장음표시 사용
511쪽
ἐνας κταμδε δορί, ταί νιν ρυοντό ποτε μάχας ἐναριμβροτ0υ
σοντα, Μέμνονός τε βίαν 55 περθυμον Ἐκτορά τ αλ-λους es ἀριστεας οἱ - δομα Φερσεφόνας 60 μανυων Ἀχιλευς, - ουρος Αἰακιδῆν, 120 Αἴγιναν σφετέραν τε Dζαν πρόφαινεν.τον μεν ουδε θανόντ' ἀοι-δαὶ λιπον, 125αλλά o παρά τε πυρὰν τάφον θ' Ἐλικώνιαι - παρθένοι στάν, επὶ θρηνόν τε πολυφα-μο εχεαν.
65 εδοξ' ρα καὶ ἀθανάτοις, 13000 ἐσλόν γε φῖτα καὶ - φθίμενον υμ
νοι θεὰν διδύμεν. τ και νυν φέρει λόγον εσσυταί τε Στρ. ζ .
51. τρεάδ. I - 53. ποτε Trici. π0 ἐκ BD - ἐναριμ. . . . hic desinit - 55. Φερσ. Oechii coli. O. 1 21 et . XI 2 περσ. I - χιλεος rici. :ὰχιλλευς 56. Oδε Oechli: υτ D - Οιδώ γ' ἐλ. coni Hermann con ad O. 1 103 - 57. Ἐλικωνίδες Oni Hecker 58. τὰν coni Heyne: ταν codd. - ἔχεαν Schmid ἔχευαν codd. fort. ἔχεFαν - 59. ἄρα -- 60. ἐσλόν γε se scholiis ed Rom. ἐς λόγον γε codd. - 1. χει λόγον coni Hecker collato 51. γεφύρωσε νόστον eadem motaphora, sed particula οἱονεί addita usus est Olybius 1 10: ὰσαι Καρχηδονίους οἱονεὶ γεφυρῖσαι την εἰς Ιταλίαν αυτοῖς διάρασιν - ἐλπισατο medio sua hoc loco vis si, quod H0lenam Achilles liberass0 dicitur, non ut ipsa sua libertate frueretur, sed ut sibi et marito iust redderetur 53. ἶνας ἐκταμῶν nervis excisis ποτε tempori imperfecto O0ντο pra0tor consu0tudinem addidit, ut similiter atque usu pronominis τις v. 1 non semel sed aliquotiens prohibitum eum esse significaret 54. ἐν πεδίω in campo Troiano addidit, non ut monti, in quo urbs posita orat, contrarium indicaret, sed ut quasi eulis proelia in campo depugnata Cerneremu - κορυσσοντα μάχας ad exemplum Homerici πόλεμον κορυσσων l. B 273 - Μέμνονος βίαν periphra Stice, Ut P. XI 1 hoc autem et quae sequuntur nomina locum appositionis vocabuli τας obtinent 55. σφετέραν τε ρίζαν non unam rem duobus nomini bus Αἴγιναν et ρίζαν poeta declarasse, sed nomino ρίζα proprio gentem Achillis i. e. Peleum et Aeacidas significasse videtur 56. Musas in funere Achillis naenia canentes primus finXerat Arctinus in Aethiopide, cuius narratio respicitur Od. xx1 60 quem locum et ipsum respicit Philostratus vit Apoll. 1 16,
Heroic. p. 323 - 57. Eλικώνιαι suaviter Musas, ut amorem patriae suae significaret, Heliconia cognominavit - 58 πολυφαμον ut πολυφατον . 1 8. N. Ι 81,
vocem a toto choro Diissam significat ἔχεαν, carmen fuderunt, ut χέει φωνήν Od. 1 521, φθόγγον χεειν AeSch. Sept. 73. Formn ἔχευαν si recte tradita est, littora o vim semivocalis vel digammi habet, ut in υερυα O XΙΙΙ 81.59 a naeniis herois ad laudationem viri nuper mortui transit, ut sub finem carminis ad victorem praesentem redeat 60. μνοις θεα διδόμεν, ut eum praedicent, vel ut indarica metaphora v. N. x 20 utar, ut eum praedicando sulcos ducant 61. 0 καὶ νυν φέρει λόγον quod diis placuit, ut fortes vir0s etiam
512쪽
65 ἐνίκασε δη ποτε καὶ κεῖνο ανδρας ἀφυκ-τω χερὶ κλονέων.
