장음표시 사용
11쪽
spirastram si ripiens homini dederit, atque ex hac divisu mineta uotisne, homo
cumsi peris cog tionem contraxit, ob quam veneratus eli deum, antequam APere- Plato. tur,vel artes aliivas exerceret. Proinde Plato in Prothagora ait Solus ex omnibus animantibus, homo diuinoortis particeps e ectus eri principis: stus ob hane cognatio- lamblichus. nem deos esse putauit. Idcirco Iamblichus demin se ait, quὸdantemne rationis Uilnobis insita sit deorum notio; imo tactus quida diuinitatis melior, quam notitia, ex quo incitatur naturalis appetitus loni, Cr ratiocinatio, atque iudicium. Intellectussquidem diruiuos dat esse animae, per intesii gere frum esseritate: ergo esse crumae sit quoddam Abdala. intelligere,scilicet deum, rude dependet. .mdata Barbarus, Cr Saracenus, eum a sis interrogaretur, iuidim hac quasi mundana fena maxime putaret admirabile: hominem, non barbare,s ienter restondit, omnem plane admirationis captum excedere. hic priniato tam eximius, tam angvsis, tamque felicitus pere itur produELι -- Proteus. γt Proteus, aut Chamaeleon desultoria quatam potesatera in quidui, binde Cli xlς0 , trauismet , potiri enim essui quod optat, o esse, quod γult. tam erum biter diuina, brutast medius, ad quam rotuerit forum naturam vertitur: hoc certe brutis non eontingit: nee talessunt angelici θinini , qui post illorum coi mistione u obstu Homo potest tionem id fuemur, quod serpetuo futuris. m. homines autem nasientes, omnia Croese omnia. mmori mina, omnigena vita; ina a Deo patre ccceperunt; quot,re quae P. que excoluerit,illor uctus recipiat quis ii admirabitur hunc ciamaeleonta nos 'Asclepius. quem non immerito inpletius Acbrave s respestis huius e ipsam transformania Euantes. naturae argumento per Proteum in D eris Avari asseruit. idcirco Euante, Perserit, nou es e homini sam nultimHuram, Cr natiuam imaginem ;sid esseisii extrarias Textus evo, μώςηNIM CRm igitur baec ita' habeant, reste aspi Misimo Mercu-nitur. rio, Cr creatis, Cr natura hominu ob oculos ponitur: π vide quam congrtio, tr optimo Ordine: uam quemadmodum hominu creatio omnium plane γltima extitit; ita hine-
tum elementorum, ad hominu ereationem enucleandam rit ordinat. destendit: P
Patri D in. inquit, omniurn intellectius, filicet, diuinus,vita,& fulgor, quibus locuti Similitudo. sumus in primo ramandri, quomodo ilicet Deus si ritis, cr lux hominem sibi minite procreauit quae profeCD militudo in naturaefixit ualis ron autem corporalis confirmitate confisit: Deus enim stiritus sis, Cr omnis prorsius corporeae molis condit Filius. oue racuus. De qua quide militudine posea uobu erit disierendum. atque ei, tanquam filio congratulatus est mare ' quia pulcher erati Et de pulcher 'Vera hominis quia patris sui gerebat imaginem. Isera igitur hominis pulchritudo, yuasi ορυ- pulchri nido. tificatur opifici, ex illius dependet imagine. hae Deus de Etitur: hanc Uiligit: Luius gratia nos vult, tuetur, Cr bi coniungit. Bonata pater, est niner 'mander, qui non Homo dicitiar modo μου sed etiamsi sim homini comunicavit Deus enim reuera propria sese situ, Dei. nia nimium dele status, opera eius omnia usui concessit humano. prose En haec EIl vera j conditio, quando er paternae e icitur consera naturae, er bonorum illius omnium haeres e i institutus cingi m e iudico alias Memvir mentias adducere, quaestas u in dialogὐ habentur, quaeque huic proposito maxime deseruiunt. I inest pa- Iub Oisius primi dialogi, Deum, patrem appestat. Ipse, in 'it, pater es venerer noster vo- randus. Et dialogo a duobus nominilus Deum vocat, Iouum, π patrem: Una, invit,
M - natura, i pruna scilicet bonum: altera Dei appellatio, pater est . ob ea causam, quod omnia gignit: Patris enim officium est generare. Quapropter praestans id in vita censetur studium, atque pium apud sapientes, procreatio liberorii. Et dialogo s. congrito D cum nomine, ait, Patrem v cato, Patremi esse proprium eius opus existimato. Quo dii me quiddam
12쪽
Lib. III. Commentum I. 3 De homi-
audacius proferre coegeris, hesus essentiam es e dicam, concipere,ac sacere singula. Ipse namque est omne quodcunqtie genitum: ipse omne quod nunquam genitum. Mens quidem intelligens, pater fabricans,De- . us essiciens bonum, bona faciens omnia. Et dialogos. Pater autem ille, inquit, sutipsius sempiternus. At vero mundus a patre semper vivens: homo vero ad unaginem mundi genitus secundum patris voluntatem sese habens, praeter caetera terrena viventia, non modo cum secundo Deo, id vi mundo, cognationem habet; verumetiam intelligentiam primi. Se cundum Pland Deum, utpote corporalem, sensu comprehendit. Ad
