장음표시 사용
131쪽
tas non est quorum gratia ut breuior sim ad Roberti Marant. proin ii .part Specul.tit. An sit iudicium conuentionale vel reconuentionales, Vbi regulam suprascriptam restrictionibus aliquot explanat,me relatum volo. De arbitri insuper potestate' ambigitur, possit ne earu in reconuentionis causa uti nec ne i Hic ex recepta magis sententia decidamus, arbitrum arbitrij interponendi in reconuentionis causa facultate carere. Consensu siquidem tam rei quam actoris is est electus. At regula d. i. cum Papinianus in lin qua effectus, ratio continetur re- conuentionis, ad actoris duntaxat electionem, non etiam comventi refertur,firmaque magis essicitur expresso iuris textu heccdecisio in cap. cum dilectus, illis verbis Coram arbitru tamen r conuenire non potes . Cum arbitri iudicare non valeant, nisi de his tantumsuper quibuWineos extiterit compromissum. Quae verba fusius paulo explicat ibi gloss. ext. de arbitr. Et hoc etiam pacto decidit Bart., Salic., alij ind. authen.&consequenter.Spec.
tit de reconuen. g. I. in prin. ωPanorm ind. c. I. cxl demutis
petivi in iam d. c.cum dilectus. Congruit his, iuris ciuilis textus in i quid tamen in sin ff. de rec arbitr qua responsum est, arbitrum non posse de poena cuius nomine compromissum non est pronunciare Pluribus tamen speciebus restringitur haec decisio per Robert Marant hoc tit aliosque quibus sim gulae eiusmodi species peti possunt. Vocatur deniq; in dubium,
Extendi ne potestas prorogati iudicis ad reconuentionis cau Isam possit nec ne tingitur autem hoc casu de prorogatione iurisdictionis, cuius quatuor enumerantur & explicantur species a Rob. Maran. q. part Specul. n. dist. iudiciorum, an sit ordinarium vel prorogatum. Decidimus autem in hoc articulo ex recepta interpretum sententia affirmatiue,extendi posse iuxta responsum iurisconsulti in l.in receptum,eos iure utimur, visquis
major vel ual ubiicialsiiurifrictioni asteriino Deid aduersusa eum in dici. E de iurissi omn. iud sed haec est intelligenda lex deprorogatione, qua alter litigantium subiicit sese iudicis ali-
132쪽
s P Roc Essus I viam CVR Ircuius iurisdictioni, wapud eundem, suum conuenit aduersiarium Caeterum sit prorogatio utriusque litigantium assensusus,cepta sit, iudicem potestatem suam ad reconuentionis causam porrigere posse negandum est; de qua quidem loquitur textus
in l. si conuenerit T de iurisd Omn.iud L l. l.44 ff. de iud.l. I. C. de iuris d. omia iud cap. significasti,ubi Panor ext de for. Comp. Idque elicitur ex ratione seu vulgata potius iuris regula in i cum Papinianus,inii, Cod de sent Minterloc omn. I iud. quae reconuentionis scopum unius actoris tantum electione& voluntate, non utriusque partis assensu metitur. Nam si uti delegatus assensu utriusque litigantium assumptus, non cognostit de reconuentionis causa sita nec iudex utriusque as. sensu prorogatus Pari namq; rationis impedimento arbitrum, voluntate compromittentium electum, discutere reconue rionis caulam non posse,supra decisumcostat, authoritate Ba toti in d authen. consequenter iniun. per ea qua tradit Panorm in d cap. cum dilectus cxtr de arbitr in quibus cun- ctis articulis consuetudo huius regionis communi iuri co formis esse videtur.
Haius ea tu generalis regula haec eis: Omnium ea serum nomine reconuentionem admittendam si non exprestim lege sit ' hibita. a Num insummariis causis admittenda reconuentis str diua quidem quaestio recte deciditursu distinctione . Hum in criminalibussit Acin reconuentioni st Euod recte decidetur exsequentibus conclusionibus eos Midiastinctione desumst . Pria
133쪽
Prima conclusi UR: accusatus, cuius nomen inferreos nondum in receptum, si accusantem vicissim maioris grauioriiscriminu
si lire conclusi eis: sicrimen ab accusato, nondum reorum numero Uripto, accusanti obiectu par velim, terimineprio re illi tamenpraeiudicium assereep is est depraeiudiciali eius modicrimine primoquos examen insituendum ess . Tertias crimen accusetus, nondum inter reosneptus, intendar accusent par quidem, vel leuia prioris accusationis crimine, quodnec eidem praeiudicium vitam asserat,bbesium tamen suum accusatorium osterre, non autem viseriores actus exercerematit, reconuentionisac vise locumfore a.
