장음표시 사용
281쪽
238 Cap. III. De Dominis Gentium
ferre licet. quod bona ejus post mortem habenda sint pro reobus nullius, quae jure occupationis in Rectorem civitatis transislato fisco cedunt. Neque enim civi testamenti factio ademta, eonsequenter nulla ratio est, cur ea adimi debeat ei, qui ad tempus civi aequiparatur. Contrarium itaque potius inde insertur. Tenendum praeterea, testamenti factionem esse jus homini naturaliter competens s . 999. pret. 7. Jur. na . λquod ipsi propterea ademtum minime intelligitur, quod per al, quod tempus in territorio Gentis cuiusdam exterae versatur, aut commoratur. Non urgemus ossicia alia Gentium erga se invicem, quibus minime convenit, ut bona peregrini in gerritorio alieno mortui fisco cedant.
Jus albis ii dicitur, quo exteri jure successionis inhonis defuncti civis, vel peregrini excluduntur, & per consequens nec in testamento institui possunt haeredes, nec legata iisdem relinqui.
E. gr. Sumamus tibi esse statrem, qui in Anglia domieissium habet, ibidemque improlem mori. Eidem, si in loco
domicilii tui moreretur, ab intestato succederes. Quod sit Anogli te excludant tanquam exterum jure successionis: hoe fieri dicitur iure albinagii. Similiter si idem , vel etiam Anglus quidam te institueret haeredem, vel tibi legatum relinqueret; estimentum vero declararetur pro nullo, nec tibi haereditatem vel etiam legatum capere permitteretur; jure albinagii hoc itidem fieri diceretur. Constat jus albinagii inter Gentes quasdam etiam cultiores esse receptum. Quamobrem instituti nostri ratio p stulat, ut ostendamus , utrum juri naturali conveniat, an vero ab eodem abhorreat.
282쪽
er Furibus cum eodem eonnexis. 239
quoque legata relinqvi possunt. Cum jure naturali testamentum rem in boat facere liceat I. f. 999. pari. r. Jan nat), naturaliter succedit defuncti ei in bonis defuncti, qui haeres institutus est l. 994. pari. r. vis N legato
Jur. ηat. 2 , Vel testamento non secto ab intestato succedit exteris retias . Ioas .part.7.Jur. ηα. , veluti liberi . 97s. pari. I. Jur. ηα. J, Eo.
aut, si nulli fuerint ascendentes, vel descendentes in vivis, certo ordine, qui sunt in familia patris, vel matris, vel parentum superioris gradus l. ro 34. pari. r. Jur. nat. P. Successo igitur in bonis defuncti nititur voluntate desuncti exis
pressa I. 994. pari. 7. Jur. vat.2, aut praesumta l. Io 3 .part. 7. Jur. ηα.9, consequenter cognatione I. 36 a. pari. I. Jannat. P. Quamobrem cum Rectori civitatis in res civium nonis nisi dominium eminens competat I. III. pari. 8. Jur.ηat.',
vi cujus de iis in casu necessitatis salutis publicae causa disponere poterest est. , qualis in praesenti non existit, quod per se patet, & praeterea Gens una alteri . rsis. , consequenter etiam civibus Gentis alterius ossicia humanitatis praestare teneatur . 634. 6 I S. 62O. pari. I. Dr. vat.), ac ideo non impedire, quo minus etiam exterus consequatur. quae ad vitam commode ac jucunde transigendam faciunt β. TOz. pari. r. Jur. vat. ς naturaliter omnino in bonis de functi civis succedere possunt exteri tum ab intestato, tum si haeredes in testamento instituantur. Quod erat unum. Quoniam legata legi naturae convenienter relinquuntur I. IOO4. pari. I. Jur. ηα. , sunt vero donationes rei cujusdam, vel etiam certae pecunae summae ultima voluntate se ctae f. so O3. pari. I. Jur. ηα.9, consequenter perinde est, ac
si legatarius in parte quadam bonorum succederet defuncto, in bonis autem defuncti civis naturaliter succedere etiam possunt exteri per demonstrata η. r. iisdem quoque legata relinqui possunt. Quod erat alterum. Kk a Domi.
