장음표시 사용
571쪽
MENSIS NOVEMBRIS' A. MDCLXXXIV. 3; s
ui vocumac phrasium emphasin sedes, attendat, parallelismum si diose consulat, qua re concernunt, ead explicationem ejus,sive ad dissicultatum circa illam emergentium selutionem pertineant, bligentem dilucidet praecipuas vero controuersias, quae in capitibus libri hiilus vel moveri posibia vel moveri solent, in quaestiones Histori. cas, Philologis asius TheoAirisas redigit, earumque veritate curatius inqiusita filiosi, rationiblis adjectis decidit. Tandem ut omnibus
inter v l. line citari lciens praetermittat . illi id e lora liquis cujils
cunque fuerit Ordi Iras, a Comnientato Iesbono requirere polle videtur ex unoquoque versu Locos communes eruit, devineturus sibi praeprimis illos,qui in cathedra Ecclesiastica explicando huic libro Biblico operam infiniere si iam non gravabuntur. μι-ο--- loco decem propina xluaestiones, quae instar generalis sum Introductionis in librum Iudicum. Quaedam. iis excerpta hucapponere liceat. α-rit nimirumit sed ne, quem Iudicum liber rei si Bi e sibi vendicet, dc an medio inter Iosuam Judices loco Iob liber stare de
beat, statuitque consuetum ii stentiis post Iosiam ei tribuendum esse, cum non tantum Apostolus Hebr. XI, Sinitium bri, venam etiam
aliae ratione mici assertivi confirment. Autorem libri minus principalem determinari non posse adstruit, conjicit tamen plii res eam hilh riam c n gessisse congestamque in loco saneto asserviatam esse, donectans ei in inllinici lumen astris sanetis sive Hi kiae sive aliis sit redacta .llai ci .iulilli vice historia supplendae ergo Glecta sit re Lltio de Micha idolo. M.tium Reipsi licae Iudaei sub Iudicistu exponit, eundemqtie prorsus sing'larem iuste docet, qui ad nus Maa Rerump. rLstotelicarum referri commode possit avidebeat, tum Deus solus Rofiteris, eamque curaimmediata conser averit, Orrexerit , de dorit, aininrit usus ope Iudicum ceu Minis torum sue vice Re in , ad bella gerenda de sistis nem ac vi hibia tribunalium ab ipsocii aulioritate delu toriam,ita ut ad Mos Io dignitatem acces serint pinxime, piam V aliis si is iij, Anmulum
Atticis it etiam rationem Zpimianoa cumpo A Dei tempore Iudicum fuit actu eiurisdius illa aetate Phabiti Israelitae vestigat, ca
stigationesq; divinis quibusse s Mai i examinat, Brentium
hac de re seribentem corrigens Nec miniis cunnil lus de Illi te
572쪽
Io, probans, nec tamen ipsos finaliter incredulos damnatos pro nune ian; quia Scripturae silentium potius innuere videatur, poeniten. tiam ipsos ante mortem egisse. Idem quoque de Rege Salomone senatu notini esse ex illimat ine utilitate librigenerali cum alii ante ipsit mseripserint, eorum testimonia repetit, inuatuor usiis nominat, quorum duos priores, videlicet per fidem justificantem Viros sanetas mira citia illa perpetralle, Historiam seculorum aliquot data Ecclesiaee, illo tauriri posse, ex Act. XIII. o,o Hebr XI. 32. confirmat, po. steriores de magnitudine beneficiorum Dei conversione poenarum in castigationes paternas, uti&de typis Messiae variis, partim inde eliaciens, partim ex Hieronymo deducens. Tandem partitionem libri aggrediens eum in duas partes secat,quarum prior res gestas certi temporis cap. I ad XVI exclusive, posterior res gestas incerti temporis, sciliret de Idolo Michae&de bello Gibeonitico cap. XVI iisque ad finem enarret, ita ut novas prioris subdivi hones etiam adducati Chrs. noloei.im vero libri totius ad finem operis disteri, quam cum ipse difficilitatis plura nitim continere fiteatur, hic repetere ex Autore supersedemus, ne intempestiva prolixitate lectorem moremur. Ad calcem operis adjecti conspiciuntur Indices iis, inuorum primus Oces Ilibraic, alier dictaScripturae in Commentario allegata, tertius res praecipua fideliter complesstitur. Plura vero de eodem Auctore eis nerabili habebit Leelor,si alia ejusdem scripta,quae prodierunt partim, partim sibi ratio adhuc sudant, recentu erimus imposterum.
opoldi Comitis a Kollonit sc Episcopi Neostadiensis, Viennae editi, conscripta editaque ad speciale mandatum serenissimi Sax. Electoris a Val. Alberti, Pp.