τ0ν με οὐ κατελέγ-χει κριτου γενεὰ πατραδελφεου αλίκων - τω τις ἀβρ0ν
ἀμφὶ παγκρατίου Κλεάν-δρω πλεκέτω
μυρσίνας στεφανον επεί νιν Ἀλκαθόου τ' ἀγων - συν τύχα 75 εν Ἐπιδαυρω τε πρὶν δεκ-τ νεότας τον αἰνεῖν ἀγαθω παρέχει 70 ηβαν γαρ υκ πει-ρον πο χεια καλον δάμασεν.
mortuos carminibus dearum, Musarum ornarent, hoc cadit etiam in hoc tempus; cf. O. 1 24. . I 35 - 2. μισαῖον αρμα, de usis curru vehentibus undo soluta ratio pedestris dicta est, 1de I. 11 1 et . 1 22 - Νικοκλέος, patrui πατραδελφε0υ Cleandri, ut X v. 65 apparet eum paulo ante in pugna navali apud Mycalon cecidisse sunt qui ex Omparatione eum chille con1ciant 63 μνὰμα, monumentum sepulcrale, ut epigramma in in honorem mortuorum ἐπιθυμβια μεα audiunt 64. Λωρίων, quod Corinthii, qui ludos Isthm1eos administrabant, Dores erant et indarus Doribus blandiendi occasionem, ut quibus salutem patriae magis quam ab Atheniensibus Ionibus speraret, arripuit περικτίονας qui ludorum Isthmicorum participes erant et etiam . 1 Mὰμφικτίονες audiunt 65. καὶ κεῖνος νήρ Nicocles, ut lim Achilles 65. κατελέγχει non dedecore patruum afficit patruelis, ut ii virtut eum aemuletur cf. N. 111 15. I. I 14 melius autem haec sententia exprimere fur, si patruelis potius quam patruus epitheto κριτο ornaretur 67. μυρσίνας τέτανον hinc lueet ludis Megarensibus Ἀλκαθόου γQνι sit pidauriis coronam myrteam mercedem victori datam esse, quamvis nihil de hac re memoriae traditum invenerim bene autem huic rei convenit, quod vere incipiente ludi Megarenses fieri traduntur; v. rol. X - σον τυχα, cum felici eventu;c N. 1 28 - 69. παρέχει, promptum est, decet, quae neutralis vis verbi παρέχειν non solum a poetis, ut Eur. l. 1080, sed etiam a scriptoribus ut saepe ab Herodoto usurpata est 70. Onstr. πειρον καλῖν δάμασεν A1m1lateratque δαμαλίζειν P. V 121 translatam vim perdendi habere videtur; nam qu In latibulis exsors rerum honestarum degit, is vitam quasi corrumpit sim1lem sententiam habes . Ι 85.
513쪽
Κλειν0 Αἰακου λύγος, κλεινὰ δε και ναυσικλυτος Αἴγινα συν θεῖν δε νιν αἴσα Γλλου τε καὶ ΑἰγιμιοΘυωριευς ἐλθων στρατ0 ἐκ-τίσσατο ' των μεν π στάθμα νέμονταιο θέμιν υδε δίκαν ξείνων περβαίνοντες οἶ-οι δ' ἀρετὰν δελφινες ε πύντω ταμίαι τε σοφοι Μοισὰν γωνιων τ ἀέθλων.
Fragmentorum numeri sunt editionis Berghianae quartae, Lips. 1878 numeri uncinis inclusi editionis Bouckhianae sunt. In generibus carminum ordinandis indidem indari librorum Prol. I. Secuti Sumus. Fr. 1 est initium Isthm. x exstat in ultimo folio Pindarici cod. D V. 2. θεον coni. oeckh θε sq. f. 1 Ol. XXII - 4. ἐκτίσσατο Hermunn ἐκτησατο των μεν coni Hermann τὰ μεν -- . δελφῖνες pi . . t 17 Vi 3 - . 0ισct αγωνιων τ' ἀέθλων cf. . I 9.
514쪽
G δ' ἐθέλων τε καὶ δυνάμενος αβρὰ πάσχειν τὰν γαμη δει ροφωνί θ' καταβύλου συμβουλιαν λαβών.
