장음표시 사용
811쪽
Helm stadienses profecit. Norant illi quidem ex L. vlt. de
cepi. rei iud. exceptionem rei iudicatae non obstare ei, qui primum rei vindicatione expertus succubuit, deinde condi. ctionem instituit. Verum eius legis ratio non est diversum actionis nomen, sed diversia agendi caussa. Hanc inspici oportet inprimis, quum de exceptione rei iudicatae iudicandum est. L. II. β. a. de Exc. rei iud. Diversitas actionum hic non attenditur, quum saepe diversae actiones ex uno fonte M caussa profluant, atque adeo se mutuo invicem tollanc Clare Vlpianus in L. 43. g. I. de Regulis, iuris: Quoties, inquit, concurrunt plures actiones eiusdem rei nomine, una luis exporiri debet. Adde L. 7. β. q. de Excepi. rei iud. Itaque sic mense Augusto anni CIDI ccxxv III. responsum.
demjenigen, mel er au6 einer andern caussa agendi flage angomet, die exceptio rei iudicatae ni t entgegeia gesthei merdenrenne, ingleichen, das na* obgemiesener actione reali die conductio annot stati finde. Blldieaml aber der unieri eid ιmisden per neven und vorigen caussa agendi nidi in bio en Sorten
812쪽
SP. DXIV. DE EXCEPTIONE REI IVDICATAE. τε s
daὁ neue fervorge' te fundamentum agendi mii dem horigenim Serte scibit gan; einerlep ist, und bepde flagen darum ubera instinimen, ha, die Dafris egebeia 286o Nil,lti dem Dertii B, Ton tion Traulmann gehbrende und von Damburg threr Erbiaisse, rin andertrauete S lder in Danden haben und herdu3 geben sollen, miihin nidit da8 geringste iur Zathe thut, ob die diestri,alben anges stellie Actio depositi, mandati oder condictio sine caussa ge. nennet merde, fonteria dieseb murtlidi avf einen Sori, Stetit hin. aub laust, mel er in Teuti land um so viet meniger ὲu duiden iit, da man stat nili aut den istamen der Achion, fonderit udiqlidi aui daὁ fundamentum agendi si fiet; Zo findet die condicito sine caussa aeider die nautis de syrben meiter nidi stati, sontemeε aeird derfelben exceptio rei iudicatae billis entgigin gestheti Reus in processu exsequutiis absolutus, si deinde ordinarie conveniatur, exceptimem rei tuaicaeae habet.
Vt exceptioni rei iudicatae locus sit, tria requiruntur, ut eaedem sint personae, ut res eadem, denique ut eadem agendi caussa. L. 12. 13. Iq. pr. de Excepi. rei iud. Addunt
aliqui quartum, ut idem sit procedendi modus. Haec Moevit opinio est, qui in P. 3. dec. i . hi in P. 6. dec. 278.
negat, reum Processu exsequutivo conventum M post iuratam instrumenti di messionem absolutum, si deinde ordinario processu super eodem debito conveniatur, exceptione rei iudicatie uti posse. Sed Flevium refellit operose Bregerus in Supplem. ad Secta dista Dr. Part. a. pag. 649.
sqq. cuius rationes hic non repeto, sed iis saltem unam addo, scilicet argumentum eX L. 7. h. 4. de Excepi. rei iussi ubi exceptio rei iudicatae obstare dicitur, quoties inter easdem personas eadem quaestio revocatur, quamvis alio genere iudicii.
813쪽
Praescriptio criminum non saltem in iuriuus Graeco S Romano, sed in ipso iure naturae fundata est. II. Tempus tamen praescriptionis legibus humanis determinatur. praescriptione tolli crimina eorumque poenas, sat notum est ex L. Iet. C. Ad L. CorneL desal sis. Hoc ius Romani a Graecis, apud quos Solon, teste Demosthene,
crimina silentio vicennali exstingui sanxerat, accepisse communiter creduntur. Sed an non altius adscendere, atque pretescriptionem delictorum ex ipsis iuris naturae fontibus derivare licebit 8 Fatebor ingenue, me hoc olim non credidisse, sed praescriptionem criminum tantum iuribus humanis adscripsisse. At nunc, re rectius reputata, eam in ipso iure naturae inniti, arbitror. Scilicet Lamecta bius in clisperi. de Criminum praescript. g. IO. aliique, qui idem a gumentum tractarunt, rationem, quae legumlatores ad prae-1criptionem hanc stabiliendam movit, 1ummam aiunt esse factorum incertitudinem eX temporis diuturnitate provenientem, quandoquidem te Rus longum oblivionem rerum inducit, atque reorum defensionem propter interitum aut obscurationem probationum maxime dissicilem reddit. Rectissime.
