Bibliotheque Classique Latine ou Collection des Classiques Latins

발행: 1828년

분량: 674페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

421쪽

4oo M. T. CICERONIS

Nostra, inquies, Sola Vera Sunt. Certe sola, si vera plura enim vera discrepantia esse non possunt. Utrum

igitur nos impudentes', qui labi nolumus; an illi

arrogantes, qui sibi perSuaSerint, Scire se solos omnia λ Non me quidem, inquit ', sed sapientem dico scire. Optime : nempe ista scire, quae sunt in tua disciplina. ΙΙoc primum quale est, a non Sapiente explicari sapientiam 'λ Sed discedamus a nobismet

ipsis '': de sapiente loquamur; de quo ut saepe jam

dixi) omnis haec quaestio est 6 In tres igitur partes et a plerisque, et a nobi Smetipsis distributa sapientia est. Primum ergo, Si placet,

quae de natura rerum Sunt quaesita, Videam US; Vel, ut illud ante δή. Estne quisquam tanto inflat US em

pti et vetus impressi consentiunt; modo recentiores quaedam edd. Antiochia. G. 9. Nos i udentes . . . an illi arrogantes. I.amb. imprudentes e atque ita Paris. 4. Perperam : Compares eniim

supra S I I 4. G.

II. time ex ironia Positum. Ita Fin. II, 4 ra. melius Divin. II.r5. 35. Optimus denique eodem modo sepissime. G. 22. A non sviente explicari sapientiam. Ita mei, Praeter D. cod. quod , explicari sulentem; Correctum quidem recentiori manu : sed ita cum Ven. 1494, Asc. Crat. editi veti. eomplures. Quod non plane abiecerim: apertius enim sic oςυμti, Ov foret. Novimus quidem sic v. DD. non placore, qui etiam Acadd. I, 2, . in , Academiam explicare, haerent. At

OPPortune in mentem venit orat. 2o, ii η : . Orator. . . . PxPlicandus Pst Do bis . . G.

II. A nobismet ipsis. Infelici conjectura Davis. ω a vobismet ipsis is: nam vulgata idern notat, atque , M a non sapientibus n. Inurbane igitur auctor loqueretur; atque ideo ne latine quidem , quum mel Sie prorsus abundaret. G. I 4. Primum erU .... Mideamus ἰωel, ut illud ante. Distinximus mel ut ιquod vulgo una voce scribitur et sic serri hanc constantem scriptorum editorumque veti. omnium lectionem Posse Putamus. Notanda enim parti lar vel in corrigenda fiententia Potestas

est, qua pro vel Potius Ponitur. Philipp. II, ia, Io; Bruti 57, 2o ; orat. 53, r77. Si hoe loco voci eamdein vim

tribuas, cogitato detiuo verbo et Meamus , certe multo melior sensus exsi

stit . quam Vulgatae, qui est paene nullus. Eru. cum Davisio sacit, quiet,erum illiad ante coniecit e quod edidit Ilulsem. Sed ista vaga ratione,

si vel verum tetigeris, tamen, an rum Sit, nescies. In tam lacilis ane loco salus qmerenda non At. Omnes etiam

422쪽

ΑCADEMIC. I, LIBER II, 36. 4oi

rore β, ut sibi se illa scire persuaserit λ Non quaerorationeS eaS, quae ex conjectura pendent; quae disputationibus huc et illuc trahuntur, nullam adhibent porsuadendi necessitatem β. Geometrae 7 provideant, qui se profitentur non perSuadere, Sed cogere; et qui omnia vobis, quae describunt, probant β. Non quaero ex his illa initia 9 mathematicorum; quibuS Don Concessis, digitum progredi non POSSUnt: punctum ESSe, quod magnitudinem nullam habeat; extremitatem et quasi libramentum' ', in quo nulla'Omnino Crassitudo sit; lineamentum, longitudinem latitudine ca

rentem' . Haec quum Vera eSSe concessero, Si adjiciam

nostri, cum omnibus omnium a te ruam ante debetur Lambino. G.

