장음표시 사용
121쪽
In hujus piuietis B V toto hoc tempore conspiciendae erant
binae paras elenae, sed impersectiores,4 quas portiuncillas dixisses Iridis, colorum vivacissimorum nec enim discum exacte rotundum reserebant in colores utrinque versus K dc H aliquousque producebam tur in circulo B H satis undiq; albicanti luce conspicuo Diameter hujus posterioris circuli radio dimensa deprehensa est 43 graduum; peripheriae vero pars inferior Horizontem spectans, Luna non mes . tum adhuc elevata in ellipsin fastigia re se videbatur. Binae aliae Paraselenae D ssi, prioribus B dcc non absimiles, nisi quod longe dilutioribus tingerentur coloribus, cum Luna A in circulo Horironti parallelo triangultim aequilaterum efficiebant:eundemque circulum intersecabat alius FGL, tenuissimae lucis, circuloque HBKCconcentricus, Mab hujus peripheria 1.36 distans; cujus cum priori illo intersectiones itidem duas Paraselenas exhibebant, ad obscurioris Cometae speciem accedentes Toto porro apparitionis tempore Deus MLN, circulo ipsi BHCK aequalis, certe non multo minoris, se cundariae Iridis coloribus conspicuus, super Lunam, ad conta fium circuli FGL, eminebat Duravit speetaculum ad mediam usq; noetem, circa quam partes phaenomen hujus una post aliam sensim disparuere.
PH sicae hoc ystema principiis Cartesianis eleganter sesperstructum
e Gallica lingua inLatinam versum a Boneto, Genevae prodierat an. I6 Quam versionem cum valde corruptam,velTypograhi incuria vel Translatoris vitio cognovissetAnton te Grand,aptiori Latinitate efferre voluit, tu insuper animadversionibus ad quaedam capita adscriptis locupletare. Ani narier sone M Tabulam exhibet observationum i cademiaRegia Parisiis factarum,circa mutationem caloris Ofiigoris in aere, beneficio duorumThermo metrorum, quorum unum in pat enti cubiculo, alterum in cavea asservatum est. Animadu XII novas stellasan. 67 &72 aliasque siubinde a Cassino dete stas enume-
122쪽
tiendi circuliim terrae quo L. in ex Regia Parisiens Acadet ni repertam tradit Ammacis. XVII illa crcurii ac Veneris Anin ado XIII de Martis, Iovis, hunc' tie cingentium sat ilitum, Sariirni at ille circa hunc trium comitum motibus phasibusque laudat Cassini potistimum observatione, hala. t. Ani ady XIX, quae circa Lunae molum dillantiam a tellure notavit idem celeberrinius Mironomorum, re. - fert Ex eodem Animari. Ad quinque inmetas an . 6 2, an 64 an. . os, an 63. m. 72, breViter clarabit Ammari. XX in causam virtutis. Daere elasticae inquirit Animadv. XXVI pro Cartesio contra Ha Nisaeum de causa motum sanguinis in animalibus emciente disputat.
P. ILL MINATI MOLONI ERGO MENSIS, E
Mnct ob erv. Francisci, bain. Inqui onsistoris, Centum Responsa centum uaesuis.
onus jam supra trigesimum annus lapsus est, ex quo prae-
sens Responsorum opus , quod Censoribus Moralis Theologiae firmillimis sundamentis, Sacrorum Canonum Iegum sanctionibus valide munitum optima doctrina, pari facilitate, qua plures fere inextricabiles dissicultates dilucide in utroque foro solvantur, disposita respersum dicitur, primo lucem pul,licam adspexit. Materiae, circa
quasAuctor in eo occupatur,sunt, ceu ex ipsoLibri frontispicio appa- .ret varii&implexi casus de Censibus, Alienatione Bonorum Ecclesiasticorum, aliisqueContractibus,Legatis,Bonis dotalibus,Hypothecis, praelatione, de Bonis Proscriptorum, Filiorum familias, Deposito, Successionibus,Vectigalibus, Sepulturis, QuartaFunerali,Concursu ad Beneficia, ut de statu Regularium, Reclamatione si per invaliditate Prosessionis, Consuetudinibus, praecipue contra RegulasReligionum, Approbatione ad Confessones administrationeSacramentorum extra propriasEcclesias, Provisionibus superiorum,de actibus Capitularibus,Irregularitate,Ignorantia,Seandalo,occasione proxima, Indulgentiis, utroque Iubileo, Casibus tam secularibus quam Regularibus
Praelatis reservatis,deque potestate isodoreservandi;aliaeque quam 4
plurima ex S. Theologiae utriusque Iuris principiis explicata atque selutae quibus omnibus in fine locupletissurius Rerum ac Verborum in ter adjicitur.
