De rebus gestis Joannis 2. Lusitanorum regis, optimi principis nuncupati ad augustissimum regem Petrum 2. Auctore Emmanuele Tellesio Sylvio, marchione Alegretensi, ..

21쪽

visum tibi Glaetas, Latinas, vulga

resque evolvere historias, di. gniora seponere, & memoria firmiter retinete : scribere eleganter epistolas, & epigrammata,sed maximis negotiis implicitus instituisti tradere potieris Latina historiam, quam ne, mo Lusitanus est ausus, praeter O rium, tanquam hoc kribendi genus peregrinari a Lusiitania nostra, ab aliis nationibus crederetur. scribis de antiquo, & optimo Principe tibi nec bene ficio cognito, nec injuria , quem adhuc Perfecti nomine famaeelebrat; quae vera est laus na adu.Iatio,quae regnantes sequitur , simul cum eis conditur in sepulchro. Eadem tradis, quae de Joanne veteresstriptores transnisere ad posteros, quorum veritas magis Nuam eloquentia laudatur. Sed addidisti materiae formam pulchram quidem,&elegantem, ut pretiosior remanere r. Illis minime assentiris, quibus, ut Laconicis,brevitas placet,&J3nqu'oracula fiunt obscuri, res attingunt

22쪽

magis, quam memorant legent

hus necesse sit, ad interpretes provincare, quos similes esse , ait Mascar dus, anhelitu laborantibus,qui inter clusum morbo spiritum crebris quasi singultibus conantur ire sic ere. Nee eos sequeris, qui nimium fluere 0ra

tionem contendunt,&i tanquam non

intelligantur aliis rosi alias conge distis lationibus inutiliij cvnoatione tempus legentibus consumunt. Tu Veio medium eligi si, quia ingenii

opera, ea maxime ad publicam utilitatem composita non magnitudine, aut pondere, ut pretiosiores margaritae, Parvo in corpore, a sapientibus maximi aestimantur ι.&ita veterum exempla imitari proponis, ut antecelle te vidcaris. Qitibus causis adducor, ut librum tuum dignissimucenseam qui fruatur publica luce, ut habeant principes veram illius imaginem, quam proponis, non fictam, tia adumbratam , quam in Cyro creditur Xenophontem finxisse , aliosque qui fama neglecta, & ambitio.

23쪽

nis in cipia 'Dominantibus blan. dumtar; tanqinitia hoc opere dum-eaxat 'pretium sit; cum id primunti selibentis sit munus, ut Tullius docet, ne quid falsi dicere audeat, ne quid veri non audeat. Superadderem quam adeptus es gloriam ad maxima Reipublicae munia , cito evectiis, nisi me moderatio tua cohiberet, Monnulla tamen praelibabo , quis ad rem faeiunt: quibus nego & dignitatibus implicitus opus hoc tuum produxisti ad finem, cujus me ab ipsis initiis participem fece ras. Juvenili aetate ab optimo Prine e in interiora domus , & privata

consilia accitus, tui , clim undiquepcticula imminebant,omnia judicio,& prudentia sua tuo, paucorumque qui sequebantur consilio feliciter

sinperavit. Jussus ab eo regere Justitiae tribunal, eam temporum injuria laborantem, ad pristinam reverentiam, & venerationem revocasti. Inde Fi prepost is, eade dedisti ju

24쪽

premum status uti vocant' conmitum evectus, ita tegeissim, ut seni res tuam saepes sententiam, tanquam prudentite sequerentur Quid seq-ta λ In Germanica legatione, quam

de te omnes opinionem menae .

ceperant, re superasti, & ideo promeritis, Principis beneficio , a Comitis titulo ad Marchionis ascendisti. Tu vero tot intentus negotiis per intervalla , horasque brevissimae quieti concessas, scribebas

librum , ut a re perennius monumentum posteris relinqueres , nomenque tuum aeternitati consecra-res , Sc fumosas Maiorum imagines virtutum Iumine redderes clariores. At ne videar amori, studioque erga te meo nimium indulgere, coerceo calamum, sperans fore

ut Numen supremum te , tuosque smul diutissime servet incolumes, quos genuisti tam similes tibi, ut nec posses eligere meliores, ut etiam hoc emplo alii Nobiles com- inuti ad studia eximia cujusque arti ν

25쪽

are , & virtutis ardentili, exciten .em lienum esse quodi ab aliis accessere, ut qui militiae adepti sunt Martis lauream, domi etiram Apollinis hedera coronentur.