283쪽
αω cap. III. De Dominio Gentium
Dominium est jus nobis in rebus competens . II 8, pax a. Pin. nai. , imperium vero est jus in actiones hominis vi pacti competens universa I. 3. 3I- Furt. S. Fur. nu. , quatenus ad commune civitatis bonum consequendum dirigunturo. 3 D para. S. D . nas. . Dominium natura prius concipitur imperio, quod illius tuendi causa introductum cI. T. Parnm Jur. nat. J, atque ideo per se ab imperio prorsus indepenudens est. Et si itaque introductis dominiis imperium accederaeoncipiatur, jura tamen ex dominio descendentia intactam nent, R in actus domini vim suam illud non exerit, nisi quatenus iidem bono publico adversantur, aut sine iis id promoveri ne, quit. Neque imperium tollit ossicia hominum erga se inviscem lege naturali praescripta, propter immutabilitatem hujus Iegis , I a. pari. r. Phia pract. unis. . Homines , cuicunque imperio civili subjecti sunt, manent aeque homines. Quae
igitur ossiciis eorum erga se invicem conveniunt, ea per im perium civile naturaliter non mutantur. Et ea do causa
cum constet, successionem in bonia defuncti rationem sussiet. entem in dominio & officiis hominum erga se invicem habeν Te , quemadmodum abunde constat ex iis, quae de illa de, monstravimus in parte septima Iuris naturai, successo in bo. nis defuncti, quam lex naturae approbat , introductione imperiorum minime tollitur. Quamobrem nihil magis natirale est, quam ut cives diversarum Rerump. sbi invicem suo oedant eodem modo , quo succederent, si essent concives:
Non est , quod objicias , admissa ista sueressione in honis dehfuncti, bona Gentia unius venire ad Gentem alteram , Pr
pterea quod respectu Gentium bona fingulorum pertineant ad na Gentis a 39. . Quoniam enim Gentes, quatenus in civitatem maximam coluisse intelliguntur , universae singu Iis sese obligasse eensentur, quod ipsarum bono prospicere ve- Iint ν τα.), & jure quoque Gentium necessario Gens una
alterius commoda promovere debet, quantum citra negle
ctum.ossicii erga seipsum fieri potest . Is 6.); pro absurdo id minime his lam , quod. na quaedam Gentis unius ve
284쪽
guribus cum eodem convenis. niant ad Gentem alteram. Qui tale quid sibi persuadere pomsimi, imbutum possidere. videntur animum perverso illo erroare, quasi imperia civilia amicitiam hominum universalem ad certum numerum restrinXerint D & eos, qui natura amici esse debebant, effecerint inimicos, aut saltem legem charitatis limitent juxta vulgatum illud male intellectum : ordinatam charitatem incipere a seipso, cum eidem nonnisi locus sit,i quam do eolliso ossiciorum erga se & erga alios exceptionem patiu I, a 29. Parr. I. Pbii. P a. unis. .
Itis albinagii jari Gentium minime convenit Jure enim albinaga-jus algi-hire successionis in bonis defuncti civis, vel etiam peregrini in harsi ' j
territorio alieno mortui excluduntur exteri, nec in testamen--Gentiam.
