장음표시 사용
461쪽
CobrvTAT v R. Auctorem illam Pelagianum fuisse eomprobatur, nee tima Priadestinatos hamicos ,sed Catholicos Gratia defensem nuptissimo aedestinari libro impetitos. Pars I. Cap. Iv. Pars alter C A P. v. apud R. P. Simondum. Praedestinatorum Haeresis nomen & origo in Chronico Prosperi, non Tironis Aquitani, sed alterius eiuldem nominis Ac aetatis.
me eudochronicon ab aliquo ex Pelagiamrum reliquiis con fictum,Sancto Prostero dolose suppositum, Fab omnibus Catholici reponendum ostenditur: Cum Praeaestinatorum heresim ab Augusti no ipso initium sumpsisse dicat,quod in Uulgaribui editionibus ad teratum est, incassum vero a R. P. alio detortum. Pars I. Cap. v. Pars altera. CAP. VI. apud R. P. Sirmondum. GENNADti MAssi LigNsis De Praedestinatianorum Haeresi Testimonium. & I A N s E N Ii Gennadium fius ta insectantis Resutatio.
GENNADivs Pelagiana fuligine sine dubio tinctus quae Praedestinatianorum dogmata recenset, non alia sunt quam Augustini, sed calumniose proposita. IANfENius ab iniquissimis Reuerendi P. eriminationibus vindicatus. LovANiENstv M Theologorum fides, qui summo laboreo indusia August. ediderunt, quam immerito in dubium reuocata. Pars I. Cap. VI. Pars altera. CAP. VII. apud R. P. Sirmondum. DE ARELAT M si Concilio in quo Praedestinatorum Hae-ress XXX. Episcoporum Decreto damnata est, ocde Lugdunensi, a quo iterum proscripta.
Ps EvDosv Novos Hyas nihil aliud quam F A v s et rREG iEN sis profunda castiditatis viri commenta fuisse multis argumentis ostenditur: Neque ullam Praedestinatorum heresim, MCatholieam ipsam de Pradestinatione Do nam sub commentiatiorum Conciliorum illorum nomine tam in Epistolis, quam in libris fuit a F A v s et o damnatam. Pars I. Cap. VII. Pars altera. CAP. VIII. apud R. P. Sirmondum.
DE FAvs To REci gessi, eiusque libris de Gratii & Libet Arbitrio, deque nota qua inuri a quibusdam solenliquid sentiendum.
462쪽
5 Index Capitum huiusce Dissertam
Lis Ros FAusetia Summis Pontificibus iure proscriptos, a Duodis Catholicis legitime hereseos damnatos , a Sancti mi, Docitissimisque Pviribus,m Catholicasdei perniciem inferentes contrariis votumhub, . inuictissimi impugnatos demonstratare me- non quid sentiendum de iis qui eos pro orthodoxis obtrudunt, eritur. Pars I. Cap. VIII. Pars altera. CAP. IX. apud R. P. Sumondum. DE SYNODO AR A v sic A N A II. In qua Praedestinatoriim quoque haeresis damnata est.
Praedestinariana fabula vanitatem ex hac nodo maxime ostem di, utpote qua nullis se rudes haereticos agnoscere palam significen d tan tum sibi intentatam a Pelagianorum rem iis huius hare seos calumniam reiiciat. pars I. Cap. IX. Pars altera. C A P. X. apud R. P. Simondum. Praedestinatorum error de Libero Arbitrio, tune quoque in Italia confutatus ab ENNO Dio TICINENSI.
Non Pradestinatorum errorem, qui nulli fuere, sed germanam Sancti Augustini Stotius Ecclesia de Libero Arbitrio Doctrinam, in Epistola, qua E N No D i o Ticinensi tribuitur, Hlo est sensa Pelagiano refelli probatur. Pars I. Cap. X. Pars altera. CAP. XI. apud R. P. Sirmondum. Praedestinatiana Haeresis in Gallia per Gotteschalcum renouata.&a RAs AN O atque Hi Rc MARO in duabus Synodis iterum oppressae
Cotteschalcum a Rabano per inscitiam impugnataem, ab Hinc-maro etiam per fraudem est calumniam Praedestinatorum Haeresis accusatum , sed minime conuim m et Imm. ea ipsa Capita, quamismarus ille sistitiorum Praedestinatianorum erroribus accensebat, a viris Gabina spirame praestantissimis , ab Ecclesa Lugdunensi, O d duabus nodis habita Spropugnata. CAP. XII. apud R. P. Sirmondum. LvcDv NENfEM Ecclesiam Synodumque Valentinam in causa Gotteschalci,Praedestinatorum erroribus minimc seMagari.
