud vas condere in hononem Rom. aliud in contumeliam: Quia nemo nisi per fratiam iustificetur, p. v. u.& nemo nisi in praeuaricatione nascatur. Sed refugiunt istud fa-a' teli, diuinoque adscribere operi Sanctorum merita formidant, at nec acquiescunt praedestinatum electorum numerum, nec aura geri poise, nec minui. Ne locum apud infideles, ac negligentes cohortantium incitamenta non habeant, ac superflua sit industritat ac laboris indictio; cuius studium cessantc electione frustram is dum sit, &e. Tum sensum suum Prosper, quamque , & a quibus maxias me contradictionem pateretur, manifestat : quod cum, in-M quit peruersissimum esse reuelante Dei misericordia, & inis D struente nos tua beatitudine nouerimus, possumus quidem ad D non credendum esse constantes, sed ad auctoritatem talia sens, tientium non sumus pares , quia multum nos, &.vitae meritis antecellunt , & aliqui eorum adepto nuper summo Sacerdotijs, honore supereminent: nec facile quisquam, praeter paucos pera, Distae gratiae intrepidos amatores, tantis supersorum disputatio-a, nibus ausus est contraire. Ex quo non solum. His qui eos audi, diunt, cum dignitatibus creuit periculum, dum de multos reueisa, rentia eorum, aut inutili cohibet silentio, aut incurioso ducit atas, sensu, &saluberrimum ipsis videtur, quod pene nullius contra- , , dictione reprehenditur &c.J Tum vero qui adepto nuper Summo Sacerdotii honore suis peremineret, postea Hilarium Arelatensem Episcopum esse indicat qui mense Ianuario anno ry. ex insula Lirinensi in locum
Honorati defuncti ad illam Sedem promotus est , ipso Prospero teste in Chronico: unde patet has Epistolas, sicut de libros