장음표시 사용
631쪽
6M Cap. VI. De yure belli Gentium.
juris usu, quem finis civitatis definit f. 3 o. pari. δ Dr. nat. & salus publica, suprema in civitate lex t l. 86. Part. δ. Jum. ετ t. , urget f. 88. pari. S. Iur. nat. , discesseris. Omnia in civitate inter se connexa sunt, dc connexionem finis facit. cujus gratia in civitatem coluerunt homines s I. 4. Part. S. Iurinat. . Quicquid igitur in eadem fit, non in se spectandum, sed in relatione ad cetera, quae ad finem civitatis consequendum faciunt. Resp. omnibus suis numeris perfecta esse ne quit, nec cessant justae civium querelae, nisi in administrando Rep. id observetur. Maximi itaque momenti. est nihil statuere, nisi integro fine perspecto : satis hoc intelligent, qui ea mentis perspicacia praediti sunt, quae ad Remp. bene ac recte administrandam requiruntur.
. Is . Quinam ad Qui ad ministerium bellorum aptus non est, ad idem minimeminiflerium obligatur. Qui enim ad ministerium bellorum aptus non est, bellorum non eidem impossibile est, ut idem subeat: quod per 2 patet. obligentur. Quamobrem cum nemo obligetur ad id, quod impossibile g. a O9. pari. r. Phil. pram univ. ; qui ad ministerium bellorum aptus non est, ad idem minime obligatur.
Obligatio omnis, quae moralis quaedam necessitas est, sup ponit physeam agendi possibilitarem. Quodsi ergo quis arma ferre non potest, eum natura a ministerio bellorum prohibet, ac ideo nee ipse sese ad idem obligare, nec lege naturae ob
Quanam fini Quia ad ministerium bellorum non obligantur, qui ad persone ista. idem apti non sunt . I s r. ἰ ad id non obligantur infantes.
pueri, senes aliaeque persona debiles, itemque in labore militari nimis timidi, V s qua alia sunt animi vitia, qtae amorum usum impediunt.
632쪽
Cap. VI. De Fure belli Gentium. 63
Foeminas a bellorum ministerio non arcet natura, quas pro pter sexum ad id non esse ineptas, experientia comprobat: neque enim desunt exempla foeminarum, quae vel aperto Marte Pugnarunt, vel sexum mentitae virorum cohortibus se associarunt. Similiter civile est, si servi a bello arcentur, ut olim Romae: nam non semper consultum videtur, perfidam istam multitudinem armis exerceri. Naturalis quoque ratio nulla
est, cur clerici ministerio bellorum prohibeantur.
Nemini in alieno territorio invito steriore militem confici A De milite rabere licet: Quo ibi vero ab eodem permittatur, nonni' volentes legere alieno teni Alicet. In alieno enim territorio nemo sibi jus quoddam ar- torio legen- . rogare potest β. a 9 3. , nec Rector civitatis permittere te- do. netur subditis, ut discedant, quorum opera ad defendendum Rem p. opus habet I. 4o6. pari. R. Jur. vat. Quamobrem nemini in alieno territorio militem conscribere licet, invito
Enimvero quoniam cum consensu superioris quilibet a civitate discedere potest 4. 4o T. parti R. Jur. vat. , vi tamen obligationis, qua universitas singulis tenetur s. a pari. 8. Jia . nat. 2, e civitate ejici non potest nisi ob crimen coma missum 389. 3 9 I. parti R. Jur. nat I superior equidem peregrinis concedere potest, ut in territorio suo legant milites , ast nonnisi sub hac conditione, ut non legant, nisi volentes. Quod erat alterum. Pactum inter singulos & universos, quo civitas constituta 3. 4. Part. 3. Pur. nat. , & cui accedunt, quotquot postea se civitati associant, mutuam parit obligationem, nimirum in singulis obligationem non discedendi e civitate sne consensu expresso, si ve tacito univerfitatis, consequenter ejus, qui jus
633쪽
6io Cap. VI. De yure belli Gentium
universitatis habet, in universtate autem obligationem nemi. nem civium invitum e civitate ejiciendi. Pactum hoc tueri debet Rector civitatis, in quem cum jure universitatis sive populi transiit quoque ejusdem obligatio. Neutra pars ah oh. ligatione sua seipsam liberare potest g. 674. stare. y. yur. not. , consequenter nil committere, quod eidem adversatur, etsi pars utraque jus suum obligationi partis alterius respondens re mittere possit F. III. Part. I. Furi nat. , quo facto obligatio ista extinguitur 3. 97. pari. p. guri nat. . Quando itaque superior peregrino permittit legere milites in suo territorio; permssio haec continet conditionatam remissionem iuris uni. versitatis in singulos, scilicet ut liberum ipsses e debeat e civi. tate discedere vel in perpetuum, vel ad tempus, prouti ipsis libuerit, si velint. Neque enim libertas discedendi continet obligationem non redeundi, scuti in relegatione g. 69S.