V Potitus ex ea Raeuerendi P. Confessione, est Lugdunensis Ecclesia
463쪽
S E VAccurata Historia Praedestinatianae R. P. Iac. Sirmondi Soc. Iesu Presb.CONFUTATIO.
In qua verus Controuersiae flatus exponitur.
N Priori Dissertatione nostra cap. s. ostem dimus Hincmarum ea potissimum ratione secundum opus sui im De Praedestinatione suscepisse, ut sibi aduersantes non tantum Gotteschalciam ; sed etiam Sanctum Prudentium Tricassinum Episcopum , S. Remigium, totam Ecclesiam Lugdunensem , &iptas Conciliorum Valentini & Lingonensis Reuerendos Patres Trium Proui iaciariim Episcopos, quos non talum & numero & merito longe superiores, sed & Sacrarum Scripturarum Q Sanctorum Patrum auctori rate insuperabibiis agnosceret, quasi haereticos, damnatam iam a quatuor saeculis inveteribus quos genio suo misit Praedestinat is , haeresunt
464쪽
Praef. ad Lectorem Promet ad Rustinum cap.
novantes nullo modo audiendos . sed ab ipso limine reiiciendos hac quasi praeserietione proscriberet: Neve in refellendo tali ac
tanto veterum Pelagianorum commento, Historicae DisIertati nis nostrae cursus interrumperetur, ibidem polliciti sumus altera Dissertatione nos tabulam illam ab Hincmaro ex veteri mal rum suorum traditione resumptam funditus confutaturos. Eoque
magis adducti fuimus ut operi huic incumberemus, quo nuper in publicum prodiit Reuerendi P. Sirm di Praedestinatiana Hi storia, seu vetius fibula, in qua ab Hinc maro suo fascinatus e dem ipsius de priscis Praedcstinatianis figmenta concinnavit, Pixdestinatianos a Conciliis condemnatos, eorum errorem in ortu ipso ab Augustino castigatum, deque iis Prosperum & Hilarium , tum apud Augustinum per literas, tum Romae coram apud Coelestinum questos esse, & plurima huiuscemodi sumpta ex Pelagianorum reliquiis deliramenta tanta fiducia asseruit, ut
qui non assentiantur tam clara in luce ultro coecutientes,non tam
ipsos quid verum sit, non videre, quam videre sedissimulare affirmet. Imprimis igitur pollicitationis nostrae fidem exoluentes Reuerendo P. reddamus suas voces, & tam clara in luce ultro caecutientem exhibeamus, si reluctetur, ut non tam ipse quid verum sit, non videat quam videre sedissimulet: Immo potius ae ex charitate magis agnoscamus vicem infirmitatis humanae, aedoleamus tantae probitatis & scientiae viro, Antiquitatis Ecclesiasticae praesertim Gallicae indagatori acerrimo, emeritae militiae seni venerando, de re literaria benh merito, & Religiosissimo contigisse , ut ex studio propriae sententiae . Societatis reto, dum libero nimis indulget arbitrio ab humilitatis via euagatus, iusto, licet secreto Dei iudicio, in rebus etiam clarissimis tanti viri desideremus perspicaciam: quibus non est datum viderura
non videant O audientes non intelluant. - T. I .
Haec Reuerendi & Clarissimi ratris & totius Societatis Quam veneror) pace & reuerentia dicta & in posterum dicenda velim, tam veritatis & Gratiae Christi Eclo, de cuius etiam (una cum xi Prospero Epistoli ad Rusfinum diuitiis misericordiae spero,quod D quos nune libero falli arbitrio suo, & ab humilitatis via eatitur' ' evagari, non usque quaque, neque in finem sit intelligentia fra D daturus : Sed hunc ipsium in longinquiora progressum ideo a 'i Deo tardius reuocari, ut opus gratiae eius maiore gloria celebr '' tui, cum sibi etiam aduersantium corda subdiderit, quibus de vi ai tutum studio exortum est periculum , & de morum probitaten discrimen. J
Qiloniam igitur quae Hincmarus dis se passim & nullo ordi-ue de tabula Praedestinatiana disseruit, R. Pater methodich, di, Diqilipod by Go Ie
465쪽
ferte de dilucide. etsi sti stim exposuit, huius ordinem insequemur, rei gestae veritatem ex ipsius Augustini, Prosperi, Coelestini
de aliorum sensu, & verbis referemus, tum errores tam Reuerendi P. quam Hiiacmari notabimus, cuncta qua poterimus diligentia , inerudito quidem & rudi sed veraci stilo, & Deo duce summa fide prosequemur.
