장음표시 사용
111쪽
stus in seciuidam, Pseudo-Anterus in unicam suam epistolam transtulit. a lib.r. p. s. Eodem consilio Episcopi Parisiis anno 819. & Aqui grani anno b r itς α ς 7. 836. Concilium ii celebrantes, deprompserunt ex Prospero δε vita contemplatum lib. 2.cap. 9.ciuae nunc in Pieudo-Urbani farragine leguntur, nonduin enim prodierat qui Ucbani nomine ad imposturam de libidinem abuteretur: forte aliquot epistolas procuderant Moguntini artifices, verbi gratia Pseudo Fabiani II. ad quam A tuis granensis Synodus respcxine videtur, ut supra monuimus; sed nulla tum V sani , nulla Joannis tertij nulla forte aliorum plurimorum nomine
Hac etiam mente Suessione ς sub Leone IV. habitum Concilium ex Innocentij epistolis ad Victricium & ad Discopos Macedonia citanda sutauit, quae Picud Isidorus in Pseudo-Marcelli epili. priore, dc eud Damasi epistola de Chorepi ovis desci ipserat. Qipd quod benedictiis ille Levita, quem omnium primum merces has, si non Gnquisiuisse, saltem exposuisse verisimile est, nostram de Epistolis sen-d ad linem tentiam plane confirmare videtur Maxime, inquit, trium ultimorem libit Copi' hi, Capitula seorum librorum Apostolica sunt cuncta auctoritate roborata, quia hisia i '' uis Apostolica intersuit legatio. Nam eorum nomina praeterimori in Erit trium , iis x Iconis, Sergi, ct Gregor, hic non infercimus, liceat ea persit lcopus se iis galos conuenim inserta inuenissemus, vitantes ligentiam atque scribetitium RomNS ' nomina : Si quis autem plenius ea nosse voluerit, illorum ligat authentica qui' i 6 ἡ bin illa inscrta reperiri. Cur vero horum trium mentionem fecit, reli--o b . ab quorum pepercit nominibus Benedictus 3 Finxit nimirum te Lecto- A. D. pis. ad ris nitidium vitare, eiusque subleuandi cura teneri: quid si veterat s ex gius rem agere , piosque omnes fallere voluit 3 IDe Bene ictus Levita it .h h ' quit Baronius etsi ex Ilydori collectione accepit multa: tamen bene conscius,' - s ih his auctoritarem illarum e uola in haud adu constantem , sita nutare a mead ssi. dum, nuraquam aliquem illarum citauit auctorem ut fot in reliquis, qπa- quo linente rum dos constans e set , Rom. ponti sum epistolis, Imrocent , Leonis, Gelasti, A pust irs S mi mihi atque Gregorij, c; tans ac nomi uans rarum ast Ieres; si ct magi iis hio c. t. a γ d sciret cx eis accepta halid adeo haberi firma. iurauit iri ipse in is A D sci. De testati in a ctoritate Ape lua con rinari. Non igitur Lee s i. ri, ne taedio ullo assiceretur sed sibi, ne nia potiora Lectore deprehenderetur, cautum voluit Benedictus; optima autem cautio vi lac se Papalis auctoritatis, quam contra nemo tuticlcmporis hiscere aude- bat, obtentus; cum itaque nullam aliam ad imposturam ficiendam viam munire posset Capitularium consarcinator, sua commenta A
postolicae sedi probati scripsit, Romanamque Eccletiam secum falli
crimine teneri, quam epistolarum incius gratiam confictarum patrocinio carere maluit,& ii Baromo', credamus obtinuit. Harum aliquando testimonii; ut supra vidimus usus Gallorum omnium suo tempore docti stimus Hincinarus,re penitius perspecta, cum commentirias Pleno Ore pronuntiare, atq; exeleto brachio quas mel admiserat confodere puderet; eas tandem auctoritate omni
112쪽
spoliare conatus est: restituit ita re veris auctori biis, quae Pseud Eicosus aliis addixerat sententias. Exempli causa, libri quinquaginta- Trique capitum , cap. I 2. χ3. 21. 36. Grcgotium magnum scripsisse
ei nit, quae Pseudo-Dionysius epist. 2. Pieudo- lax quartus epist. r. Pleudo-Euaristus epist. 1. Pseudo-Stephanus cpist. 1. Pleudo Fabi nus epist. 3. sibi vendicauerant. Deinde docuit epistolas non modo receptis Canonibus sed inter se contrarias csse , Scripti m est, inquit, a stan ro. iain praefatu epistus, ut ac sationes vi coporum non rocipiantur, O in et deni ill xi Ff c-pi- habetur qualiter recipiantur , ct ut alsi :s otii θα Episcopi accusari non raleant:
Et paulo post, In eisdem epistolu scriptum est inori debire rei posse θηρdum cusat dili ita
sim iusiione res Gn ensu Romam pontificis: cr sum Nicani V Canones dἰ- pomini eriim unt; sene placuit annis singulis p r rnaniqLamque provincialis bis in anno L. uiuium, Convisia cel brari &c. Tertio monuit ealdem epistolas in multis Hinc- mari Laudunensis eas receptis Canonibus aequantis propositio ad 'a lumuersari,ς deuitans, inquit, prolixi arem Distola, persingula , si utpoteram, casmii aperi. tibi se id re de his qua collegisti , illa ipsa te redarguere qua pati plurimum asserit . I ai tecum facere, de qtii Udam tibi tantam ex his qua collegi si, stirialiter reia dunς si cozestondebo c. . Obseruauit ipsum mei carum Collectos cm, eas reliquis decretalibus aequiparare non au sum fuisse; Disserentiam η quoque, ct era, ira inquit, intor φ υιu quas collegit, o sacros Canones, ex Perbis B. Gelas, Euangetic mquibu siua verba interposivit, cit. Denique insinuauit se alia habete se Apostoli- quae & epistolis& de ipsis earum patrono obiicere possiet, quaeque silentio premere malui quam promere veritus Roma a: Curio: c A1j iij.
