장음표시 사용
131쪽
MENSIS MARTII A. M DC LXXXIV. m
inter alia , reformatos omnium haereticorum crudelissimosin maledicentissimos fuisse, qui inimicos sive ut 6 armis, sive , cum id non possent acerbissimis convitiis, summaqtie plus quam barbara vitia persequerentur. Postremum hoc probare vult exemplo Petri Victoris caveti, ministri ecclesiae reformatae in aula Henrici IV omnium, ut judicat, doctissimi, sed qui postea religionem Romanam amplexκs, Professor Regius Linguarum Orientalium Parisiis constitutus ob id a b c iis olim suis plurimis convitiis impetitus fuerit. Ex huius historia novenn.ris, qua partium, quas deseruerat, secreta detexit aut venditavit, passim desumit, quibus res reformatorum in odium aut contemtum adducat. e. g. cum p. 68 commemorat, quomodo anno i38 ministri Ecclesiarum resormatarum in Aquitania parati fuerint, proponente id legato Henrici III desipso Navarrae tunc
Rege, omnibus controversis circa religionem renunciare, dum ladigis pensionibus i cstipendiis bi prolpiceretur, nec alia cause tractatus illos este tu caruisse , quam quod pecunia ad praestandum , quae desiderabantur, deesset.' Ipsum etiam Navarraeum Regem, pollea Gallicum, de religione reformata, quam profitebatur, jam tum dubitasse,& objecisseministris, nullam se in illa pietatis devotae formam
inVenire, cum omnia in elegantia concionum Gallicarum consillerent, sibique semper visiim esse, corpus Domin nostri in sacramento Coenae adesse id enim alias pro simplici externa ceremonia ha abendum fore. Inde factum, ut Rex iste, cum instrui se in religione Romana anno I93a Episcopis pateretur, in hoc articulo sine dissicultate assensus fuerit Romano Catholicis , postquam tres alios, nempe de divo rtione Sanctorum , de Confessione auricu irri de Porsate Pontificis,contra dubitationes, quas habebat, asteri intelligeret.
At multimo Articulo, de Pontificia Potestate, ita fuisse informatum, quod ea tantum circa res pure spirituales 4 plane a temporalibus se- Paratas, versaretur, Hanc thesin in hoc libro ubicunque occasio datur, mascule defendit autor,4 Pontifici omne in Reges jus abjudicat, ut existimandum sit, ob haec alia liberiirs dicti, non magis evitaturum esse hunc libriim censuram Romanam, quam alios quosdam ab autore hucusque editos. merebus Germanicis haud multa in hac historia Occurrunt; ne tamen deshnt inter ea, quae emendationem admittaent, V. g. ubi Tridericum Uurtembergicum Ducum,servidum
132쪽
Calvinistam nominat, qui ut constat, Augustanam cons risionem sive Lutheranismum semper ium zelo professus est. Dein de Buet. grotatin dignitate promiscue dici nequit, quod inter maxime conspicuas Germaniae censeatur. Sunt enim Burggroti, qui in Baro innum& Comitum classe subsistant; sunt, qui etiam in equestri ordine; pauci vero, veluti Magdeburge sis & --ergensis, Principum axioma haberati haec te contanari possitudo in
Historia Genealogico, Chronologica Delphinori Viennensium, a Gulmone Iusque ad Ludovicum V Ludovici Magni filium , Tabulis genealogicis Principumque insignibus exornata Lauctore
Domino de Caya. Parisiis apud Steph. Michaletum, i683. in II. Pennensium in Gallia Comitum, qui Delphini jam ab antiquo salutantur, Historiam adornaturus praesentis libelli auctor , in Pronomenis de origine primum Comitatus illius disserit, eamque instilliin to Cis in cimum conjicit, quo Arelatem Regnum posiRudolphi ignavi vitiini R O bi , Germinis eoa sui imbris. Nam Masinimineor pio Principar ----, proceribus ditiones, quibiis regendis praefesti amnnanis Regibiis
