장음표시 사용
101쪽
eus , de relisi . domi . ωρ. recepimur , de pretii leg. cap. si Papa , eod. tit. in 6. Solebant & eonditores ecclesiarum lege sundationis , exemptionis demerendae causa, eceselum tedi apostolicae commendare , eae ultro certum centum onerre:& ideo Innocent. III. in d. cap. coin tutus ait non insolitum esse , nee n
vum , ut Pontifices, cum tabulas libertatis vel 'otectionis aliquibus ecclesiis indulgent, gratia accipiant censum gratis oblatum: ita Guillelmus Pius Dux Aquitaniae cluniacense monat orium eondidit in proprio allodio,& sedi apoli licae commendavit, constituto centu annuo decem lolidorum in lingula luiti a ;auctor ipi e in testamento laniationis , quod legitur in bibliotheca Cluniacensi dPre quinque un/um autem Romae ad limiua Apostolorum , ad lumiaaria ipsorum eontinuanda decem Iolidos praefati monsehi persolione , habeantque tuitiocem tu rum Apostolorum , atqhe Romanum Antistem des forem . Sic , Geraldus Comes Aures iacensis coenobium D. Petro posuit in proprio fundo, & eeulum le- di apostobeat dixit; odo Cluniacensis lib. a. vit. eiusdis Ueraldi, cap. 4. Romam refectus es, rei facuni insegne praedium beato Petro Apostolorum Priticisti, D to suemuitis totamento, delegavit, eum tantir rudelicet appendiciis, qua mauachis, quos ibidem eougregare διπον erat , ad omne stipendium is fuere posseut : ceu is quoque delegavit , qui ad urvam heati Petri auuuatim reddere tur. Nec omittendum, quod census a pii l smo Comite Romam secundo quoque anno deserri solebat, ut scribit idem Odo infra cap. i . Have Mi Iegem prae fixerat, ut fecundo semper amo ad sepulcrum Apostolorum racurreret, decemquefolidor ad proprium collum d eudenres , tamquam stinlex servus Domino suo quasi censum deferret . Sic & fundator Vindocinensis monacterii ra. solidos per annos singulo; B. Petro census nomine pendi voluit ; Goffrid. Vindocinensis
abbas, lib. i. epis . v Tempore pr.edecessortim nos,orum Romaua acclesia vel δε-hittim revisim duodecim scilicet solidos pee annum vix iuri habere potuit . Sic& Veeteliacense monasterium a Gerardo Comite oc Bertha eon: ibus fundatum , 8t B. Petro traditum sub censu annuo librae argenti ; Innocent. III. lib. I. epist. Iro. Ad indicium autem , tam Jurisiactionis Romana ec eme, quam libertatis ves , 5bram Muam argenti nolis no irisque successoribus annis bivgulis exfolis: s. Hires augiense monasterium in Germania construxit Adetherius Comes, ae exemptionis beneficium pro eo impetravit , constituto eeclesiae Roman T censu annuo unius nummi Byzantini , uti refert Trithemiuς, in chronic Hirsaugiens ex tabulis Henrici IV. anni 1 6. Super haec emula Comes saepσdictus apostolicum privilegium acquisivit , tonsititit , νι unus aureus , quem 'fantium dicimus , fustitis anuis Romam ad altare S. Petri ab abbate pro
Aicii monasterii in pascha mesu tkν . Sic & Comites de Hur mingen monasterium S. Michaeli posuerant in Elsatia, cui nomen Huguri Chonem,& a SDxto Papa libertate donari curaverunt , excepto camerat apostolicae annuo mar- motino, hoc eis denario aureo , ut narrat Albertus Argentinens. in chronic. Denique ecclesiae exemptae, aliae alios census privllant eccletiae Romanae, ut plurimum vero unciae auri: quam ob rem abbas MalmesburienIis, ut scribit
Petrus Blesensis, epist. 68. Viles, inquit, funt abbates di miseri , qui potestatem Discoporaem ymius nou exterminant, eum pro annua auri uncia pleuam a
sede Romaua posmi assequi libertatem . Non omnes tamen ecclesiae exemptae annuum apostolicae sedi censum cxsolvunt: nec omnes ecclesiae, quae sunt censuales mesesiae Romanae , eo ipso sunt exemptae: solutio enim census, quae fit
ecclesinae Romanae in signum protectionis , non solvit potestatem orditurii, sed ea tantum quae fit in lignum acceptae libertatis A d. cap. recepim M.
