장음표시 사용
311쪽
De hoc exemplo sic loquitur Barcia ius gSi viveret hodie B. Gregorius, oesuperiora verba eo sensu
accipi intestigeret, quasi ipse potestatem habuissetρr uandi Reges suo honore, O dignitate exclamaret profectὸ calumniosim esse interpretationem, se
nunquam tale qui re e somnium cogitase ea per et M alibiscripta ab eoβnt, dem abrogant huic expositionisunt igitur ista, non imperantis, sed imprecantis perba, quibus admovet, ct adiurat omnegenus hominum, neρriuilegium ase datum violent quod si violauerint,neum vindicem fore, qui eossu honore priuet. quo emu admenitionuo imprecationis nunc semper addissolet extremi Bustarum , constitutionum Pontifciarum, hoc modo Nuieta hominum liceat hancpaginam, oec ιqlii autem hoc attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei, ac Beatorum Petri, O Pauli Apostolorum eius incurrat, iue, quod idem est,se nouerit incursurum.
Respondeo. Interpretatio verborum S. Gregorij, non mea est, sed alterius S. Gregori dignitate paris,ia sanctitate non multum inferioris. Sanctus, inquam, Gregorius VII. Papa in Epistola ad Episcopum Metensem, quae est vicesima prima libri oetaui, hunc locum S. Gregori adducit ad probandum iure a se fuisse depositum Henricum Imperatorem iE Gregorius, inquit, Papa Reges sua dignitate cadere sitatκit, qui Apostolica edis decreta piolare prasiumpserint,scribens ad quendam Senatorem Ab bare his verbis. Si quis ver Regum, O c. Quod
312쪽
tuta vi' larent, non modo depynised etiam ex immunisari, atq; in aeterno examine damnari decreuit quis noster cum non solum pos obcorum iudiciorum contemptorem, verum etiam ipsin Matris Eccles. quantum in ipso es concusscatorem, tot iisque Regni,
Ecclesiarum improb simum praedonem, latroci imum destructorem depositisse, ct excommuMicasse reprehendat, nisi forte smilis eiuι haec ille, cui
Barciatus si cedere noluerit in interpretatione verborum S. Gregorij, nimis temerarius erit: si autem cesserit, fateri debebit, . Gregorium primum non ignorat se, potestatem sibi diuinitus d tam extendiisque ad Regum, Irincipum depositionem. Sed addamus alium interpretem verborum S. Gregorij, ut in ore duorum testium stet omne verbum. Thomas Valdensis, vir doctissimus in lib. 1. doctrinalis fidei antiquae art. 3. cap. 7s. Profect), inquit, nec Beatus Gregoriae exmnentiae uis
russi perstattim imperialem praeiudicatii in aliquo. ιhm Regem sibi verbo tenus praeposuit, negocio, quod
tunc tractabatur attento quod tunc apte idebimus,sposteriora eiusfacta, ct scripta quaeramus. Vide an se Magi raram ct Imperatorum. Regum non arbutrabatur, c post priuilegii quaedam Senatori Pre b3tero, vibbati Xmodochi, Francorum directa sub interminatione dignitatis, ct honoris omni eius vi latori conclusit, Si quis Regum, c. En quam benet
Doctor iste Barciatum nondum natum confutauit. Barcia ius dicit ex alijs scriptis . Gregori colligi, S. Gregorium non Oxistimasse habere se pol statena super Reges secudi quamuis eius verba id significare videantur: Thomas Valdensis contradia
313쪽
gorium verbo tenus se imperatori subieci in re autem vera non ignorasse eminentiam sui status superstatum Imperialem. Barcia ius dicit, Uerbasa -cti Gregori sonare imprecationem, quam etiam qui libat priuatus adiungere pote lilitem stiris: Thomas Ualdensis contra dicit, Verba S. Gregorii nare interminationem honoris, dignitatis, quam Iiteris suis adiungere non potest, nisi Princeps supremus. Utrum autem imaior ῆdes habenda sit, ni Barciato, quam duobus Viris tantae eminentiae, a qlle doctrinae, stultum est quaerere. Sed etiam si id quaeratur ex verbis ipsius . Gregorij, tota quaestio nullo negocio dissoluetur. Siqiridem S. Gregorius tria in ut coniungit, videlicet, hoJrorejuo priuetur,
