Tractatvs de potestate svmmi pontificis in rebvs temporalibvs : adversus Gulielmvm Barclaivm

301쪽

mntum concedi pos: tenetur enim Summus Pontifex pascere omnes Christianos pastu spirituali rnam ad pascendum pastu corporali, facultates eius quantumuis ampla sint, nullo modo sufficerent: sic etiam tenetur cogere omnes ad officium suum poenis spiritualibus,quarum grauissima excommunicatio est; sed ulterius progredi non potest: Mallegat ad hoc probandum Ioannem Dri edonem in lib. r. de libertate Christiana cap. . Sed haec Barciat ires posio supra refutata est multis in locis. nunc ex ipso Dri edone, quem ipse citat, refutari potest scribit enim Barciatus a Dris done nullam aliam iudicij, correctionis Papalis in Imperatores delinquentes poenam, nisi solam excommunicationem poni. At io. Dri edo repugnat Barciato, eumque his verbis confutat, lib. r. de libertate Christiana, capta Verum hoc non est lentio

pratereundum, quo Papa explenitudine potestatis seuper uniuersos Principes Christianos potest Reges, ac Principespropter luros crimen priuaressis Regnis, alg, Impertis, oe in temporalibus prorsus eximere plebem Christianam ab obedientia, O subiectione eorum.

haec Dri edo,quem in Patronum sententiae suae allegauit Barctatus;qui certe insignis Doetor Ioannes Driedo non poterat clarius mendacium, cimpo- sturam Barciaij redarguere. Quod ergo nos dixim &docent omnes Catholici posse Pastorem summum Christianorum cogere omnes ad officium suisum praestandum in obsequium Dei;non intelligitur de sola coactione per exc Immunicationem, sed etiam per priuationem Regnorum,& Principatuum, si ad salutem gregis idem Pastor expedire iudicauerit.

302쪽

emplum astatum pro pote rate Summi Pontisicis in temporalib-.

I capite tricesimoquinto. tricesimosexto reis

seri, reselli Parciatus argumenta quaedam Nicola sanderi quam totam disputationem omittendam hoc loco esse censui, quoniam non suia cepi onus probandi omnia argumenta, quae a Cainebolicis λ iptoribus proponuntur,esIemuolubiles demonstrationes. Scio multa interdum probabilia admisceri argumentis solidioribus, qu: quamuis per se, ac sola, vim persuadendi non habeant, a men addita firmi.ribus argumentis, non parum tuistiant ad rei de qua agitur, confirmandam. Itaque colli clusionem Sanderi quae communis est inter omnes Catholicos scriptores aduersus Barciatum, Cuius manus sunt contra omnes, ut scriptura de Isiamael eloquitur, defendendam mihi desumpsi, Irri ut ad ea, quae proprie aduersus mea scripta Bar- elatus obiecit, respondendum mihi esse iudicaui Igitur in capite tricesimo septimo refert argumentum meum primum ab exemplo S figura veteris testamenti ductum. haec autem est argumenti summa o lex in lib. 1. Parali'. ca . 26. cum Sacerdotum ossicium usurparet, ct a Sacerdotibu repulses mn ciuiesceret, eontinuo lepra diuinitus percussis fuit,atque iudicio Sacerdotum aratius a caetu popu-o se a m in sim litaria habi tauit VI ad obitume ex la actum est,r Regni administratione privatus fuerit

303쪽

CApum XXXVI. 199 fuerit, ctflim ipsius in ciuitate populum iudicauerit.

Hinc argumentum eiusmodi conficitur, Si oblepram corpor leni poterat Sacerdos olim Rege;n iudicare, ω Regno priuare: quare id non poterit nunc propter ie-prar hiritualem,id est,propter haeresim,quaper lepra Agurabatur,v S. A/gustinus doce lib. a. quast. Euani qua'. o. cfertim cismi Cordio. Paulusi at,contuasse Iudamomma micram' Ad hoc arguinentum respondet Barciatus, iudi- ei Sacerdotum fuisse Regem Ziam propter I pram sepauatum a reliquo populo; eodem modo posse nunc Regem iudicio summi Pontificis pro

