Tabulae Gregorianae motuum octauae spherae ac luminarium ad vsum calendarij ecclesiastici, & ad vrbis Roame meridianum supputatae; per Iosephum Moletium ... Adiecti sunt libri duo De corrigendo calendario, & de vsu computi ecclesiastici. ..

발행: 1580년

분량: 371페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

31쪽

Canones in Tabulas

gradibus, aequationes nihil sunt. Tunc enim centrum Epici cli, Stella supponuntur,vel in Apogaeis,vel in Perigaris. Apogaeumo est Aux,&Perigaeum oppositum Alphonsiliorum. Inter nihil& i8o. est quidam terminus,in quo aequationes maximae existunt, etiam inter 18o.& 36o.qui loci in tabulis paragraphis signantur.

media aquinoctiorum pracessione,des vera;quomodos inueniantur ad oblata tempora . NUMERANTVR motus apparentes corporum cςlestium, ab aequino stio verno apparenti;quod quide animaduersum fuit ab antiquis mobila, sed ab eis minime nobis relicta suit

regula,qua illud exacte numeris accommodare possimus, & ad calculum reducere.Nam illa,quq in Alphoiasinis tabulis reperitur,phaenomenis non congruit.Et adhuc in hac dissicultate versaremum nisi Nicolaus Copernicus nostri aeui Atlas, solertia sua, non animaduertisset motus inςqualitates, easq. hypothetibus,& numeris accommodasset. Et quamuis motus apparentes initium numerationis sumant ab aequinoctio vero, quales motus tamen non a Vero aequinoctio,vta vago & instabili principio exordiuntu , sed a prima Stella Arietis Stelliseri, tanquam a principio immobili. non quod illa stella non moueatur, mouetur etiam & ipsa motu inaequali, sed ab ea numeratur, tanquam a certo signo, quod semper eodem loco, respectu reliquarum stellarum, manet. Inuentis igitur motibus apparentibus a prima Stella Arietis, additur vera praecessio aequinoctiorun quae Verus octauae Sphaerae motus nominari potest; eoq; pacto habentur motus apparentes ab aequinoctio vero.Prius igitur inuenienda est vera ςquinoctiorum precessio,vt ea cognita, queamus inuenire reliquos motus. Vera igitur praecessio hoc pacto inuenituW. Addatu tepus sit inuenta media seu ςqualis quinoctioru pr cessio, quς est arcus Zodiaci interceptus inter duos maximos Circulos a polis

Eclipticς ductos;quoru alter per prima stella Arietis, reliquus per sectione Eclipticς,inaequatoris media protrahitur. Qui quidem si du

32쪽

Gregorianas. T

cetur per sectionem Eclipticae,ic aequatoris Vera, arcus interceptus Eclipticae, erit vera aequinoctiorum praecessio. Disserentia, est aequinoctiorum aequatio, quae prostapnaeresis dicitur a Copernico : α

maxima, quae esse potest, est i .gr. II. min. 22 secu. 3o. tertio. Pari modo ad datum tepus colligatur simplex Anomalia ςquinoctiorum, quae est arcus primi Circelli, vel eiusdem Circelli, a Polo nonae Sphaerae, circa Polum aequinoctialis medij primi mobilis, sue decimae

sphaerae descripti, cuius semidiameter est 6. minutorum fere. Hic Circellus absoluit conuersionem suam, in 3 32. annis fere. & mouetur in praecedentia, hoc est contra ordinem signorumla. Dupletur postmodum simplex Anomalia, hoc duplum, est Arcus secundi Circelli, descripti a polo octauae circa polum nonae, cuius semidiameter est aequalis semidiametro primi Circelli ; ita ut periphaeriae primae sit af fixus polus noni orbis,dc periphaeriae secundi, polus octaui: quς quidem periphaeria, semper transit per centrum primi Circelli. Moue tur hic Circellus secundus, in consequentia, hoc est secundum ordinem signorum duplo velociori motu primi; absoluitq; integram conuersionem suam, in i 16. annis fere. Cum Anomalia dupla ingredere tabulam proslapsae resis octauae sphaerae, & excerpe gradi bus, & minutis respondentem aequationem, quae Anomalia existente, tribus signis, siue semicirculo minore, detrahitur ab aequali motu octauae sphaerae; at si Anomalia dupla maior semicirculo extiterit, additur motui aequali quinoctiorum: qua detractione,vel additione, habetur vera praecesuo aequinoctiorum; hoc est habetur di stantia primae Stellae Arietis, ab apparenti quinoctio. Vt ad tempus natalitium Summi Ponti . inuentus est medius motus octauae sp saerae 26.gra. 29. min. 8. secv. 18. ter. I 1.quar. Et Anomalia simplex aequinoctiorum 2. sign. 44. gr. 8. mi. 23. secvn. 2I. ter. 22.quar. Dupla Anomalia, est 1. sign. 28. gr. 16. min. 46. secvn. . ter. quar. cui congruit squatio emendata, 37. minu. 3I. secvn. 33. ter. O. quar. addenda m

