장음표시 사용
161쪽
alseuerat. In omnibus D.Hieronymi editio . nibus libellus ille de Natiuitate Mariae cita
cum fertur . Inspice , lege; re si Mid deprehendas , quod Ine periculo animae ct credi Olegi non possit tunc demum exclama: Impium hominem , Ostulte delirum s tunc cum deliriis Rabbinorum, tunc clina MahQmetis insanis figmentis eum libellum compara. Quod si nihil ibi tale occurrit c ferte nihili etiam rigidi censores deprehendere cur tantopere contra libelli auctorem, contra interpretem furis Meminisses alia, sed simili tamen in re,modestie Hieronymian , qui etsi certo sibi putabat constare , non e steZachariae patris Ioannis Baptistae saninianem,quo plerique fratres simpliciores put hant rubere saxa, quae e templi ruinis stipe
erant,non eos tamen condemnauit, non ar- Hieron, ita guit temerariae credulitatis:-ine.2i. Mat. ruinas templi b altaris,sive in portarum exitibus, quae Siloam ducunt, rubra saxa monstrantes, Zachariae anguine putant esse polluta. Non condemnamus errorem,
qui de odio Iudaeorum dradet pietate descendit. Sciebat errorem esse Hieronymus, neCtamen eum damnabat,quod ex odio Iudqorum,quod ex fidei pietate descenderet. Censebat igitur ita credi posse ,saluas , NeaAhna Periculo . Et tu interpretem libelli de
162쪽
T A BUL A VI I IIct Nativitate Mariae damnabis, quia censuit
s uastae , fine perici in animae ct credi est ei
posse, non ea, de quibus certus erat falsa este,' sed dubia,sed noniatis explorata cum Hieronymum videas, ex pietate profectum e rorem (etsi certo eum errorem aestimaret
Quod si sacrabori re a Scholasticis eo cultae aliquando Theologiae operam dedis ses, Casaubone, diuersos veritatis gradus, diuersam fidei obiectam materiam; qu dam, indubitate credi,quaedam pie credi posse di- dicisses.Sed nondum serum discere, etsi set te sis grandiore. Agnosces, spero, tiro lanistam, Fraucus Francum, discipulus magi et si rumi larum Gallice decus, Ioannem Ger sonem, Doctorem resolutissimum & Chrses ianissimum . Ille igitur de toto hoc gene re (verba eius sunt, sed compendio, quia bustam recisis ita disserit, quadripartitum
veritatum ordinem statuens.. Prima sunt veritates, quae credi debent Gerson. Dimmediate re explicite a Deo reuelatae esse; et ni D quarum triplex graduS est: ouae ere I, Primm est canon totius Scripturae sacrae cedae sun Secutadus est veritatum ab Ecclesia de ,3 Lerminatarum, quae ab indubitata relatione,, Apostolorum per successionem conminuamo, deuenerunt.
163쪽
Tertius est veritatum specialiter aliquibus rcuelatarum, quae ab illis,quibus reuel, tio facta est, absque ulla dubitatione crindendae sui c. Secundo, sunt veritates omnes Si singulae qquae concluduntur ex praemissis veritatibus Rin consequentia certa in lumine fidei, vel in eeuidenti lumine naturali: quamuis non in propria forma verborum illic habeantur. I ertio, sunt veritates, quae ex veritatibus Rquadruplicis gradus ante dicti, vel aliquibus
earum deducuntur in consequentia tantummodo probabili vel topica. Quarto, sunt veritates illae, quaerantummodo faciunt ad nutriendam vel fouen-dam deuotionis religiosam pietatem: quae magis inducuntur ad inflammandum affe-ctum, quam ad instruendum intellectum: Rubi pietas deuota magis aspicitur, quam V vritas certa. ubi hoc unum reprobatur, si ac esset assertionis temeritas, priusquam elucia daretur alio modo per Ecclesiam vel rationem certam ipsa veritas , aut si superstiti nem, hoc est, religionem superfluam &v--, nam induceret.Vnde,sicut dicit Aristoteles,
Aihil refert quadam fama probabiliora
quibusdam veris .ita inhil refert quaedam falsa pie credi, non quod ea ratione, qua falsa
sunt, vel si seiuntur esse falsa,credi possunt: Procul
164쪽
., procul hoc a pietate fidelium: sed cadit exi-
