Phil. Reinh. Vitriarii, Institutiones juris naturæ et gentium; in usum serenissimi principis Christiani Ludovici, ... ad methodum Hugonis Grotii, ... A Dno. Johan. Jacobo Vitriario, ... novè edidit cum Notis David Ludovicus Vullyamozius ..

발행: 1745년

분량: 489페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

LIBER IT

c, . a 3 9 omnis et sectus est vitiosus : siliguli enim actus h sit coirirectationem habent rei alienae, live vir sit, sive Remina

vi Fesu. jure naturae Deus utrique aequale jus in alterius corpus co h. l. cedit.

vero quidam probibentur propter cognationem vel ne itutem I R. Matrimonia parentum cujuscunque gradus cum libcris Jure naturae sunt prohibita , I. quia in hominum uisectibus , quorum ratio non est corrupta , inlita est fuga quaedam commixtionis cum Parentibus & ex se natis: seu naturalis verecundia non sinit, . prius auctores cum sua sobole misceri. a. quia nec maritus , qui superior est lege matrimonii, eam reverentiam poteli praestare matri, quam natura exigit, nec patri filia; quia, quanquam inserior elh in matrimonio, ipsum tamen matrimonium talem inducit societatem, quae illius necessitudinis reverentiam excludit.

r. q.

Ot. d. . c. s. f. I a.

n. a.

tionis ex tran-erso limite, inter kias Personas, qita ves Parentum V liberorum, vel fratrum V Sororum loco simi a. c Praecepto Divinae voluntatis, per rectam rationem, pro

S. 3. u. a. ter communem necessitatem & utilitatem, apud omnes Gentes,

de m ad. quae sana utuntur ratione, in vetitum iverunt : harum enim

convictus nimis quotidianus nique inobservatus itu- pris & adulteriis occasionem daret, si amores tales Nuptiis pos.sent conglutinari. Qtio accedit reverentia erga sanguinem & nomen paternum , quam in his personis deprehendimus, & qu.isi propterea si non praeeipit, certe suadet nuptiis eorum esse abstinendum.

XXII.

t. a I. ce dure Naturae. permittuntur Conjugia Fratrum cum Sororiabus , quod probatur, ex eo quod non potuit multiplicari Genus Humanum, nisi tali Matrimonio , quod locum libabuit inter Liberos Adanii : praeterea P.Ret ex Geuineor Libro, Cap. XX. ra. Abrahamum Sororem suum d Xisse, qui tamen recensetur inter viros sinestistituos; iam auteni si illicitum suisset tale Matrimonium, a Deo prohibitum suisset : Nam poterat Summus Parens Generis Humani, in aeternum colendus, duo paria ab initio Mundi eare, simulque tale Matrimonium prohibere.

102쪽

XXII. Concubinatis esne verum ac ratum Coniurium ZR. d) Non I. quia contrithitur tantum libidinis explendae ONauccausa. a. est consuetudo diuturna, non perpetua ac individua. M. g. est sine affectu maritali et licet matrimonia quaedam concubina- ορο is.

XXIII. An inter Ciυem N peregrinam , Senatorem Ulibertam, libriri ni struam, servum V ancillam es vertim V rarum Conjugnon ZIM. Affirmatur; quia in his nihil deest ad ipsam Conjugii na turam , licet ellectibus quibusdam Juris civilis propriis privetur , aut etiam effectus quosdam naturales impedimento legis civilis

amittat. h. l. aliter M. S.I .

u. c. s.

bibeat an erunt irrita , si reipsa contrahantur ZNon semper id quod vetitum est Lege humana irritum est, se nisi & hoc Lex specialiter addiderit aut significaverit. Diversa enim sunt prohibere & irritum quid facere , & prohibitio vim suam exerere potest per poenam vel express ina, vel arbitrariam.

tis , quod uos vocamin Matrimonium ad Moronati im rh . Etiam est verum & ratum Conjugium ; licet ob civiles ratio- P . I. 6.nes talem Uxorem non adsciscamus in justae Matrisfamilias digna- .ltionem, nec ejus proli idem jus sit, quod aliis filii familias com- , Vi

Potissimum hoc fit ob conservationem illustrium Familiarum, ' aut in favorem priorum liberorum , vel denique ob melius se rendos sumtus , qui ex moribus Civitatis alias in justus uxores erant faciendi. Ex quibus sequitur, injuriam fieri istiusmodi Uxm Pnus L S .ribus, si vile concubinatum nomen iis imponatur, quae a mer , . f. 6. tricibus

