장음표시 사용
111쪽
IV. md requiritur is accipiente N. l posita Lege civili , requiritur naturaliter voluntas
accipiendi, cum suo signo , seu signo externo, certo, claro, Rextra omnem suspicionem, aut querelam ii 'certae voluntatis posito , indicata. Quae voluntas ordinarie sequitur dationem ; sed potest praecedere , puta si quis quid dari, aut concedi sibi petierat , & Dans postea consentiat: censetur enim durare voluntas, nisi mutatio appareat, & Contrahentes digret si sint ad alia negotia. U. Imperia an ut alia res allevari posint ZImperia, si sint in patrimonio, possunt alienari ab eo cujus sunt in Patrimonio, e. g. Rege ; si lion sint in Patrim nio ι & Electione, aut Successione deferantur; a Rege, tanquam capite populi, accedente Populi consei su alienari possiunt; quia Populus jus aliquod habet, quando agit larde modo habendi Imperium: hic enim modus pendet a primaeva voluntate, & non comprehenditur sub Imperio. Caeterum hoc pendet pracsertim a moribus & legibus Populorum, non ubivis in obvio positis et neque enim Leges, quas vulgo vocamus Fundamentales, ubique pi scriptae , aut ad totam Reip. rationem lassicienter descriptae exi.int. V I. Si pars fit alienanda , e. e. Civitaι , vel Provincia , an V ejus Partis consensus requiratur P. Pars, de qua alienanda agitur, consentire debet: nam qui, in Civitatem coeunt, contrahunt Societatem quamdam perpetuam& immortalem , ita ut velint regi eodem Imperio , & intra ejusdem Imperii fines degere. Et quemadmodum. singuli Jus acquusiverunt, ut non pollini inviti e Civitate ejici, aut alterius sub Imperium tradi, nisi in poenae vicem, ita S universis idem jus est quaesitum , ut inviti a Corpore abscindi, & lilii in ditionem tradi
Art. 4. Si postulatus alii quid concedere, aliam rena promittat, vel dimidiam partem rei petitae. eaque sit insuffciens; donec signo quodam externo significaverit se eam accipere, non tenetur ipsi eam dare.
112쪽
tradi non possint. Et si Rex necessitate adactus cum hoste vali- ὸ ι diore pacem hac lege secerit, ut ipsi certam Civitatem, vel certam Regionem concedat, quae tamen isti cesssioni contradicit: Rex quidem ex eadem sua praesidia deducere potest ; & victori permittere, ut, si posiit, ejus poΓssionem apprehendat: Civitas tamen illa vel Regio nulla obligatione is peditur, quo minus si viribus suis confidat, se occupare volenti resistat, aut peculiarem deinceps . Civitatem constituat. Si autcm necessitati cogatur cedere, & sic communis sit necessitas & utilitas & corporis & partis, facile ex ' 'silentio consensus intervenisse videtur. VII. m - Corporis humani potest abscindi in conservationem dixi.*. a. totius Corporis, ergo V membrum Corporis hujus moralis' n. a. M. Partes Corporis moralis non ita sunt sub suo corpore, ut 'partes Corporis naturalis: Hae sine Corporis vita vixere non possunt, ct ideo in usum Corporis recte abscinduntur; illae sine suo Cotapore vivere interdum possitnt, & est Corpus voluntate contra tum , ac propterea jus ejus in partes ex primaeva voluntate metiendum est.
VIII. An parti iis es a Corpore pro lubitu recedere ν. b Non ; nisi evidenter se aliter servare non possit. Nam
in omnibus conventionibus excepta videtur summa necessitas, iquae facultatem dat salutem suam quovis modo expediendi. Hinc I. g. e. s. nemo jure Urbes reprehenderit, quae, ubi pro virili hostibus reL s. s. titerunt, dedere se tandem maluerunt, quam excidium pati.
-ι. 8. b Everteretur enim societas quaedam, aut saltem everti posset, si singulae partes hoc iure donarentur.