814쪽
Sp. DXU. DE PRAESCRIPΤIONE CRIMINUM. et lactissime. Ipse supra in Specim. CCCCLIV. de Praescriptione in genere, medit. I. inter rationes, quibus praescriptionem generaliter in iure natum fundatam esse, ostendi, confu-1ionem M obscurationem iurium ex temporis lapsu posui; quae ratio, quum in civilibus valeat, magis adhuc in criminalibus valere debet. Accedit ratio boni publici, quae delictorum ante multum tempus commistarum memoriam sepultam M obliteratam suscitari ac renovari vetat. Obiucietur forsan: Quidquid in iure naturae determinatum non est, hoc neque fundamentum in eo habet. Atquj tempus praescriptionis in iure naturae determinatum non est. Ergo&C. Respondetur; multa esse, quae recta ratio constituit,&. tamen non determinat, sed prudentiae & arbitrio hominum determinanda relinquit. Certe natura ipsa infantiam, pueritiam, adolescentiam, senectutem invicem distinguit. Nemo tamen ex lumine rationis annum vel diem
dicet, quo quis infans, puer, adolescens esse desinit, & vir. aut senex fit. Porro quid acervus sit, natura indicat; sed quot grana acervum constituant, ipsi philosophi determinare non audenti Cicero lib. IV. Academ. qtu6l. cap. I 6.
Diuturnitas temporis post commission delictum elapsi, es pra scriptio nondum sit completa, poenam
tamen mitigat. . Cumma sententiae meae. quam in praecedente meditatione prino posui, haec est, ipsam p scriptionem delictorum eX iure natum arcessendam esse, tempus vero legibus humanis determinari. Nova hinc nascitur quaestio, quid statuendum sit tunc, quum crimen quidem iam olim commissum,pmscriptio tamen ob defectum brevis adhuc temporis aut alterius requisiti nondum completa est. Sola quidem antiquitas temporis poenam tollere nequit, quia lex, quN
815쪽
792MEDITAT. AD PANDE . certum tempus praescriptioni huic definivit, Merius sine dubio exclusit. Mitigandam tamen tune esse poenam, cum Couarruvia lib. I. Variar. resolui. cap. 9. allis, raucis ille allegat, credo. Hoc sequitas naturalis suadet,
cuius ratio magis semper, quam stricti iuris, habenda est gr L 8. C. de Iudiciis. Accedit aliquod ex L. 23. m. de ubi mitius puniri iubentur, qui longo tempore in
reatu aRunt, quam qui in recenti sententiam accipiunt, argumentum. Equidem in diutino reatu proprie tantum ii esse dicuntur, quorum accusatio diu durat, quique adeo secundum mores RomanOS, quamdiu rei erant, squalores illuvie confecti, promissa barba, habitu sordido Et pam hoso misericordiam aucupabantur, ii Vero, de quibus nosacimus. Qui conscientia saltem criminasia metu imminentis neeusationis anguntur, iis ipsi qui in reatu sunt, opponun- e in L et. de Bonis damnatorum. Est tamen aliqua inter utrosque similitudo, . dum longinquitas temporis factum ipsum obscurat, indignationem hominum minuit, D defensionem dissiciliorem reddit. Nimis severum, inquit Plinius lil. IO. ep. IO. arbitror, reddere poenae post longum tempus plerOSque iam senes &, quantum adfii matur frugaliter M modeste viventes. Quibus rationibus moti ICti Helmstadienses mulierculae de incestu M adulterio cum Vitrico ante XX. annos commisso accusatae iafrustra praescriptionem, quae qui sepe interrupta fuerat, obiicienti poenam tamen capillS lege statutam remiserri r atoue extraordinariam mense Aprili anmcImdccxvi.