dio motui octauq sphqrς; nam Anomalia dupla, maior erat semicirculo. Est igitur verus octauq sph re motus 27.gra. 6. minu. O.s cun . 32. ter. 1. quart. Tantum distabat prima stella Arietis, ab apparentis iii noctio, eo tempore , quo natus cst Samstiss. GREGORIus XIII. Aliud exemplum. Propositum sit inuenireycram prς cessionem Vc ni

33쪽

Canones in Tabulas

ni iuuinochij, tempore assumptionis GREGORII XIII. in Summum Pontificem . Assumptio fuit Romae; dc ideo tempus quatione non eget . Media ςquinoctiorum prς cessio, inuenta est 27. gra. 18. min.

li motui octauae spliςrς, fit verus motus octauq sphqrς,27. gr. 8. min.

cunque vera prςcessio verni quino, iij colligituΠ, ad quodcunque

datum tempus .

inter duo a nata tempora . AD unum datorum temporum , colligatur motus verus Octauq Sphςrς, deinde inueniatur idem verus motus octauς sphς-rq, ad aliud propositorum temporum. Horum motuum pO- sterior erit maior priori. Subtrahatur igitur minor de maiori, residuumq; Ostendit motum apparentem octauq sph rq inter duo data

tempora . Exempli gratia, ut inueniendus motus verus octauae sphςrς, inter natalitium tempus Summi Pontifo tempus assumptionis ipsius in Summum Pontificem, . Inuentus est motus verus octauqsphqrς tempore Natalis Summi Pont.27. grain min. O. sec. 32. ter. 1.quar. Ac pari modo tempore electionis, 27. gr. 8. m. I2 sec. 2O. ter. 2O.quar. anterior a posteriori detractus, relinquuntur 42. min. II. secvn. . . ter. I s. quar. Tantum est Progressa octaua sphςra motu apparenti, in Io plenis annis, . mensibus, T. diebus,2 o. noris, 48. minutis. Hic

Canon nobis inseruiet ad explorandam velocitatem, εἴ tarditatem motus octauq spheri: quς varietatis cognitio, maxime facit ad inu stigandam anni tropici in qualitatem . Mutatio enim ςquinoctiorum,& solstitiorum , ac anni tropici apparentis inςqu. alitas, pendet aliqua ex parte a motu apparenti octauq sphςrς,ut insita . Canon

34쪽

Gregorianas. 8Canon Septimus.

De anno De annos eciebus. De anni Solaris ina ualyratriae eius causis Des anni quantistis venae putatione . VNivER sv M sere Calendarij negotium ab hoc Canon ,

ac a nonnullis sequentibus omnino pendeta. Quicunque igitur cupidus est recte percipiendi dissicultatis principiata, errorum origines, rationes corrigenai, ac emendandi Calendarij errata, atque etiam OPportuna inuenire remedia , ne in errore de nouo incidamus, hos sequentes Canones animaduertat . Nicolaus Co-

pernicus,vir mirς industriς, regulis, ac calculo perstrinxit,l accommodauit anni tropici inςqualitates, quas alij etiam cognouersit, sed vel paucitate Obseruationum, aut rei dissicultate detenti,posteris re liquerunt inuentionis palmanta. Annus igitur , de quo sermo habendus est,uel est Politicus,vel Astronomicus. Politicus varie acciPitura diuersis, de quo alibi. Astronomicus, es integra Solis conuertio circa Zodiacum. Sol, ut omnibus notum est, motu primo, integra sua reuolutione circa terram semel, nobis diem naturalem facita. Dies enim naturalis, est principalis pars temporis ; reliquς autem temporis partes pende a cognitione diei, quemadmodum Annus & Mensis. Annus Astronomicus, unius speciei notus antiquis fuit : In suas