573쪽
Quod a capite Christianorum Imperatorii Contantino M. jam olim factum fuisse accepimiis, ut ea, quae in formulam fide s mel in Coneilio Niceno redacta esῆent, nullo modo convelli pater tur, indeque cum non quiescerent AEgyptii, per orthodoxos Tyri congregatos obicem eis poneret,apud Eusebium L.lV. de vita ejus c. i, rid de omni loco atque tempore iii alii MagistratusChriniani, tum inprimis Serenissimi Saxoniae Electores sibi faciendum esse putarunt, nihil prius , nihil antiquius habentes, quam iit Augustanam Confessionem , tanquam suam omniumque Protestantium formulam, qua fidem solenniter coram Imperatore ac Imperio professi essent,
contra varios variorum conatus sartam tectamque conservarent. a.
ctum hinc est, ut jussu atque autoritate Iohanni Georgii I. gloriosissimae recordationis, non tantum anno hujus seculi XXVIII Necessaria, sed Iterata eaque Principalis Defensio Augetons a XXX hic Lipsaea conscriptis Theologis in chartam conjiceretur publicaeque luci exponeretur; quippe quod tum prodirent passim, qui norinninus integritatem in ea,quam in nobis ipsis desiderarent. Cumque ante triennium eodem ausu insurgeret Viennae anonymus quidem , caetera vero suntllimus hostis, qui Augustanae Confessioni nobisque ei adiadictis bellum indiceret non absque periculo, & triumphum jamjam caneret ante victoriam proga, qua est, vigilantia trudentia Sersnissimus Elector noster, Dominus noster Clementissimus, maxime reverendum Collegam nostrum, scripti hujus, quod delineamus, Autorem, dignum censuit, cui desensio causa justissimae publica aut ritate committeretur Qua obsequii gloria excitatus ille, mascule quidem, modeste tamen, hostem atque insidiatorem novum aggressus est, eumq; sic tentavit, ut tam Augustanaesqnfessioni integritas sua,
qtiam ejus Consetaribus constantia in fide plene planeque constaret. Duo nimirum potissimum sunt, quae Viennensis scriptor nostris objecit vitiatio textus, quam Augustana Confessio a nobis sit pasti; eapostasia, in singulis fidei articulis per nos ab eadem commissa. Hi ne totidem libri sui fecit partes, dc in priori de illa, in posteriori de hae
egit. Cum vero immistum sit nonnihil alterius furfuris, tanquam α προσδιήνυσον,tertiam Albertus in responsione adjecit, inque ea per o RGquaestioneτid, quicquid est,excussit omne atque dissipavit quemadmodumis reliqua, quae persenam Adversarii ejusque tam in inis teuc quam voluntate vitia speciatim concernunt in praefatione
574쪽
sussicienter descripsit, ut in conflictu ipso, nisi quod ad rem ipsam piiii
cipaliter pertineret, nihil obvium aut reliquum haberet. Quo facto. in parte sua prima liberat Augustanam Consessionem ab omnibus verborum corruptelis, ita quidem, ut cum Adversarius putaverit, demonstratas illas i iis esse, modo quatuor Aligustanae Consess memplaria, quae a se invicem in verbis quadantenus abirent, denuo evulga ret, nulla, nisi typographi opera adhibita, done minima quidem diductione adjecta contra, nervose Noster atque distincte recenseat primum historiam totius hujus litis, quique scriptores vel Augustanae Confessioni corruptionem, vel nobis deiectionem ab eadem olim aut hodie imputaverint, qua utrique methodo processerint, quo fine hoc atque illud egerint, in diversis capitibus deducat deinde totidem modis respondeat primum generaliter ne Christianorum quidem, mul
tominus Pontiliciorum aliquem a mutatione verborum ad immutationem Confessionis ipsius concludere pos , cum diversis vocibus primi Christiani Symbolum Apostolicum expressierint, Constantinopolitanum verre dc Athanasianum Pontificii mutaverint, imo Sixtus V clemens VIII Pontifices duas Vulgatae, quam pro Authentica habent, editiones diversas inter se atque a Mersas adornarint, inque
Ecclesiam invexerint deinde specialiter, praemissis sex regulis, quae revera fundamentales sunt dc dici possuut, quippe quod collatae cum