erant, interturbas Milicas paulatim patrimonio suo vindicantibus: ita eodem tempore eademque occasione Viennensem quoque --tatum intum Λuctor existimat, modicam Regni illius partem conis
plexum Delphinatus vero titulum a Comitita cujusdam Uiennenis. sis, dictae, nomine proprio Comitatui illi accessisse mem rae . Inde brevem ditionis hujus, quae versus meridiem Provincia, versus occasiam Vivariensi tractu, Septentrionem versus Bressia de Lugdunensi agro, versus ortum Sabaudia ledemontio terminatur, descriptionem exhibet, urbesque recenset, quarum praecipua Gratia
133쪽
-ο -- uno assem Aliso tum ' rum illa superioris, Nec inferioris Delphinariis craput imiquevero Archiepisco vix de illustris est. Denique qua ratiose Despia tui seculo dec
quinto C--ν nonrisus accesserit Carolo Delphino nimirum, qui VII ejus nominis inter Galliae postea Regessest, a Ludovico Pictaviensi. Comite Valentino haerede instituto commemorat. Opus ipsum quatuor Familiis penes quas a prima origine u
que ad haec tempora Comitatus Viennensis seu Desphinatus possessio fuit, distinguitur Eprima, quam a Carolo M. derivare Auctor nititur, ordine sibi invicem successisse perhibentur LILIII,&IV quorum Primus tamen non Viennae, sed provinciae Gratianopolitanae de Grassiuaudan Comitem se dixit, Alier Comitis d Albon titulum paterno adjunxit, Tertis Delphini cognomen primus es sit, δό- tusis iniim Viennensis Comitistituta usuravit,iure a
-- - quem hoc tempore serenissima virgo, Anna Maria Oxisa Aurelianensis, 3 μα- si is, προπρη comminister dicta, possidet origo. Nimirum Guisuonis Iu filia Matrix,
Milo VI Arverniae Comiti nupta fuit , ex quo eonjugio natus filius, Delphinus salutatus est, ae ea Comitatus Arverniae pyra, quae ex paterna ad eum haereditate pervenit, Delphinatus titulo imisque insignita eo tamen servato discriminine ut Viennenses Delphini delphinum viviim eum auribus rubentibus, Arverniae vero mortuum cum auribus subalbidis in insignibus exhiberent. Altera Delphinorum Viennensium hos enim a Delphinis Arvernia distinguendos esse, ex jam dictis patet familia Burgam a
Diti Filia enim Guiguonis V, qui .rίη non, licta mi iussi, te de is, MatrixHugoni iri Burgundiae mes nupta, in Gum A --- πια instare: scius in cinnitatum paternum transtulit. Huic vero usurgundio Domo in D. hinati, situ, α, ἡ, ;&in pari
ter fit ' Hiemincuti liberos noniel in desiam iterum familia Delphinatus connubii jure transiit. Nam Guiguonis V filia Anna, sor Iohannis, Humberto Domino dela Tourdu in in maκimonium collocata, Irim familiae, vae proinde mi.r est Delphinatum intulit, ex qua post Humbe i,um L filius ejus PM-s II,&nepotes Garizon,&M mber'
134쪽
II, Delphinatum ordine tenuerimi. Humbere vero hic II, vir MPmmias u animi, ut Regiam etiam dignitatem ambivisse dicatur, cum unicum filium tristi fato amisisset praecipiti ex fenestra lapsi exstinclum i ac gravissumi praeterea bellis a Sabaudiae Comite af fligeretur, ditionem luani potentiori cuidam Principi arillo Sabaudi validius retunderentur, permittere decrevit. Ac prim hin quidem ad Clementem VII.ipam, qui Avenione sedem habebat, adiecit amismum, sed obnitente, nec Papam dominum patiente Equestri in Del.