113쪽
IX. M Corpus idem jus Libet ad partem tirendιm, quod habet pars ipsi ad se itiendam rpo. e Partis jus ad se tuendam est majus, quam Corporῖs in partem, quia Corpus dcinum jus consequitur in partem prop. s. ., ter consei sum eius in consociationem: partis autem ad se tuendam jus est antiquius, eique ante initam consociationem a Deo & Na-oliter tura ad sui conservationem concessum fuit, quod invitae auferri non
X. At Imperium es hi Corpore sei tota Ciυitate V sic etiam iubac parte , ac propterea ut dominium ὰ Domino , ita ab Impe. rium habente Imperium in hanc partem alienari potes
. . s P. Imperium est in toto Corpore, seu tota Civitate, & sic s. o. h. . etiam in hac parte, sed non divisibiliter in plures partes, verum k dii. indivisibi iter, & quamdiu pars manet pars, & in eadem Civi-α .6. q. tate; Civitas enim tunc majus jus consequitur in partem, ita ut rufu. omnes ejus actiones ad eam referri debeant: verum quando pars separatur, primaevum suum ius consequitur ad se ipsam defenden- dam , ex sua voluntate metiendum.
alienetur d.e.6. 6. N. In extrema necessitate & innoxia utilitate habemus quidem 8 jus etiam in res, quae sunt in alterius Dominio; sed haec neccc& utilitas, quae rem ad Jus naturae reducit, comprehendit Eoisi. O tantum usum rei alterius, & detentionem, quae nobis communi-ZQLLL ter debentur in rebus aliorum, & naturalia sunt ι non autem jus alienandi, quod facto humano, scilicet post Dominia disti iusta, d c. si s I. iiitroductum est, atque ideo inde seu a voluntate mensuram
Art. 9. ce a Statim atque popuIus Iibertate donatus, se se subiecit imperio alterius, dus lautia et eo ipso concessit, & Consequenter Jus in sui Corse servationem. Idemque hic est quam erga privatos , qui Jure Naturae donati , illud transtulerunt in Regem quemdam i Ei by Cooula
114쪽
XII. Ais Imperitim in locis , 1. e. partem territorii Futa non habitatam aut desertam, alienari pote 'i P. Alienari potest a Populo libero , aut etiam a Rege , accedente Populi consensu , nam territorium & totum & ejus partes sunt communia POpuli pro indiviso, ac proinde sub arbitrio Populi : secus quam pars Populi, quae quia liberam habet voluntatem , jus quoque contradiccndi habet , & Populo & Regi, in cujus patrimonio non est jus imperandi. XIII. Potesne Rex sine populi consense R Dum sum alii Verre infitdum , V ab eo recognosiere sub onere conmissi ex felouia, aut ut desciente fumilia Di amperandi ad eum devolvitur, cui in Ριι- dum obtulit, ut ad seniorem
R. d Non; quia & talis Inlaudatio est species alienationis, S. 9.quare videmus a pluribus Populis irritas habitas alienationes , ι ita & in seudationes Regnorum, quas populis inconsultis Reges χε
XIV. Au pignori tradi potes pars Populi N imperii in Populum r
he. Non potest sine consensu Populi & eius partis, quae oppi- V:
gnoratur, ita ut ejus administratio & naturalis possessio tantis d. l. per sit penes creditorem di non ea tantum ex causa, quod ex pi- Cap. Lop. gnoris d tione sequi alienatio soleat, sed quia populus Regem ul- x tro constituens, ab ipso voluit gubernari, non a quovis alio, nec in multas particulas discerpi ; sed praesumitur velle, ut in sua integritate conservetur, cujus iei gratia in Societatem civilem coitum est.. Au raucilioves siminio minores , Ducatus , Marchionatus , tam Δgraviatus , Comitatus Ue. Rex sine populi consensiι potes com e.3. .l4. cedere iure hereditario
Inconsulto populo Rex id non potest, si maneamus intra Io. Mecl. N a termi-'μIMArt o. Ubi Regia Amilia extinguitur , censeri debet Populus Mit ιJus sibi reservasse, quenicunque sibi libuerit Regem sibi constituere, nisi ab initio , tale aus ultimo familiae cujubdam Loncesserit. Duiligod by Coos e
115쪽
D'. Juν. terminos naturales: quia sicut ipsius Imperium morte finitur, μιbi l. 1. ita & concelsones ab ipsio factae; nec Successor obli latur ad easti id servandas , quia Ius suum imperandi seu jus habendi Imperium a Populo, non ab antecetare accipit. Populi autem consensus uti. F. I. expressus, ita tacitus consuetudine introductus id jus Regibus tri buere potest. Sic videmus Oppida & totas Regiones perpetuo jure tenendas ab Imperatoribus esse donatas.