to institui possunt haeredes, nec iisdem legata relinqui 28 , ac per consequenS si in. loco non sit, qui juxta leges istius loci haeres existere potest, bona defuncti tanquam res nullius jure occupationis Rectori civitatis competente fisco cedunt. Enim vero si peregrinus moritur in territorio alleiano naturaliter bona, quae ibidem habet, sunt ejus, qui ipK in patria haeres existit, non vero fisco cedunt, nec testamenisti factio eidem adimi potest gar. , & in bonis civis naturaliter succedere possunt etiam exteri tum ab intestato. tum si haeredes in testamento instituantur, immo ipsis quoque legata relinqui possvnr G. 3a9. . Ius igitur albinagi, ita Gentium minime convenita Ubi igitur ius istiusmodi receptum ess ,. id nonnisi ex instituto venit, & aequitati advorsatur 3. 339. Pert. r. mih praα iv. σ3. 136. b.). Quamvia enita lex civilis efficiatur ex nais turali , quatenux aliquid additur, vel demitur; quod tamem addendum, vel subtrahendum, rationem susscientem habere vel in statu civitatis in genere, Vel hujus, in qua aertur,
285쪽
262 cap. III. De Dominis Gentium
in specie g. 99I .part. R. Iur. nat Quamobrem ius albi. nagii admitti non potest nisi per modum exceptionis in casibus particularibus collisionis ossiciorum Gentium erga seipsas& erga alias, qui tamen rarissimi sunt & dissicilis inter Gen. tes disquisitionis, ut jure ex notione civitatis maximae derivando non attendi mereantur I. 987. Part. R Dra nar
s. 3 3I. De bonis im- Si peregrinus in territorio alieno bona immobilia possidet mobilibus, ea sunt sub jurisdictione loci, in quo jacent, , leges vel statuta quoad que peregri- illa dominum obligant. Etenim cum dominus territorii imperinus in alieno um habeat in territorio suo f. I 66. pari. 8. Jur. nat.2; si
territorio permittit, ut peregrinus in eodem bona immobilia possi petii t. deat, non alia lege id permittere intelligitur, quam ut maneant sub jurisdictione loci, in qua jacent, & legibus quoque vel statutis loci eadem assicientibus subjectus sit eorum dominus. Quamobrem cum nisi sub hac lege dominium in iis acquirere potuerit peregrinus cs. 38 a. pari. 3. Jur. nat.=ι eadem quoque sub jurisdictione loci, in quo iacent, sunt &leges vel statuta dominum, perinde ac si esset civis, seu domino territorii subjectus ibidemque domicilium suum haberet, Obligant. 4E. m. Si subditus Bruns censis possidet bona immobili, in Saxonia electorali; eum quoad haec bona obligant leges Saxonicae, & statuta, si qua dantur, ejus loci, in qua sita sunt,& quoad eadem jurisdictionem loci agnoscere tenetur. Ab.
surdum utique foret in gratiam exterorum, quibus conceditur, ut bona in territorio suo acquirant, mutari jura, quae res assi.
eiunt, easque subjici juri alieno: id quod non concipitur stiti liminutione imperii civilis, quod Rectori civitatis competit independenter ab omni alia Gente. g. 332. Disitjeoo b o l
286쪽
- O guribus cum eodem connexis.
Quoniam bona immobilia in territorio alieno a De jaribus 'peregrino possessa sunt sub jurisdictione loci, in quo jacent, particular & leges vel statuta quoad illa dominum obligant f. 3 3 3. , bus quoad
heredes ejus, qui bona immcbilia in alieno territorio habet, in iis Dc- eadem cedere nequeant, ni i secundam leges laci, in quo jacent, onera, qua respectum ad ea habent, etiam a domino eorundem ferenda, S at uromnes, qui ad ea quomodocunque referuntur, jurisistioni loci sabsunt.
Nimirum eadem respectu istorum bonorum conditio est ei- via & peregrini. Quicquid igitur valet de cive, idem etiam v let de peregrino. Ita subditus Brunsinicenfis in bonis imm bilibus, quae in Saxonia sita sunt, succedere non potest , nisi secundum jus Saxonicum, non attenta disserentia , si qua datur inter jus Saxonicum & Bruns cense. Hine contingit, ur, qui exeluditur in loco domicilii, succedere tamen possit quoad immobilia in loco rei sitae. Iura peregrina valere nequeunt in territorio alieno: cum enim potestas legislatoria ad imperium spectet . 8I3. Para. MFur. nas , id fieri non posset nisi eum diminutione imperii. Ecquis vero sibi persuaserit, facto privato , quo dominium rei immobilis in territorio alieno a quiritur, diminui imperium domini territorii , ita ut pati cogatur in eo, quae imperio suo adversa sunt' onera, quae imponuntur rebus immobilibus , praestantur ab eorum posseta ribus , quia possident. Immunitas privilegium est 6.8s .