26쪽

EJUSDEM IN LAUDEM

operis Excellentissimi Domini Emmanuelis Tellii Syl-- , Marchionis Ategreti ,

Uituit memorans Emmanuelis opus. Magna sepulchra jacent,pereunt miracula, is Permanet ismio gloria parta tuo. dum telagerit tellus trepidavit Iber Dum calami telum Tellius, fa tremit. Sulva fuit Princeps virtutum Iemise florens ;' Sylva dedis fructus, clarus ateriae manet.

27쪽

EPISTOLA LUDoricino

cotito Felix ad Auctorem. Excelsenti is e rito.

pia gaudeo meo, gaudeo etiapublico nomine, quod libis hunece mihi, 'am absolutum, & vete absolutum misisti. Non tamen veluti Tacitus amico iniunxit, ut adnotarem, quae Commutanda , quae eximenda arbitrarer. Absit ut tam piacula digna adrogantia usurus tuam,hoc P GO, rependam comitatem. Neque enim ut magistro, inagister, neque

ut discipulo, discipulus , sed ut dis

cipulo magister, ceu par erat, misisti. Nempe ut discerem, ut admir rer- Uerum ego qui, ne discipulus quidem debeam dici, amici persona, sume de te soliciti sumam. Quia neminem magis ex fide quam te m nere soleo. Eo magis quod & tu audire .

28쪽

idire sustines. Cum hete sit potissima

- laus tua, quot cupias reprehendi. Quasi te tantum ab illis vete laudati agnoscas; igitur eo jure, quod in te, ab inferiore omnibus rebus 'irdice, vel aestimatore voluisti , & quae sentiam,&quae velis, laudabili utrius. que libertate, ac patientia Pronun

Et primsim id patere, quod saepenumero admonui, ut nunc quoque obiurgem. Patientiam scilicet, an

duritiem dicam Qui publicum tali opere tandiu fraudare tulisti. Tan-xum 3best ut considerem, quod co- istis, an editione dignum judicem. Non est equidem modestum, sed invidum prope si lentium ; quo subita hietur. famae'; quidquid compendio aliorum deperit.Ne invideas tibi i pagiuriam , ineu caeteris voluptatem doctrinamque: Ee quod haud minus religiosum optimo Regi vitam, di- 'gn m aeques, ac debitam Censui e iam olini id toties a me advocatus, & quem tu plurimi facis, Plinius. l

29쪽

.Cui pulcrum in primis viseni non pati occidere, quibus aeternitas de- . , beatur, 3lit namque saviam cum stra

. Accedit quoque, & gentis gloriam cum tanto Principe cucum serri, de posteris exempla, quo Virtutis

via grassentur. .

Cum hic sit praecipuus hi liae finis ; quidquid contra Dionysius

tm .A. D. Halica inassensis,& Lucianus velint, quorum alter in sola utilitate legentis, alter in voluptate finem posite, re. Cerin rebus magis historia,quam verbis docet, ideoque melior parsy& Philosophiae metropolis, ut eanim ii. appellat Diodorus Siculus.Hae r tione usitatum hoc docendi genus magnis utriusque eloquentiae Graecis, Latinisque viris,ad nostra usque. tempora servatum, & quodammodo sacitum est, Teste Tacito, quem more in Graecia multo ante Cicero rin suo oratore ab cantiquissians illis. Pherecyde,Helanico,&Acusila usur-

p tum jam scripsit, qui sine ullis; ue

30쪽

ibi dixit omamentis, iubnimenta solum temporum,hominu, Locors, gestarumque rerum 'heliquerunt ri priusquam Herodotus Thucydide , ἰ Philistus, Theoponapus, Ephorus Xenophon,Callisthenes,Τlinaeus, alii clari seriptores ad sumam gloriam , illud eloquentiae genus eve- '

- . Nesum quoniain de iis nunc set nio, haud reticendii quam deceptus in eo Magnus orator fuerit hujus doctritiae antistites Graeco, fuisse H existimam. Seu vanitas geritis imposilit, & hominum,qui omnem doctrinatu 'gloriam apud se natum iactavere. Seu verioris historiae ignoratione adductus fuit. Antiquiores

quipp. multo Misyses , vel etiam Enoch historiam conscripsere. Haec pluribus persequi hujus loci non est, satis erit, quod i talia facta peribunt, Ut canit Horatius, nisi virtutes, Re - mque,Ducumque, & tristia bella

litetis mandentur.