tera es separari per excommunicationem aca tu fidelium megat autem fuisse Regem OZ a Regis no priuattrm,&propterea etiam negat,polle Rege a Potui fice propter haeresim Regno privari. Quod autem non fuerit Ozias Regno priuatus, probat ex eo quod scriptura testatur anno aetatis sextodecimo regnare coepisse,&quinquaginta duobus annis regnasse. .Reg. is &4.Paralip. 26. pioinde regnasse ab anno sextodecim pusque adm9rtem. Idem etiaprobat ex eo quod eadem scriptura dicit, Ioatham stim Regu gubernabat palatium.&rexit domam Regis,ctiudicabat populam terra hinc enim colligitur, filium Regis non auctoritate propria, sed nomine Patris sui aegrotantis Regnum administrasse: hee Barciatus. Respondeo. Ozias lepra percussus retinuit quidem nomen Regium, sed inane filius vero eius sine Regio nomine Regnum cum plena potestate administrauit. id verbis disertis testatur Iosephus libroo Antiquitatum,cap. LI.Ybi dicit, Oziam priuatum

vitisse in domo solitaria, uilium eius Rempublicam

304쪽

3oo C AP vj a XXVII. Iicam administrasse. quod idem satis aperte indieat scriptura,cum ait, Filius Regis iudicabatpopulum temra: neque addit, id eum fecisse iussit Patris, aut P tris nomine; neque toto eo tempore quo Rex pereussus Iepra mansit in domo solitaria, ullam partem regiminis ad eum ullo modo pertinuisse. Atq; hoc intellexi,cum in argumento dixi, coactum fuisse Oziam tilio Regnum renunciare: per Regnum enim non vocabulum Regis, sed auctoritatem si nificaui quam auctoritatem Pater non retinuit,

sed priuatus vixit,ut Iosephus loquitur. In hoc igitur vis argumenti ab exemplo ducti posita est,quod ruemadmodum Rex gias lepra percussus iudicio lacerdotum coactus est habitare in domo solitaria, est Regni administratione dimis A priuatus vivere; sic etiam Rex haereticus,iudicio summi Sacerdotis

Per excommunicationem separari possit a coetu piorum, non solum quoad Sacramentorum, 're- cum communicationem , ut Barelatus admittit,

sed etiam quo ad forense iudicium, Regni administrationem, quod Barciatus negat. At orbis relictiles nomen Regium. Verum id quidem, sed non ideo nomen R'gium relinqui debet homini propter heresim excommunicato, atque deposito nam lepra spiritnalis deterior est lepra corporali: sacerdos Christianus praestantior est sacerdote Leuitico, res figurata persectior est,quam sit ipsa figura.sic nim Agnus Paschalis par non erat Christo crucifixo,& manna inferius est Eucharistia, circucisio baptismum non aequat.Q'od autem Baresaius disputat deditterentia auctoritatis regnandi, de administrationis Rogni, non facit ad remitum quia Ozida non sola adurini

305쪽

CAPvT XXXVII. orsi ratione, sed etiam auctoritate priuatus fuisse dicendus est, cum Iosephus dicat, eum priuatum in magno moerore vixisse post acceptam plagam I prae tum etiam quia Barciatus non concedit, Rege haeretichum posse priuari administratione Regni. sic enim ipse loquitur pag. 3ir. gQuod aEt rixi, Papa

posse separari Regem bareticum a communione saeialium per excommunicationem, de separatione 'iri-ruali animorumdion corporum intelligendum est,seu diri enim Regi excommunicato obsequium denegare non debent: Ihaec ille, qui sine dubio, ut etiam supra

docuit, non permittit posse per Pontificem interdici Regi haeretico admi miti alior. em Regni, iuratorem illi dari,ut ipse fatetur, datum esse Regi Oetae filium Chiratore. Qilare falso postea dicit, figura Oriae leprq, separationis, bellillime conuenire cum Rege, haeresi,& excommunicatione 3 ex hac figura temporalem Pontificis potestatem omni ino fictitiam, usurpatam,atque ad Nire di Lino alienam ostendi. Quomodo enim rigura cum re figurata concordat,si in figura ponitur Rex coactus habitare in domo solitaria,&negotia Regni nulla tractare in re figurata ponitur Rex libere in Urbe Regia residere,& ius dicere, ut antea faciebat Et si veritas figura requirit, ut nihil minus, sed potius aliquid amplius in re figurata reperiatur, quam incipiti figura. ideb Recesse est, ut Rex haereticus per sententiam Pontificis administiatione Regni de ipsa quoque auctoritate priuetur, quo modo ex hac figura temporalis potestas Papa fictilia, usurpata 'Ma iure diuino aliena monstratur Maneat ergo argumentum nostrum ab exemplo apposite ductum esse: neque a Darctato potuisse conuelli. Dc

306쪽

DEFENDITUR SECUNDUM ET

emptumpro potestate Ponti cis in temporalibQ.