. s. 7 4. M in alieno Quoniam nemini in alieno territorio militem conscribe- territorio in-re licet invito superiore j. 733.); si quis legere audet, jus Genvito superio, iis violat, ac ideo injuriam eidem facit f. 8 9. pari. I. Jur. nat. 2, re militem cumque injuria haec crimen sit I. s8 1. pari. 8. Jur. nat. a legens inj- peregrino commissum f. 7. pari. 8. Jur. nat. , peregrini auri faciat. tem in territorio alieno delinquentes juxta leges loci puniendi sint gois peregrinus in territorio alieno invito superiore militem legere audet, deprehensus puniri potest.
Qui milites in alieno territorio invito superiore, aut venia non impetrata, legit, aut id facit inscio superiore suo, aut jus se, vel tacita ratthabitione ejusdem. In priori casu crimen committitur a legente, nulla vero est injuria ejus, cui is subditus est: ast in casu posteriori cum is, cui paret militem te gens, ad hujus crimen concurrat, ab eodem jus Gentium vio
latur , dc injuria ab ipso facta distinguenda a crimine, quod
634쪽
op. VI. De Iure belli Gentium.
Iegens committit. Rationes suasoriae plerumque jubent injuriam distimulari, dc crimen legentis tanto gravius puniri, ut ex ejus casu sapere discant alii: jus enim puniendi infinitum est ro 63. pari. i. Iur. nat. , cui demum limites ex cireum stantiis praesentibus praefiguntur c g. 977. pari. t. Jur. nat. ,
unde nimirum aestimandum, quanta poena sussciat ad aver tendum periculum laesionis futurae Ios9. Part. I. Ium nat. . Quamobrem cum poenae capitales quoque licitae sint, si sine iis crimina coerceri nequeunt g. 638. Parι. I. Iur. nat. ἰquin poena capitali coerceri possint, qui in territorio alieno milites legunt, non impetrata a superiore venia, dubitandum non est. Securitati publicae maxime adversatur, ut peregri nus territorium alienum ingrediatur & pro lubitu militem ibidem legat, vel prorsus vi clandestina, aut persuasionibus mendacibus cives abducat. Quamobrem nec injustum, nec durum videri potest, si hoc crimen suspendio coerceatur g. 6o 3. pari. δ. Jur. nat. , quemadmodum subinde contigisse haud ignotum est.
Plagitim dicitur Hrreptio hominis qui alterius cu- Plagium jusdam potestati subjectus est. Quamobrem cum hominem quid stisurripiat, qui dolose eum potestati ejus, cui subjectus est, subducit & sibi jus quoddam in eum asserit, ablatio vero rei alienae,
consequenter rei dominio alterius subjectae g. a 46.part. 2. Junnat.), inscio ac invito domino animo eam suam faciendi facta furtum iit 49η. pari. a. Junnat. 2; actus, quo plagium committitur, cum actu iurandi conVenit, ac ideo furtum hominum, este habetur. Plagium & furtum genere utique conveniunt ac nonnisi spe. cie disserunt, quam diiserentiam parit objectum, in quo com mittitur delictum. In plagio alteri surripitur jus, quod ha-
635쪽
nam homini has commi latur plagium
Cup. VI. De Dre belli Gentium.