Ρlut Cons. ad poli. 14 περὶ Ἀγαμήδ0υς δε καὶ Τροφωνίου φησὶ Πίνδαρος, τ0ν νεὼν εν Λελφοῖς οἰκοδομήσαντας αἰτεῖν παρα του πόλλωνος μισθόν, τ0ν αυτ0ῖς παγγείλασθαι εις βδόμην μέραν π0δώσειν,εν τοσουτ ευωχεῖσθαι παρακελευσασθαι τους ὁ π0ιησαντας το προσταχθεν η βδόμη νυκτὶ κατακ0ιμηθέντας τελευτησαι. Λέγεται ὁ καὶ αυτ τω Iινὁάρ επισκηψαντι τοῖς παρὰ των B0ιωτῖν πεμφθεῖσιν εις θεου πυθέσθαι, τί αριστόν στιν ἀνθρώποις, ἀποκρίνεσθαι την πρόμαντιν, τι υδ αυτ0ς αγν0εῖ, εἴγε α γραφεντα περι ροφωνίου καὶ γαμηδους κείνου στίν εἰ ὁ καὶ πειραθηναι βούλεται, μετου π0λυ σεσθαι υτ πρόδηλ0ν. και υτ πυθόμενον τον Πίνδαρ0ν υλ- λογίζεσθαι τα πρ0 τον θάνατον, διελθόντος δ' λίγου χρόνου τελευτησαι.
Κεἴ μοι τιν' ανδρα των θανόντων.
Αἰολίδαν δε Σίσυφον κελοντο παιδὶ τηλεφαντο ορ-σαι γερας φειμένω Μελικέρτα.
Fr. 2. Schol. Luciani diui mori. 111, editum a olidio Philol. 5, 199: μέμνηται Πίνδαρος ἐν τη δη των Ἱσθμιονικῖν et εἰς Ιασμυλον Ῥόδιον τυκτην, ἱστορεῖ δε υτως ὁ δ' , ἐλων κτλ. - . . τε post γαμηδε add. Berg sine idone causa - συμβουλίαν λαβών cod. λαβῶν συμβ. Bergk idem in Add. p. 485 Ἐκαβόλ0υ υμβ. λαβέτω - Eodem ex carmine petita sunt quae de Aga- modis et Trophonii morte rettulit lut Cons. d. poli. ind. r. 3, unde apparet consilium συμβουλίαν ab Αp0din Agamedi et Trophonio datum esse. Fr. 3, priusquam D. 2 repertum esset, a Boechhio inter paeanes relatum est. Alteram partem narrationis bifarcheae non ex indaro sumptam, sed a sophista nescio quo fictam esse patet. Con Eust Vit Pind. Prol. . v1, 13 S. Fr. 4 ex sthol. ind. I. v inser petitum est, unde patet sermonem fieri de Pythea Aegineta quo ex carminum genere verba sumpta sint incertum est. Fr. 5. ΡOROn Dyse de synt. 11 21 9. 156 ὰλλα καὶ το ἐν Ἱσθμιονίκαις Πινδάρου ἐτάραξε τους πομνηματισαμένους Αἰολίδαν κτλ. iidem versus X- Stant in poli Dyse de pron. p. 321 - v. 1. κελοντο Scit. αἱ ρεῖδες - . :οι, alios legisse poli tradit idem pronomen ad matrem elicertae Inonem rettulit - . φθιμέν Apoll. de synt. ἐπιφθιμένω Apoll. de pron. ἀποφθιμένω coni. Beliker i genere Sisyphiis. Prol. xvi et cf. O. x11 67 - Totum frag-
515쪽
Apollon Dyse de Synt. 1 21 p. 156 ἀπορουσι πῖς ν εἶπεν Ἱθα - μαντιάδαν, και Σισυφου παρίστησιν . . . τί γαρ τ εμπ0δων την δε ἀντωνυμ ων κτητικην υπάρχειν μεταλαμ βάνεσθαί τε ι τ αυτης εκελοντο τῶ αυτης παιδί, ν και Ἀθαμαντιάδην εἰπεν.
0στις δὴ τρόπος ἐξεκυλισέ νιν.
Servius in V 0rg. G00rg. 1 31 Pindarus ἐν τ0ις σθμίοις γαμβρός ἀντι του νυμφίου dixit.