Castilion intellexit, ut Goerenκ iubet;

hommep et . mx5. Tanto inflatus errore. Benti. Pro errore, tumore ex conjectura

commendat e sed hoc rectius illius glossema dixeris. Nam modo error et praejudicata opinio hominum mentes inflare valent, quippe ex quibus solis arrogantia et oriatur, et alatur. Ita auctor etiam alibi. ΟΠ. I, 26, 9r: ω homines inflati opinionibus . . . . in

maximis versantur erroribus m. Et

quid aliud dictum illud sibi vult, quod Stob. Sem. XXII, P. et 89, Socrati

x6. Nullam adhibent persuadenssi

necessitatem. Int. nihil hahent quo oporteat animos hominum necessario persuaderi. II. Geometrin provideant. Int. ipsi geometrae cavere debent ne sua scientia

incerta sit. Vertit Castinon : . Que IesI. Cic. pars tertia.

r8. Et qui omnis vobis, quae δε-

scribunt, probant. Dr. Omnia , gu Mobis , Wr. Omnia quae nobis. Alii aliorum Om. nobis , qtue. Prout Lamb. et Davis. dedere. Perperam. Vobis est Pro . ex vestro judicio , ut vos statui iis M. Nec melius est Guillelmii, in ecqui omnia nobis is: nam male cum ρ rideant eoἰt. Vulgata verissima est. G.

x s. Illa initia Math. Illa sunt, ω qnalia ab illis dicuntur m , ut fiaePE. Dicuntur Ilaec autem initia ut Graecis

τοι χεια. G. 2 o. Extremitatem , et quasi libramentum. Lamb. et delet. Non male rnam voluit auctor Graecum Meti αυεὶα

ἐπὶπιδος expressum, quod simplici, et propria Mathematicis, voce Hanum dicitur : nempe re planum ad libram

quasi examinatum M. Sed et explicativah. l. recte stabit. G.-Gall. la sumace, ou povr alasi dire te niMearι d'unplan. a r. Lineamentum , longitudinem latitudine carentem. Sequuti umus Davisium in hoc loco mire corrupto. Scripti constanter, η lineamento sine

423쪽

4 32 M. T. CICERONIS

jusjurandum' ', Sapientemne prius, quam Archimedes, eo inSpectante 'β, rationes omnes descripserit eas, quibus efficitur, multis partibus solem majorem eSSe, quam terram, juraturum putas Si fecerit, solem ipsum, quem deum Censet eme η , ContemPSerit.

nila latitudine carentem - : nisi quod Cantabr. ulta omittir. Em. eonjicit in lineamentum, longitudinem sine Iatitudine is, inducto V. carentem , ut a glossatore addito : qnem Hiilsem. imItatur, modo quod ulta adjicit. Sed in

hac inter sine ulla, et carentem optione, valde Vereor, ne Verius damnatum

sit : imprimis si illud hujus glossam Prataris, a scribis pro lubitu textis

aptatam. Tum sane nescio, quid Davi-siana ratione melius iudicem. Vocem longitudinem, quam init. omnes ex Graecorum Mahhematicorum definitione , προ P τὶ, μῆλος απλατες, addendam esse recte viderunt, Vel ex nota, quam fieri hae non Piebant, vel ex meta horuIn socordia Perisse putabis. Lambinus conjicit linea antem. Totus hie locos videtur esse transpositus, et ante verbum extremitatem reis

ponendus. Nam Mathematici omnes post punctum, lineam collocant , quippe quae Sit ρυεἱοm, ut Sext. Emp. adv. Math. III, Is, est. VII, 99, et Puncto ex loco suo moto oriatur. IIano denique aequitur extremitas, utpote quae sit lineis, ut vocant, motis, i. e. his Circumdata et inclusa. CLPhotii Bibl. P. II 3, Hoesch. tetrat Tuar. λειοv ἀρμ -πραμμῆς, το δεἐπHτεδου, et sic ubique. G. 2 a. Si adjiciam jusjurandum, εapientemne. . . juraturum putas p Speciose vive conjicit P. Manut. adigam; et sie recepere Lamh. olivet. Oxon. Hiilsem. Probant P. Faber, et Davis. CL ejus formulae aptiora Ioca , quam . quae laudantur : Caesar I B. C. 76. Recte tamen vidit Davis. in hae dicti