quam totis viribus propugnabat Carolus Caluus offensionem: decu- Iedis auctori
ius sicilicet sinquit) Isidori dictis, si s ct de Epistola Damasi quam tu praesa- tatem immilium supposuit, O collectioni praposuit, quadam possim prolixi s b, d . . sed cum ad ea qua huic fiunt opus , Apostolica se tu, Leonta Cr Gelasi, ac cuc' eit,''i, i troram pontis in Rom. post Damasium sit cienti fine auctoritas ct explana' bidHinemur.
io suppeta'. up. suum taxi non neci saria in medium deus arci citat Concit Nicolaum primum, vi ut Gallicanorum Episcoporum argumen- ci alced.c. i'. tum re Onsione contentiosa si buertere conatus tuerit, in eadem eum lis de epistolatum a Pseudo Ilid Orci collectarum alictor ita e G. I ii nocent. senten: ia sitisse nonnuli. Munt quae sit adipant : Plinio enim epistolae emit i. c.
Clementis nomine ad Jicobum scit 'tae aestimonio ii ree semel vii. I con epist. tur, ita tamen ut abstineat ab appendice quam Epistorarum suppo- s ς sitor Rustini versioni attexuit; idini de Joanne VIII. pronuntiu lius '
te ponamus. 2. De appendice illa , reliquitque Clcmentis, Anacle- c ad finem eti&c. nonune scriptis epistolis nultibi mei nit: Iino, si Baroni uiris iusdem capi audiamus, ab ipsa Imbri collectio ne consilio pisius esta, firmis quip- cum in his controuersiis si siens es t , in quibus de appellatione ad hedim . sesi in ageretur, ct ex illis epistotis multiplicia papperi r ut eademque s A.D. 8c s.fri ima te ia sanctis noxam poni cum , eorundemque mari rem, s.7 quorum summa aucioritas in Falisa isse ρ et; ab inuit tamen ab illi Mius, quas altam dubias intellex se nou dubium sit; istu tantum ous de tit-bus nunquam in Harsa Dei saerat destiatum , quod istu aduentitiis de
113쪽
circa A. D. i 31 obiit ait te A. D. 1 6 .i obiit A. D. 3 6 s. teste polletiuio in Appa itu.