Eλπίσιν ἀθανάταις ἁρμω φερονται.
12. Ἐνίκησαν ι . . mentum ad originem ludorum Isthmicorum spectat, de qua V schol. ind. . 50: χορευουσαι τοίνυν ποτε αἱ Νηρεῖδες ἐπεφάνησαν τω Σισυφω καὶ ἐκέλευσαν εἰς τιμην os ελικέρτου γειν τα Ἱσθμια me non inter Nereides recepta . . 1 32. l. XI 2. Fr. 6 pertinet ad D. 5; recte grammatici vel o non ad Sisyphum, sed ad matrem Melicertae, cuius menti antea facta esse videtur, rettulerunt. iusfilium elicerte 'Aθαμαντιάδαν poseta dixit quod Athamas eius pater erat; cf. rol. XVII. D primis ludis Isthmiis refert Dio r. xxv11 p. 107 d. Rei8ke καὶ γαρτοι καὶ γῖνα προτον ἐνταυθοῖ τεθηναί φασιν υπ0 Q δυ θεῶν Ποσειδῖνος καὶ Βλίου), καὶ νικῆσαι Κάστορα μεν στάδιον, Κάλαόν δε δίαυλον καὶ γαρ Κά- λαῖν φασι δραμεῖν ἀπεχόμενον του πέτεσθαι δεῖ δε καὶ Ους αλλους, ἐπείπερ ρξάμεθα, θλοφόρους τε λεχδ ηναι καὶ νικηφόρ0υς υρφευ κιθάρα, Βρακλης παμμάχι0ν, πυγμην Πολυδεύκης, πάλην Πηλευς δίσκον Τελαμῶν ἐνόπλιον mσεύς ἐτέθη δε καὶ ἶππων γων, καὶ ἐνωα κέλητι με Φαέθων, τεθρίππω δε λευς ἐγένετο δε καὶ νεῖν μιλλα, και ργ ἐνίκα καὶ μετὰ ταυτα O ἔπλευσεν, ἀλλ' Oτην ἀνέθηκεν ὁ Ἱάσων ἐνταυθα τω ΠοσειδQνι. Sed quamvis haestiis, quae de primis ludis Olympicis ab Herculo institutis indurus O. x cecinit, similia sint, tamen non a Pindaro profecta ess videntur sed ab otios aliquosophista, qui Argonautarum fabulas cum Isthmicorum ludorum origine coniunxit Fr. 7. Apoll. Dyse de pron. p. 368 Α λι καὶ νὶ τάσσεται ἐπὶ πληθους οστις . . . νιν Πίνδαρος Ἱσθμιονίκαις - ἐξεκυλισε coni. Bekker ἐξεκυλίσήθη cod. Fr. vocabulo κρατί praeterea usus est ind. . 1 8. XII 16. Fr. 10-28 Eustath. Prol. ind. locos, unde hauserit, quamvis non iudicu- verit, tamen ex pleno codie epiniciorum pleraque eum sumpsisse, inde merito Berghius c0llegit, quod non alios libros praeter epinicia Eustathius afferre solet.
516쪽
17.18. ρμ ασιδουπους. πιασίχθονα Ποσειδονα. 19. 20. Ἀγον μνασιστέφανον - Μναστημα στεφάνων. 21. Eust. Prol. ind. 26: ιτην δε ιώ, την ευκταίαν καὶ ς αν τις εμηρικος εἴποι π0λυλλιστον, εἴτε καθ' τερόν τινα τρίλιστ0ν. 22.
