Antonii Dadini Alteserrae antecessoris olim Tolosani Opera omnia ... cura et sumptibus Michaelis Marotta .. Dissertationum juris canonici libri sex, quorum duo priores de adiutoribus episcoporum duo medii de sacris censibus duo ultimi de parochis, de

발행: 1777년

분량: 202페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

a lege dioeeesana exempta sint, tamen aliquid eulogiae nomine Episcopo ut of ferant voluit Pelagius in can. Eleutherius, I 8. qu. 2. Si vero uit tale reno terit, mediante te quid Episcopo ipse nomine eulogiae inerri debeat, inter ipsa monachos presbtertim volumus definiri . Moris etiam fuit, ut parochi se lemnioribus anni diebus ad episcopalem ecclesiam procederent, non sine oblatione, ut in sello pentecostes,& aliis; synodus Caletensis habita anno Dom. ioso. apud Orderie. Vitalem, lib. 3. Presbyteri semel in amo circa pentecosten , eum proces uibus fuis ad matrem ecclesam veniant, oe de singulis domitus cerae de narara , vel idem valens ad illuminandam ecclesam altari osserant .,Et Aniel mus Leodiensis , de gestis Leodiens. Pontific. cap. ult. Cum nedum in epise

pali cathedra, sed etiam tu rusicana qualibet parecbia illud ius Ni mater ericiosa defendat ; ut in majoribus folemnitatibus filiarum suarum frequentia υἰ retur, o honoretur ; quod se neglefium fuerit , judicio suorum onodalium iis

fua onodo vindicetis. Ex concit. Lateranensi habito sub Innoceol. III. praetre procurationem , & alia iura ordinaria , Episcopus poteli e*tra ordinem, ex tuasta & necessaria causa, deposcere moderatum auxilium , quod vocant caritativum subsidium s cap. conquerente, de osse. ordinar. cap. cum Aposuus, j. ρω-hibemus , de censb. extra g. vas electionis, eod. tit. luter commvues, Hem. unis. de exto . praelat. Inde dictum, quod cum caritate petendum si, non judiciaria cum invectione, ut ait can. I . concit. Cabillonens. II. can. cavendum, Io. qu.

t r. id est captis vadiis , seu pignoribus : quo pacto etiam ne presbyteri praculpa, seu deficto, ab Episcopis coerceantur, vetat can. I 8. eiusdem concilii Dictum es nobis , quod in quibusdam locis Discopi o Comites ab incestiss .

V ab his , qui decimas non dant , odios accipiant , o a presbyteris pro qui busdam nessistentiis , inter se pecuniam dividant, quia penitus abolendum decretamus. Non dispari formula oblativum aurum dicebatur, in eodice Thesdo ano , quod non canonis , vel indictionis, sed oblationis genere quodam a senatoribas exigebatur , & oblatio quae ineunte anno quasi ex voto Principi offerebatur ἰ l. tin. C. de talat. votor. lib. I 2. uti & oblatae dicuntur minuta aera, quae census nomine a colonis domino offeruntur , popularibus, oblies. Caritati vum vero subsid um poteli peti ab Episcopis ex gravi causa, puta urgentis aeris alieni ibi vendi gratia, si aliunde iolvi nequeat ex rebus ecclesiae , vel pro lumptu itineris ad comitatum Principis , vel ad limina Apostolorum. Peregrinationis tamen obtentu , ne domini a rusticis censum exactitent, prohibet synoduq Cabillonensis II. ean. o. Sunt quidam potentum , qui acquirendi census eratia sub praetextu Romani, liis Turo ei itineris multa acquirunt, mialtos pauperum opprimunt , o quis Iola cupiditate faciunt, orationum, setis Duct rtim locorum vi tatio uis ea a se facere videri assectant . Non amplius vero

quam semel hoc subsidium peti potest ; quia est onus suberindictitium & subsidiarium ; unde e luetudinem de secundis auxiliis suitulit Thomas Archiepiscopus Cantuariensis , acerrimus vindex libertatis eceseaastieae; auctor ipse epist. M. apud. Jo. Saresb. Domino vovimus inter retera , quia eo uetudinem de fricundis auxiliis, quam frater noser archidiaconus ecclesis immisit, defrueremus, ab ea relaxantes , liberantes recusas , sub anathemate prohibuimus , ne ulteri εab aliquo Misantur. m. IX.

122쪽

C A P. VIII.