phinatu ordine, ad Philippum Valesium Galliae Regem se convertit, eique a. 34s Delphinatum concessit, summam sibi Imperia itum ac Mutuam iooo floreno in pensionem pactus, ea inter alias DP adjecta, ut primogeniti drinceps Galliae Regum sui , simulae tu .cem aspexissent, titulum nomen pie Delphini gererent, ac Franciae insignibus , tribusnempe liliis inarea camilia,arma Delphinatus, ses-phimim scilicet eaeruleum cum cristis auribus nil eis in cativo in reo, quadripartitis jungerent. Sicque ad quartam familiam , Regiam nempe Gasiorum, Delphi
natus transiit. Tametsi enim Hisberilis post mortem uxoris suae mutasse sententiam visus est animumque id secundas nuptias spe pro
lis suscipiendae adiecit, ab hoc tamen instituto dimotus,a novis pactis ditionem omnem Carolo Iohantiis Normannia Ducis filio, Philippi Valesii Galliae Regis nepoti ejus postea inter Galliae Reges nominis V, traditis Delpiti natus inligitibus, gladio Delphillail ,exillo s. Georgii cum sceptro dc annulo, concessit filio tamen suo natur ali Amedeo Viennensi scujus posteri hodieque seperesse dicumtur, Domini δε ια dicti annua pensione assignata. Ipse vero monasterium;ngressus, ae inpresbyterorum ordinem, ne relinqirere vitam monasticam,os Greceptus,& Papa Patriarchatu Alexandriae, nec non adminimatione Archiepistopatus Rhemensis donatus, a. 33s diem obiit. Hi neque porro Auctora Carolo Galliae Rege,priamo ex hac familia Delphino, ad haec nostra usquetempora Historiam Gallicam juxta Delphinorum seriem pertexit.
135쪽
MENSIS . MARTII A. M DCLXXXIV. iis
Historia trium posteriorum Imperatorum Turcicorum abi/6as ad 1677, ex Anglico m. Ricasti
versa. Parisiis 683 in 8.λ, Emorabilem Germaniae, nostraeque Saxoniae, annum proxime elapsum , inter alias causas merito facere debet, Vienna ab infessissima Tureorum obsidione auspiciis Et eustissι,γι Imper. Itons, nec sine Heroico auxilio Serenis mi Potentissimique Electoras Saxon ι Is
Domini nos mentissimi, maxume vero per lingularem Divitii numinis gratiam liberata. Tantario reruni deicriptio uisne dubio ibrorum calamum occupabit, ita quae merito metuitur belli cum imm missimo hoste cis uallo, ad diligenter considerandas res Turcicas, inritamento omnibus esse debet. De his itarem librum exhibemus, iri docti&eloquentis, qui pleraque a se relata suae debet experiem
tiae, cum perannos bene multos legatis Britannicis ad aulam Turci eam missi, a secretis fieri t. Ejusdem est raritatus depraesenti IN rii Ottomannicistatu, qui Germanice ex Gallico versus, Diarii Euro
pete continuationi XXI, anno is I insertus est, ct alius Latine & erudite scriptus, ris p tem Ecclesiis in Apoc.r θυι memoraIrs , quarum rudera miseranda autor inspexit & dei cripsit. In hac vero historiata,' quam excerptam d.unus, narrationem orditur ab anno I 623. cum . murat, tes II quatuordecim annorum puer,depositio a Praetorianis patruo Mustaphae successies tyrannus postea, suis quoque sere intolera bilis factus; qui tamen patrui lenitati&profusioni, qua immium potentissimum i in i struxenit, contrarium vitium opponens, sedi
sati auctique dominatus causa Lit, dum stricto dc plusquam herili imperandi modo, disciplinam ει gloriam militarem restituit,4 aer rium quod ei, i in hi erat, quindecim aurimissio impletum
resiquit. Intereti it .suis, multis praeliis servatum, aetate flore rem, immodicu usis, cui contra sectae suae praecepta, a transfuga Persa, quem ad intimam familiaritatem admiserat, incitatus indulsit, ita ut crapula anno s. o lucto caretur. Hujus historia primam libri partem eanaque brevissimam coastituit. Altera Drahimi primum, usta, aut potius obst man otium , quo Sardanapali opitudines ae-