X UI. Patrimonium populi potestue alienari a Rege fine populi consensu Z
R. Patrimonium Populi seu bona Domanialia , quae Regi sunt concessa ad sultentanda Reip. aut Regiae dignitatis onera, a Rege sine consensu Populi nec in totum, nec in partem alienari possunt. Nequidem si res modicum pretium valeat, quia quod meum non est, ejus nec exiguam partem alienare mihi ius est, licet in re bus modicis ex scientia & silentio facilius consensus praesumatur. Deficiente autem consensu expreta vel praesumto, alienatio est ipse jure nulla ob desectum facultatis. Ρatrimonium enim imperii causa est constitutum, & quamvis Rex sibi sorte ad uitam suam satis prospectum judicet, tamen post ipsum alius Rex praeficiendus est, qui & ipse pro Dignitate sustentari debet. XVII. Au idem dicendum es de fructibus , quos ex Patrimonio percipii ZR. Fructus sunt In Regis patrimonio & Dominio, R se de ii, pro Iubitu & ultima voluntate & inter vivos habet disponendi fa cultatem: se jus alluvionum in patrimonio esse solet, & ipta res, quas fecit alluvio , in fructu i ius Uectigalia exigendi est in Patrim nisi, Se pecunia ex Uectigalibus procedens in fructur jus confiseandi est in Patrimonio, & sundi confiscatio in fructu.
XVIII. An partes Patrimini possim pignori tradi . Rete fine com sensu populi r
116쪽
tributa Imponendit haec enim luitio pignoris est specἰes quaedam tributi; perinde enim est, ac si Cives pecuniam contribuant propter publicas necessitates, aut si pecunia post colluta talem partem oppignoratam redimant. Ιmo si Rex ex proprio suo patrimonio in usum Reip. quaedam erogaverit , merito Patrimonium publicum eo nomine hypothecae loco eidem adjudicabitur, obstrictum ex praesumta Populi voluntate, quae est, ut Rex habeat, unde Reip: Σοῦου onera ferat, quousque a Populo debitum illud dissolvatur. Haec iis autem hactenus dicta ita locum habent, nisi Lex imperio addi-μι. P . ta, aut Regis, aut Populi potestatem magis aut auxerit aut contraxerit. XIX. An alienario potes feri per Tesamentum R. Assirmatur ι quia Testamentum est voluntatis nostrae sentenis Gren d tia , de eo quod post mortem nostram fieri volumus. Et ea est Do--fuit. minii vis, ut non tantum inter vivos, verum 'iam in casu mortis, hi illud in alium transferre possimus, licet, ut A eius alii, formam certam a Jure civili accipere possit, quod Testamenti factionem ali- Taeti. d. quando plane tollit, vel solis Civibus concedit exclusis Exteris. mor.
CAΡ UT VII. De acquisitione derivativa, quae fit per Legem t ubi de Successionibus ab intestato.
I. Quot modis aequisitio sat per
II. modis per Legem natura fas alienatio. III. Quomodo expletione iuris. IV. An quis propria auctoritate invito duisori rem auferre possit.
explemensum otiivem non risiis. VI. Qi omodo sueresone ab intesato Ait alienatio. VII. Au fit ex sola conjectura
X. An omnibus lueris. XI. An semper.
117쪽
XII. An debet rutur Parentibus. XIV. An hoc debitum liberorum aqire ordinarium si ac Paren
XIV. Aυi M A' De an ad danis da alimenta teneantur XV. Reliqvi bona an debeantur liberis.
XVII. Viis sinit ista exheredationis cari se. XUIlI. An tu tam teneram atatem , cui alimenta debentur, tale delictum cadere phssit.
