Lusitania infulata et purpurata seu pontificibus et cardinalibus illustrata ab Antonio de Macedo ..

발행: 1663년

분량: 313페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

71쪽

quem ne auram Pauperum nuncupauit eximium in pauperes amorem posteris testatum reliquit. Vellem, Fr. Ptolomaeum suorum recor

datio subiret , quos Ioannes socios assignauit Episcopis Ferentino & Taurinensi ad Michaelem Palaeologum Legatis. Minoritas singulari

studio coluit. De creando Ioanne de Parma, eo . rum Generali, Cardinali cogitabat, cum haec cogitantcm mors intercepit. Fr. Nicolaum eiu dem familiae alumnum , S. A. Nuntium in Lusitania declarauit , qui Ecclesiasticis ibi causis, ampla cum potestate diu praefuit. Magni certe faciebat religiosos viros, qui grauissima Reipubl. Christianae negotia eorum potestati a iudicio

permittebat. Nullam, sedente loanne, in secras familias excitatam tempestatem comperimus. Quapropter incuriae arguendus Ptolomaeus,

qui ipsis infensum fuisse lcribit atque illo mortis genere conceptum in Regulares odium ex pia fle. Huiusmodi fere calumnias nonnulli Autho res minus cauti Innocentio IV. Sapientissimo Pontifici, eadem de causa , affinxerunt e Stacerbum propterea mortis genus pertulisse narrant. Verumtamen alij grauioris iudicij Scriptores, objectas ab iis calumnias idoneis rationis ussonfutant i & Pontificis innocentiae , ac sanctitati debitum testimonium, laudesque tribuunt. Merito censemus in recondita Dei iudicia ho-

72쪽

minum captum superantia , referendam Ioannis mortem : indeque a supremis orbis terrarum Principibus iusti timoris elicienda documenta: Nequaquam vanis, & fluxis mundi rebus fidendum , cum & fragiles, & caducae sint, &infortuniis obnoxiae; atque eumdem casum, qui Ioannem longos spe annos deuorantem repente excepit, illos quoque posse praecipiti ruina inuoluere r & aurea Petri Damiani verba identidem animo versent : Vt humano generi metum mortis incutiat et , quam desipicienda sit temporalis vita gloria, in ipso gloriae Principatu euidenter ostendat : quatenus dum praecipuus hominum tam angusti temporis compendio moritur , tremefactus quisique ad praestolamiam sui obitus custodiam prouocetur : his arbor humani generis dum cacumen , ac verticem fluum tam facile corruisse considerat, gatu concussa formidinis, insuls undique ramusculu contremissat.

Multos, eosque praeclaros foecundi ingenii foetus Ioannes in lucem edidit: Medicis praesertim& Philosophis commendatos. Summulas Logicas, quas eruditis Commentariis explicarunt Petrus de Bruxellis, Gerardus Listrius, Nicolaus Orbellus, Petrus Tartaretus , Matthaeus de Bononia Carmelitarum Generalis, Matthias Ernicii, &Thomas Bricorus : extant M. S. S. Patauit in Bibliotheca S. Ioannis de Viridario. Parva Logicalia in partes secta, & in capita distincta. Seruos Tractatus Logicos. Philosophica item Pro-

G iij

73쪽

Henricus Salia multi. ramis de

blemata , Aristotelis imitatione , composuit Dialecticam, in Isaacum Medicum commentaria, eruditione referta. TheZaurum pauperum , seu de medendis humani corporis morbis, typis saepe mandatum. Tractatus varios in Hippocratem, Medicorum Principem , Glossas, Canones Medicinae. De tuenda valetudine Consilium Glan cae, Reginae Galliae, D. Ludovici Matri nuncupatum; quod asseruatur in Bibliotheca G. Naudet Epistolae, quas scripsit iusto Volumine, continentur in Bibliotheca Vaticana, quemadmodum& conciones quaedam apud Augustinianos Cremonae: In Anglia vero , Cantabrigiae ad S. Petri Bibliothecam, reperiri dicuntur praeclarae Ioan

nis Lucubrationes in Physiognomiam Aristotelis. Illud scitu dignum videtur, qui primus Typographicae Artis scelus in lucem prodijt, eum fuisse

Alexandri Galle Doctrinale, & Tractatus P ciri, Hispani quod Ioanni nomen in priuata fortuna fuit idque affirmant Hadrianus Iunius, Henricus Salmuthi, Guido Panci rota, Petrus Bertius: quorum vestigijs insistere videtur Spondanus. Ab ijs tamen alis Scriptores dissentiunt: Genebradus &Volateranus,qui Libris Augustini de Ciuitate Dei,&Lactant ij institutionibus primas tribuunt. Ramus, Pasque rius, Duretus; Ciceroni de ossici j s. Petrus a S. Rona ualdo , primum Typographiae opus Biblia fuisse affirmat in maiori folio excusa. Serarius, diuersas Authorum opinatione senu