primum vero Deum, ut incorpoream, bonamq; mentem, mente consu
git it s homo duplicemgesat imaginem, Descilicet, r mundi; quia nimirum ex Δ- ν Riplisi consavi Grura: eorpor Icilicet,atque incorporear proinde corpore quidem mun 'p', ''do, mente rem, patri deseruit opifici. Et dialogo '. Deus omnium author est, efficiens autem omnia sibi si consimilia reddit.busdam videtur, seni mente4 cassitus est; illi r Γ Γ ram obloquuntur: quaecunq; sunt o A sculapi,in Deo simul atm a Deo de WPendentia, partim per corpus agentia, Partim mouentia per essentiam a nimae, alia per spiritum vivificantia, alia vero receptacula defunctorum; intellectio em in Dei cuncta semper mouet. Et dialogo io. Tribus nominibus Deum nominat: Deus, inqrit, Ac pater,& bonum, ὀ Tati,naturam eandem,imo eundem actum habent: huius achis voluntas est, huius essentia vel
le cuncta subsistere. Quid est Deus, pater,Wbonum, nisi ipsum esse
horum omnium, nondum existentium c Quin etiam existentia ipsa horum sunt, id Deus, id pater, id bonum, cui nihil aliud ex omnibus applicatur. Mundus ac Sol eorum quae sunt, secundum participationem pa-0diciturpater; non tamen viventibus, vitae bonitatisq; causa: Deus igitur, A pater,& bonum est, eo ipso, quod omnia est. Tria igitur sunt haec, Deus pater, bonum, oc mundus, 5c homo: mundum Deus habet mundus hominem. Mundus Dei filius homo genitura mundi neque enim ignorat Deus ho- Dciis eurat nem ; sed curam eius hiuet, ab eoq; cognosci se vult. haec unica salus hominem. hominis, cognitio Dei: haec ad Olympum ascensio. Quam ob causam homo Dignitas ho ectanimalditima,cum diu cessibus, non cum brutis comparandus. Quinimo sau minis. dendum est verum fateri, homo verus, vel coelicolis est praestantio vel saltem pari sorte potitur. Etenim quicunque coelitum descendit ad te ram, coeli limitem deserit: homo autem ascendit in coelum, illud metitur: tam ampla est humanae naturae potestas. Quamobrem audendum est diacere, hominem quidem terrenum, Deum essc mortalem: Deum vero coe- Ηomo est De seste, immortale hominem. Et dialogo Q. Totus hic mundus,magnus De 'mortalia. est, imago maioris,uiu tus illi, patris Ordinem Voluntatemq; seruas.quamobrem in bγ Ο dialogi gratias agit Deo, tanquam patri amantisimo: Gratias habeo, inquit, tibi pater, actus omnium potestatum: gratias habeo tibi Deus, omnium potestas actuum: ὁ vita,totum quod est in me salua: o lux, totum illumina: spiritus Deus: verbum tuum me agit, spiritiser opifex: tu solus es Deus. Et dialogo: νοcat Deum patrem legitimum : Dignum est antelligere, input, intelligendo mirari, admirando se Deatum vocare, patrem te timii recognoscentem. Quid enim dulcius patre legitimo Deum comminato propter potentiam, factorem propter actum, patrem denique propter bonum. Itas Deus rita , Cr lux, pater vi mundi legitimus: er Pater legiis condo , c cc niaudo; hominis rei ἡ ,er sui participem essiciendo, aque illi omnia Ox
Ipse profecto,non ut qui- Deus non est
13쪽
subiiciemio interdum enim, pater, ratura ac Decim litate nominatur, erre psidem mam. , iis ali. ui, 'cratio propriesis. Covuenit rerbo, sicuti in primo diestim est, γbi de imae ne
dicitur. Det dissu aut, nobis autem ter piandam turturae cognationem,rtpote qui e eZti itimus diuinae hiaturae consortes: haec autem caeteris appellatio , non e t a tribuenda anima ui-b is. χι audo pater nominatu fidei propagatione,moimm amitatione, Cr D quIdem .sus e la eorum peculiaris, qu/ pie, Cotiliter Deum colunt. Nonnunquam pater diacitur oscio, Cr aut horitate: atque ita omnium in Deus pater legit mus, cutim intersit omnra tueri, pasiere, ac corrigere. Deus ergo efii taeter mundi, hominis rem praecase
mnium procreationem,ipse quoque fabricare voluit.vnde a contemplatione patris, ad sph. aeram generationis delapsius est. cumque omnium in se haberet potestatem, opificia septem gubernatorum animaduertit. hi autem humanae mentis meditatione gaudentes, singuli eorum proprii ordinis hominem participem reddidere. Qui postquam didicit horum essentiam, propriamque naturam conspexit, penetrare, atque rescindere iam exoptabat ambitum circulorum, vimque gubernatoris praesit dentis igni comprehendere.