136쪽
Favit aut vicit, paucis proponit. Irateris Anaurathis erat, ex vin- ilis, in quibus mortem expectabat, contra antecessoris testamentum, quo Tartarorum Principem fratri socordi praetulerat, insolitim evectus; sed post annos octo, anno 1648,cumhtiam summi sacerdotis,' luphtinvocant. vi rapuisset, in carcerem reductus, dc quia id impatienter nebat, strai utatus ieinde initia filii iuccetaris
' - hucusque regnavit, usque ad annum incios nil quinque annorum mu4Mahomere in linadabnii mim -- tum, continet. Quarta usque ad anniani , λιγ inopienton rogreditur 'ui, non minus quam de hiis ista Tacitiu ste sivimum casinus, atrox κου, Uc-υ --bus, ipse quos pacesc - ut adeo legentibus propter rerum magnitudinena & varietatem, tum narrandi brevitatem ivit, uitiiseis:m, non possit non esse gratum & jucundum. Nee operam perdet, qui librum, hoc praesertim tempore utilissimum, Latine vel Germanice versum publico donaverit. Ut autem stimulus ad talem laborem accedat, nudicii nostri ratio appareat, pauca quaedam,quae prae aliis memoratu ligni, aut ad capienda Christianis populis do
pumenta, proficere visa sunt, hinc indet excerpta, non invito ut 'er' nius lectore 'nsignabimus Notim ς' rari aras in mesTaurici incolas, sive Praec--μ vel omisos,maximum Turcicae potent adminiculum Haestare, dum auxilia equestria, quo militiae genu, gentes alias lanariam ollunt, quoties jubemur. submittunt, Hos tamen non ita , ut osto ereditur, Turcis fidos, deditosque esse, apparetex iis, quae autorram. a.d Fqq. aliisquelocis, de discordiis aperta etiam hostilitate inter utrosque orta narr/t, ut adeo desperandum messit, D raros, si Christiani Principes industriam adhibeant, ',arari a Turcis,
aut sunditus everti poste quod a Polonis Anno impineri potuisse
memoratiar si victoria tunc parta ut scivissent, Saepe sed frustra deploratum filii, discordia nostra Turcorum imperium, plus quam omni prudentia aut potentia illorum stare&au geri Idaliculenter autor demonstrat.Legi possunt quae TI. 33.deamis sa occasione debellandi Turcos anno duo observavit, cum ex ea
137쪽
MENSIS MARTII A., DC LXXXIV 1iν
Deinde quantum damn tim neglecta anno I633, contra gravissimum, quod refert, Hannibalis Gonaagae consilium, Mosci defension , rei Hungaricat Christianae illatum idemque altera vice peccatum sit anno i66i, dissimulata aut sero nimis considerata Varaatini vali. dissimi ad Trans sylvaniam conservandum propugnaculi, expugna tione. Agnosci hoc dicit,4 praedicari a Turcis, ut summum Dei erga Misit annos beneficium, quo fiat, ut intercessione Mahometis, continuis dissidiis Christiani inter se committantur: dc de hoc adeo eonfidere Turcos refert, ut pro fabulis habeant, ac sit se irrideant, explodant, siquis Legatus de concordia foederibus Christianorum aliquid proponat. Exemplum insgne , ipsaque verba Caimacans . ita vocatur qui principis Purpuratorum absentis vices gerit quibus Legatum Venetum excepit , habentur Tom. IsagJ7. Nec rationes&media Turcis desunt, quibus ipsi simultates inter Christianos serant& foveant; vid. Tom. II.p. asta. Inter alias dissicultates tractandi cum Turcis non minima ab Interpretibus nascitur, qui ex Turcis aut Graecis sumuntur. Sed eos adeo indigne d crudeliter habent ministri Turcici, ut siquid i legatis propositum fideliter clibere eloquantur, capitis periculum m.