Auarta siae casu reus se Melgo oblato accusetreis,prosequiporro
causam ctaccuseation is ulteriores exercereactus cogitet, ei reconueniendiscinatem murdictam esse . Io vim saecusatus iamiam inter reos receptin tandumsintentia condemnatus, accusatorium duntaxa,Mesium aduersus accusant porrigat, cum nec depinna accusation refecteconseri nexsitis eadem conclusem, eumreconueniendi facultatem hoc se habere: priore autem accusatione misenie liquid o comelusa, non habere . Senacis atausam reorum num/ro ocimae, nec dum condemnarus,sedant conclusionem prioris accusationis est Mesium osse να, est ulteriores actin exercea visivam hocpactosuorumma susenis iniuriam vindicet eum facultate reconueniendinon, fra desituram. Ia Septima: accusarum nonpropriam rumue edaliorum iniuriam persequi ountem, vissim accusarenonposse Maavaiasue maioris etiam Hyamoris criminis nomine interidereaccusationem is cogitet. 3 octaua sia ententia lata, stafuerat absiautus reus crimis a cusentem vicisim accusare conetur fore hoc casu reconuentio
134쪽
M Onarreosententia iudicis condemnato, prio, cusation rai diciali exsoleti, quam reuseconuerso intendere viat, or conuentioni hoc casu locum non esita a Decima: accusatum criminaliter, ciuiliterreconuenire nonpost . 1 Psrema ciuili conuentum actione criminaliter agentem reconuenire nonposita. V De causispraejudicium aliquodasserentibus inire articulo. r Recouentionilocus non est in iis causis qua adexecutione lectant.
TE, Tasa in hoc actu praecipuus artieulus ad examen peristinet causarum,in quibus vel reconuentioni locus esse o. test, veInon potest. Sed hic generalis test praclibanda regula,
Omnium causarum nomine reconuentionem admittendam,snonem
presim legestprohibita. arga. nec rin. f. quod ex eis. E quibus ex cau mai. Quae quidem regula speciebus quibusdam est illustranda. artolus itaque desinterpretes alitin d auth., consequenter primo disceptarunt, sit ne in summariis causis t quae scilicet celeriori expediuntur processu admittendare- conuentio Nulla autem ratione habita quod reconuentionem admitti debere affirmet Bartolus, negativam potius amplectimur Canonistarum Host Innoc & sequacium,P de bell. Perta ac Cyni in d auua .ac consequenter,pariter ωBaldi in l. I. Cod. ubi caussat agi debe sententiam quam comprobat iam d. l. illic, non iniuria eo in loco litigare com sienda eis, unde qua uotiua Nesit, &c. Immori Bartolus alioquin affirmans quidem, fore vel reconuentioni locum eo casu, u prior causia, conuentionis scilicet ordinaria, posteriori reconuentionis summaria existat, adiicit idipsum tunc demum effectium habere, quado reus&ipse velit uti priuilegio reconuentionis, sed ferat ut ordinario iuris processu traque causa tractetur. Sed sistinctiuncula 4 breui hunc definimus articulum, ut, si prima causa sui natura summaria, secunda ordinaria sit, reconuentionem proprie acceptam, eiusdem stilicet priuilegio, ut simul ambae tractentur,
135쪽
secunda existente ordinaria, reconuentionem tunc admittendam, sis reus consenserit, affirmemus. Hoc enimpacto facultas, quam adeptus est iudex, cui est iurisdictio mandata,cognoscendi in causa sibi demandata summarie, etiam ad reconuentionis extenditur causam cap. prudentiam, exi eod. iunctis iis qua illic affert gloss. cuius sentcntiae est, Bald. ind. l. nons tum l. sed, hae,fide procur Spec iniit de reconuen. f.nunc dicamus Bari itemini. I. g. I. st devar &cxtraord cog Rob. Mar. hic. num. 38. Variant insuper interpretes tin definiendo hoc dubio, in causis scilicet criminum reconuentioni locus es.se queat necne Z Subtiles quidam afferunt distinctiones&i tricatas. Sed facilior habcri eius poterit inuestigatio sequentibus' conclusionibus, quae ex haedistinctione simplici eliciun stur, fueritne accusati nomen inter reos receptum an nondum,
id est, criminali actione producta, si post obiectas declinatorias
