장음표시 사용
241쪽
PROVERBIORUM. 23 I suum aperuit sapietulae, lex clementiae in lingua ejus. Consideravit semitas domus suae , cpanem otiola non comedit. Surrexerunt ilii ejus, beatillimam praedicaverunt vir ejus, s laudavit eam. Multa filiae cina gregaverunt divitias tu supergrella es universas. Fallax gratia , vana et pulchritudo: in alter timens Dominum, ipsa laudabitur. Date ei de Ducti manuum tuarum: claudent eam in portis Opera ejus,
nem, eamque anam ct hiritus adiicitori sim.
Erba Ecclesiastae filii David, regis
dixit Ecclesiastes vanitas vanita Um , dc Omnia vanitas. Quid habet amplius homo de universo labore suo , quo laborat sub sole Genet itio aeterit, re generatio advenit Merra autem in ternum stat. Oritur sol, de occidit, cladlocum suum revertitur cibique renascens iat per meridiem , 5 feci itur ad aquilonem lustians universa in circuitu pergit spi- sicina
242쪽
ditu impletur ' Quid est quod fuit ipsum quod liturum est quid est quod factum est ripsum quod faciendum est. Nihil sub sole o
vum, nec valet quisquam dicere: Ecce hoc re cens est jam enim praecessit in culis, quae fuerunt ante nos Non est priorum memoria sed nec eorum quidem, quae postea litura sunt, erit recordatio apud eos , qui futuri sunt in novissimo. Ego Ecclesiastes fui rex Israel in Ierusalem, ac proposui in animo meo quaerere dc investigare sapienter de omnibus quae fiunt sub sole. Hanc occupationem pessimam dedit Deus filiis hominum , ut Occuparentur in ea. Vidi cuncta, liciae fiunt sub sole dc ecce universa vanitas in amictio pi ritus ' Perversi difficile corriguntur, fui torum infinitus est numerus. Iocutus sum in corde eo , dicens: Ecce magnus e Tectus Qui ira cessi omnes sapientia, qui fuerunt
ante me in Ierusalem mens mea contemplata est multa sapienter. didici Dedique
cor meum ut scirem prudentiam atque doctrinam, erroresque o stultitiam: agnovi quod in his quoque esset labor i a fictio militus: eo quod in multa sapientia , multitit indi
gnatio re qui addit scientiam, adestri labo
243쪽
In a uentia deliciarum, divitiarum , ad taliorum, o in horam labore ut anitas iam ctio piritus dicit etiam quanta sit anitatis ongregarefatur hare i , qui quali futuris sis
Iesi ego in corde meo: Vadam , Massiuam ' deliciis , ex Duas bonis. Et vidi quod hoc
quoilue ellet vanitas. Risum reputavi erro-:m: gaudio dixi: Quid frustia deciperii Cogitavi in corde meo abstrahere a vino
carnem meam, ut animum meum transferrena
ad sanientiam, devitaremque stultitiam , donec viderem quid esset utile filiis hominum: Quo facto opus ecit sub sole numero dieru vitae suae. Magni cavi opera mea , aedificavi mi hi domos planta vi vineas , feci hortos, pomaria, dc consevi ea cuncti generis arbo-ibus, extruxi mihi piscinas aquarum , ut rigarem silvam lignorum germinantiam, possedi servos, ancillas, multamque familiam habui,armenta quoque magnos ovium greges , lira omnes qui fuerunt ante me in Ierusalena: coacervavi mihi argentum, aurum, di substantia regum, ac provincia - rum feci mihi cantores, o canta rices, Meliciastiliorum hominum, scyphos , 5 urceos ministerio ad Vina fundenda: dc supergres sus sum opibus omnes, qui ante me fuerunt a Ierusalem sapientia quoque perseveravit me
cum Et omiaia , quae de sideraverunt oculi mei, non negavi eis nec prohibui cor meum quin omni voluptate frueretur, c oblectaret se in his,quaepi .eparaveram dc hanc ratus sum partem meam, ii uterer labore meo. Cum
que me convertinem ad universa Opera , Qua lacerant manas meae , d ad labores in quibus frustra
244쪽
. histra sudaveram, vidi in omnibus vanitatem amictionem animi, nihil permanere sub sole. tansivi ad contemplandam sapiet tiam erroresque stultitiam quid est, in quam homo, ut se qui possit regem actoremissi m3 vidi quod tantuin praecedereti
i iris Sapientis oculi in capite ejus stultus M o I in tenentis ambulat, didici quod unus utriusque esset interitus. Et dixi in corde 7 meo Si unus&stules, meus occasus erit,
ouid mihi prodest quod majorem sapientia: dedi operam 8 Locutusque cum mente me.