Donat;on bas is monachos modus impositus . Ne rectis , re deeἰma monachis demur sis e eno Discopi. Ne monachi ecclesias resant pre se , sed peν vicari Mm , saluta ei congrua portione . Redemptio altarium , ea damnara isscantilio Claromontos .m ΟΥ eensuum genera par his & clerieis imposuere Episcopi , ut ipse in. 1 minum copia pene exhausta sit, & Episcopi in praetexendis honestis sordium suarum titulis laborarint . Eo ingenio inititutum quoddam vectigalis ge- nuq , quod redemptionem aItarium, seu ecclesiarum vocarunt , cujus origo ea fuit. Virtutis gratia, dum disciplina viguit , ingentes a monachis opes partae , tum ex fidelium donationibus , cum ex spoliis ecclesiarum . Quarra' multa viis suntur monasteria ab Episcopis ipsis condita de censu matricum ecclesiarum δPatrihus displicuit insanum Episcoporum studium in monachos, δe eis donandi modus impostus. Ne quis Episcopus, si forte monasterium adificaret, ampliusquam oui uouagesimam rerum ecclesae in dotem monasterii cavere valeat , eou-stituit Iynoetus Toletana IX. can bonae rei, I a. qu. a. Ae ne Episcopo liceat monasterium exaedificare in mersionem propriae ecclesae, επῶ ,-αλ-ω-u λαι serio νῆι, vetuit synodus Constantinopolitana , habita sub Adriano II. quae dicta est I. & II. can. 7. Ita & Iaici ecclesiarum incubatores decimas & e Mesas, s quando a se abdicarent, Iubentius etiam monasteriis donabant, quam suae matrici redderent: ideirco, ne decimas & ecclesias monachi a lateis sincipe rent sine consensu Episcoporum, edixit Urbanus II. ean. eouredato, ean. deciamas 39. I 6. qu. 7. Idemque Pontifex legem dedit, ne monachi per se eces e fias regerent, sed per vicarium , eui congrua & idonea de reditibus eeeIesiae portio dependeretur; eam one . 1 f. qu. a. & apud Ivonem Carnotens. epist. 69. Huiuςmodi ecclesiaς monasteriis datas, altaria voeabam , denominatione sumpta a digniori & nobiliori Prier & Episcopi erat in his vicarium initituere, quem perisnam voeabant, quia personam etaesiae sustinebat; Io. Saresber. Pol ieratie. lib. 7. eap. 37. Uri e σ insignis prudentia, s quis tor quocumqMe modo emisquisit altaria, ut quas ritu me hirico quotidianas hosias notis possit altar basammolare lant tamen sacerdotio dominari, atit smire altario, quI de altaris vivunt , re, ni topulus arguit , dicam luxuriantur, sed personatus quosdam imtroduxerunt , quorum iure ad alium onera, ad alium referuntW emoliamenta. Etitim episti r. Illos vero, a quibus monachi se praefatam quantitatem recepisse diacebant , asserebat iam dicta ecclesia non fuisse personas , sed conductos sacerdotes. Unde fle nonnullae dignitates ecclesasticae personatus dicuntur ἰ ev. ad aures , de reserim. ωρ. de malia, de praebend. Verum inde foeda, & simoniae labis non expers, consuetudo obrepsit, ut Episcopi novi census occasionem nacti e iure in stitutionis, cedente, uel decedente vicatio, non aliter alium instituerent, quam cerio pretio numerato, quod redemptionem altarium vocabant; Ivo Carnotens epist. ia. Multa enim inordinata feri video ἰn domo Dei , quae me torquent , maxime quod apud nos , qui altari non Ierviunt, de altari vivunt, a quo orei- legio eum eos ab errere velim movendo , increpando , excommknicando , alia is a me redimrae volunt sub nomine persena , sicut a praede Horibus meis ex pravam uetudine redemeriant. Et hane redemptionem altarium iam ante stilo notavit Gregor. VII. G. 4. epis. χχ. ad Hugonem Diensem Episcopum , & le- .gatum sedis apostolicae in Galliae Illud etero commune malum paene totius terrae, videlicet quod altaria vendunιur. Altarium redemptio dicebatur id genus eem

123쪽

sus, quod Episeopo Merebatur pro vicarii institutione, quia hoe eensu redime- Redemptis,hatur potestas ministrandi : eodem sensu redemptionem capitis & sectae , id est pro mercede, pensitationem pro commeatu Christianae Heseisionis inauditam dixit Tertullian. quod dicitu,

de iuga tu persecut. cap. Ιχ. Tanιa coItidie Mario augendo preoiciuntur reme levit te. 23. dia censuum , vectigalium , collationum , Iliscudiomm , nec umquam usque adhuc D per omnem ex Christiauis tale aliquid prospectum essi, sub aliquam riae rionem capi, is o terram possisse lae redigendis. Ita verba, redimere, pro temere promitti poenam luere, di- fesumis --xit Seneca 4. de benefici 36. Si exiguum es: dabo, non quia disno es , sed fltae mereedem quia premissi. Nee tamquam mundis dabo , sed 'verba redmam, ct aiarem mιhi dabhis ter pervellam : damno casigabo promittendi temeritatem . Et Paulus, tempus redi- ra et alii eo mere , Ephes. 3. Redimentes tempus , quoniam Mes mali Iuut, quod explanans dices habent, Augustinus de verta Apollol. sermon. 26. t Redimere, inquit, ι emptis, me es redemptionem quando aliquis sibi infert litem , perde aliquid , ut Deo vaces , non litibus , dabitis terrae, perde nummos, ut emas tibi quietem . Et redemptionis non ine , pro exactione quam lectio pecuniaria non semel usus eli R erus Hovedetius, in Richardo I. Omnes enim nem agnoscit ecclesas AugKa erux illa loquitur de cruce, quam praeserebat Willelmus Elu Auguli qua 'st.