species Thebilius Bencorat primum distinxit: quem sequutus est Copernicus: qui diuidit Annum Astronomicum in Sydereum,& Tr picum . Sydereus constituitur integra conuersione Solis ad eandem stellam fixam. Tropicus vero fit eadem conuersione, , sed ad idem, vel aequinoctium,vel solstitium. Adhuc, tum Sydereus, tum Tropicus, est,uel aequalis,vel inςqualis. A qualis sydereus, costituitur aequali conuersione Solis ad eandem stellam fixam, completurq. haec conuersio diebus 36s. horis c. minutis s. secula. 39. Et Tropicus aequalis, fit conuersione etiam Solis aequali, ad idem puchum, vel aequinoctij, vel solstitij, absoluiturq. diebus 36s. horis s. min. 9. secvn. 26. Hae quantitas aequalis tropici anni, siue med ij, est aequalis fere quantita ti anni Alphon sint. Demonstrat Copernicus 3. lib. cap. 1. historicis obseruationibus aequinoctia dc solstitia inaequaliter mutata esse, ac

etiam

35쪽

Canones in Tabulas.

etiam stellas fixas inςqualiter motas esse, quam mutationes sequuntur AEquinoctia, & Solstitia. Eodem lib. cap. 13. ostenditur ab eo, pari modo historicis animaduersionibus, inaequalis anni quantitas: quae aliquando,& temporibus Aristarchi Sam ij, Archimedis, & Ca- lippi fuit maxima, , aliquando minima,ut temporibus Alba tegnij: at

nostris temporibus adhuc maxima obseruatur. Causae inaequalitatis anni tropici, ac eius varietatis, quatuor numerantur a Copernico libro, 6 cap. citato. Prima est inaequalis mutatio aequinoetioruma.

AEquinoistia,ut obseruationibus comprobatur, inaequali motu mouentur ad antecedentia, post se relinquendo stellas fixas; qua mutatione fit progressu temporis, Solem, modo citius, modo tardius ad aequino stia perueniri. Secunda causa est Anomalia Solaris : Sol, ut obseruatur, irregulari motu mouetu . Tardius enim percurrit semicirculum Zodiaci Borealem, quam Austrinu . Tertia causa est Apogaei solaris mutatio:quod fixum statuit Ptolemeus; Alphon sini vero illud mobile statuerui, sed motu octaui orbis. At Copernicus, ei proprium, &inaequalem assignat motum . Quarta causa est mutatio, &variatio Eccentricitatis Solaris: Centrum autem Eccctrici Solis, non semper eadem remotione manet a centro mundi; sed aliquando ab co maxima, aliquando minima distantia, ac aliquando media obseruatum est. Haec quarta causa coincidit cum tertia . Ad mutationem augis mutatur eccentricitas,& cc6uerio. Supputatur inaequalitas solaris anni hoc modo. Ad datu tepus colligitur vera aequinoctiorum praecessio, siue verus motus octauae sphaerae : deinde anno superiori, vel posteriori adhuc idem verus octa u. ae sphaerae motus supputatuWr postea harum praecessionu aufertur minor a maiori, residuum q. diuiditur in motum aequalem solis horarium ; quotiens subtrahitur ab ςquali anno sydereo, d relinquitur, post subtractionem,Vera anni tropici magnitudo, ad datu tepus.Hoc est, colligitur appares motus octauae spnaerae in anno integro, diuiditur'. hic annuus motus per Solis motu aequale horariu, qui nostris tabulis notatuΠ, mi. 2. se. 27. ter. so. quod prouenit detrahitur ab anno aeqitali Sydereo, relictu est anni tropici apparentis vera magnitudo. Exeptis manifestabitur, ac numeris demos rabitur in aequalitas anni tropici. Proponatur inuenienda anni tropici apparetis magnitudo, tempore Iuli, Caesaris,

36쪽

Gregorianas. 9

a quo appellantur anni Iuliani,d o praecipue tempore, quando Calendarium Romanum restitutum sui . A Christo Saluatore ad Calendarij correctionem, esiluxerunt porro anni s. quibus retro supputata vera aequinoctioriim praecessio, congruunt gra. 49. min. s I. Iec. s. ter. Anno VerO . ante Natalem Domini,vera praecessio suit .grad. JO. min.26. secuta. 2I. ter. ab hac subtrahatur prior, relinquuntur 3 . secvn. 36. ter.quibus, ex regula proportionum, haec scilicet diuisa in motum Solis horarium, respondent I . min. hor. 2. secvn. 3 o.