animadverti quod hoc quoque esset vanitas. Nor edim erit memoria sapientis similiter ut stulti in perpetuum, futura tempora oblivione cuncta pariter petient moritur doctu, similiter ut indoctus. at idcirco latituit me vitae meae, videntem mala universa esse sui sole cuncta vanitatem re amictionem spi ritus. Rursus detestatus sum omnem indu
striam meam , qua sub sole studiosissime a
boravi, habiturus heredem post me, 'ueni ignoro, utrum sapiens an stultus futurus sit ac dominabitur in laboribus meis, quibus des da, ici solicitus fui. est quidquam tam vanum Unde cessavi, renuntiavitque in meum ultra laborare sub sole. Nam cui alius laboret in sapientia. doctrina, soli citudine, homini otioso quaesita dimittit rehoc ergo, vanitas, magnum malum. Quid enim proderit homini de universo labore suo, &amictione spiritus, qua sub sole cruciatus est ' Cuncti dies ejus doloribus, aerumnis pleni
sunt, nec per noctem mente requiescit: hoc nonne vanitas est Nonne melius est comedere libere, Mostendere animae suae bona
de laboribus suis , hoc de manu Dei est.
245쪽
Qui ita devorabit, b deliciis assive ut ego ξ Homini bono in conspectu suo dedit Deus sepientiam, scientiam ac tu in pecca
qui uncis quo te su hominis ac jumentorum
nia tempus habent. luis spatiis transeunt universa sub caelo.ndi, de tempus moriendi. Lempus
5 tempus evellendi Tempus plaquod plantaturn et L Tempus occidendi, bc tempus fanandia Tempus de struendi , de tempus a dificandi. Tempus fendi, de tempus ridendi. Tempus p ingendi . tempus saltandi. Tempus spargendi lapides, ta tempus colligendi. Tempus amplexandi, c tempus longe heri ab amplexibtis. Tempus acquirendi tempus perdendi. Tempus cultodiendi, dc tempus abjiciendi. Tempus scindendi, dc tempus consuen di. Tempus tacendi, tempus loquendi. Tempus dilectionis, S tempus odii. Tempus belli, c tempus pacis. Quid habet amplius homo de laboret to id aulictionem, quam dedit Deus tiliis
hominum , ut distendantur in ea. Cuncta fecit bona in tempore suo , domundum tradi dit disputationi eorum, ut non inveniat homo
246쪽
α; zan nopus , quod operatus est Deus ab in tio us eia finem. Et cognovi quod non ellet meliui, nisi laetari,ac facere bene in vita sua. Omnis enim homo, qui comeditti videt bonum de labore suo,hoc donum Dei est. Didici quod
Cmnia opera, quae secit Deus, perseverent in re eruum: non possimus eis quidquam addere, nec auferres, quae fecit Deus ut timeatur. .
Quod factum est, ipsum permanet: Ilaesu- tura sitiar, jam erunt: Deus instaurat quod abiit id sub sole in loco judicii impietatem, dc in Ioco justitiae iniquitatem. Et dixi
in corde meo : Iustum d impium iudicis
Deus, dotempus omnis rei tunc erit. Diaei in corde meo de filiis hominum, ut probaret eos Deus, re ostenderet similes esse bestiis. Id-i circo unus interitus est hominis jumentorum ac equa utriusque conditi, sicut moritur homo, sic d illa moriuntur: silmilitet spirant omnia, nihil habet homo umento amplius cuncta subjaceat vanitati, ac ni rata pergunt ad unum locum de terra facta sunt, de iii terram pariter revertuntur. Quis
novit si spiritus filiorum Adam ascendat suo sum,&si spiritus umentorum descenda deorsum Et deprehendi nihil este melius quin latari hominem in opere suo, hanc est par tem illius. Quis enim eum adducet, ut post se Bauia cognoscat
247쪽
A PVanseatem hujus vita arguit pios ex inn ontum oppres ione , T quo industria humana his inet tutae obnoxii item quos stultus secure inelio agit, alio qui heredem non habet thes uri Onte explicat commoda societatis , regum reumque vanitatem obedientiam praesera
Erti me ad alia , c vidi calumnias, quae sub sole geruntur, c lacryma innocen- neminem consolatorem nec possie sistere eorum violentiae, cunctorum auxilio titutos. Et laudavi magis mortuos, quana viventes: de feliciorem utroque judicavi, qui necdum natus est, nec vidit mala quae sub o-le fiunt Rursum contemplatus sum omnes labores hominum , dc indulitias animadverti patere invidiae proximi et in hoc ergo anitas ac cura superflua est Stultus complicat manus suas , o comedit carnes suas, dicens: Melior est pugillus cum requie, quam plena utraq; manus cum labore, comi tione animi. Considerans reperi de aliam vanitatem sub sole munus est, de secundum non habet, nota filium non fratre. tame laborare non cellat, nec satiantur oculi ejus divitiis nec recogitat, dicens: Cui laboro, dc fraudo animam meam bonis lin hoc quoq; vanitas est, dc tilicii pessima. Melius est ergo duos esse simul, quarti unum habent enim emolumentum societatis
suae: si unus ceciderit, ab altero fulcietur,vae . soli quia cum ceciderit, non habet sublevan-b rem se. Et si dormierint duo, fovebuntur mu-ὼ tu, unus quomodo calefiet 'at i quispiam. praevaluerit contra unum , duo et iliunt ei:
fimiculus triplex dissicile tumpitur. Meliot est puer pauper sapiens, res sene d stulto,
248쪽
qui nescit prividere in posterum Quod do
carcere catenisque interdum quis egrediatur ac regnum alius natus in regno , inopia con sumatur. Vidi cunctos viventes qui ambula sub sole cum adolescente secundo, qui cons se pro eo. Infinitus numerus est populi oti
nium, qui iterunt ante eum de qui os eas turi sunt, non laetabuntur in eo. sei hoc nitas amictio spiritus. Custodi pedem s. Ἀψm' gyς i ζ domuin ei,&appropin iui utatuitas. Multo enim melior et obedier tia, quam i ultorum victimae , qui nesciunt quid faciluat mali. A V. Nil temere de De ct ejus providentia loque nidum vota reddenda : non mirandam de e eno rum oppresione cum iniqui judicem habeant, item quam bera con itio avari numquam impleti, iiivitis coacervantis divitias, inproprium nonnumquam malum.