pari. M Jur. nar. , quae cum coneedi nequeat nisi a superiore 3. 8s s. pari. I. stur. nari , a cujus voluntate unice depender, num concedere velit g. 836. Part. S. Iur. nat. , nemini ideo competere potest , quod domicilium alibi, quam in loco rei sitae habeat. Domicilium possidentis in impositione istius m di onerum minime attenditur. Qui rem immobiIem acquirit, cui certa onera imposta sunt, vel imponi a superiore possunt;
is eam non aliter acquirit quam cum onere suo tam actuali,
quam possibili. Immo absurdum Omnino foret Peregrinos
287쪽
De jure por. 1idendi bona immobilia
264 Cap. III. De Dominio Gextium
bona immobilia acquirentes immunes esse ab oneribus, quae a civibus praestanda essent, si ea possiderent. Onera rebus inis haerentia spectatur vero etiam tanquam onus jus onus rei imo Ponendi transeunt cum rebus ad quemlibet possessorem. Si liter si contractus emtionis venditionis, vel hypotheca judiciali autoritare confirmari debeat, ut valeat; confirmatio obtineri nequit nis ab eo, qui jurisdictionem in Ioco rei sitae habet, nec actio adversus debitorem morosum, qui hypotheocam alteri constituit, alibi quam in foro rei stae institui potis est, etiamsi is alibi domicilium habeat. Nisi tae omnia ita se haberent, dominio ac imperio Gentium multis modis praeo judicaretur , cum quo contraria consistere minime possunt.
g. 333. A voluntate Rectoris civitatis dependet, utrum permittere Velit, nec ne, at peregrini bona immobilia in terris suis pusideant. Interritorio alieno nemo peregrinus jus quoddam sibi atr4 re potest 3. o 93. , consequenter nec jus possidendi bona immobilia. Quamobrem jus hoc acquirere nequit, nisi concessione domini territorii, seu Rectoris civitatis. Α v luntate igitur Rectoris civitatis dependet, utrum permittere Velit, nec ne, ut percsrini bona immobilia in terris suis postideant.
Non obstat, quod naturaliter in bonis civis succedere posis sntegreri s. 327. . nec juε albinagii, quo successione excluduntur 3. 3 28. , conveniat juri Gentium 33o. . Quodsi
enim contingat, peregrinum jure haereditario acquirere rem immobilem, cum possidere nequeat, eam vendere tenetur.
Neque est, quod existimes prohibitionem, ne quis peregrinus, seu qui alibi locorum domicilium habet, bona tam bilia possideat, juri naturali Gentium adversari. Quemadmo.
288쪽
9 guribus cum eodem connexis. . 26s .
g. 30. part δ. Iur. nat. 3; ita ex eadem ratione prohibere obiam potest , ne quis peregrinus bona immobilia possideat.
Quamvis enim negari nequeat, concessionem possessionis convenire ossiciis Gentium erga se invicem ; si tamen haec collidantur cum ossiciis erga seipsas, collisio exceptionem parit. Non dEsunt rationes a fine civitatis desumtae, cur possessio sit conect-denda, nec desunt rationes, cur subinde non si concedenda.
Sed de iis judicandum est Rectori civitatis & ejus judicio stan.
dum, ne libertas naturalis civitatis violetur s. so. pari. I. I. Is 6. pari. t. Jur. nax. .
g. 334. Quoniam a voluntate Rectoris civitatis dependet , An jus possia utrum permitfere velit, necne, ut peregrini in terris suis dendi rena
bona immobilia possideant I. 3 3 3. , a voluntate autem jus lege eoncedi aliquod .in alium transferentis pendet , quomodo & quaptisit.
lege id transscrre velit g. ra. pari. 3. Jur. nato; Rector quoque civitatis ferre potest legem, sub qua peregrinis concella ese debeat immobilium pileo in terris suis. E. gr. Imponere potest onus possessori peregrino, a quo
sunt immunes cives sui, & ex adverso concedere quoque potest certas immunitates aut jura alia, quibus cives non fruuntur, , , prouti e re civitatis seu Rei p. esse existimaverit. Rationes alterutrum suadentes ad prudentiam civilem pertinent: hieloci vero saltem agitur de Iure , & rationes aequitatis discuti. untur, quae stricto juri seu externo haud raro contrariantur, quatenus scilicet permittendus quoque est domino iuris sui abusus, ne libertas naturalis violetur. Saepius enim jam monuimus , rationes illas attendendas esse in juris sui usu, ut eodem eum sensu ossicii utamur. o
289쪽
266 Cap. III. De Dominis Gentium
f. 3 3 s. An non eoη- Cum Restor civitatis ferre possit legem, sub qua pereedinifleerte egrinis concessa esse debeat immobilium possessio j. 3 3 4.) religioni ad- prohibere quoque potest, ne qui alii religioni addictus est, quam quedistis. in terris suis recepta, bona immobilia possideat, consequenter ii per- . egrinus alii religioni fuerit ad ictus, is arcetur non qua peregrinus, sed quatenus religioni alii addictus est.