Sed facilis etiam tum medela soret, si Avientem, eumne, etc. legeris. At locus Castus est et probus. V. enim DD. se ipsi impediverunt quum verba praecedd. ad sapientem trahereut, P veque distinguerent. Proprie sic scribi debebat e . Si, quum haeE Uera Esse Concessero, jusjurandum adjiciam, -- Pientemne. . . iuraturum putas p in Nee sui. in adjiciam quaeras, sed subjuncti optativi graeci loco PO itum. G. 23. Prius . quam Archimedes, eo inspectante. P. Fab. Postquam Corrigi

jubet; quod plerique post hunc intia

Probant, ne Ernestio quidem , qui ad reliqua loci tacet. excepto. Idque haud dithio ideiros hi faciunt, quum Sequatur, M Quod si geometricis rationi h non est crediturus in . At sic vim verbi consulto delecti, crediIurus, non videbant. Nullo enim modo nisi verborum Probe. dignoscendorum notionea miscebis ), hoc , pro assenώurus smarac Σταθυά με voc, accipi potest; quomodo ii accipere debent, quibus Postquam placet. Simpliviter, a fidem habebit is, i. e. probabit, τοῦ v ευαtam σεται, valet. Sensus ergo est: ae Sapiens linod prius sidem habebit huieblathematicorum praecepto, Solem multo terra majorem esse, quam id Archimedes ipsi ad oeulos demonstrarat M. Itaque priusquam recte se habet: nam sapiens tum de credulitate, ut iuri consulti vocant, jurahit. G. 24. Quem deum censet esse. Nire Rosa cum Lamh. censent suadet: ne-

424쪽

ACADEMIC. I, LIBER II, 37. 4ob

Quod si geometricis rationibus non seSi creditUTUS, D quae vim afferunt in docendo 'si, vos ipsi ut dicitis, nae ille longe aberit, ut argumentis credat philosophorum; aut, Si est crediturus, quorum potissimum omnia physicorum licet explicare; Sed longum est.

Quaero tamen, quem SeqUatur. Finge aliquem nunc fieri sapientem , nondum eSSe ; quam potissimum

sententiam eliget et disciplinam' 'λ Etsi quamcumque eliget, insipiens eliget 'Τ. Sed sit ingenio divino quem unum e physicis potissimum probabit λ Nec

plus uno poterit. Non persequor quaestiones infinitas: tantum de principiis rerum, e quibuS omnia constant, videamus quem probet. Est enim inter magnos homines summa dissensio. XXXVII. Princeps ΤhaleS , Unus e Septem, Cui Sex m8que Consideratius egit Davis. late Probans, ae solem ennetis sere gentibus deum esse habitum v. Ideo potius sa Pientem auctor dicit, re solem deum esse, Censerem, quod philosophi, ut

Academici . Peripatetici , Stoici ,

stellas Ita deorum numero ponebant. CL S Ir9. G. - Int. SaPiens Contemnere videtur solem , quia Deum ,ens. Per se infinitum , finiri et metiri voluerit; seu non hominis est tam exigui, atque humilis, divini eorporis mensuram arbitrari se obtinuisse. α 5. Quin vim afferunt in docendo. Quae vos cogunt ni lateamini, ea vera esse. Vertit Castillan r ae qui exercentsur I'entendement une Espeea de vio-