74쪽

merat, & rem in medio relinquit. Michaelis Buch ingeri Colmariensis sententiam non probamus , qui ritum pulsandi campanas singulis diebus sub vesperum, ad Salutationem Angelicam, a Joanne xxi. P. P. Lusitano institutum esse existimat , qui deinde mos per uniuersum orbem Catholicum est propagatus. Omnium quippe scriptorum confessione constat ab alijs

P. P. Inuentum. Cia conius, Gregorio IX. attribuit: Arnoldus Uvion , & Ferreolus Locrius, Urbano

rio IlI. Polydorus Virgilius, & Petrus Frizon, Ioannem XXII. Authorem volunt esse vespertini Campanarum pulsus; meridiani vero Callixtum Ill. Caeterum Robertus Gaguinus, dc Spondanus Meridiani Soni inuentorem dicunt Ludovicum XI. Galliae Regem, quorum sententias recenset

Angelus Rocca in libro de Campanis diligenter conscripto. Guido Cardinalis, Episcopus Praenestinus, primus instituit in Ecclesia Leodiensi, ut ad Eucharistiae consecrationem, & Salutationem Angelicam pulsarentur campanae; quem postea morem Gregorius IX. probauit, & Ecclesiae Rom.

Pulsum meridianum in Callixtum III. referendum esse iure censemus. Anno quippe M. CCCC. LVI coloris sanguinei cometa in aer c visus est Bi- nos cometas apparuisse, nonnulli scriptores a Fr-mant) huius aspectu ingens mortalium animis

Hrati a Petra a

Abbas insper gensis. Pobdorus Utro filius. Friron. .n GaII.

75쪽

16 LV SIT A NIA

pauor incessit. Igitur Callixtus,Ρ. P. qui rebus tum sacris praeerat, commiseratione motus, quo impendentia Reipubl. mala auerteret, & Christianos milites per id tempus contra Turcas in Hun

garia bellantes, celestibus iuuaret praesidijs, ad praecipua urbis templa solemnes supplicationes

indixit. Decreuit praeterea, ut edito sub meridiem aere campano sono, ter Dominica oratio,& Angelica Salutatio a fidelibus diceretur, salutari expiatione , & indulgentia ritu Catholico precantibus concessa. Hac specie religiosae pom- par a Callixto institutae , & pijs f dclium precibus placati su peri, in Turcas stragem , ac cxitium detorserunt ; parta ad Belgradum, firmissimum Hungariae propugnaculum, clarissima de Ma

humete victoria, ipso grauiter vulnerato,& quadraginta Turcarum millibus caesis. Tres illo in praelio Ioannes illustria singularum virtutum documenta prςbuerunt. Ioannes Caruat alius, Ca dinalis Hispanus, insignis constantiae: Ioannes Capistranus, Minor ita, eximiae pietatis: Ioannes Hunniades, fortissimus Imperator, bellicae peritiae. Seu vellent supcri mortalibus significare, trinas Callixti P. P. preces, comparata per treSloannes victoria, apte repensas,&commendatas. De Ioanne scripsserunt Platina in Ioanne ΣXII. Panu inius & Ciaconius in Ioanne xx. dicto XXI. Genebrardus in Chron. anno I 2 6. & I677. PtOlomaeus Lucens. Hist. lib. 23. c. 2I. Bernardin. Corius

76쪽

Corius p. x. Hist. Mediolan. anno I2 7. Iordanus in M. S. S. Bibliotii. Vatican, Sign. n. I96O.M. S. S. Biblioth. Valliceli. de Uitis P. P. Rom. lit. C. n. 21. p. I72. Bernard. in Chron. P. P. Rom.

ster. In Chron. Anno 12 6 Trithem. in Chron.

Hirsaugiens & in scriptoribus Eccles. Bucchin ger. In Hist. Ecc. s. sub Ioanne XX l. Villanus

lib. 7. . so. Ioann. Anton. V vanderiinden, descriptor. Medicis, & Conrad. Ge crus. Paulus Bolduens in sua Biblioth. Gabriel Naudaeus lib. de Antiquit. & Dignit. Medicae scientiae. Anton. Post eui h. in Biblioth. Selech. l. I 2. c. s. Nomenclator Cardinat. Dominus du Chesne, in Hist. P. P. tom. α. sub Ioanne XlX. Mariana, de Re

