Ioannis Rho Mediolanensis, Societatis Iesu, Ad Io. Bapt. Castaldum, clericum regularem, interrogationes apologeticae. In quibus S. Ignatij fundatoris Societatis Iesu, cum B. Caietano Thienaeo colloquentis, atque ab eo Theatinorum ordinem postulantis

발행: 1641년

분량: 406페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

o Interrogatio LII.

vaticini j hoc genus est, quod non mode, omnes tem-l oris, ut ita dicam, aetates complectatur, sed , quod ongo mirabilius es , ignorata ad hanc usque diem

cssicacia, etiam falsa , dc quae nunquam fuerunt Superest, ut ad Caietani genua prouolutum expingatis Ignatium ac pedes isios compedibus obligatos cxosculantem : quidni enim , te vaticinante , hoc aliquis vestrum faciatὶFaciat 3 Immo Syracusis factum est, nam Caietano sublimi in Sedo collocato,suos intermedioqunsi in Concilio aliquo,Ignatium ad pedes in genua abiecistis, ab co graui dexterae significatione reiectum. Hὶc cnimuero exultant declamatores minus prudentes , locus enim peram plus est , nam viros graues ab harum ineptiarum narratione abstinere sat scio ; Nimirum quia sancti, vitia sancti Spiritus Ten pia sunt, & patres vcstri Martyres erant paupertatis. Castalde,si sic argumentaris, vicisti omnium omnino Logicorum subtilitatem.

62쪽

INTERROGATIO

DE TRADITIONE.

T aditionem Ignatiana petitionis , quam Nignomu fostulauit, s Ca Zaldus tertia - tandem actione attulit, non usquequaques obari ; ipso GIIaldo aliisque ex eodem ordine testibus;ttim eam nihil omnino probare ineluctabili ratione palam fit

V ERO ex te , Ioannes Baptista Castal- Ι.

de, putesne traditionem hanc tu m,qV m dCmum , ne caussa cecidisse viderori , T

' 's Animad-II. nobi, Obiecisti,nulla antiqua- ,rum tabularum fide probatam , a nullo certo auctore se Ca ' ductam, nullo teste firmatam, qui se vel a Caiciano, d ιssero at- vel ab aliquo viro omni exceptione maiore , qui ab illo audisset,accepisse se dicat , sed recentibus tantum testimoniis fultam, quorum nullum ante annum XI.hnim aut XII. seculi huius, quo tu florentiae Caietani ge-M P sta condebas,redditum est , Quaero,inquam,an tuam istam elumbem traditionem , in qua tamen tibi, tui1-que plausoribus triumphare videris, satis ipse tu verE afferri putesὶ Quae est,inquis,haec tua insania, me,qui I in ea opes totius causae , sortunamque victoriae sitam esse glorier,qui ad eam passim prouocem qui eius beneficio,etiam antequam nasceretur, Nigroni petitiones exeam, sic demum interrogareZRogo te, Castal-

63쪽

2 Interrogatio IV.

de , per humanitatem , candoremque tuum ; perque

communem nobi S amorein veritatis, ne mihi,ne tarditati meae velis irasci, si aliquid tibi fortasse magis

inopinatum amplius ex te s. ire voluero. Quaero enim, an dicha tot Antistitum' satis fide digna esse arbitreris3 Iam tibi furere videor,sed noli mirari , Tu enim,dc de hoc secundo vehementer addubitare coegisti ue quid enim ego faciam, homo minime acutus.' Ut aut te,aut illos falsi debeam accusare;& utrisque credere,ctiamsi maxime velim , minime tamen possim , quippe contraria admodum amrmantibus, dc contradicentia' Hoccine tu audosi qui si Quidni enim Z NOs contraria vos ipsi testes mei mihiὶ Admodum: Cedo tabulas. Audi. Meministine te scribere Epistola tua ad Marcum Thienaeum, te fortunatum fuisse , quod quae Carac ciolum ac Tufum diligentissimos rerum v cstrarum scriptores latuerant magno Dei munere sub ruina veterum temporum abdita, inuestigaueris, atque in locum protuleris 3 Clim cnim in Asccticis silentium Caraccioli de Tufi tibi obiecisset Nigronus ; tu allato Ribadenetrae atque oriandini exemplo, probare niteri. antiquorum Historicorum silentium nihil sequutis Ofiicere. Tum sic loqueris: Denique hoc mirabile non est,