123쪽
VINDICIAE DOCTRINAE MAIORUM SCHOLAE
Parisiensis, seu constans caeperpetuae Schoia Parisiensis doctrina riam oritates i assibilitate Ecclesia in rebus fidei ac morum , contrad senseres monarchia unipersalis sabsoluta Curia Romana. to. ' MINDO RICHERIO Doctore ae
Coloniae I68ι, in A. DE Richerio ejusque fatis nonnulla diximus, cum Novembri.bus superioris anni Calendis historiam generalium conci
liorum,qua eundem Autorem habet,recensuimus. Plura sugin
gerit historia censurae adversus Andream Santaretam latae, &C Eius Bartholomaeus Morsolus in Epistola Λ. C. 's, quo Richenus septuagenario major obiit, ad Curetum scripta, in qua optimum virum , Romani Pontificis insidiis, modo per satellites Duce Espe noni immissos e collegio Cardinalis Monachi abreptum, S carceri antrusum ac aegre amicorum4 Academiae Parisiensis intercessione ad denatum, in quo causam suam egregie peroravit, libertatistae restit tum modo in aedes P. Ioseph Capucini ad prandium amica coli quia dolose invitatum. postmodum praesente Notario Apostolico, ad subscribendam libelli sui de ecclesiastica & politica potestate retraetationem strictis pugionibus adactum memorat. Hoc igitur Iucubrationi m tuam praemium Richerius tulit, ut, quod ipse dicere sole. Dat, in minio regno jura regni tuens velut exul fieret,is violentas manu m tuens Collegio suo pedem efferre non auderet. At ne sic quidem Racherii de aristoeratico ecclesiae regimine do strina aboleri P- uendenda e vindicandaeus tu adeo insubuit, ut pluso quam Disitiro b c Orale
124쪽
quam viginti ejus volumina se typis mandaturos spondeant, qui hoc
quadripartitum vindiciarum opus ediderunt, eum in finem a Richerio collectum, ut Majores scholae Parisiensis opinioni suae de regendis utriusque potestatis finibus conformes demonstraret. Primus igitur liber e publicis instrumentis, quid Facultas Theologica, Parisiensis A. C. t o contra Fr Iohannem de Gorei ord.Minorum A. C.I χρ contra Fr. Johannem irrastu Ord Praed. qui solam Papalem potestatem de jure Divjnowimmediate a Christo institutam esse, reliquas aute potestates durisdictiones ecclesiiasticas omnes a Papali dependere docuerat, A. C. 38r contra Fr. Johannem Angeli
Ord.Minorum qui inter alia Papam tollim Ius Canonicum destruere novum sancire posse asseruerat, ac A. C. i i6. contra Claudium Cognatum Ord. Praedicatorum, ejusque propositiones statuerit, exponit, ac ejusdem Facultatis responsum A. C. I 0 Carolo 'II Franciae Regi datum repetit, quo definitum fuit, Pontificem Romanum, ut singulis decenniis, maxime Ecclesiae necessitate id exigente, generale concilium convocet, vi ecclesiasticorum canonum teneri, dc si id facere negligat, tunc Principes ecclesiasticos& fcculares,in insigniores ecclesiae Patres, nomine ecclesiae universalis, concilium generale celebrare, iebus ecclesiae necessariis etiam sine Papae consensu provide
Avitam hanc scholae Parisiensis doctrinam, abselutae Pontificis
Romani monarchiae e diametro adversam, confirmant quatuor Sor- bonicorum Doctorum opuscula, quae secundo libro continentur, adriendam Philippi Pulchri causam elucubrata,vi iniquis Bonifacit VIII postulatis opposita. Primum interea locum obtinent, Egidii deis
Roma Archiepiscopi Bituricensis quaestio proin contra Pontificiam potestatem in utramque partem dis utata in Fratris Iohannis de Parisiis Ord Praed de potestate papa livi regia raefatus,quem disputatio inter clericum&militem superpotestate Praelatis atque Principibus commissa per modum dialogi incerto autore composita,&aliud anci nymum ejusdem argumenti scriptum excipit. Secundae huic vindiciarum parti, appendiei loco subjiunctae sunt Parisiensium quorundam Theologorum notae in censuram Iungari- eam, quibus quatuor propolitiones a Ciero Gallicano halid ita pri-d asicrtae defenduntur. Cum m Georgius Me reuehu, ecci
125쪽
siat metropolitanae trigoniensis Archiepiscopus desiegni Duntariae primas, in epistola Synodica ad universosvi singulos Christi fidelet in
regno ungariae constitutos, quatuor illas propositiones eo usque eonfigendas proscribendas censuisset, donec infallibile Apostolicae sedis oraculum prodiret, Parisienscs illi Theologi in hane epistolam animadversiones nonnullas strictim ediderunt,& adductis variis Scri plurae, Patrum, Academiarumin ipsorum Pontificum testimoniis,doctrinam quatuor illis propositionibus contentam, ne novam, nee Christianis auribus absurdam esse demonstrarunt mirantes non modo Labbeum inosortium in editione Conciliorum, quae A. C. 67EParisiis prodiit, in secundo tomo apparatus ad concilia 32ρ. cum D. cobatio docere, quod Papae Imperatores, Regesin quoscunque alios deponendi potestas competat, verum eos etiam, qui Regia conciliorum
eodectioni, in domo Regia impensis Regiis impressae, praefuerunt. tom. 18 p. 676 dicere ausos, quod Bonifacius VIII Philippum POLehrum juste excommunicaverit.
