장음표시 사용
41쪽
' - με- Ex 'uno III. 443. furfuraceis melanuros alliciunt, teste CL Carn .aas. Est vero Spa- Da Hamia de Pis attira Tom. 1Κ. rus melanurus Linnaei, Massilien- P. 243. sibus Obia o dictus . teste Brvunire Pavo ad Phile. C. Iag. p. 4r. Graeci hodierni μελάνουovi di- emendat ἀλύε . ipsam piscaticinem cunt apud Fors haol p. XIV. Pisc. melanuri descripsit On--s 64. et, tores Alicantini littoris globulis seqq. versibus.
λαβών ὐπαλιίφοιτο , αμβλυνόμενος Οὐετα , καs ὀξυτάτους γῆν ἰδεῖν ἔξει τὰς ὀφΘαλμώς.
Πατροκλ/I I Iliad. P . V. 673. Ita Dipsi pro ἀγαειν Propter antecedens χρωμae. De usis fellis aquilarum ad claritatem ocuislorum restituendam vide testimonia medicorum coi Iecta a Gsero Hist. Avium P. IIS.
δαιτυμόνες, και ἀμαΘεῖς δεινως. Πονηρὸν δὲ το εκ της τροφης δωζον φυγη υπνου, τῶ κα3 Θεων κα3 άνδεωπων βασυλέως, ως μηρος λέγει.
σῶου e. MisωωJ Articulum ex Μedi- ex consuetudine avis noctem voce eeo addidit Gronou. Locus Homer sua personandi finxerunt , habet est Iliad. e . a 33. De usu carnia ad Pl uti et M auiins loca Getaereas Hist. .
42쪽
LIB. L ' CAP. XL lv. XLV. XLV L
--. ..eeal CL F ira LX. 4. Mure rostro. rectius omnino, alamo Carm. III. 24. quod vox ri Ho non satis bene eo ivenit rostro natura trigono, dorso l. ἔ-e.aωJ GIllius incurra- eminente seu exstante. Quae daeum et adulicam verterat, quod im- nido afferuntur, habet etiam Plinius peribat Gef.-ωs Hist. Av. P. 676. X. I 8. Θριauus lxeutic. l. c. I a. at-Ηodie in versiori . latina a Geseero que alii scriptores apud G De Hemendata legitur et gibbo Mque emi- quamvis fabulosa et nugis telatis.
43쪽
νήδέω J Ex Oppiano MI. 6 Io. αυκλοσε γενόμενοι est. Sed III. ID An Sparus dent ex Linnaei qui Massi- κύκλος γει μειω line ulla varietate letiae hodie Dente uicitur, intelliga- gitur. Igitur haec loca aequabi inuatar, dubitari potest. Omnia et μαλ-al Ira Grono v ex Mediceo D M τῆ l Gronovius emendat a pro κυκλος scriput, et sic XIV. I. n; necesse non est.
CL Pnnitis X. I a. Ovidius quae notavi Olim ad Oppiani Ixeuin Fastor. II. ass. Geopistactus lica I. c. 7. P. 427. Natur. c. I a. Phius Carm. Q. et
C A Ρ V T XLVIII. κόραξ ορνιν αυτόν φασιν ἱερὸν, κα Ἀπόλλωνος ακό-
βόλοις αγαθον όμολογοῦσι τον αυτόν, καὶ ὀττευοντώ γε πρὸς την εκείνου βοην οἱ συνιεντες όρνὶ Θων καὶ Πρας καὶ κλαγγας, καὶ πτησεις αὐτων, η κατα λαιαν χεῖζα, η κατα δε ιάν. Προσακουω δε καs ώα κόρακος μελαίνειν τοίχας. KR χς η τὸν δολουντα την εαυτου κόμηa
44쪽
ra και δυσέκνι σοι. Iea Medice . vulgo nigritiam eapilli affert, sed don
να--. inarescat, oleum in ore habendum βι-J Codex alter Gonem. --τ. est , ne dentes sinu l. nigrescant. μι--is vere I Prinio XX lx. Eadem Marcellus Empiricus e. 6. e. 6. Corvi ovum in aereia vase per- Sexstur Platonicus e. 4. et Deo. oris inlatum' illimamque deraso capite μευ iuus IV. ab Har uino laudati.