ensis Episcopus , th legatus pontificius in Anglia redemit , id es ad redem- ς i. & ρχ. in

ptionem coegit . Et rurius: Invesum Richaesus Rex Anaeliae per aeris negotiis levitie. &iuis in P tota pro voluntate sua , rediit in Andegaviam , CT redemit omnes congruenter holitivos suos , id est ad redemptionem coegit. Hanc redemptionem altarium , Septuaginta, simoniae damnavit Urbanu, II. in concit. Arvernensi, ipsaque altaria monaste- λύαρα riis eonfirmavit si ea per 3o. vel 4o. annos possedistent k cam quavitum, I. qu. σε τῆς γῆς .3. cujus ecce verba: Quaestum es de Episcopis , qai altaria monaseriis data frequenter redimi compellebant pecunia οῦ quia quidam fimoniaca troiaιaris usus t Verba his in Galliarum partibMs iam diutius inolevit , ut ecclesia, vel decima , qua vul- collecta sunt gari vocabulo asia eos altaria nuncupautur , mouasteriis data , sapitis ab Di- variis ex lo- scopis Db palliata avaritia mendantur , mortuis nimirum seu muratis clericis , cis num. 3.quias personas meant. Nos, stactore Deo, venalitatem omnem tam ex rebus, quam homil. Io. al.

ex miniseriis revisasticis propellentes , hoc ulterius fieri auctoritate apostules , fe m. Iri . tu prohibemus ; sciat etiam praebendas e mura Ueuun Mar immicimur. Porra qua- anevd. cumque auar a , vel decimas ab annis triginsa re supra ob ha--οdι redemptione possedisse monasteria noscuntur , quiete deinceps, o sine molestia qualibearis tu enda firmamus. Huius instituti Ioeupletem testem habemus Goffridum Vindoeinensem, qui interfuit concilio, Γλ p. epis. ix. ad Uigerium Andegavensem Episcopum e sed quam primum eone illi sanctio ab Epii pis Gallieanis

delusa, uice redemptionit altarium , vicariis annuo censu indicto, sub nomine redemptionis vicariorum , de quo Episcopos acerbe increpat Vindoeinenss, eodem loco . uti missis , ut dicitur, presbieris vestris , omis ecclesia vestrae, quod dominus Papa Urbanus in Amerums rancilio praeceperat , ut DL feopi anuuum rensum habeant a monachis pro redemptione altarium a bene novis prudentia vestra non esse bonum , quia apostolisa sincerisata disponitur, ere eo prariam praedicare r bone Domine , vos tui ν- adfuistis remitio, G em intersu , qtii hujus 'rei eos nosco veritatem: redemptionem ecclesiarum, qua is flari vocabulo altaria nunctipamur, beatus vir ille Iimoniacam pravitatem vocavit , oe a solisa auctoritate damnavit . Illa tamen magica Iimoniaca pecunia aliqkando in trie ista, aliquando vero in quadraginta, at quando etiam in sexaginta annis fomebatuν se sopis e qui autem redemptionem altariam , qua iet pluribus annis

nonnis smia per vicarios fieri solebat , haeresim vocaυit, o condem uatat sub n

mine annui census pro redemptione vicariorum sim altarium , annuam pecuuiam extra udire dedo it, non praecepit e immo quoumque abbates re mouachi in e

insis sub redemptione vicarisrum tenuerant , ut quiste deinceps, σ με cuiu Iibet ex fione pecunia possiderent, beatorum Apostolorum Petri Pauli aucto risne frmauit. Unde dubitandum non est, polirema illa verba, quae Iesum

124쪽

in ealee eanonis questum e falis urique Disco rum censu stuum , quem meaibrim altaribus habere soliti sunt , esse adiecta commento Epii coporum , qui pereandi titulum & auEtoritatem qu rebant . Ne dubites, pravam hanc con suetudinem quae inoleverat, ut ecclesiae monasteriis datae annua distractione pro seriberentur, id est annuo censu redimeremur, adhue exagitavit Alexander H I. in eo it Turonensi: Nee prioratus , vel evellavia quaelibet monachistim aut Aeritorum ann a distrae ione Uendantur/ea' non satis, de simonia . Nec peculiaris fuit haee labes Episcoporum e sed & malo exemplo archidiaconi & decant suam secere, & a vicariis centum annuum pro redemptione milii lterii emunxere ; lo. Saresberi epist. 69. Memiuinitis autem vos per Alanum de milia archidiacemis re deeanis , incialibus Consentrensis ecclesiae scripta nostra misisse , ad emissiendam testiferam radicem smoniaca proitatis, qua in episcopatu Cie sinens de novo dicitur germinare: nam vicarii , ut in ecclesiis admittamur, Minguli Ia. denarios coguntur exsolvere, re hanc redempta quodammodo fac issicanis di I centia annuam mini 'is potius lathanae , quam ecclina solvere pensionem . me autem amplius feri δεώ anathemate piohibuimus, &e.

CAP. IX. Rect gal pro ἰntroitu facerdotiἰ, ἐμφανι erae . Coena aditialis seu aficialis ,