Vt autem propositi de controuersae quaestionis ratio constet, omnisque tergiuertatio submoueatur , aduertendum non agi solum virum fuerint haeretici nomine Prqdestinatiani a Sanctis Patribus vel Ecclesia damnati,vltro enim satetur post seu in Id in camarum R. P. nomen illud Augustini temporibus inauditum fuis se: verum an reuera fiterint aliqui a Sanctis patribus vel Ecclesia damnati, eo quod ea dogmata tuerentur, quae postea ri aedestinatianis fuere imposita: Sed nullo more agi (quod semper praeoculis habendum i virum illa ipsa dogmata a bancto Augustino, Prospero & aliis fuerint improbata; clina eorum plurima a fideli
bus omnibus rei sciantur, & semper fuerint reiecta. illorum vere, Praedestinatianorum dogmatum quasi fasciculos a R. P. laudatos collegit Hincinarus in opere suo de Praedestinati cap. is . his verbis : necessarium duximus alligare in quatuor fasciculis ad comburendum Zietania, quae in Dominici tritici medio prisci semina runt Praedestinatiani, varia quidem voce, sed cognat, parique im- .c pietate, de Dei praescientia dc praedestinatione tuum dogma per- ccniciosissimum cor onentes, quos Augustinus de l'rosper suis .c
scriptis sum cienti inme revicerunt, Sc contra quos Beatus Coe- testinus decreuit: i. Qimrum unum est,quia secundum prae scien- cetiam Deus Eomines damnet pro meritis suae vitae, quae non lia- cebuerunt morte praeuenti. a. Aliud est quod ab eis qui non sunt . . Praedestinati ad vitam, non auferat percepta baptismi gratia ori- c
finale peccatum, & licet pie iusteque vixerint, nihil eis prosit, tae tamdiu reseruentur, donec ruant pereant: Et quod Libe- tarum Arbitrium in homine nihil sit, sed siue ad bonum, siue ad c malum Praedes inatio Dei in hominibus operetur; quoniam Deus tatale in hominibus plata et arbitrium, quale est Daemonum, quod ceproprio motu nihil aliud possit velle nisi malum. Tertium est ecquod idem sit praescientia quod praedestinatio. In quarto aut in cpraedestinationem Electorum ad vitam non denegant, &repro- borum praedestinationem ad interitum confitentur, ita etiam ad MI eccatum. J Ex qui biis dogmatibus iuxta Reuerendum P. cap. 8. ciaec duo suere praecipua, ut Liberum Arbitrium penitus submota MP ' uerent, de sub gratiae vel Praedestinationis nomine, necessitatem tapraedicarent fatalem. l . His praemissis, iam Praedestinatianam Reuerendi p. Historiam aggredi inaur. Dici by COOste
466쪽
C A P V T I. Apud R. P. Simon dum. Praedestinatoru exordia in Africa in Monachis Adr inclinis ab Augustino, & ab Euodio deprehensa.
clarissime ostenditur nullos in Monasterio Adrumeti no , nec re nec nomine Praedestinatianos D se: Sed contentionem cx eo ortam, quod qui deuratia refle O Catholic sentirent, quibusdam im eritis Ziberum Arbitrium negare viderentur , clim ipsicontras cliberum defenderent, ut negarent Dei gratiam: Et de Arnobio Iuniore.