ac dilatorias exceptioncs, iudex adilieriores progrediendum actus esse intcrlocutus sit nec ne divi traditant in i is qui reus. ff. despub iud. quem refert Alciat in lib. parerg. Prima concluso taccusatus, cuius nomen nondum est interreos rece siptum, si accusantem vicissim maioris grauiorisque criminis accuset, accusationem rei grauius crimen concernentem prius examinandam, sed tamen reconuentioni ea ratione locum esse,ut, ambo: accusationes,si non simul,attamen coram codem iudice proponi, examinari, atque definiri possint. Stabilita estharc conclusio l. I. his verbis. Prius eis, ut criminibin, quae tibiis grauiora ab aduersario tuo obiiciuntur, caedis atque vulnerum resondeas Cod de iis qui accii non poss. Per minoremsiquidem causam maiori cognitioni praeiudicium ieri non oportere,eὴm maior quaestis minorem causem adse traha respondit iurisconsis
136쪽
Ioa. PROCE ssus DICI AOI rem.ffide iud.quod responsumat civilibus, criminalibus cam sis attribui poterit. Secunda conclusio, si crimen ab accusato nondum morum numero astripto accusanti obiectum, par vel leuius sit crimine priore, illi tamen praesudiciu afferre possit; de praeiudiciali eiusmodi crimine primo quoq; examen&cΟ-gnitionem instituendam esse. Probatur haec coclusio decisione ducta ex . quoniam Alexandrum qui in crimen vocatur, illis potissimum verbis. Ita ordo quasionisHrimediu videtur, ut inprimis quidem destatu, lexandri quaeratur, ita, sliberum eum esse adhibri audientia deprehenderis, praescriptionis ei obsecunda scilice lenocinucrimisu nomine facias potesatem si vero eundem esseseruum cognoueris, remotispraeseriptisnis impedimentis, in adulterum sessi accuse- tum, nec dum inter reos receptum,erram protinus debebis inquirere C adi. Iul. de adult adducitur, i praeses C. ad i. Hau de plagiar quae aliqua ex parte axiomati huic congruere videturi Tertia. t si crimen accusatus, nondum inter reos receptus, intendat accusanti,par quidem vel leuius prioris accusationis crimine, quod nec eidem praeiudicium ullum afferat, libellum t
men suum accusiatorium duntaxat offerre, non autem ulterio-xes actus Exercere malit, reconuentioni hac specie locum formElicitur hoc axioma ex l. neganda, illic, ita tamen, teri osci-
liuet accusati inscriptiones contra eos scilicet accusantes etiam pendente accusatione deponerepsems, iunctis iis, quae illic compen-cuj aut summae loco praescribunt Bartolus, Bald. aliique,Cod.
' iis qui accu.non post Quarta,' si hoc casurcus Moblato libello accusatorio prosequi porro causam, Sesaccusationis suae ulterio-xes exercere aetus cogitetaci reconueniendi facultatem inter-dietam esse. Quod axioma pariter elicitur ex principio d. l. ne ganda uaccusis ιι, &c eriminandj inpari elminoricrimine, priuσquams crimine quo premuntur, c iuxta interpretationemrC-ccptam, testea sic distingvcndo concludente Henrico Baich.
Io in cap. I. Exi demut pctit. Quinta,' si accusatus iamiam interreo receptus, nondum sentcnt condemnatus, accusatorium
137쪽
M V s. Os duntaxat libellum aduersus accusantem porrigat, cum nec deprima accusetione persecte constet,neque sit in eadem conclusum, eum reconueniendi facultato hoc casu habere: priore autem accusatione existente liquida, concius , hon habe Hanc elicit conclusionem ex praescripto d. l. neganda, infin. Petr de Beli Pert illic,in verbis,etiamflendente eccusatione.afferturq; argumenti loco I rin illic, ita tamen eo exsationes obiici iubemuis causa ex qua compensetur, liquida sit, emnon miatu ambaPhin innodata seo ii iudiciscium exitu ι praestare. C. de cor pens Sexta, si accusatus rcorum numero ascitus necdum is
condemnatus,sed ante conclusionem prioris accusitionis, libellum offerat,in ulteriores actus exerceat, ut suam hoc pacto suorumque accusando iniuriam vindicet eum facultate re- conueniendi non fore destitutum quae conclusio firmatur
verbis probe peripectis&examinatis d. l. neganda, in princip. accedata qui iudicio publico in princip. ff de pubi iudic quae vult cum, qui iudicio publico damnatus est,ius accusandi non habere, nisi liberorum vel patronorum suorum mortem, eo iudicio, vel rem suam exequatur. Septima, t accusatum hoc casu it non propriam suorsimve, sed aliorum iniuriam prosequi, lentem, vicissim accusare non posse, siue aequalis, siue maioris etiam vel grauioris criminis nomine intendere accusitionem is cogitct. Quae firmatur d. L neganda, in princip. q. si maritus. . praescriptiones qua obiicissent accusentibus adulteri , antestim tractari, quam quu inter reos recipiatur ceterumposeaquamst- melaeceptineis, nonpotes raeseriptionem obiicere. T ad legem Iul. de adulter. Hanc una cum duabus proximis conclusionibus comprobat, explanat Petrus de Beli Pert loco citato. Octava, si iam sententia lata, qua fuerat absolutus reus crimine, saccusantcm vicissim accusare conetur, foro hoc casu reconuentioni locum dicta l. neganda , illic , Eris quam se crimine , quo premuntur, exuerint, secundum scita veterum iuris con-