licae legationis palo infixo,4 anno I6 9 Tom. II.p. γε strangulato,
qui Veneto operam dabat inde fieri dicit, ut non audeant mascule cum fide, legatorum dicta aut scripta interpretari, sed pleraque emolliant, interpolent, aut castrent, unde tumor Barbarorum infletur,
pactorum formulae variis explicationibus subjaceant propterea operae pretium ore, si quantum satis est , impendatur ad j ii venes nostrates in lingua Turcica, Graeca Arabica instruendos, qui leg.uionibus utiliora & fidelia officia praestare possint. ignam vero circumspectionem adhibendam esse monet, ne intempestiva excandescentia, praesertim ubi minas exequendi non paratae sunt vires, exasperentur magnates aulae Ottomannicae. Narrat, ut legatus quidam Anglicus, exemplar pactorum inter Sullanum Regem, quod animi calore,dum cum purpurato disceptabat, projecerat,ille vero, commotionem dissimulans sublatum servaverat non nisi multas precibus&mille quingentorum imperialium solutione recipere potuerit. Aliquando tamen mascula vorba multiim fatetur prodicisso, d Turcos
138쪽
ex eorum genere esse,qiu rogando sent deteriore , exemplo Lem
Quicquid olim defide Turcorumab aliquibuHaritum ea, operientia destrisitur, ita quidem, ut quanto speeiosius promittunt tali'. io miniti fidendum sit. Notabile est, ut veneti quantumcumii cauti, ante bellum Creticum non blandis tantum verbis, promta dissimulatione decepti fiterint, sed& Legato De Consuli Bailum, ean0 onaitisa ' rum suspicio exemta missis ad eum monachis Tur-
cicis, celeberrimae cinctitatis, qui juramentis uiris execrationibus as. severearent,nihil Venetis metuendum ella, quos tamen statim terra ma. rique aggressi sunt, ILI . 2oa. Ita gens pessima de & religionem utilitati iocendi nobis occasionibus omnino postponit. a.dem fraude usos esse tradit, cum ab anno I 66I,usque ad annum 663, per pacis tractatus Hungaros Germanos deluderent, cum conclusum pacis negotium esse videretur, copiaeque Imperatoriae vel ex in
auctoritae, vel alibrsim mulaesitat, tum demum praecipitanter abruinpta tractatione improvisi aerent Tom. IIIp.I. πινει Caeterum in narratione belli, ante annos hos viginti in Hungarias siti, autor non sineaerimonia, delentitudine consiliotiim auxili, omin, de erroribus Caesarei exercitus, eiusque ducum judicat, serillam fere Nicolaum Smnium, ex quo Principem supremum facit, ultra modum laudans. mc Mn. I p. 8 o L Mi . Victoriam ad Rabam flumen anno 166 reportatam majorem fuisse scribit, I u.
Π .aoo, Da ni in Germania creditim filii periisse enim exemplo raro audito una illa pugna Turcorum decem S septem mιssia, tantamque consternationem inter Turcos fuisse, ut bellum,nisi intempestiva pax intervenisset, egregio cum successu continuari potuisset. Inter pacis vero conditiones hanc quoque recenset improbat, quod Caesar siexcenta aureorum millia, quae Michael Aba Transylvaniae Princeps, velandae ignominae causa, a se solvenda receperit, dependere Turcis
debuerit ilo A. Hoemim inter publicatasi cis leges,quod sciamus, non reperiatur, fide stat autor serte a Tu se his, mendacibus, impositum est. Male etia esisse pactis si os ori notat, excursiones in simas coptinuantes, ea, uerint sministi is areis ita excusentes , quod pae non rumpiair, ii asemper quod
praedae aguntur, non sitsipra numerum quinquet millium aut tormen-ra belli non adhibrantur .ll. Ad Disiliae by o dile
139쪽
Ad intelligendam legem&religionem Maholiretis .am pertiniet quod narratur de decreto, critiam vocant a Uus,Bι adversus urabiamum Subanum anno 6 8 publicato; nempe' i. odini ilibet Scitanus accusantibus eum de tyrannide Vel incapacitate stibditis, in i . dicio
respondere teneatur idque ter repetitum, desin contumacen Imperatorem executioni mandatum fuit Tom.I .aas. Quae non laris congruum, eum summo illo&illimitato dominat , quum sibi arrodant Sullani,' clii in tractatu hii jus auctoris depraesentisat Imperii O . romanmci Cap. I, ex doctorum Mali Ometicoruni sententa a confirnaatur. Aliud non minus notabile de precibus en pore publica cala mitatis, non attento religionis discrimine, institii sol tis resertur Cum enim pestis Constantinopoli ultra modiim grassatur, non soliti Turci cum sacerdotibus suis, sed & Christiani, Graci MAm: enii, climratriarchis in loco spatioso, qui Hippodromus vocatur , ad preces laciendas simul congregantur. et ια Tom II. an. pro belli vero successu soli ut videtur Turci orant. Controversa tamen de loco pre cum anno Ibo inter Muphtin, monach uin, quem Scheg vocant radicatorem aulae incidit: illo nisi blico hoc in templi orandi, messe contendente praevaluit aulicus. Muphtis revocare sententiam vi adactus, quique eam acriter defenderat monachus sive Suio a lius, in exilium pulsus fuit Tom. IΠ.y. o. Noyo plane exemplo a .i66 I factum est, ut Purpurati primarii Ma-fometis perli filius Achmetes vivo parenti in tanto munere succes.sor ab Imperatore destinaretur, juvenis licet, nec bello expertus,sed in legum patriarum studio donegotiis Cancellariae educatus. Datum id parentis meritis&industriae filii, quam patris loco, senium obten- cientis, in aula, ad expedienda negotia, relictus Sullano probaverat. Ita pater, raro etiam hactenus catu, morte naturali paulo post obiit cum de tribus his Imperatorem monuisset: s. ut nunquam foeminarum consilium admitteret. 2.9 ut aerarium suum etiam cum az. gravatione populi semper haberet repletissmum. s. ut continuo bellis operam daret, milite que exerceret.vid. Tom np. u 2 seqq.