102쪽
Constit ab Angli, Mutus eccloae Romanae in signum devse ovis . Primum Ra mestu dictus, posea denarius S. Petri . miis censer collecta facta me a chidiaconam. Idem census genus tentatam in Gallia a Gregoris MLALios eeusus & eeelelia Romana recipit in sclitum devotionis , alios in signum subjectionis : non alio quam pietatis obsequio Angli per multa incula annuatim in singula capita Romanae sedi censum exsolverunt: idque genus tensus primum ultro inititutum ab Ina & Oisa Regibus Anglorum: unde primum dictum est Romescol, quasi Romanum vectigal; Matthaeus westmona-1feriensis ad ann. 727. Statutum es generali decreso, per totum resuum occidentalium Saxonum, in quo praedictus Ina regnabat , ut singMIis annis de sinstitis familiis denarius unus , qui Anglire Romescol anellatur, beato Petra m e etesiae Romana mitteretur. Et Anielmus CantuarienIis lib. 3. epis. 83. ad Gon dulium Rinentem Episcopum , qui Cantuarientis ecclesiae res eo exsulante eu-rabat: De debilis quae I sis , si σ disita de Remescor in his fuist, gaudis: & mox. Sed scitote, quia ego nec litteras , nec uliam legationem ab Amia solito habui, postquam a vobis isces , uisi quod per Tiberium mi/i mundatis υerbis o litteris, tiν eum de Romesent a uvarem . Vectigalis nomine venit pentitatio illa, etii inspecta origine nuda Ac limplex fuit eleemolyna, seu oblatio: unde eleemosynam Regis voeat Rogerus Hovedenus ad ann. κ26. Hae anno F hestem Cemes I iuulmensum eleemobnam Resis Ufredi detklit Romam. Eundem e sum posterior aetas denarium sanesti Petri vocitavit, ut observo ex epistola optimatum Angliae ad Innocentium I U. apud Matthaeum Paris. ad onn. ta s. Esse quidem non potes immemor mater illa illius gratisudinis, quam ei a lovge retroactis tν nribur menum Anglicanum impendit I roncedendo eidem, ad exaltationem fuam, oe conservati nem majorem ,subsidium decens, non modice frusti. Uum e tit per Me in:er erelisam ipsam re regnum praedictum foedus dii ctionis firmitis in retur. Quod quidem subsidi- processis temporis B. Petri δε- narius extiterit nuneupatum . Quae fuerit ratio huiusce census hoe argumento intelligi potest , quod olim Petri eathedra divisa in tres Pseudo pontifices, iadi vilis reditibus, Gratianus presbyter Romanus eos, ut loco cederent , perlua- fit, uni ex eis, Benedicto nomine, Tusculani Comitis filio, tamquam digni H , reditibus Anglicanis relictis 1, Utro Frisingensis lib. 6. chronte. cap. i 2. Hunc ni fere nium solum reclesiae religiosis quirim presbter Gratianus nomme videns, et loque pietatir, metri sua inmari do, animadvertens, praefatos viros ad is, eisque a feri Dina cedere pecania per Ur , Benedicto redituus Austiae, quia ma oris videbatur a Britatis esse, reliEctis. Hu iuste tensus pars cedebuRomano Pontifici in proprios sumptus , pars scholae Anglorum, 'ui Romam veligionis eausa adibant , ut ἰndieat Alexander I s. epist. 8. ad Guillelmum I. Rogeni Anglorum , quae ad eum scripta est pro exactione denarii S. Petri d m, ut bene nosti, δοnee Angli fideles erant , piae devotionis respectu ad c mitionem relisiems annuam pensionem v stolica sedi exhibebant , a pars Romano Pon:isci, pars recidiae Ducta Araria, qua vocatur schola AnglorMm , in usum fratrum deferebat M. Studuerunt Fcmifices , ut censu 3 iste bona Plinia ei pis gratia colligeretur, ideoque Gregorius VII. eidem Guillelmo Regi eo mendavit res D. Petri in Anglia , lib. r. epist. Io. Rebus vere S. Petri , quae in Aulia tollisuntur, se te ut tuis invigilare admenemus , se Ithera litari tuaeret tua committimus , ut piam oe propitium debitorem Petrum reperias. Quana
103쪽
, IURIS CANONICI , LIB. III. ra
