Pindari Carmina, prolegomenis et commentariis instructa

134쪽

Argumentum. Hi sero Dinomunis filius Syraeusanus, qui Ol. 75 3- 478 7 a Chr. Geloni fratri in rogno Syraeusan sudeessit ut Ol. 8, 2 467 6 a Chr. undecimo anno impori vita dedossit, tor Olympia vidit, bis Ol. 73 et i)e tu desultori κέλητι), emoliol. 78 quadrigis Trium harum victoriarum in Signe monumentum ab nata ut Calamid statuariis laetum tis in0-

135쪽

PINDARI PINICIA. mense, filio Hieronis, post mortem patris dedicatum, lympiae vidit Pausanias 11 42 9, qui ho epigramma anathematis memoriae prodidit Σόν ποτε νικησας, ε υλυμπιε, σεμν0ν γωνα, τεθρίππω με απαξ, 0υνοκέλ μ δε δίς, δῖρ' 'Iέρων τάδε σοι ἐχαρίσσατο, παῖς ἀνεθληκεν Λειν0μενης πατρὸς μνημα Συρακ0σίου. Iam si quaeras, quam e tribus victoriis iste oda, quam non solum primam, sed etiam principem et puleherrimam veteres laudabant Ludia Gall. ), spectaverit, curulis victoria Olympiadis T in censum

non venit, quoniam vietoriam hoc armin illustratam elut partam esse poeta ipse V. 18 declarat. 0que victoriam celet Ol. 73 reportatam uetrahere licet, quamvis scholiasta pleriqu0 hoc Deerint et vietoria anto parta mentio in hae da non fiat. Etenim Ol. 73 nondum sex Hiero laetus erat seque indarus poeta in aula rogis commorabatur. 0linquitur igitur vietoria Ol. 77 - 472 a Chr. quam o magis eum B000khio amplexi tenemus, quod et Summae, qua perfusum est hoc carmen serenitati seliditas huius temporis, Poenis Tyrrhonis ius ovictis ot infornis dissidiis compositis, optime convenit, et maiorem curulis sertaminis gloriam Hieron om iam tum ment agitasse vers 11 a poeta indieatum est.

In prooemio poeta Olympicae victoria splendor illustrato Iovem, cuius ludi isti sacri erant, et Hieronem regem, qui modo coronam in colonia Polopis Lydii dolet meru0rat, carmin phormingeque sibi praedicandos dieit 1 24). Deinde in principali parte carminis a mention Ρelopis pr0 etus, fabulam selerem de Tantal deorum familiaritat abutoni atque filio ius elop0 6nomaum, regem Elidis, curuli certamine vincente Hippodamiamque praemium victoriae nanciscent refert 25-92). Quae fabula cum ipsa se praesenti et Olympi ea vietoria praedi danda aptissima sessot in votitione et ingenio indari etiam aptior facta est, quod olopem a Neptuno, fautor equestrium studiorum es P. 1 50), puerum raptum et iuvenem in certamine equestri adiritum ess commentus est. Sub nomodae a Pelopis sepulcro, prope quod certamina Olympi ea fiebant, ad vict0riam Hieronis questrem redit et tiam plondidiorem vietoriam mox ei obventuram esse auguratur 93-114). Ad postremum altius assurgens rogia dignitate nihil praeclarius esse profitetur deosque precatur, ut et Hidroni signi maiestas et sibi gloria poetida artis perennis maneat 114-120). - indarus poeta in fronto suorum carminum epiniciorum Onomai t elopis de Hippodamia pugnam Musa munere illustratam posuit, ut aliquot annis post summus artila Phidias Iovis tompli Olympidi tympanum principale Statui eandem illam pugnam repraesentantibus exornandum curaVit. Prastor hoc armon indarus Hieroni misit epinicia P. . I. III atque hyporehema et Se0lion, qu0rum fragm. 105 10 et 125. 126 X-

stant insuper amicis Hieronis eripSit gestae . 1 Chromio . . IX. Indo apparet poetam Hieronis regis familiaritat indo ab Ol. 6, 1 usquo

Oda praselarissima in regia domo Hieronis victoris inter convivium, ad 0lebrandam quostrem vict0riam adornatum vv. 17. 106 , a choro,