Altera libri secundi appendix complectitur summam oriam, quae aeta sunt Parisiis A. C. Ioii, in disputatione Capituli Generalis Dominicanorum, Praeside Magistro os Moret,sRegente de Pros P.
conuvius Coloniensis, respondente Vibrato Rosenbach ejusdem conventus lectore agitat , quae inter alias theses articulos sequentes continebat. I. Romanum Pontificem in fide toribus errare non
posse. an nullo casu concilium esse supra Papam 3 ad Papam pertinere, dubia conciliis proponere,decisa confirmare vel infirmare &α Quod eum Richerius Facultatis Parisiensis Syndicus animadvertisset, cum aliis quibusdam ejusdem Facultatis Dodioribus in pergulas Dominicanas sese contulit palam testatus, nisi publicum illud scandalum publica satisnetione elueretur, majorem Facultatis suae Apparitorem Magistrum Ludoνicum deia Crura praedictis conclusionibus, septimo, octavo,&nono articulo contentis publico nomine intercesibrum esse. Quid ad haec responsum & circa theses illas ulterius actum fuerit, vitandae prolixitatis causa referre supersedemus,4 ad tertiam libri secundi appendicem properamus. Richerii testamentum A. C. i53o impenss Autoris Parisiis editum, d nunc a Richerii fautoribus ea occasione typis iterumniandatum, quod Maninus Grandin, cum d. 37. Martii A. C. 3683 x de pro-
126쪽
de propositione, quamCuria Parisiensis Facultati Theologicae examinandam miserat , sententiam diceret, de Richerio muIta a veritate ali. e commentus fuerit, quae ex hoc ejus testamento confutari pos- snt. Coronidis loco additur epistola a quodam Richerii amico Gallice scripta, quae ejus novissimaac intuenda sententia constantiam exponit. Tertius liber nonnulla Petri Azaceni de Phannis Gersonii Cancellarii Parisiensis, cujus opera integra Richerius A.C. 6o6 novis typis excudi procitraverat, scripta ad has de potestate Papae controversias pertinentia, hoc ordine continet: .
Magistri Petri de Alliaco Cardinalis Cameraeensis quaestio in suis vesperiis utrum Pctri ecclesia lege reguletur Ejusdem quaestio de resumpta, seu sententiae, quam in suis vesperiis, & uberius in prima sua lectione supra Magistrum sententiarum tractaverat, a quodam Theologiae Magistro impugnatae defensio. Ejusdem de ecclesiaevi Cardinalium autoritate liber, in concilio Constantiensi scriptus. Iohannis Gersonii tractatus de potestate ecclesiastica & de origine juris S legum, Constantiae, pore generalis concilii editus. Ejusdem sermo die ri.Iul. Λ C. I is super processionibus faciendis proriagio Regis Romanorum ad Petrum de Luna, in quo ponunturi duodecim concIusiones seu regulae praeticae in sacro generat
Ejusdem tractatus de statibu ecclesiasticis. Rusdem tractatus, quomodo .an liceat in ausis fidei a summoe Pontifice appellare se ejus judicium declinare.
Eiusdem resolutio circa materiam excommunicationum dc irreges
xjusdem discussio illius assertionis: sententia Pastoris etiam injustit
nenda est. Ejusdem tractatus de examinatione doetrinarum. Eiusdem propositiones utiles ad exterminationem schismatis per Dam concilii generalis. Tlusdem libellus articu Ionim contra Petrum de Luna.