to stulto suerit Regibus ipsi , ut census isse perlatueretur, abunde testatur epustola Canuti Regis , qua extat apud Uillelmum Malmesbur. a. de geli. Reg. Anglor. & Ingaphum in chronic. Croylaad. Nanc igitur cb: sor omnes Epι- fvos meos oe regni praepostos, ter fidem qxam mi ai deberis , o Deo, quatenus faciatis, ut antequam Iliam veniam , Omnia debita , quae se udum legem antiquam debemus, sint persitata, scilice: eleem Fua pro aratris , oe decima animaliam ipso anno μαι eatorum , denarii quos Eoinam ad sanctum Petrum debetis , hie ex tirlibus , si is ex υillis. Hibernia, Angliae regno adjecta, eundem centuria indixere Pontifices, eamque a barbaris, armiς evindicandam Henrico II. Anglorum Regi concessit Adrianus III. lal, o denario S. Petri, ut ait ipse, scripta ea de re epistola apud Matthaeum Paris ad anu. t Ii 33. Insulam illam ingrediaris , CT quae au nonorem Dei oe salutem illius terrae hectaverint eaequaris dio illius terrae populus te να at , er ficut Dominum venereIur, iure ecclesiarum ill lato tute ro permaumte , fulva beato Petro de sugulis domibus avntis Duius denaris pensone . Et cum Joannes An lorum Rex mille maicas steti ingorum annui census nomine promitῖν ecclesiis Romanae, hoe actum e. , salvo & illibato denario S. Petri e M indicium carem , ait ipse apud Matth. Paril. ad ann. iii 3. hujus uuinae erpetuae oblisatiouis σcontusonu et simus sub Tmtis , ut de tropriis ci Derialibtis reditibus u Iiris praedictorum roecorkin , ρώ omui ieret tio , Cr confaetudine, quae pro ipsis facere debemus , salias per omnia denariis B. Petri, ecclesia Romana mille mar- as fer iustorum perti at annuatim . Collectio autem denarii S. Petri solebat Idrm M tth. fieri per a Polaconos in quaque dioeceii. Ideo ne occasione huiusmodi collectae Vel monastis ecclesiis graves sint, eos hortatur Alexander III. cap. ea quae, de centib. Cum ad euna. ΠΠ- autem propter L. Petri visiturionem denariorum ecflesiam per archidiaconatus - Guillel. Br sms feceritis, et Aesar , vel paroerio nou er et s. Eandem ob causam Wiqoα to , lib. 9.niensis Episcopus excipiebat, se interrupisse priri criptionem iurium epileopalium Philipp. An- ad .ersus abbatem Eveshamiensem per receptionem, & procurationem archidia- ton in . parriconi, nec non per solutionem senariorum S. Petri, in valle de Evesham v 3. iit. I9. cap. audiris, de praefer t. quod scilicet solutio denarii S. Petri fieret archidia- cap. I. ,. i. cono. Sed quia archidiaconi segniores erant in curanda re recte: ue Romanae ,
misso es qua stor leu collestor in Angliam ex parte Pontificis, qui D. Petri censum colligeret, idque officii in Anglia functus Polydorus Virgilius , postea wellensis archidiaconus , ut ipse de se testis e t , lib. q. his . Anglic. Omnis Anglia Me tempore jud lectisol picto Is religioisis causa Romano Pontificipendit, domesita iis colla tim , o niammi illi aetextet Doeantve, utilio deuarii Petra, gnor ρ ut cius quaesor , quem non ini euter tolle lorem uuncupauι, ea igit e nos have olim quisetiram ali ot per aranos gestatis , ejusque muneris ob-aandi cauya primum tu miliam senimos. Sed hodie, proh dolor i Angli lo se avitam erga Romanam ecclesiam,& tuos Reges fidem prorsus expunxere, iatri si exemplo, lubiMO Rege regnoque , docuere quam lubriςa sit fides subditorum erga Principem , quae semel erga Deum ti ecclesiam Romanam defecit. Tentavit & Gregorius VII. idem census genus stibilire tu Gallia, & ne n vum videretur, id repetiit a Carolo Magno : qua de re extat eius epistola adlegatos missos in Gallias, quae est et r. lio. 8. Dice vim autem es omnibus Gaia iis , ω per veram Medientiam praeeipiendum , iat unaquaeque domus fallem unam denariam cuntiarim fleta: B. Petro , oe eum recognoscat patrem o pastorem suam, more aut quo. Nam Carolus Imperatis cur Iesitur in romo eius , qui in archiis ecel la B. Petri habetur in tribus locis auuuatim colligebat milia
O dueeutas libras ad se irium apsolici sedis , id est Muturari , apud δε- ῶαm S. Mariae . apud fanaum 2Didiam ; excepto Me , quod AuxNMis erropria deistisve siserebat. Sed res effectu earuit, & Gallia, ecclesiae Romanae alumna devotissima, ejuadem censualem se videri non tulit.
104쪽
Hispa ἰa, Borimis , Polenia , Sirilia, Nevolis, Anglia censuales eccloia R monae. Vectigal a B antinis Imperari Etis scita solitum Gelesiae R. - ,
1 finaravim a Leane Lonomacho.