ἐνθρον ιοικόν . Thronus sedes episcopalis. VI x ulla pars suit muneris episcopalis , census & tueri expers. Iam olima elericis Episcopo exsolvebantur consuetudines, quae dicebantur, ἐυρανις κὰ , quod in ἐρ ηως ἐμφανείας pro insinuatione , seu admissione novi cleriei praeberentur, quae in ecclesia Constantinopolitana latitum seruntur , in ceteris v tantur; nov. Iustin. 36. I 2 r. cap. I 6. In ecclesia Carnotensi non dispar suit conluetudo , ut canonici pro ingremi aliqn id aeris persolverent decano & eant ri , quam aegre tulit Ivo Carnotensis Episcopus et sed hinstra eam eonvellere studuit, quod illi Romanae consuetudinis exemplo sese tuerentur ; testis ipse , epist. I 33. Si qxa autem adhMe sunt, qua pro consuetudiue antistia ρώblice exiis eant dreamus o tantor, ct alii mimViri ab his qui ea uici fiunι , me covir dicente o persequente, Romana reclina conserudiue se defendunt , in qua di--ni, cubicularios o mini res scri palatii multa exigere a consecratis Episcopis, vel abbatibus, quae elutionis, vel benedictionis nomine palliantiar , tum nee e timus , nec eharta gratis ibi, ut Mant , habeatur . Solebat & apud Gentiles pecunia praestitari pro introitu sacerdotii ; Sueton. in Claudio cap. s. Sesertium o sies pro introitti nota sacerdotii coasitis impendere. Solemne te epulum a canonicis pro institutione dari solitum , pathis vel pastelli nomine , quod veti

Iacobus, de smonia. Solebant & pallus seu prandia pro ingressu religionis exstatuto , vel consuetudine exhiberi , quae sublata ab Urbano IV. in extra g. sane , de smon. de hae etiam a Paganismo est quod repetamus e celeberrimi enim moris suit, ut initio sacerdotii festiva ecena Pontificibus praeberetur, aditialis dicta , quod in aditu de auspicio honoris pararetur , Plinius lib. Io. cap. ΣΟ. Pavonem cibι gratia Roma primus oecidit dirator Hortensius adisiali cana . facerdotii. Et idem lib. 29. eap. 4. Genita t Mana eat uti res divina fit, s in εαnis Deum etiamniam ponitur catulina, ad tialibus quidem epulis celebrem Disse , Plauti fabula indicio favi. Alii adii etalem sorte quod nabeatur quasi a1. Detio & aceessio muneris; Seneca epist. 93. Et tricies tamen H. x adjiciales

125쪽

IURII CANONICI, LIB. IV.

-H reprehensonem effugit. Non enim luxuria , sed impense solemnis est. Quam sumptuosae essent initiales epulat Pontificum ex hoe loco intelligis : idem & ex ipsis Ponii fieum tabulis insinuat Maero.lib. 3. Satum l. cap. 9. Ante diem nonum lati as septembris, quo die Lentulus flamen Martialis in Juratus est, domus ornata Dit, triclinia lectis ebumeis strata fuerant, duobus tricliniis Pomti βι es e uerunt . Ex consuetudine etiam Episcopi ipsi Patriarchae persolumbant ἐι θρονιωπικόν, υπερ ἐνυονι- ῶ pro adeptιone thronis a. nov. 123. e p. 3. nam sedes epileopalis thronus vocatur ἔ Clemens Romanus lib. 2. conit. cap.

7 κωθω I. μέσοι ὀ - Ε σκ-ου θρόν o in medio positus si Episcopi tbramus. CAP. X. D scopalis iuν sdictio , reclina sub mmuo censu concedi sonitae. Idem Inhaillitiis O praeposituris regiis .m ' TAT is vitio moribus in peius labentibus mala etiam eonsuetudo I - . levit, ut Episcopi vices suas, id est episcopalem iurisdictionem, decanis

seu archipreςbyteris sub annuo censu mandarent: quod mereaturae genus, ut illicitum te simoniacum sustulit Alexander III. repetita sanctione in Lateranenensi &Turonensi concit. cap. I. I. ne praelat. v c. suas. Optima ratione , ea nimirum , quod ecclesia Ilio iurisdictio , eum si spiritualis , de in rebus spiritualibus ae inter personas spirituales versetur, non eadit in commercium, & annui census redemptionem serre non potest . Ex eodem traduce subortum , ut Episcopi decanatus, & archidiaconatus , & alia iurisdictionis eeelesialticae miniis steria, ejusdemque proventus tamquam praediarios fructus ad firmam , id est sub certo & fixo reditu , loearent, quae districte vetuit, concit. Londinense habitum anno i 237. praeside Othone, Apostoli eae Sedis Legato in Anglia, apud Matthaeum Paris in haec verba : Quare flatuendo δἰ rictius prohibemus , ne dignitates vel osscia , puta deeanatus vel archidiaconatus , his proventus , reeloostea vel Diritualis iurisdictionis exercisio , sis ex paenitentia, vel σι- rari , seu aliis fueramentis quibuslibet venientes , ad firmam de retero nialatenus eon edamur. Unde haec Iabes in ecclesiam exilierit, si quaeris, nempe e republica , ut pleraque alia vitia saevo contagio e republica in eeelesiam irrepsere. Eadem scilicet aetate bailli viae & praepoliturae forenses passim a Principibus sub annuo censu redimi seu locari solebant ; Rosterus Hove nus in Richardor Iulerim Richardus Rex Austiae peractis negotiis suis in Pisimia , pro istunt re sua , rediit in Andegaviam , o redemit omnes baillivos suos , id est ad redemptionem coegit: nec hanc scedam luem effugit Gallia, ut intelligitur ex legibus , quas dedit Ludovicus IX. anno Ia 36. post reditum ex transm rina expeditione , studiis converse ad eomponendas res Galliae , quae extantaeud Willelmum de Nangis .' Iurabunt , quod etiam in tenditionibus ballii-warum , redituum , vel aliarum rerum udirarum , partem non habebunt . Eius dem saeculi proprium & vitium fuit, ut Episcopi ecclesias passim non in tit Ium idonei et personis conferrent, sed eas ad firmam darent sub annuo censu equod vetuit concit. Turonens. ωρ. 'oniam , d. tit. ne natat. vices suas. E res erupit , ut nedum ecclesiae sub annuo censu locarentur, sed etiam amot priore, alii plus licenti addicerentur; Continuator Bedae lita rarap. 2 . Refluas adhue σ in dies augetur hujusce dedecoris calamitas, ut oe Gilia, ct ecclesiape ionibus supponantur , σ ne Me quidem perpretia ex attonum fide , sed qui cumque plus obtulerint, statim pactis initis prioribus , talmam habeant . Ali-

