De vita Cartusiana libri duo auctore Petro Sutore s. theolog. doctore ac Parisiensis Cartusiae priore olim celeberrimo. Accessit iam primò Arnoldus Bostius de illustribus aliquot eiusdem ordinis viris

발행: 1609년

분량: 866페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

611쪽

nerabilis deuotione praecipuus,omnibus amabiblis atque gratus,diuinarum, humanarumq; lite rarum egregiὶ gnarus, Iuris utriusque Doctor percelebris. inter caeteras virtutes quas habuit

scecundissim E, benignitate & patientia mirum in modum praeditus fuit. Etenim subditis suis, quibus, imo omnibus, plurimum amabatur,seinprimis benignum exhibebat, in quibus & p cem maximὶ dilexit. Omnibus quoque alijs,qui ad eum veniebant, misericordiae gremium aporuit, &afflictos potistimum benignὸ suscepit. Etenim no ignarus mali, miseris succurrere norat. Norat, inquam, quid aduersa sibi sortuna vellet antis si quidem tribulationum, aduersitatum fue procellis agitatus fuit, ut nihil fere

possit excogitari detrimeti, quod plus hic pater

expertus non putetur. Ipsa quoq; patientia tam firmas in eo radices egerat, ut persecutiones inmnes quas a multis sustinuit) patientissimὸ t teri nec persecutores suos molestia ulla quamuis faciliter potuisset signo, verbo,aut ficto umquam affecit. Porro in negotiis ordinis admodum diligens,' prouidus, ac circumspectus fuit, quae & longa experientia edoctus, optimἡ tr ctare sciuir. Nam & in multis domibus Prior, dein n6nullis prouinciis Visitator fuerat, antequa Prioratum Cartusae gereret. Ad haec in aedificibes sciendis,alijsque externis negoti, tractandis, quam ingeniosus, acutus, solerique fuerit, mstatur via illa, qua de sancto Laurelio Cariusiam

itur,mirabili quide studio,industria,labore linpensisq; multis per horrida, periculosa ac penEinaccessa loca,per Alpes,per iuga rupiu,per concaua vallium, non sine multorum admiratione

612쪽

clari ingenii quaedam monimenta reliqui quudoquidem ad instantiam suorum monachorum quos ut pater filios diligebat Psalterium Dauudicum interpretatus est. Itidem & Cantica Ca ticorum exposuit tam mira industria, suauique sermonis stylo,ut legentium pectora & spiritali suavitate reficiantur, & ignito eloquio acce dantur . Tandem hic pater deuotissimus post inultos labores, post tribulationes varias, post

grauem morbum, quo duobus annis ante obiutum flagellatus atque purgatus instar tritici in area fuit, post sacramenta demum Christiano more suscepta,s elicem Deo spirit a multis pret sentibus suo Creatori cum multo fructu reddudit posteris exemplum patientiae humilitatis relinquens, anno tertio post mille quingentos, qui & decenter sepultus non sine sinctitatis opibnione suit.Franciscus de Puteo, natione Lugd nensis,Prior maioris Cariusiae 33. iuris utrius Doctor praestantissimus, &fim diuinis quam humanis literis nobiliter doctus,ingenio subtilis,promptus consilio,rebus agendis aptus atque prouidus,&in practica iuris omnino detritus: utpotὶ qui duorum Episcoporum,Valentis,scruticet & Gratianopolitani annos multos ostici lis sui ini cum circiter annum quinquagesimuaetatis ageret, omnia quae in mundo sunt, Vana fluxaque prudenter animaduerici, ea pro Christi amore prorsus destituit, sacrumque religi nis habitum in maiori Cariusia quam multis anica beneficiis affeceratu deuote suscepit. Et nihilominus clariusianum ςffectum Gratian politanus Antistes cuius officialis,'icariusque Undecim annos fuerat tanto amoreprosecutus

613쪽

est,ut quasdam possessiones, & eas quidem an

plas, ut scilicet earum fructus quotannis percia . peret quoad viueret, eide assignauerit. Cum a xem horridum illum Cariusiae locum paucos annos incoluisset, eius Prior est effectus. Cui grandi sarcinae diligenter respondere, atq; Osedinem prorsus in sua integritate conseruaretagens, se in omnibus solicitum, pastoremque pium studuit exhibere, suasque oviculas dulcia ter fovere,quas & paterno amore prosecutu in pace ac tranquillitate regere solicitus fuit. propter ab eis & amari,atq; honorari etiam promeruit. At quoniam maloris Canusiae Prior, non tantum domus illius, sed totius quoq; O dinis generalis moderatori ordinis negotia curare habet, hic omnium curam strenue gestit,ut mirum videri queat, quo pacto unus tanta moliri potuerit, quanta ab eo essecta cospiciuntur. 'quidem, ut aliqua tangamus, domum illam Sancti Stephani, in qua noster Princeps Bruno Relix migrauit ad Christum , alienis manibus longissimo tempore occupatam,mira diligentia atque industria recuperare, Cariusianoque Ordini aggregare &coniungere, ipso iuuante ut par erat Ordine,studuit. Ipsius quoque dilige

