De rebus gestis Joannis 2. Lusitanorum regis, optimi principis nuncupati ad augustissimum regem Petrum 2. Auctore Emmanuele Tellesio Sylvio, marchione Alegretensi, ..

31쪽

W:ii- - mea, quim ut . ille fuit, dialogi de Oratoribus, aiebat . disiposui jam,&

Intra me

adrogatiam nostrorum quenus suis: qui tot sirorum res gςstas, pol clara monimenta, delitesceret semiputribu Ga bus rudis,ac simplicis linguae, quasi ruderibus; passi, nec curantes cete, brate d'mestica facta effecere,ute teri Romanam nobis, vel facundia, vel virtute putent defuisse. Sed quis tantu audebit ex dimi aleatque ex

laude, nisi qui didicit, ut more tii loquar, patriae quid debeat λ latibus tu, uti decebat, sermotus Iam optime de patri m itus, obsequiis quanquam .Principis, ac Civiud iitrictus, & plane q upatissimus . non recusasti gigqagii te iubire hi uoriam , & qn m. utpote perseeti

Principis, attrectare, non nisi perfectus icriptor audςret. i. - . Merito tantum gravissimi

32쪽

gestas selibere. Et inter Grae , idem Cicero assilinat . summi ad

munus hominis tuisse. Sed 'quid mi. rum, cum id prope divinum putandum sit S Unde Jovem, quem primuDςorum,eundem, primum histo. riae auctorem antiqui credidere, huae us templo repertam Evemerus Iug --

publicavit, si verum Lactantius scri- xx bit, priniusque postea interpretatus est Quisn magnoscit quae in eminvitum formare assuevere thte cutia esse,ariue abundare. Absit vero, auribusque tuis ambitio. Ut vide tui, ad te Apollinatem reseri sisse, non Leoni, ut ad historiam scissen- idam accingereris, quem legatiὁ ui Varietates , illius utar veibis facta 'Ducum, pacta regnantium, tota denique rerum publicarum secreta didicisse constat. Quid anteactam vi. eam, quid tot bello, paceque, domi,

forisve, res claras a te gestas come-

morem Θ Sumiat, cum Tullio, te 'prabeatum dicere , cum maxilha, 'vel scribis, vel & in eorum nu-

mero

33쪽

ε. ut ille dicit, euini: ir: e ix cu sum tenere potuerunt,ut vel in negotio sine periculo, vel in otio cum dignitate esse possent. Nemo dignius praeclara facinora memoriae mandare, quam qui ea P

trare maxime novit.

campi amat quisquis,carmine dirua facis. Scripsit Claudianus adblandiens Stiliconi su ρυ Quo genere laudandi eo magis nunc utar,quod lust0ri ,teste, Mithtiliano, & aliis. mu is,m rcimhco finis poeticae est. Neque ulla religio veteribus fuit Herodoti libros, singulis Mqt tum attribuere, ac V lux consecrare. Quin & Thucydidis historia, hae sorte ratione ab Dionysio Halicarnassensi: optima P sis appellatur. Quanto magis quisquam in poetica excelluit, ad scribeHir. - . yy dλm historiam instrustior accessit.Id kri, de se Agathias fateri haud 'dubita- . vit, eoquς consilio fuisse, ab Euty- i

34쪽

qiii per poesm vela scelicissime fecisti ade6 perfectam,& omnibus hic

vere numeris absolutam editurum.

Id modo addiderim reprehendedi, te tuas ipsu laudes materiam dedisse. Quod evenire solet, ubi quis admirationem aliorum in se ipso spernit, quasi virtutum conscientia utilitatibus obesse possit. Oportuitiam olim libru in publicum prodire, per ora sapientum ferri praecepta posteritate famam tibi praesenti fluendam dare. Modum jam consilii,

hoc silentium,haec cunctatio excessis. Quaecum modum excedit, ele. dum est, ne inertiae , Sc desidiae, vel etiam timiditatis nomen accipiat,ait Plinius. Praesertim cum opus absolutionem,pei sectionemque in hoc difficili selibendi genere invenerit .