quinta & callido conlilio habe ui unam ecclesiam in titulum, alia dabatur ia

126쪽

et et D Is SERTATIONUM

firmam perperiam, alii ut titulari depacto modico censu annuo, ne vaeationi loeus fieret , Db incompatibilitatem duorum beneficiorum , si utrumque habestiatur in titulum; Matthaeus Paris. ex Londinens concilio modo laudato: Asiem hi audivimus muιlissa , quia vacarete pingui rectura , quam quidam optabat habere , nec tamen audebat eam recipere ut persona ς ne aliis ipso jure beneficiis Ma obι inuit priuaretur ; eauiae procuravis, ut eccles a illa Jibi ad firmam rem petuo traderetur ; ita quod modictim quid inde fitieret alii nuemiue personattis , Fbique icium reliquum retineret . Quo dante ea am edicto saluimtis , tit in tua ves in parte ad firmam alicui sub quocumq- tιlore in beneficium confer in , cassum σ inane fore peiatus decernentes , se contra fuerit attentatum .

C A P. XI.

Ecclesiis novus census imponi non potest, vel antiqMus fugeri . Natrici reel Ita census debestir a filialibus eccusis o louor pro censu, ves pro fetido. Hi

ratus regulares praesunt censem mayri monamrio .EC C L E s r m solent & ab Episcopis concedi monasteriis & ali: locis piis

sub certo annuo censu ; nec ex eo contrahitur simonia , quia is census non compendii causa imponitur, sed in sagnum iubjectionis ; eap. constitutus , cap. cum venerabilis , de relis s. domib. cap. putoralis, de donat. Verum mnia stituto semel censu, novus non potest imponi, vel antiquus augeri I ex concit. Lateranens , cap. prohibemus , de censib. ωρ. praeterea P. de transat . cap. ρο- soralis , da his qMae funt a prati . , ne eo en capitul. ea . taea nes II. de iurejurand. & apud Innocent. III. lib. I. epist. Io . Et res cr ecclesiae non potest ecelesiam suam constituere centu alem , sine coii sensu dioecesini Episeopi; cap. praeterea, cap. cum clerici , de ceu . quia servitutem ecclesiae imponere non potest, qui nudum ministerium & nudam rerum ecclesiae Ir curationem habet ; ean. s privatum, I 2. qu. t I. Novellae etiam . ecelesiae in sinu seu Gnibus matrieis ecclesiae ex causa aedificari possunt, ita ut competens in ea honor , pro lacultate loci, matrici servetur ; cap. ad alid sentiam 3. de eccles adia feand. id est ut modicus census super ea reservetur matriel, in argumentum

subiectionis , ut recte intertretatur glosa hie : non incongrue honor pro censu Ec pensione accipitur , quod non modo utilem praestationem , sed etiam hon rem & obsequium contineat. Unde & passim seudum honor vocatur ἔ R bertus Montentis in chremie. Carast autem hi honoris, scilicet Ambinam ten .at de Rege Hemiso . Et Gofridus Vindocinensis lib. s. epist. 17. Deus , qui prem si vos unorem Credemensem habere . Et latiori spoifieatione honor, pro Meemosvna , vel pro munere, aut stipendio canonico; Hieronymus ad t Ageruchiam Honor autem in praesentia, um , vel pro eleemosyna vel pro munere ac

ripiιών, ut es illud: presbteri dupliei honore digni habeantur et quod luminum Et ex priori epistola Pauli ad Timotheum . Nec novum est , filiales ecclesias

matri ei, e cujus sinu delibatae, censum praestare : ita Theodoricus Monasterie sis Episcopus in Germania, Geteliam S. Pauli exadificavit , & novem ecclesias adiecit, ea lege, ut matriei censum selverent; de quo Albertus Κrannius i dig. metropol. cap. q. Fundat it ecclutam S. Pauli se deditque Iratribus vovem e Hesios , deinceps ab itis conferendor , sed qua eo am solverent matrici ea pitulo . Et Adelialdus Turoneniis Episcopus oratorium potuit in villa ecclesiae regio beneficio datae , in Remens dioeces, non sine . 'entu Hinemari Remen.

st Episcopi, ea conditione, auctor est Flodoardus , la. Remens hist. cap.

