De rebus gestis Joannis 2. Lusitanorum regis, optimi principis nuncupati ad augustissimum regem Petrum 2. Auctore Emmanuele Tellesio Sylvio, marchione Alegretensi, ..

발행: 1689년

분량: 557페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

41쪽

. . Pro Lege. AQVti selicitas recordatur, num auxu, auctum rexit, Bella firmabis, ac pace, Id etiam ad hymbesum, Pro Grege: Plures meritus Solptores, Nunc optimum assequμtus; olim, Plures inius Principis Scriptores, : die, 'Florum Scriptarum unus Princeps.

Posthac

Ne sui μοὶ cim capiet: Ἀ -- alis pis itur Alexander, fost Apellem. Haestatis, i uμis amplius, De Sciriptore Princeps, Scriptor de Principe benemeritus st ille

42쪽

Famam a Principe comparatum Vocatiorem feci Volanetilemas addidit, urenti Vocem restituit. tu berrimas Principis virtutes, Ut remmas, Furssimo QOriae am triclusit Ut amulo. Materia satae elegans l

Materium superabar opus 'pli dixeris, Principem, Si as maveris, Scriptorem commendabis; Inter utrunq ut interest :Promycua es Principis, ου Auctoru

mmendatio.

Sed,ut pila cunctaris Perge, pr edere, 'Auctoris elogium liber adest ;Legas,/m tantum, si diligas, dia S ames

43쪽

In Auctore opus. in opere Auctorem Legas, nou sol ,ut Auctori, Sed S lupientia gratuleris: si usque adhoc exulabat in dolio cum Disvne, Nunc exultat in suo cum Auctore,

comitem, ac Marchionem comitatur, Maioribus , ut Sinoribus clarum,

Spretis Pa uum alis, Aquilone velocior, alatas Aquilarum pemris,. Non Saturniam, Imonem ad Lusitaniam conduxit Neoburgicam Putimam Austriaca Nil lani rati iaspatuit magis

. Condacere.

Eximis Ortita Virum, uuid an ilius exoptas, nobilitata spieutia λIlla fruere, ac diu vive. Eximiam nactus Scriptorem, uid amplius exoptas, diserteiector' Σαφα ipse, tu lectua. FER.

44쪽

FERDINANDUS TELLESIUS

Silvitas Comes Villarmatorius

EMMANUELI TELLESIO

Silvio Marchioni Ategretensi

Tarenti suo maxime colendo, carissimo

S. P. D. OV m optime secutus sis, Carissime

Pater, documentum Marci Catonis, qui lcriptum reliquit non minus otii,quam negotii reddendam nobis esse rationem dicat haec, quam de rebus gestis Joannis Lusitanorum Regis scribis Historia , qua otii tui rationem posteris , atque aeternitati cumulatissitne reddere constituisti. Ego vero non tam Catonis, quam tuo commotus ex empto,ineum quoque esse existimavi, non otii solum mei,sed negotii etiam,ossiciique rationem reddere. Qua propter cum nullumihi magis ante oculos obversetur negotium, nulloque modo ossicii mei memorem me esse apertius di monstrare possim,qua in si nullum pietatis signum relinquam,quin

i fi liiij vel

45쪽

vel omnimo impleam, vel saltem implere

satagam: putavi me operae pretium facturum, si,quando omnes uno ore librum hunc tuum politissimum meritis laudibus incae. tum extollunt, judicii, vel potius admirationis meae testimonium paulo uberius Poneri na, publicaremque. Neque me deter-rct siticeptae rei magnitudo ; quae quidem tanta est, ut unusquisque singulari ingenio praeditus jute ac merito reformidare possit. Notum est enim res arduas, ac per difficiles non solum assequi, sed etiam persequi gloriosum esse. Atque ipse satis scio quanquam magnῖ foecundique ingenii vires in te laudando.

'profundet emuniversas, ne minimam quidem partem tuarum laudum assecuturum ; .cim tamem ingenii viriumque mearum probe sim conscius, non id mihi assumam , ut quidquid eleganter graviter, copiose acuteque dictum a te est in hoc praeclarissimo. opere perscribam, sed tantum conabor demonstrane me literarum, & ibonarum artiu, quibus ab ineunte aetate imbuendum me curasti,non adeo rudem esse,ut non videam

quantum gloriae tribui debeat iis, qui histo

46쪽

tram cum laude scripsere, &-plus ii-bi debeatur,qui non solum historiani ornmis ,hus numeris absolutissimam sciipseris, sed, sine otio, sine secessu, negotiolum, curarωique procella oppressius occupatissi ius ho- imo scripseris. Et qt anquam nec doctrina, nec eruditio mea ejus imodi sint,ut ad faceret eleganter,aut cum laude possim:non tamen ι temeritatis,aut arrogantiae loco ponendum hunc conatum meum puravi ; imo potius Imihi positast pietatis nomine aut laudandum esse,aut certe excusandum tExul tat animus,atque ipse calamus sui , sponte gestit tibi gratias agere totius set tis nostrae, & patriae nomine, utpote' quae studiorum tuorum beneficio cum antela his seculis, atque omni vetustate contem dere non reformidat. Nam viros illos literarum miracula,quos prisca non semel vidie aetas, nobisque fastos a Graecia, Romaque objectant arinorum, literarumque studiis rpraeclaros, jam Lusitania nostra te uno, longe lateque vincit, & cumulatissime antecellit; atque ab uti aque illa Graecorum, Romanorumque gente bellicam licitari ique laudem arripit, sibique merito arrogata

