Pindari Carmina, prolegomenis et commentariis instructa

161쪽

ἀμφὶ κύμαισι βάλχὶ γλαυκοχροα κόσμον ἐλαίας τήν ποτε

ἰστρου π0 σκιαρὰν παγαν νεικεν Ἀμφιτρυωνιάδας, 25 15 μνῆμα των υλυμπία κάλλιστον ἀεθλων,

πιστὰ φρονεω υι0ς αἴτει πανδόκωαλσει σκιαρόν τε φυτευμα ξυνον ἀνθρώποις στεφανόν τ

ηδη γαρ αυτῶ πατρὶ μεν βωμον γισθέντων διχόμηνις ὁλ0ν χρυσάρματος 352 Ἀσπέρας ὀφθαλμ0ν ἀντεφλεξε Μηνα

καὶ μεγάλων ἀεθλων αγνὰν κρίσιν καὶ πενταετηρίδ' ἱμαν κε ζαθεοις επὶ κρημνοῖς Ἀλφεου ἀλλ' οὐ καλὰ δενδρε' θαλλεν χορος et βάσσαις Κρονίου 40

ἀελίου.

13 s. ad fabulam Ηρreulis l0am ab Istro Olympiam transplantante transit 14. σκιαρὰν quod indarus Istrum flumen in tenebricosis regionibus septentrionum oriri putavit cons . um 47. I. 1 3 et Soph. C. 1218 νυχιαν πομπαν Originem fabulae oleastri ex Istro Olympiam translati ab similitudino foliorum oleastri et salicis in ripis Isiri frequentis sepetenda esse videtur. Ab hoc loco indari profectus inimias p00ta lexandrinus Apoll. r. 1 oleas in insulis Hyperboreorum nasci dixit - 16. πόλλωνος θεράποντα conf. . X 35 SS. 17. αἴτει non αἰτεῖ scribendum censui, quod imperfecto αἴτει post noristum ἔνεικε in nrratione non pergento sed ad actionum adiunctam deflectente παρατατι κην suu lossus est 18. λσει respicit 00ta Aλτιν, quae ab eadem stirpe atque Ἀλσ0 den0minata est et tum temporis arboribus consita erat 19 αυτ et π απιτου scit. 7160 έντων significar et a verbo ντέφλεξε pendere potest alterum ethicam uidestino orationi addit πατρὶ Iovi 20 Μήνα schol. ἐπεὶ ἐν τη πανσελήνω ὁ λυμπιακ0ς γων γεται cf. D. X ie P l. LXXXu1 - 23. Iam veteres grammatici ambigebant, utrum Κρονίου Sc. δρου Suo talo stet, an cum Πελοπος c0niungendum sit, ut O vi 2 dictum est Ποσειδάωνι Κρονίω. Alteram interpretationem qui probabant, antn-lum, patrem Pelopis, a Plut00, filia Saturni, partum esse dicebant, quam geneal0giam, cuius vestigia in indari carminibus frustra quaeras, Pau8nnin 1 22, 3 novit - 25 8s Apoll0dorus 1 13 Herculem post labores omnes

162쪽

ῖππων φυτεοσαι καί νυν ε ταύταν ορτὰν λαος ἀντι- 600 δεισιν νίσσεται

a. χὐ βαθυζώνου διδύμνοις παισὶ Λήδας.