het in hominem ; in furto autem ius, quod habet in re. In isto jus sibi non competens delinquens asserit in hominem; in hoc autem in re. Ab autoribus iraque, qui criminalia tra. ctant, furtorum speciebus recte annumeratur furtum homi. num, quod plagium dicitur. Nihil in eo asseritur, quod non conveniat notionibus generum atque specierum s I. a 36. Useqq. Out L) & modo, quo datis notionibus specierum notio generis & ex adverso data notione generis notiones specierum formantur g. 7II. 7Ia. Log. . Neque dissicile seret, defi. nitionem plagii, quam dedimus. applicare ad exempla texo tuum Iuris civilis, nisi prolixitas ista adversaretur praesenti in .stituto, & ex iis, quae sequuntur, satis appareret, eadem ab illa minime abhorrere.
g. 7 6. Quoniam plagium committitur, si quis hominem alterius cujusdam potestati subjectum surripit, adeoque potestati ejus eundem dolose subducit & jus quoddam in eum sibi asserit 733.), servi autem potestati domini g. io is r. pari. r. Jar. nat.), liberi potestati parentum j. 663. pari. I.
Jur. nat. 9, uxor potestati mariti 4. 3o6. 428. pari. 7. Jur. ηα. , .& subditi in civitate potestati superioris . t r. pari. 8. Jur. nat. 9, etiam eminenti subjecti sunt l. ii 4. pari. 8. Jviri nat. ς plagium committit, qui servum alienum sun eptrum
vendit, vel etiam sciens emit, aut eidem persuadet, ut a domino sa-giat eumque celat; qui liberos alienos surripit, o tanquam suos in servitutem tenet, vel ut certo pretio a paren tibus redimantur, aut quacunque de causa minime honesta ἰ qei uxorem alienam surripit, ct causam minime honestam; qui subditos alienos surripit, ut eos juservitutem asserat, vel ad ministeria bellorum cogat. Exempla haec plagiorum in medium asserre Iibuit, ut inde in casibus aliis de plagio commisso facilius sit judicium. D hilam Dissiliam by Gorale
636쪽
cap. VI. De Fure belli Gentium. 6I3
bilem vero esse casum, in quo pretii redemtionis lucrandi causa Iiberi surripiuntur, exemplum apud Carprorium Criminat. Part. a. quaest. 83. n. 9 I. f. 363. probar. Ita plagium omnino est, si quis marito surripit uxorem, ut ipsemet eam ducat, vel ubi lenocinia tolerantur, quemadmodum apud nonnullas Gentes eadem tolerari constat, veluti apud Sinenses, ut quaestum ex usu corporis ejus faciat, vel ut pretium lucretur ab alio, qui eandem abducere & cum ea pactum connubiale inire vulta . Quidni etiam ad plagium reseras raptum, qui committitur vi abducendo libidinis, vel etiam matrimonii contrahendi causa personam honestam, aut invitis parentibus filiam, quia in matrimonium consentire nolunt
s. 737. Qui subditus alienos dolose surreptos ad ministeria bellarum De iis, quic lint, potestatem eminentem ejus, cujus sunt subditi. violant. subditos Etenim superiori in civitate competit potestas eminens, Vi alienos sum cujus de persona civis salutis publicae causa disponere potest reptos ad
in casu necessitatis l. a 34. pari. S. Jur. vat. 2, consequenter ministeria
etiam invitum scribere militem . 7so. . Quod si ergo bellorum coquis subditos alienos, in quos ipsi jus nullum competere pergunt. se patet, dolose siurreptos ad ministeria bellorum cogit, con-' sequenter invitos milites scribit f. 6io. ; is sibi potestatem eminentem ejus, cui is subditus est, arrogat eandemque ipsi
aufert. Quamobrem cum jus alterius violet, qui idem alteri auseri sibique arrogat g. a 39. pari. r. Phil. pract. πηiv. pqui subditos alienos dolose surreptos ad ministeria bellorum cogit, potestatem eminentem ejus, cujus sunt subditi, violat.