P 'oponat deinde Barcia ius in capite tricesimo,

o tauo secundum exempluna a nobis addu- ωim ex lib. 2. Paralip.ca. 23. Vbi narratur, A

thaliam Reginam fauentem superstitioni,& idololatria Baal ontifice Ioiada Regno, cui ita filisse priuatam, SI Ioas Regem in eius locum institutiam Ad hoc exemplsi refutandum sternit sibi Barcia- ius via digressiuncula quadam ex confictis rumoriis bus, Iolita maledicentia in pontifices. Scribit Gnim hoc exemplum a me allatum, ne indiligentiae. aut praeuaricationis apud Sititum V. Pontificem a cularer, si illud ab alijs antea notatum omissi L semini ego mulio antea quam Sixtus . Pontifex crearetur, haec scri pseram, in scholis dictaue- iam deinde, si tam multa alia exempla praetemmis, quae in Sandero legeram, ut Barcia ius ipse testatur, cur timere debui offensionem Pontificis, si istud unum praetermittere Quod ver addit Bar-claius, Sixtum V. in animo habuisse ordinem Iesu itarum ad arctiorem formam vivendi, atq; ad celetu vestimenti genus cogere; fabulae sunt hominum Ociosorum: o mirum est Barciatum in his etiam nugis referendis voluisse tempus consumere. Qtrodvero adiungit Bullam eiusdem Sixti V qua Ponti- mussanae Academiae perpetuus Rectoratus Iesu itis adducitur, supposititiam, vel obreptiliam videri, ecquamuis vere sita Sixto concessa valere tamen

307쪽

non debere, quia statim ab eius creatione fuerit imis

petrata non iam ad fabulas, vel nugas GH ad cala. nias, maledicentiam pertinet quasi non potueri eidem Pontifex toto illo quinquennio, quo Pontificatum gessit, eam hullam reuocare, si supposititia. aut obreptiliam,aut fraude extortam didicisset. Sed his omissis, ad exemplum Ioiadae Pontificis Athaliam Reginam exauctorantis, respondet Baria cla ius, exemplum illud ad rem non facere; quod Α- thalia nullo iure regnaret, scd immani tyrani aduper vim, eu scelus Regnum occupasset. At verum qui e friel: initium Reoni Athalia tyrannicum, o violentum fuit se feci cum annis sex quiete regnauerit, credibile est populum consensu suo Regnum eius approbasib, praesertim cu ignoraretur supereste adhuc unu exsilijs Regis defuncti,& fama esset, oes omnino inter ijsse me en

uum,aut insolitum est, Vt initia Regnor tun lint violenta, cu tyrannica, tamen paul bio It contentiente populo Reges legitimi habeantur. Ipse ce te Augultus, iii Imperator optimus habitus est, Rempublicam ius te initio oppressit, a Principatum sibi armis violenter usurpauit Otho Galbam occidit Vitellius Othonem eiecit Vespasianus Vitellium; tu omnes tamen Imperatores a Senatu, populoque Romano salutati sunt. Quid atrocius, qua quod Philippus gessit, cum Gordiaturin Imperatora legitimum sustii lit, Imperium eius inuasi di de tamen ipse quoque Icgitimus Imperator habitus est. Mitto Odoacrem Herulu, Gothos, ou Longobardos inuasores Italiae; cu alios prope innumerabiles, qui

per vim P egna occuparuis, o postea tame accedente consensu populoru Reges legitimi habiti sunt

308쪽

At, inquit Barciatus, racercts Ioraia, non aucto ritate propria Athaliam deposivit ed hortatus est C turiones, ct milites, ct cum illis in Athaliam consti uir sic enim Scriptura loquitur, Misit Ioiada Pontia sex in sumens Centuriones, ct milites introduxit in teniplum Domini,pepetissi cum eisfoedus.