alium alio in inuesfigandis veterum monumentis , vel aia

gentiore vel certe Fortunatiorem plerumque exinere. diuod mihi diuino munere: datum fuisse,non obscure , ut humanissi me Caraccio is ipse signiscare dignatus est Epistola ad me data sub anno I 6 1 Σ .qua gratias Deo refert, quod meo labori propitius annuerit,multa sub ruina temporum, vel sub morio Religios e humilitatu latentia in lucem protulerim.IIa censuit Graccis , hi sipecialiter meae reuisendae Hinoriae iviunctum es opus, unaque cum aliis grauisimis Patribus eam a probauit, non falsa opinatione deceptus, sed validissimis ductas rationibus pos codices exacre costatos, qui co ullo interea apud nos seruantur,aptiori tempore proponendi. Quonam tandem Castallu 3 nam in hoc demum Certamine sue -

64쪽

De Trassitione. 43

αnt haec arma mouenda,codices nimirum antiqui, MCaracciolo ignorati,qui schediasmata in laudem Caietani minutissima diligentia comparauit,atque in la- Icem protulit. Sed antequam progrediar, dic Castalde , cum illa I i I. scriberes,eratne tibi nota traditio, an non 3 Erat Z Cur illicrgo ad illam non prouocasti Z Cur ne verbo quidem es m. i attigisti Z Vt nudam,sic enim ais, Nigrono leti illimis, ac nullius momenti rationibus agenti, obsiccres veri-

tatem 3 per se notam scilicet , cui statim hominem fanum assentiri, sit necesse. Quae est ista nuda veritas, quam tota illa Epistola conquisitis probabilium,ut tu quidem rebaris,opinationum centunculis,quasi mendacium esset,onerasti λnuda si tibi placuit veritas, cur

illi vero similia circumposuisti 3 Si hoc facere tibi

otium fuit, neque indecorum duXisti. cur Traditionis, quae probationum omnium caput errat, non memini sti Z Nota non crat 3 Cur ergo eam toties Nigrono in hoc tuo Certamine obiicis λ Et si tibi erat ignota, rumorum huiusmodi non indiligenti, cui nota demum crat 3 aut ubi erat Z nam traditioni notum esse, atque

esse quid differunt 3 Vates fuisti, Nigro ne, cum praedixisti, si Las Lildus quid huiusmodi afferret, quod facturum videbas,fidem illi nullam habendam.

Sed age,Castalde, tuam agendi rationem , & Ni- I V. gronum omittamus, regrediamurque ad illa tuae epi- Sicut Ga- stolae verba Ignatij cum Caietano colloquium, dc ar- μοριο ct cana petitio unum ex his, in quibus inuestigandis cruendiique bonus tibi arrisit Deus,profecto est , ne que tu negabis,qtu Caraccioli ac Tuti silentium pre ' H Abneomenti Nigrono , re illis aut diligentiorem , aut certe fortunatiorem in maiorum inuestigandis,erue nd iique

monumentis fuisse dicis. Quid ais3Neg 3 noli facere; ne te aliena loqui dicamus , qui tuam hic diligentiam λrtunamque afferas ad rem ad quam modo illam negas pertinere. Ab ' bene habet. 6c ego tecum sentio. Ignatian a sigitur Colloquium a te inuestigatum, a F i que

65쪽

Inrerrogatio IV.

que erutum est , ut hoc etiam nomine, & tibi plurimum debeat posteritas, dc Deo gratiae sint agendae, quod Caracciolus iecit, & vero ctiam supplicationes ab Historico senatu in aliquam plurimos dudi, ob Rempublicam veritatis praeclarc gestam decerni l O- tuerint. Res igitur crat abolita Ignati. risum coire qui una; alioquin enim quomodo duce diligenti o mite fortuna intac stigasti Z eruisti 3 in luccm P cox. Abditam plane fuisse oportet, fitiae Cta a. ci Tuim vel diligcntia usos minori, Vci . di te destitutos latuit. ita ne sentis , Castalde Z ito iinquis; nam ita ad Marcum Thicnaeum scripsi granissima in Epistola , qua & mei dicti rationem reddidi,& Nigroni opinationes contrarias hiane clumbavi. I C- ne itcrum est. Abdita dc latens reserat. Qui or O dicunt Antistites tui iuratissimi testes, rem ad ob apud vos peruulgatam fuisse , ut nemo de illa dubitauerit3Hoc ne A ntistites dicunt λ Admodum. Audi primum Ioannem Antonium Angri sanum

Audi secundum Basilium Cacacium Ephesinum: Et quod abino a Dona Innocentio Valentino j perdesp,

mus , e sime com aliis loquutisumus . neque Vu quem quam umquam dubitatum aut conIr uersum auFruimus. quam diserte personas Omnes , tempus a dubio remouet Z 'emquam, numquam.