N fimum devotionis & quam plures Christiani orbis Principes se & sua
I eum menda uni ecclesiae Romanae, & certam pecuniam census nomine sp ponderunt. Hispaniae Principes, ut quaque a Saracenis armis receperunt , pro partis sedi Romanae censum persolverunt, ut testatur Gregorius VII. lib. i. epist. . ad legatos sedis apostolisae in Hispania exis ientes Non latere vos en dimus , remώm Hispania ab auriquo proprii juris δεηcti Patri suis , o ad hielicet diu a pagariis sit occupatum, lege tamen justitiae non reacuata , nulli mortalium, sed fol. amylolicae ridi ex aequo petrinere . Hoc iure Alphonsus Dux Porrugalliae, Lucio II. eathedram Petri tenente , se heneficiarium ecclesiae Ro manae constituit, pacto censu annuo unciarum auri quatuor: & postquam Re gis titulum accepit ab Alexandro III. novum censum sibi & polletis imposuit, centum Byzantinorum, uti docet Innocent. III. lib. I. epis . ρς. ad Sanctum Regem Porrugalliaeu Sereuitarem Ressam volumus non latere, nys m r
aestir Mn.e memoria Lucii II. Nomaui Pontιticis reperisse , qtiod recolcndae memoriae A. pater tuus quatuor axri uncias anuunim Romanae excissae reus tuerit cen ater, ad quorum Iolutionem se, heredes suos in posterum obliga ι. Ceterum cum idem pater tuus usque ad te ora fel .cis memoriae A. Popae pria cessoris Molliri, Ducis essα nomine anellatus, ab codem meruit obtinere , ut tam las, quam eius heredar Regio nomine vocareutur. Ut autem idem pater tiaias ire fundiam Romanam ecclesiam matrem ogm honore debito praeveniret , uedemtionem , quam circa ipsam habebat, ostenseret in effectu, centum B antiis . annuatim Romana recisa ostituit ceu ales . Eodem iure & Berengarius Comes Barcinonensis, Taracone a Mauris recepta , ea obtulit eclleliae Romanae, moxque oblatam recepit, constituta peilone annua librarum argenti centum , uti ex diplomate prodidit Baronius tom. II. -al. σου ann. I COI. uum. 7. Non
alio jure Uratisi aus Dux Bohemiae, memor beneficii , quod ab Alexandro II acceperat, nempe iuris mitrae , quod lateo dari non consuevit , census nomino centum mareas aposlaticae sedi persolvit, tellatur Gregor. VII. lib. i. eps. 38. re lib. 2. eps. 7. Quid λ Casmirus Prineeps Poloniae, ex monacho Cluiliaeensi, dispentante Pontifice, in Paeoniae Regem creatus, ea lege , ut Poloni in gratiam aecepti beneficii in singula nobilium capita, singulis annis postoli sedi numum exsolverent, & comam is orbem instar monachorum attonderent,& diebus selemnibus palmarum lineam fasciam in stolae modum collo dependentem gestarem, ut narrat Cromerus lib. z. olim &. a Byzantinis Imperat ribus te lo Petri & Pauli Romae talenta tria cum dimidio de fiseo solvebantur, quia census genus patrimonium Apostolorumhvocabatur , & sublatum a Leone Iconomacho, auctor est C re nux in ejus ydistis num. 2I3. Tα δὲ
ruimoma quoque temptirum Romae Principibus Amsi sis c flaratorum , quae olim pengebantur talentorum trium m semis , in aerarisim γιticum conferes jussit . Alio jure Siciliae & Neapolis remum censum praestat ecclesiae Romanae, nem- .pe clientelae, & obsequii laudatis nomine : utrumque est seudum , dc benefi-eium ecclela Romanae, utriusque investituram , cum nomine di ornamenti regiis
105쪽
regiis ab Innoeent. II. extorsit Rogerus ; auctore otione Fritingens Kb. t. d.
6 . Friderie. cap. 28. Constantiae, & Friderim ejus filio , Siciliae, &. Neapo. 11s regna confirmavit Innocent. III. sub onere hominii ligii . & annuo eensu millelquislatorum Gelesae Romanae pensitando testis ipse lib. 2. Nise. 4 3.& ante Guillelmus I. Rex Siciliae , cum in extremis ageret, M. millia FI renorum Gnsus nomine sedi apostolieae dedit. Et Guillelmus II. ejus filius &sueeessor totidem milit, statim atque regni gubernacula cepit , Ioannes Sares.
r. epist. I sq. Obiit quoque miselmus Rex Siculus , cui successerunt filii seu
attre in regnum , alter m ducatum Apuliae , O in extremιs agens , 6o. millia
forinMum Iohanui Neapolitano tradi fecit ad usum domini ripae, filius quoquo qui ei successi in regnum totidem misit . Unde Innocent. IV. in east. ad amissatea, de Ientent. O re iudicat. λ 6. scribit, Stelliae regnum esse ipeciale mintrimonium B. Petri. Et Clemens UI. in Hem. pasoralis , eod. tit. Siciliae Regem ait esse suum I ium & vassallum . Regnum Angliae ecclesiae Roma
nae censuale constituit Ioannes Rex , in poenam nefariae eaedis Arturi ex fratre nepotis & mille mareas sterlingorum praeter denarium S. Petri annuatim sedc heredes deinceps ecclesiae Romanae exsoluturos spopondit; auctores sunt Maiathaeus Paris se Mathaeus Hethnonaster. ad ann. Iai 3. GviIle . Brito. lib. p.