ter. his sublatis ex anni Syderei magnitudine aequali, hoc est ex 36s.

diebus 6.horis, '. min. 3'. secundis. hi residuum,361. dierum, s. hor rum, IJ. min. 36. sec. 3O. ter. pro Vera anni tropici apparentis magnitudinG. Mirum igitur non est, Iuliu accepisse magnitudinem anni 361. dierum, cum quadrante, cum eo tempore non extarent obseruationum historiae,quibus inuenire potument veram anni tropici magnitudine umὁ suis obseruationibus congruebat magnitudo anni. 361. dierum ,& qu arta: diei. Secundum exemplum . Sit inuenienda anni magnitudo, anno 3Σo. tempore Concilij Niceni, in quo, decreto patrum dia tutum fuit dogma de celebratione Paschae. Inuenta est vera praecestio verni aequinoctij ad illud tempus, 8. partium, '. minu. 16. secvn. IO. ter. fere. Anno integro pos Vera aequinoctiorum prς cessio fuit inuentae , 8.gra. so. min. 3. sec. 7. tertiorum fere. Differentia est, T. secula. 37. ter. fere. quae diuisa per motum Solis horarium , dant min 19. sec. 19. quae dempta ab anno aequali Sydereo, 361. di. 6. hor. 9. min. 39. sec. relinquuntur, 361. dies. I. horae, so. minu. ΣO. sec. pro vera anni tropici magnitudin . Tertium exemplum. Proponatur inuenienda quantitas apparetis anni tropici tempore Dionisij Abbatis, cognomento exigui, correctoris scilicet Calendarij, qui floruit circa annum Domini 13Σ. Vera Praecessio verni aequinoctij, anno

132. inuenta est, II. par. 19. min. 2O. secvn. I 8. ter. sed anno integro elapso, supputatur eadem i2. par. o. minu. I9. sec. 34. ter Disterentia eth, 19. secvn. 16. ter. cui respondent, Σ .minu .ho. 3. sec. ferλ quae detracta

ex anni Syderei magnitudine, relinquitur vera anni apparentis magni. 361. di. s. ho. s. minu. 36. secvn. artum exemplum. Sit adhuc inuenienda anni tropici apparentis quantitas anno 9oo. humanae salutis, circa quem vixit Alba tegnius Astronomus, cuius anni ma-

37쪽

Canones in Tabulas

gnitudinem quaplurimi amplectuntur.Vera praecesso ad illud tempus, numeratur I 8. gr. 32. min. 13. sec. 3. ter. At anno 'o I. eadem reperitur i8. grad. 33. minu. 17. secvn. . ter. ab hac superiori detracta, residuum est L. minu. . sec. i. ter. quo diltributo in motum Solis horarium, proueniunt 26. min. I s. secunda prope. minuenda ab anni m dij syderei quantitate 361. dierum, G. norarum, '. minu. 39.sec. remanet anni tropici apparentis quantitas, 361.di.1.ho. 43. mi.2 .sec. Haec quantitas, non omnino cogruit cum magnitudine anni, quae ab Alba legio in suo libro citatur; cur autem non congruat, ab ρijs disputatum est,ac ab eis rationes adferuntur, quibus causae demonstrantur varietatis, ac disserentiae . Proponimus & quintum exemptunia. Sit reperienda quantitas anni tepore Alphosi regis, autoris tabularuastronomicarum, qui vixit circa annum 12so reparatae salutis. Vera praecessio aequinoctiorum ad illud tempus, suit L .gr. υ .minu. O .seC.