25. Sententiam ei. et disc. Lamb. aut Hulsemamio sectatore: male quum sententia, ut solet, collective de syste

mate philosophi dicatur, et addita voce diseiplina explicetur. G. 27. E. quamcumque eliget, insipiens eliget. Male praecipiunt, quicumque

priore loco cum Davis. et Em. elegerit suadent : nam Sensus eSt, in quam umque sa P. eliget, tum , quum eliget , insipiens erit in; voce insipiens odiosius pro non sapiens Posita. Alius Rensus, nec loco consentaneus, erit, si elegerit correxerIs. Sed vitiosius etia in suerit,

si, Paullo Post, cum iisdem probarie malis. Quod autem quidem scribae probabitis peccant, id mirum esse non debet, quum V . DD. toties hoe ita libro obliti sint. de sapiente agi. Ex

mus, et conte seritis Peccant. G.

XXXVII. I. Princeps Thales. Ηαlsemannus toturn hunc locum, qui philosophorum vett. de principiis rerum sententias eo itinet, velut interpolatum , ad uncos damnat, sine ulla justa causa. G. - CL Arist. Μetaph. l. I,

3, et Simplic. in Phys. Arist. I. I Euseb. Pr. e v. l. I, 8 ἱ Senec. N. Q.

425쪽

reliquos conceStisse primas' ferunt, ex aqua dixit constare omnia. At hoc Anaximandro, populari et sodali suo, non persuasit. IS enim in sinitatem naturae' dixit esse, e qua omnia gignerentur. Post ejus auditor Anaximenes, infinitum aera μὴ Sed ea, quae ex eo orirentur, definita; gigni autem terram, aquam, ignem, tum ex his omnia. Anaxagoras β, materiam im finitam; sed ex ea particula S, Similes inter Se , minutas; eaS primum Consu SaS, po Stea in ordinem adductas a mente divina. Xenophanes' Paullo etiδm antiquior,

III, I 3; Sext. Empir. P. H. III, 3o; Meiners Grach. d. Imra. Th. I, P. 3 4.

Rem Praeclara excussit Tiedemann.

Geiat d. mecλ. Philos. Th. I, P. 35, tibi retractavit ea, quae in libro : AEl- teste Philoss. Griecheni. P. I 28, docte

olim exposuerat. Hic imprimis cou-sulendus. H. u. Concessisse Primas. Alii consensisse Primos.

anctor το απιtρcu; ut Fin. I, 6, 21. απειριπι, infinitionem. Videtur autem Anaximander in hoc απεὶρω , tale quid

ponere voluisse, quo a tenuato, subintiliora, quoque condensato, crassiora

elementa nascerentnr. Inde hie illud inter quatuor illa τοι χεῖα medium quasi Collocasse, sed ἐτερα, τεια ρυσιv voce oote non κα ' ακριςεια, sumpta , tribuisse, videtur. Cf. Simpl. ad Physic. Arist. Ρ. 6. Neque sic τὸ απειροv , per se si spectes, mutabatur; sed partes ejus modo laxius, modo Pressius,

cohaerebant. Ita anne necesse non erit

diversimodam materiam in hoc ἀπειρ' accipere, ut Tennemannus secit. In his enim tribus philosophiae tamquam Choragogis, Thalete, Anaximandro,

Anaximene , manifeste ae nisus ille ad πη, πρω cu Prodit.

G. - Ιllustratam hanc sententiam de

13o. II. 5. Anaxagoras. De hoc vide Io. Stobae. l. c. P. 296. I issmann. Magaa.

doctrin. de vero deo , Part. II, Seet. I, P. 22 , alios. U.

6. Xenophanes... unum esse omnis.

collegit Henr. Steph. Poes. Philos.