Annatae fructus maiorum beneficiorum primi almi in i sum Rom. Pontificis . Aquo inventa . Annara ex privilegio vel con erudine Episcopis er Mehidiaeο-ms tributa, quod jus de rium meant . isu minata sne Iimonia laba exigi possint. Annata quando damnatae in Gallia .
CELEsRATUR & vectigalis pontificii genus, quod vulgus an natam v
eat: id tale est , ut primi anni fructus episeopatus, abbatiat, seu alteri beneficii, redant fisco apollolieo . Recens latis inventum, tamen, quod mireris, de auctore ambigitur i alii enim hoc adscribunt Bonifacio IX. alii altius repetunt aia Ioanne XXII. ait Platina in Bonifacio IX. Antiquius esse indicat Olliense, in cap. inter cetera, de syc. ordinar. ubi scribit aetate su is autem vixit circa annum I 26o. de an natis saepe reclamatum fuisse . Hoe iure usi sunt Pontifices, maxime in Analia, nee modo in episeo patibus , & abbatiis , sed & aliis in minoribus beneficiis . De Clemente U. auictor est Matthaeiaqwestmonaiteriensis ad annum i 3o . Ipse vero Paρa , videns insatiabilem quo--mdam Episcoporum Aratia avaritiam importuis postulantium primas vacantes Melesas per aunum in fruis diaresbus sibi concedi , advertensqκου quia quod μ-sulat inferior, potes oe superior, appropriavit sbi ipsi per bieunium omnes proventus ne primo iscantibus excisis iti A lia , vide icet de primo auuo tramos fracti s , tam de episcopalibus , abbatiis, prioratibus , praebendis , rectoriis, ct Ucariis , quam de ceteris minutis beneficiis . Hane consuetudinem Anglos in solis episeo patibus concessisse, in ceteris beneficiis non adeo lubdit Platina , Leo δε-pra laudato. Praeter Romanum Pontificem, etiam Episcopi, elicitis in eam rem pontifieiis reseriptis, beneficiorum vacantium fructus ad tempus, puta biennium, vel longius tempus sibi retinuere, ex iusta & necessaria causa, puta aeris alieni solvendi, ia egestatis ecclesiae sublevandae gratia , idque jam a temporibus
Innocentii III. cap. ut nostrum , ut ecclepasic. bene'. sue dimiuut. conser. cap.
rua nobis, de vita. signis east. Ii propter, de rescript. in o. eo. Ii tui eo Meseso, de praebend. eod. Hoc iure Tarraconensi Arcniepiscopo , ne intra septen- Tom. IX. L
106쪽
laque mihi haec regula esse in rebus h uscemodi
vium vaeatura beneficia tonserrentur, sed eorum reditus in aeris alieni luitio vem converterentur, permisit Innocent. III. decretali epistola , quae est 116. lib. i. Anno Christi 12 6. Innocent. IV. Bonifacio Cantuariens Archiepisco po fructus prioris anni beneficiorum per septennium vacaturorum in provincia Cantuariensi eonees sit , in solutionem aeris alieni Cantuariensis ecclesiae; rem iusius narrat Μatthaeus Winmonasteriens. paucis Μatthaeus Paris hem in uni versoriam o singulorum patronorum ecclesiarum Angl/a praejudicium nou modia om , gravamen , his diebus domino Cantuariens conesum est , ut obisntiones , she fructus unius anni beneficiorum , quae vacare eontigerint tu provincia Cantuariensi, eidem domino Cantuariens conferantur. Secutis temporibus fuere& quam plures alii Episcopi Angliae, qui fructus orimi anni vacantium beneficiorum , quaesitis pontificiis rescriptis , sibi gAscripserunt i & his exemplis Clementem V. pari iure usum in rem suam iam audistis ex Matthao We:tmonasteriensi . Archidiaconi quoque ex privilegio vel consuetudine fructus prioris anni minorum heneficiorum suos faciebant, quod ius