I. ter. At anno I 21 I. completo fuit, L .gra. IO. minu. 9. sec. 22. ter. Ab

hac superiore detracta, relinquuntur 48. sec. i. ter. quae diuisa per 2. min. 27. secun .so. ter. hoc est permotum Solis horarium, dant i V. mi. s.secun d. quibus sublatis ab anno Sydereo, 36 s. di. 6. hor.'. minu. 39. secun d. ni anni magnitudo vera, 361. die. F. horar. 49. minuta 1 . secvn. qu. ae parum a magnitudine anni ab eo supposita descrepata. Addam ex sextum cxemplum, ut clarius appareat crementum, ac incrementum anni apparentis. Sit datum tempus natalirium Summi Pont. Iam ad illud tempus, inuenta est vera aeqtii noctiorum praecessio, 27. grad. 6. min. O. sec. 32. ter. Sed postantegrum annum stipputatur vera praecesilo ςquinoctio Ium, 27. grad. 7. minut. I p. secun d. 22. ter. Inter has aequinoctiorum prccessiones, disserentia est , 36. secvn.so. ter quibus diuisis in motum Solis horarium ,, respondent i .minu. 17. sec. horarum. haec sublata ab anno aequali Sydereo, 361. die. 6.ho. 9. mi. 9. sec. relinquunt annum tropicum apparetem, dicrum 361. horarum s. minuto I um 1 s. secundo. 2. Erat igitur anni tropici apparentis magnitudo, tempore quo natus est Beatiss. Pater GREGOR. XIII. maxima . Exemplis supra positis manifeltu relinquitur annum esse variabilem,Sc inaequalem, certos tamen habere limites in augmento,& diminution quos nunquam praeteribita. Canon

38쪽

Gregorianas. Io

Canon Octauu S. Verus S apparens motus Solis quomodo supputandus sit.

AN T E Q A M ad calculum apparetis motus Solis descendatur, sint haec paratae,. Vera aequinoctiorum praecesso ad oblatum tempus, ad quod videlicet supputandus est motus Solis. Secundo, sit parata ad idem tempus simplex Anonuitia aequinoctio- ruinis , ' uae Anomalia Apogaei solaris ab aliquibus vocatur , ab Alphon sinis appellaretur Argumentum Solis, quando gerit vice argumenti. Verum quia Soli datur Epici clus, haec Anomalia gerit vicem cari lunaris. Tertio, sit inuentus aequalis motus Solis. Quarto sit inuenta annua Anomalia Solis : quae respondet argumento lunae medio, Most additionem aequationis, respondet argumento Vero: omnia uti dixi ad idem tempus. Solis motus medius, est ille que Co- pernicus Vocat simplicem, et q. arcus Zodiaci a prima stella Arietis, ad lineam medij motus Solis. Et linea medij motus Solis, est linea quae ducitur a puncto quodam apposito centro mundi, per centrum

Epicicli Solis, quς semper aeque distat linec veri motus Solis: quae quidem ducitur a centro mundi, per centrum corporis solaris. Copernicus animaduertens Augem Solis variabilem, motu inaequali, Soli tribuit Epici sum, aliter phaenomena omnia sblis, non congruerent

cum historicis obseruationibus. Si motui aequali selis addatur me dia aequinoctiorum praecessio, fit motus ille , qui Compositus a Co- pernico appellatur,mest arcus Zodiaci, ab aequinoctio medio, ad lineam medij motus solis. Anomalia Annua solis, est arcus Epici cli, ab auge media Epicicli ad corpus solis, secundu ordine signorum. At si

Anomalia numeratur ab auge vera Epicicli, Anomalia aequata dicetur. Apogaeum medium Epici cli terminatur in circumferentia Epi- cicli, a linea medij motus solis. Et Apogaeu verum, terminatur linea Venicia te a centro mundi,& per centrum Epici cli ducta. Arcus Anci maliae semper est similis arcui, qui ab auge Eccentrici sblis ad centrum Epici cli est, qui, ut dictum est, vocatur arcus apogaei si larisAnomali. ae. Nam conuersio Epicicli, est sere aequalis conuersioni e

centrici. Disserentia inter has conuersiones, est motus aequalis as O-C a. Eae i

39쪽

Canones in Tabulas

gaei solaris. Haec disserentia colligitur subtractione motus annuae Anomaliae solaris,a motu aequali solis. Nam motus centri Epici si solaris paulo maior est motu eius de epicicli. Mouetur enim in die centrum epiciest, 1'. min. 8. sec. I i. ter. 22.quar. 6cepi cicius, 19. min. 8. sec. . ter. IC.quar. est discrimen inter hos motus, 4. ter. 12. quar.qua disse