a communione deliumsegregetur in diuino examine
adpoenas aeternas damnetur. At duo posta mora non continent imprecationem, sed decretum, siue declarationem: non enim Praelatus, qui dicit, qui hoc fecerit, excommunicetur, imprecatur excommunicationem, sed iubet excommunicari: S qui dicit,
qui hoc fecerit, in Auina iudicio ad poena aternudamnetur, non imprecatur damnationem a ter
nam quis enim tam crudelis inuenitur, qui hoc imprecetur pysod declarat, qui hoc fecerit, eum grauissime peccaturum, poeta Esariernas diuinooXam Ine Promeriturusn. Igitur eodem modo illud, Honore uo priuetur, non est inprecario, sed decretum, ut ab honore suo decidat, declaratro, vili ceat populo non obedire eiusmodi Regi, tanquam honore suo ac dignitate priuato. Quemadi nodum etiam verba extrema Constitutionum Apostolic itum non significant imprecationem, ut perperam
314쪽
clatus exponit. neque enim Sum mns Pastori Via carius boni illius Pastoris, qui animam suam pro ovibus suis posuit, imprecaretur ovibus suis indignationem omnipotentis Dei,sed declarationem.'& de nunciationem continent grauissimae poenae, quae contemptores Apostolicorum praeceptor una sine dubio consequetur. Hoc enim manifetae significatu illa verba nrionatisnem omnipotentu Dei, Beatorum Petrio Paul e noueris incursurum. Qu rediri.Gregorius nunc in terris viveret haud dubio exclamaret, calumniosam esse interpretationem Barciaij,&se nihil tale unquam vel per somnium cogitasse.
OVintum exemplum est Gregorij II qui Lem
ni Imperatori a se excommunicato prohibuit vectigalia solui ab Italis, ac proinde euImperij parte mulctauit. Ad huius, & sequentium exemplorum refutati nem, praemittit Barciatus satis prolixam admonitionem aduersus argumenta, quae petuntur ab exemplis, immemor argirmentorum, quae ipse duxit ab exemplis veterum Pontificu, ω Imperatorum, ex quibus plenissime constare duxit, nulla esse in Pontifice potestatem disponendi de temporalibus. sed quoniam isti sunt Iocleommunes,qui ad omne disputationem accommodari possiunt;iis omissis ad rem propositam accedam. Igitur Barciatus praecisa
negat, verum esse quod historici tradunt, a Grego-
315쪽
haeretico,&excommunicato vectigalia pendere: totaVeio eius ratio est, quia Platina in vita Gregori II. scribit, volentibita populis deficere ab Imperatore haeretico, restitisse Gregorium, d auctoritate sua, eos in fide,&obedientia Imperatoris tenuisse. Cur autem uni Platinae maior fides habenda sit, quam caeteris historicis antiquioribus,& pluribus; eam causam reddit turn quia Platina scrip t historias Pontificum iussu Sixti IV. Phal uit Rom nrulista Vetera monimenta tum etiam quia Gregorius Ponti sex optimus&iustissimus cum eis i nunquaiussisset contra Euangeliiim negari censum Caesari, qui usque ad obitum Caesar. Imperator Auguli permansit. At hic Barciaij disputatio, tam est infirma,ac d bilis,ut mirum non sit, quod paulo ante tam longa praefatione exemplorum auctoritatem extenuare conatus sit. Uidebat enim nihil firmum adferre se posse ad exemplum tam vetustum, S tam euidens refutandum. Primum igitur aio Platinam non ego contrarium historicis caeteris, si tempora distinguantur. Vertim est enim per multos annos Gregorium restitiis populis Italicis cupientibus ab Imperatore deficere. Sperabat enim assiduis c hortationibus suis aliquandbcessurum Imperat rem,&ad meliorem mentem, ac saniora consilia rediturum atque hoc est quod Platina vere narrat.