426쪽

ACADEMIC. I, LIBER II, 37. 4os

Unum eSSe Omnia, neque id esse mutabile, et id esse

deum, neque natum umquam 7, et Sempiternum ,

conglobata figura. Parmenides', ignem, qui moveat terram, quae ab eo formetur. Leucippus ' plenum et inane. Democritus δ' huic in hoc similis, uberior in ceteris. Empedocles , haec pervulgata et nota quatuor; Heraclitus η, ignem; Melissus in, hoc, quod esset infinitum, et immutabile, et fuisse Semper, et

P. 62, seqq. et Fulleborn. Beur. z. Geseh. der Philos. St. VII, 6-t 5; Sext. Emp. P. II. I. 33, 3. 225, P. 59, Fabr.- CL Tiedem. Geist. d. Veck. Philos. t. I, p. I 43-rsa, ubi res ipsae critico judicio illustrantur. Stois

haeus h. l. non in censum venit, temere et obiter de Xenophane exponens. II. . Neque natum umquam, et sempiternum. Omnes nostri umquam, ut recte DavIs. ex pluribris ejus, Pro vulgato usquam commendavit, et Em.

recepit. Quod autem in multis eodd. quidquam additur, id aliquo modo

ferri possit, si ante neque colo inter-Punxeris, et ex neque quidquam, ad et se iternum, Omne intellexeris. Sed quum duo ex meis quoque quidquam ignorent: recte hoe in glossa habitum uidetur. Et disjunctive positam esse, Per se Patet. Ceterum transpositio, quam h. l. Davisius suadet, is et id

esse deum. et sempiternum, Conglobata figura, neque natnm umquam

quidquam is, speciosior, quam Proba bilior videtur: nam sic et se . haud belle ad praecedd. quadrabit. G. 8. Parmenides, ignem. Cuius fragmenta noper post Henr. Steph. auxit, et emendavit Fulleborn, I. c. VI, 35, Ioa; cf. Diog. Laert. IX, 1. 2I;

Theodoret. Therap. IV, p. 57 ; Simplic. in Arist. phys. l. I, sol. I ;

demann. Geist. etc. P. 226, Seqq. 229; Arist. de generat. et corr. I, init. etc. 8; Physs. IV. 6. de Caelo I, 7;

Io. Stobae. ecl. Phys. ed. Heer. I, P. 3Io, το κεvὸv ὀπτειρcv τω με έθε . Theodoret. l. e. II. Io. Democritus. Cons. Sext. Em P. adv. math. VII, s. 235, P. m. 399. Ceterum v. auctores ante laudatos; et

xx. Empedocles. Qui ignem, aquam, aerem , terram, pro Principiis rerum habuit. Vid. Iustin. MartTr. e hori. ad gent. c. 3, seq. Clem. Alex. Pro-

collegit Henr. Steph. POcs. Philos .vid. Tiedem. Geist. etc. II. I, 242, seqq. II. ra. Heraclitus , ignem. Vido qnas iam diximus de Parmenide; et Praeterea Sext. Emp. adv. math. VII, S. I 26, P. 397. H. x3. Melissus. Vid. Laeti. I. IX, 24,

Caelo I. III, 3; Simplic. in Aristot. phys. sol. 9. In alia abit Epiphan. t. I,

427쪽

4osi M. T. CICERONIS

fore A. Plato β ex materia in se omnia β recipiente mundum esse tactum J7 censet a deo Sempiternum. Pythagorei, ex numeris, et ' mathematicorum initiis proficisci volunt omnia. Ex his eliget vester sapiens Unum aliquem , credo, quem Sequatur; ceteri tot viri, et tanti, repudiati ab eo, Condemnatique discedent P. 9 Quamcumque Vero Sententiam probaverit, eam sic animo comprehensam habebit, ut ea, quae SenSibus; nec magis approbabit nunc lucere '', quam, qUOniam Stoicus est, hunc mundum eSSe Sapientem, habere

a 4. Hoc, quod esset infnitum . . . . semper, et fore. De lite nondum comis Posita , an Μelissus deos, et quales, statuerit, hoc certum videtur : si hie deos accePerit, monogrammos Potius eos, ut Epicurua , reliquisse, quam ut ad etwηλα eius pertinerent. Multo

prohabilius autem videtur, quod Diog. Laert. IX, 24 , de eo refert, περὶ θεωv

S. 176, 1eq. II. x6. In se omnia recipiente. CLAcadd. I, I, 27, ubi haec uberius explicatiusque disseruntur. EXPressum autem hoc et illo Ioeo m παυδεχες Platonis : vide nos I. I. G. I . Mundum esse factum. Gud. D.