Art. 22. cd In Libro Genesios Ieritur, Iacobum duas Uxores sibi compar sse, eiisque Sorores, Rachelem nempe, de Leam : J. .m vitem nullibi in triptura Sacra videmus hoc duplex Natrimoniunt a cobi improbatum suilla. Duiligo

103쪽

d. c.

f. II. Mecl. h. l. Pus. l. . c. a. S. I s. Fod. de Rep. l. 3. c. q. Grat. d.

c. s. f. 18.

iricibus gradu tantum disseruiat: nec ab hoc cerasu ex;muntur, si vel maxime aliqua paciscatur , quod ad certum tempus uni soli se velit sociare ; nam in fide conjugilli longe sanctius quid est, quam solius mercedis, aut libidinis intuitu alicui soli corpus servare. XXIIII. Praeter hoc Consociatiotrem naturalem, qrta sint alia CO sociationes pN Sunt vel privatae, vel publicae; & hae quidem aut in P pulum, quando plures Patresfamilias coeunt in unam Civitatem,& populum constituunt : vel ex Populis, ut in Foedere. XXVIII. Hae consociatio;ies b.ibentne aliquid commum, seu quod obtineat in omni consociatioue 'M. Habent commune , quod in iis rebus, ob quas consociatio quaeque instituta eii , Universitas & ejus pars major nomine univertitatis obligat singulos, qui sunt in societate. Omnino enim ea crcdesida est suisse voluntas in societatem coeuntium , ut ratio aliqua edet commoda, quae nihil difficultatis, aut obscurae disceptationis haberet , expediendi negotia : quare naturaliter seclusis pactis aut legibus , quae interdum unanimem consensum, interdum duas tertias partes requirunt, pars major jus habet integri. Hinc iuri Naturae non repugnat, ut sententia imprudentior plurium , sententiae prudentiori pauciorum praeseratur : in decidendis enim negotiis sententiae numerantur , non ponderantur. Imo tape multitudo adstipulantium erroris indicium habetur, & vulgo placere, eli sapientibus displicere. Verum in concilio aliquo , cujus membra aequali jure gaudent, haec non procedunt. Quis enim hic ju .licium seret , utra sententia sit prudentior non sane ipsis partes diisdentes ; qpotusquisque enim eit , cui non suit prudentia, magis quam aliena placet Z imo plures optimam sententiam vel ideo non sequuntur , quod ipsi non sint auctores.

XXIX. Si pares sui sententia Z

i 'P. e Nihil agitur ; quia non sitis momenti eli ad mutitionem. XXX.

Art. 29. ce In isto Cassi sunt sufflama repetenda, fieri enim potest, ut quis sententiam contrariam secunda vice amplectritur, impulsus. nempe A gumelatis sibi non antea notis.

104쪽

XXX. Seutra tia minou imer dum conjunguntur, licet Hetersae appareant ZP.Si pactio aut Lex aliud non praecipiat; illae sunt conjungendae, quarum altera partem alterius continet , scilicet in eo , in quo conveniunt : sic qui in viginti damnant, & qui in decem , conjunguntur in decem, quia decem continentur in viginti , &qui in viginti damnat, damnat etiam in decem, & sic obtinebit eorum sententia, si plures sint contra absolventes. At qui morte reum puniunt, & qui relegant, non conjunguntor, quia in morte non continetur relegatio, sed sunt plane duae diversae poenae: si quidam relegent, quidam absolvant, etiam non conjungentur, quia qui relegat, non vult eum absolvi, sed puniri, licet non ultimo supplicio. XXXI. Si Socius ab is , aut alias impediatur jure sito rui, e. t. morbo , vel necessιιria pere hiatione , quid agitur 3 Nisi pacta vel Lex obstent, jus absentis praesentibus accreΩcit e nam alias Societates ob medii negotia expediendi desectum facile frustrarentur suo fine. Sic in Imperio R. G. Imperatorem eligunt Electores praesentes, nulla habita absentium ratione. XXXII. Quis es ordo naturalis inter Socios 3 . Prout quisque in Societatem venit. Sic inter fratres is servatur ordo, ut qui primus natus est, reliquos praecedat, atque ita deinceps, rejectis omnibus aliis qualitatibus , ut si forte secundo genitus esset Consiliarius Principis &c. dummodo agatur de rebus in collegio societatis : extra h-cnim qualitates, aliae supervenientes considerantur. Sic in eodem collegio caetera debent esse paria, e. g. si collegii membra lecta sunt partim ex Nobilibus, partim ex istis,qui Nobiles nati non sunt, & Nobilibus prae caeteris locus sit assignatus , tunc novus collega Nobilis Nobilibus in eodem Collegio posteriorem, aliis autem, qui Nobiles nati non sunt, priorem locum tenet. An idem obtinere debeat in Conciliis ad rem Christianam pertinentibus , ut Reges, Duces Ic. qui primi Christianismum proseui sunt, reliquos prKcedere debeant, plures affirmant.