136쪽

euius odi hormin sudesnebat v. 17), antata est. Namque non unum aliquem, sed ii e eonfodiatos hymnum estiniSS Verbi πολυφατ0 υμ ν0ς v. 8 ef. N. 11 1 I. 11 58 signis datum esse videtur. Pompae gradi ontisv chori nihil indieii xstat, immo conditatis motibus saltasse chorum ut hyporehemati eum modum carmini fuisse X ntur numerorum don- eluserim. Indo se gravat tutoris quod tripodias tetrapodidis mombris commiXtas aequo animo tuli. Tripodia enim catalecties non solum in fine versuum str. 6, p. 1. 5. ), qui legitimus l0eus tripodiarumost, sed tiam in modiis set initialibus versibus Str. 10, p. 1. 3. 5. ), Oecurrunt, quamquam podi versus a sit 5 eum ex solis tripodiis constunt, minus Gnsionis habent sit verSus Str. 10. et p. 3. Si inquietem ex conssursu tripodiarum se tetrapodiarum natam minuer velis, alio modo seruuli possunt. Plurimis versibus anaeruses praefixae Sunt, non oluna unius syllaba brevis vel duarum brevi uim op . ), sed etiam tribraeliis set iambi str. . . 10. 11, p. 1. . . . ), qu0d genUSana erusi eum paeoni eorum carminum proprium sit, ne ab hoc quidemearmine, quod a toga oodie tenor ad paeonidum inclinat, abhorr0t Pedes ordinum Dr troehaei et dyelidi aetyli sunt in oeum troelia eorum sub sinem strophae et podi str. 9. 10, p. 8 aueta modorum ala eritatueretisti et paseones et dochmi sudesedunt. Finos vorsuum indidiis hiatus et syllabae ancipitis fero omninni a poseta indidati sunt de versiculis strophae 3 et 4 in unum versum asynarietum coniungendis Vide rol. p. XXII. Epodi Versus Sextum et septimum tum in versum Bo00khius coniunxit nos cur Berghii rationsem praefersendam Xistimaverimus, in nos erit. R V. 88 exposuimus. It0m cur in principio versuum secundi et ultimi stropha ancipitem syllabam improb0mus, confer nos erit ad VV. 82. 2. Denique modo musicos Aeolidos fuisse poeta ipse v. 170 10 indieavit. - notis motri ei seliomatis ot d lineis ruetis colometriam codicum indieantibus vide roteg. . LX S.

ατε διαπρέπει νυκτὶ μεγάνορος ξοχα πλουτου

VARIA LΕcΤΙΟΝΕ exhibemus codd. ABCD, d quibus Vide Proteg. p. VII Inser deest in D, una cum v. 1 22 47 68 intercidit u Schol. επιγέγραπται ὁ πινίκιος Ἱέρωνι τω Γέλωνος δελφω νικησαντι Ἀπω κελητι την γυλυμπιάδα η ς ἔνι0ι αρμ ατι; ὁ δ αυτ0 καὶ την ζ νικὰ κέλητι, την δε η

τεθριππω.

COMMENΤΑRΙΙ. V. 1- simili tatque . III 42 gradatione usus poeta dicit optimum quidem esse aquam, aurum autem ex opibus divitis domus eminere ut igneus faces ex tenebris noctis, ludos vero Olympicos soli interdiu fugatis ceteris Sideribus lueenti comparandos esse. - 1. αριστον δωρ a Pindaro dictum es8e Thaletem philosophum secuto, qui aquam elementorum rerumque omnium principium esse docuerit, et Homerum, qui versu 'SZκεανου, σπερ γενεσις πάντεσσι τετυκται H. XIV 246 philosopho praeiverit, doctius quam verius scholiastae argumentantur utilitassem potissimum respici en iudicat Arist. rhet. I : bἄφθονον τοῖ σπανίου με ον, τι η χρῆσις περέχει, θεν λέγεται Ἀριστον μεν

137쪽

ρα φαενν0ν στρ0ν ρή μας δι' αἰθέρος, 10μ io' λυμπίας γονα φερτερον υ δάσομεν 0θεν ὁ πολυφατος μνος ἀμφιβάλλεται σοφον μητιεσσι, κελαδεῖν 1510 Ἀρύνου παῖδ' ς ἀφνεὰν κομένους μάκαιραν Ἱερωνος στίαν,