Pars Prima.CAP v et primum hoc titulo est insignitum. Praedestinatorum exordia in Astica in Monachis Adrumetinis ab Augustino& ab Euodio deprehensa: Quod an verum A, non aliunde requimri potest, quam ab ipso Augustino dc Euodio, sed& maxime, Valentino nuiusce Monasterii Adrumetini in Biracena Prouincia constituti praefecto, qui Epistoli ad Alaeustinum (quae interidi sus Epistolas 1s6. habetur j rei gestae seriem exequitur. Praen tandum tamen aiatro i8. Scriptum fullsea Sancto Augustino ire acerrimo contra Pelagianos conflictu, ut ipse testis est de Dono perseu. cap. 11. Libellum seu Epistolam ros. ad Sextum Romanae Ecclesiae Presbyterum (qui post Coelestinum Summum Pontificem uniuersiae Ecclesiae praefuit) in qua quaestiones soluit dissicillimas, Gratiam Christi ostendit vere gratuitam, nec secundum merita nostra dari, nec electionem esse ex praeui sis meritis, & nihilominus inexcusabiles omnes esse infideles, etiam paruulos, qui sine Baptismo moriuntur: Cum igitur Florus Adrumetinus Motrachus vivi cum Felice Vetaleiacem Patriam profectus esset
sub finem anni 1 . aut initio sequentis, hunc libellum seu e stolam ad Sixtum adeptus dictante Felice ibidem transcriptit; Floroque deinde Carthaginem progresso , Felix libellum illum ad Monasterium reuersus secum detulit, eumque inscio V lentino Monasteri j Praefecto imperitis fratribus recitare coepit, quoriuadam non intelligentium corda commouit, quishumero quinque vel amplius, innocentium animas commouere coepe
467쪽
lunt, dc omnia subuerterunt, in ipsum etiam Florum ( ubi reuersus est ulabant, quia ipse illis cui putabant) vulnera libri illius attulisset, in quo non poterant medicitiam infirmi cognos
Huiusce contentionis, & tumultus monitus Valentinus ab ipse Floro, ad auferendas impias quaestiones misit ad Euodium Episcopum vet ensem, ut propter ignaros de illo Augus ini libro aliquid certius rescriberet, & interim Presbyterum Sabinum ad maiorem auctori intem rogauit, ut eundem librum cum liquidis interpretationibus legeret. Nec sic anima sauciata curata est: unde duo ex illis Monacnis,Ctesconius & Felix salter ab illoqui Augustini librum attulerat consensu valentini acceptis sumptibus, sed sine ipsius litetis (ne per dubitantes & de verit te fluctuantes scribendo de dictis Augustini dubitare cum dubitantibus videretur i ad Augustinum profecti sunt, quibus pro 'fectis quies & pax per omnes fratres exultauit in Domino. illi vero Augustino exposuerunt (vt patet ex eius Epistolari ad Valentinum ) Monasterium nonnulla dissentione turbatum , eo si quodq; idam in illo sic gratiam Dei praedicent, vi negent homi- ιιnis Liberum Arbitrium, &quod est grauius, dicant, quod in te die iudicij non sit redditurus Deus unicuique secundum opera is eius: hoc tamen etiam indicauerunt, quod plures illorum non icita sentiunt , sed Liberum Arbitrium adiuuari fiteantur per i Dei gratiam , ut recta sapiamus atque faciamus , &c. Hoc qui issentiunt re pondet Sanctus Augustinus j bene sentiunt. Oo- secro vos. inquit, &c. Ut id ipsum dicatis omnes, &non sint uin vobis schisinata &c. Si igitur non est Dei gratia quomodo saluat mundum i non est Liberum Arbitrium quomodo iu- dicat mundum 3 Proinde , inquit, librum vel Epistolam meam c quam secum ad vos supradicti attulerunt, secundiim hanc fidem re intelligite, ut neque negetis Dei gratiam , neque Liberum Arbi- trium sic defendatis, ut a Dei gratia separetis, &c. J Et paucis de Gratia Christi additis, se festinanter Monachos illos remit- ttere innuit , ut in monasterio agerent Pascha, tum rogat Valentinum, ut ipsum, inquit, a quo dicunt se fuisse turbatos ad me mit- tere non grauemini; aut enim non intelligit libium meum, aut forte ipse non intelligitur, quando dissicillimam quaestionem, & paucis intelligibilem soluere atque enodare conatur. iSed lcripta Epistola ante discessum illorum obuenit Felix alter, ille scilicet, qui Sancti Augustini librum illum in Monasterium detulerat, & contentionem illam, qualem retulimus,Sancto Augustino exposuit: ideoque Augustinus, ut tres illos Monachos
metinis. August. Epist. sis xd valelira
468쪽
metinis. August. Epith. T. ad valent.
