장음표시 사용
521쪽
B0hk. n. gr. 339 Ἀγριος λαι o , γὶν οἱ πολλοὶ ἀγριέλαιον καλουσιν, στι παρὰ Πινδάρω ν Ἀμνοις.
Aristid 11 168 Dind. OOκουν πρίν τινα των αντιπάλων λεῖν, να των φίλων θηρευσας αγεις, και πεπ0νθας ταυτον τω Πινδάρου Πηλεῖ ος της τε θήρας διημαρτε και τ0ν υρυτίωνα φίλτατον οντα αυτ πρ0σδιέφθειρεν. Sehol. t. I p. 63 d. Dind. εν Ἀμνοις μέμνται Πίνδαρος, τι τ0 EMρυτίωνα τον I 0 του Ἀκτορος παῖδα, να οντα των Ἀργοναυτον, συνθηρεύοντα κων ἀπέκτεινε Πηλευς
Quintil. 11 3. 71 Exquisitam vero figuram huius rei deprendisso apud princip0m lyricorum indarum id 0r in libro, quem inseripsit μνους Is namque Herculis impetum adversus Meropas, qui in insula Coo diguntur habitasse, non igni nec sinti no mari s fulmini dicit similom fuisso, ut illa minora, hoc par esset. Huc pertinet D. 1; andum fabulam respicit ind. N. IV 26. I. 1 31. raseterea conferre iuvat D. 172.51.
Strab. 1 p. 91 d. ram. εἴπερ, ως ησιν ν 0ις Ἀμνοις Πίνδαρ0ς, οἱ μεθ' ιρακλέους ε Τροίας πλέοντες δια παρθένιον Ἐλλας πορθμόν, πει τω Μυρτώ συνη ραν, εἰ Κῖν παλινδρόμησαν
Ζεφυρου ἀντιπνεώσαντος. 51. In Strabonis verbis qui latent vorsus si restituere conatus est Sohnsiidewin Bethr. g. rit. d. I s. p. 82: οἱ δε μεθ' ρακλέος ἐκ ρω, πλεοντες δια παρθένιον Ἐλλας πόρον ιρον ἐπεὶ τάχα Μυρτώ συνθψαν, ἀμφιρύταν c. Kῆν ἐπαλινδρόμησαν ἀντιπνεύσαντος Ζεφυρον. Seholion Aristoph Plut 9 ab editor Aldinae suppositum Καὶ τα μεν περὶ os Πυθιου τρίποδος διαφόρως ἱστορουμενα ἐν τοῖς του Πινδάρου μνοις επικαίρως μῖν διείληπται. Haec non ad hymuos, sed ad epinic. O. 1 32 speetare Bergilius recte existimavit - Inter hymnos referenda sunt r. 101. 102.
522쪽
Ἀμφιπόλοισι μαρνάμενον μοιριαν περὶ τι-μαν ἀπολωλέναι.