θεμιστεῖον ος ἀμφεπεισκαπτον εν πολυμήλω

κελία, δρεπων 20μεν κ0ρυφας μετῆν ἄπο πασαν, ἀγλαῖζεται δε και

0i παίζομεν φίλαν

μεν0 C, κομέν0ις Byg. - 12. πολυμ, λω Thom. πολυμάλω CD 6. ἐν ἁμέρα augenda rei gratia additum est oppositum νυ τί V. 2 - ερη- μα δι' ιθίους similito a Pindar dictum est atque ab Horatio C. I 3, 34 vacuum aerre Vacuum autem aethera dixisse poeta videtur, non quod semper corporibus terrenis gravibusque vacaret, sed quod tum cetera sidera fulgore solis fugatae8Sen - . σκόπει . . μηδ' α δάσομεν α δάσομεν e Homeric usu vim coniunetivi habet, ut βάσομεν pro βάσωμεν O. V 26, δέξεται pro δεξηται D. 33; similiter vero imporativum cum coniunetivo coniunXi I. VIII et θεράπευε . . δαμωσόμεθα - . μφιβάλλεται Linon1 Κ 535 μφὶ κτύπος Γατα βάλλει s. σοφοί poetae p0tissimum hoc nomine a indaro ornantur cf. P. II 113. I. 1 45), ut a Catuli poeta docti dicuntur 10 ἱκομένους nec. c. in L post

praecedentem dativum similiter usurpavi P. 1 24, en a n. III 2, 1 ἔδοξεν αυτοῖς καταστησαντας συγκαλεῖ f. Kriigo Gramm. 55, 2 An. 7 - 12. θεμιστεῖ0ν, destrum regis ius ψέμιοτας diesentis 12. πολυμηλφ Σικελία quam π0λυμάλω κ. vel invitis optimis codicibus scriber malui, quod poeta P. XII i μηλοβότου κράγαντος dixit, et Siciliam magis pecoribus μηλοις quam pomis μάλοις abundaro iam votus fama Polyphum pastoris et past0riciae p00sis origo prodebant. Neque ab hac sententia in dupulit pitheton Sieula duae Uάματρος μαλ0φόρ0υ p. nus 1 40, s et in titulo Selinuntio p. albet

I SI 268 ut enim en dea pomum manu tenens μαλοφόρος nuncupatur, ituager, in quo arbores pomiferae nascuntur, minus apte πολύμαλος diceretur. Eodum epitheto indarus usus est P. 1 6 πολυμήλου καὶ πολυκαρποτάτας χθονος cit. Λιβυας - 13. δρέπων με . . . γλαῖζεται δε suo more indarus dicendi formulam varia indicativo post participium usus - 15. Hieronem μ0υσικωτατον ἀνθρώπων etiam Xen Hier. 1 15 laudat praeterea confer indarum pSum O. 1 97 - 16 παίζομεν . . . ανδρες amabiliter poeta ludit, Verbi contrariis usus, cum viros ritu puemi iam in convivio ludere dicat

138쪽

OLYMPIA I.

ἀλλα σωρίαν ἀπ φύρ-μιγγα πασσάλου λάμβαν ει τί τοι Ιωας τε καὶ Φερενί κου χάρις νόον π γλυκυτάταις θηκε φρ0ντίσιν, 30 20 τε παρ Ἀλφεο υτ δεμας ἀκεντητον εν δρόμοισι παρεχων, κράτει δε προσεμιξε δεσπόταν,

Ποσειδαν, πείνιν καθαρου λεβητος ξελε Κλωθί, 40ελέφαντι φαίδιμον -μον κεκαδμενον. θαυματὰ πολλὰ καὶ - που τι και βροτον φάτις περ τ0ν ἀλα-θη λύγου 45