127쪽

3ors CANONICI , LIB. IV. ros

peti inet ad censum pecuniarium, sed etiam alia iura honoraria eomprehendit , qualia sunt ius praesentationis, ut constat ex ipso evit. ad audientiam, & nor processis is, & litaniae, qni matrici debetur in argumentum subiectioni et e p. atiditis, de praescript. cap. eum impe , de sentem. O re judicat. Anselmus Leodienus de gestis Pontis Leodiens. cap. ult. Cum nedum in episcopali euth dra , sed effiam .n rusticana qualibet parochia illud ius sibi mater ereissa desendat , ut in majoribus solemnitatibus Iliarαm suarum fre-entia visitetur re ho--reeue : Oxod si negle tum fuerit judicio suorum onodalium in sua Dnοδε υim

dicetur . Eodem iure prioratus segulares , quos cellas seu obedientias vocant , monasterio ex quo pendent annuum censum praeitant in signum subiectionis, ut Cluniacense monasterium , quod e cella Gigniaeensis surrexit in caput ordinis, a Bemone abbate Gigniacens landatum ea lage , ut Gigniacendi monasterio

censum annuum decem & duorum denariorum perisiveret; Sigebertus in chro nie. ad ann. 9I2. Berno abbas moriturus, Odouem olim mUictim consei. uit abbatem Clunιaeesis ex bii , ea conditione , AEt ecclesia Cluniacenses solveret annuatim ecclesa Glan acensi cerasum Hodecim denariorum . Prioratus' etiam abbati debent metatum & sumptum: hoc iure Goffridus Vindocinenta ahbas manadat priori Credonenti uni e suis, ut Andegaviam proslaiscenti pro rebus eceleasiae tuendis expensam paret , lib. epist. 36. Hoc vobis curaυi radicere, quos ad expensas faciendos paratos de erio de ero invenire . Et ita in hune diem prioratus Cluniaecnsium ti Cisteretensum censum annuum exsolvunt prinei' monasterio in signum subjectionis . de quo Chopin. a. de sacri polit. tit. 3.

Viscopi in Hismisa, praeter tertiam deeimarum a vicanis ecclesiis, quid piam exigere sole ant pro regiis inquisitionibus, donee id vetitum est conaei l. Tolet. XVI. ean. 4. can. unio, Io. u. 3. Quae esset ratio huiusce ex ctionis, quae regiarum inquisitionum nomine iactatur, quaerebam olim cum te gerem Cadurci pro cathedra vacante , interpretando titulum de eensibus : ae primum tentavi, an id esset itipendii genus , quod ab Episcopis excogitatum esset, pro sumptu inquisitionum , seu cognitionum causarum , quae quandoque eis a prineim extra ordinem demandabantur: aderat coniecturae adminieulum , ruod id moris apud Hispanos fuisse constabat, ut Episcopi mandatas a Principe e reis maiestatis cognitiones non detrectarent ἔ ex conci l. Toletan. IV. can. 3o. Saepe Principes contra quoslibet majesatis obnoxios facerdotibus nescita sua eommittunt , c. can. saepe , 13. qu. 8. nec id peculiare Hispanis, sed & apud Siculos idem ulu notum obiervabam, ex eap. in anchiepiscopatu , de raptoribus quae eum sne sumptu expediri non possent , velle eveniebat , ut Episcopi a clericis subsidium peterent regiarum inquisitionum nomine i sed re agitata aliter visum est , non aliud scilicet suisse istud stipendii genus. quam industionem fisci, quae Epit copiis imponebatur , cujus eollatio ab Episcopis reiiciebatur in

elerum : nee enim inauditum inquisitionis nomen pro exactione publica, ut in decreto excommunicationis promulgato a Gregorio IX. eonira Fridericum II. apud Matthaeum Paris. in Henrico III. & Alberi. Κrinthium lib. 7. metropol. cap. 32. Item excommunicam- r a Gematietamur eundem pro eo a

128쪽

tiam iis uistionem fuerunt fere senis onmibus Doliata . Et inquirere proprium

est verbum quaesturae publicae pecuniae ; Pomponius in La. 22. de orisim j Hs si sores dicti ab eo, quod inquirendae ervandae pecuniae causa crea. νti erant i unde idem verbum pertinet ad exactionem jurium episcopalium; Ralpertus de catib. monaeler. S. Galli cap. I. apud Goliastum e Post haec vero

Sidonius Constantietis praeful, instigantibus praefatis Comitibus, ea it inqtiire re monaseriam nostrum , o in pote latem elis matus redigere . Et si modus colligendi inquilitiones regias spectetur, in Gallia pariter suae ab ecclesiis Regi erogabantur pecuniae , non aliter quam per ipsos Episcopos legebantur , &eorum opera fisco inferebantur, vel apud dominicos irrisios deponebantur ; Carolus Calvus in capitulis , tit. 42. ubi de coniecto, seu contributione pro Normannis constituta e De omnibus vero ecclesiis unusquisque Discopus , vel alba

de Da folummodo potesate accipiant de presbyteris a quoctimque plurimum foliados V. et de unoquoque juxta quod posibile fuerit, ita ut a quo plurimtim Hsolidos, a quo minimum quatuor denarios. Et continuator Aimoin. lib. q. cap. 3.