26. στρίαν νιν ABCD Ἱστρία νιν Aristarchus interpunctione in fine antistrophae posita 29. χρυσεόκερων fort. αξειν - 30. ρθωσίας coni. Ahrens bene 31. δε CROD: εἶδε ABC κὰ κείν. ABCD - πνοιαῖς ABCD: πνοιὰς d. Rom. - 33. περὶ Om. - - 4. εἰς νίσεται ABCD 35. διδυμνοις coni Hermanu διδυμοις A, διδυμοισι CD exantlatos expeditionem contra iugeam Suscepisse narrat, cuius auctoritatem secutus Dissonius bis Hereulem ad Hyperboreos prefectum esse intuit, primum iussu Eurysthei αναγκα . 28 , ut cervam cornutam Taygeta ex illis regionibus reduceret, alterum sua sponto θυμός V. 25 , ut oleastrum, quem in ripis Istritum vidisset, Olympium transferret, quae res nescio an a poeta ipso olim particula υτις, quam Osten glo88 ωρμα Summotum puto, Spre88 fuerit; tu quidem verte δέξατο acceperat -- 26. π 0ooα Diana, quae una eum Apolline ab Hyperboreis colebatur, ρτέμιδι ταυροπόλω cognata erat et in nummis Phenei, oppidi residiae, et Pherarum Thessalicarum eum equo adstante repraesenta batur cf. Homericum epitheto χρυσηνιος Ἀρτεμις d. vi 205 v. Suhreiber in Roscheri lex myth. 1 569 - 28. γγελίως re8Ρisti Hom. O 639 ορυσθ' o ανακτος ἄγγελίης ἴχνεσκε βίη ρακληείη c. ΜυMqναιος Περιφητης - πατρόθε necessitatem a patre Iove i irrogatam indarus significat narrationem Homeri 2 45 s. eoutus - ἔντυ' ἀνάγκα cf. Theognid. 193 κρατερή μιν ἀνάγκγ ἐντυει 29. χρυσοκερων λαφον νηλειαν fabulosum et portentosam bestiam signi si at fabulam eandem refert Apollod 11 2 - 29. αυγλα Taygetam, Atlantis filiam pulcherrimam, a Diana, ut amatoria insidias Iovis fugeret, in cervam transmutatam esse eamque postea deae Dianae Orthosiae ut gratiam referros, Cervam istium miraculosum consecrasse scholia narrant cuius fabulae adsem

atque Iphig0nia se aurica origo fuit, ut abolitis violimis humanis bestia in

locum hominum substitutae esse significarentur 30. γραψεν ἱράν bene is senius scholia et Theocritum id. 18, 18 secutus de lamella interpretatur odocerva alligata, cui inscriptum fuerit: ρτέμιδος εἰμι - 1. πνοαῖς πιθεν Βορέα 0men Hyperboreorum adsignificat dativus πνοιαῖς sessenditur simili structura πέλας ἐμβόλω . 11 18 - 33. redit narratio ad . 25 - δωδεκάγναμ

ην δρέπει μφιθαλης παῖς χρυσω δρεπάνω κλάδους ιζ lart. ιή τέμνων, σα

και τὰ γωνίσματα - καί νυν pro vulgari και νυν cf. . III 66, 35. βαθυζωpom posetis idem hoc voeabulum valet quod βαθύκολπος unde P. 1 2 άριτες βαθυζωνοι, P. 1 12 Μοισαι βαθυκ 02π0 dicuntur ampli enim sinus vestis

163쪽

νίδαις Θηρων Q ἐλθεῖν Θδ0ς ευίππων διδόντων Τυνδαριδαν, 700τι πλείσταισι βρ0τῖν 40 ξεινίαις αυτους ποίχονται τραπέζαις,

ευσεβεῖ γνώμα φυλάσσοντες μακάρων τελετάς. εἰ V ἀριστευε μεν δωρ, κτεάνων δε χρυσ0 αἰδοιέστατον, 5

νυν γε πρ0ς ἐσχατιὰν Θήρων ἀρεταῖσιν δύνων πτεται oi κοθεν πιρακλεο σταλῆν. 0 πόρσω ὁ Ἀστι σοφοῖς βατον 8015 κἀσόφοις. -υ νιν διώξω κεινος εἰην.

38 s. a fabulis ad praesentes res redit - 38. Ἐμμενίδαις de Theronee stirpe Emmenidarum prognato Confer . I rg. - 41. τελετάς Sehol. τελε- τας νυν τας εορτάς ου γαρ τα ργια. Similis Oetabuli noti est O. 51. . 1 97. N. x: - 424s simili gradatione poeta in usus est, ita tamen, ut hoc loco accuratius utilita tem δεριστευει et opes κτεάνων et virtutem ὰρεταῖσιν distingueros Columnas Hererilis terminos orbis terrarum se consili0rum h0minum esse similiter Xponit . 111 21. I. III 30 - 43. νον γε ' L . 1 108 των γε νυν, quo homine qua te ni in sunt heroibus opponuntur 44. οἴκοθεν Addidit ad longitudinem itineris significandam - 45. κεινος εἴην κενεος αν ιην, εἰ νιν i. e. o πόρσω διώκοιμι oockhius interpretatur. At alterum exemplum omissae particula a O. 1 21 Lehrsi felici eonte tura remotum est, o tertium P. 1 u Hormanni de particula Iν, in puso. 1 102 coniectura, non librorum fide nititur quae autem praeterea asseruntur Xempla . 1 80 t . 1 50 non similia sunt. Rectius igitur Gilderfleevius comparato Lys. r. 21, 22 μαιν0ίμην γὰρ εἰ ἀναλίσκ0in optativum explicat mente cassum me dieant, si impossibilia vener.