17. ii . . . λάμβανε semet ipsum vel animum suum V 4 cohortatur, ut lyram do clavo sumat, imitatus locum Odysseae 111 67. Boeckhius et Dissenius urgutantur, cum e hoc loco concludant antea tibiis, xhinc tibiis sit fidibus choro canenti necantatum esse. Λωρίαν φόρμιγγα dicit horruingo in 0ricis civitatibus o carminibus usurpatam, ut Λωρίω πεδίλω . 1 5 et Uωριεῖ κῶμα, P. 111 20 de reconditiore quadam interpretatione nominis confer a v. 105 18. εἴ τι . . . νό0 adverbii vie fungitur ut V 28. 77. N. 1 5. hue. 11 7 mentem autem suam quasi fecundari et impleri dicit dulcissimis sententiis - Φερενίκου nomen quo Hieronis a ferenda victoriis, ut Homericis δ' λοφόροις taetro 699), inditum est idem nomen occurrit P. 111 4 et p. Bacchyl. r. 6 - 23. Συρακόσιον genuina et lapidibus confirmata forma nominis, pro qua a Ionicis et Atticis seriptoribus Συρακ0υσι0 cireumferebntur. 24. Πέλοπ0 ὰπ0ικία Olympiae, quam in urbem Pelops non solum tamquam accola ἐποικίαν venit, sed cuius quasi alter conditor exstitit. - 25 s. sensimp0eta a nomine Pelopis profectus ad principalem partem carminis transit 25 92), qua fabulam de Pelope, antali filio Oenomaum, regem Elidis, curru vincent se ludos Olympicos quasi inaugurante narrat - 26. ἐπεὶ . . . κεκαδμένον Pelopem iam nascentem ebor candidos humer0 orna tum l. e. humeris eburnei coloris insign0m fuisse dicit, ut statim ab initio falsam famam hominum re8punt. Isti enim, quos Bacchylidsem, aemulum indari, sequium esse scholia tradunt, Mereurium vel Rheam, cum restituerent Pelopem puerum coetum et dissectum humerum a Cerere iam devoratum b0r supplevisse fabulabantur - 26. καθαρου nitido, non sceleris puro

139쪽

PINDARI PINICIA.s δεδαιδαλμενοι - ψευδεσι ποικίλοις ἐξαπατοντι μυθοι.

Xάρις δ απερ παντα ευ- χει τα μείλιχα θνατοῖς,

μὰν καὶ πιστον μήσατο πιστονεμ μεναι το πολλάκις. ἁμεραι δ' πίλοιποι

35 μάρτυρες σοφώτατοι. tot δ' ἀνδρὶ φάμεν ἐοικ0 55 ἀμφὶ δαιμόνων καλά μεί-ων γαρ ιτία.

ιε αντάλου σε δ' ἀντία προτερων - φθεγξομαιοπύ κάλεσε πατὴρ τον ξυνομώτατον 60

ἐς ἔρανον φίλαν τε Σίπυλον,4 Ἀμοιβαῖα θεοῖσι δεῖπνα παρέχων, τύ Ἀγλαοτρίαιναν ἁρπάσαι δαμέντα φρενας μέρω, χρυσέαισιν ἀν' πποις

μου ποτὶ δομα σιος μεταβασαι ἔνθα δευτέρω χρύνω 45 4λθε και Γανυμήδης

30. δεδαιδαλωμένοις - 1 ατεπερ D - 35. 1μάρτυροι -- αφεστατοι coni Hecker coli. O 1 20 - 38. ἐκάλεσσε AB - 42. ρυσέαις s A B: κὰν CD, τ' s coni Sehmid 30. συνδίτως ut saepe a indaro di in sententiae, quarum altera δεδαιλμένοι . . . μυθοψ priorem φάτις . . . λόγον eXplicat atque confirmat, iuxta ponuntur 31 lepide hanc sententiam Gosethius noster titulo balladibus suis praemisso expressit: Μ rehen noch o cunderbar ichter inste machen's colir 31. μερα . . . σοφώταται ' mus indurus generales sententias narrationibus inteXere, quamvis cum re proposita tenui filo e0niuneta sint; cf. . 111 20 42 s. infinitivus μεταβctoa ut saepe apud Pindarum finem, quem quis assequatur vel sectetur, significat rapuit elopem puerum Neptunus amore incensus, ut in sedem Iovis eum transferret 44. δευτέρω χρόνω offensionem veterum grammaticorum movit, quam sic scholia expona int προτέρω ἐχρῆνειπεῖν πρεσβυτερος γὰρ Γανυμήδης Πέλ0πος, ῶς ἔστιν των ποονων τεκμήρασθαι Ἐκτωρ γὰρ καὶ γαμέμνων, τρευς καὶ Πρίαμος Πέλ0ψ καὶ Λαομεδων. Atque iusta haec offensio fuit, si indarus Homerum It v 265. x 232 auctoremssecutus Ganymedum Trois filium habuit; sed magnopor ea minuitur et paene diffluit, si eschem, poetam cyclicum secutus Ganymedem filium Laomedontis fuisse duxit non minorem autem indarus cyclicis carminibus fidem tribuit quain Iliadi es. Prol. XXV.