Himer. r. 1 1 χαῖρε φίλον φάος χαρίεντι μειδιόον προσώπω μέλος γάρ τι λαβὼν ε της λύρας ις την ην επιδημίαν πρ0σάσομαι, δέως μεν α πείσας και αυτους laxi αυτός τους λόγους λυραν μοι γενέσθαι
και ποίησιν, να τι κατα σου νεανιευσωμαι, π0i0 Σιμωνίδης η Πίνδαρος κατα Λιωνυσ0 και Ἀπόλλωνος - Idem r. 111 7 τὰ σὰ υ δέου και αυτ τω 0υσηγέτη εἰκάζεσθαι, οἱον αυτον και Σαπφὼ και Πίνδαρος Fr. 52-56 paeanis pollinis Pythii sunt Delphis facti, cuius etiam D. 28gesso docuit Lusebber do ludis Pythiis Sicyoniis p. 8.Fr. 52. Schol. ind. N. 11 4 ἀπολογεῖσθαι βούλεται Πίνδαρος περὶ του Νεοπτολέμου θανάτου προς τους ιγινητας ἐκεῖνοι γὰρ ητιοντο τον Πίνδαρον, οτι γράφων Βελφοῖς τον παιὰν ἔφη ἀμφιπόλοισι . . . ἀπολωλεναι Respicit Schol. N. VII 15 - μοιριὰν oeckh, μυρίαν vulgo recta oratione haud scio an poeta ipse usus sit; steterum cons. N. VI Rrg. Fr. 53. RUS X 5, 12 τα ἐς τὰς δους τας χρυσὰς α δη Πίνδαρος ησεν ἐπ' ἐκείνω τω ταω Delphieo). ρυσεαι κτλ. Gule t. XVΠΙ, ur 1, tag. 5190d Κithne και ὁ Πίνδαρος φησιν ἐν τοῖς παιασι ταῖς Πλειάσιν Vulgo) χρύσεα δ' ὁ ξυπτερα αἰετο αειδον κληδονες respicit Athen. 11 29 E 4 υπερθ' αἰετο Bergh ἐξ περέτου aut ἐξ παρέτου aus. ὀξυπτερα αἰετο Gni. ἐξ περ αἰετο Schnoidemin Philol. v 366 438 . - Κηληδόνες ero collato th. 29 E: κηλημονες nus. κληδονες sal. non integra verba poetae relata esse metrum paeonicum turbatum arguit.
523쪽
390 PINDARI εν δὴ κόμη τε χρυσοὶ καὶ λυραις laxi λύρα κ0σμησαντες, κέκν0ις ποχον
Iωδωναι μεγάσ-θενες, ἀριστότεχνα πατερ.
Strab. 11 328 οἱ τραγικοί τε και Πίνδαρος Θεσπρωτίδα εἰρήκασι την Λωδώνην.
Schol. Apoll. Rh0d 1 1086 εἰ ληφε ὁ τὰ περὶ των ἀλκυόνων παρὰ Πινδάρ0υ ε Παιάνων. ευλόγως δε σύαν εἰπε την ἀλκυόνος φωνὴν υπογαρ Hρας η ἀπεσταλμένη, ως φησι Πίνδαρος.
Fr. 57. Di Chrys. r. XII 1, p. 416 B. Ουδε θεοῖς πὰσι δυνατον η μόνω τούτω σχεδ0 o πάνυ καλῶς ποιητης προσεῖπεν ἔτερος Uωδωναῖε κτλ. Pindari nomen addit lut Praee reip. ger. 13 ὁ δε πολιτικος ριστοτέχνας τις νκατὰ Πινδαρον και δημιουργις ονομίας και δίκας, Idem De Ser. num. 1nd. 4:κα Πινδαρος ἐμαρτυρησεν ἀριστοτέχνα ανακαλούμενος το αρχοντα και κύριον πάντων θεόν, δη δίκης δντα δημιουργόν. Respiciunt lut de fac inorb. Iun. 13, ndV. Stoic u Quaest Symp. 1 2, 5, Clem AleX Strom. V 710, USeb. Praep. V. XII 675 B, Epiphan udV. Rer. 64, 26. Fr. 61. Stob. Ecl. hys. 11 1, 8 Πινδάρου παιάνων τί δ' ἔλπεαι κτλ.Eadem sed minus integra asserunt Clem Alex. Strom. v 26 et Euseb. Praep.eV. II 68 B - 1. ἔμμεν ergk, ἔμμεναι BOeckh εἶναι vulgo , ' λίγον coni. Boechh α λίγον τοι Clem et Eus. - . ἐρευνάσει Boeckh: ρευνησαι vulgo.
524쪽
Sehol. ind. O. 11 25 ὁ Πίνδαρος δε εν με τ0ῖς Υπορχήμασιν ν ξ φησιν ευρεθηναι προτ0 διθέραμβ0ν, ε δε τω πρώτω των Λιθυράμβων ἐν Θήβαις, ἐνταυθα ὁ ε Κορίνθω.