Τύσσαι καλον, γουν ἐπιτυχεῖν. 23. 24. μεύσεσθαι Νάξιον ἴσανδρον - μευσιεπὴ φροντίδα. 25. 26 27. Πέδοικος - Πεδα στύμα φλεγει - Πεδασχεῖν
. . ευκλε θέμις φέρειν Fr 1 spectare videtur ad . x 10 κρατοίποδα Φρικίαν, cum nonnulli ex geholiastis Φρικίαν nomen equi SSe ut xent Fr. 1 plene servavit h. . 166, 3 sine nomine auctor1s Eustath et in Prol. Pind. 10 et in comment. Od. 1636 8 solum ἐρισφάραγον idque Pindari nomine addito commemoravit - σεται coni. Berg probabiliter. Fr. 19. 20. μνησιστ et μνγτ Eust. correxit SchneideWin. Fr. 23. huc pertinet glossa esychii μευσασθαι διελθεῖν παρελθεῖν coni. Bergh) περπιώσασθαι- Fr. 24. huc pertinet glossa esych et Et M. 82, 16 αμευσιεπης θιαλαG-σουσα καὶ μειδ0μ,ένη τοῖς λόγ0ις. . . Fr. 28. indarum P. 1 156 καύσι pro tradita lect10ne κα Scripsisse iam
517쪽
PINDARIDπόλλωνι μεν 'εων, ἰτὰρ ἀνδρον Ἐχεκράτει, παιδι Πυθαγγέλω, στεφάνωμα δαιτὶ . . πόλιν ἐς ρχομεν διώξιππον, θα ποτε . υρυνόμα χάριτας 10 θαλ ασσίας ἔτικτε ἐτρέφοντο δε παρ δε οῖς .
τοι , ἀγλαον μέλος παρθενηίας ὁπος εὐηράτω
1 μην0 η χρυσαλάκατον Μελίαν, Στρ. Κάδμον η σπαρτον ερ0ν γενος ανδρον, ταν κυανάμπυκα Θήβαν,
duroque vindicavit Blas Rh. M. 32, 450. Cui opinioni quominus calculum nostrum adiciamus, id obstat, quod has lacinias ex epinici non Isthmico, sed Pythico sumptas esse apparet Pythica autem pinicia indari integra nobissservata sunt Isthmica etiam D. 190 pertinere videtur. Fr. 29-35 fortasse etiam 149 178. 187 eiusdem hymni sunt Thebanis facti. Hoc de hymno Lucian Icaromen. 27 ἐν ε τω δείπνω ο τε πόλλων ἐκιθάρισε καὶ ὁ Σειληνος κόρδακα ρχησατο, και αἱ Μουσαι ναστὰσαι τῆς τε σιόδου Θεογονίας σαν μῖν καὶ την πρώτην δην των μνων του Πινδάρου. Inde Boechhius aiane hymnum Theogonia similem plurimorum deorum et heroum fabulas et laudes complexum esse collegit. Fr 2 petitum est ex Luciani Demosth. ne. 19: σπερ υν ὁ Πίνδαρος ἐπιπολλὰ τω ν τραπόμενος υτω πως πόρηκεν Ἱσμηνον κτλ. ubi Schol. ἀρχαιταῖτα των Πινδάρου of μελοποιοῖ μνων. lut de lor Athen. 4: Kόριννα τον Πίνδαρον ὁντα io δε και η λογιότ ι σοβαρῶς χρώμενον ἐνουθέ-
518쪽
η τυ πάντολμον σθένος ιρακλεος,5 η τὰν σιωνυσου πολυγαθε τιμάν, η γάμον λευκωλενου Αρμονίας μνήσομεν ....
Πρῖτο μεν εχ βουλον εμιν υρανίαν δερ. χρυσέαισιν πποις ' ὀκεανο παρὰ παγαν Μοῖραι ποτὶ κλίμακα σεμνὰνὰγον υλυμπου λιπαρὰν καθ' δύν, σωτηρ0 ἀρχαίαν λοχον 1ι0 εμμεν α δε τὰς χρυσάμπυκας ἀγλαοκάρπους τίκτεν ἀλαθέας Πρας.
θηπότες την ἀγλαῖαν των ρωμένων, ρ0μένου ὁ του σιός, εἴπερ ἄλλουτ0υ δέοιντο, ἐν εφασαν o θεοι τοις κείνου δημιουργήμασι λείπειν, τιμqδένα πρ0ηγαγεν ἀναβαίνοντα ταῖς ευφημίαις ἄχρι του μέτρου των τελουμένων.
ἄκουσε Κάδμος μουσικὰν ρθὰν επιδεικνυμένου.