s Iso ratibuὐ particeps esseCyu , patri sui operas liciens,
admirauis tali se sapientiam, tot euctam , pιxm rerum pro creatione o tintibatur, gestiens Cr ipsi patris aemulus esie . bracare quoque rotu/t, magia opifici= . quod ob oculos habebat, excmplis incitatus. Revera, ri ipsemet Trasim istus ait dialogo hum, fiditus est diuini operis contemptator Homo, inquit. ---- esse stus est diuini operis contemplator, quod prosccto duin admiraretur, authorem eius agnouit. contingit h9minr haec acviat fi co/i templa ori, quod omitigenae t naturae . habeati ympe modum cuma mulsus conaveniendi commertium Iultiso imis enim, are Isti curaus in . clepio, variam esti multi liminani generis species, ipsis a praedicio destiper adueniens cons brtio,' 'in V omnium aliarum specierum multas, A Proph omnium per necessitatem Ataepius. Demendi commertium Iultiso imis enim, are Afercurius in .sclepio, variam est
humani generis species, ec ipsis a praedicto destiper adueniens consortio, omnium aliarum specierum multas, A Pro PE Omnium per necessitatem coniunctiones facit: propter quod oc proph deos accedit, qui se mente, Urim , m4. qua diis iunctus est, diuina religione diis iunxerit: Propter hoc o Asc te nnum estnii Pi magnum micaculum est homo, animal adorandum, Θ honorandum; -cu Min. lioc enim in naturam Dei traniit, quasi ipse sit Deus : hoc geniis daem num nouit utpoth qui cum iisdem ortum se esse cognoscat: hoc humanet naturae partem in seipso despicit, alterius partis diu nitate confisiis. ὀ ho minum quanta est natura, temperata selicius, ac diis, cognata diuinitate
14쪽
Lib: III. Commentuni II. s De homi-
coniunctius 'partem sivi quia terrenus est,s atra se desipicit: caetera omnia, bus se necessarium ei te coelesti dissipositione cognoscit, nexu secum charitatis astringit, ncq. suspicit coelum : sicque ergo feliciori loco medietatis est positus, ut quae insta se sunt, diligat, ipse a superioribus dili
gati s rum ciam haec iisse habeam,pis a Mercum dic tir, quare Mn omnes hanc utrare non o conrem odi pratiam asse diutur' Quia nimirum non omnes intestigentis mi es conicm te ceperest um, inquit Mercuram in eodem contextu. Save, non omnes intellistentiam reram adeptifunt ; sed imaginem temerario impetu, nulla vera ratione iumeLμ- 'mes decipiuntur, quae tu men tibus malitiam parit, π transformat optimum an malis naturam ferae, moreis bestiarum :sed clarius Me prosequitur m Pa mandro Hin Non omnibus, inquit, Iiominibus Deus mentem impartiit non quod inuiderit, livor quippe ab eo non prouenit; in medio autem tanquam certamen praemium t animarum mentem, id estgratiam, dunum i intestigendi, quod 'nu preatur operibita, Proponere voluit: cum Craterem,inquit,patulum hac Non omni ample siet, praeconem misit, iubens talia quaedam animis hominum nun Himetiare: Mergat seipsam in hanc pateram quaecunque potest, quae videli cet credit craterem animam ad eum qui demiserat rediturum, quae de finem noscit, cuius gratia nata fuerit. Vides, quod a que de nemo me uis illiu , hoe eri Aesintelli elidi, particeps esie potuit ' Sane, Nis cred deritis, non intest, steti, '
ait Isaias cap . des enim impetrat spiritum riseritus infundit mentem. Quici et
initur, est, praeconium exaudierunt , seque merserunt in mentem, fortJ Iisgratiam Chrisi, apo lorum praeconio amiuntiatam praedixit, ae crateri, seu pat se comparat; quia nimirum omnibus pateat qui istius participes se cupiunt: it,inquit, cognitionis pateticipes effecti sunt, mentemque suspicientes in homines persectos evasere. At qui praeconium neglexerunt, ii sermo ius quidem Participes, mentis autem expertes relicti sunt ignorantes,' cuius gratia,
oc a quo geniti suerint. scientia igitur mentis est, diuinorum se ilicet contemplatio, A intelligentia Dei, diuino existente cratere , fortis sis, sacro ba- saptishun. . p semo propterea aiebat Tatius. Equide ὀ pater huius crateris latice ab sui cu Pio. Ad quem pater: Nisi prius ὀ fili tuum corpus oderi is, teipsium amare non poteris; impossibile est enim utrisque simul intendere, mortalibus
Vidclicet, atque diuinis. Qu/m ob causam dialogostptimo, mirabiti exhortatiο- Τηhortatio a ne ametues compellit homines,rt ad meutem redire velint,rtfoηtem ritae unu deserant ὀ ruius mortales ebrii inquit,qui merum ignorantiae combibistis cum ' d ferre nequeatis, evomite . vivite sobrii: oculis mentis inspicite: ignorantiae Pestis omnem teri am subueriit tuto eum Aqui de ignorantia s dei chri-D: animamque corrumpit corporis vinclis inclusam, neque sinit eam salutis iter asciicere. Ne permittite vos in lacum corruptionis mortis sub me gi: respirate iam, respiscite, ad sontem vitae recurrite, illumque,qtii
