장음표시 사용
291쪽
dosj,MValetiniani Cod. Theod. leet vli de Episc. Clericis, ubi sic legimus, Clericos, quos indiscretim adseculares Iudices debere deduci faustus praesiumptor dixerat, Disopali aucientia reseru
mus Fas enim non est, ut diuini muneris Ministri temporalium potestatumsubdantur arbitrio Lia qua lege duni nihil excipii r omnia comprehendi videntur, nisi forte Principis potestas, temporalis dici non debeat. Ipse quoque Iustinianus Nouclla ocli gesimatertia,quae saepe ab Aduersariis citatur,qua si in ea Cleric 1 in criminalibus exempti non id an tura foro seculari habet haec verba, Prius humstoliari a Deo amabili Episcoposcerdotali digmtate, O irasub legum eri manu. Vbi videmus, Clericos,
dum Clerici permanent, non esse sub potestate legum 1ed solum posteaquam Clericali honore per Episcopos prauati sunt: ac per hoc non soles exemptos esse, du Clelici sunt, potestate Iudicuitas rior ii, sed ab ipsis Principum legibus,qubdadco ctionem attinet: atque hoc est quod Concilluc stantiense sess. 3 i. dixit, Laicos nullam in Clericos iurisdictione, vel potestate habere. Et certe nomia De Laicoru Principes etia supremos coprehendi clim ipsi Laici sint. Deniq; ut alia multa praete ream, imperator Fri delicus Secundus in prima sua Conltitutione generaliter loquire: r, dum ait, Item
flatu ira, ut nutas Ecclefacticam personam incria minali quaestione, vel ciuiu trahere ad iudicii seculare prasiumat,cotra Constitutiones Imperiales, O Can nicia sanctiones haec ibi Per seculare autem iudicium non intelliguntur iudicia solum Iudicum inferiorum, sed etiam supremorum, cum omnia sine atquc secularia. Atque re ipsa sic obseruari videmus.
292쪽
mus, ubi Derorum Canonum reuerentia viget. Ad quintam propositionem, quae erat, non pol
isse Principes si remos eximere Clericos sua Regia
potestate; respondemus, id manifeste falsum esse. Nam etiamsi non possit summus Princeps, omnes qui in Regno suo degunt ab omni potestate sua e imere, nili principatu se abdicet, tamen potest aliquam partem populi sui ab aliqua parte potestatis suae, vel etiam a tota eximere, simul vere Princeps dici, esse Proprium enim summi Principis est, tributum a populo sibi subiecto exigere, ut Apostolus docet ad Rom. 13. Ideis enim, inquit, ct tributa practatis: bustri enim Dei sunt, in hoc ipsi fruientes: & potest tamen Rex, quos vult in suo Regno immunes a tributis facere. Dicitur enim ii. I. Reg. cap. l7. Qui percusserit Philistaeum, ditabit eu Rex diuiti, rnagnis,st domum'atris eiusfaciet a tributo in Israel. Sic etiam si magnus aliquis Rex iii
medio Regno suo ciuitatem unam, vel liberam faciat, vel di cui absolute donet, non ideo Rex dici non poterit totius Regni sui, praesertim si ciuitate illam protegat,& defendat; ciues illi leges Regni sponte seruent: sic igitur potuerunt Reges, Clericos in suo Regno degentes eximere a potestate sua regia, M Reges tamen dici, est eme non solum laicorum, scd etiam Clericorum, qui leges eius politicas libere seruant; causas quas cum laicis habent, cum actores sunt ad tribunal ipsius deferunt:&'iudicio, ac sententia eius in eiusmodi causis acquiescunt. Et quoniam Rex pro defensione non solum laicorum, sed etiam Clericorum laborat,invigilat, ideo non solum laici, sed etiam Clerici honorem ei deserunt, qui Regibus debetur, iuxta
293쪽
pr ceptum Apostoli Petri, Deum timete, Regem honorificate. I.Pet. 2. Denique pro Rege Deum orant, ut Apostolus monet I. Timoth. a. dicens, obsecro