165쪽

In prima partu carminis Iovem poeta inV0unt, ut comissationem Psa umidis visit0ris pr0pitius accipiat ut futuris ius consiliis uti providoat. In poda xigui carminis, ut ne fabulosa narrati0n plano ca-r0rset, Saumidem, qui praecanu Victoriam reportasse idotur, eum Ergino Clymoni fili Argonauta comparat, qui in ludis fun0bribus h0antis,

cum in arsenam deseendens ob canitiem capillorum muliorum cachinnos movi880t, palmam cursu meruit.

tati numori sunt logao0diei et troohaici, communi tractu Ionico consociati In pompa cum aequis vicibus sextro et sinistro pod torra pulsanda fuserit, omnes vorsu in dipodia ita dividoro conatus sum, ut in a, quum et significavi, ede dexter e poni 0sset. Etiam inania fompora ad intorvalla pausarum explenda necessaria haud a0gr0 0finiri possunt. Versum quartum et prius colon quinti vorsus in unam seriodum coniungento B000khium neque Bergilius neque go secuti sumus item sub inom stropha e0dicum fid0m sequi malui quam B00ekhium duas prima syllabas ultimi versu praecedenti versui adicionium. Longa se auton initiali 0rsuum stropha tertii 80xti clavi noni, podi quarti soptimi vim 1μακρας τρισημ0υ tribuendam SSe duco, qua se se conser Prol. 1 ut L. Difficillimus vero ad stando dum os versus quartus strophas, ut qui ex Solis syllabi longi const0t; quidum um x tribus spondois duplieibus constar indicavi; tenim pudos orthii si troelia Uisumanti, in quos et ipso se Syllaba longa e0gi possu largior

166쪽

OLYMPIA IV.

υπὶ ποικιλοφύρμιγγος ἀ0ιδας ελισσύμενα μ επεμψαν ουψηλ0τάτων μάρτυρ' ἀέθλων.

ξείνων δ ευ πρασσόντων,5 σαναν αυτί ἀγγελίαν ποτὶ γλυκεῖαν ἐσλοί. αλλ', ω Κρονου παῖ, o Αἴτναν χεις, 10ιπον ἀνεμόεσσαν κατογκεφάλα

Ουλυμπιονίκαν

10 δέξαι χαρίτων ε κατι τόνδε κομον, 15

χρ0νιώτατον φάος ευρυσθενέων ἀρεταν. αυμως γαρ κειοχέων, o ἐλαία στεφανωθεὶς Πισάτιδι κοδος ρσαι 204λυμπιάδα τεθρίππω παιδὶ Ἀκρωνος BD pπποις et τεθρίππω a recentioribus grammaticis veteri inscriptioni νικήσαντι την β ὁλ. addita esse videntur, quamquam ,ποις scholiasta ad O vo iam iuvenit - Schol ad O vos: τι περὶ την, ἐνίκησεν λυμπιάδα ὁ φαυμις τοὶ πην si, υτ συνορὰται κατα- λυεται γαρ αυτ τ ὰγώνισμα περὶ πε λυμπιάδα, τ δε αρματι ἐνίκησε ri πβ ὁλυμπιάδα, στε την πα ἐνίκησεν τη πήνη ὁ φαυμις, ad O. v 6 χρόνος δεου μακρος του μιόν0ις γωνίζεσθαι), ὰλλα δε κατεη lari. τριςκαιδεκαετες)τουτ διέλυσε corr. διελυθη - 4. πραττόντων A - . A m. ABCD, add. Triel. - . ππον Ο - ὀβρ. ABD: μβρ. C; f. . IX 27 - . Ουὶ Byz.: λ. ABCD - 10 δέ αι ABCD δέκευ Trici bene - χάριτων ε κατι riel. χαρίτων γ' ἔκατι , χαρίτων, κατι BCD et schol. - κῶμον ABCPqD καὶ As o Cδ' - 11. μνον χρονιώτατον A - φαέμιδος riel et schol. ante χέων inter pungi Wiskemann - κει BC: κει AD C. I 34, 8 tonante egit equo volucremque currum Iupiter τεαὶ γαρ ραι