vos introducet in adytum veritatis capessite. conueniunt haec sapismo, qui Fons vitae basi ons vitae, Hratatu ad 'tus. itas eis omnes bomines ad Dei imaginem creatisint , pvim 3 quia tamen multi ignorantiam Dei habent, ac temerario impetu istam latesCtare non verentur diuinae natu rae cognationcm ; hae de causa ad fontem vitae non accedunt ablu- eruditu craterem mergendi, ac proinde a morum operum contemplatione quam Iovis e absint. Sequitur textus: Vnde, inquit, a contemplatione patris, ad Textus
sphaeram generationis delapsus est, nempe a diuiuu patri simplici esentia, ad p0nixu
creaturarum considerationem. Cumque omnium in se haberet potestatem , ProPter omnigenae nanirae omamenta, quae a patre acceperat, opificia
septem gubernatorum animaduertit: coelum Akidemsus esens sedarum, ae
15쪽
vom h . attinet rum ordine, mero, ac pula tudine delectatus, ad tyos accedendii in id dii, anheles derio tenebatur. hi autem, nempe beati sit mi angeli, humanae mentis meditati sortiemur. ne gaudentes, quod nimirum itfrum naturae consortem, ac ossicij collegam baborent, singuli eoru proprii ordinis hominem participem reddidere. Revera, . se dicitur Matthera de iusti, quod retius sicut angeli Deι in coelo. Et Lucae 2Ο. Filyresurriationis erunt aequales angelis Dei: quae quidem aequalitas, non ad aTelorum naturam, fedyatiam attinet. Ita qui cum maiori praeditus fueritaratia; maiorem somtietur gloriae, vitae pulchritti nem: rem ergo di Elum vi a Mercurro, quod angeli Ieangominessurulis ordinibus pro meritorum qualitate sereresatagebant: Qui,mi cuit,homo postquam didicit horum essentiam, propriamque naturam coinspexit: hoc est, cognouit, quod angeli, creatura essent a Deo conditi, Hiscripturarum authoritate, net naturali intelligent, vel diuina potius P mandri infratione Penetrare, atque rescindere peroptabat ambitum circulorum, id eIR , supra an-mus igne eo gelorum naturam, ac coelorum motus ascendere, Derέ naturam eognscerer rndesius-gnoscitur, vimq; gubernatoris praesidentis igni comprehendere: neque erum Dei notitia, absque igne, id vi amore, haberi potest: dem foris te amor rem penetralia i Ureditur, pergit que ad cotilectum summi presidenta.
Qui de arbitrium de potestatem omnium habuerat in animantia mundi mortalia, & ratione carentia, per harmoniam emersit, atq; exiliit, penetrans ac resoluens potentiam circulorum, ostenditque naturam,quar deorsum labitur, velut pulchram Dei formam. Qui cum naturam contueretur mira pulchritudine praeditam esse, actionesque omnes septem gubernatorum, atque insu
per Dei ipsius emgiem possidere, illi amore ingenti sub
risit, utpotE qui humanae pulchritudinis speciem in aqua specularetur, eiusdemque adumbrationem quandam in terra conspiceret. Ille praeterea conspicatus similem sibi formam in seipso existentem, velut in aqua,amauit eam, secumque congredi concupivit. Effectus e vestistio secutus est voluntatem, formamq; carentem ratione progenuit. Natura vero illud in quod tota serebatur amore
complexa,illi penitus sese implicui atq; commiscuit.
OMINI cupienti rim gubernatoris prodentis igne comprohendere, harmonia occurrit, quae tu rara dis starum ordine cemnebatur, fuit illi non paruo adiumento, quo noti compos esse retur. haec autem harmonis, creaturarum est optima Afristi is, ex qua veluti ex pulchro deculo primi gubernatota maies sa-gnoscituri si mobrem dialogo s. Tatio, cientiam Dei habere cum
16쪽
pi rati, Gry ἡ, eleganti es a Mercurio huiusmodi harmonia pro bonitur: Ita et, si mentis oculis inspexeris o Tati ille tibi patebit. Deus sanξ totius haexpers inuidiae per singulas mundi particulas ubique splended atque a
deo se notum praestat, Vt non intelligere modo; sed manibus etiam ipsis ut ita dixerim sic ςat attrectare: nam undiq; nostris oculis eius obuersa, omni tur, sem obiicit, inculcat imago. Ita , cum Deum videre volucris, su-' spice Solem 6 fili mi Tati: ispice Lunae cursum: suspice syderii in ordi- Homo ex visinem reliquorum; quis age perpetuum horum seruat ordinem ordo qui bilibus Deumdem onuus numeri loci l limitibus terminatur: utinam dare ni r 6 filisa cultas, vi alarum adminiculo in sublimem actis plagam volares, mediam ii inter coelum ,& terram regionem sortitus, conspiceres terrae qui dem soliditatem, maris dimisionem, fluxum fluminum, aeris pmplitudinem igni sarctam celeritatem, astrorum cutius, coeli rapidam Velocita- .