Fr. 72. t. M. 460, 35 Πίνδαρος διθυράμβων πρώτω ' λόχω ποτε θωηχθεὶς ἐπ' λλοτρία Cram. n. X. III 89 29, plenius Idem 1 19I, 7.
525쪽
PINDARI machus auto diei quondam Hyriea fuiss0 hsibis, Pindarus autem in insula Chio . . . hic dicitur Thubis Chium senisso t 0110pionis filiam Meropen per vinum cupiditate incenSu compr088iSSe.
τρεχετ δε μετὰ Πληρύναν, μή αυ-τῶ κυων λεοντοδάμας.
'γδετ' , χορόν, λυμπιοι, επί τε κλυτὰν πέμπετε χάριν θεοί,
sπεχειν, ε αλλοις δε την Πλειάδα φησὶν αυτον διώκειν, ποτιθέμενος το σέστη- μα των Πλειάδων εὐωδιο .... και τε με Πλειάδας καλεῖ πληθυντικος, τεο Πλη 0νην ς μιαν τρεχέτω . . κέων. Et M. 375 3 ; λέγει δε Πίνδαρος περ του καταστερισμου αυτῶν, τι της Πληῖύνης πορευομένης μετὰ των θυγα-τρὰν κατα την Βοιωτίαν συναντησα αυτη Πρίωνα εἶτα ἐρασθεὶς ρμησε προς τ αρπασαι, την δε φευγουσαν μετὰ των θυγατρῶν Ωρίων δίωκε, γενέσθαι δ' υτῶν τον δρομον πέντε ἔτη διάλειπτοW 0 δε Βία διὰ την κακοπάθειαναυτῶν ιονε μνηματα καταστερίσαι τὰς Πλειάδας φευγουσας o 'Sδρίωνα. Re- Spicit Luca an pro magg. 18 ὁ 0 Sδρίωνος κένα ἐπαινον ἔφη ποιητης λεοντο- δαμα αυτον. Ons ind. N. 11 - λεοντοδάμας X Luciano adii. oeckh. . r. 5. 10ny8 ΗΔlIc de Omp. Verb. e. 22 ποιητῶν μεν ου Πίνδαρος αρκεσε παρακληθεις, συγγραφέων δε 0υκυδίδης κράτιστοι γὰρ υτο αυστηρας αρμονιας ρχετ δε Πίνδαρος καὶ τούτ0 διθυραμβός τις, o ἐστιν ἀρχη ἴδετε κτλ Optimorum codicum aur. 1 15 aris. 1741 t Epitomae E lectionum n0t1tia sener debetur Versum 1 etiam schol in I 11 76
526쪽
πολυβατον iis αστεος ὐμφαλον θυοεντα εν ταῖς ἱεραῖς Ἀθαναις οἰχνεῖτε πανδαίδαλόν τ ευκλε ἀγοράν. ἰοδετον λάχετε στεφάνων τὰν es αριδρόπων λοιβὰν Λιόθεν τέ με συν γλαῖα 10 ἴδετε πορευθεν ἀοιδάν. δευτ επὶ τ0ν κισσοδετα θε0ν, Βρόμιον ν Ἐριβόαν τε βροτοὶ καλεομεν. γύν0ν πάτων με πατερων μελπεμεν γυναικον τε Καδμεῖαν μολον 15 ἐναργέα τελεων σάματ' o λανθάνει,
φοινικοεάνων πότ' οἰχθέντος Ωρῆν θαλάμου ευ0δμον ἐπάγησιν εα φυτὰ νεκτάρεα. τότε βάλλεται τότ' ἴπ' ἀμβρόταν χθόν' ἐραταὶ Γων φόβαι ρύδα τε κόμαισι μίγνυται,20 χεῖ ὀμφαὶ μελέων συν αυλοῖς, ἀχεῖ τε Σεμέλαν λικάμπυκα χοροί.