Rusdem libellus de auferibilitate Papae ab ecclesia. arcas: Qui ius vindiciarum liber Iacobi inmisi aesti
127쪽
nem resumptivam, ejusdemque libellum de autoritate ecclesiae seu conciliorum C etano oppositum, tra statum de potestate ecclesiastica daica, nec non Iohannis Majoris Doctoris Parisiensis disputationes, ex eiusdem in libros sententiarum desin Matthaeum
commentariis excerptas, exhibet. Ultimo loco censurae quaedam Facultatis Parisiensis. antiquae pariter dc novae, contra propositiones nonnullas Nicolai Uadrigarii, Iohannis Muneris Ludovici Coubone, Antonii de Dominis, I udovicio Iotii, Francisci Guiliou acobi de Vernant, edet Guimenei,cr drea Santaresit, nec non excerpta e censura propositionis, de infallibili solius sedis Apostolicae in rebus fidei judicio, die iρ Maji superioris
anni i683. facta, paulo post publica autoritate peculiari libello, cu-.jus argumentum statim subjungemus editari item Richerii adversus aliquos ejus calumniatores defensio, dc Richerianae pro Ger soni apologiae epilogus accedunt.
Parisiens , ad Gnaeum Senis i rassonsium disia in proposi ssionem, de qua isse quaesierat, quid ipsa
Parisus exeudebat Sebastianus abre inamois Regis Typog aphus, ron in .PRopositio, quam Senatus Parisiensis d. 3o. Ianuarii stiperioris anni 1683 FacuItati Theologicae dijudicandam tradidit, ita se habet ad solam sedem Apostolicam disino immutabiliprniseo spectat de contro Persissidet dicare videtur autem desumpta ex epistola synodica
Archiepiscπi trigoniensis, quam secundo Richerianarum vindicia rum libro, una cum stricturisin animadversionibus Theologorum quorundam, api endicis Ioeo adtextam pauIo ante diximus. In eaetnim quatuor Clerici GalIicani propositiones eo usque configuntur
proscribuntur, donee super eas prodierit infallibile Apostolicae sed rvraculum, a quamsioiam edi totidem verba dirinore immutabilip μvilegiospectat e contra sis fide juricam. Hanc igit propositionem cum Faeulias Theologica a Syndicosis ALMmando Euot, cui ea in publico Setiatus consessu porrςGR
128쪽
Rerat, Calendis ebriiarii accepisset, aliquot Magistros delegit, qui eam expenderent, quid de ea statuendum videretur, postea referrent, quod Calendis Martii ab iis factum est. A quo tempore tribus prope mensibus, Martio, Aprili, Majo, comitiis frequentibus quadragesies quinquies habitis, omnes ac singuli propositioncm illam diligenter expenderunt, is mature deliberata tandem , perpetuam suam erga Romanam sedem reverentiam praefati propositionem isti, quatenus ab Episcopis&Conciliis otiam generalibus judicandi defidei controversiis autoritatem, quam immediate a Christo habent,e cludit, temerariam, erroneam praxi ecclesiae adversam verbo Dei contrariam, a Facultatis doctrina alienam esse censii erunt. . . . Ad confirmandum hoc responsum, a Facultate Theologica die UM i in Sorbona datum sequenti die recognitum, subjiciuntur e publicis actis plures talium propositionum centurae, ab eadem Facultate hoc Haperioribus seculis promulgatae, illae nimirum ipsae,quas Richerius in primo vindiciarum libro, ejusque fautores in appendice libri quarti collegerunt quamobrem earum catalogum hic denuo
contexere supervacaneum existimamus.
HISTO IRE ABBREGE, D ES MARTIR FRANeois, dia temptae u Refrematis c. Sive
Compendium Historiae Martyriam Gallicorum, tempore Re rmationis , cum considerationibus rationibus necessariis, quibus demonstratur, quomodo illorum exempla imitari debeant, qui nunc persecutionem patiuntur.