cuU8um cur Iovem invocarit, particula γαρ poeta reddit. YZραι Iovis et hemidissiliae, praesides tempestatum anni erant, quae redeuntibus Olympicis ludis poetam, ut certaminum testis esset, Olympiam deducebant. Similiter Simonides epigr. 20M: πολλάκι δη φυλῆς καμαντίδ0 ἐν χοροῖσιν ραι νωλόλυξαν κισσοφόροις ἐπι διθυράμβοις - Αιονυσιάδες. Ceterum indari hic versus uescio an Phidia menti obversatus sit, cum in summa sella Iovis Olympici tres Horas

ΡOneret, V. ΡΛUS. V 11 7 - 2. π ποικιλοφόρμιγγος Οιδας iunge cum ἔπεμψαν μάρτυρα, non cum λισσόμεναι nam sidibus canendi munus non Horarum est,

sed indari victores suis carminibus illustrantis. De usu praepositionis πόin hac re sollemnis cons. O. 11 13 π αμφοτέρων φόρμι 0 καὶ αυλον κατέβαν, Hes scut 280 αἱ δ' πο φορμιγγον ναγον χ0ρ0 ἱμερόεντα l ἔνθεν αυδἐτέρωθε νέοι κώμαζον πιτ α λου ef Archil. 66 Hom. 492 - 4. ξείνων hospitem saumidem poeta dicit, quod a ut Olympia aut cum in Sicilia commorabatur, hospitalis eius mensae consors fuit i. ἐσαναν blandientes accipiunt;

de trΛnslata hac vi verbi f. P. 1 52 11 82. Soph. C. 320 - 4s commentarii instar est . I 15-20 - 10. αρίτων εκατι Grutiarum gratia, ut quarum ope p0mpis et

Goatia tres in sella Iovis Olympii iuxta Horas positae erant, de quibus vide

PRUS. V 11, 7 - 12. χέων genetivus pendens a Que o causam comissationis significat proprie autem oro et χεα de rhed mutari usurpabantur; f. ur. Iph. Aul. 13 πωλικους χους' ind. h. 106 6 Sehol ud O. 139 HeSych. S. V. οχος υκεσταῖος - 12. κυδος ρσαι dictum est ad similitudinem Hom. 49n Ἐκτωρ

PINDARUS E Christ. 3

167쪽

15 ἐπεί νιν αἰνέω μάλα μεν

τροφαῖς ἐτοῖμον ππων, χαίροντα τε ξενίαις πανδόκοις 25 καὶ πρ0 ησυχίαν φιλύπολιν καθαραγνῶμα τετ9αμμένον.

ου ψευδεῖ τέγξω 20 λόγον διάπειρά τοι βροτον λεγχος 30

απερ λυμενοι παῖδα Ἐπ.Λαμνιάδων γυναικον ελυσεν ξ τιμίας. χαλκεοισι δ' εν εντεσι νικον δρόμον 525 ειπεν Ἀψιπυλεία

μετὰ στέφανον iam

Ofτος εγω ταχυτὰτι χεῖρες δε και τορ ἴσον. φύονται δε και νεοις εν ἀνδράσιν 40 πολιαι θαμὰ καιπαρὰ τον λικίας ἐοικότα χρόνον.