Audi tertium Thomam Anchoram Mori lcnssem. De hoc denique dubium , aut controue fiam tugst mn au Mur, cum de eo semper omines ,sive vlia dubitatione locuti sint. Omnes locutiuenit Quid, rogo , cclebrius aut illustrius3 omnes' & ego Caracciolum , &. Tussim numquam audisse , numqvam locutos fuisse credam 3 Audi quartum Caietanum Costam Hydruntinum.

Et apud omnes sine viti. dubitat one creditum : Ei s Gm a nostris Patribus a mari audiuimus. .

Audi

66쪽

De vagitione. 4s

Audi quintum Thomam Caracciolum ex Cyrenensi iam Tarentinum: aus de re plures ipse alios alticu- 't . Ur a y plerique mihi enarraturum, utpote rem common ter omnibusperspicuam hoc cnimuero falsum est dr absque est; haesitatione atque ambiguιtate. Audi VII. lanuarium Filomarinum Calvensem qui X I. tamen antiquae traditionis testis a te producitur, sis, quum de annis tantum XXV. tcs imonium dicat, in

anno seculi X X XI l. quibus si detrahas XXV. supe-

rant VII. antequam tu scriberes , qui anno XII. soripsisti. Quare quam idoneus testis antiquae traditio-I p sit , non intelligo ; sed audi tamen : Numquam aliquid dubium e e cognoui. Haec Antistites testes tui, Ignatianum nimirum colloquium cum Caietano , rem esse apud vos domesticis celebratam sermonibus notam , de qua iacino umquam aut dubitauerit,aut sine ulla haesitatione non crediderit. Qxiae ro , igitur, Castalde,an satis vera esse crcdas, quae Antistites saci mento allirmant 3 Quidni Z inquis , Rursum: An te XII. vera scriptase confirmes 3 Admodum , inquis , nam CρVtro qMos si mendaci j senaci conuictus factim, nullam umquam μ mihi fidem habendam cise , sat scio. At tu latcntem te rem summa diligentia inuestieaste ac maiori sortuna Cruisse, ob eam hic rem Caracciolo & Tu praehaberi te velle, dixisti : Antistitcs rom hanc, quam tu Historiam putas, ego fabulam csse confirmo in apud vos peruulgatam , domesticorum colloquiorum materiam salue asserunt, idque tanta famae cclebritate, ut dubitaret iacino , assensum sustineret nemo, pei spicua Omnibus esidi, credCrent omnes. Haec mi Castalde, profecto adco contraria sunt , ut

contradicentia etiam sint. Quare si tibi fidem habeo; Antistites mendaci j accuso ; si hos reuereor, te illius habeo mani stum. Cum igitur mihi ob utriusquc aut alterius saltem partis reuerentia haereat aqua, ubi, cui fidem habere debeam, tibine arcanam rem fuisse dicenti,an id negantibus Antistitibus,tu me docueris,

67쪽

η 6 Interrogatio II

Castalde , tum de tua fide videro. Interea tamen quo cumque te vertas , teneris. Quid iubes Zme tibi tua in Epistola credere 3 Iam res ante annum XII. aut XI. huius seculi arcana fuit , & incognita. Nulla igitur traditio; quae enim potuit esse de re occulta XIII. . Tum si a te obliuiosam cruderante antiquitatem, Traditio si- gemma haec eruta cst , ccdo vlli tibi tam feliciter fuit ne tintib M cum tineis blattisque luetari 3 ubinam sunt uctustae rumor in membranae 3 ubi codices antiquae , ac syncerae fidei tnon hoc a me addi putes, quasi addubitem fore, ut aliquid huiusmodi aliquando fingatar; de te cCrtu

non credam , ac ne de tuis quidem , verum homines -

sumus, de tibi non latet Periodos Pauli, de totam bapti- ati Leonis fabulam ab Amatore Presbytero Pauli

amore confictam , animo non quidem bono , non enim mendacio fuisset delectatus, at saltem non om nino malo, nec sine aliqua excusatione. Mihi quaecumque sorte producentur olim, iam nunc manifestissime ac disertissime praedico , suspecta crunt, e pro falsis habebuntur. XIV. Certe Castalde, satis ego mirari non possum a Vi' Α,