deportum vocabant . Ex privilegio etiam vel consuetudine Episcopi, abbates , & alii pralati regulares , vel laeculares, fructus beneficiorum vaeantium jure caduci occupabant; de quo videatur eap. praesenti, de osse. ordinari in 6. An vero annatae sine simoniae labe exigi possint dubitatum , quia ex Lateranens concilio heneficia ecclesiasticasne diminutione conserri debent ; d. eap. ut nostrum . Et hoc iure eanonici ,& alii et ei fructus praebendarum leu beneficiorum statim a die adeptae possessionis lucrifaciunt; Ιnnocent. III. lib. 2. epist. 2 6. de canonico quodam
Uirdunensis ecclesiae: Iua vero d e iuvestiturae possessionem praebe idae habuit, ita quod recepit sipendia , oe in ossicio mini ratis. Sed ex consuetudine eas ferendas dici potest, quia iam olim in ecelosa Constantinopolitana , et ii ordinandus
quicquam ordinatori dare vetaretur, tamen ordinantis ministris quasdam consuetudines praebere ei licebat, dummodo unius anni emolumenta non excederent;
nov. Iu 'iniam r23. cap. i6. Uerum id genus vectigalis damnatum in concilio
Basiliensi , unde secuta pragmatica sanctio in Gallia. , CAP. XU. Ius caduci n bonis clericorum iandicatum a fummo Pontifice, oe Episcopis . V Ec TioALEM sibi fecere & Romani Pontifices intestatam eleri eorum
hereditarem, & eorum honis juro peculii occuparunt . Hoc iure in Anglicanum clerum invectus est Innocentius IV Matthaeus Hesimonasteriensis ad ann. I 246. Misit etiam dominus Pasta Maνium ad ulter ora, ut scilicet ιο-na sine testamento decedentium , sis Principum injuria , oe jactura in gremio fuae avreitiae a lacteretur, etiam se tormus propter imbecillitatem non potens , vel nolens loqui pro se relinqueret tesati eis, quae injuria oe leges dicitur eoutraι- re . Durum id visum est , & valde invidiolum e plerumque tamen Episcopi &clerici suum heredem habuero ecclesiam , & Casareae ipsse constitutiones , moriente Episcopo vel elerico sine herede ab intellato , bona ecclesiae detulere ei. si quis presbier, C. de Di . Or cleris re u . Iai. cap. I . Accessit synod. Agathensis can. 3. Epipoptis . qui filios aut nepotes non habuerit , alium suam ecclesiam non relinquat heredem, cau. Discostus I a. qu. I. inde deducto 3ure Eboracensis Archiepiscopus in Anglia intestatorum cleri rum hereditatem sibi vindicavit, comparato in eam rem pontificio privilegio ; Matthatuet Paris. ad ann. II XI. Eodem anno Rogerus Eboracenss Archiepiscopus diem clausi fu- premum Ia. kalendas decembris, qui adhuc civens a Papa Alexandro priυde-aium
107쪽
git m impetraverat, ut s clericus fua iurisdiftioni suppositus , vena In ta re mis testamentum conficeret , ct propriis manibus bima sua moriens non di iiiibtiiset , Archiepiscopus haberet facultatem injiciendi manus in bona desim Eii. Ex conluetudine 3n Cadurcens dioecesi, morientium clericorum bona Epi scopus omnino sua faciebat, donec Bego unus ex Episcopis id iuris remisit, retento annuo centu pro iure testandi , qui in hune diem annuatim in synodo exigitur. Eodem jure utebatur & Episcopus Tolosanus, sed id pacto dimisit; auctores mihi sunt Benedict. in cap. Raynutius, in verb. er uxorem, num. 26 At Guillel. de Cruce agnatus tu conterraneus notier in gesis Episcoporum
Letatis εν nunesis apostolicae fessis proeurationes debita vistatisias nomine .
Non uorum legatorum acerbi as in exigendis procurationibus p aliorum continentia .