XIX. Quid si nim satis conpetbunc illo e se eemtun. XX. In I ister cestus esse possi δε liberis Dis X O Q, is si Pater. XXII Au oinnes liberi aqualiter Dccedunt in hon t Parentiam. XXlli. Quid sit Mitrius iiivn ad M, Meuaticiam. XXIV Au fit licit Cn. XXV. Quae rationes tale Matri. mouium stadeor. XXVI. An iuitis una Matrimonitim mutari post.. XXVll. Quibus , deficientibus libet is successis deferatur. XX VIII. Quibus, descientibus
XXIX. Quid si superfini Fratres consanguinei V uterini. XXX. His descientibus qui succedant.
semper sinit carisimi. XXXII. An hae successones ,
qua ex conjectura naturali defer tur , mutari non posmi.
XXXIII. Quid si expressa volvu-tatis iudicia circa succctonein
XXXIV. An bae etiam obtineane in iis , qui habent Iuminum
XXXV. Au successo Iriuus per onmia sit aqualis succsknibus privasorum.
deferantur. XXX, II. Qtia Regna defentim ex liberrima voluntue M. Dantis.
XXXVIII. Qui heredes in tittibusvgnis insilui possint. XXXIX. Quid sietum sit, ne
XLI. R. pia libero populi consensu filii hereditaria quomodo deferantur. XLII. An δbeant esse ita idua. XLIII viii succedant. XLl V. Regum liberi an omnes sinas legitimi. XLV. An agoptivi Accedant. XLVI. Mares an praeferendi faminis.
118쪽
XLIX. Virid si primogenitus sit
L. An Ogui in hoc modo delituin si pars bereditatis. LI. 6tilis lex si ccessionis seqt enda sit in Regilo felidali.
LII. Vitia se successis linealis
LIII. Quid si Lege fundamentali Leo successo non sit determinata. LIV. Quid sit Majoratus. LV. Quid linealis successo viva
LVI. An psisut alii successoruimmodi introduci. LVII. An filius possi a Patre ex. Io 3 heredari , ne in 'Duin Faec
LVIII. An in Regnis non patria monialibus exheredatio locum
LIX. An Regnisv abdicari po sit. LX. An etiam in praejudicium
LXI. Quis de eontroversia de Regni successione iudicare debeat. LXII. Filim ante adoptionem Re gni natus, an praeferendus sit ei, qui in Retia fortuna natus s. LXIII. Nepos ex filio priore aupraeferatur filio poseriori.
triplex : aut fit Lege naturae, aut Gentium, aut Civili, de qua tamen hic non agitur , id enim infinitum foret, Rpraecipuae de Bellis controversiae ex lege civili non definiuntur. Tantum notandum est, leges quasdam civiles fuisse plane injustas, ut quae bona naufragorum fisco addicebant.
tura ac vi sequitur ruee. Dupliciter ; expletione juris A successione.