itorum. Nona , t reo sententia iudicis condemnato priore η
138쪽
ro PROCE ss V IUDICIARII accusatione praeiudiciali existente ei, quam reus conuerso intendere volci,& reconuentioni hoc casu locum non esse. Quo sensu accipienda est d. l. I. Cod. de iis qui accus non post. non autem praeiudicium eidem afferente, effectum eam habere, ex regula, quia non est prolimitum arg. l. nec non. g. quod eis. f. quib. ex cau malo in intcgr. restit &iit Instit de pub iud in
II princip. Decima, 4 accusatum criminaliter, ciuiliter reconuenire non posse, quae elicitur exl vlt Cod de ord.cognit.& hoc pacto concludit Panorm in cap. I. col. II ext eod. Postrema, is T ciuili conuentum actione criminaliter agentem reconuenire non posse sic concludunt Petr de Beli Pert Iacob. Bu-I tri Salic in d authen ., consequenter. De causit porro praeiudicium aliquod efficientibus, aliud in hoc articulo sentiunt Canonitae, aliud iuris ciuilis interpretes ind. authen. Accumsius, sequaces affirmative inferunt reum reconuenire actorem praeiudiciali actione, cuius tamen cognitio alioquin adiudicem non spectet, posse: iuribus ab iisdem adductis moti . Sed Canonistarum sententiam receptam magis,&ordini iudiciario cogruam amplectendam hic ducimus, concludendo,reconueniri non pone agentem ex causa, quam iudex alioquin cognoscere, definire nequeat iuxta cap. tuam, exi de ord cognit. cap. lator,ex.quisit sint legit quo pacto autem respondendumst obiectis Accurs),, sequacium affirmative concludentium, explanat Salicet. d. authen num. 8. De causisporro ad execu-I tionem l quae speetant, decidendum ab luto, reconuentio miniis locum non fores ut concludit Bald ind. authen.
Speca hic. g. nunc dicamus vers. sed quid si agebam Marant hic num. 39.
139쪽
hic discutienda. a P anima huius capitispartu concta oe reconuentionempro Drtia. mulsententiam tendam. Consuetudoseri riseriaci. De reconuentioni ormis, remi λIN quarto reoqi postremo actus huius membro, tria occu Irunt discutienda. Primu ad tempus opponendae, secundum ad modum ordinemq; prosequendae, tertium ad modum definiendae reconuentionis spectans singulis aute peculiares ascribendae conclusiones Prima sit est reconuentionem proprie a labceptam in primordio litis&ante iudicium coeptum in conuentionis causa opponendam esse iuxta receptam interpretu sententiam,vi testatur glossi in clem lape.*. verum, in verb exordio, deverb. signis. Decius inconsit. Eoo Felin.inc.I. Xt.eod. cuivi congruitis textus in d. c. I. dictionis, in continenti, mentionem faciens. Altera conclusio, t utramque conuentionis 3 scilicet& reconuentionis causam simul unicoque processu iudiciario prosequendam: sic ut lite in una contestata, in alteralis sit contestanda, simul in utraque calumniae secramentu prinstandum simul probationes, carumque publicationes, causarum conclusiones exercendae sint. Frmatur haae conclusio dogmate Barioli in d authcn., consequenter ex regula l. qui
140쪽
ro P Roc Essus IVDICIARII prior. ff.de iudic illisque quae illic affert Baldus,nec non Cano-nistae in d. c. r.eod. dc in cap.cum ecclesia,&..cum dilectus,ex. de caus posts&propr. crtia, treconuentionis&conuentionis causam unica quoquc sentcntia finiendam esse. Hoc modo concludit Bart. in iam citata authen videndus est& de hac re Specul hoctit.in g. videndum, Salic inta authent Verum consuetudine fori Austriacit reconuentiones coram Regimine tantum proponi possitnt. Apud prouinciale iudicium non admittuntur. Reconuentiones insuper omnino ante coeptum iudicium sunt proponendae ita, ut reus post contestatam litem agere volens, actorem nonnis coram ipsius ordinario iudice peculiariter conuenire , reconuenire non possit. Licet Communis iuris dispositio admittat, ut utraque causa coram eo dem iudice etiam post iudicium acceptum tractetur,no tam nuno processu: teste gloss. in C. T. extr. eod. Reconueniendi foris masTquis ex Spcculatoris praxi aliorumq; iuris processibus petere potest.