Morigia, in Ioanne XXI. Iacobu a S. Carolo, in Biblioth. Pontific. lib. 1. Uvading. in Annalib. . Minor. Anno Ii 76. & I 277. Ughellus tom. I. Ital. Sacrae in 'Episcop. Tusculan. Petrus a S. Ronaualdo, in TheZauro p. 3. ad Ann. I 276. Spondyntae ad An. 11 6. &I277. Aubertus Miraeus, descript . Eccles. pag. 233. Andreas Cellanus, in Harmonia Macro cosmica , pyg. II 4. Samniarthani Fracies, in Gallia ςhristian. to m. i. sub finem. Hieron. Garimbert. lib. c. c. s. Theodor. Petreius Carthus Coloniens in Chron. Rom. P. P. & imperat. sub Ioanne XX. Petrus d 'Auitys, in de-

77쪽

18 LV SIT A NI A

li pus L'abbe S. I. in synopsi omnium Concilior. Lusitanos Authores, quorum libros ad manum habui. seorsim citare volo: lj sunt Acuntia in Hist. Eccles. Brachar. p. 2. a c. 31. gr. Ornard. de Brito, Regius Chrono logus Lustan. saepe in .Monarchia Lusit. Cozmas Magallian. in Catalog Archiepisc. Brachar. Gaspar Alurum Lousada in

suis M. SS. Fr. Franciscus de Macedo. ir ropu gnac. Lusitano Gallico, p. r. Emmanuel Seuerinus de Faria, de Cardinat. Lusitan. Eduardus Nuneza Leone , in descrip t. Lusitan cap. 87. Ioannes a Barrius, Iure consultus, in M. SS. De Prouincia In terramnensi. Fr. Antonius Brandanus in Monarchia Lusitan . libri s. c. 4I. &42.& 32. Anton. de Vasconcellos, in descrip t. Lusitan. Georgius Car- doso, in Agiolog.SS. Lusit. to m. I. initio. Ioannes Franco Barreto, in Bibliotheca Lusitana. Emm . nuel de Faria Sousa in Epito me Histor. Lusitan . p. 3. c. c. n. O. Antonius deSausa Macedo, in excellent. Lusitan . ad finem.

78쪽

E. CARDINALIS. G a D i V s quem Lusitani Vil lium vulgo appellant ) splendidos natales habuit , Iuliiv

no parente natus, qui regnan

Lusitaniς Cancellari US; quam quam grauissimus Scriptor Acuntia , nominis celebritate , & librorum multitudine , ac varietate clarisimus, sub Alphonso III. quemdam Stcphanum Anes Lusitanias Cancellarium fu i stetestetur. In Summa quids ni rerum perturbatione, amoto, socordiae causa a publica Regni administratione, Sancto li. Innocenti J IV. Summi P. I decreto, & Alphonso III. Bononiae quon-Aam Comiti, eiulacm fratri, demandata ab illo

79쪽

co LV S IT A N

. honoris gradu, Iulianus non est deiectus, exqui tae prudentiae argumento. Ductam a maioribus sanguinis claritatem jus se .. ἁξgidius proprijs virtutibus illustrauit. Huma-μ nis quippe ac diuinis litteris eruditus Magistri cognomentum sibi peperit. Visensis postea Ec- 'clesiae Canonicus electus est: inde sibi viam parauit ad S. R. E. Cardinatatum. Quo anno , &a quo P. P. creatus fuerit Cardinalis, in obscuro est: Neque nos ad lucem aperire potuimus, quae temporum vetustas, & penuria scriptorum in. tenebris sepulta reliquerunt. Constat Lusitanos ferrea illa aetate, aureis moribus, non litterariis exercitationibus floruisse : Magisque degerendo aduersus Christiani nominis hostes bello, quὶm de condendii Annalibus cogitasse. Dunba μνη- AEgidius sanguinis nexu coniunetiis fuit Fer- ... dinando Piresio, Canonico Vlysipponensi, qui nuntio rebus humanis remisso , & caelestium amore instammatus, Praedicatorum familiae se

addixit, & magna probitatis opinione, Scalabi de. cessit : & AEgidio Gillium vocant ὶ Clarissimo eiusdem ordinis lumini, & ornamento ; de quocum nostrates , tum externi scriptores multa, S: quae cuipiam fortass4 veritatis fidem excedere videntur, enarrant. Caeterum cuncta certo consta- . re idoneis argumentis probant.

De AEgidio Cardinati Lusitano nequaquam meminerunt Panuinus, Ciaconius, Auberyus,

80쪽

& alii, qui Cardinalium Vitas & Catalogos texuerunt. Unus Georgius Cardosio , Presbyter Vlysipponensis , nobilis scriptor, ea quae dixi- mmus nobis , per litteras ad urbem missas si 'gnificauit. In suo, quod molitur opere de Taris Lusitanis, propediem in lucem edendo, plenius ac luculentius . Egidij vitam , actaque, materna lingua describet: Ad quod Lectorem remittimus. 'Di sitirso by COOste

SEARCH

MENU NAVIGATION