R. Quoties id, quod meum nondum est, sed mihi dari debet aut loco rei meae, aut mihi debitae, cum eam ipsam consequi non possum sint. I. ca Fisco, id est, primo occupanti . Si quis Navi adsit, 'propter tempestatem , naufragii vitandi causa, bonorum tuorum partem , sue. omnia in mare projicere teneatur, si postmodum ea ad littus ferantur, Jua ipsi est talia sibi denuo vendicandL
119쪽
possum, allud tantundem valens accipio ab eo, qui rem meam detinet, vel mihi debet. Nam iustitia expletrix, quoties ad idem non potest pertingere , sertur ad tantundem , quod est morali . stim itione idem. Quum autem mei juris explementum alias consequi non possim, quam ii dominus fiam , & sola rei detentio non sufficiat , dominium hoc modo transferri probabitur a fine , quae in moralibus optima est probatio. IV. An ipse propria auctoritata invito debitori auferre possam, an empectare ἰbeo a Iudice dict. e. 7. Ubi Iudicia vigent, iure est experiundum , quia alias frustraf- - u. esset instituta judiciorum auctoritas , & tumultus in Civitate oriri facile possent, atque ordo turbarit ubi Judicia cessuit vel momentanee, puta si alioqui nunquam tuum recuperare pollis, aufugiente L i. e. 3. forte debitore ι aut continue, ut in locis, ubi non est Civitas, uin nusquisque propria auctoritate invito debitori auferre potest. U. Si jus quidem certum sit, Iudicia etiam videmi, sed simul mo raliter certum sit, per Iudicem juris explementum obtineri non nisse ,
puta quia probatis deficit, an sibi is quis potes jus dicere fregi. h. Non ; quia alias magna daretur Iniuriis faciendis licentia , &ς- T- - facile sub praetextu juris alter alteri vim esset illaturus, & Civitates Uri,'r -rapinis implerentur: quo accedit, quod haec ablatio non sit habitura diuturnum effectum, si enim is, cui vis facta est adeat Judicem, & in sua probatione non deficiat, res erit restituenda, imo pluribus in locis jus crediti amittit, qui id facit.
d. e. r. Quia dominii ea vis erat, ut Domini voluntate in alium trasn s. I. serri posset, etiam mortis causa, ii quis voluntatis suae nullam edidi Lset testationem, cum tamen credibile non esset, ejus eum mentis suis se , ut post mortem sua bona cuivis occupanti cederent; ex conjectura voluntatis praesumitur voluisse ut bona sua pervenirent ad eum, ad quem aequum atque honestum erat.
120쪽
VII. At si alienatio, quae Ν Succesilaue, sit ex conjectura voluntatis ,
Miιlla es ex Jure natura e P. Coniungi dcbeiit Jus naturae& praesumta voluntas, non sibi nid. Mopponi, ideo enim quis praesumitur velle, quia Jus naturae hoc M. LI. vult. Et haec successio, cum sit ex ordinata & hominis seni praesumta voluntate ; si quis inique liberos facto sorte Testamento exheredet,
Jus naturae etiam contra ejus voluntatem dat successionem, quae pr. Iu
erat inordinata , & hominis, qui sua ratione non recte usus est: adeo de tuosi ut licet hoc casu successio sit contra voluntatem inordinatam , non tamen sit contra praesumtam voluntatem , si ordinata fuisset. Λd quem Bona pervenire aquam atque bovisi m es R. Prima causa est liberorum, quia ea liberis debemus. d. e. 7. IX. At liberis nequidem alimenta debemus , sed naturali rationi tau- , tum consentaneum est, ut liberi a Parentibus alantur, ergo multo minis reliqua nostra bona Ir . Liberis debentur alimenta ex necessitate & praecepto Juris Ciret. d. naturae, quia alias Societas humana ultra hominis aetatem subsis- e. 7. f. 4.tere non posset, imo nulla unquam sutura fuisset. Et qui dat lata umam, dare debet quae ad formam sunt necessariae quare qui causa est, ut homo cxistat, is, quantum necesse est, 'prospicere ei debet de his, quae ad vitam humanam, id est, naturalem ac secialem, ad hanc enim natus est, secundum suae dignitatis statum II Hsunt necessaria. Adeo ut impia sit sententia eorum, qui statuunt c. v. vel licitum esse Matri, infantem recens natum exponere vel edu ot. diam care; & brutis animantibus sint pejores, nam & bruta proli suae, quantum necesse est, alimenta suppeditant. Optima quippe magistra est Natura, cuncta Animalia impcllens , non tantum ad sui sed & ad Pi . l. 6. prolis suae conservationem, ut cognata hac caritate, continua succeL c. a. L .so ad aeternitatis circulum perveniati PX. An omnibus taberis debentur alimenta 3
b Quia naturale est hoc debitum, ideo etiam alimenta d hi O debentur e. q. f. 3 ι Io. θ Incognsto Patre cuiusdam pueri, ex injusto coitu nati, pariter tenetur mater ejus educationi operam suam dare, atque prospicere, in