Sed ubi vidit Pontifex, se operam perdere, Imperatorem quotidie deteriorem fieri securim ad radicem misit,&Imperatoi emcqtu piorum eiecit, ac iussit, ut ei tamqua impio Italici populi non parerent, neque vectigalia deinceps penderent. Id
316쪽
Latinia Dirmant, quos in libro meo citaui . Vide de hac tota causa Cardinalem Baronium Om. 9. Anna Ilum, ad annum salutis 726. S 73Ο. Aio secundo, si Platina contrarium dicat, magis credendum e te historicis caeteris, quam ipsi: nam&multi sunt, antiquiores, diligentiores,ihistorias temporum scribunt, non vitam Uni USPO- tui cis, ut Platina facit: quam autem latina parti rudi ligenς fuerit in perscrutandis monimetis Icomanoria Archiuiorum, vel ex eo potest intelligi, quod Onuphratis Panu inius in additionibus ad Platinam multa eiusdem latina vel omissa, vel errataci monstrat: in additione praemissa vita Gregorij secundi, admonet, Leoni tertio Imperatori haereti co iure ei aptum fuisse Imperium,quod in Italia habebat, a Gregorio secundo Romano Pontifice. Aio tertio Gregorium virum sanctissimum non peccasse in Evangeliu, quando populos Italia prohibuit vectigalia pendere Imperatori haeretico.
od enim Dominus ait, Reddite quaesunt Caesaris Calm intelligitur de Caesare legitime imperante.
Leo vero illeqiii ob crimen haereseos a Summo Pontifice publice excommunicatus fuerat, ab Imperio depositire, non erat vere,& iure Caesar, sed Tyrannus,& persecutor sub titulo Caesaris. At, inquit Barclama, a ad mortem Leo permamst in I tu ergo. Respondeo. Apud Graecos, praesertim harreticos, Imperator defactio,iaoni iure permansit: apud Latinos, ac praesertim Italos, neque de iure, neque de facto. D L
317쪽
SExtum exemplum est Zachariae Pontificis, qui Childericum Regem Francorum deposuit, Pipinum substituit. Ad hoc exemplum Barciatus opponit multa, quae per partes singulatim refellenda sunt. Primum contendit, Childericum fuisse solo no- mi ne Rege,qualis est, ut ipse loquitur, Rex scha
Respondeo. Negari non potest, quin Chil dericus nihil omninb in Regno per se gereret, sed Regnurn &Regni negocia per Principes, ac potissimum per Praefectum Palati administraret, ut Ai
moinus tradit lib. . cap. 6 I. alterum verum non
est, eum solo nomine Regem fuisse, fuit enim Rex iure successionis , tanquam verus, ac legitimus Rex in unctus,& coronatus erat, a populis tur mentum fidelitatis acceperat. Neque hoc negare Barcia ius potest, nisi ipse sibi repugnare velit: nam paulo post scribit, grauissimam iniuriam Chil de-rico factam esse a Zacharia Pontifice, a Pipino Principe cum Regno deiectus est. At quae iniuria fieri poterat ei,si absque ullo iure falsum Regis nomen gerebat cur Pipinus in spem Regni exarserat, Regium nomen non dissimulanter affecta-ὶνat ut paulo infra Barciatus loquiturinsi Chil deri. cus iiihil praeter in anat nomen habebat
Secundo Barciatus dicit, Childericum iniuste V s depo-
318쪽
depopum fuisse; in quare socium habet Ioannena Caluinum, lib. . in stir cap. r. siti lyriciun in historia Magdeburgensi Centuria 8. cap. ID. Sed nos iuste suis edepositum probamus primo
ex testimonijsomnium scriptorum: omnes enim cum laude hanc historiam narrant. Vide Cedrenuin vita Leonis Isaurici , Paulum Diaconum lib.6. cap. s. egellis Longobardorum, Eginarthum invita Caroli Magni, Rhegi non em lib. 1 Chroni . Maxianum Scotum lib.3. Chron. Othonem Frisingensem lib. s. historiae ca.ss. Adonem Uiennensem, in Chron. Aimoinu lib. .cap. 6 i. Abbate Ursperse Sigebertum in Chron. Blondum lib. io Decadis primae,Paulum Aemilium lib. r. 4 de gestis Fra- Corum,Robertum Gaguinum,Papirium Massonita, di alios omnes, haereticis exceptiS. Secundo ex causamam non solum Childericus,
Maliquot eius praedecessores nulla Regni negocia curabant, sed etiam ob eorum socordiam Christi na Religio in eo Regno maxime laborabat, ut scri-hit S.Bonifacius Episcopus Moguntinus in Epist Ia ad Zachariam Pontificem.