igitur primum omniumseri obsecrationes, orariolies, postulationes, gratiarum actιones pro omnibus hominibus, pro Regibus, pro omnibita, qui insubumitate sunt nec solum pro Regibus generatim preces ad Deum fundunt, sed in specie dicunt, proR nostro N. Vel pro Imperatore nostro N. st inquit Barciatus, omnia membra debent ub-6se capiti, is omnes ciues Rectori ciuitatis, ita uti put, rector in omnia membra, cives animadueristere positi essiunt autem Clerici membra corporis politici, ct ciues terrena ciuitatis, quoad tempora sua. Respondeo. In corpore naturali necesse est, Vtori mnia membra capiti 1 ubsint; quoniam in eiusmodi corpore locum non habet exemptio. Sed in corpore politico, in quo locum habet exemptio, non est necesse, ut Omnia membra, id est, omnes ciues proprie sub sint potestati capitis, id est, Rectoris; ac per hoc non est necesse, Vt Principes in omnes ciues animaduertere possint, laut non est necesse, ut omnes ciues soluant tributa, neque V Omnes armis Rempublicam defendant; sed fatis est, si consilio, vel adhortatione, aut precibus apud Deu Rempublicam temporalem iuuent. At perturbabitur
Res ublica,AClerici leges Principa impune transgrediantur. Respondeo. Non impune trasgredientur,' quoniam ab Episcopo suo , vel Pontifice Summo coercebuntur. At Carolas V. pocauit ad tribunalsiuit Hermannum Archiepiscopum Coloniensem. Verum est, sed vocavit ut Principem Iria perij. Eunde enim ad suum tribunal vocavit Paulus III. Pontifex, ut Archie
294쪽
Archiepiscopu eodem teste Surio, in eodem Ioco, qui Surius postea scribit, anno Is 7. iussu Summi Pontificis, amperato his Hermannum loco motii fuisse Sententia veris depositionis a Pontifice lata
es . quam autem fuerat Carolus V. diligens obseruator Ecclesiastica immunitatis, ex eo potest intelligi, qubdanno salutis isto detecta atroci conspiratione aduersus eandem Carolum, in qua Ecclesiastici non nutii termisti erant: Carolusan laicos Animaduertit. Ecclesidi i cm, superioribus Ecclesiasticis puniendos remisit testis Molin lib. q. c. 2I.
Addebat Barcia ius, esse quaedam delicta grauia,
quae priuilegiata dicundiu in Gallia, summis Principibus resentata. Sed hoc argumentum in ipsum auctorem retorqueri potest illa enim non diculur
priuilegiata, quia Princeps se sibi reseruauerit,
quando priuilerium exemptionis Clericis concessit, ut Barcia ius existimat sed dicuntur priuilegiata, quia priuilegio edis Ap stolica induli uest Regibus Francorum, ut ea delicta cognoscere postini: id quod explicat Clarusq. 36. 6. fin. Versic. vlterι- quaero de Aucterius in Clementina, Vt Cisricya', de offic. Iudi c. ordinuimit. l3. Ad ultimam propossitionem,quam colligit Bar- elatus ex suprasuetis, quod videlicet, Exemptio Clericorum a potestate Principum nulla sit. Respondeo. Eam propositionem ex dictis perperam colligi;tu quia demonstratu est, summos Principes potuisse,in voluisse Clericos a sua potestate eximere tum quia licet ipsi non voluissent, aut nopotuissent, potuit, voluit Summus Pontifex illos eximere,aut iure diuino exemptos declarare: neq;
295쪽
possunt Ρrincipes etiam supremi hanc exempti nem impedire. Atq; haec est communis Doctorum Theologorum,&canon istarum sententia, cui hactenus: nisi haeretici restiterunt. Et quide quod hoc sentiant illi, qui exemptionem volunt et te de iure diuino,ne Barciatusq de dubitat.&ὰλ presse docet Nauarrus in cap. Nouit, de Iudicijs, notab. 6. num 3o.QuCd autem idem etiam fateantur, doceant illi, qui exemptionem arbitrantur non esse de iure diuino; perspicuum est ex Francisco Uict
ti, capite superiore adduximus. Hinc soluitur quae idio, quam Barcla ius in extremo capite in solutam reliquit, liceatne Principi privilegium exemptionis Clericorum reuocare . Respondent enim Doctores allegati, nullo modo licere.
tertia pars rationis quintaeprincipalis pro potesate Ponti cis Max, mi in temporatibQ.