tem: liquidem uno luminum motu, seriem mundi totius comprehcnderes, immobilem factorem. quod si per ea etiam quae terra sustinenturi agilia, 5 aquae profunditate conduntur Deum artificem inuestigare volueris, circumspice humani co I oris opificiis. Da homo arbiti tum ScPotestatem cum haberet, in arumantia,per harmoni a, id eli,comensemissimana rarum ordisum, emersit Pasi ex profundo in iustionumsuarsi, atq; exiliit hocem, ex igora uiae tenebris forins prosit: ex risibi ubiu, musAha nitetuens ,sempite am quos Dei rintirem, at apientiam: penetrauit atque resoluit potentiam cirMorum, hoc e Lsupra coelum timia constendit mentvsuae mobilitate,de celari relocitate, agnouitet natura, quae deorsiim labitur, mundii ntis hunc inferiore ps natura deorsum depinnitur, Vesuti pulchram Dei forma. vocat enim Mundus Des Mercurius mundum Dei imaginem, cum exilus pulchritudine, sapientiam pulchritu g''dis estexit auibo .rnde dialago s. is mare suis finibus circumscribit Quis terrae pondus sisti ac librat sit me dio Quem timet is Quem veretur Diuersorum syderu diuersi sunt motus. Quis mensiva singusis moti onis assignat Arcturus circa idem se perpetuo vertens totam ii trahens Arcturus quid mundi machinam. Est certE aliquis o Tati, horum author 8c dominus:
etenim locum, vel numeru,vel mensuram seruare abst authoris virtute impossibile est. Ordo fieri a deformitate nequit: eget autem deformitas ordo mundi. domino, quiordinem praebeat. Ex mundi ergo ordine, maiestas intelligitur Deior auris. Non temere ergo manduis a Trimegisto in οἱ tutio dialogo Mcatur sicuηdus Mundus sectamus, ideR, ima Dei: theologi dicerent νψigium Dei: Primus inquit omnium verE sempiternus, immortalis, ingentatus Deus, author Omnium: secum
diis deinde ad illius imaginem mundus ab eo gem ius,5 ab eodem se
uatus, nutritus, oc immortalitate donatus velut a proprio patre. Et d alb- Mundus diutis '. dicis mundum diuinae robintatis organo esse, hac potisii m ratione confruetum a Deo, ni ab itifimi si stipiens νniuersa, eas tuto sinu recondens, Omnia quidem comt mori reducat, omnia rusus auferat dividendo. Deus igitur cosmi, id Mundus vo est, mundi pater: cosmus autem eorum quae in cosmo: k cosmus qui saxin Cosmus
dem Dei filius. Quae vero in cosmo, sub cosmi ditione consistunt, aei e colimus appellatus est, omnia siquidem Vatietate generationis κ .r sid est exornat. Et dialogo io. Mundum quidem pulchrum, non tamen bonum appel--st muniat: Mundus, inquit, pulcher est,non tamen bonus: etenim ex materia co-fμ
stat, passionibus i. subiicitiir, primus* est eorum quae Patiuntur: secui diis autem eorum, quae sunt. Indigus praeterea suapte natura: factus aliis quando: semper existens in generatione,atque genitus,qualitatumque,
17쪽
5 quantitatum omnium genitura; mob ilis enim. Is diu ergo es7 pulchra
Gubernatio De/jorma : nam quemadmodum unus in mundi princeps; ita plane Cr rnus es mun-mul ab uno. dus, cuius administratio ab uno gubematore dependet, Pt rhyp Isercurius io. dialogo clare desicribit: Mundi, inquit, totius administratio, ex vimus natura depen.