A Prato ηρ codarrere tuo laudari testem Ioannem Antonium usi ip/-- Pratum , quasi anno proximi seculi XCIV. Petitio nem Ignatianam , dc Caietani diuinitus acccptam futurorum praenotionem sibi narrantem , quum idem

IO. Antonius Pratus, IV. post annos aliquo scripto de Caietani miris testatus, ut ea in publico Ordinis tabulario seruarentur, hanc praenotionem , qua nihil illustrius eius inter gesta fulgeret, ita omiserit, ut Cariracciolus, qui ea Prati chirographa non ignorauit, quippe qui ex illis hausit, quae narrat in eiusdem Caietani vita,illam ibi non viderit ξ Quaero enim,omise- Ninc Pratus,an non Z Omisit 8 Ergo alia longe inferioris notae diligenter adnotauit, praenotionem hanc, quam narrare consueuerat, errore neglexiti Quis er dat aut certe senex optimus inter domesticas confabulationes, quae rumoribus , sine mendacij probro,

68쪽

De Traditione. 47

aluntur, & Historiae fidem , quae nisi certis nitatur fundamentis, ede labat, aliquid putauit interesse. Itaque quem Vicodareterio domesticum anno se- X v.

culi Xciv Pratus narrauit rumorem, cum idem xcviii. Ut ex Ca-

ut indignum tabulis dissimulauit; aut si scripsit Carac cisi citus, qui eas tabulas vidit, qvique sibi Caietani vi- ἡ 'tam opus di resti rerum inquisitione, quae istam diu tenuit, plane laboriosium fuisse testatur, ut fabulam , non fide modo indignam , sed etiam narratione transini- sit. Quid citam, inquam, visne me Antistitibus credere Qui ergo rem tam peruulgatam, celebratamque X VI. omnium sermonibus ignorarunt Caracciolus, dc Ti. Ei si,

ius , diligentissimi antiquitatis 3 SciueruntZ quae igitu illis rem tam nobilem caussa fuit dissimulandi3An indignam aestimarunt, quam suis monumentis posteritati commendarent λ Caussam ego huius iudicij quaero: an facti erit Obscuritas 3at minora multo consectati sunt.An nobilitas s at miracula & reuelationes tradiderunt. Et quam inepta essct humilitas cum Dei opera suis in seruis laudes, quae maxime laudabilia sunt, ignauissimo silentio obruere λ Si ergo non sciuerUnt,

falsum testantur Antistites, quod ne dicam sciuisieillo sed pro fabula habuisse nunc tantummodo dico, paulo post aliquid amplius dicturus.

Quaero enim ab Antistitibus,vel potius abs te,Ca- XVII. stalde, quem tuorum testium dicta defendere par est, C 'tra an eos , qui tam affirmate dicant nunquam dubita tum ab omnibus sine ulla dubitatione, aut haesitatio i ne creditum,an illos,inquam, quid Venutiis in coena- .culo domus vestrae anno x i. vel xH1.seculi actum sit. unquam audisse credas 3Non,opinor,sic fle. Ego narrabo; Habeo enim apud me consectas rite a publico notario tabulas producturus si opus fuerit, quod mo- db non facio,ne cuiquam inuidiam,aut odium creem)quae illud docent Res ita sic habuit. Legebatur super mensam recens X VIII

a te

69쪽

'terrogatio IV.