tia beatus Pater Bruno, cui multa deuotione asdictus erat,multis antea seculis neglectus, in S . ctorum numerum per Apostolicam sedem ropositus est.Domus insuper maiorisCartus il tuito incendio magna ex parte consumpta, ton ge melius quam antea fuerat, eius industria, ac

impensis Ordinis,instaurata est. Alia deniquei permulta, partim pro maiori domo,partim pro toto ordine,decenter ab eo copitulantibus p tribus,qui cum eo victitarunt) effecit. Quibus

614쪽

8 Da V1YA CARYvs IANA animaduersis satis mirum est, quo pacto aliquid scribere potuerit. Scripsit nihilominus multa,ὶ Tertia A quibus subiecta seruntur: Inprimis nouissima Carrusiani ordinis statuta, quae passim tertia. compilatio nuncupatur,quae ex variis generali, capituli ordinationibus antea factis, magna ex parte conflata est, quo scilicet totus ordo in suo

tenore magis ac magis perseueraret. Deinde vi

tam beatissimi Patris nostri Brunonis aperto sermone edidit. Adhaec luculentam in Psalte rium evositionem ex multis doctorii cin quubus novellos quosdam inseruit sententijs, imstar apis argumentosae decerpsit. Denique inn meras pen. epistolas extemporarias ad varios, praesertim Cariusiani ordinis alumnos, misit, quarum & bonam parte non dictando, sed pro pria manu exarando incredibili labore scripsit. Fuit enim, stipra quesn credi potest, laboris p tientissimus. Alia autem eius scripta, si quae sint,

ad notitiam nostram necdum peruenere. Taia

dem postquam Cariusis domum octodecim amnis rexisset, & multis morbis ante finem vitae longo tempore cruciatus fuisset, nuper rebus humanis excessit, mese scilicet Septembri, quo ista a nobis scripta sunt, anno vicesimo primo post mille quingentos. Caetersim de alijs vel mortuis, vel viuentibus nihil certi res erre poLmetari utpote qui praeter Margaritam philosophiuis niti. cam a venerabili Patre Gregorio Friburgi Pri subi . adhuc vivente conflatam, nihil scriptoru vel

habere, vel videre quamuis solicite quaesiue rim) adhuc potui. Itaque si mihi forsan aliqui

succenseant,putantes meo silentio iniuriam sibi

illatam fuisse, illud afferam, quod sacer Hier nym. in prologo de viris illustribus,hoc modo

615쪽

deprompsit: Si qui tamen inquit) de ijs,quique hodih scriptitant, a me in hoc volumine praetermissi sunt, ibi magis qu in mihi imputa re debebunt, cstantes. scripta sua. Neque enim: de iis, quae non legi, nosse potui. Et quod alisorsitan sit notum, mihi hoc terrarum angulo fuerit ignotum . Cerih cum scriptis suis clarus rint, non magnoperὶ nostri silentii dispendio suspirabunt. Non igitur quisquam vel inuidiari, vel negligentiae meipsum incuset, quippe qui libenter scriptores omnes pro decore ordinis in praesentiarum afferrem, commemorarem, c lebrarem,si mihi per sacultatem liceret. Itaque receptui canentes,consciamus. eos planh vel invidos,vel imperitos esse, qui Canusianum gregem l im inertiar,tum inscitiae incusant, taxantinque iugiter. Ex superioribus enim liquet, mutitos fuisse illustres, qui suis copiosis scriptis ab utroq; vitio Cartusanum ordinem egregie di tueriit. Sed quoniam liuor ipse,qui vix aut nunquam contentus ouadere potest,adhuc Cartu si num gregem infestare sorsan non desistet, assorens plures suisse impense doctos Cariusianos, qui nihil scripserunt, eaq; de re negligentis atq; ignauiae Cariusianu Ordinem hac parte arguendum esse, ut ab inertia atque desidia patres ipsi vindicentur: inpraesentiarum offerre certu est, cur multi egre E docti nihil de literi memoriqprodiderunt.