dens, perq; Vnam mentem recth discurrens, qua nihil validius, nihil diuinius, nihil denique magis unitum. Non temere igitur, mundus, pulchra Dei
appellatur 1mago; eius enim rnitate, ord/ne, pulchritudine, divinae νnitatu ordinisque atque pulchritudinis effigiem praesteferre γidetur. Et Dialogora. Diligenter, quit, circumspice mundum, inuiolabile corpus, quo nihil antiquous , per omne quidem adultum ac virens. Inspice praeterea mundos Nundi septε. septem suppositos, ornatu mirifico fabricatos, ordine sempiterno, clitiuino differenter complentes aeuum: plena lumine singula. haec autem in unum congredi absq; congregantis virtute, impossibile est: Nortet e go aliquem esse talem,ac penitus unum.Nam cum multi variiq; sint motus, & dii similia corpora, unus autem ordo velocitatis in omnibus; impossibile est duos, aut plures esse saetores: nem enim ordo unus serua-Vnitas Dei ο- remi virmultis. Praeterea, qui inter illos imbecillior esset, potentiori nimi ' R/ rum inuideret, ex quo seditio quaedam exoriretur. Vnus igitur Dcus, mundum unum esse conseisus est, Ac solem unum, unicam lunam,unam Ingums Dei quom diuinitatem. Unus ergo singula facit in multis. Ipse suapte natura P Petuus. efficax, xi propria operans versatur in opere semper. Si quando infli xu suum ipse subtraxerit, deficiente vita, in mortem corruent uniue sita uimago cilin autem vivant omnia, unam sit vita cundiorum. Et ue cilicet, onus est Deus, a quo fiunt omnia. Imago igit tu Dei est aeuum: aeui mundus: mundi Sol: Solis homo. Osupra eodem dialogo quid aeuum: origo m teriae pendet ex aevo, quemadmodii ex deo aeuum Generatio qiudem ac tempus, naturae geminae, & in coelo sunt, oc in terra: in coelo saiah immutabilia sunt haec duo, atq; immortalia: in terra mutabilia corrupti
niq; obnoxia. AEternitatis anima Deus est: anima mundi, aeternitas: te rae anima, coelum: Deus in mente, mens in anima, anima autem in materia : omnia vero ista per aeuum: totum hoc corpus, in quo corpora Om- Textus tapo- nia. quare ergo mundus appellatusfit pulchra Dei forma memet Mercurius desaera Mix abundό. Sequituar textus: Qui cum naturam, inquit, conrueretur mira pii
chritudine praeditam esse ; ideo enim G M Adfuseli mundus, propter mirabialem resque illius rei statis pulchritudinem, Actionesi omnes septem gube natorum, ac insuper Dei ipsius effigiem possidere, hoc vi, non modo m di
Homo gaude inferioris pulchritudinem, umgelorum actiones, at in naturas , sellarums reuolationes,
se esse imagi-sed etiam fuit Uus homo agnouit naturam, animaduertiisse eligiem Dei fer cui iiD P0- genti amore subrisit, id eH, maximegaui lus se imaginem Deigesare, utpotE,iu-quit, quae humanae pulchritudinis meciem in aqua specularetur: hoe est. QMndo ho- quemadmodum in aqua cernitur forma aspicientis ita plane in apice mentis, veluti in ta ' fec lo mago cognostitur creatoris cum ergo homo ad mentis puritatem redierit, illico P hJicis es alem Dei popido eiusdemmat umbratione quandam in te cospiceret, dest non ita clare; sted adubrate ροtrias,in his quae extra Vsim versabam h tuhsuae valuit pulchritudinis secie a sicere. Ille praeterea c6sipicatus simile sibi sorma in seipso existente, velut in aqua, piae vi caeteta animae parti-- Ius sicuti pupin oculi, in qua se intueri poteri, non alitem in aliis corporis partibus, amauit eam, secuinq; congredi concupiuit, unum γtime feri: Natura vero illud, in quod tota serebat tur, nempe in Dei imaginem, cum congressum te ortarit, illi penestus sese implicuit, atque commiscuit. MER
18쪽
Quandoquidem selus homo ex uniuerss terrenis animantibus duplicis naturae censetur: mortalis quidem propter corpus: immortalis autem propter hominem ipsiim substantialem;immortalis enim est, cunctorumque arbitrium obtinet. Caetera vero viventia, quae mortalia
ssen, fato sit biecta patiuntur. Homo igitur harmonia sit-
perior extitit: in harmoniam vero lapsus, periclitatus, seruus essectus est. hic utriusque sexus foecunditate munitus ab eo, qui amborum sexuum sons est, vigil que s ctus ab eo, qui est vigilans, continetur, atque eius dominationi subiicitur.