816쪽
sp. DXU. DE PRAESCRIPTIOS E CRIMI M. 'sathnnen, unierdessen aber mit der sinit aus die diuti Schande uno Chebruth gesthien fetb und febens Strate versionet, in et a gunq, dast det Eblaus ei nee stratinieli Θ it post delictum commissum aut sonder praescription die ordetuli e Strafemindem IV. - sIgnorantia magistratus praesicriptionem deliclarum non impedit. Praescriptio etiam in delictis maxime occultis currit, nis magistratus eam actu aliquo inter uperit. Draescriptio criminum anomala est maxime, atque in ple- . risque a communibus praescriptionum regulis recedit. Bonam fidqm, iustum titulum, rem vitio carentem in ea
haud dosiderari, res ipsa docet. Deinde in civilibus longi Moris praescriptio non currit contra ignorantem. Auth. mei C. de Praestri . longi temp. Novella Il9. cap. 7. At praescriptionis criminalis initium simpliciter ex eo die,
quo facinus admissum fuit, computatur. L. 29. β. 7. Ad L. DL de adulteriis. Itaque scientia magistratus non desideratur. Excipiunt quidem communiter apud Theodorici in Imdicio criminali cap. IO. aph. T. n. 34. delicta ita clam M o culte perpetrata, ut ne quidem per diligentem gr. gener, lem inquisitionem in notitiam curiae pervenire 'Otuerint.. Sed hanc quoque exceptionem non admitto aliter, quam si magistratus aere aliquo ad inquisitionem Vel generalem vel specialem pertinente praescriptionem interrupit. Nam si quievit plane M tacuit, praescriptio, completo tempore,
817쪽
vII. Praescriptio in uno iudicio interrupta nec in alio iudicio ad gari pote1t. Dixi in praecedente meditatione, posse magistratum delicii
commissi praescriptionem aliquo actu interrumpere, ut si generaliter innuirat, vel delinquentem citet, aut, quod plus est, in vincula coniiciat, arg. L. I 39. pr. de Reg. ruris. Quae interruptio eum effectum habet, ut praescriptio denuo inchoanda sit, atque novum initium suum ex die, quo
Juid in iudicio gestum fuit, sumat, arg. L. 29. l. 7. Ad
.. Iuliam de adulteriis, ibi: ad eum diem, quo quis pitulatus pol hilatave 6t. Vide Carpe0υ. auoess. crim. IOI. n. S3. UBergeri in nomiam iuris p. 87a. Quare quum femina ob incestum
818쪽
8P. DXU. DE PRAESCRIPTIONE 'CRIMINUM. τρς
incestum cum adulterio commissum carceri mandata, sed fuga elapsa, postea ab alio magistratu propter idem delictum ad iudicium traheretur M vicennii, ex die admissi criminis, lapsum obtenderet, auuita non fuit, creditumque est , interruptionem praescriptionis a magiitratu domicilii factam alii quoque magistratui, ut deprehensionis, prodesse. Secus quucium est in sivilibus priVatisque caussis, in quibus interruptio praescriptionis ab alio, quam qui egit, allegari nequit. L. u. Pro donato. Ibi enim iura omnium inter se diveiqia sunt. Verum in caussis criminalibus una & Communis magistratuum inquirentium M accusatorum caussa est, publica nempe vindicta M utilitas. Igitur, quod in uno iudicio gestum fuit, etiam in altero allegari potest. Vide c. 6. X. de Accusat. ubi reo absoluto eXceptio rei iudicatae contra alium accusatorem quoque permittitur. Et sic Icii Helm- stadienses mense Aprili anni cia D cc XVI. iudicarunt ex his rationibus: Der Inquisitin f einet Iivae vornenilio exceptio praescriptionis Iu fialten ὲu fommen, indem eme s Iedle Gut Edande, idie alle andere Delicta carnis, binnen s Dahren, eine sol e aber, die mit ei nem Ehebrude vetinsipiet iii, binnen eto Iah, ren praescribiret ivird, mel e Scit denti von der Stunde an, da
819쪽
quisitin mait tedis Ureden thnnen. vi II. Per institutum ex delicio aclionem civilem praescriptio cau1se criminalis non impeditur, ns illa huic praeiudicium faciat. Ait Bergerus in Oeconomia iuris pag. 873. per institutum
processum civilem inquisitionem perpetuari, adeo, ut reus civiliter ex delicto conventus, si interim vicennium aut in delicto carnis quinquennium labatur, nihilominus, nulla obstante praescriptione, ad iudicium criminale trahi queat. Quae sententia verissima est, siquidem causta civilis criminali praeiudicium faciat, ut scilicet haec ante illius finem commode tractari non possit. Cuius rei luculentissimum exemplum in Saxonia occurrit, ubi quatuordecim dierum carcer in stuprum statutus ad tres dies reducitur, si stuprator stupratam ducat. Fac ergo, stupratam civiliter agereia vel dotem vel nuptias polcere, durante vero hac ad timne quinquennium labi. Poterit tamen, finita actione civili, magistratus Saxonicus poenam expetere. At haec secus sunt tunc, quum caussa civilis criminali nullum praeiudicium .
facit, sed hzec, illa quamvis pendente, tradiari peragique
potuisset. Tunc enim nullam rationem Video, quae Praescriptionis cursum moretur. Memorabo exemplum. In ducatu Magdeburgico puella stuprum passa stupratorem, ut se duceret, conveniebat. Hic fatetur stuprum, sed matrimonium se promisisse negat, absolviturque post diuturnam litem,
820쪽
SP. DXU. DE PRAESCRIPTIONE CRIVINUM. s7 litem, inter cuius moras quinquennium lapsum erat. Tunc demum advocatus fisci expersiscitur, atque poenam eX
scit. Sed . admisere exceptionem praescriptionis Ioi
elm stadienses mense Novembri anni cIIII ccxv. Namque instituta actio civilis persequutionem criminalem non morabatur. Delinquentes quippe eadem poena, sive matrimonium sequeretur, sive non, manebat secundum ordinat. polit. Magdeburg. cap. 69. q. I. io. Potuisset itaque ita- vim agere advocatus fisci, & nunc tardius veniens praescriptione submovebatur. Sic igitur iudicatum fuit: a au&lager6 Sulen dee Strast halben nidi stati habe. 23. S. Rat. dec. Eε iit ali te die Daupt i δtage, ob Tenagtor und