eod. et Eri. m. factum esse. G. 18. Ex numeris, et mathematicorum initiis. Et abest a Gud. atque fiunt sane numeri quodammodo mathematicorum initia Sed h. l. auctorathia voluit. Recte enim lacidat Davis. Plui. Plaec. Philos. I, 3, et maxime Photii Bibl. ex Ρ3thagorae vita Anonymi cod. 249, P. II 3. Is Schel. Vere enim Pythagorei Geometrarum

elementa Prineipia remm omnium Exfie atatuebant. G. - - De Pythago reorum numeris, CL Meiners Grach.

Philos. Th. I. S. u3, seq. Iamblich. in Arithm. Nicomaehi, p. 5 , et The

Iog. arithmetica. Paris. 1538, 8, min. quae I. A. Fabric. illustraturus erat, aifata eoncessissent. Sext. Empir. adv. math. X , a. 26o, seq. Aristot. Mel. I,

I9. Discedent. Tre mei cum Von. 1494. Crui. aliis, discedant. Perperam. Sed duo futura quum Ponuntur, alterutrum Plerumque a scribis obliterari solet. Hoc loco etiam praecedens sequatiar decipiebat. Futura autem, graeco more , ut objectioni , ita etiam ironiae lavent. G. ao. Nunc tacere, quam, quoniam. Sensus est e re Sapienti vestro aeque

Certum erit, mundum eme fia Pient m.

, etc. atque hoc, quod nunc quidem luce tu, Gr. ιρος ετι, i. e. dies est. Per git nempe auctor in ironia, quam ante illud ironicum credo inchoaverat. G.

428쪽

mentem, quae et Se, et ipSum fabricata sit, et omnia moderetur, mΟVeat, regat. Erit ei persuasum etiam, solem, lunam, StellaS OmneS, terram, mare, deos

osse, quod quaedam animalis intelligentia per omnia

ea permeet, et tranSeat' ': sere tamen aliquando, ut Omnis hic mundus ardore deflagret.

XXXVIII. Sint ista vera vides enim jam me lateri aliquid esse veri); comprehendi ea tamen et percipi

nego. Quum enim tuus iste Stoicus sapiens syllabatim tibi ista dixerit; veniet, flumen orationis aureum fundens', Aristoteles, qui illum desipere dicat : neque enim ortum esse umquam mundum, quod nulla

suerit, novo consilio inito Α, tam praeclari Operis in-

ar. Erit ei persuasum etiam. Et, quod Lamh. et Davia. in texta T CEP runt , aereant nostri Da noe ς solus Erl. Pron. non habet. Editi veti. qu.s vidi, omnea eius Ioeo enim r inde fortasse, quod etiam ad seqq. reserendam putabant. Sed recte eum vi, ad o notam, in clausula additur. G.

2. Permeet et transeat. GOerenΕ

dat permanet; uiei, inquit, Omnes eum Plerisque aliorum nisi forte omnibus ), permianet, quod recepit Histiem. Sestieet Lamb. P. Faber et

Davis. ferri hoe verbum P me, Pro nuntiaram. Recte. Nam etsi quidem paullo duritia dictum videatur, ae ani malis intelligentia permanat . ἔ tamen auctor similiter saepius. Ita Fin. IV. 15, 42. Hoe loco autem videtur id verbum consulto delectum esse, ut quasi Per in venas naturae haec anima intelligens permanare . ἰntelligatur. Additnm deinde aliud verbum est, quo tropus mitigaretur. Utroque autem Graeeum, Stoicorumque ProPrium, x is exPressum est ζ quorum Plena sententia est, πιευμα δχῆκοv δέ okouτου κο-ου Pluti Ρll. Philam. I, I ;oll. Diog. Laert. VI, 147. XXXVIII. I. SUllabatim. . . dix rit. opponuntur his , ae flumen orationis aureum fundens .. Dehet igitoris syllabatim dicere is anxie verba disciplinae Ipsa reddere, sic ut Paene syllabas numeres. Similiter Graeci, ταις ταῖς συλλαεαις λέIlis. Saepius au elori dicuntur Stoici argumenta sua is brevius adstringerem, et in dicere e n- tortius is; quod sere ad idem redit. G.