D instrueret, secum diutius retinuit: quos (inquit Epistolarum . ad D Valentinum nobiscum egisse Pascha nouerit Cliaritas vestra,
D quos ideo tenuimus aliquanto diutius, ut instructores ad vos retas dirent aduersus nouos haereticos Pelagianos &c. J Et ratione eiusdem contentionis eodem tempore libium scripsit de Gratia dc Libero Arbitrio ad eundem Valentinum , de Monachos eius: &quoniam incertus esset, quid sibi verius relatum fuisset, dubium D illud in primo cap. sic exposuit: Sed quoniam sunt quidam, quin sic gratiam Dei defendunt, ut negent hominis Liberum Arbi- D trium, aut quando Gratia defenditur, negari existimant Libe-D rum Arbitrium dec. Et paucis de Libero Arbitrio , plurimis veto de Gratia Christi disseruiti Tum etiam tribus illis Monachis librum hunc legit, de exposuit cum pluribus aliis Epistolis,& Conciliorum Decretis, quae per illos misit ad Valentinum. Tum Valentinus supradicta ad Augustinum Epistola, ipsi gratias agens plurimas, quae ex ea iam retulimus scripsit, item ex eius libro omnibus quaestionibus plenissime satisfactum intimam D uit, & ex tristitia prouenisse gaudium, quia per ignaros, inquir, ,, & curiosos suauissmis monitionibus tua: Samstitatis illuminaris, meruimus. J Tum sinceram iptius Flori, quem illi auctorem di-M xerant scandali,sidem testatur. Se tui tui Flori, inquit, haec fides, , est (Pater non sicut Fratres illi sunt locuti, impresentiarum M audierunt ab illo dictum: non iuxta merita nostra dari donum,s pietatis et sed per gratiam Redemptoris: de sub finem : sic uter g' praecepisti ( Domine Papa Frater noster Florus seruus San-M clitatis tuae omni alacritate perrexit, cui non impedit sed profi- ,s cit fatigatio, ut accedat ei dilucidata cordis instructio, quems, tuae sanctimoniae suppliciter commendamus &c. Adueniente Floro cuin aliis fratribus ad Auguvinum a Vale tino missis , Augustinus tam ex eius litteris quam ore proprio ipsius Flori eius rectam fidem agnouit & laudauit cap. I. de Cor D rept. & Grat. Liberum itaque Arbitrium, inquit, & ad bonum D & ad male faciendum conniendum est nos habere, sed in malo D faciendo liber est quisque iustitiae, seruusque peccati; in bonoas autem liber esse nullus potest,nili fuerit liberatus Acc. Hanc fidemo quae sine dubio vera de Prophetica de Apostolica fides est, etiam D in Fratre nostro Floro inucnisse me gaudeo, unde hi potius cor-M rigendi sunt, quos quidem propitio Deo correctos esse iam eximi, stimo,qui eum non intelligebant.,, Sed dc ab ipso Floro didicit Augustinus quendam seditiosorum illorum dixisse: ut quid nobis praedicatur atque praecipitur, ut declinemus I malo dc faciamus bonum, si hoc nos non agimus, M sed id velle de operari Deus ope tur m nobis. J Ibib. cap. 2. α
469쪽
e p. Ergo , inquiunt, praecipiant tantummodo nobis quid is facere debeamus qui nobis praesunt.&vt faciamus orent pro no- ccbis,non autem nos corripiant & arguant si non fecerimus. Ideo- ceque Augustinus auteum illum ad valentinum dc Monachos Adru- tametinos ( etsi sciret iam correctos ut omnibus prodesset de .. Correptione & Gratia librum emisit, in quo uberrimos &salu- ceberrimos oratiae Christi thesauros plenissime effudit , ut ostende- ceret quomodo nec sana de Christi grati 1 doctrina ossiciat corre- ceptioni, nec Correptio oratiae,&ideo sic esse praecipiendam iusti- retiam ut 1 Deo gratia, qua id quod praecipitur fiat, fideli oratio- re neposcatur,J ibid. cap. vlt. Hanc scribendi rationem & occasionem breuissime retulit Sanctus Augustinus a. Retrae . cap. vlt. Rursus (inquit ad eosdem cescripsi alterum librum quem de Corrept. & Gratia praenotaui, cecum mihi enunciatum esset dixisse ibi quendam: neminem corrita ccpiendum, si Dei praecepta non facit,sed pro illo ut faciat tantumis cemodo orandum, J Et cap. praecedenti, prioris libri de Gratia & . . Libero Arbitrio hoc edidit augmentum et propter eos, qui cum ecdefenditur Dei oratia, putantes negari Liberum Arbitrium, sic ceipsi defendunt Liberum Arbitrium, ut negent Dei Gratiam, asse- cerentes eam secundum merita nostra dari, scripsi librum, cuius ti- .etulus est de oratia & Libero Arbitrio &c. J In quo aduertendum de hac Ad tumetinorum Monachoru contentione ter locutum Augustinum,& quidem vario semper modor primo iGEpistola vis. ad Valentinum ex falsa Cresconis & Fclicis relatione deceptus scripsit, quasi illius auctores fuissent, qui gratiam sic efferrent, ut hominis Liberum Arbitrium negarent &c. Deinde cap. i. de Grat.