ubi de collatione pecuniae ab eccleiiis facta, pro sumptu itineris Caroli simpliacis Romam euocati a sum. Pontifice . Et unusquisque Episcopus de prooteris fua paroe aiae , fecundum qhod cuique possibile erat , a quo plurimum quinque solidos , a quo mi limum quatuor denarios Di vi de busulis presbieris acci

perent , o nuntiis dominicis re gerent . Et alio loco regium , dicitur functi nis seu pensitationis genus, quod advocati ecclesiarum, tamquam a propriis ruinsicis , ab ecclesiis corrodebant ἱ cap. praeterea Σῖ. de iure patronat. sorte quod id exigeretur ab ipsis advocatis ecclesiarum in rem fici , vel saltem exactioni praeferretur nomen Regis, levandae invidiae causa. Hoc autem Toletano canonen cn sublatum est onus regiarum inquisitionum, sed parochis remissum & omni no reiemam in Episcopos, ut patet ex oratione Egicae Regis , concilio praefixa , in haec verba e Nam hoc honorificentia vestra promulgare curalit , ut nemo Episcoporum pro regiis iisquisisAntias exhibendis , paro italium ecclesarum

iura contingat , uec quascunque exinde inquisitiones aut evectiones exigere audeat:

fu de praediis suarum fedium regis culmini solita perqui itionum obsequia deferat , nihilque de rebus earumdem parochialium ecclesiarum causa sipendii eriuspiam dare praesumat.

CAP. XIII.

Censes a Gothis Impostas Romano Pont ei recepta Italia, retentus ab Imper risib. Remissus Agathon. Papa a Confantino Agonato. Ni dia a Rom. Pomessibus initis pontificatus Iactata in utilius. ECCLEsrx Romana mater ecclesiarum . domina gentium , etsi pretioso Christi sanguine redempta, Barbarorum sese censualem & servam esse ingemuit. Regibus Gothis Arianis Italiae incubantibus ipsi Romani Pontifices eis Iectionis e firmationem a Prineipe, etsi ἐπι δκω , petere compulsi sunt, eam. que magna vi pecuniae redimere Cassiodor. lib. 8. v M. I . Italia a Gothis recepta ecclesia Romana libertatis damnum non eluxit, de Iustinianus ipse exis actis Barbaris, barbarico iure usus est, Ie ius confirmandi electos Pontifices , eoque nomine pecuniam exigendi semel a Gothis constitutum asseruit . Hane conluetudinem subiit ipse Gregorius I. a Mauritio Imperatore , de quo non tacuit in psalmum 3. poenitentialem e Hoc es, i uam, hoess, quae isto nascentis ecessa rudimenta temavit, o ante alias hareses prima apparuis , cujus

129쪽

1 Is CANONICI, LIB. IV. gos

arrarIs vesan a , licet ea rarare damnata fuerit , postea tamen in elusa germin. pestifero pialutavit e noris vero maxime imparibus malitia fua virus exercuis . totitis acclisia pacem schismatica infestati e turbaυir e concitauit enim ad viros et lesam Dei non solum inu merabilem populi multitudinem , verum etiatam regiam , si fas est duere , potesatem : Mulla enim ratio suit , in imo Reges habeatur qui destruis ρωius quam regat imperium, quoscumque habere

potes peruerstatis sua socios , oris a Mufortio Christi efficit alte. , qui turpissi mi Leel etiρiaitata Plectus non m Christi captivam cupit abducere , oe palionis Domi uisa facramentum ausu temerario conteudit macuare t rectiqiam quippe, quam sui favianis pretio redemptam Salvator noster voluit esse tiberam , lauaiae , potesatis regis jura trausce ens , facere metatur ancillam e quanto melius fores ibi dominam suam esse agnoscere , eique religiosorum Principum exempla dea otiovis obsequium exhibere, nec contra Deum fastum extendere dominatiouis, a quo fui uominiam accepit potesatis. In tantum sua re me ιtatem extenesit -- fauiae, Mi caput omnitim ecclesiarum Romanam eccleyiam Iibi taudiret in domina gentium terreuae ius potestatis usurpet. Nihilo mauioribus conditionibus pontificatum suscepere eum secuti Pontifices, donec, postulante Agathone, Constantinus Pogonatus pensitationem, quae pro confirmatione Medii exigebatur ,

remisit, salvo iure confirmationis; Anastasius in Agathone d me suscepte di-lem iussionem fecundum suam 'sulatio em, ut furest , ter quam relevata es tiantitas , qua Uita erat dari pro ordinatione rivi; eis Iocienda e se tamen , t se contigerit post ejus transiit Aeetionem fieri , non debeat ordinari qui ele Elus Derit, nis prius decret Am generale tuo ducatur in resiam tiriam Detinuum antiqtiam e fuetudinem , ct cum ejus felevtia σ.j in re debeat o/dinatis ρ, venire . Quae ad verbum transtulit Gratianus in esu. Agatho , 6'. diu. Hoeonere soluti Romani Pontifices, ultro ipsi pontificatus auspicia , iactat:s in plebem missilibus in hune diem celebrarunt οῦ ce quo censorio stilo Bernarduq lib. q. de consderat. ad Eugen. Papam e siuale es , quia de L liis erilesiarum

emiantur, qtii dicunt tibi. euge, euge e pauperum vita in plateis divinum femi natur, arsen um cat in isto, accurritis undique , tollit iliud non pauperior, sed fortior, aut qui forte citus procucurrit; a te tamen mos , ves poticis morsi a non coepit, in te utinam donat.