. . m. M. O. aureum fundens. Hanc Aristotelis laudem , a communi P entiorum opinione tam alienani. Confirmant

Quint. Inst. or. xI, et Pluti Cie. vit. 3. Illum, desipere dicat. Stoicum dieit Aeademicus. Vid. Wyttentacti Logio. P. 4, seq. 93. Et de Aristotelisecismogonia docte disseruit Tiedem. Geisl d. veta. H. Th. II, P. 288, Sqq. ex Arist. libello de generati et Corrum.

4. Nooo consilio inito. Quum nempe in Deo sint aeterna omnia, unde d mum hoc novum mundi condendi

consilium p G.

429쪽

ceptio, et ita eum esse β undique aptum, ut nulla vis tantos queat motus, mutationemque moliri, nulla senectus diuturnitate temporum exsistere si, ut hic ornatus umquam dilapsus occidat. Τibi hoc repudiare, illud autem superius, sicut caput 7 et famam tuam, defetidere necesse erit : mihi', ne ut dubitem qui-aodem, relinquatur λ Ut omittam levitatem temere assentientium, quanti libertas ipsa s aestimanda est, non mihi necesse esse ', quod tibi est Cur deus, omnia nostri causa quum saceret Sic enim vultis),

S. Et ita eum esse unae aρι. GcerenΣ dat vi et ita esse eum urid. aPt.. Nostro, inquit, jure vulgatam verborum seriem, . eum esse undique aPtum is, sic mutavimus, ut verbum subst. in quo

aperte vis inest ita vero esse , Pronomini praeponeremus. Ita Gud. . cod. Dresd. impressique Vett. quos contulimus, Plerique : tacite sic etiam dedit Davis. Sensus est: in et tam a Cuis rate mundum iu sese Cohaerere n. Vide nos supra Io, 3 I. 6. Ntilla senectus diuturnitate tem porum exsistere. Suadet Walh. ef ere, et Davis. hoc probato , etiam, dititia nitasMe temporum: quihus ideo acceditia Em. quoniam sic melius , ut hic ornaeus , iungantur. Sed explicanda haec sunt, non corrigenda. Sensus est: re ut nullo modo umquam hune mundum, ne post longissimam quidem temporum seriem - ut Stoici statuebant , in s nectus tangere Possit, qua ille, cum hoc egregio ornatu, gensim dissolutus intereat n. Μelius igitur vulgata se habet, quam quae ejus loco substituuntur. Ahlat. diuturnitate temp. idem notat ,

. Sicut capiat et famam tuam. Scribae turbant in his, ut non intellectis. Et explicantis est : nam caput haudita raro de sola homInIs existimatione simpliciter ponitur; ut recte vidit Em. in Clave v. curat. G.

quatur ρ Goerenκ dat: u quum mihi, ne rit d. q. r. in Sic, inquit, ex holost. cod. dedimus. Λtque ita demum ratio subjunctivi relinquatur intelligitur. Sine quum enim, quam vulgala ignorat, cum Paul. Manutio et Lamb. necessario relinquetur scribendum sui set , ut viderat Guietus. Inter e et m. qtium facile excidere potuisse, Probe intelliget, qui umquam scriptos Codi

ces tractavit.

U. Libertas ipsa. Sic scripti mei omnes, quatuor Davisti, unus Ursini: vulgatur ista. Notanda ' enim Pronominis ipse Potestas est, qua Pro, Si

per se eum SPectra re, ut Graecum αυτος,

ponitur. CL Ofs III, 6, I 8. G.