Nima ad corpus di&υλ subobscinia describit, quatenus Anitrixeor,
ratem illius ad Grporis coniunFtionem habendam, fueuilam Ofenderet Erat,nuruit,homo harmonia superiorides,naturae ordine, nobi hiates praesantior corpore , ob naturalem tamen inclinat em, diuit Pγmandri mandatum, ad harmoniam inferiorein,id vi, ad corporis comertium defendit. Vtri-sendit naturae discrimen: anima enim caelitus mittitur, id ed. immediate a deo formatur: corpus vero ex elementa compaginatur: ex viros au- T cm N p rem sat , hac de causa mortalis dicitur, pariter π immortam: Solus, ru-q ut homo ex uniuersis terrenis animatibus duplicis naturae cesetur: mor- Homo est
lis quide propter corpus: immortalis aute propter homine ipsum sub- mortalis, de stantiale, itas anima quae es corpo fumasubstatials. In octauo dialogo F mandri immortesii. Muci im AC inam profiteri ridetur. Homo,inquit, secundum deum, ideR, 'mi ut o utpote corporale,sciam comprehendit, quatenus ad mundi imaginem geratus est. ad deum vero, ut incorporea substantiam,mente cosiurgit. ι autem amo interrogaretur risum tale animalesset desimendum omnino: Melius mellius, inquit, ominare 6 fili. D. lepio clarisii me de hac eadem materia disserit: Asclapius. Solu enim animal homo ait, & eius una pars simplex est, quae est diuinae uomo .st similitudinis forma; alia vero est humanum tegumentum. Deus enim pars Dei. hominem fecit, visusq; est ei pulcher, utpoth qui sit omnium bonitate plenissimus: amauit eum, ut diuinitatis suae partem. Quum igitur animaduerteret deus illam sui partem n5 posse omnium rerum esse diligenum, ni si eam mundano integumento contegeret; teXit eam corporea poli. 40mo, tales m omnes esse praecepit, ex utracs natura in unum confun-d si miscens * quantum satis eisse debuisset. Itaque hominem consormauit ex animi re corporis id est,ex ς terna,id eri immortali,ec mortali natura ; Vt animal ita confirmatum, utrim origini suae satisfacere possit, scinitari, atque orare coelestia,& aeterna,& incolere, atque gubernare terrena. Animal ergo homo, non quidem eo est minor, quod ex parte mor- Homo no est
tali sit; sed eo tarth aptius, csticaciusj compositus, ad certam rationem 'Vi
19쪽
Homo se n. da imago dei. Elementaeuelestia. Homo extraque parte Plenissimus. Vitaxterna
est merces bonorum. Animae eoi tu obtorium.
Homo nobi hor angelis. Dii curant lau
mortalitate auehu esse videatur: scilicet,quoniam utrumq; ubi ex viralmateria sustinere non potuisset, ex utraq; sormatus est, ut oc terrenomincultum,hdiuinitatis post et habere delectum. Effector enim mundi deus, Sc eorum quae insunt omnium limul cuncta gubernando, cum ipso homine gubernatore coposuit. Itaq; homo novit se, nouit A mundum. gratias agit deo, eius imaginem venerans,no ignarus se s hcundam esse imaginem dei, cuius sunt imagines duae,mundus scilicet,& liomo: unde em-citur, ut quoniam est ipsius una compago parte,qua ex anima,& sensit.&spiritu, atq; ratione, diuinus est, Veluti ex elementis superioribus, ascendere posse videatur in coetu : Parte Vero mundana,quae constat ex igne, re aqua N aere mortalis existat in terra; ne curae suae omnia mundana vidita desertam dimittat: sic enim humanitas ex parte diuina, 5c ex parte mortalis essecta est in corpore c5fistens.Etenim,ut homo ex utraq; parte possit esse plenissimus, quaternis eum Vtriusqi partis elementis animaduerte esse solviatu, manibus Pedibus viris binis, aliis 3 coloris ind-bris, quibus inferiori, id est telieno mundo deseruiat: illis vero partibus quatuor, sciatus ani mi, memoriae, atque prouidentiae, quarum ratione cuncta diuina norit, atque fiaspiciat. Porro haec quator Gosia elementa in x. Pl mandri lucidii,s explicat: Anima hominis, inquit, in hunc vehitur modum: metas in ratione, ratio in anima, artiuna in spiritu, spiritus in corpore. H mo itaque lic effectus consorinatusque, Ac tali ministerio, obsequioque praepontus, deum pth colendo, re di h 5c competenter in utroque dei voluntati parenti,exutus mundana custodia nexibusque mortalibus absolutus, superiori, id eu, nis parti, purus, sanctusque restituetur. haec est merces Pth sub deo, diligenterque cum mundo viventibus Secus autem erit animae obtortium collum habenti; sui erit m parti, quae mort lis est, inhaeret, quae non sinit partem diuinitatis agnoscere inuidensim mortalitati, malignitas. Ego enim tibi quasi praedicinans dixero, nullum
post nos habiturum delectum limplicem, qui est Philosophiae, quae sola est in cognoscenda diuinitate frequens obtutus, 5 sancta religio. Muluerum eam multisaria ratione confundunt in varias disciplinas, nec com prehensibiles, eam callida commentatione miscentes. Huc Mercuridi vaticiamum tam clare patet, cum no iro, Cr retroar tu temporibus, pura illa, diuinaes Phila-