LEGAT is & nunciis apostolicae sedis, ecclesas intra legationis provincias
luthrantibus, debentur procurationes, quae census nomine comprehendun tur, id est annonae ratione visitationis p cap. accedentes , de praeseripi. ev. mmissantia , cap. procurationes , de censb. Hae vero procurationes debentur in ania
nonis, seu victualibus, non in pecunia: sed legatorum avaritia & sordibus effectum, ut passim procurationes in nummarias exactiones converterentur , &legationis ossicium nihil aliud fere esset, quam pecuniae collectio, & quasi turpe eommercium . Hoc quasi iure Walo legatus quondam Innocentii III. in Anglia , a singulis ecclesiis eat hedralibus, & regularibus procurationis nomine o. solidos exegisse fertur; Mathaeus Paris A. C. I 2I6. Eodem tempore maiasi legatus exegit procurationes per rotam Angliam ab ecclesiis eathedralibtis ,
o domibus religiosis ; pro sngulis scilicet procurationibus quinquaginta solidos. Ita & Otho eiusdem Pontificis legatus in Anglia , a singulis conventualibus
ecclesiis duas marcas argenti procurationis nomine emunxit; auctor idem Mathaeus Paris. A. C. I 226. TMne idem Otho cepit ab omnibus ecclesis Aulliae conventualibus, nomine procurat ouis duas mareas argenti. Cillaretensibuς non pepercit Otho iste, quibus quiritantibus vetuit Gregorius IX. ne a Cisteretentibus procurationes pecuniarias exigeret, sed cibarias tantum . Rem narrat Mattvrus Paris. A. C. f 24 I. Iuoque anno legatus, ut pecuniae plus emungeret, apposuit re manum , ut a monachis Cisteretensis ordiuis suae aυaritiae satisfaceret, procurationes insanter exigendo. Sed ipsi viriliter contradicendo, curiam Romanam, miυ legiis fuis imitentes, ut contra hanc ἰmprobitatem impetrarent, amierunt , litteras eidem legato sub hac forma retortantes. Greeorius Discopus σαLegato Otroni m. Licet tιbι , si bene meminimus , nuper direxerimus scripta n Iira , ut liceat tibi de monaseriis Cisteretensis ordinis procurationes exigere mo- de alas, indulgentia concessa eidem ordini non ob ante: quia tamen non es in
tentionis xosrae , nee credimus esse ruae, ut contra ipsorum indulgentiam proe rationes ab eis pectinianae exigamur: mandamus quatenus cibis retularibus con reuius , absqMe esu caruium, eum ad eos accesseris , prout in praedicta indulgentia eoutinetur , procurationes pecuniarias ore ione litterarem hujusmodi non patiaris exigi ab eisdem. Quidὶ Martinus aliquot post annis legatus pontificius in Anglia , aut verius exactor, non argentum modo , sed & palefridos, ide'h nobiliore 3 equos , a praelatis extorsit, & morantes in praestatione suspendit. idem mihi teliis Matha: Paris. A. C. I aqq. Circa idem temus miser domi-
bi Hericus omdiuatur ad eam pertinea eccleViam in qua ordina
108쪽
nas invas Papa. Is fuit Innocentius IV. quemdam novum ἐκ AUG. pecuniae extortorem , magiserum videlicet Martinum , authenticum papale Afere tem , o habentem potesatem excommunicandi , fAspendendi , ρο multiplieii, εοtantati fua refflentes puniendi . Qua roboratus potestate fuspendit praelatos Anglia a collatione benefeiorum , donec υoluntaιi pastasi satisfactum fuistet , reditus ad opus clericorum fureum , o Gmsanguineorum postulanti . Indignam tamen judicabat aliquem reditum fusci re , nis rriginta marras , auι supra -- lentem , ne quisquilias colligere tantus vir videretur . Cepit igitur dinus maiaeser Martinus munera, praecipue paloridos raucupiscibiles, imperiosa exuere σextorquere a Zralatis , maxime a religiosis , praecipiens 'r litteras dissim illi ablati , vel illi priori , ut ei equos , quales decebas Aperialem domini Papa et
λeam in ere, transmitterent . Contradicentes autem , o eae sationes oe ea fas negarionis protendentes , etiam rationabiles , utpote abbatem de Malmesta
xia, O eriorem de Isteriona, suspendendo usque ad plenam satisfactionem graia ter puniiit . Ante Willelmus Eliensis Episcopus, Angliae eancellarius, & curator resni, Richardo I. in expeditione transmarina agente, idemque apo stolicae sedis legatus, quam gravis fuerit ecclesiis Anglicanis vix diei potest e procedebat mille & amplius equorum stipatu, maioribus ab ecclesiis & monasteriis hospitium exigebat, a minoribus redemptionem hostilii pecuniariam; Guilalelmus Neu gensis lib. 4. cap. I . Procedebat eum mille equis , O plerumque etiam numerosus. Legationis Da nomiis tirpitia a cunctis per Angliam exegit monaseriis . Et a minoribus quidem , quae pondus hospitii ferre non poterant , creta , id es Octo vel quinque marcarum furarma , redimi hospitia censuit 2 maia 1ο ibus vero iucumbebat velut tiram . De quo & Matthaeus Paris. A. C. Iror.