140쪽

Zηνὶ τωυτ επὶ χρέος. 60 δ' φαντος πελες, ουδε ματρὶ πολλὰ μα μενοι φῖτες αγαγον,εννεπε κρυφῆ τις αυτίκα φθονερον - γειτόνων , 5

υδατος τι σε πυρὶ ζέ0ισαν εἰς ἀκμὰν 50 μαχαίρα τάμον κατὰ μελη, τραπέζαισί τ' ἀμφιδευματα κρεον 80

εμοὶ δ' πορα γαστρίμαρρογον μακάρων τιν' εἰπεῖν ἀφίσταμαι. ἀκερδεια λέλογχεν θαμινὰ κακαγόρους. 8555 4 δε η τιν' ανδρα θνατ0 υλυμ- που σκοποὶ ετίμασαν, νTάνταλος υτος ἀλλα γὰρ καταπεψαι μεγαν λβον υ ἐδυνάσ- θη, κύρω δ' ἴλεν ἴταν πέροπλον, αν - οι πατὴρ περ 90 κρέμασε καρτερον αὐ- τω λίθον,

δεμ φιδευτατα CDEἈμφίδευρα A Athenaei ' τα ἔσχατα i. e. δευτατα η ταβεβρεγμένα τ αῖματι i. e. μφίδευτα et ἀμφιδευματα schol. ἀμφὶ δάσματα HerWerden, μφίδευτα τα κρέα ipse tentavi, δευματα ossa interpretatur Luebbori

Ind. loci Bonn. 1888 p. 1 collato Hesychio δευὰoθαι γευσασθαι - 53. πορα Byz. απορον AC et δ' Athenaei - 4. κακαγόρου CyD κακαγόρος AC - 58. αν Hermanu τὰν CD - 59. καρτερόνωτον λίθον coni Hecker 46 τω τ' ἐπὶ χρ 0ς, officitum incernae, quo munere eum etiam in Onviviis antali patris fungentem facit Philostrat imagg. I , quamquis eundum Neptuni puerum dilectum fuisse poeta v. 77 significat. De cras τωπιτό

matris sollicitam curam significat 49. δατο . . . κμάν, aquae fervorem, quo equor sursum fertur 51. μφὶ δευτατα qui collat Homerico στατα καὶ πυματα νυν ἐνθάδε δειπνήσειαν 685 defendunt, operam perdunt; neque enim cur antalus praeter consuetudinem carnem ultimam apposuerit, neque cur extrema carnium convivae comedi8se ferantur, intellegitur qua

de causa μφίδευτα τα κρέα emendandi tibi auctor sum, vel si hoc audacius tibi videtur, μφιδευματα κρεων scribolidi et cum parte scholiorum frusta carnis intellegondi iusculo imbuta τα βεβρεγμένα τω ψατι), ut cuia

essent later0 - 53 similiter Euripides Iph. nur. 386 s. fabulas detestatur, quae eos gulosos humanamque carnem gestiente faciant 57 μέ αν λβον cf. P. 1 26. iuntalum vulgo credebant apud inferos puniri ob nefarias epulas diis appositas, quod cum Tantalum fecisse Pindarus negasset, Alia caiisa poenae ei excogitanda fuit hane igitur fuisse dicit impudentiam, qua ut necta et ambrosiam eum sodalibus communiearet comm0tus sit - 58 πατηρ senter deorum, upiter 59. Pindarus hic et I. 111 10, ab Homero λ 58 recedens, antalum puniri dicit saxo super caput eius suspenso, cuius perieulum frustra