Τertio ex virtute auctoris, executoris: nam Zacharias, cuius auctoritate haec res gesta est, omnium consensu vir sanctissimust sapientissimus fuit Sanctus verbaonifacius, qui iussu Pontificis
Pipinum unxit, coronauit, non solum Doctor eximius, sed etiam Martyr gloriosissimus fuit. D niq; ab euentu, nam translatio ista Regni Francoru
319쪽
aut deponenti bis consentire, cum illesiolum Deum Mnasie habeat , cui soli gestorum uorum rationem
reddere tenetur, perse fimpliciter malum 6se iam
supra ostendimin. Respondeo. Chil dericum non subditi eius, sed
Pontifex, qui superior erat, iure deposuit: non eis nim Zacharias solum assensum praebuit inde positione Childerici, sed ex auctoritate eu deposuit. ut mox ostendemus. Neque ullo solido argumento, supra Barctatus probauit, Reges non habere suo rase nisi Deum, cui soli gestorum suoru cione nareddere teneantur. Videat lector, quae supra dicta sunt,&iudicet.
Τertio Barciatus ridet argumentam illud,quod ab euentu felici duxi, ut probarem, iusti Childeria cum fuisse depositum: ac dicit, plebeium,&pueriin Ieargumentum esse,&alIegat Poetam dicentem:
Addit etiam, eundem felicem euentum habuisse transsationem Regni Francorum a Carolouinisgis ad Capeuingos; cli tamen constat Hugonem C petum per summum scellas exuisse Carolouingos Regno,& illud ad Capeuingos suos transtulisse. Respondeo Argumentum a solo euentu fortuito sine dubio parum valet,ut si quis damnaret prudentiam , vel peritiam Imperatoris ex eo solum, quod victor in praelio non fuisset: saepe enim aliunde accidit amisso vietoriae,quam ex imprudentia, vel imperitia Imperatoris argumentum tamga felici euentu ex prouidentia Dei, non par valet,
praesertim cum adiungitur aliIs argum et Ia .selet. n. Deva
320쪽
Deus iustitiae fauere, nisi ob aliquam eausam sapia entiae ipsius videatur aliter esse faciendum. Qias autem Barciatus reprehendit Hugonem Capetum summi sceleris , E Regni usurpatici
Gaguinum auctorem adducit nos ei Cardinalem Baroniti opponimus, qui tomo Annalium decimo ad annum Domini 98 . multis argumentis probat,
Hugonem fuisse legitimum Regem in eo non defecisse, sed propagatam esse Caroli Magni stirpe. Nec desunt alij, qui Hugonem istum defendunt, ut Papirius Massonus, alij: Gaguinus non dicit persummamsielis id ab Hugone tactum fuisse. Et
certe magnum argumentum huius rei esse potest,qubd Robertus Pius, qui una cum Patre Hugone,&post eum regnauit, vir pijs limus, Tanctissimus fuerit neque enim tanta pietas cum iniusta surpatione alieni Regni cohaerere potuisset. Quarto dicit Barciatus S. Bonifacium non pe easse exequendo inandatum Zachariae Pontificis, quamuis Zacharias mandando peccauerit reddit aes rationem quia tenebatur, inquit, Papaesententiam exequi, licet sicivisset ista esse iniusta, ct ide licet fecisset Zacharia reu iniquitis imperant, innocente esse Ostendisset Boni illirdoseruiendi, o necessias
pare i. Eu allegat ea. P inrais. g. qui veris,de of Iud. deIeg.&CLQuid cu*atur. e3. q. r.&Ci miles.23. q. s. Respondeo. Hoc dictum non plebeium, aut puerile, sed plane haereticum est; pugnat enim cum expressio verbo Des, Oportet obedire magis Deo, qua hominibus, Act. s. quod ipsum declarauit S. Augustinus,&ali Patres,qui ei tantur. H. q.3. Can. Iulianas, Se alijs multis Canonibus eiusdem quaestionis.