Ideo Hugo Conventre s Episcopus in epiliola , quam scripsit de dejectione praedicti Willelmi , non insipide ludens in crucem , quam is legationis iure per
Angliam pra ferebat, crucem illam signum redemptionis Ansicanae voeitat, apud Rogerum Hovedenum, eodem anno: Et Camuariam properavit , inquit, tit ibi, sit ut decebat , crucem ecciperet peregrinationis , m de veret crucem legationis , qEam per emum o dimidiAm anni pes mortem Papae Clementis in praejώH6am Romana erelisa , o detrimentam Anglicana portaverat o omnes enim ecelsus Anglia erua ilia redemit, id es ad redemptionem eouit, nee fuit aliquis immunis , qui cruris illius sigmata non semiret : si sorte alieHis Episcopi domum intraevit , ab eo scire 'teritis , quod centum , vel ducentarum marearum pretio sua confiserit procuraιis . Quam graves de se excitarint querelas & legati sedis apostolicae missi in Galliam Ob rerum suarum potius, quameeclesiarum euram , peridoneus testis est Im Canrotens. epist. I . ad Pascha Iem II. Cum enim , inquit , a latere Destro mittitis ad nos Cardinales vestros, ramquam filios aeterivos , quia in transitu apud nox, sicut non possum eurandarinare , sed me curanda prospicere t inde es quod multi praepositorum facta el dio lingtia ferire cutemes , dicunt sedem apostolicam non subditorum qaarere fanitatem , sed fuam , aut laterasium suorum quaerere commoditatam . His de causis imatos sedis apostolicae , tamquam flagellatores ecclesiarum, aerebiori sti- Io perstringit Ioannes Saresberiensis, Policratic. lib. I. cap. I 6. Sed nec legari sedis apostolice manus suas exeatiunt ab omni munere , qui interdum in pro
vinciis ta delaeehamur, ae s ad ecclesam flagellandam egressus sis Sathan a facie Domini, concutiunt angulos domus , ut prestemant filios , o filias ejus ,
ut languores. dolores animariam exraias m eruce, commovera o conturbans serram, us videantur habere quod sanari oporteat . Non defuere tamen quam
multi noc saeculo qui pontifieias Imationes summa eum laude gesserunt, & p vas omni labe manus e legationis suae provineius reportarunt. 1audatur Mariunus presbyter Cardinalis, apostolicae sedis legatus in Dacia , quod e legationa dera meus redierit, ut vix habuerit sumptum di equos uade domum rediret.
109쪽
Lati3atur & Gansfidus Camotensis Episcopus , & legatus sedis apostolieae in
Aquitania , quod legationis officium omnino suo sumptu exercuerit, & vel vialiora munuscula reiecerit; oculatus auctor est Bemauus Claraevallensis , lib. de considerat. ad Eugenium Dignum nune ad medium venire factum duleis meminiae Martini nostri. Nosti Me, sed an memineris unoro. Is Minalia presbire functus aliquando legatione is Dacia, tam pauper remeavis , ut paena expensis Θ equis defc entibus vix peremiset Florentiam. Et mox e Episcopum loquον Gaafridum Camotensem , qui legatis-m in partibus Aquitanis propriis sumptibus I renue adminiseratat , idque annos piares , rem loquor quam viri. e o eram mm eo in terra illa, eum a quodam presistero praesentatus illi esspiseis, quem - o Vocant flutatonem , percunctatus legatus quant; veniaris rnon accipis , inquit , nis receperia pretium , re rerinacit solidos quInque imisto verecundo . Et haec de cetabus spectatibus ad sua uin Pontificem, vel legatos apostolicae sedis .
110쪽
Episcopἰ a quo tempore erevere opibus . En theca quid sit . Opum Zarandarum sitiditim notatur in Episcopis. Discopi pauperIatis amantes. Discopalis dignitas hodie paupertatem ferre non valet. Ac T suus de censibus pontifieiis egimul, nune transeamus ad census episcopales. Sicuti enim episcopatus est apex& eulmen dignitarum , & Episcopis incumbit cura totius sacrae plebis, nec non viduarum , Orphanorum , & ceter rum egentium ; reipublicae valde interest, ut necessariae opes eis suppetant, quibus divnitatem tueri, ne paupertate vilescat , hospitalitatem in elericos , & earitatem in eg nos eoiere valeant . Pace semel parta ecclesiae, ea brevi opibuq abundavit, certatim confluentibus donis Prine istum ti privatorum fidelium . Huius rei praesens inter alia argumentum , quod in Ariminensi cone illo, Aquitani, Galli, & Britanni, qui interfuere Episcopi, a nonas de cellaria , id est metata , seu holpitia , quae a Constantio A ugusto ocserebamur , respuerunt, & suo iumptu se suosque alere maluerunt, adeoque tribus e Britannia Episcopis, oui t mi ores erant, pecuniam cibi utere. Severus a. lacrae hist. Ita missis per II ricum, Italiam, Africam, Hispanias, Galliasque masseris officialibas , acciti aut coacti quadrinsenti aliquanto amplius Occidentales Disopi Neim intim comenere , quibus omnibus annonas oe cellaria dare Impe ator praece erat : sed id nos is , id est Aquitanis , Gallis , ac Briar nis, A. decens et hi υι, reppὰ aris JU stilus, protriis Λmpi bus vivere maluerunt: tres renitim ex Brimnia imp a proprii, publico sunt , eum oblatam a cetorix collatiouem respuisseur: sanctius putantes Assicum gravare , quam singulos .