a r Dithyrambus hic th0ni0nsibus factus est, ut Dionysiis magnis, quae initio veris, mens Elaphebolion fuisse constat, ageretur, idque non in theatro Dionysiaco, quod tum temporis i. e. ante 472 a. h. nondum Xaedificatum Musaeque Bacchicae c0nsecratum fuit, sed in foro et vetere orchestra prope curiam sive tholum . 1. ἴδετ' : δευτ' v. . 11 11 3. ἱτ' : o F - 4. ὀμφαλόν πρυτανεῖον θολοειδες non procul ab orcheStra in foro positum recte intellexit Oeckh - . πανδαίδαλον . . . ἀγοράν, forum statuis, ut tyrannicidarum et ponymorum, ornatum ἰοδέτων : δ' ἐγων - λάχετε Ρ λάχει F 8. ἐαριδρόπων F ἐαριδρέπτων Ρ; 0r0nnS violis sertas venuste poeta libationes verno tempore decerptas dicit - τὰ τ' ἐαριδρόπων α0ιδαν coni. Usener fort. ταν ἐαρεδρόπων τε λοιβὰν Bιόθεν. Iovis auspiciis, vel ab hymno Iovis exorsum me videte - 10. πορευθέντ' αοιδάν F πορευθέντες ἀοιδαις , inde πορευθέντ' ἐς ἀοιδάν Hermann - 11. δεῖτ' coni. Ruppe OpUSc. 10 δεύτερον codd. quod oeckhius perperam ad N. Irettulit ch0reutas poeta cohortans alloquitur κισσοδα F, κισσοδόταν P, κισσοδέτα Vulgo, κισσοκόμ, αν Bergh fort. κισσοθαλε - 12. Βρόμιον οντ' Bergk ῖν Βρόμιον ον , os Βρόμιον ον Ρ - 13. μεν Ρ με τε F - γόνονυπάτων με πατέρων filium Iovis Di0nysum dicit de pluralibus πατέρων et γυναικον pro singularibus πατρις et γυναικ0 cons schol. I. VIII 6 - μελπέμεν Boeckh: μέλπομεν , μέλπε Ρ - 14 τε m. F - μολον Ρ σεμέλαν , U0de glosS Verborum γυναι κῆν Καδμειον ortum videtur 15 ἐν ἄλγεα νέμεα vel νεμέω μάντιν P, τεμέων τε μάντιν , unde τελέων σάματ' Oni. Sener, Illa M. XXII 149, ἐν ργεία Νεμέα τε μάντιν Heyn perverse - 16 τοινικοεάνων KOCh: φοινικοσάων , φοίνικος ἐανῖν Ρ - ἰχθόντες ραν θάλαμοι εὐόαμον - όδρὰ θαλάμου indo Aristid 1 39 Dind. Corinthum appellat θάλαμον TZρῶν, πάντα τον χρόνον ἐγκάθηνται καὶ θεν προέρχονται τοιγνυσαι τὰς πυλας, ιτεBιος υ γε βουλε καλεῖν ειτε Ποσειδῖνος - 17. ἐπάγησιν sene l. l. ἐπάγωσιν Bero, παίωσιν , ἐπάγοισιν - 18. τότε m. F - βάλλεται θάλπεται Her- mann - τότ' seclusi Ἀμβρόταν χθόν' αμβροτον χέρσιν - 19. ἐραταὶ
ἐὰν φόβαι ρόδα τε E: ἐρατέων φοβερ δατε F. ἐρατὰν ον φοβερά τε Ρ μίγνυται Ρ μίγνυνται - 20. χεῖ τε δμφαι , οιχνεῖτ' ὀμφαῖς ἀχεῖ τ
527쪽
Q ται λιπαρα και ἰοστέφανοι καὶ ἀοίδιμοι, Ἐλλάδος ερεισμα, κλειναὶ Ἀθαναι, δαιμόνιον πτολίεθρον.
