장음표시 사용
121쪽
ra aestimatio, taxatio iudicis arbitrio committitur. Noni mendi actor peccat, si vel libello fructuum valorcmri quantitatem exprimat. Quae&communis iuris dispositioni conformia esse videntvi , cx communimo sentcntia,ut tradit Ferra. in praxi, citato saepe loco. g. simul cum fructibus Alexan confso vol. 2. Et iure insuper&consuetudine Austriaca receptum
est, si actor in libello etiam fructuum xestitutioncm generatim petierit, sicuti communis libellorum stylus iamonstrat, ap-oellatione fructuum non solum eos venire fructus, quos reus a tempore suae possessionis, usque ad litis coeptae aut oblatili- belli tempus percepit sed&cos, quos post iudicium inchoatum percepturus usque ad exitum litis esset praecipue ex eo etiam, quod iudex uti dictum) fructuum futurorum officiorationem halacre in ferenda sententia debeat. Licet, non reprehendi posset ac Dr,qui nominatim &percipiendos, perceptos fructus,redditusque in libello peteret. Haecque probantur
d. l. aediles. g. item sciendum, cum ibi notatis,& a Petro Ferrar. ind. verssimul cum tructibus Licet porrotin agendi ratione 'α effectunon sit interfructus redditusque discrimen:est tamen ex proprio vocabulorum significatu aliqua inter hosce differe-tiai quae quidem exprimitura iureconsultis in i .patrimonij,&inl.fundi Trebatiani. ff.devsu, vlufleg Budaeus obuctionem,
quaestum redditum vocat. Franc. Conanus lib. q. cap. . Omm .iur ciuilis, quamuis fructus&redditus nomina ut plurimum eadem significatione appellemur: tamen redditus propriuvocabulum csse, in eo agro, qui nummo locatus est, at irmati se Etus autem in eo quinaturalibus emolumentis insistit. Redditus pecuniaenihil aliud ,quam usura dicitur ciuxtat qui quadrimgenta. g. vlt is ad i. Dicid.
Verum enimuero adicticionem usurarum&damnorum 26 quod attinet, consuetum est huius prouinciae more, nisi actor libello nominatim eadem petierit, eum denuo illorum nomia ne agere non possc. Haec autem accipienda sunt de usuris ac a IO
122쪽
88 Roc Essus IVDICIARII damnis, quae in obligationem non fuere deducta. Caeterum si reus horum nomine sese actori expresse obligarit: quamuis actor haec libello non petierit, sententia tamen lata, eademum petere non prohibetur. Siquidem&iudicio coepto usurarum stipulatio non est perempta. Ideoque creditor debitorem suum eius temporis quod non est in iudicium deductum conuenire poterit.ut constituere Seucrusic Anton Caelarcs in l. I. Cod de iud. De hoc autcm articulo usurarum seu eius quod interest, ut vulgo vocant, S damnorum copiose dilierit Ferrar citato loco. g., in florenis. Postremo de litium expens t quae variis ex causis debentur, varias assumunt qualitates seu circumstantias, consuetudo fori dictat, nisi easdem actor libello expresse inseruerit: eum post expensarum nomine experiri amplius no posse: Nec iudicem esse obstrictum, ut in sententia pronuncianda carundem habeat rationem Licet communis iuris praescripto iudex victum sententia in expenses condemnare pomi, etiam actore id non exigente ut tradit Bartol in i properandum. g. sin autem Cod de iudic.4 D D. in . . g. hoc autem,sf. dedam i fect apcrtius hunc articulum di stinguendo explana Ferrar. loco adducto. g. Mexpensis. Hic quoque est facienda mentio clausularum, i quae libellum circa eiusdem conclusionem efficacem magis reddunt. Prima est Super omnibus o eorumsingulisper mihilus es insitiam ministrari. Breuius exprimitur haec more nostrorum iudicio
um Iecht. Huius clausulis estectum exprimit Abbas in cap.
cum dilectus,col. 7. extr de ordin cognition Alexan consit. ILI vol. I. Ias ind. g. omnium, col. 2 o. 2I. Corn. consit. O 2. S consit. o S. Vol. 3.
Secunda; omnimeboremodo,via a rema, qua iure fieripoteris. Haec efficit, ut libelli interpretatio fauorem quoad fieri possit Mctoris respiciat teste Nex cons .col.3 vol.3 Ant.de Butr. in C.