Quas ego virtutes carptim tamen,&lit in epistola, attingam. Illudque inprimis, & si non in primis historiae partibus) ut pure, ut latine, conscripta omnia sunt I Trans tam huc quod de universa eloquentia docuit

. illi: Cicero,

35쪽

Cicero,deinde ut picine u dilucide,

tum ut ornate, post ad rerum digni- tatem apte,& quasi decoret Tota, sunt aptae, crebraeque sententiis, gravis, Sc decora constructio, sonantia vel ba, & antiqua, praeterea excellis, vel brevitate,vel luce,vel suavitate, vel spledore, etiam sublimitate narrandi, ut laude maximi hominis utar) ut de te quod Cicero de Thucydide , quem aemularis, dici possit,

verborum prope numerum, sententiarum numero consecutum; dubi que legentibus esse utrum res oratione , an Verba sententiis illustrem

, Quae veritast & ea quide in historia quasi oculus, atque animus est,& qua sine examine, ac caecum illud corpus manet; ita voluisse & Polybium historiae magistrum, & ipsum Ciceronem videtur. Facile ea in toto opere elucet. Etiamsi non dignitas tua id assirmaret, pra quam prae stanti postus in culmine, ut Apollinaris ait,non necesse habes, vel supprimere

36쪽

primere verum,uel concinnare men. dacium. Si non vita defuncti Princi Pis narraretur, adversiis quein & ii ae&studii causas procul habes. Quia veterum a uetorum fidem sequeris, a quibus Joannis res , neque florente illo ob metum falsae, neque postquaoccidi recentibus odiis compositae Pstat; nulli non de veritate rerum constabit. Et prudenter dedisti operi ram a praeceptis Ciceronis nusquarecedens, ne qua suspicio gratiae sit in scribendo,ne qua simultatis. In tu,

Ina,Innocentem ad O veritatis sacer- Δdotem agis, ut haud pronas aliorum aures, iis quae reprehensio m videntur mereri, cum periculo praepa ' r. h. issi. re , utpote qui probe horis quod st

malignitati falsa species libertatis inest. Quae vero cu laude gesta ,simplici fide tradis, a Plinio edoctus, quod honestis factis veritas siasticit.

Ordinem vero rerum, temporumve, quis in hac historia. non agno Dcit quem Cicero necessariu pror- ' sus in eloquentia putavit, & post eu

37쪽

Qtiintilianus scripsit nihil referre,

7 quamlibet abundans rerum copia cumulum tantiin habeat atque c6- gestum, nisi illas easdem dispositio in ordinem digestas atque inter se commissas devinxerit. Nam ea invenire, & quasi coacervare, auctore Lib. q. Plinio , etiam ineruditi , Sc plano Barbati solenti Postremo quo judi cio,qua gravitate,vel laude,vel odio, digna in medio, & in illustri ponis ;legentesque doces,ut velut ata hori. rate tua inpellas,deterreas ve imo M.1. diligentia ex praecepto Ciceronis ni tradendis rebus Considia primu , dein M acta , postea eventus exponis, l. i Praecepit enim ille debere, & de eo-

siliis significari quid scriptor probet, & in rebus gestis declarari non 'iselum quid actum, aut dictum sit; 'sed etiam quo do, & csim evetus s, dicatur, ut causae explicentur om- nes, vel casus, vel sapientiae, vel te. imeritatis, ut quemadmodum magi- ι p. ster Civilis prudeliae docet,non modo casus, evetusque reria, qui plςrue

38쪽

que sortuiti sunt, sed ratio etia, tau saeque noscantur. Igitur quidquid interversae utilitatis publicae te reum iacere,nisi edere festines, possit, cumulate quivis invenieti: ta Inusi cnum Sed quid ego laudandis iis audaciam magis, quam ossicium nunc aD sero λ Cum Cices' dixerit, debere thoracia quenquam, clam eloquentiam vult

Iaudare,i piam illam adhibere, quam laudat. Ut enim ait Plinius, de pictore, scalptore, fictore, nisi artifex judicare, ita nisii sapiens, non potest perspic e sapientem. Haec me deterrere, ut meam proferrem sententiam, potuere. Praevaluit tamen ea

ipsa, qua una te perpellere speravi; Patriae, posteritatis, literarum utilitas ; & ut hanc quoque conjungam, quo splendidis natalibus iuvenes exemplo tuo provoces, ae praeeas, ad talia aemulanda e iungendaque , & ut in Plinio, a quo incepi, desi-nὸm, ne nobiles nostii nihil in do L si s φαεmibus suis pulcrum, nisi imagines habeanta Vale rei bene, diuque, ut

artes

39쪽

artes bonae valiscan e Miiseo no. nro Ulysii pone, postridie Idus Februatit anno a Christo nato, mille simo sexcentesimo, supra in gemmum nonum. r. .. a Tilli addictissimus 'omnibus viminibu

40쪽

D. BENEDICII DA FO

seca inter Dece .viros , qui in Suprema Curia Ulyssiponesi jus dicunt, eximii Senatoris

actiones permagni, ac perfectis cistis, Ioannis Secundi, ' , Exponentis,

Ab Excellentissimo Domino Emmanuela Telles da Sylv3, c. i

Eligere qui sapis, M tegas, Hunc librum leuge, uuapias; stiria leges Mumniaservatas , edictas κον Linguam Latinam