υθι παῖδες Ἀθαναίων ἐβάλοντο φαεννὰν κρηπῖδ' ἐλευθερίας.
Msθ' Ἀλαλά, πολέμου θύγατερ, εγχέων προοίμιον θυεταιανδρες περ πόλιος τον ἱρόθυτον θάνατον. 79 A. B. 47 .
figura indarica dictum esse docet Apoll. ysc de synt. 23 - 1. χεῖ τε Hermann οἰχνεῖτε F. Fr. 6. Schol. ristoph. eh. 71 παρὰ τὰ ἐκ των Πινδάρου διθυράμβων αἱ λιπαραὶ και ἰοστέφανοι θηναι Schol. Aristoph. Nub. 29ν Πίνδαρος λιπαραὶ και οἱδ μοι Ελλάδος ἔρεισμα κλειναὶ Ad Qται Schol. Aristid. III MDind. insuper praebet δαιμότιον πτολίεθρον. Respiciunt 80er de antid. 166, Himerius r. v De statua Pindari ab Atheniensibus in honorem po0ta ob hunc dithyrambum posita v. aus 1 8, 4, Aesch. p. 4 - Αlter hic dithyrambus, a priore ipso metro discretus, gloriam Athoniensium ex devictis Persis partam illustrabat unde eum post pugnam apud Artemisitim cf. r. 7 et Elonem captam a. 474 a Chr. factum esse statuunt. Eiusdem dithyrambi etiam r. 7 et sfuisse et rerum et metri similitudo demonstrat O. ω ταὶ Berg collato Aristopla qu. 329 ω ταὶ λιπαραί et usi vis Pind. Prol. ovi 2 - 2 hunc locum imitatus Lycophron 282 Hectorem dicit ερεισμα πάτρας. Fr. 7. Plut Them. 8: o δη καὶ Πίνδαρος υ κακος ἔοικε συνιδῶν ἐπὶ της ἐπ' Mρτεμισίω μάχης ειπε is θι κτλ. Idem de lor Athen. fort. κρηπῖδά γ' ἐλ. , κρηπiδ' i commendat Seliroede coli. κλαῖδες P. 1 39. Fr. 78. Plut de glor Athen. 7: ρήιος ὁ κομος ουτος, εὐγης αμα φάλαγξι και στόλοις ἐκ θαλάσσης και μεμιγμένοις σκυλοι και τροπαίοις βεβριθως κλυθι . . . θάνατον, ς ὁ Θηβαῖος Ἐπαμεινώνδας ειπεν. Idem exhibent schol Aesch. Pers. 51, Herodianus de figur in Rhet gr. 111 100, 27 p. - . α θυεται HRUpt. OPUS 313 αἰθυεται Schol. Aesch. Ἀμφυετε tui. - . περ πύλίων Haupi l. l. , ἐπὶ πόλεως Herod. 0m .iliat. Etiam in iis qua sequuntur verbis περ πατρίδος και τάφων και ερον ἐπιδιδόντες με τοῖς καλλίστοις καὶ λαμπροτάτοις ἀγῶσι colorem indaricum agn0sci Sternhach Comment philol. Ribb. p. 359.
528쪽
καὶ τ σαν κίβδαλον ἀνθρώποισιν ἀπ στομάτων.