Cum Genti unieuique competat ius non patiendi, ut alia quaedam jus quoddam suum sibi auferat I. a 6 .), & puniendi alteram, quae ipsam laesit g. ara. ὶ; durum videri nequit, quod militem invitum in territorio alieno legens pereo
637쪽
614 Cap. VI. De gure belli Gentium.
grinus suspendio puniatur not. g. 7s . , tanto quidem magis , si proprio motu id fecerit peregrinus homo privatus, quod in casu dubio praesumitur, cum non vereatur surripere Rectori civitatis jus maiestaticorum facile summum f . 747. h. π I. II 4. Part. 3. Iur. nat. , praesertim ubi leniora media avertendo periculo non lassiciunt f. to 6 s. Part. t. Dr. nat. .
g. 73 8. Quoniam qui subditos alienos dolose surreptos administeria bellorum cogunt, potestatem eminentem ejus, cujus lunt subditi violant l. 737. , in violatione autem juris alterius injuria consistit β. 8 sς pari. i. Jur. nat. p Qui subditos alienos dolose surreptos ad ministeria bell0rum cogunt, injuriam faciunt ei, cujus sunt subditi, consequenter cum jus, quod violatur, jus populi sit in Rectorem civitatis translatum I. 4 a. pari. 8. Jur. nat. N g. 39. h. , ips Genti adeoque s hoe faciant jusseu aut permisseu superioris sui, is ipse injuriam facit, seu injuria Genti a Gente saeta intelligitur j. 634. 673. pari. i. Phil.
praff. univ. 2. Magnitudinem injuaiae non capiunt, qui jurium majesta. ticorum ae inprimis potestatis eminentis notionem non habent, aut saltem non satis distinctam, nec perpendunt, quan ii sit violatio jutis majestatici a peregrino facta. Quamvis enim Rectori civitatis nullum competat jus in peregrinum ; non tamen propterea jus ipsi qua Rectori civitatis competens prolubitu violare licet: alias nimirum concedendum foret, contra jus alterius quemlibet facere posse , quod lubet, qui jurialterius subjectus non est. Quam vero hoc iit absurdum, utpote e diametro adversum legi naturali I. 9 Io pari. Iur. nut. b, nemo non videt , nisi crassa omnis juris naturalis ignorantia laboret ac sensum communem ejus, quod sibi ab altero fieri non vult, exuerit. Atque hac de causa de Rectore ciuitatis non praesumitur, quod surreptio subditorum aliorum ministe
638쪽
Cap. VI. De Dre belli Gentium. 6 Is
riorum belli causa fiat ipso volente , nis manifesto de voluntate ejus constet, ut praesumtionem vincat veritas. Etsi autem ipso volente plagium committatur ab iis, quibus commissum, ut milites legant; in eos tamen non injuste animadvertitur, cum legi naturae repugnantia imperanti superiori non sit parendum f. Io 44. Part. I. Din. nai. , nec propterea male ficium tale esse definat , quod committatur jussu superioris, neque obedientia illicita alteri auferat jus ex maleficio acqui-
Quoniam Rector civitatis injuriam facit Genti alteri, si ροβο ρ pM-jussu, vel permissu ejus committatur plagium ministeriorum gi*m mmi belli causa . 7 3 8. , justa autem belli causa est injuriacta . 637.), & rationes belli justificae sunt, quae desumun-- μυμ tur a jure ad bellum g. 6 al.); plagium ministeriorum belli eati-ssi Vm si so foram juo, vel permi Rectoris emitatis rationibus belli jUiseu 2 'Asti J
Eis adeo con Ilum non sit, ut propter plagium ministerio rum belli causa factum jussu , vel permissu summae potestatis statim in arma veniatur; in belli tamen declarationibus inter rationes justificas recenseri potest I. 7 o. . Nec obstat , si vel maxime in plagiarios fuerit animadversum: hi enim justam poenam dederunt injuriae a se commissae, nondum vero satisfa-
factum de injuria potestatis summae not. 3.7 s8. . . f. T . Stipendium dicitur aes , quod militibus eorumque praese- Stipendiumctis sustentationis causa datur, vel merces, quae datur pro la quid μ. bore militari, seu bellorum ministerio. Non tamen stipendium totam conficit, cum in eam etiam imputentur vestimenta &- hospitia personalia, atque immunitates ab omnibus oneribus perionalibus, ad quae subditi conlibuere tenentur. g. 76 I.