Io. Non mihi necesse esse. Vitiose H essem. a non mihi necesse est v, Pro vulgato esse Praebet, quod et scripti editique omnes serPant, et Per Se Sane verissimum est. G.

II. Nostri causa. GoerenE dat nostra causa. Sic, inquit, ex uno Lactantii, qui hunc Ioeum Insti. VII, 4, II. laudat, et D. cod. aliisque aliorum dedimus, pro nostra causa, ut vulgata cum scriptis vehsque impreMis refert.

430쪽

ACADEMIC. I, LIBER II, 38. 4ο9

tantam vim Datricum δ' viperarumque fecerit 3 cur

mortifera tam multa perniciosal terra marique disperserit λ Negatis haec tam polite, tamque A subtiliter ossici potuisse sine divina aliqua solertia; cujus qui

dem vos majestatem V deducitis usque ad apium fodimicarumque persectionem : ut etiam inter deos Myrmecides δ' aliquis, minutorum opusculorum fabricator, suisse videatur. Negas sine deo posse quidqUam. Ecce tibi e transverso Lampsacenias Strato β, qui det

Sed offenderat in nostri etIam ReiE,

voce hac in exemplari suo notata; et nos quidem certi sumus, Ciceronem numquam aeripsisse in mei, tui, sui, nostri, vestri caosa n, sed hanc serioris aetatis esse scripturam , atque inde

in eodd. hie illic irrepsisse. Nam , ut alia taceam, vel poetae a Plauto inde illud tenent.12. Tantam vim natricum. Haec

Iandat Laetant. div. inst. l. VII, 4, 11. CL Euseb. praep. l. VIII, e. 14, ubi providentia divina mundum regi docet, p. 386. II. I 3. Cur mortifera tam multa perniciosa J. Merito Lambino suspectum hoc suit. Ego pernicissa post mortifera

vix adducor ut credam a Cicerone additum : etsi euim perhiciosum ut Pernicies, a nece est ductum; mortifera vel gravius in usu erat, ut hoe Posterius minuendi potius quam augendi

vim habere videatur. P. FABER. GoerenE dat : in cnr tam multa Pesti fera terram is , Laetantium Sequutus.14. Tam polite , tamque subtiliter. Periinent haec ad mundi quum Conindendi , tum maxime conservandi fia-pientiam , in qua docenda Stoici perquam sibi placebant. Cf. Nat. Deor.

36-5r. G. I 5. Majestatem. Ironia in eo est, quod majestas, quum modo in rebus maximis cerna inr, traducta a StoIcIs etiam ad persectam apium formicarumque naturam dicatur. G. I 6. M rmecides. Iocose M meeidem deum aliquem fingit, cujus hominis , sive Atheniensis . sive Milesii. ars in operibus ex ebore ita pusillis,

ut eorum ακρις ια oculorum Pame aciem fugeret, a veteribus passim

memoratur. CL Plin. Hist. Nat. VII, e. 2I; Hade. Iun. de Pict. Vett. in Catal. addito p. 126. In quo loco non praetervidendum est , quod μυρμηξ Graecis formica dicitur. G. I r. Negas sine deo posse quidquam. Haerent hoc loco VI. DD. Davis. esse addit; quod Ern. probat et excidisse

per sequens Ecce suspicatur. Hetecrecinit, Pro more suo, Hillsem. et tamen in textis, pro Posse, esse scribit;

ex incuria puta. Nihil addendum est:

nec tam de exsistentia,ut volgo dicunt, rerum Per deum sermo est, quam do earum consereatione. Jam VV. DD. meminisse debebant, saepe auctori

posse dici, ut fieri posse notet. Divv. I, ep. R , ad lin. Tusc. I, 3I, 6. Ita

sensus est, in Statuis, sine divina providentia necquidquam seri possem. G. I 8. Lampsacentis Strato fuit Am

natus, quod eo studio sit Praeter cetera obieetatus; auditor Theophrasti, Qu-

SEARCH

MENU NAVIGATION