- - ea ex Mediceo De volatu avia contrario quid sta- 'Cod. Rardotiii et Apostolio Cent. tuam, nondum expiato, si meropa 'AM. Prori ys. seripsiesronou pro apiaster ianuari intelligitur. Cossi ri s. De eadem ave infra ril. 3o. Aug. φησὶ - πιν-ι.
45쪽
. C A P V T LIII. Eχει τι πλεονέκτημα ἡ αε, την τοῦ πνευματος ri'οην, ως οἱ νομευτικοὶ λόγοι καὶ ποιμενικοίς ασιν. Ἀναπνῶ γάρ και διὰ των ωτων, κοὐ διά των μυκτηρον, αἰσΘητικώτατον των διχηλων ε . Καὶ την μεν αἰτίαν εἰπεῖν sκ οἶδα, ο δε οἶδα, τῆτο εἶπον. Εἰ δε ποίημα IΠρομηθέως και αiξ, τί βουλόμενος τοῦτο ειργάσατο,
aeem l l. c. 68. alas τιαίτατον emendat. Auribus respirare capras tra
didit Alcina -- apud Aristoteum Η.Α. l. II. Varro R. R. I l. 3. Plinius VI ll. s. Archelaiam aut rem sententiae huius laudant. Cf. etiam mi-Ies c. 47. Paulo aliter inpiavus Cyneget. ll. 34O. αἰναγρικ TH ἐτε
eiχεύει ζωῆς ἐυκλεισεν Ino πιειῆc.-iια λες. ad quern locum plura attuli in Alii madv. P. 36o. Praeter aucto res ibi laudatos vide etiam Iob. Me. miseri Apiarium p. ss. Cel. Da x Spiei leg. Zool. xl. p. 42. sinus cu-taneos caecos appellae, qui 1 rupicaprae pone cornua utrinque singulos habent, quibusque ab animalibus cornigeris omnibus distinguuntur. Ergo h. l. etiam rupta capra intellisi videtur.
46쪽
μεν αὐτων γαλεον, τον δε κεντρίτην φιλῆσινονομάζειν' Mi τουτων οι μεν κατες ιγμενοι καλοῖντ αν γαλεοὶ . κεν-
τρίτας δε ονομάζων τους λοιπώς ἡκ αν διαμαρτάνοις. οἱ μεν ουν ποικίλοι και την δοραν εἰσι μαλακώτεροι, καὶ τηνυφαλην πλατύτεζοι' οἱ δε ετεροι μικοί τε καὶ σκληροὶτην δοραν μεν τοι ἔντες, κή την κεφαλην δε ἀνήκουσαν εἰς ὀξύ ἔχοντες, καs την χρόαν εἰς το λευκὸν ἀποκοίνον-- . Κεντρα δὲ αζα αὐτῶς συμπεφυκε, το μεν της κεφαλης κατα την λοφιαν, ώς αν εἴποις, τό δε κατατην ἡράν σκληρὰ δε ἄρα τα κεντζα, και ἀπειθη ετι, και ἰὼ τι προσβάλλει. Aλίσκεταs δε των κυνων των -κζων τῶνδε εκατέρωθεν ἐκ της ἰλύος καὶ τῆ πηλου. Κή ἡ αγρα , εἰπεῖν αυτὸν ἡ χεῖρόν ες ι. Δελεαζ αύτων καθιασιν ἰοδν λευκὸν εκτετμημενον τὸν Τάχιν. πιταν τειν- εις άλω, κ' τω ἀγκὰ ζω πεζιπιο η, πάντες οἱ
47쪽
τῶν εἰς τροφὴ, εαυτω μονω ποειν α συλη ταντος ' κα ἐς την ναῶν νε αὐτην εἰσεπηδησάν τινες π ολλακις, κα ἐκόντες ἐάλωσαν.
raliquis vide Animadv. ad Oppia nam P. 389
48쪽
ελιγκτικην φασιν αυτό λάρνακα πληρώσας κερατῶνεμβάλλει το βρέφος, οἰονει πυζι τον Σουσὸν τεχνίτης, το παιδίον εξελεγχων εκεῖνος τη ἀποΘἐσει ' κφ οι μεν παραχνημα ἐπανίσαντο, κή ἡγρίαινον, καὶ την συμφυ . κακίαν ἡπεο ιν ' επε. δε τὸ παιδίον αυτῶν προσεψαυσεν,
εμε, αλλ' αὐτους άπατῶντες ιτωσαν.