639쪽
616 Cap. VI. De Dre belli Gentium.
g. 76 I. De solatione Quoniam stipendia militibus eorumque praesectis su- stipendii. stentationis causa dantur l. 76o. , evidens autem est, quod, qui militiae operam dat, alio modo acquirere nil possit; stipendia militibus praecise solvenda.
Nihil magis curae esse debet potestatibus summis , quam ut stipendia praecise solvantur , ne ipsarum culpa milites aliis
dent damna, dc necessitate alliciantur ad furta, praedationes &defraudationes: neque enim decet militem mendicare , quem alere tenetur potestas summa, nec corpus fame emaciare de het is, quem robur corporis commendare debet. Ideo in op probrium summae potestatis cedit, si stipendia negligenter solvuntur. 4g. 762. De hospitio Militibus debeηtur hospitia personalia V si uti aedimi possies)personali mi' res personali hospitio eos excipere obligantur pro modo facultatum. ii sim, Per se patet, milites perinde ac ceteros homines habitatione commoda indigere , si alicubi locorum commorantur. Quamobrem cum non sussiciat iplis prospicei ede amictu praebendo vestimenta & de victu lolvendo stipendia 9. 76o. ; ideo quoque in aedes aliorum sunt recipiendi & ad habitationem necessaria iisdem suppeditanda, atque adeo hospitia personalia debentur. Quod erat linum. Enimvero milites hospitio personali in aedibus suis excipere, ut vel in transitu ibidem pernoctent, vel ubi in aliquo loco commorantur, in iisdem habitent & usum rerum ad habitationem necessariarum habeant, onus omnino est possessorum aedium, qui haec gratis praestare debent per demonstrata n. r. Quamobrem cum onera Reip. universis sint serenda g. 77s. pari. 8. Jur. nat. , singuli autem
640쪽
Cap. VI. De Fure belli Gentium. 6 I
ad ea contribuere debent pro modo facultatum TIT. pari. S. Di . nat. θ; singuli quoque aedium possessores milites hospitio militari excipere obligantur. Q od erat alterum.
Hospitia haec militaria, quae ad munera publica reseruntur& tributo aequiparantur g. 93 o. pari. I. pr. t. , esse Onus admodum ingens, hodie satis superque notum est, praesertim si miles fuerit perpetuus, aut transitus frequens. Experiuntur hoc maxime, qui ab eo antea fuerunt immunes. Cumque onera imminuant pretia rerum immobilium f 93 I. pari. δεJur. nar. mirum non est, quod, ubi hospitia ista perpetua sunt, aedium pretium valde imminuatur, non sine multo damno eorum, qui eas emerunt, quando onus istud iisdem impositum minime erat. Atque ea de causa multis in locis, in quibus miles perpetuus alitur, sumtu publico aedificantur casae
humiles, militum habitacula: id quoὸ omnino fieri debet, si
Quoniam aedium possessores singuli personali hospi- inicium su-
tio milites excipere obligantur l. 76 a.), ista autem hospi-perioris ei, tia per se onus admodum ingens sunt not. cit.), ne militum ea hospitia
malitia evadant nimis molesta, nec sui praeter necessitatem sumtuosa, militaria. Dulcite cavendum. Convenit hoc maxime curae superioris, quam adhibere debet in tributis & muneribus publicis, ad quae hospitia militaria pertinent I. 93 o. pari. 3. Iur. nat.' , imponendis f.
93 a. pari. δ. Jum nox. . Monuimu jam ante not. f. pso. , in administranda Rep. non esse certi quid statuendum in uno quodam negotiorum publicorum genere, nisi in relatione ad cetera omnia, cum omnia tendere debeant ad finem eundem, propter quem civitates constitutae sunt s. q. pari. g. Jur. nat. , obtinendum, sicuti Deus nihil eorum, quae in mundo