123쪽
LIBER PRIMVs. 89 litera ext de dilat., c. examinata, cxl de iud late Felin in c. Cum super. num. II. ext. de ossic. deleg Consuetudo fori Αustriaci huius clausulis rationem non habet. Tertia est, non astringens sadprobandum non necessaria dea dis tantum, quae ad victoriam causa obtinenda uestriunt, de qua disserit Bart S OD in i didus is de re iudic.&canon .in c. dilecti, cxtr. de dolo contumac Petr Ferrar citato loco. g. non astringens Marant.in. part Spec tit de libeli conci & oblat. Raro admodum hax inscritur clausula libellis, huius prouinciae more eius est usus magis inconcipiendis articulis positionibus, interrogatoriis. Quarti Saluo iure 4 addendi,minuendi, mutandi est corrigendi isbbelgum, viaquicquidab, actori consultum videbitur. De qua Copiose disserit Ferru. d. loco, . saluo iure MDD. post glossane inter dilectos,in vers. saluo exir de fide instrumen. ωIas ind. g. omnium.num. Is7. Instit. de action Verbis generalibus tam more huius prouinciae iudiciario exprimitur haec clausula in li
then morbihasthac nominatim uti appendix articulis annectitur probatoriis. Haec de libelli concipiendi ratione sint dicta, cuius unicum exemplum in actiorie in rem propositum,viam quoque in dum libelli concipiendi aliarum quoq; actionum nomine patefacere poterit.
124쪽
so PRoe Essus IVDI cIARII siter, libesium actionemperpetuare. Tenius, rem litigissem reddere. Auartus, interrumperepraeseriptionem. QViNτVM in hoc actu superest membrum, quo effectus libelli continentur. De his autem et videri peculatoris dogmata poterunt. Nos breuitor dicimus, Ac libello conformem a iudice sententiam ferendam esse. c. qualiter, exi de accusat doc licet Heli exir de Symonia, libello quando is est 'principi oblatus actionem annalem effici perpetuam. l. I.&3 2. C. -n lib. princip. oblat. litigiosam ' rem libello post de nunciationem factam effici argum.l constitutionibus, illic, sivium conuensu uera etiamflar persequutionem transmissim vi deri. ff. de action., obligat 5 interrumpi praescriptionem libello. l. sunt in rem. Cod de praescript so vel o. ann. l. si ex multis, illic diui obnoxiumsuum in iudicium clamauerit, est Minium conuentionis ei transmiserit. Et paulo postri est esse interrupta temporum curricula. Cum contra desides homines est iuris contem- stores odi exceptionesono sint. C. de annal exceptione.
C, p, H I. eontinet interpretationem I. Papinianus iuncta authemtica, ese consequenter.C. de tent. er
C, II. De reconuentionissinitione. CA III. Gram quo iudice reconuentisproponatur, er
125쪽
C IIII. Deretanuentionis ubiecto. C, De remoreo ordine procedendi in reconum
c Summa I. Papinianus is authseq. C. defenten. Hinterke in hac consi sit regula: Cuius in agendo quis obteruat arbitrium, eum habere,contra se iudicem in eodem negotio non dedignetuζω Iustinianusin hac ege, quaepiara tradat quam insuis quaesti. Papinianus δν Interpretatio verborum, IN EODEM NEGOTIO. Ratio huis regulae ct constitutionis. Dissolutis obiectionis. Explicatio breuis authentica Et consequenter. AD reconuentimis actum, qui iudici j praeparatori qua tus est,retertur l.Papinianus cum auth.seq.C.de sentent.&interloc. omn. iud eiusque t compendiosa regula tractatio, tota continetur: cuisu in agendo quis obseruat arbitrium,eum habere se contrastiudicem in eodem iudicio non dedignetur. Quaevi posita Vel potius repetita est in c. cuius in agendo. 3. q. 8. &in c. significam,iunci. glossifin. extr. de eleci. Iustinianus t autem hac Lis ut ex serie verborum illius patethnon selum Papiniani firmat responsum, quaestionibus eiusdem insitum, sed Lipsius essectum auget, eo quod licet Papinianus , iudicem eniti oportem
126쪽