τηGεν ως μουσον οντα . . . σφόδρα ουν ὁ Πίνδαρος επιστησας τοῖς λεγομενοις ἐποίησεν κεῖν το μέλος δεσμηνον κτλ. Carminis principium exhibet etiam schol. Pind. N. De Ismeno Melia Hercule Harmonia c0ns. ., in. Fr. 30. Clem AleX. Sirom. V 731 Πίνδαρος δε ἀντικρυς και σωτῆρα Βία
συνοικ0υντα Θέμιδι εἰσάγει, βασιλέα σωτῆρα δίκαιον ερμηνευων δέ πως Πρῶτον κτλ. Ex eodem hymno r. 30 atque D. 2 petitum esse metri aequalitas docet videtur autem poeta ex multifaria materie hymni Thebani nuptias Cadmi set tarmoniae legisse, unde D. 29 et r. 30 maiore intervallo discreta fuisse puto. - . ἱπποισιν codd. - παγct Boeokh. πάγον odd. - . l. codd. λιπαρὰν καθ' ὁδόν cf. O. 11 7 Λιις ὁδόν - . ἔμμεν Ηeyne ἔμμεναι c0dd. 6. λαθέας Πρας collata Hesychi glossa αλαθέας ρα B0ecth: ἀγαθὰ σωτηρας Clom Themido matro Horarum v. Hes theog 1 et ind. O. XIII 6. Fr. 32. Aristid. 11 38 Dind. ἐν τοῖς Τμνοις διεξιῶν Πίνδαρ0ς περὶ των ἐν παντι τω χρόνω συμβαινόντων παθημάτων τοῖς ἀνθρώπ0ις fort. θεοῖς καὶ ἄνθρωποις καὶ της μεταβολὴ τον Κάδμον φησὶν κοῖσαι os πόλλωνος μουσικαν ρθὰν ἐπιδεικνυμένου, lut de Pyth. orne 6 ὁ δε Πίνδαρος ἀκουσαί φησι του θεο τον Κάδμον μουσικὰν ὀρθάν, υχ δεῖαν πιδε τρυφερὰν πιδ' ἐπικεκλασμένην τοῖς μέλεσιν. Idem de unim procr. 33 Πίνδαρος το θεου φησιν ἐπακοοσαι μουσικαν ὀρθὰν ἐπιδεικνυμένου τον Κάδμον orationem rectam tmetrum ad exemplar fr. 17 restit Boeckh - Spectat hoc carmen indarus ipse P. II 1 cf. N. v 25 8.). Sumpta sunt r. 32 et 33 ex epodo carminis. Eodem pertinere videtur fr. 178.
519쪽
ανακτα τον πάντων περβάλλοντα χρονον μακάρων.
δ και τυπεὶς γνῶ πελεκε τεκετο ξανθὰν Ἀθάναν.
Ἀμμων λύμπου δεσποτα. ΕΙΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗN.
ἐν δεμασιν δε νικὰ τύχα οὐ σθένος. 39. 40 41 14. 15 13 .Paus 1 30, 6 4ησε ὁ καὶ στερον Πίνδαρος αλλα τε ἐς την υχην καὶ ὁ καὶ φερεπολιν ἀνεκάλεσεν αυτήν quod dum poetat lut dosori Rom. 10 - lut de fort. Rom. 4: υ με γαρ ἀπευθης ἀπειθης
Fr. 33. Plut Quaest. lat. 111 4 Πίνδαρος ἔοικεν υ αυλως πονοῶν εἰπεῖν ανα τον πάντων κτλ. Versum huc revo avit Bero - ανα codd. , ανακτα est. Ηeyne. De Chron de of O. x s. Fr. 34 Hephaest. p. 96 Gaiff. τι Πινδαρικον καλούμενον os κ αὶ κτλ.sine poetae nomine. Versum Hephaestionis e coniunctis primo versu et principio alterius conflatum esse suspicatus est Bergk mihi ex epodo sumptus esse vid0tur De Minerva e capite Iovi proerent cons O. II 35. Fr. 35. Heph. p. 95 Ri8L sine poetae nomine. Verba fecit poeta de Titanibus cf. . 