47쪽

Nam cujus gentis militarem gloriam cunostrorum hominum virtute comparabiomus λ Qui detrectato olim Populi Romani Imperio, victis pullisque Maurorum, Arabumque gentibus, quae veluti quadam alluvione totam Hispaniam submerserant, gestis cum finitimis populis bellis, multis denique domi, forisque per virtutem factis nihil bellicae laudis reliquum fecisse videbantur,nisi quod ultra progressi, quam humana virtus,aut mens capiebat, ignotas ad id tempus terras, ignotiora maria per summam animi contentionem, summaque pericula pertinaci studio quaesivere; & proculcato Oceano proscisisque Lusitanis classibus, radibus intactisque prilis tumentis pelagi fluctibus ipsius naturae reluctantis veluti repagula confregisse dicendi sumus. Quin etiam aditis gentibus per tot secula dilitescentibus , & quasi a reliqua natura intervuliis, & post patet cium Orbem, sibique redditum longe lateque propagat imperio una cum religione, Asrica, Asia,Se America detectis, ac mox subactis, fusis validissimis exercitibus, dejectis classibus,

captis oppidis, devictis Regibus potentisse

. . sinus

48쪽

simis, impositisque praesidiis, & legibus se.

ris nationibu 3, incultis barbaris , Sc ferino prope ritu agitantibus; & quod nostra aetas vidit , asserta tot victoriis libertate contra potenti mini hostis finitimique conatus, quid tandem reliquum erat ad summa gloriam, quam te habere, qui haec omnia factis augeres,& aeternitati scriptis commendares tuis λNam postquam militiae strenuam operam navaveris , tribunus militum ordines

ductans in propul sandis hostibus, profliga'

dis exercitibus, solvendis obsidionibus, in herlatisque , & patriae inimicis oppii me dis ; domi vero rempublicam bene gesseris, magistratibus , ac legationibus prudenter feliciterque obitis , quid reliquum gloriae tuae feceras, quam hoc unum, quod tam bene facis, quasi hanc unam Spartam tibi co- undam orirandamque susceperis, historia dico istam tuam politissimam , qua flagrantissimum tuum in patriam studium fecit,ut quoniam jam de ipsa agendo plus bene mox eri non poteras, scribendo etiam mereres, ne quid forte temporis subsecivi etiam tuis in patriam beneficiis vacaret. Neque tamen

his tuis lucubrationibus id solum consec

49쪽

eus es, ut de patria , Ω aetate nostra bene- metitus sis, sed omnem posteritatem omnes gentes, quaecunque per orbem , Romanae linguae maiestatem agnoscunt, ingenti beneficio obligasti. Nam quid utilius , quid pulcrius, quid gloriosius esse potest, quam

historiae scribendae operam suam,atque studium collocare s Etenim si ad utilitatem vitae omnia consilia,factaque nostra reser da sunt, quid esse poter it utilius,quam eam tractare artem , qua illustria conficiuntur

monumenta Plena eXemplorum, quae nos ad virtutem amplectendam, bonos mores excolendos, literas amandas, ac denique ad

bene beateque vivendum,essicacissime hoditantur Ibi tanquam in speculo intueri poteris quid imitari,quid fugere debeas in administranda republica; quo pacto domi ilitiaeque imperandum civibus , exercitus quomodo ducendus, quae leges ferendae, Meandem quid in omnibus rebus factu optumum sit, ita ut praeterita tenendo, sutura prospicias. Jam quid magis necessarium,aut Ductuosum humno generi, quam egregia clarorum virorum facta, quae vix hominis aetatem duratura erant, luctarum beneficio aetern'

50쪽

aeteria neere: eorumque virtutem atque illustria facinora oblivione,atque siletio senescentia,& poene inter mortua sin lucem, se quasi vitam revocare ' Equidem quoties

ih mentem venit veteris Romanorum consuetudinis , qui scitebarit honoratissim co-rbna eos donare,qui civem in bello servasesent, non possum latis mirari eorum merita, laudemque, qui eis ipsis, qui civicas meruere, vitam servant; non illam quidem fluxa,& brevis aevi. variantisque lianae risibus obnoxiam, sed immortalem illustrem atque extia omnem sortis aleam positam: Draimveta. non ocile dijudicaverim de quibus melilis saereantur ferum scriptores; deius quorum res gestas scriptismandant, in die illis quibus legendas eradunt': nam illis

vitam eam donant, quam ut assequeretitur, huius mortalis, vitae usuram saepissime mortis pericus objectarunt. Iandeique ami- seiunt, his velis certissimam viam osteh-

.lunt, ita Immia talem illam gloriam ,sse. qui possint , &. ad ipsius amorem animos

uintum Maximum ae Publium Scipionem sertire solidos dieere quoties maio-

SEARCH

MENU NAVIGATION