si stimatio vel pia credulitas non super verita- si te vel falsitate, sed tantummodo super aPH parentia vel probabilitate. Et hoc utique,, non est periculosum: quia constat de appa- rentia dc probabilitate, dum falsitas vel v ,, ritas ignota est.Propterea sapientissime dixit, , Hieronymus, quod de talibus eligibilius est si pie dubitare, quam temere definire. Sicut si stat quodlibet contradictorium esse probata bile: dc unum stat cum altero, non in verita- te,sed probabilitate: sic diuersis respectibus D utrumque cotradictorium credi potest cum ,, fidei pietate, dum tamen sit animus ab ac,, sertione pertinaci alienus. Respicit autem iste gradus Legendas M,, miracula Sanctorum,uitas Patrum, visiones,, deuotarum persoriarum,recitationes So opseniones sacrorum Doctorum quq omnia sus-,, cipit Ecclesia & legi permittit, non quod ,, determinet talia' de necessitate salutis esse credenda: sed quia proficiunt ad commo-,, uendos affectus pios fidelium, in aedifica-,, tionibus ipsorum , dum in talibus nihil de,, certitudine scitur essetasiam squamuis e ,, iam nesciatur illud certitudinaliter esse ve- rum, quod oportet; nec ut tale credendum ,, proponitur. ita quod magis hic attenditur
id,quod pia recogitatione fieri potuit, quam
165쪽
illud quod factum est. Et hoc apud orato ccres creberrimum reperitur; qui ex aliorum repertanis dicunt ea quae non personae dix rerunt,sed quae dicere potuerunsir sicut in Le-ec genda beatae Agnetis, & beati Sebastiani, &.e
Si ab hoc illustri Galliae sidere,tenebrosis 'ruis Exercitationibus lucem intulisses, C taubone,non in ea incidisses praecipitia. CASA ullo Nu S. Accipe cumulum imis. pudentiae, furoris, sceleris. Nam exemplo Matthaei Euangelistae, si Deo placet, imp stor iste factum tueri audet: Siquidem, ait, sanciam Euangelisam Matthaeum eumdem
Abeleum liquet composuisse, (quid sibi velit
hac Voce,nescio:non enim potuit Matthquabbriim composuisse, quem scripsit Seleucus, siue Leucius,ut ipse imposior paulo ante dixit.)-capite Euangeli sui Hebraicis litteris o gnatum apposuisse: quod an vernm sit, auctori praefationis,ue eiscriptoris com mitto. Haec Pseudolueronymus . Chrtito phorus de Castro,qui nihil hic inuenit quod reprehedat,quam bene sentiat de Euagelista Matthgo ipse viderit. Ego & Matth ,re ipsi Spiritui sancto, atque adeo etiam B. Virgini iniuriam fieri contendo ab iis omnibus, qui fidem ullam istis ninhil habent: maiorem ab iis, qui defendunt, quod facit ille Iesulta.
166쪽
mulum impudentiae Casaubonianae, iuroris Casauboniani, sceleris Casauboniani. Non mirum te nescire quid velit, qui mendacio uno posito,falsa conaris superstruere.An vero S. Matthaeum certum huius libelli auctorem aestimauerint pseudonymi, Chrom eius, Heliodorus, Ac Hieronymus s eorum collatis verbis disces. Ita igitur ad Hieronymum scribunt Chromanus & Heliodorus: Dicunt sanctitatem tuam bea issimi Matthaei Apud Hi Euangeli a manu scriptum volumen Hebrai Ton, - - cum inuenisse, in quo se Virginis muris, Saluatoris infantia esset scripta: idcirco tuam charitatem per ipsum Dominum nostrum Iesum Christum expetimus, quatenus dr Uetadex Hebraeo Latino vocibus tradad , non tan
tum ad percipiendum quae sunt Christi insta
gnia,quantum adhaereticorum astutiam excludendam : qui ut doctrinam malam iustituerent,bonam ctrini natiuitatem Do mendacio mi Trunt, utpost dulcedinem vitae , mortis amaritudinem occultarent. Respondet his interpres , non plane fidem adhibens Ma illaei eum esse tractatum, quem titulus pra ferebat, afferens tamen, nihil habere noxium: Vt in Hebraeo habetur,verbum ex verbo
transferre conabor: si quidem S.Euangelistam Nuthaum eamdem libellum liquet compo-
167쪽
sui ,-in capite Euangeli, sui Hebraicis litteris obfignatum apposuisse quod an verum sit,
auctori praefationis, radet scriptoris committo. Ipse enim ut haec dubia esse pronuntio: ita liquid o falsa non aformo . Illud autem liber dico, quo delium neminem negaturum puto, siue hac verasintsue ab aliquo conficta sere sancta sancta Maria magna miracula praeces, si , maxima consecuta fuisse: F idcirco saluas de ab his, qui Deum ista facere posse credunt,sne periculo animassa credi s legi pesse.