γαρ οἱ θυμ0 ἐβ0υλετο κυδ0ς ὀρέξαι - 19 ου ψευδεῖ τέγξω λόγον non sentiri videbor, si dixero re enim ipsa oratio mota confirmabitur, quo pacto olim Erginus, Clymeni filius, victoria cursu paria vegetem vim corpori quamvis praecanus comprobavit de hac re scholia: Υψιπυλης αγῖνα ἐπιτελουσης ἐπιτάφιον Θόαντι τω πατρὶ Λημνίων βασιλεῖ συμβέβηκεν πωντας ἐπὶ τ χρυσ0ῖν

δέρας τους υργοναυτας ἐκεῖσε γενέσθαι καὶ προτραπέντας ει τον γονα γωνίσασθαι. I ων ου αυτῖν ὁ Ἐργῖνος, νεώτερος με τω χρόνω προπόλιος δε την κόμην, ς μη ἱκανος ἀγωνίσασθαι δια την ψιν των πολιQν ἐγελiato π τῖν γυναικῖν καὶ ἐπεκερτομεῖτο. ως δε δια τῖν ἔργων ἐδείχθη περβαλλόμενος τους γωνιστάς ησαν δε οἱ του Βορέου παῖδες Ζητης καὶ Κάλαῖς ἐπαυσατ η κατ' Oτου γενομένη χλευ' καὶ τ0υναντίον ἐθαυμάσθη δια τουτ of λέγει την πεῖραν πεπαυκέναι της βρεως της κατ' Oτου τὰς Λημνιάδας γυναῖκας. Fabula commemorata iam erat a Simonide v. schol P. 1 450), retractata deinde esta Callimacho v. schol. O. 1 32), denique significata a Philostr. Gymn. 3 24 χαλκέοισι δ' ἐν ἔντεσι cursus armatus signifieatur, quo in cursu etiam Pindari aetate aeneam galeam gestabant - 25. στέφανον Vestem victori mer- codem datam esse dicere videtur P. 1v25s qui haec inter se conciliant, coronam praeter vestem datam esse comminiscuntur. - 26 utut interpungis, hae certe loci sententia est pedum pernicitatem vidisti, in manibus autem et animo par pernicitati virtus - 28 sq. Erginiti verba sint an poeta ambigunt pio chrior certo species Ergini est risus feminarum eum ironia redarguentis.

168쪽

Argumentum. Carm0 Olympicum quintum, quod scholia a priscis Xomplaribus Ρindari posita afuisso, sed a Didymo tamquam indari eum commentariis

instructum fg tradunt, in undem victorem saumidem andumque victoriam Ol. 82 090rtatam panetum est Camarina ut canereturdustinatum fuiss0 x argumunt carminis affatim apparet Auetor quoquo carminis civis amarina seu vol saltum Siculus fuiss0 vid0tur, utpote qui situm urbis non formonibus hominum sed suis ipsius oeulis cognitum habuerit. Aliorum autom hoc armon in honor0 vict0riae Psaumidis factum est, tu quod Pindari carmen . 1 Olympia cantatum orat et pro victor in patriam urbem redeunt novum armen poscebatur, Sive quod sua ponto Siculus quidam p00ta Pindari artem a0mulandi oriculum lacit. Nam tu hoe armon cum carminibus in

et locuti0nibus conspirat, ut ius auctor indari carmina imitando ex-prossissu et solis in motris conformandis suas a Pindari arto longo distrinius ration0 80cutus sesso ducundus sit, ut post ali 0 nuper demonstravit Iur0nha, ton Stud. vii 1895 94s. Quamquam God Hermannus OpuSe. VIII 99 8 fal8 hoc armo a indaro abiudicari argumentis iusto subtilioribus d monstrabat Incipit h0 carmoti similiter atque P. XII

169쪽

PIN DARI PINICIA.al, in voeatione sea Camari uase patrona lacus et urbi cognominis, inmodia i priueipali part laudem virtutum viqi 0ris ampl0ctitur, in pilogo pro salute ius pia vota facit fabula prorsus arset. I ripartita divisio argum0nti carminis eum tribus metristis orieopis concinit, qua se artostis in a Pindaro in postorioribus arminibus observata in argum0uto carminis . 11 disputavi. raseclaro vero eumin Booelthius xpiseatus os tros has part0s singillatim apud tria deorum delubra, qua non magno patio distat sent, cantatas esse hue illuc ae00d0nt ehoro.