Et hoc verum est, sed non impedit quominus Ibiadae auctoritate Regina deposita fuerit. Sacerdos enim non poterat solus irnplere quod proposuerat; ideo Centurionibus,& militibus ad se accersitis, exposuit illis propositum suum deturbanda Reginae de solio, tum ob alia crimina, tum quod falsam religionern Baal foueret neque simplici promissione militum contentus ei se voluit, sed foedus cum eis ini jt,&adiurauit eos, ut fortiter proposito suo cooperarentur. Denique ipse asmauit milites tradens eis hastas,&reliqua arma Regis David, quae erant in domo Domini; ipse iussit interfici Regina; ipse nouum Regem coronauit ipso auctore totus populus templum Baal euertit, laras Idolorum destruxit, iacerdotem Baal aram ante ipsam occidit.

emplum astatum propoletiate Summi Pontificis in temporalibus.

TErtium exemplum attuleram ex S. Ambr

sio, qui Theodosium Imperatorem excommuri lcauit propte caedem, quam Thessalonice nimis crudeliter fecerat: deinde coegit eu vel gem

309쪽

legem serret, ne sententiae latae de caede, aut publicatione bonorum ratae essent, nisi post triginta dies a pronuntiatione sententia nimirum ut si quid per iracundiam praecipitanter dictasset, intra spatium illud sedato pectore reuocaret. Ex quo exemplo collegeram ab Episcopo Mediolanense potuisse iudicar Imperatorem, qui apud Mediolanum sedem habebat. Ex quo rursus deduxeram, si hoc potuit

Episcopus, qliant magis Princeps Episcoporum Papa 3

Ad hoc exemplum ita respondet Barciatus, cprimum admittat,hpiscopum posse cognoscere da crimine Principis in foro externo Ecclesia ilico,&illud punire poena Ecclesiastica, qualis in primis

CX communicatio est de hoc modo cognouisse Ambrosium causam Theodose de caede, Ut peccatum rat,&eunde: nTheodosium reum factum excomunicasse de inda concedit, ab Episcopo Ambrosio imperatum fuisse, ut Theodosius legem Ilam ferret

in poenitentiam peccati commissi, sine quo poenitentiae fructu vel Ligno, eum ab anathematis vinculo non soluisset. Ex his ver,colligit, . Ambrosium

nauuisse in Theodosium spiritualem iurisdictione,

non autem temporalem, aut politicam. At ego exemplum illud, Quod attinet dex communicationem, non attuli aduersus Lares aium, qui nondum orbi terrarum innotuerat sed adi ersus Itos,prarisertim Anglos Calitin illas, qui negat prili ci perni premum excoinmunicari posse a Summo Pontiliae, vel Summuni Pontificem si, set,ere in supi ait, Principes iurisdi tioneri Vel pote tatem Quod vero attinet adlegem politicam l. la a Theodosius ea Ambrosi praecepto tulit, uoc ti-

310쪽

utique negamus, eam ad fructum poenitentia te tinere, SI a spirituali potestate Episcopi fuisse ii .perata sed ostendere voluimus, posse Principes Ecclesiasticos,nou solum in foro interno conscientiata sed etiam in foro externo Ecclesiastico disponere de temporalibus,ut ad spiritualia ordinem habent. Certe enim qua potestate S. Ambrosius potuit Theodosium cogere, si a vinculo anathematis solui vellet ad legem illam politicam ferendam eadem potuit eundem cogere ad aliam legem politicam saluti animarum necessariam,ferendam, nisi vellet anathematis vinculo alligari. Ex quo manifeste colligitur,multo maiore ratione potuisse Pontifice Naximum , Ecclesiae uniuersat praesidem, imperare Principibus temporalibus sub anathematis pinna, vel leges politicas spirituali bono necesserias rant, contra, Vt eas abrogent, quae spiritualo bonum impediunt atque hoc modo spirituali potestati, temporalem potestatem esse ubi

cstam.

DEFENDITUR EXEM 'LU M

quartum.

OV rtum exemplum desumptum fuit expriuilegio S. Gregori monasterio S. Medardi concesso, quod habetur lib. Ia Epistolarum extremo, in quo leguntur haec verba, Si quis Regum, Antistitum adicum, vel quarumcunque secularium personarum huius Apostolica, O nostra praceptionu