responderit, vidi reum ves absoluat, aut codemnet,l actorem reo obnoxium ab eodem reconuentum condemnet, iuris non obsistente communi axiomate,neminemnisecora uo iudice conueniendum. l.iuris ordinem, is de iuriscua omn. iud S copiose de hoc disserui initio huius processus, cas. 6. Attamen eius responsum ad cum tantum restringatur casum,quando sit reconuentus actorapud iudicem, cuius alioquin iurisdictioni subiectus non est hocque ipso diuersae causer nomine reus instituere mutuam actionem non possit,sed eiusdem rei nomine tantum. Hac autem l . Iustinianus augendo simpliciter constituit, ex eadem S ex diuersa causa reconueniri actorem possc,tam apud utriusque communem, quam alterutrius iudicem tantum It wrpretatio Accursinihil nos morari debet,cui assensum minime praebemus. Sequimur potius interpretationem Pauli C
strensis quae vcrbis huius i. magis quoque est congrua Et quod 3 sub finem l asseritur, in eodem ntguio non dedignetur, 'aut cum Accursio interpretamur, id est, eodem in iudicio, in quo idem sit actor Si reus licet rcs SI causa petendi sit aduersa: argum. g. si minus illic in eodem iudicio Instit de action aut cum Saliceto, quod haec verba, cuius in agendo, ex Papiniani potius responsequam ex Iustiniani sanctione deprompta sint. Cui conformis
est Si decisio c. I. ext de mut petit. illic, debeant in es a praesentia resondere dcc at si clerici, exi de iud Constituit ergo Iustinianus thaci actori reconuento ullam exceptionem obiicere incompetentis iudicis non licere. Eo quod semel iudicem elucque iurisdictionem in causa, qua ipse est actor agnoueritvi approbarit, suadente id naturali ratione S aequitate. Necesse debet impedimento, is quis actum reconuentionis nullius fore momenti arguere inde cogitet, quod facilius longe reo factu videatur, si obiecerit actori compensationis exceptionem,quae quidem ipse admittitur iure, celeritatem procedendi complectitur, uti annotant ins in bonae fidei tit Instit de actio. At reconueniendi actus nouum processum, nouumq; libellum
127쪽
desiderat, tardioremque longe exitum consequitur. Etenim respondet Accursius obiectum hoc vires habere, si competu tionis opereus iuuari queat. At casus reperiri varios, in quia bus ei nullus tribuitur locus. Quorum fit mentio in l.fin Cod. de compensition in i si conueneri in princip. ff. de pignor.action ini si non seriem. f. si centum T de condiction inde. Verum Accursi responsioni non subscribit crebrior interpretum sententia sed citra discrimen concludit, siue compe sationi relictus sit locus, siue non, hihilominus reconueniendi superesse facultatem reo, exi. quod in diem. g. I. E. de compensatio. l. si autem g quocunque modo fide negot gest. quod interpretes pluribus his argumentis in hac l. vherius ostendunt. Authenticam Et consequenter i adiicit Iustinianus constitutioni priori Nam hac reo fuerat proiectum, ut actor reconuentus fori exceptione uti non pollet, sed& apud iudicem non suum respondere obstrictus esset illa vero&quidem
recente magis constitutione econuerso conssiluit actori Iusti . nianus ut reus non alium quoque eligere in causa reconuentionis iudicem, quam coram quo fuerat ipse conuentus, pocset. Etenim actor ab uno ad aliud iudicium adigendus non est.
d. I.si idem cum eodem, g. v. si mutuae, T de iurisdict. Omn.iud.
Itaq; hac nouella constituit Imperator, obstrictum fore reum, ut apud eundem iudicem aduersus actorem,in quidem lite
nondum mota,primae actionis nomine, reconueniendo experiatur. Dein si iustam actor habeat recusandi cauiam eidem licere iudicem delegatu sic recusenti, ut alius ipsius loco sit submittendus ordinarium veris, ut ei sit adiungendus iudex alius, qui causam utramque examinet, atq; definiat postremo si alio Iudicio reus contra actorem velit experiri, eum no nisi inchoataec finita priore lite admittendum fore. Haec praeludij loco ad reconuentionis actum. afferre libuit.
128쪽
OE, itaque iuris ordine& hunc actum quatuocoquaesitis discutiam. Primo reconuentio quid sit. Secundo reconuentio coram quibus proponi atque tractari iudicibus possis. Tertio quibus in causis ea locum habeat. Quarto de tempore dc procedendi modo ac ordine in hac causa agendum. Definit inprimis reconuentionem Iuristonuitius in t d. g.&si mutuae, esse mutuam actioncm qua reus actorem lite nondum eius actionis institutae nomine coepta, siue ex eadem siue diuetia cauia apud eundem iudicem reconuenire solet.