Farmiso fere fundatori ecclesia praestatur Munus census ex fundatione , ω eominiuetudine : eidem debetur vita subsidium si ea iapsus sit in eoestatem . Aia iocato eoAesa pariter debetur an aes censas o fundatione , wι consuetudine. IU R E primaevo patronus seu fundator ecclesiae nihil iuris habuit preter pr tessionit aditum , qui Christianis omnibus in commune debetur ; ean. Hamentis, eam. Fr semius, 16. qu. 7. quod ita intelligendum , ut quod ceteris tu commune, id est in turba, patet, fundatoribus detur eum aliqua dignitate &honoris p Togativa , ut olim a nobis observatum in libro de Ducibus & C mitibus . Postea ius prasentandi clericos patronis datum , quod primum introinductum ex novilla Iustiniani 37. eo. a. ρο εχ q. east. I 8. Sed serius comprob tum a Pontificibus, videlicet non ante conci l. Toletan. ' IX. can.2. ean. dere nimus , ελ qu. . Iisdem fere initiis invaluit usus , ut patroni ferrent annuum censum, vel partem oblationum , quae solemnioribus diebus ofkrrentur , quod e consuetudine in ius transiit, si lege laudationis id actum esset, ex constit Iicae Pelagii, ean. Elatitherias ,r8. qu. a. di si census modum non excede.

130쪽

rat , ex eontil. Bracar. II. can. 6. ran. se quis basilicam , de cimisere..d . r. Unde hoe iure patroni ecclesiarum nihil possunt exigere , praeter antiquos &moderatos redituq a dia celano Episcopo ab initio constitutos ; ita ut ii quid aliud exegerint excommunicationis vinculo obligentur ἰ cap. praeterea ar. de jure parro rat. cap. cum Bert udus, de semor. T re judicat. Hac ratione novaseonluetudines , leu pensitationes , que a conditoribu a monallerii ab initio minime pacte erant, exigi quiritatur Gostrid. Vindocinensis abbas. lib. s. epist. ro. ad Guillelmum Ducem Aquitania e Hane ad praesens remuneratio vem quaero, ut conoeta diues seu exaetiones , quas terris nybis Uxpositi vesci violenter impresserunt , quas rameu terras religios Principes praedecessores vori mou i rii nostri fundatores absque 'fuctuuiis , vel qualibet exactiiove douavemur, Deo oe lora uo o relinquatis sire. Si tamen patronus casu in egestatein lapsus si , alimoniam , & vitae subsidium ab ecclesia petere non prohibetur ean. e tra , can. qtιicumgrie, I s. qu. 7. oe cap. uobis, de jur. patrauat. Hoc nomine Philippus Auguiliis, in patronu, & fundator ecclesiarum Galliae , fisto belli sumptibus exhaudo, subadium pecuniarium a clero Remenii expetiit, renuente cle

ro , hoc colore , quos obsequium precum , non centum deberet; de quo G vitilelmus Brito lib. i. Philippid.

Tempore cujxsdam suerex Rex prodigus aeris, Ctim res ex seret utimerare sipeta a m ttis , Clerum Reme em p iit, scriptoque meatat ,

O mi obsaeiam fieret , qua eratior illim tauros vellet fur tus impe udere orat s

Ut solet et clesia patre πος saepe iuvare .

Qui 'ro Rege suo , Regi suffusia fiammo

Fundere ctim precibus , a iuur , se jure ieeteri , is solidos dare , vel censum , ne psea forte E Hesiae pariaut ex consuetudiue damnum . Quandoque patronus lege landationis alimenta praestanti sibi & suit stipulari iolet, ut Garsias Ferdinandi , secundus Comes Castellae, monasterium Caveae Rubeae construxit, luculentisque praediis dotavit, quae Infantaticum appellari voluit ; ea lege, ut si qua puella da genrre suo non nuberet , de boni; monasterii curaretur; auctor est Roderichus Toletan. lib. I. cap. 2. Exemplo patronorum solebat be advocat tu seu-defensoribus eccletiarum erasus vel penio annuatim dari de rebus ecclesiae, pro advocat ia , seu tuitione ecclesiae . Ludovico Pio duos equos, bc duo scuta eum lanceis advocatiae nomine in ta-guloς annos condixit monasterium sancti Galli; Rat pertus de casibus monaster. S. Galli cap. S. apud Goldailum: Praeterea Rex pilissimus Lud ictis in eadem charta conseribi iussi resia dona fibimetira , fecundum eo uertidium aliorum monasteriorum fecuritate praeditorum , quot vis ventura , id es duos eaballos , o duo scuta cum lanceis . Urspergenti ecclesiae de unoquoque mansu , seu praedio rhritico, maltare id eli menturae genus ) avenae annuatim pensitandum indixit Fridericuς I. pro advocatia , & demone ecclesiae ; abbas Urspergensis in

Friderico I. Ciamque talis praelatus ceram inc ta recordatiouis Imperatore Frid

rico comparuisset , ins eum tota curia sua orexit eundem , odioqua fui nobili viro Deseuhardo de Hedi hein procuratori suo per omuia regalia praedia viae injunxit, quatenus per oualiter accederet ad ecclesam insistergensem , CT de voluntate fratrum in praediis ipforum statueret, extra abbatiam es gravias s rutis avoverer annuum , quod si pro ad caria o Gonsione Diseretur ; ut

videlicet axisiber mansus rustieanoeum praediorum flaveret maltare unam aurea,

ut officiales sui equist ipsorum ex his haberent annonam , o ipsa ecclesa sne praejudicis omnis gratam uir imperialem holeret defensionem . Advocato Hirta sietas inoa letii ab Henrico IV. Imperatore pro advocati a monasterii, bc juris

SEARCH

MENU NAVIGATION