1 291 metrum idem est atque primi versus strophae. Fr. 36. Schol. Pind. P. 1 89 υμμων λυμπου δεοπ. φησί scit. Πίνδαρος. Respicit aus 1 16, i ου πόρρω δέ ἐστι ναος υμμωνος, και τι γαλμα ἀνέθηκε μεν Πίνδαρος, Καλαμιδος δέ εστιν ἔργον ὰπέπεμψε δε ὁ Πίνδαρος καὶ Λιβύης ἐς υμμωνίους τ υμμωνι μνον καὶ Ουτος καὶ ἐς με ην λυμνος ἐν τριγώνω στηλη παρὰ τον βωμόν, δν Πτολεμαῖος ὁ Λάγου Ἀμμωνι ἀνέθηκεν Hunc ad hymnum Iovis Ammonii Berghius fragm. deSp. 84 Hill. ab Hippolyto adv. haeret V 96 servatum, revoent ad eundem hymnum Pind. D. 201 et 282 sttulit HarhUng. Fr. 37. Vita ind. A, Prol. o 17. RUS IX 23, 2 Πίνδαρος . . . υμ νον ησεν ἐς Περσεφόνην . . . ἐν τούτω φασματι αλλα τε ἐς το υιδην εἰσὶν ἐπικλήσεις καὶ ὁ χρυσάνιος, δῆλα ς ἐπὶ της Κόρης αρπαγὴ - χρυσανίου scit 'Aιδου rest. Boech collato nus. l. l. χρυσάνιον Od. Fr. 38. Aristid. II 334 Dind. κἀνταυθα το του Πινδάρου κρατεῖ πάνυ γαρ μετ' ληθείας τουτ' ἐκεῖνος μνησεν ἐν ἔργμασι κτλ. Idem 1 6 sine poetae nomine. Alia ex hymno in Fortunati suppeditant r. 39 11 praeterea confer Pind. O. II - ἔργμασι V. l. ἄρματι et ἄρμασι.
520쪽
eoni. 0isk0, fort. ἀσταθης κατὰ Πίνδαρον, ουδε δίδυμον στρέφουσα πηδάλιον, ἀλλα μὰλλον Os0μίας καὶ Πειθους αδελφη καὶ Προμηθείας θυγάτηρ Α γενεαὶ0γεῖ Ἀλκμάν - aus vi 26 8 ἐγὼ μεν υν Πινδάρου τά τε αλλα πείθ0μαι θ δἶ και Μοιρον τε εἰναι μίαν την Τύχην καὶ περ τας δελφάς τι σχύειν.
'Aλλοτρίοισι μη προφαίνειν, τίς φερεται μοχθος αμμιν. τ0Bτό γε τοι ζερέω καλον μεν ων μ0ῖράν τε τερπνον ς μεσον χρὴ παντὶ λαω
δεικνυναι ει δε τις ἀνθρώποισι θεόσδοτος τα προστυχη, ταύταν σκότει κρυπτειν εοικεν.
Ω τέκνον, ποντίου θηρ0 πετραίου χρωτὶ μάλιστα νόον πρ0σφερων πάσαις πολίεσσιν μίλει τω παρεόντι δ' παινησαις κδεν stλλοτ' ἀλλοῖα φρονει.
Fr. 42. Stob. Floril. 1 1 Πινδάρου μνων ὰλλοτρίοισι κτλ. Praecepta esse Amphiarai mphilocho filio data orsp0xit Berg - 1 fort. πρόφαιν ει τις - 4. νθρώποισι Hermiunn ὰνθρώποις odd. - θεόσδοτος Stephanus: αθεόσδοτος codd. - . προστυχοι v. l. - σκότει coni. Grotius σκόπει Odd. , σκότω Schneidemin inue r. 180 1s revoeavit Schneide in. Fr. 43. Athen MI 13 C: τοιουτός ἐστι καὶ ὁ παραινῖν μφιλόχω τω παιδί i. e. Amphiaraus) τέκμων κτλ. lut de solert anim. 27 των δε πολυπόδων της ρόας την μειψιν τε Πίνδαρος περιβόητον πεποίηκεν ειπών Ποντιο κτλ.Idem Quaest nat. 19 Lucia d salt. 7. Fragmenta 2 et 4 eiusdem esse argumenti probavit Bero indarum vestigia legisse B00dhhius intellexit epici carminis fortasse Thebaidis, cuius th. 11 317 servavit hos Versus: Πουλύποδός μοι, τέκνον, χων νόον, Ἀμφίλοχ' ηρως, τοῖσιν ἐφαρμόζου των κεν καταδημ0ν κηαι - . 0 παρεον δ' ἐπαινήσας . l. Ρ. Athen. Fr. 44. Schol. Stat Theb. 11 5 in restituendis verbis corruptis ot dissidiise sanandis eberum secutus sum.