Motra huius carminis multa absent seuliaria si a Pindari arto ali 0Da. Imprimis v0rsus thyphallieus, qui ipse lyrica Musa minus conv0nit ut quatur in tam bruvi carmin redurrit, ab ingseniosa num0rositato vatis Thubani abhorrrset Carmonis h0r in pompa tibiis Lydiis sudet Dontibus, cum sauinis victor in patriam rodir0t, ut coronam in semplo

Ind totum carmen sex dipodiis constar si podum dactylicorum dom suo trocha00rum spatium osse veri simillimum sest. Atquo podi 0r-SUS, si a sin vorsus initium eandendi facias, tam facit in dipodias dividuntur, ut qui olinquitur 90ndous initialis, vim π0νδείου μείζονος habero coarguatur. Inde Stropha qu0quo vorsus Secundus et fortius quo pacto eand0ndi sint a tot. Ambigua Solius primi orsus scansio est; nam duae, quae, Si seque tripodias ip0diis immiscor no tu uni longa Sex temporum ambitum tribu0r aud0S, proponi OSSunt sensurae

Υψηλὰν ἀρεταν

καὶ στεφάνων ωτον γλυκυντων Ουλυμπία, Γ κεανου θυγατερ,

θυγατέρα Καμάριναν την λίμνην v. 4. 11 , ὰφ ης καὶ την πόλιν νομάσθαι -

3. δῖρα coronam, fortasSe etiam hedam plurali ad rem augendam usus est, quamvis saumis unum coronam meruerit neque pluribus in generibus certaminum vicerit; cf. αρμασι r αρματι . 1 33 -

170쪽

OLYMPI V.

ξων Καμάρινα λα0τρόφον 5 Ῥωμ00 ε διδυμους γεραρεν ορ- 10

ταῖς θ εο μεγίσταις, ὁπ0 βουθυσίαις ἀεθλων τε πεμ

παμέροις μίλλαις,

ιπποις μήνοις τε μοναμπυκία τε 15

νικάσαις ἀνεθηκε, και ν πατέρ ' Α-

κρων κάρυξε καὶ

τὰν νεοικον δραν.

θεῶν, και πρQτον τον του sto του λυμπίου, ω συμβωμον ἐποίησε τον Ποσειδονα, δεύτερον Ἐρας καὶ θηνας, τρίτον Ἐρμου καὶ πόλλωνος, τέταρτον ρίτων και Λι0ωυσου, πέμπτον ρτέμιδος και Ἀλφειου, κτον μόν0 και θέας Apollod 11 141 εδ ηκε Ηρακλης δε καὶ τον λυμπιακον αγῶνα, Πέλοπος τε βωμον ἱδρυσατο καὶ θεον δώδεκα βωμους ἐξ ἐδείματο. f. . Curtius Altare o Olympia, Abhdi. d. Beri Αk. 1881 - 5 sq. ρταῖς θεῖ duplici modo diis honoros fieri putabant, et hostiis mactandis et certaminibus obeundis es. Prol. LXI - . πεμπαμέροις μίλλαις schol. ἐπειδη ἐπὶ πέντεημέρας γετ αυτ τα ἀγωνίσματα ἀπ ενδεκατης μέχρι εκκαιδεκάτης, unde πεμπαμέρ0ις, non πεμπταμέροις, quod cum optimi codice praebeant, Her mannus OpUSc. 1 14 tueri conabatur, Vetere grammatico legisse appiuret. Verum negotia facessunt sequentia verba πποις μιόνοις τε μ0ναμπυκία τε, quoniam uno die, quarto vel quinto, qui mulisque, non omnibus quinque diebus certatum esse perquam verisimile est; sed haec neglegentia poetae imitatori nescio an condonanda sit - . πποις μιόνοις τε μοναμπυκία τε dat. instrum. quo quibus rubiis certamina fiant explicatur μονάμπυκες sunt qui singula res sive κέλητες es ur. Alc. 428. Suppl. 586 - . urbem atriam victoris et patrem eius a praecone renuntiari exposui Prol. XC11 - νέοικος ama rina urbs dicitur, quippe nuper Ol. 79 4 restitutis, ut in arg. O. IV Xp08ui. 10. Παλλάς schol. Καμαριναίων θεολὴ θην καὶ δια πλείστης τιμης παρ' αυτοῖς Og ὴ θεός. καὶ θηναιον ἐπίσημον ἐν Καμαρimst τουτω δε εἰώθει ὁ κομος γεσθαι ἐπὶ τὴ νίκη καὶ μνος αδεσθαι. Cultum huius deae a Minerva