Apos TILLAE. Me articulus generali hoe axiomate compreheniatur raram omni iussire reconuentionem a reo foreproponendam, sinum east expre prohibita.. Num
129쪽
Lia ER PRIMUS. Num liceat reconuento actori reum eri reconuenire acta de causea. Num, Areu exceptisne valida submoueris actorem ab agem do, actioque issius elisest nihilominus eundem reconuenire
Reconuenirenitiem non es, nisi cenuentispraecesserit, eas ad scium perductouerit. Exceptiones, in quibus u cis mandata siurisdictio,in re naentione cognoscere non tes, remisime. Num coram arbitra ticuumsit reconuenire. Extendi ne potestas prorogati iudicu ia reconuentionu causa post. Consenudo huius regionu.
ARTicvaeus secundus generali hoc comprehenditur
axiomate coram omni iudice reconuentionem a reo isere proponendam,si non east expressim proh rbita, ut innuit regula d. l. cum Papinianus. d. cap. cuius in agendo,, d. f. ωsi mutuae. Et nominatim citra ullum distrimen iudicis delegati etiam mentionem faciens, loquitur textus in c. i. ext de mutuis petit. Concludimus itaque, delegatum, ordinarium idoneum fore iudicem in cause, conuentionisi reconuentioris. Tanti enim valet reconuentionis auor, quo consulitur reo, ut eius gratia vel rescripta, quibus mandata alicui eit iuris dictio, alioquin strictam rationem habentia. utindicat cap. s des, exi de rescriptis,& c. cum olim, extr de ossic delegat. ad res, causas, ac personas iisdem no expressas, cxtendi queant,
uti decidit Pan.indae.I.ext.de mutuis petit.Ratione namq; -- nexorum tacite una cum conuentionedi reconuentionis causa
madata rescripto elle intelligitur At ambigere quis posset.liceretne reconuento actori, reum & ipsi reconuenire,non eadem sed alia prorsus causi a prima actione discrepante, necne LAC- a
130쪽
cursius quem sequuntur Castren. reliqui ind. auth., eo
sequenter decidit, non licere, & iudicem de conuentionis Causa cognoscentem, facultatem de elusimodi reconuentione, cognoscendi non habere. Non enim haec coniuncta adeo est Teconuentioni rei,ut unum & connexum constituat iudicium,
sicuti est conuentio actoristi reconuentio rei, quod obseruandum probe esse admonet Castrensis citato loco,traditque Speculat. in g. fin versic sed nunquid tit. de rescript praesentat. Ambigitur porro si reus exceptione valida summouerita citorem ab agendo, assioque illius elisi sit nihilominus euma conuenire queat necne Sed respondendum, eum facultatem hac hypothesi reconueniendi non habere. Cum quia conuentio causam reconuentioni praebeat, qua cessante& eius effectus, reconuentio scilicet, cessare debeat cum cessante CXtr. de appellat. l. adigere. g. quamuis .ff. detur. patron tum quod Conuentio principale, reconuentio accestarium esse dicatur,&principali non subsistente, nec accessorium subsistere posse Videatur. c. inter dilectos exir de fide instrumentor L cum principalis.fΕde reg. iur. Insuper quod reconuentio simul cum Conuentione, id est actione prima, apud iudicem eundem tructanda sententiaque terminanda sit, c. cum dilectus, prope Gnem, exta. de ord. cogn. Denique quod tacite inesse videatur
rescripto, Muna cum conuentione mandata reconuentio: CX-pirante autem expreta, multra facilius, tacitu expirasse cemseatur,pera.vl.C.si reus vel accus mori tuerit, cum aliis similiabus. Exin concluditur,reconuentioni locum.no fore,nisi con- uentio praecesserit, leaque ad effectum perducta fuerit, argumento a contraria regula ducto, ex l. si aut nullum,C. de legit.
haered &d non dubium C. dedi. Etsi vero receptum sit, a Nde reconuentione eum cui est iurisdictio mandata, cognoscere posse, hacque in re omnes subscribant Bariolo ind. authenti Consequenter attamen aliquot reperiuntur casus, de quibus per modum reconuentionis delegato iudici cognoscere