rentia, motu aequali, mouetur apogaeum solaris eccetrici, de quo infra , . Motus itaque apparens, siue Verus solis, est arcus Zodiaci, a prima Stella A rietis, ad lineam vcri motus computatus. Estq. linea motus apparentis solis, quae ducitur a centro mundi, per centrum Solis, extenditurq ad Zodiacum usque . Motus vero apparens solis, ab apparenti iuuinoctio habetur, addita motui apparenti solis vera ς quinoctiorum praecession . Cum Anomalia simplici aequino stiorum, ingredimur tabulam aequationis, d accipiuntur e regione ipsius aequatio centri, itan inuta proportionalia, adhibita correctione, si opus suerit, hoc est, si minuta non inueniantur praecise in later , siue sinistro, siue dextro. Estq. hqc centri quatio, distatia inter augemuerar , 5 Mediam Epiciat, ac minuta proportionalia interea se uentu C. Centri vero aequatio additur Anomaliae annuae solis, si centrum minus semicirculo fuerit; at si maius, ab ea subtaalii tu . Centro autem nihil existent , aut gra. 18 o. aequatio nulla est: tunc centrum Epicicli in auge eccentrici, vel in apposito collocatuΠ: tumque etiam Anomalia coaequatae, non differt ab annua , . Hac addition habetur Anomalia coaequata ; qua ingredimur iterii tabulam ςquationis, i Sapiuntur duo, aequatio scilicet orbis,& excessus, adhuc fa ista correctione, si opus fuerit . Deinde accipitur pars proportionalis de excelsu, secudum proportionem minutorum proportionaliu ,

ad 6o.quae quidem pars additur semper aequationi orbis, NIic habetur aequatio orbis aequata, ad situm epicicli. Haec orbis aequatio, est arcus Zodiaci, qui lineis apparentis, aequalis motus solis intercipi tuΠ , cluae q. etiam Sole in auge vcrs Epici cli exiliente, aut in opposito, nulla est, maxima vero que esse potest, reperitur, Sole longitudini bus medijs Epici cli occupant , siue conlii tuto in linea epici clum

contingent , a centro mundi producta , . Haec tandem orbis aequatio aequata , additur medio Solis motui, Anomalia coaequata maiore semicirculo reperta ; ab eoq. minuitu , si minor Anomalia exti

terita.

40쪽

Gregorianas. II

terit . hac additione, vel detrachion , habetur tandem verus motuς Solis a prima Stella Arietis cui si addatur vera praecessio verni aequinoctij;aggregatum nobis indicabit apparente locum sblis, ab aequi noctio vero. Scd proponemus exempla , quibus Canonis diis cultates, si quae sutita, remouebimus. Sit inueniendus verus locus solis ad tempus natalitium Summi Pontifi. Vera praecellio est inuenta , ,27.

gra. 6. min. O. sec. 32. ter. Simplex Anomalia aequinoctiorum, Σ. sign.' Sra. 8. min.2.3. sec. 2I. ter. AEqualis motuS solis, . sig. 29. gra. '. min. 36. sec. 32. ter. d annua Anomalia, 3. fg. I7.gra. 3 . min. 21. lec. 27. ter. Cum simplici Anomalia . equinoctiorum 6 accipitur a 'vatio centri emendata, gaddititia,2.gra. II. min. 13. sec. 3o. ter. & scrupula proport. i. min. I9. secun .sere.. quatio centri additur Anomali ae annuς,

quia simplex Anomalia minor est semicirculo. fitq. coaequata Anomalia, 3. sig. I9.gra. 12. min. I 8. sec. 17. ter. Huic coaequatae Anomaliae, congruit aequatio emendata orbis, 38. mi. 7. sec. 38. ter. Excessus a tem. II. min. 1 .scc. 38. ter. cuius resp5det minutis proportionalibus

pars proportionalis is . secuta. 23. quae addita aequationi orbis, fit coaequata orbis prostaphaeresis, 39. minu. 3. secvn. i. ter. addenda aequali motui solis; nam Anomalia annua maior filii semicirculo. fit igitur apparens motus solis a prima Stella Arietis, .sign. 29.gra. 8. minu. 19. sec. 33. ter. Cui tandem addita vera aequinoctiorum praecesso, Σ .gr. 6. min. O. sec. 32. nascitur apparens motus solis ab apparenti aequinocti O, slg. 16.gra. ys. min. o. sec.f. ter. Sol igitur tempore natalitio S. anctiss. Domi. N. G REGOR. XIII. percurrebat,26.gra. II.mi. o. secvn.f. ter.Capricorni.

Canon Non US. pogaeum medium,s verum Solis, qua arte inquirendum sit ad datum tempus. DV M loquuti sumus de motibus solis, demonstrauimus qualem motum superate nonnihil annuam solis Anomali amis, disserentiamq. nobis ostendere motum aequalem Apogaei solaris. Apogaeum solis ex Copernico, vel est medium , , Vel apparens. Disterentia

SEARCH

MENU NAVIGATION