m με καταρχαί, ματερ μεγάλα, πάρα ρύμβοι κυμβάλων ἐν δ καχλάδων κρόταλ αἰθομεν τε
σιγῶμι πάμπαν ου γαρ εἰκος των ξύντων ἁρπαζομενων παρὰ θ εστία καθησθαι
Fr. 79. Strab. x p. 469 Πίνδαρος ἐν τω διθυράμβω ου Ἀρχή πρὶν . . . διθυράμβων, μνησθεις των περὶ τον 1ιόνυσον μνων των τε παλαιῶν καὶ τωνυστερον, μεταβὰς π το των φησι σοὶ μεν κτλ. Prius fragmentum plenius exhibent Athon. X 155 e et x 467 b et Dionys de comΡ. e . 1 - 1. I0ινοτε- νεια Athen et Dion. σχοινοτονίας Strab. - διθυράμβων Strab. διθυράμβω Dion. Om Athen utroque loco - 2. κίβδηλον requirit Roh IGA. 509 - . τὶν μεν ilamowit Herm. 14, 191 - καταρχαί eoni Scaliger κατάρχει eodd. κατάρχειν Hermanu o. μεγάλα πάρα coni. Oeckh πάρα μεγάλαι vel μεγάλοι)codd. - ροίμβ0 00dd. - καχλάδων codd. κεχλάδειν Hermisnn. Fr. 80. Philodem περ ευσεβείας . 29 Gomp. eiusdem dithyrambi atque D. 79 88 Videtur. Fr. 1 Aristid 11 70 Dind. δοκεῖ δέ μοι και Πίνδαρος ει τι δεῖ περὶ ofασματος εἰπεῖν, ου εἰσηγουμενος Ουδε συμβουλευων σπουδὴ ταυτα λέγειν τοῖς ὲνθρώποις, ἀλλ' Aoπερεὶ σχετλιάζων - εκμαίρο μαι ἔργὰ ισιν Ηρακλέος se. 169)αυτοῖς τούτοις, τι καὶ τέρωδ μεμνημένος περ αυτον ἐν διθυράμβω τινι σε δ' ἐγ κτλ. o. παρ' ἁμῖν vulgo παρὰ μίν restit Hermann ex schol Aristid. III 409 σε δε ω Γηρυόνη ἐπαιν παρὰ αὐτον τον Ἀρακλέα - ὰρπαζομένων των δντων καθησθαι παρ εστία codd. transposuit metri caus Berg - ἔμμεν Bergh: εἶναι codd. ἔμμεναι Boechh. Fr. 82. Schol. Pind. P. 1 inscr. καὶ iis Αἴγυπτον ἐν Βιθυράμβοις τὰ κτλ.
529쪽
Harpocrat. V. παλιναίρετο ... επὶ δε των καθαιρεθέντων οικodo
μημάτων και ἀνοικοδ0μηθέντων Πίνδαρος Λιθυράμβοις. Eadem lar Suidas.
Et M. 274 50 Λιθυραμβ0 . . . Πίνδαρος δέ φησι Φθίραμβον κα γαρ ευ τικτομένου αυτ0 επεβόα λυθι ράμμα, λυθι ράμμα, νη λυθίραμμος, και διθυραμβ0 κατὰ τρ0πην και πλεονασμόν. ρωδιανος δέ φησι τα προστακτικὰ μη συντίθεσθαι Cyrill. 0d Vind. n. 319 ὁ Πίν δαρος λυθίραμμόν φησιν αυτόν και γαρ ευ τικτομένου αυτου κραζεν λυθι λυθι ράμμα. Cons. Proetus p. h0t. Bibl. 239.
Ch00rob. 1 267, 18 Hilg. η αιτιατική, φημι δὴ ἡ κτινον, κατὰ μετα- πλασμ0 γέγ0ν ἴκτινα, σπερ . . . διθυραμβον διθυραμβα παρὰ Πινδάρω.