Ponu trer causa, quibus multi Curtu lanorti m Ur sit duecti nihil riptorum confecerunt nec ta- .men propterea eos,o Cartum num' ordi taxari debere.

616쪽

CAusas igitur allaturi, dicamus inprimis

nonnullos humilitatis gratia a scribendi munere abstinuisse. Tam paruam enim aestim ltionem de se quidam patres habuere, Ut qua uis multa scirent,se tamen nihil scire arbitrare-oir Haec autem humilitas fateor)rara est,quam doquidem plerumque sciolos permultos offendas,qui de seipsis immensὸ sentientes, scriptitat quae saepenumero non capiunt, cum tamen d cti admodum prudentesque viri aegre ad scrubendum prosiliant. Itaque verum est illud H

ratii: scribimae indocti, docti , poemi passim. Verum quoque illud est quod dici vulgo solet:

scientiam aequa lance distributam esse,quod scilicet qui multum habeant,parsim se habere opinentur: qui vero parum consecuti sint, se multu assecutos existiment.Sed iam alteram ausam trusamus,dicentes multos inanem gloriam sermiudantes nihil scriptorum edidisse. Tam peric losa enim ac fraudulenta haec bestia Diatur,ut vel optima quaeque depascere disperdereq; staleat. Itaque huius bestiae timore quidam correpti nihil scribere ausi sunt,animaduertentes,si horritis esse iis, qui necdum sublimε vitae per ctionem assecuti sun tacere, quam laboru su rum fructum per inanem gloriam faciliter tu piterque perdere. Insuper ut causa alia detur nonnulli putantur hanc prouinciam non obijse se,quod venam satis aptam se non habere animaduertebant. Fieri enim potest,ut quis apprimὸ doctus sit,& tamen id quod sentit, satis apte c5- sequi nequeat. Boni enim Scriptoris ossicium inuentionem dispositionem,illus rationem,sPcunditatemque exuit,quibus lector assici solet.

617쪽

3 inuentione siquidem acri lectoris ingentu acui. tur, dispositione iuuatur memoria, illustrati ' ne allicitur spiritus,& demum foecunditate re scitur. Haec autem omnia si quis certh medi , criter) praestare non potest, potius abstinere quam scribere debet,quadoquidem ut in quin stionibus Tusculanis ait Ciceroὶ mandare quen- . quam literis cogitationes suas,qui eas nec dispo- nere, nec illustrare possit, nec delfatione alu qua allicere lectorem, hominis est intemperam h ter abutent s & otio & literis. Neque tamen Cu ceronis more, qui omnia ad eloquetiam refert, D interdum insincundas, atque abhorretes a v ritate sententias habet, exactam quaerimus et cutionem,sed clarum aptumq; sermonem,qua tum aperta veritatis declaratio flagitat. igitur ut coeptum prosequamur,animaduertentes Cari sani nox nulli, satis aptam ad decenter scribendum venam se non habere, tacere maluerunt, quam sciolos quosdam imitari, qui omnia pen. quae somniant,statim literis mandant, ita tamen confuse,barbarE,ac inepth, ut nihil sinius inu niri queat.Sed quartam causam afferentes, dic mus, nonnullos scriptis conficiendis tempe- rasse, quodpiis deuotisque os ficiis incumbere maluerunt,qui scilicet se talibus magis assici,c piosiusque refici sentiebant. Horum enim tota cura suit, deuotionis suauitate animum pascere, di in orationibus, meditationibus, contempla- tionibusque assiduis incessanter versari.Qua re n6 negauerim, aliquos id genus homines sonsan delus sitisse, qui animaduertentes,Carim

sanam vitam contemplativam esse, sorsitan ar ii , bitrati sunt,semper contemplationibus esse υ- - ἡβ.

candum. Quod si locum habeat in his, qui H

Pp x scrib

618쪽

' sit Da V1TA CARYvs IANA scribendum inepti sunt,no tamen de his,qui im striam opportunitatemq; habet recte sentiri potest Siquidem huius generis homines Cartu .hanis exercitiis operam ita dare debet, ut etiam scriptis reponendis interdum incumbere habe- ant,quando commodὶ fieri potest. Primum igitur poti stimum est ab eis curandum,sed alterum prorsus negligendum non est. Porro, ut aliam causam proferamus,nonulli obedientia impellente aliis negotijs occupati, non potuεre simul scribendis libris operam nauare. Siquidem ex eis multi suεre Priores, qui & spiritaliti, & te