Amstelodami, apud Andr. de Hoogenhuyse, 684 in a. SCopum libri hujus Autor cui nomen suum supprimere placuit θbreviter in ipso titulo, dein uberius in monitis aduectorem pro ponit. Iraemittit etiam praefationis loco ejusdem argumenti comcionem paraeneticam,ex diei XVIa ,Haga Comitum,in Templo Galgo destico habitam. In summo nempe periculo versari scribit, Reformatos in Galli, ut, quoniam non satis ex persecutorum insti-ritto toto procedant, quae hucusque adversus illos duris: iniquis modis
129쪽
modis intentata sint, ad rigorem sitippliciorum , rebellionis alio praetextu progressus fiat, qualia olim exercita fuerint, quorumque jam initia faeta est tradit, capite plexis, qui cultum divinum negligere noluerunt,4 in dirutorum teniplorum areis concionati sunt Ut igitur exemplis firmentur adversias ingruentem saevitiam fidelium animi, contemplandam esse suadet ilistoriam martyrum, qui superiori seculo ob doctrinam Evangeli ii quae tunc, in Gallia etiam, Lutheranismus vocabatur,vel combusti, vel alio mortis genere crudeliter sublati fierint, cum proposita vitae optione, ejurare religionem refo matam&ad Romana sacra redire nollent His enim proprie Martyrum, sive testium veritatis divinae titulum competere , non omnibus, qui persecutionum tempore per tumultum pii miscitas caedes interimuntur. Excerptum autem est compendium nocem Martyrologio Gallico, ante plus quam centum annos edito, incipitq; ab anno I323. praemissis tantum duobus antiquioribus visibus anno I ir, I 36 ac continuatur ad annum is6y. Postea enim, stabilito per edicta regia exercitio religionis resormatae publico , hoc modo saeviri delatum est 4 Licet autem Iacobus Smertus, Theologus Sorbonicus, operi illi Martyrologico Anti MartPrologium opposuerit,Dιζdun/An. I 622 editum, admonitusque de eo fiterit compendii fiujus autor; tam miserum tamen Mineptum id criptum esse statuit, ut resutationem neutiquam mereatur imo veritatem historiae martyrum mirifice confirmet, cum adversus facta ipsa, Martyrumq; constantiam, siserpliciorum crudelitatem , paucissimis casibus exceptis nihil omnino habuerit, quod reponeret, sed blummodo haereseos crimen crepet, jure caesos pronunciet. Itaque nillil aut parum invenisse se ait, quod ad illii librum regereret, cum de facto jam, non de jure quaeratur. In eo vero diligentiam adhibuit non contemnendam Epitomator, uisuccinete&eleganter resurret, quae ex historia illa ad excitandum pietatis de patientiae studium,in constantiam adversus imminentes acriores perseeutiones facere existimavit, additis admoniat ti0nibus, ct vituperatis artibus quibus ab aliquot annis ad assigendos,&a professione religionis reformatae avertendos homines in Gallia opera data fui &adhuc datur. Sed id ex aliis librisin resationiqbus satis stiperque innotuit. ISTO
130쪽
Ludovici Maimburgii Historia Ligae..
Lutetiae 168 incia, apud Cramoysium. Nondum cessat historias scribere saepe jam nobis memoratus 'Maimbuetius; prodit itaque haec, quam titulus indicat, de factione illa Gallica famosissima, quae sub specie donomine ancta mi-onis' Liga, pro religione Romana tuenda, superiori seculo Pontificiis & Hispanicis auspiciis conflata regnum florentissimum in summas angustias adduxit. Egerunt de ea tot scriptores veteres ac re icentes, ut Maimburgius non immerito veritus videatur,ne parum laudis ex compilatione rerum vulgatissimarum reportaret sed institutum suum ita defendit, ut non exiguae industriae esse dicat, ex aliis Autoribus novum quoddam opus concinnare, & inventionis, di ostionis,& loeutionis artes ostendere Sequelam esse hane historiam ait, historiae suae de ris semo, probaturum se esse confidit,Henrici IV evectionem ad regnum Galliae non deberi Reformatis , qui id iactent, neque conversionem ejusdem Regis ad Iacra Romana, Ligae; sed utrumque hoc beneficium a Catholicis regiarum partium pros elum esse. In narratione rerum autores margini adscriptos equis tur,&,quae ex bibliothecis aut scriniis producit aut allegat,sunt Diarium Antonii isellii Advocati, qui Ligae tempore Lutetiae sitit, Tabulae quaedam conjurationum, inter quas moderatior caeteris est,quae inpicardia praeeunte Iacobo Humi rib, nobilitatis principes Peronae
gubernatore, Anno 377 inita p. 29. resertur. Id quoque saepe inculcat, bellum Ligisticum minime ob religionem , licet praetensa eadu rit, sed ob causas mere politicas, gestum fuisse. At reformatorum foederavi bella, rebellionis, ad opprimendam religionem Catholicatu excitatae, confidenter accusat, iisque propositi sui tenax, quavis occasione dicam scribit, aut laudatis, qui nunc a rsus eos adhibenturia, conversionis modis minime ut ipsi videtur violentis, imo benignis&justis, interitum totius Seetae denuo ominatur, Regique de spe hu
jus triumphi propediem adipiscendi , magnifice patulatar. Scribit