sophia mulidum de eruerit, tantum nutu relictast opinisnum ingens confusis , H ex huc ipse ex timst Nil bibis udi ni, quandoquide cui credere debeas, i res. Frunt, inquit, post nos homines, sophistarum calliditate decepti, a vera, pura, sanctam philosophia auertentur. Itaq; deus hominem composuit ex utraque nariira, diuina, atque mortali: oc lic compositum per voluntatem dei, constitutum est esse meliorem d is, qui sunt ex sola immortalinatura formati, & omnium mortalium: propter quod homo diis co- natione est coniunctus, ipsos pio affectu, Sc sancta mente veneratur:
nq; pio affectu humana omnia respiciunt, atque custodiunt. Et iterum. Non immerito miraculo dignus est, qui maximus est, omnium deorum. Porro an mae immortalitarem lucidi sime depingit : Cum inquit, fuerit animae a corpore facta discessio, timc arbitrium examenque meriti eius uanilli et in summi daemonis potestatem: ouod proselloferi non posset si simuleum corpore alumi inte Iret. Revera,rt i βμιivngit, Pater omnium oc donainus, qui solus est omnia, hominem illuminat, qui veritatis claritate percepta, toto se sensu intelligentiae diuinae commiscct: cuius amore a Parte naturae,qua mortalis
20쪽
Lib. III. Cominent. IIII. ii De homi-
morialis est, Iiberatus, immortalitatis futurae concipit fiduciam. Et ad inpium lorrens, ait: Alius tuus o Asclepi medicinae primus inuentor, cui Μ ii Π templum consecratum est in monte Lybiae, circa littus crocodilorum, in quo eius iacet mundanus homo, id est, corpus; reliquus enim vel potius
totus, si est homo totus in sensu, vitae melior, remeauit in coelum. Ovid e&rius d potest ri Ohdim ad animae immortalitatem ruendam 8 Patet ergo ex re-nfima Mercury theologia, animam humanam immortalem esse: hominem , nousne ma opificis conflio, ex duplici conflare natura. Se tur textus. immortalis e Te ius opo/nim est, sicut dictum est, cunctorumque arbitrium obtinet: tum quiasiae KM subit uni ditioni, tum etiam, quia omnium poteRscientiam habere. Caetera Vero vimentia,quae mortalia sunt,fato subie sta patiuntur, quia cursui Uroru destr- Fatum ictum, magares habent liberi arbitrij facultarem: nam sapiens dominatur Uru. latius Sapiens do de to in Vmmandri dixi. Homo igitur harmonia superior: ideR,anima, quae minabitur mom est ordino, in harmoniam Iapis, nempe inferiorem, hoc eR, in corpus, Riixi Periclitatus, seruus effectus est: omne enim periculum ex materia connexu, O- Seruitus quae servitutis, molesta, ex commertio corpota manavit. hic utriusq; sexus foecim litate munitus,id m,procreandae prolis foecmiditate,atque abundantia donatus, ab eo, qui amborum sexuum fons est, ideR, a deo, vi paulo ante dixerat deum esse dii spsexus faecunditate pleru*mum: quod certe aperti e dilucidat in . clepio Deus inquit,est solus ut omnia: utriusque sexus foecundi Vter' custate plenissimus, semper volutatis suae praegnans: parit semper quidquid in dς' quid voluerit procreare: voluntas eius est bonitas omnis: haec eadem bonitaso tum rerum est ex diuinitate eius natura nata, Vt sint omnia sicut sunt, G suerunt, & futuris omnibus de hinc natura ex se nascendi sufficiat: haec est ratio, quomodo fiant omnia utriusque sexus. Impossibile est e- Poeciinditatis nim aliquod eme eorum animalium, quae sunt, in ecundum esse. Cum str- bonum. demst Hrimp sexus fecunditareplensimus, partim otii dem, quia Cr intelli tus aius, ars noluntas sunt Decundi,ve dixi in principissecundi P mandri , partim etiam
quia caereta praesar faecunditatem pariendi,procreandis: decet νnumquems nos mili tam foetibus, quam rirtutibus esse foecundum: hacsiquidem foecunditate V trie Pa tu, Vtri,us p sexus quihbet debet esse molitus nempe, ω voluntatis ebaritate, Cr rntellictus usit potentiae. Hratare: partus enim voluntaris,es amore ruresterius veris,neritas: Vigil Φ factus est Trictus αμ
ab eo, qui est vigilans, c5tinetur,ati eius dominationi subiicitur. Sane,no nitur. flum faecunditatis munere donatus eR bomo a suo opifice; γerumetia rigilandi gratia ab eo, qui perpetuὁ inuigilat suis operibus r No enim dormit, nes dormitat,qui evsodie saeti intereR enim hominis pervigilem esse, ne ignorantiae, aut i a vix fmnogra - Homo debet ius, a litat se, G sua, quae caelitu une issi concessa. Intestigere plane debet, quemad uitare. miatim a deo conditus sit, atque ab isto multa acceperit, cuius dominationi subieStus M, er natu rae, er gratiae muneribus ; ideoέ multum vi illi inuigilandum, ne gratus clarustat illisis cuius dominatione continetur. MERCURIUS.
Pymander. Id est, inquit, mysterium, quod in hanc τ
usque diem genus humanum latuit. Natura quippe homini sele immiscens, miraculum attulit, quod omnium miraculorum vincit admirationem. Nam cum septem il-