M XXXIII.

d. c. q.

quisque

Princepta

ta ibi

in fimaliter Meel. ibi.

105쪽

XXXIII. Ubi Societas findamentum babet iii re , quam non aequaliter Omnes participant, quomodo Sententiae sost ferendae G Grol. d. Seclusis pastis ' Legibus orido sumendus est ex modo partici-ς pationis, & Sententiae etiam ad eum modum sunt serendae. Sic qui prior participat de re & plures partes in ea habet, prior dicit. , p. sententiam & plures, & ad eumdem modum onera sert, e. g. in Imperiorari. D R. G. iis, qui plures Principatus pol sident , plura interdum suis a. : f- gia in comitiis conceduntur, & plura onera serunt. in M. Nommg. XXXIV. Vuoinodo ius propter coicensium oritur, qΠiuido plures Patresfam. in unum Populum ει Civitatem coeunt G, Ol. dict. R. Quando plures Patresfim. in unum Populum ac Civitatem c. q. f. I. coeunt, & libertatem civilem retinere cupiunt, seu eligunt formami st is , DOMOcroticam, Deus, quia haec est persectissima Socis s i tas maximum dat jus Corpori in partes, ita ut nulla sit actio

v. r. hominis externa, quae non ad hanc Societatem aut per se spec-

stet, aut ex circumstantiis spectare possit, scilicet ad finem hujus persectissimae Societatis obtinendum, qui est vita beata Sctranquilla. XXXV. Datne Deus iis Societati par ius inibis P ' π-ι - R Assirmatur, I. quia Populus liber habet summam Potesta . . , - Civitate ubique, i. e. in Persbnas ct res. . 2. Jus, quoa. i. is Deus Populo libero concedit, producit eosdem effectus & Facultates

a. alifer morales quae producunt eosdem essectus, eaedem sunt, & eodem Fr. Hom. nomine nuncupandae sunt. Uno verbo, Populus liber parem habet

Majestatem cum Regibus XXXVI. Au cioibus de Cisitate abscedere licet 7 M. De Natura quidem nos ad societatem ineundam ducit & Invitat . Prol. u. 6. non tamen huic vel illi Civitati, quam deinde relinquere nequea-

' mus, nos addicit, sed ut Cives eorumque Posteri adstringantura. , quique Vim illoriam accipiunt moribus, opus est. Ex Con- l. i. e. a. sectationis ergo natura hoc constat, verisimilius esse, ut licentiam proj. r. v. s. arbitrio migrandi liber homo sibi reservasse intelligatur. Qui enim

4 Civitati se adjungit , in sui suarumque rerum conservationem hoc f eae

106쪽

I. a. e. r. s. s. u. a.

A rande de inreernigri tb. 4. apud

cisse intelligitur ; & cum contingere possit, ut publicum Regimen vel alia in ista civitate privatis alicujus rationibus parum expediant,& ut alibi commodius easdem possit prosequi, neque tamen conveniat postulare, ut ad unius aut paucorum libitum haec mutentur, satius erit , ut eis sit concessum per migrationem sibi consulere. Sic in Imperio R. G. subditi, qui diverta a Domino territorii sunt Religionis, emigrare & bona sua vel vendere, vel per alios administrare possunt. XXXVII. Potesne Edicto prohiberi, ne cives vili Nil sib gravi paena , e. e. confiscatione bonoram P. Quia pactis & Legibus fundamentalibus h cc migrandi facul- Grol. d. tas Civibus potest adimi s cur propter utilitatem & necessitatem Ci- c. s. , vitatis Majestas tale edictum promulgare non possit, non videmus 3 sunt enim haec, ut loquuntur, Juris naturae permissi vir subditus enim in omnibus, quae non sunt contra Jus Divinum & naturae, pers. l. 3.

Majestati obedientiam debet. c. ain. Ira

aliter

XXXVIII. Λι Majestas sepe maudat ea , quae sunt contra jus Divi. M Li' ab num , M subditos invitos detinet. ει -- hach de P. Civem emigrare volentem nullo jure hoc in casu detinet, Stas. p.& si fuga sibi prospiciat, non peccabit: Lex enim ad impossibilia pM t. δι turpia neminem obligat.