illis singulae singulorum Adversariorum objectiones corruere sponte omnino deprehendantur tandem specialissime, ostendendo niteste, Adversarium nec adversus tota quae vocant exemplaria,nec adver sus ullum in iisdem apicem, culpabilem aut illicitam textus mutati
nem demonstrasse Eadem apertis ima non minus quam aptissima methodo in parte secunda generaliter primum ostenditur , addicio nem, si quae in Aug. Conses facta esset, nullo Christianorum, nedum ab ullo Pontificio improbari posse, cum jam olim in primitiva Ecclesia Symbolis nonnulla fuerint inserta, Pontificii vero tam a Pontificibus suis, quam ab ipso Concilio Tridentino non raro defecerint; post specialiter, formatis tertim regulis fundamentalibus , numero
tribus, ad quas examinatae duae communes Pontificiorum oblectiones, contra doctrinam nostram de omnipraesentia carnis Christi deque Papa Anti Christo, mox collabi conspiciuntur tandemque specia lissime ad XXIV quaestiones.in quarum blutione illa omnia quae AEd
viisvr Prasitionem Augustanae consessiovis ejusque raum Articu
575쪽
tos movit monuitque Adversarius, solide discussa reperitin tur. Ut vero unusquisque Auctorem ipsum audire, dc quam bona fide eum ipsis actum siti videre possit, totus ejus Liber ad verbum expressus in fine subsici turri quemadmodum etiam lectio Refutationis aut evolutio,
Syllabo capitum atque quaestionum Omnium, ut&Indice rerum memorabilium iuvatur atque promovetit r.
De Cognition g, Veritate, da dei S per G. G. L.
aoniam hodie inter Viros egregios de verisin falsis deis contro. versiae agitantur, eaque res magni ad veritatem cognoscendam momenti est, in qua nec ipse Cartesius usquequaque satisfecit plaeet quid mihrae discriminibus atque criteriis id earunt cognitionum statuendum videatur, explicare paucis Est ergo cognitio vel obscura vel clara &clara rursus vel eonfusa vel distinim & distincta vel inadaequata vel adaequata imn vel symbolica vel intuitio: uiadem si simul adaequatavi intuitiva sit, perfectissima est. s.
Obscura est notio quae non Iussicit ad rem repraesentatam agnoscendam, veluti si utcunque meminerim alicujus floris aut ammatis olim visi, non tamen quantum satis est, ut oblatum recognoscere, cibali quo vicino discernere possim vel si considerem aliquem terminum in scholis parum explicatum, ut Entelechiam Aristotelis , aut causam prout communis est materiae,sormae, essicienti fini,aliaq; ejusmodi, de quibus nullam certam definitionem habemusci unde propositio quoque obscura sit, quam notio talis ingreditur. Clara ergo cognitio est, cum habeo underem repraesentatam agnoscere possim, eaqtie rursus est vel confitia vel distinc a iovist, cum scilicet non possum notas ad rem ab aliis discernendam sufficientes separatim enumerare, Leet res illa tales notas atque requisita revera habeat, in quae notio ejus ire solvi possit ita colores, odores, sapores aliaque peculiaria sensitum objecta satis clare quidem agnoscimus,&a se invicem discernimus, sed simplici sensuum testimonio, non vero notis enuntiabilibus; ideo
nec caeco explicare possumus, quid sit labrum,nec aliis declarare talia possumus, nisi eos in rem praesentem ducendo, atque ut idem videant, olfisciant aut gustent efiiciendo, aut saltem praeteritae alicujus perceptionis similis eos admonendo licet certum sit, notiones ha--m qualitatum compositas emis re lui posse, quippe cum ea uias suas habeant. Similiter videmus pictores aliosque artifices probe Υyy a cognos
576쪽
cognoscere,quid recte, quid Vitiose iactuin iit, a judicii sui rationem
reddere saepe non posse, quaerenti dicere,se in re quae displicet, desiderate nescio quid. At distincta noti qualem de auro habent
docimastae, per notas scilicetin examina sussicientia ad rem ab aliis omnibus coriuetibus similibus discernendam e tales habere solemus circa notiones pluribus sensibus communes, ut numeri , magnitudinis, figurae, item circa multos affectus animi, ut spem , metum, verbo, circa omnia quorum habemus Desintionem nominalem, quae nihil aliud est , quam enumeratio notarum susscientium. Datur