Ita in Saxonia electorali prohibitum, ne alius, quam Lutheranus immobilia possidere queat. Quamobrem si peregrinus, seu in alio territorio domicilium habens, praedium emat, contractus non confirmatur, nisi ante probaverit, se Lutheranorum sacris addictum esse. Ne et obstat legi istiusmodi, si ab sacris hisce alieni tolerentur, immo etiam si exercitium religionis ipsis permittatur. Domicilium enim habere in aliquo loco & frui exercitio religionis atqua possidere hona immobilia a se invicem minime dependent, nec desunr rationes finicivitatis convenientes, Ob quas illud concedatur, etiamsi hoc non permittatur,s. 3 36. De contra- Naturaliter peregrinis permissum est matrimonia ambire ohendis ma- contrahere apud vicinas Gentes, niyi e re civitatu fuerit, ut a Genterrimoniis quadam id non permittatur. Etenim per se patet, naturaliter li- apud Gentes berum unicuique esse, cum qua foemina matrimonium convicinas. trahere Velit. Enimvero quando in civitatem coeunt homines, universis competit imperium in singulos β. 33. pari. 8. Jur. nat. , & libertas singulorum restringitur quoad eas aditiones, quae ad bonum publicum promovendum faciunt 3 47. pari. 8. Jur. nat. P. Quamobrem si e re civitatis suerit, ut a Gente quadam non permittatur peregrinis matrimonia apud se ambire di contrahere ι libertatem hanc ipsis
290쪽
. O guribus cum eodem convexis. 267 . .
permittere non tenetur: si vero libertas ista nihil detrimen. menti afferat Reip. naturaliter quoque eadem minime restringitur. Peregrinis itaque permissum est matrimonia a minbire & contrahere apud vicinas Gentes, nisi e re civitatis fuerit, ut a Gente quadam id non permittatur.
In iis, quae ad Gentes pertinent, rationes naturales de memdae sunt a fine civitatis, ex quo metiendum est Ius universo. rum in singulos . 3 o. pari. S. Iur. nat.). Quod iraque natu. raliter liberum unicuique est, id naturaliter quoque tale ma. net in civitate, nisi idem fini ejusdem adversetur. Lex vero naturae, quae salutem publicam supremam civitatis legem facit, 3. 86. para. . . Iuri nat. , libertatem quoque naruralem reis
stringit in iis, quae fini civitatis adversantur , si vel maxime ignorantia, aut negligentia Gentis, seu ejus, qui jus Gentis habet, id permittatur. Deest nimirum Gens officio suo eris ga seipsam, nee iure suo utitur, quo uti poterat. sicuti ex ad- verso jure suo abutitur , si finis civitatis minime exigat, ut si- .herias naturalis restringatur, non tamen permittatur, quod unicuique naturaliter liberum.
g. 337. Quoniam peregrinis naturaliter permissum est matri- Desere Gen-monia ambire & contrahere apud vicinas Gentes, nisi e re ci- tium quoad vitatis fuerit, ut a Gente quadam id non permittatur I. 336. , matrimonia. de eo autem statuere ad im perium civile pertinet d. 6 o.
pari. 8. Jur. vat. , in cujus actum nullum Genti ulli naturali ter jus aliquod competit I. ass.); a voluntate Gentis cujuslibet dependet, virum peregrinis permittere velit, nec ne, , qua lege permittere velit, ut apud se matrimonia ambiant , contraham, atque in ea Genublis ceteris a quiescendum. Quodsi juxta Ius naturae rationes prohibitionis ponderare volueris, ad collisonem ossiciorum Gentium erga seipsas & eris