I capite tricesimo quarto Barcia ius post Iongam digressionem de exemptione Clericorum, redit ad oppugnadam secunda partem rationis me ε principalis, st propoluerat initio capitis trictumisecundi Argumentu me hoc erat, Pastor T a munin
296쪽
asi AP v XXXVI. munus ess arietes furiosos, atque ovile destruentes separare, o recludere Princeps autem ent AriesDrio , atque ovile defruens, quando eis Catholicinme,sed ade. natus, ut multum ob sit Ecclem. Relia gioni,vis Episcopalis vendat, Ecclesias diripiat. . Ergo poterit Pastor Ecclesia eum recludere, O in ominem redigere. Ad hoc argumentum respondit in II capite
tricesimo secundo Barciatus, totum argumentum posse concedi, quoniam ex eo nihil aliud efficitur, nisi posse Principem malum, acclesiae noxium separari a gregis consortio per sententiam excommunicationis. Nos vero eam responsionem inca pite XXX li1 refutauimus, ad quam Lectorem mittimus. Nunc igitur in capite tricesimo quarto Barcia ius haec addit: sdargumentum, inquit,vunc reuerto quod a
pisu trice Disecundi initio propositum est, inresso
deo, nihil illud ad bonorum quorumlibet temporaliu, nedum ad Regni ademptionempertinere. Certum Mim est, ct certo certim, ex θmmunicationem, qua
solaseparantur, ct exesudunturperues Chridiania consertio delium, ct communione Ecclesia nemini
patrimonium, bona temporalia auferre.Jhaec ille, qui post multa verba in hac re explicanda comsumpta concludit, si non possit Papa per excommunicationem adimere patrimonia priuatis hominibus,mul id mi nux posse per eande censura priuare Reges, ac Principes ImperiJS,atque Regia IS.
Nunquid, in uult, pius etpotestatis in Princ pes, quam in priuatos, Dei lege,tributum esse constat 'aus nunquid Pri jibus, quampriuatis duriore sedet
297쪽
CAP v XXXVI. in priuatum nequeat, id in Principem possit exercere IRespondeo. Cum dixi, Arietem furiosum posse per Pallorem separari, recludi, non intellexi per separationem, reclusionem solam ex comis municationem, sed excommunicatione,& depositionem quemadmodum enim Pastor non solum separat Arietem a grege, sed etiam recludit quasi in carcere, Ut non amplius gregem ducat sic Pontifex summus Regem destruentem Ecclesiam, non solum separat per excommunicatione a communione fideIium, sed etiam deponit, in ordinem redigit, Vt non amplius populos regat. Itaq; tota illa longissima disputatio, qua Barciatus probat,per
excommunicationem non priuari homines proprio patrimonio superuacanea est; neq; Vim argumenti nostri Barcia ius assecutus est quemadmodsi etiam vocem, recludere, exposuit per Voce,excludere, cum exponenda esset per vocem, includere, vecap.33. docuimus.
Addo praeterea magnum esse discrimen inter priuatas opes, 'ublicam iurisdictionem ut et ii inter substantiam, siue diuitias, iotestatem, siue auctoritatem: potest enim homo aliquis pauperrimus esse priuatis opibus, durisdictionem publicam atq; amplissimam habere: potest contra ditissimus esse auro, atq; argento, agris, vineis, armentis: nullam habere in alios homines politicam potestatem. Ex quo discrimine fit, ut quamuis excommunicatio non priuet patrimonio pr prio. opibus,& diuitijs;priuet tamen iure,& potestate commercij humani ,eleetionum,& contractuum, similium; fimul impediat publicam forensem iurisdictionem: neq; enim licet excom- 3 munia
298쪽
municatis orensia iudicia exercere, audire causas, sententia ferre, in sontes animaduertere, Ut supra probauim exca. Adprobamia, dessen.&reiud. Quamuis aute ex vi solius excolnmunicationis,
nisi in casu he resis,& apostasiae, non sequatur amisesio Regni, vel si vij tamen summus Pontifex, qui potest excommunicando suspendere iurii dictionem, ut diximus, potest etiam deponendo priuare omni iurisdictione, iotestate Regia:
quae t in pro legomenis ostendimus,communisca Doctorum,& Ecclesiae ipsius sententia. Nec tamen binc sequitur, plus habere potestatis Porntificem in Principes, quam in priuatob: nam priuati non possunt deponi a Regno, quia Regnum non habent, Hoquia minus pbnoxij sint potestati summi Pastoris:
se tamen possunt etiam ipsi priuari rebus, quas habent; qu bd fit cum poena pecuniaria,aut exiiij, aut Carceris,aut alia corporali poena mulctantur falsum enim est, quod Barcia ius nimium saepe repetit, corporalem p qnam in solius politici magistratus potestate positam esse: cuius contrarium praxis
ostendit, praesertim in tribunali sancti officij. Addit postea Barciatus aliam ratione,qua informat syllogisticae ratiocinationis homodo disponit. Summu Pontifex non habet nunc maius imperium in Princiρes temporales, qΗam habuit antequam ineesset Princeps temρoralis: Atqui antequam ese Princeps temporalis, nastum in eos temporale imperium ullo modo habuit:
Ergo nullum nunc quoque in eos udo modo habet. Et quoniam propositio manfesta videtur, 'probat assumptionem hoc modo.