tamen & cognitio distincta notionis indefinibilis, quando ea est primitiva sive nota sui ipsius, hoc est cum est irresolubilis ac non nisper se intelligitur, atque adeo caret requisitis. Inlaesionibus autem
compositis, quia rursus notae singulae componentes interdum clare quidem, sed tamen confiise cognitae sunt, ut gravitas,color, aqua foutis, aliaque, quae auri notas ingrediuntur, hinc talis cognitio auri licet distincta sit, inadaequaca est tamen. Cum vero id omne quod notitiam distinctam ingreditur, rursus distinete cognitum est, seu eum analysis ad finem usque producta habetur, cognitio est Me .ua, cujus exemplum perfectum nescio an homines dare possint; valde tamen ad eam accedit notitia numerorum Plerumque autem, praesertim in Analysi
longiore, non totam simul naturam rei intuemur, sed rerum loco signis utimur, quorum explicationem in praesenti aliqua cogitatione compendii causa solemus praetermittere , scientes aut credentes nos eam habere in potestate ita cum Chiliogonum seu Polygonum mille aqualium laterum cogito, non semper naturam lateris desaequalitatis& millenari, seu cubi a denario c0nsidero,sed vocabulis istis quo. rum sensus obscure saltem atque imperfecte menti obversalitu is a nimo utor loco idearum quas de iis habeo, quoniam memini megnificationem istorum vocabulorum habere, explicationem autem nunc judico necessariam non esse qualem cogitationem caecam vel
Nuam1ymbolicam appellari leo, qua cinalgebra dc in Arithmetica
utimur, imo fere ubique Et certe cum notio valde composita est, non possumus omnes ingredientes eam notiones simul cogitare ubi tamen hoc licet, vel saltem in quantum licet, cognitionem voco immiti m. motionis distini, primitivae non alia datur eo rio,
577쪽
MENSIS NOUEMBRIS A. M DC LXXXIV. 3 39
Ex his jam patet, nos eorum quoque quae distincte cognoscimus, ideas non percipere, nisi quatenus cogitatione intuitiva utimur. Et sane contingit, ut nos saepe falso credamus habere in animo ideas rerum, cum falso supponimus aliquos terminos, quibus utimur, jam a nobis fuisse explicatos nec verum aut certe ambiguitati obnoxium
est , quod alunt aliqui, non posse nos de re aliqua dicere, intelligendo quod dicimus, quin ejus habeamus ideam. Saepe enim vocabula sim
gula utcunque intelligimus , aut nos antea intellexisse meminimus, quia tamen hac cogitatione caeca contenti sumusis resolutionem notionum non satis persequimur, fit ut lateat nos contradiistio, quam serte notio composita involvit. Haec ut considerarem distinctius, fecit olim arsumentum, dudum inter Scholasticos celebre, det a Caree
sto renovatum , pro Existentia DEI, quod ita habet: Quicquid ex alicujus rei idea sive definitione sequitur, id de re potest praedicari. Existentia ex DEI sive Entis perfectissimi, vel quo majus cogitari non potestin idea sequitur Ens enim perstetissimum involvit omnes perfectiones, in quarum numero est etiam existenti Ergo existentia de DEO potest praedicari. Uerum sciendum est, inde hoc tantum confici, si DEUS st possibilis sequitur quod existat , nam definitionibus non
possumus tuto uti ad concludendum antequam sciamus eas esse re
les, aut nullam involvere eontradictionem. Cujus ratio est, quia de notionibus contradictionem involventibus simul possent concludi opposita , quod absurdum est. Soleo autem ad hoc declarandum 'uti exemplo motus celerrimi qui absurdum implicat; ponamus enim
rotam aliquam celerrimo motu rotari, quis non videt, productuin aliquem rotae radium extremo sito celerius motum iri, quam in rotae Circumserentia clavum; hujus ergo motus non est celerrimus, contra
hypothesin. Interim prima fronte videri possit, nos ideam motus celerrimi haberes; intellisimus enim utique quid dicamus, 'amen nullam utique habemus ideam rerum impossibilium. Eodem igitur modo non susscit nos cogitare de Ente perfectissimo, ut asseramus nos ejus ideam habere, cin hae allata paulo ante demonstratione,
possibilitas Entis perfectissimi aut ostende a aut supponenda est, ut