XXXIX. An gregatim possinit discedere 7 N. Si commodum ipsis hoc sit , & conservari non possint in

tali Civitate, inviti detineri non possunt: nam propter sui con--g. servationem cum aliis in Civitatem coluerunt. Si propriae salutis e. t r. . . ratio non obstet, cum & Civitatis commodum promovere, eam- literque & corpore & bonis incolumem servare cogantur , detineri possunt 3 modo ipsis, ut diximus , nihil contra Ius Naturae &Divinum anJungatur. Faud. h. -

- aliter .

XL. An haec renuntiatio potes Dri quotamque tempore r Pugd. AN. Renuntiatio non debet fieri intempestive, seu tali tempore, quo secietatis Civilis interest Civem non abire, e. e. si magnum eontractum sit aes alienum, nisi paratus sit Civis in praesens par M a tem Disjtiros by Cooste

107쪽

G t. t tem suam exsolvere : f itein si fi .lueia mi illit idinis Bellu ra sit su D ' ceptum, praesertim si oblitis im nitieat tir, ii iii paratus sit Civis ille alium aeque idoneum sub tituere, qui Remp. defendat. XLI. Au idem se Ciυitas habet in eos , qttos in exilium expulit pNon ; quia ad illos Civitas non amplius pertinet , qui ex ea ejecti sunt. XLII. Dixivi. s oriri etiam Jas propter consensim ex subjectione, qu -d e s iuplex es subjectio ps M. Subjectio ex consensu aut privata est , aut publica. XLIII. ut Otuplex es subjectio privata 8 . M. Potest esse multiplex , sicut sunt multiplicia regiminum ge-t άι Nobilissima species est arrogatio , qua quis Iu ita dat in

familiam alterius, ut ei subsit ad cum modum , quo filius, qui maturae cit aetatis, subest patri.

d. f. 26.

XLIV. Vita es ignobilissiua subjectionis Pecies Z

Qua quis se dat in servitutem persectam. Est autem seriavi us perfecta, quae perpetuas operas debet , pro alimentis, &aliis quae vitae necessitas exigit..H e. s. XLV. Aimou es iniquum , ut Homo Hominem recipiat in perpetuam f. 27. perfectam servitutem, cum Natura omnes aequales simus θNon est iniquum, I. quia Natura quidem omnes sumus aequales ratione Humanitatis, non ratione Potestatis: & Deus &Natura marito statim jus in uxorem, Parentibus in Liberos concedunt. 2. quia postquam a prima vivendi simplicitate homines d. e. s. discesserunt, terramque operosius excolere , ac rei augendae in-s. 7-υ- - cumbere coeperunt, hebetiores & tenuiores sponte sua operas s ΥΦ F-ιψ tertioribus & loeupletioribus locarunt, sub promissione alimento- f. & aliorum , quae ad vitam sunt necessaria, & sic est ex Imrv. I. . consensu. Quo accedit 3. cum Deus & Natura velint, homi-

c. S. f. F. nem

Art. 4o. f Ille supponendum est Bellum esse juste susceptum , atque inique obsidio teneri vel Anineri talem Civitatem. Disitigod by Gorale

108쪽

nem ab homine iuvari, & cum haec servitus naturalis contineat utrihil sue utilitatem , Domini scilicet & Servi, & maxime conveniens sit Naturae humanae, ut tenuiores locupletioribus operas , & hi illis alimenta praestent ; quorum certitudine, quam Pii . l. 6. Lepe non habent, qui diurnas operas locant, vel propter desectum conductorum , Vel propter socordiam operariorum non nisi sustibus expellendum ; His rationibus servitiorum perpetuitatem

compensamus.

XLV I. Jus, quod Dominus tu Servos consequitur, quoussite se e tendit In moralibus media modum accipiunt a fine; & sic domi. Gimi R. nus potest tali servo operas injungere, quascunque velit, etiam sordidas, habita tamen ratione virium & dexteritatis ipsius. Po- ἡ test quoque negligentiam & socordiam servi asperioribus remedita librii. da. coercere, & si opus sit, ex familia expellere , & socordiae suae

relinquere. Jus autem vitae & necis non habet in hac servitute naturali, nam hoc non requiritur ad finem obtinendum in hac, ut & in omnibus Societatibus minoribus.