poralium curam gerentes, non valuerunt qui

quam literis mandare, quod ad posteros tranGmittere possent. Enimuero tam grandis est pastoralis cura regiminis, ut totum hominem sibi vedicetinec sinat ob varias distractiones, susq;. frequenter emergentes animum satis collectum traquillumq; esse, quod tamen in re, de qua agutur, maxime opus esse non dubitatur. Denique multi variis iarimentis ac modis impediti non potuerut otio tam n otioso vacare. Siquidem nonnulli mala valetudine, debilitate, alijsq; in i commodis affecti,non potuerunt id munus o ire. Quomodo enim potuissent cum graui lan Moris pondere, pondus quoque scribendi suiatores Non enim parua sarcina, non paruulus la

bor est,grande aliquid, praesertim quod post

ri tate dignum sit, proprio marte conficere. Non. itur mirum esse debet, si cum languoris ordianisq; pondere,scribendi onus debiles serre non . potuerunt. Alii vero sanitate fruetes,propter liubrorum penuria nihil arduit efficere valuerunt. Quis enim sine copia librorum, quicqua*ςdro

619쪽

tuit unquam i Nemo plan), nisi forsan peculiari

numine imbutus quae rarissima auis est ille suo.

fit. Deniq; nonnulli de doctorii grege postquaCariusianum ordinem professi sunt, no diu via xeriint,ea de re non potuerunt quicqua grande posteritati relinquere. Ad scribεdum enim tum artificiose,tum copios diutina vita or est. His . igitur causis permulti de Cariusianorum grege nihil,vel parum literis mandauerunt. Quod &doctis innumeris non Cariusianis, eisdem de causis contigisse putatur. Putatur nihilominus,& rectὶ quidem, etiam innumeris, praesertim secularibus non iustis causis idipsum euenisse. Alii enim turpi inertii, otio languentes, alij c

mutandis beneficiis plus debito intenti, alij pr eessibus litibusq; agitandis nimium dediti, alij ,

congerendis opibus tractandisque negotijs si pra modum occupati,alij demum voluptatibus, delitiis, alijsque vanitatibus indulgentes, nihil literarum ad posteros transmiserunt 'Quibus profecto retinaculis non putamus vllos Ortu- sanos ascribedo suisse impeditos, sed ea potius, quae inprimis diximus,in causa suisse. Caeterum eo 'chmiam satis Cariusianum gregem ab inscitia, atque, inertia, seu desidia vindicauerimus,ad

reliqua transeamus oportet. Canusianae i btur vitae praerogatiuas sellatim prosequentes,*camus eam altissimam esse . At vero cum altum

dicatur interdum profundum, interdum Vero sublime atque excelsum inam &mare altum, ccelum quoque altum dicitur utroque altitudi ris modo Carrusianam vitam altissimam dicere imedimus.Est enim altissima, profunditate ii militatis, esst altissima quoque sublimitaxe & asesteritatis,&periectionis. .

CAPUT

620쪽

CAPUT

O Ireditu Cartu lanam vitam caterur funditate humilitatis. Item assti mam altis it 'asteritati denique altili imisublimitare visa mis: Mi Os Uditur , cur si

Vae Pirrusianae vitae altitudinem rationu

- bus aptis deprimere,eamq; inprimis prosunditate humilitatis altissimam non esse,conmcere certum est. Nihil enim Cariusianis multis siperbius,nihil arrostius inueniri potest. No- ne quidam ex tuisscioli egrestos ac doctissimos quoq; viros despicere solent Nonne de se mira sentiunt praesumuntq; supra modum quida in satiarrogantesque Monachir Sed vitam tuam eteris non esse asperiorem quod tamen ipse praetendis in nullo negotio confici potest . Siquirudem ita laxata est, ut iam nulla vit e rigidioris vestipia apud vos reperiantur, sed laxa sunt omnia,runt crassae pitanti sunt vina copiosa eaque descecata, sunt & caetera id genus permulta, quae vitam non soldm asperiorem, sed nec asperam videm esse sinunt. Denique eam non esse per--ionis sublimitate altissimam, multiphariam ostendi potest . Inprimis illa religio, quae ad docendum praedicandumque instituta, est, procul dubio permor est, quod & Prael torum vitae similior sq& illuminare sit maius, quὶm luco:rea einde religio illa, quae pauciora habet temporalia bona quam Cariusiana, persectior ce seri debet, utpoth quae minores habeat curas M

imum dissipant & sacilius rebus diuinis,pe

SEARCH

MENU NAVIGATION