--mia a te Caietani edita vita, magna omnium approbatio- L aisuri ne,& sancti Patris nobilia exempla admirantium, d Mamma. i. tuam,Castalde,industriam laudantium,cum improuisa admodum unius hominis virtute restigerati sunt. Ventum enim crat ad hanc Ignatiani cum Caietano colloquij longe illustrissimam narrationem,quX cum plerosque mirifice caperet quid enim siue ad Caietani, siue ad nascentis Ordinis commendationcm CX-

cogitari ac fingi potuit illustrius λὶ Alexander Mammotus Sacerdos seueritatis antiquae,& cili ante domesticorum gratiam veritas esset,quippe ut annis,sic morum integritate,ac longo rerum usu Vcancrabili, clata voce anagnostem ea omittere tiasIt,quae fabulis elleius millima; falsam eam totam narrationem esse: se illo rum temporum aetate propemodum aequalem, nihil. huiusmodi factum esse satis scire. Auertit res intolita domi omnium animos, sed Praepositi privcipue, qui manu Alexandro silentium indixit,paruit ille , ita tamen ut falsam eam esse narrationem iterum diccret. Acoena digressi Alexandrum omnes circumsistunt, ac certatim interroganti ille fabulam arguerc,ac vani. tatis ream peragere. Cui viro quamquam ab aerate de prudentia plurima per sese inesset auctoritas, tamen , ut in Ore duorum starct Omne verbum , accessit

Leo Ariminensis, antiquus & ipse Sacerdos, & qui illius proximus, qui notium hoc tuum commentΠm, Castalde, falsitatis argueret. Quomodo id a me probatum sit, public sique tabul is exceptum, rogo te, Castalde, per humanitatem tuam , ne me prodere velis,

facturum tamen , si aut res, aut tu neccssarium puta

bis. Interim sat scis vestros, nostr6sque homines sae pluscule peregrinari,atque inuicem aliquando excipi hospitio;multa miniis caute, quam opus sit, utrinque dici, inde plurima, quae domi secreta habebantur, in publicum condi. XJ Haeccine igitur traditio , de qua nunquam a quin ς' i uuam dubitatum sit ' cui omnes ubique sine haesita-

70쪽

De Traditione. '

tlane adhaeserint 3 Quid3 Mammolo tu fidem habendam negas,non quaero,quam id iure faciab,qui Anto nio de Vicodaretere de Rustica me habere iubes Ι'rat, vivis ue mihi satis in praesentia est , traditionem hanc tuam,constantem apud omnes non fuisse;quod etiam ex silentio ac diligentia Caraccioli legitime conficiebam. Parum est, uno Mammolo niti. Plerique tuorum id testantur, quorum nomina populari Obiicere Ei ali/γίαι inuidiae,qua illis conflagrandum csset, quamuis fidei vini auis nostrae non sit, eos tamen testes dabo , qui se ab illis sim'. audiuisse rite ac sancte confirmant, quos ficino ausit confutare. Producantur igitur tabulae, ac primo quid pridie Kalend.Augusti anno MDCXL. actum sit, audiamUs. Nos instasire ii Societatis Irsu Pro si dem facimus, otesamur,etiam,qui tenus opus es cum iuramento, die 3i Iuli' currentis anni is o. ροι dies memoriae Sancti Patris nouri nati' sicer es, aliquos Patres Theatinos ad nostram Ecclesiam, Domumque benigne o humaniter,ut solent acces sile, o

inter altos unum ex antiquioribus graue oribus,qVt Neapoli multis abh nc annis degit, per horam integram Nobsum valde familiariter considisse; Cumque orea ne ipsiussisnutatis eum enixe rogaremus , ut amice I ncereque Nos doceret erat enim aliquibus ex iis, qui consideramus, amicissimus ecquo uodamentum in sta Religione haberet colgoquium iblucquod Pater Castaldas typis iam tentio mandauerat,videlicet Sanctum Ignatium a Beato Caietano Unus habitum petiisse,cum a conrita Societate nunquam rati aliquid apud No-sros auditum fuerit ;fncere is amice respondit, duo sibi esse

certa, alterum P. Casaldum bono animo id fecisse , nec unquam credidisse fore Societati molestum M potius valde gratum quod a Beato Caietanoprauis, ac reuelata sancti inacio ferit futura eius So 'irari; alterum si per omnes fere Domos, quassua Retigio iA Italia habet,excurrisse n multis etiam diu commoratum fuisse enetiis praesertim, nec tale quicquam de . Ho coLoquio unquam inaudisse , ni iam Neapoli Iunc temporis,cum Pater Castaldus vitam Eeati Caietani fribereti

x XI.

tionem,

SEARCH

MENU NAVIGATION