Fr. 3. Schol. Pind. O. VI 152 διὰ την γροικίαν καιώναγωγίαν τοπαλαιον οἱ Βοιωτοὶ τε ἐκαλουντο, καθάπερ και απιτος ἐν τοῖς Βιθυράμβοις ' Η ... ἔλεγον Strab. 1 321 Galen Protr. 1 - o m. Strab. et Gal. - νεπον Strab. nεγον chol. ind. - Praeterea inter dithyrambos D. 156 rettulit Boeot h. D dithyrambis indari haec adnotat Philodem de mus. 9, 18 7 d. Κemhe: και του δειθυραμβικους δε τρόπους εἴ τις συγκρίναι, τόν τε κατὰ Πίνδαρον καὶ τον κατὰ Φιλόξενον, μεγάλην ευρεθησεσθαι την διαφορὰν των ἐπιφαινομένωνῆθῶν τι δ' Oτον εἶναι τρόπον. Fr. 87 88 eiusdem esse carminis Deliaci ef. I. 1 1), quod προσοδιακον παιανα chol. ind. I. 1 inser appellat Boseckhius statuit stropha enim ultimi quatuor, Antistrophae primi dii intercidisse videntur Cantui carminis orchesticos motus accessisse docet ind. I. 1 7, quod eo magis nobis probatur, quod metrum quoque dipodicae stansioni, quam in embateri carmine προσοδίω tuo iure exspectes, egregie favet.
530쪽
πόντου θυγατερ, δυν0 ευρείας κω ον τερας, αντε ρ0τ0ὶ Ααλον κικλήσκοισιν, μάκαρες δ' εν λυμπω τηλεφαντον κυανέας
ὴν γαρ τοπάροιθε φορητὰ κυμάτεσσιν παντοδαπον ἀνεμων ριπαῖσιν αλλ mγενὴς ὁπότ' δίνεσσι θυοισ' ἀγχιτόκοις ἐπέβαινεν, δη τότε τεσσαρες ὀρθαὶ πρέμνων ἀπώρουσαν θυνίων, ἀν δ' πικράνοις σχέ ν πέτραν ἀδαμαντοπέδιλοι κίονες ενθα τεκοῖσ' εὐδαίμον ἐπόψατο γένναν.
T κάλλιον ἀρχομενοισιν ' καταπαυομενοισιν, βαθύζωνόν τε Λατ καὶ θοὰν ππων ἐλάτειραν ἀεῖσαι;
Fr. 7. hilo de corr. mund 23 Πίνδαρος ἐπὶ της Βηλου φησί ' χωρ' . . . αστρον - 2 παίδεσσι Oe kh: παιδος vulgo - 4. γηλέφαντον ergk τηλέφα- τον Vulgo - χθονος στρον per ambages nomen alterum insulae steriae poeta significat. Fr 88. Strab. x 485 μυθεύεται γὰρ ἐνταυθὶ Λητ τὰς δiνας ἀποθέσθαιτο τε πόλλωνος καὶ της ρτέμιδος η γὰρ τοπάροιθεν ο φορητά, φησὶν ὁ Πίνδαρος, κυμάτεσσιν κτλ. Respiciunt schol. Od.- , lut de fac in Orb. Iun. 6, Seneca Quaest nat. VI 26 - 1. τ' add. gaehuch - 2 αλλ' se Κοιογενης Ρorson: αλλὰ καιογενης vel λλ' ἀκαιογενης codd. Koίου filia Latona audit ap. Hes theog. 406, οιογένεια p. A poli Argon. 11 10 -- ἐπέβαινεν chneider ἐπιβαίνειν c0dd. ἐπέβα νιν Orson πρέμνων πρυμνῶν V. l. - . σχεδον V. l. - πέτρα V. l. Fr 89. Sehol Aristoph. q. 126s: τοῖτο ἀρχη προσοδίου Πινδάρου, ἔχει δε υτως τί Καλλ. κτλ. Huc rettulit oeckhius aus 11 30, 3 ἐν Αἰγινο δε προ τυ ρος του Πανελληνίου Βιος ἰουσίν ἐστιν φαία ιερόν, ἐς ν καὶ Πίνδαρ0 ασμα ιγινηται ἐποίησεν Templum hoc commemorare videtur etiam Herod. 111 9 - 1. ἀρχομένοις mavult ero.