Nemo inferior, subiec habet imperium insuum superi
299쪽
Papa nate ι au equom ei et Princeps temporalis,
Respondeo. Assumptio prioris sylogismi salsa
est, proindἰ etiam falsa cones usto est Siqi summus Pontifex ius .vuod habet in temporalibus supra Reges,&Principes Christianos, imon acquisiuite Principatu temporali,quem nunc possidet, sed habuit a Christo,quando ab eo acccpit poteit tem Apollo licam, supremam supra omnem Ec. clesiam,vi esset ipsius Vica I ius genteralis, Cis ut,&Rector, ou Pallor, inceps omnium fidelium homuis enim, ut saepς dictam est, ea potestas in se
spiritualis sit, tamen extenditur ad tempor2lia eo modo, quo spiritus humanus, quamuis vere, proprie spiritus sit, non corpus, vel corporalis tamen regit membra corporis, qui praesidet, Mea castigat,& punit, prout ad salutem expedire cognoscit. Quare probatio assumptionis in posterio te syllogismo, nullas vires habet; nam assumptio quoque
syllogismi posterioris est falsa, ac per hoc est etiam totius lyllorismi falsa conclutio siquidem falsum est, summum Pontificem fuisse unquam Regibus,&Imperatoribus iure subiectum neque id probauit Barcia ius, quod ut probatum assumit, bit, inqtiit, aduersari dicunt, exemptionem personarum Ecclesiasticarum iure humano introducta esse. B espondeo. Bellar minus qui citatur in margine, non dicit iure humano solum , sed iure humno,
300쪽
t 6 CAPUT XXXVI.&diuino. Deinde illi ipsi, qui exemptionem Clericorum dicunt esse de iure humano , addunt eam, quoad personas, esse valde conformem iuri natirali,&diuino, ut perspicuum est ex Dominico de
Soto in .d: It.2s. q. t. art. 2 concl. s. Praeterea ijdem
auctores, qui negant exemptionem Clericorum es se de iure diuino diserte a Rirmant, summum Pontificem potui 1se,& debuisse eximere Clericos, etiaPrincipibus temporalibus inconsultis: neq; posse temporales Principes contrarium suis legibus costituere, ut supra notauimus, ex Victoria, SotO,Le- desinio, Bannesio, Couarruvia falsum est igitur quod tot verbis inanitius hoc loco Barcia ius repetit de exemptione solo Principum priuilegio , munere Clericis concessia. Transit postea Barciatus ad tertiam partem rat sonis quintae principalis pro potestate summi Potiricis in temporalibus, omitto enim quae ipse repetit ex cap. xv. qua ibidem refutata sunt. sic autem loquitur. Superest 'premum Bellarmini argumentum m quo refutando non multa opera που est Te rium, inquit, argumentum est Pote t Pastor, ac d bet omnes oues ita pasere, ut eis conuenit: ergo potest
Pontifex Christiani ea iubere, alch ad ea cogere ad quae quilibet eorumsecundum sitatumsuum tenetur; id est, singulos cogere, ut eo modo Deoserviant, quo secundum statumsuum debent debent autem Reges Duosteruire defendendo Ecclesiam, puniendo, hare-ricos, sin malicos ergo potest, ac debet Regibus, iuberer hocfaciat, nsfecerint, etiam cogere per
exeommunicationem, alias1 commoda rationes. Ad thoc argumentum Barciatus respondet, si agatur de pestu,& poenis spiritualibus, totum argumentum