I temere quid loquaris , neque cor tuum
sit velox ad proserendima ferinonem Oram Deo. Deus enim in caelo tu super te ram idcirco in pauci sermones tui. ut in curas sequuntur somnia , in multis sermonibus invenietur hiltitia. Si quid vo
visi Deo, ne moreris redderes displicet enimc infidelisi stulta promissio sed quodcumque voveris, redde: multoque melius eli non vovere , quam post votum promissa non red- dete. Ne dederis os tuum ut peccare facias carnem tuam neque dicas coram angelo: Non est providentia: ne forte iratus Deus contra sermones tuos, dissipet cuncta opera manuum tuarum. Vbi multa sunt somnia , plurimae sunt vanitates, de sermones innumeri t vero Deum inae. Si videris calumnias egenorum, e vio-
249쪽
violenta judicia , c subverti justitiam in
vincia, non mireris super hoc negoti quia i , excelsior est alius super hos tuo-ninentiores sunt alii, Militiai, rini Uer- terrae rex imperat servienti Avarus non
lebitur pecunia qui amat clivitias, i u m non capiet ex eis ex hoc ergo vanitas.
Vbi multa sunt opes , multi dc qui come t eas. Et quid prodest post elibri, nil quodit divitias oculis suis Dulcis est soni operanti, live parum, sive mulium come saturitas autem divitis non sinit tim do re Est de alia in lirmitas pellima, tuam tuo .li sub ble: divitiae conservatae in malum do 2 o. c. si sui. Pereunt enim in ali ictione pessii 2 o. a generavit tilium , ut in summa egelia tecti Sicut egressus et nudus de utero ma Iob. s suae, silc revertetur nihil auseret secum d. 1 labore suo. Miserabilis prorsus infirmi i Tim as: Quo modo venit, ii revertetur. Quid er 6. b. 7. o prodest ei quod laboravit in ventum ΘCunc bis diebus vitie suae comedit in talabri in curis multis, cin aerumna atque trilli- Hoc tacitae visum eli mihi bonum , ut ne lat quis bibat, fruatur Letitia ex suo, pio laboravit pie sub sole, nume-ierum vita sive , quos dedit ei Deus: Eceli pars illius. Et omni homini, cui de Deus divitias, atque substantiam, potet a-que ei tribuit ut comedat ex eis, fua- parte sua, caetetur de labore suo: hoc est ira Dei. Non enim latis recordabitur in vitae suae , eo quod Deus occupet de
250쪽
Est oc aliud malum , quod vidi iub te .
quid sequens apud homines ir dedit Deus divitias, o substantiam , i
norem, o nihil deest animae suae,ex omnibi quae desiderat nec tribuit ei potestatem De ut comedat ex eo, sed homo extraneus vinbit illud hoc vanitas, o miseria magna Si genuerit quispiam centum liberos icxerit multos, plures dies aetatis habuerit, anima illius non utatur bonis fibstantia sua sepulturaque careat de hoc ego pronunti quod melior illo sit abortivus. Irustra enii . venit. pergit ad tenebras, d oblivione
lebitur nomen eius. Non vidit solem, ni 'ue cognovit distantiam boni domest: ecla si duobus millibus annis vixerit, tonitarit perfruitus bonis: nonne ad unum locu properant omni Omnis labor hominis ore ejus sed anima ejus non implebitu,
Quid habet amplius sapiens a stulto des
pauper, nisi ut pergat illuc, ibi est vita lius est videre quod cupias, quam desideras ouod nescias stari hoc vanitas est ne sumpsio spiritus. Qui iturus est, jam volocatum est nomen ejus M scitur quod homi sit, o non possis contra fortiorem se in ud aicio contendere. Verba sunt plurima mulatamque in disputando habentia vanitatem.