recte concludamus. Interim nihil verius est, quam donos Elin hi rei leam &Ens perfectissimum esse possibilς.imo necessarium; argJ msutum iam non Din concludit. iam ab Aquinate relectum vis
578쪽
Atque ita habemus quoque discrimen inter de tione nominales , quae notas Tantum rei ab atris discernendae continent, ,ea. les, ex quibus constat rem esse possibilem, <ic ratione sati fit Hob. bio, qui veritates volebat esse arbitrarias , quia ex definitionibus no. minalibus penderent, non considerans, realitatem definitionis in arbi, trio non esse,nec quaslibet notiones inter se posse conjungi. Nee definitiones nominales sufficiunt ad perfectam scientiatri, nisi quam do aliunde constat rem definitam esse possibilem. Patet etiam, quae ni dema set Idea vera, vae falsa vera scilicet cum notio est possibilis, falsa cum cbntradictionem involvit. Possibilitatem autem rei vesa priori cognoscimus , vela posteriori. Et quidem a priora, curra notionem resolvimus in sua requisita, seu in alias notiones cognitae possibilitatis , nillilque in illis incompatibile esse scimus idque fit inter alia, cum intelligimus modum quo res possit produci, unde prae caeteris utiles sunt Definitiones causales a posteliori vero, cum rem
actu existere experimur quod enim actu existit,vel extitit, id utique possibile est Et quidem quandocunque habetur cognitio adae quata, habeturo cognitio possibilitatis a priori perducta enim amr- lysi ad finem,si nulla apparet contradictio utiq; notio possibilis est. An ver, quam ab hominibus persecta institui possit analysis notionum, sive ait ad primas bilia ac notiones irresolubiles, sive 'uod eodem edit 'ρs absolutaAttributaDEI,nempe causis prima atque ultimam
rerum rationem, cogitationes suas reducere possint, nunc quidem de finire non ausini Plerumque contenti sumus, notionum quarundam realitatem experientia didicisse, unde postea alias componimus ad exemplum naturae,
Hinc ergo tandem puto intelligi posse, non semper tuto pro' vocari ad ideas in multos specioso illo titulo ad imaginationes quas dam suas stabiliendas abuti; neque enim statim ideam habemus rei, de quamoi cogitare semus constit, quod exemplo maximae velocitatis paulo ante ostendi. Nec minus abuti video nostri temporis homines jactato illo principio rcitiisquid clare, distincte de re aliqua percipio, ides verumseu ea nunciabile. Saepe enim clara: distincta videntur hominibus temere judicantibus, quae obscura dc confusa sunt. Inutile ergo axioma est nisi clari distincti inter adhibeantur , quae tradidimus is nisi constet de veritate dearum.
579쪽
ngulae communis Logica, quibus4 Geometrae utuntur, ut scilicet nihil admittatur pro certo, nisi accurata experientia vel firma demon. stratione probatum; firma autem demonstratio est, quae praescriptam a Logica formam servat, non quasi semper ordinatis scholarum more Syllogismis opus sit squales Christianus Herlinus, Conradu, Dalypodius in sex priores Euclidis libros exhibue und sed ita saltem
ut argumentatio concludat vi brmae, qualis argumentationis in foriana debita conceptae exemplum, etiam calculum aliquem legitimum
esse dixeris Litaque nec praetermittenda est aliqua praemissa necessaria, omnes praemissae jam ante vel demonstratae esse debent, vel saltem instar hypotheseos assumtae , quo casu conchiso hypothetica est. Hae qui observabunt diligenter,facile ab Ide is deceptricibus sibi cavebunt. His autem satis congruenter ingeniosissimus Pascalius in praeclara dissertatione de Ingenio Geometrico cujus fragmentum extat in egregio libro celaberrimi Viri Antonii Arnal- di de arte bene cogitandi Geometrae esse ait definire omnes terminosparumper obscuros, comprobare omnes veritates parumper dubias. Sed vellem definiis et limites, quo ultra aliqua notio aut enunciatio non amplius parumper obscura aut dubia est. Verunis tamen quid conveniat, ex attenta Horum quae hic diximus consideitatione erui potest nunc enim brevitati studemus.