vides nunc,Casaubone, in quot errores incurreris, dum odio Societatis nostrae,omnem occationem arripuisti Socios traducen-
di. Absit,absit,ut Castrius noster haereticum librum defenderit: ut Leucio vel Seleuco, vel alicui Manichaeorum patrono suppetias ierit. Quin imo Castrium ipsum audi,quanta ipsi cura veritatis fuerinne quid in Mari nam historiam vel falsum vel fictum irrepraret. Ita enim ad Lectorem praefatur: Christoph. Clim prima haec lex contexenti iuri .am si 'oh h' proponatur, assertio veritatis, ea quidem, si
praefati ad Vsquam alibi,in Christiana historia maxime v qctox, obseruanda est, in qua praeclara Sarastorum gesta referuntur: ne vel temere fingamus,
quod eos gessisse nescimus,uel quq ab aliis Q Aa sunt, tamquam vera au posterorum memoriam,si sine gemino piaculo, transfer
168쪽
,, mus. Quod si merito cauenduestinean D,, ratione,quq de cuius iis Sacti vita suscipitur. ,, in texenda Deiparae historia quarum curam
adhibere nos aequum fuerit, ne commentiatiis narrationibus eius fidem &auctoritatem imminuamus;vbi, si vel leuiter a veritate re ,, cesserimus, grauiter errasse conuincamur si Quare in hoc me non exiguam operam
di studium impedisse fateor, ut quam maxima possem diligentia sanctos Patres euoluerem , sacros historiographos tum Graecos tum Latinos perlegerem , ipsamqtie sacram historiam, quam prae manibus semper ha bemus,scrutarer; vr ita ex illis omnibus breui compendio , ad historicam methodum redigerem, quidquid undique potuerit colligi , quod ad vitam Virginis, ab illustri ortu
,, usque ad obitum felicissimum contexem,, dam, esset quam Verissimum, S c. Ne vero mihi omnem fidem arrogarem, auctorum omnium testimonia integra hanc historiam comprobantia volui legent bus ante oculos ponerer tum ut unde esset de sumpta, quibusque testibus confirmata, s ,, cile possent perspicere ;rum Vr ea quae apud ,, innumeros paene auctores habentur,absque,, infinita librorum supellectile,quq ad id opus erat, in hoc exiguo libelli nostri volumine
169쪽
Mihi igitur diligentiam, summumque in re quaerendo scribendoque laborem tribuant revelim,qui hoc opus lecturi sunt; aue oribus, cequos refero, fidem ; historiae ipsi veritatem; revirgini Deiparae, quae nobis est, semperque Merit materia & loquendi Si scribendi, si1m- remas laudes & gratias infinitas, pro fructu , si re quem eius beneficio sumus hoc labore per- cccepturi.
Ita Castrius noster ad iustoriam virginis
Deiparae texendam, summum studium , ad fabulas excludendas, veritatem 1 ad auctoritatem & fidem maiorem, ipsas sanctorum Patrum attulit sententias: quorum omnium in fine thistoriae catalogum texit, habita aeta tis ratione. Si quod auctoris cuiuspiam scri pium intercurrat dubium,non ei insistit,nisi auctoris minime dubij suffragio roboretur. Equidem scriptu illud de Nativitate Marthquod tantopere de thaeresi blasphemia imcusas, longe ab iis abesse merito asserit. Consultius omnino fecisses, si Ecclesiastis corum librorum censseram Romanae Eccle- sic reliquisses.Habes Catacrianos libros apud Augusta iustoriae scriptores, de quibus nosti nondum inter Criticos conuenire. De Ael. Spart. Adriano Imperatore ait Spartianus: Cata in Aduan crianos Abros obscuris mos , sentimachum
170쪽
TA AvLA vin ir -historiae poeticae Dialogo v.legebat olim, S G H. . Traicerge et u, quod videlicet ipse de se Graece scripsisset.testaturque He molaum Barbarum legisse Catachbanos tenebris scilicet libros obscurissimos. Sic idem Hermolaus apud Plinium lib. xxxiv. cap. v III. legit Catachb , ab , seu άχλυc caligo. Alciatum vero Ic Caturiti- . cos legisse, ait ide Giraldus, quasi dicas, condemnatorios libros,ea, , o x sice dici . Ianus
Parrhasius diuinat,et A eo A,contraAcci Ian.Par num.quo nomine quida libri tutoreHadriata epist. ad iani raeferunt, non Tatianum. Scaliger apud c. . - Casaubonum ad historiam Augustam legit Catachrianos, quasi libros Aeo-
ut M. Casaubonus ex regiis membranis Catara mos,id est,m Sυ, c,siue
vel quod incendium Phaethonticum, vel Heracliteam iis libris tractasset. Tutius sane de horum librorum lectione Acmateria disputat Casaubonus , quam de Leucij vel Seleuci operibus r quorum eXecrandas blasphemias, & fabulas, innoxio apud Hieronymum scripto conatus est
asscribere.. Liceat mihi, bona Criticorum venia, S .meam hic opinationem proponere. Viderm dum censeo, num vulgata lectio suum locum, ascititiis reiectis, occupare possit. No