Uxor deiuncti, tantina callidissima, maritum filium juvene
consiliis iuvisse perhibetur, creditaque est vulgo incantationibus aut philtris animos hominum perni ovisse Piae Tom.Iup. I. Guilleterius
vel Guiaetus, aut quisquis autor est descriptionis Athenarum A. Is spubli.
140쪽
publicatae, modum quo umeres ad paternam dignitatem astenderit, artificio matris singulari adscribit, ut legi potest libri ejus Pari. IV. sed istavi alia ab autor illo tradita Jacobus Sponius Turcicarum rerunon imperitus in fabularum dulcedinem flexa esse opinatur , eaque conjectura historici hujus Anglici relationibus cum scriptis uillati
collatis firmari videtur. Hanta vero autoritate Az gratia apud herum fuerit Achmetes iste, qui bellum Anno I 663 imgariae intulit, multis exemplis Autor ostendit; nam absente aut inscio Purpurato mi-mister nullus quidquam negotii cum exteris tradiare aut concludere audebat, etsi jubente Imperatore. P. DM. III.stis atqui a matre Sullani, Achineti insensissima, subornati,aut sua invidia inflammati, detrahere illi conati sunt, sibi ipsis exitium procurarunt. Inter alios a. utime memorabilis filii Samoetatae secretorum princeps sive Can- ellarius, meis Essendi vocant, vir,cui similem, rerum agendarumpe ritia, Turcia vix putatur habuisse. Hic dum Achmeti initia obsidionis Neuhe eliana non procederent occasionem calumniandi purpuratum, ut togatum& iteratum, invenisse se ratus, epistola ad eunuchum in aula gratiosum scripta suadere ausus est Sullano, ut Achmeti successorem immitteret, dc quidem generum suum nomine Ibrahi. metum verum Imperator literas illas Achmet misit,in decedinendi de aemulis potestatem fecit. Is igitur socerum de generum
sine ulla mora sibi sistivi capite plecti jussit, bonis eorum fisco addictis.
Mirum vero dictu, documento est tum opulentiae Turcicat,atim rapacitatis ministrorum quod Samoetaris iste tres militones Imperialium paratae pecuniae reliquerit, cujus indicium filio ejus per tormenta extortum fuit. Habuit etiam mille & sexcentos camelos sexcentos equos Uptimo dc militares, non computatis umentii cingula a gentea quaterm ille pugiones, quorum plerique gemmis pretiosis ornati erant, trecentos: nonaginta vestes, pellιbus martium Scythica
rum suffultas,quarum singulae mille Imperialium pretio aestimabantur,' aliaque innumera viae Tom Iugag IJ. N. ast. Achmetes vero purpuratus vino graeter morem gentiS, immoderate se ingurgitans, desinde hydrope correptus, obiit anno successis rem habuit assinem suum eundemque vicaritim siue Caιν canum . cui nomen araiti apha. Is ob modestiam ct humanitatem hucusque laudatus, obtenta summa dignitate, nudavit animum. au-
inficiem, quae sub Achmete benigna erat, torvam invisam fastu