Quod ad controversiam attinet, utrum omnia videamus inDEO, quae utique vetus est sententia, , si sano sensu intelligatur , non omnino spernenda an vero proprias ideas habeamus; sciendum est, etsi omnia in m videremus, necesse tamen esse, ut habeamus ideas proprias, id est non quasi cunculas quasdam , sed affectionessa veniodificationes mentis nostrae, respondentes ad id ipsum , quod in DEO perciperemusci utique enim aliis atque aliis cogitationibus subeuntibu aliqua in mente nostra mutatio fit aerum vero aistuatio bis non cogitatatum Ideae sunt in mente nostra, ut figura Merculis in rudi marmore. At in DEO non tantum necesse est actu esse ideam extensionis absolutae atque infinitae , sed & cujusque figurae, quae nihil aliud est quam extensionis absolutae modific1tio. Caete-,ariam cum colores aut odores percipimus utique nullam aliam habem sinuam figurarum, motuum pereeptionem, sed tam multiplici. - exiguorum, ut mens nostra singulis distincte considerandis in
hoc irassenu suo statu non sussiciat, iroindet non animadverta,
580쪽
ereeptionem suam e solis figurarum Motuum minutissimorum editionibus compositam ite q:iemadmodum confusis flavi de ex ulei pulvisculis viridem colorem percipiendo, nil nis flavum4 eae luteum minutissime mixta sentimus, licet non animadvertentes p . ii in novum aliquod ens nobis fingentcs.
Trajecti ad Rhmum. Apud Franciscum Halma i58 4nu.
TICOLA H EINSIO Poeta apud Batavos nulli veterum secundo, satis di sui, uncto,PE RUM FRANCIUM eultissimum hodie apudBatavos me.
.,m esse iam anno iora, quo carmina eius recens edita recensebamus, mense Nohembri, stobservavimus, mec elogii no1 nostri poenitet. Est enim is es minum tirus, cujuscunque etiam generis sint, nitora suavitas, ut litetarusi, universi calculo vel priscis aequandus censeatur. Dicendum autem nunc' hune ANUM BROUL HUSIUM. ut conterraneum Sc amicum amul. . irini, eonjunctissimum agnoscis P. FRANCIUM, ita rara earminis selieita. M aut aequis cum illo passibus ambulare, aut proxime vestigia ejus legere Esthnimat hie luavissimae fluidissimeque venae,sive Elegiaci quid ad reverendisti.
Monasteriensem Episcopum, coiaum Heis m, csed utrumque terris une ereptum, quorum Fc obitum sub finem deploravit, Isive ad Vitos clatissi. 64 Ioue Georgιam Graserum, Sc Petruns Francium iam laudatum,quibuscum tandida adhuc amicitia ipsi intercedit, sive Eclogam aliquam. aut odam, sive eloticos lusus ad Deliam Galateam, Neaeram Ece. sive epigrammaquciddam musinetur. Quod sane admirandum hoe magis in BrouHausio nobis venit, quo alienius ejus a Musarum contubernio vitae genus est. Quantum enim colligere nobis,tum ex dedicatione tum ex carminibus ipsis licet, non Musis tantum sed Marti Batavorum navali sese addixit. Dicit enim in dedicatione, se hae carmina bonam partem concepisseμb pellibus,auton, o tumultuosimaras a isso Deinde se elegi an brevem p. Io extantem, Iuxt. in iam Maiatana-,' ἐψsis, sempestate, aclogam nauticam,quaei 3 seq.habetur,inxia In sista Dominieamin πα*ν bestica, cui insign*υ v ter, composuisse; cia pist ad Io, Georg. Grase um p. 3. Verώm inrer frepriusquestrumseniturque tubarum, Quas locus Aonias Iu*u esse potes p
vene igitur interdum Marti eum Musis.& his eum illo convenit quemadmodum Iob Perrum Loracbiun .ineomparabilem superioris seeuli Poetaminio alterum Ovidium, cum abs Apollinis Musarumque vexillo ad Martis eant ad
rempus transiisse tersissimas inter ipsos tumultus bellicosmipsisse Mezias novimus a