& Libero Arbitrio,ex incerta alterius Felicis assertione dubius retulit: quoniam sunt qnidam qui sic Gra- tiam Dei defendunt , ut negent hominis Liberum Arbitrium, ce ut quando bratia defenditur, negari existiment Liberum Arbi- cc trium. J Postremo tandem litteris Valentini & orc proprio ipsius Flori ,rei gestae certior factus, in retractationibus suis coissime di praecise scripsit: propter eos qui cum defenditur Dei gratia vputantes negari Liberum Arbitrium, sic ipsi defendunt Liberum . . Arbitrium ut negent Dei gratiam asserentes eam secundum meis cerita nostra dari, scripsi librum &c. J Et sic ex hae verissima & simplici rei gestae ex actis ipsis enarratione,nullos in Adriam etino Monasterio fuisse haereticos, nec novi linc , nec re ipsa Praedestinatianos, qui perniciosum illud dogma trofiterentur , nullum esse hominis Liberum Arbitrium: sed so-os Pelagianos, eorumve reliquias a S. Augustino revictas qui non videat, tam clara in luce ultro ccecutiat necesse est. Sed ut
470쪽
De Adru- magis constet Lectoris iudicium, hic referenda est ipsius Ualen-
metinis. tini Eoistola , quae inter opera contra Pelagianos desideratur. Haec sunt ipsius verba.
Valentinis Monachus ad Sanctum Am reum St. inter Erisio AE S. Augus. a c. .
VENERA si Li A scripta& librum iliae Sanctitatis ita tremebundo corde suscepimus, ut sicut B. Elias cum in speluncae limine staret, ciem suam ii gloria Domini transeunte velavit, ,, ita nos objurgatos oculos teximus, quia per rusticitatem Fratrum H nostrorum nosto iudicio erubuimus, quorum inordinat et profe-M ctione tuam meruimus Beatitudinem talutare, quia tempus lo- M quendi & tempus tacendi, ne dum per dubitantes ex d ubitate stu- , , ctuantes scriberemus , de dictis sapientiae tuae, quae est sicut An-,, geli Dei dubitare cum dubitantibus videremur. Non enim erat, , nobis necessarium interrogare de beatitudine & sapientia tua, M quae est nobis nota per Dei gratiam: nam ad librum dulcissimum, , Sanctitatis tuae ita sumus alacriter iocundati: Vt sicut Apostoli H Dominum post Resurrectionem prandentem secum. Ioamri H bant interrogare quis esset ,sciebant enim, quia Iesus est e Ita & v. 11.,, nos nec volumus nec ausi sumus interrogare de libro , virum tuae, , Sanctitatis esset, cum ipsa fidelium gratia in eo liberaliter comm
mendatur. Nobis tuis (Domine Sancte Papa eloquiis vivacissis D mis contestetur. Incipiamus autem ( Domine Beatissime Papa 3,, ipsius ordinem perturbationis exponere. Charissimus Pater no-H sterFlorus seruus Paternitatis tuae, cum UEalensem Patria fuisset si suadente charitate profectus,Eulogias Monasterij inter suae ciuiis D tatis moras, de opusculis nobis tue attulit Sanctitatis, uno Fra- , , tre Felice, qui ad tuam Sanctitatem tarde post comites suos ve-,, nisse dignoscitur, eundem librum deuote dictante, ventum est , , ad Monasterium, cum eodem libello, fratre Floro ad Carthagiri nem O Ealensi ciuitate profecto , mihi non monstrato librosi imper ri fratribus recitare coeperunt, qui quorundam non im,, telligentium corda commouit. Quia cum diceret Dominus, Iesmanducauerit Carnem Fias hominis, neque biberit San- Ioan ..ta guinem eius, non habebit vitam in semetipso, discesserunt, quoniam v.s .
si impie intellexerunt, non culpi Domini, sed duritia impiissimi,, cordis. Coeperunt memorati fratres qui omnia subuerterunt in-,, nocentium animas commouere,mea paruitate penitus ignorante.,, In tantum conuentus illorum murmurantis nescii, ut nisi frateris Florus de Carthagine repetitus eorundem perturbationem , agnoscens mihi sollicite nunciasset, furtiua,&tanquam seruilis,, erat intcet eos de non intelligenda veritalc contentio. Proposui