cauas lx. 393. S.Iius Italicus l. 6M. et alii. Gro. v. Historiam Psyllorum elaboravit Mureo in Heinoia res de r Aeademie des B. L. Tom. Ull. P. 273. seqq. ni ita Medice is pro ἀπο- νίφει δέ. Codex Aug. in seqq. habet
49쪽
ραον διαφΘείραις αν αὐτὰς, καμ πὐt ἐξάψας καταπζη- σαις. Καὶ οἱ σαυζοι δε ε βουλευουσι ταῖς μελίτ 'αις, καὶ οἱ κροκόδειλοι οἱ χερσαῖοι, ολεΘρος δε καὶ Niτοις ἐπιτετέχνητα/ ἐκῶνος ' αλφιτα γαρ ἐλλεβορω δευσαντες. ητιθυμάλλου οπω ὐποχεοντες, η μαλάχης χυλω, δι
βαλων δὲ ώς την λίμνην φλόμου φύλλα, η κάζυα, άπω- λεσε τὰς γυρίνους ό των μελιτΤων δε rότης ρατα. Αἰδὲ φάλαγγες ἀπόλλυνταs νύκτωt, ἐναυγάζοντος λύχνου
τεθέντος προ των σμηνων, κή ἀγγείων ἐλαίου πιπληρωμένων τω λύχνω ὐποκειμένων ' - δὲ προς την αὐγην πετόμενα εμπίπτουσιν εἰς το ἔλαιον, κ' ἀπολωλασιν ' ετε-
ρως δε ουκ ἄν αἰρεθων ρἀςα. οἱ δε αιγίΘαλοι αλφι- των οἴνω διαβραχέντων ἀπογευσάμενοι καρηβαζῆσιν, εἶτα πίπτουσι, κή κείμενοι σπαίρουσι, καὶ εἰσὶν αἰζεθηνα γελοῖοι , άναπτηνφ μεν σπεύδοντις, άρχην δὲ ἀνατηνα μη δυνάμενοι. οἱ-την χελιδόνα αἰδοῖ της μουσιUῆς ἡκ ἀποκτείνουσι, καὶ τοι ραδίως ἄν αὐτη τουτο δtάσαντες ἀπόχρη δ ὲ αὐτοῖς κωλύειν την χελιδόνα πλησίον των σίμβλων καλιάν ὐποπηξ . 'AπεχΘανονται δι ἄρα μελιτ 'α κακοσμία πάση , κῶ μύζω ομοίως δή, ουτε τοδυσωδες ὐ πομενουσα , άδ' ἀσπαζόμενα της εὐωδίας το
50쪽
--aα - - De Raenide insta Mi. 21. . tiaraeae definire non Ii .et. sed ubique cum pisciculis minutis et vili bas, in h. l. nominatur. Ita Μediceus h. l. exhibet. Uulsci legitur in Θρον - ου'
a I Ita Mediceus. Vulgo ὲπόν. Φλαι--Haec verba exsertia psit Midas sub voce . unde male relata exstant inter Fragmenta in Wi p. 368. etiam in novissima isti editione. Ad vocem nucea aris ipserat Ginerme pith mam aberius ni-ἡHum. .Quid sibi voluerit vie doctissimus, patet ex libro de Qii adruv. QViparis p. 4s. ubi itar verbasti . aithymali nimi rum, qui verba sco similia lati s lia r nuces forte comatos vulgo dimis. quibus et pisces pereunt vel nuces secundae speciei tithymali. Sic ille. Sed h. l. intelligi videtur verbaseum phtomoides I nudisi. Cons. Annotationes ad Uria T. I. p. 26 . Φάλαγγις Goseno et Paru ad Philan
reber Primus eam vocem hac D tione usurpavit Nicaarafer Theriae. V. 76O. Tinem alveorum appellat columina IX. I . Cons. Plistas II. c. 9. Intelligutitur Phalaena Μellonella et Ce. eana Linnaei, quae alveos obsident. Columella IX. 14. 9. Si vas aeneum simile miliario ου spere ponatur inter alvos , et infundum eius lumen aliquod demi latur, undique papiliones concuserunt, dumque circa flammulam v litant, aduruntur, quod nec faeile ex angusto sursum evolare, nec rursiis longius ab igne possitne recedere , cum lateribus aeneis circum veniantur a itaque propinquo aes