XLVII. Unde nasiitur ius Dominorum in prolem servilem PN. Ex ipsa alimentorum, & eorum quae vitae necessuia sunt, Grat. d. praebitione : diu enim alendi sunt e servis nati, antequam Opera eorum Domino utilis esse possit, & sequentes operae sui temporis alimentis respondent. Hinc tamdiu serviunt, quamdiu non reddunt quantum satis est pro alimentis. regi.

XLVIII. An servis anfudere licet 'M. e) Si sit immanis Domini saevitia, vel alimenta deneget, C t. d. tiam illi qui ipsi se in servitutem dederunt, aufugere possunt. 1 R9

Art. 48. g Vel necessitate ductus, in servitutem alterius transivit e. r. 6. quis, Vel non adfuit talis Necessitas; Si prius, non sat lassiciens Videtur ratio, qua vult se se subtrahere a tali Dominio, impulsus nempe immani Domini Saevitia, nam poterat tentare illam fugam, ubi pactum nondum erat initum; Si poster us, dici potest, quod si ille servus talia praevidisset, maluisset aliam tentare viam sibi victum comparandi.

109쪽

diei. e. l. L. e. S. 8. u. I. 3. c. g. lla

. N. Publica subjectio est , qua se Populus seu plures Patressam. qui in unam Civitatem coluerunt, homini alicui seu Regi, vel pluribus hominibus, i. e. Optimatibus, seu etiam Ρopulo alte-vi, qui liber est, & sibi elegit Regimen Democraticum, sese in ditionem dederunt. L. isomodo Ius oritur ex delicto b Propter delictum Jus oritur, quoties qui metuit libertatem amittere, ab eo cui poenae exigendae jus est , in po- tcstatem vi redigitur ; i Sie Romae libera scemina, quae se ser-ῖ. vo alieno junxerat, fiebat serva. Populus etiam, si iii alium delinquat, interdum jure victoriae propter hoo delictum libertate sua civili potest privati , & in servitutem redigi civilem. t. so. h Si enim propter delictum quoddam, potest capite plecti reus, multo magis libertate quae minoris est pretii vita privari. i) Fiebat serva idest, Domini cuius erat ille servus.ch Ut sit talis servitus Civilis firmior , debet Pactum intervenire.

CAPUT VI. De acquisitione derivativa hominis, ubi de ali natione Imperii, & Rerum imperii.

I. Vimmodo aliquid nostrum sat

Aequisitione derivativa. II. Quomodo Facto bominis. III. Ut dominium transferat , quid requiratur in rime. IV. Quid in accipiente. V. An Imperia νι aliae res ali uari posui. VI. Imperium in partem au pa te iuvita alienari possit. VII. An mrubra ad tollas Coraporis conse ationem non recte abscindantur.

VIII. M pars pro lubitu possit a

Corpore recedere.

IX. Au Corpus idein ius baleae ad partem tuendam , quod habet pars ipsa ad se tuendam. X. Imperitvu in totum Corpia cuin etiain coinpacat inpaNem,

110쪽

CAPUT VI.

an a sumnunt Imperium Libelrte in partem alienari non pos

XI. An talis partis alioratio, necessitate , vel utilitate publica id exige se, praecipiatur. XII. Imperium in locum desertum an popit alienari. XIII. ex regnum suum , vel solum, vel partem me Populi coissensiti alteri possit inni dum offerre.

XIV. An oppi orare. XU. Functioues minores , an a

Rege fine populi consensu, cou cessi ptisint jure hereditario. XVI. Patrimonium populi an a Rege alienari pοάμ. XVII. An fructis ex Patrimo

XVIII. An pars patrimonii auge oppignorari possi. XIX. Au Tesamentum fit ali variovis Pecies.

do acquirimus rem, qua alicum vel est , vel fuit ZAG t. l. a. Cquirimus eam aut Facto hominis, aut Legis. ς-6-

d. c. o.

e. Quando homines rerum Domini, qui liberam habent ad- ,- I. u. 1. ministrationem, Dominium aut totum, aut ex parte in nos transsm i. runt, di inest enim hoc in ipsa dominii natura, & post intro' i , eductum Dominium nihil tam naturale est, quam ut Domini Vm a. n. s. luntas, rem in alium transferre volentis , rata sit.

e. Non sussicit Actus internus voluntatis: Nam hic non est dict. e. 6. Congruens naturae Societatis humanae, quae ossiciorum & 3- N. . rerum commutationem desiderat , & nemo mentem ult rius introspicere potest, sed simul requiruntur aut Verba , alia Signa externa, quibus hunc animum nostrum rationi con- i. n. t. venientem indicemus. m sis. IVO Disitigod by Gorale

SEARCH

MENU NAVIGATION