iis, omnino legitimis securis, certisque Romanariumpo in cam Di Alis abundanter accipere iuuit et &c. 3. Sententias, quas Pseudo Isidotiis antiquillimorum urbiis Episcoporiam ei te finxit, at iis recentioribus adscribit; quod nunquam fecit let ii posteriores hos priorum verba mi tuatos esse credidisse . postremani hanc obseruationem exemplis liquot in incilium cx ipsis Nicolai epistolis ad duetis confirmare conabimur. Is ergo postquam epiliola octaua verba epistolae ' Damasi in causa Maximi Cynici stoptae descriptit, epist. 9. - ex Gregorio de descens Domini ad So emitas, quaedam mutuatur quae Pierido Euaristus epi liolae secunde inseruit Epis .i O. citat ex opili. 3. Bonifacij I. quae apud Picu lo Julium cpist. r. loguntur. Epistola b 31. citat ex Inia centi j epist. 7. quae Picudo Damasus habet epist.1.ς Epistola so. & o. citat ex epist. r. Bonifacij I. quae Pseudo Julius scripsi ite dicitur epist. 2. Epist. o. citat epistolam Julii ad Ocientales quam Athan alius in apologiam suam iocundam transitulit, nulla carum quas Pleudo Isidorus Iulio suppositit mentione facta. Ibid. citat ex epist. i. Zolimi quae Pseudo- Damasus habet epist. 1. Epist. r. citat ex epist.2. Innocentii quae Pseudo Marcelli epist. i. exhibet, de ex cpist. 8 . Leonis quae Pseudo Julius habet epist. i. Epist. 4 .appendicis citat ex epist. i8. Innocenti j & Leonis S . quae a Pseudo Melchiade ad Hii panos, Pleudo Julio epist. 1. & Pleudo-Athanasio ad Felicem II. scripta dicuntur. Cap. ς 1 s. resp. ad Consulta Bulgarorum ex epist. 2. Celestini perit quae in Pseudo-Fabiani episto. leguntur. Idem in Adrianos II. obseruare licet, cuius epist. 17. I conis epistolis i. & 2. restituit quae compilauerant Pleudo-Soter epist. 2. A Pseudo Damasus epist. F. . Post A. D. 'oo. praeualente pontificiorum lucifugarum factione, si illescentibusque quas in dies eruetabat Satan teimbris, piaesum-rionis & contumaciae studio factam est ut plures praua dc falsa de-ndere, quam ad recte monentium patrum facta & verba consentire mallent: itaque vix g duos inuenias qui ad Concili j Basiliensis tempora contra torrentem niti, & veritatis oculos serientes radios admittere ausi sint. Tandem ille ipse, quem AEneas Sylvius degc ilis Concili j Basiliensis Eugenia ram Herculini, id est Papalis partis xπερα si ν vocavit, Nicolaus de Cusa h Cardinalis, caput extulit, nonnullasque Pseudo Clementi via.& Pleudo. Anacicti epistolus cens sera, quam ad ficem primae Clementinae descripsimus, notauit. Vide librum secundum de Concord . Cathol. capite trigesimoquarto, & li
brum tertium capa. Eodem tempore vixit Henricus Κaltheis en a Magde burgensibus citatus, qui in tractatu , an Imperium sit ruiquam a Romanis ad Graecos tran latuin, sla seri piit; nunc ntio ici licto illa de Constantius donatione oppi pha sani ; sed foro ιτ cra tam alia longa ct magna sicripta , S. Clemcnt. S. Hi ac lao attribuo sitivitam ponti cibM ; in quibus volentes Rom.s .m omni laude digni; tam pia tuam caepe it exaltare se nisus su edant; cam tu En omnIno non videan r illarem sandorum epistola, consider u coi
114쪽
ris conteutis in iis. Scribitur exim in epistolis clementis quomodo Papa su
rit is Petri successor, o post Petri mortem ad S. Iacobum has fingit scriptor misisse epistolai, qui fuit ter Domini ct Hierosolymorum Di copus: ct est ta
men hoc omnii salsum, cum t mani stilumprius Petro Iacobui . annis vise martyrio vitam. Scribit quoque imum clementem Accessorem suisse Petri, sed hoc idem in aliis qua S. Anacteto ad cribuntur legitur. Sed hoc esset rerum, quomodo Sancti riri, Hieronymus, Augustinus, optatus Mileuitantis, ct cateri, qui omniam pontificum Rom. catalogum posuerunt, hoc ignorassent, qui Clementem non interserunt, vel saltem non immediate post Petrum ponuntis ipsis aut tunc vidissent, aut tro authenticis habuit piit Z Inu tur in se per tu ipsis Distolis de Episcoporum a Sacerdotibus disserentia, qua tamen lon
go tempore post hanc in Hieronymo placet o Damaso in Ecclesia om
ta est. Hunc secuti Joannes de Turrecremata Cardinalis, Desiderius Erasmus, Joannes Dri edo , Claudius Espencaeus , Didaciis Couar-ruuias, alii: clue nonnulli, quorum censuras suis quasque locis inse
Erasini vestigia pressit b Gregorius Cassander Coloniensis Theologus in desensione libelli de cicio pν viri M. Quod autem &c. De reliquis inquit quae Clementis, Anaclati, Garasti, Alexandri, Telesphorio c. nomine circumseruntur: qui credi positi, ut ea homo peritatis Gnceritatis aman is mas totvere probet, cum pleraque eorum, crolim ab ipsis ponti ci bas inter Apec pha sint Nitata, o postremis hisice siculis no ra pse etiam a-tate a viris prudentifimis ct do is imis a luctu graui finis Osimi iniurationibus in dubium sunt reuocata. Et paulo post, Era mi rero nostri de his scriptis iudicium omnibus notam est, quare illud adducere nihil artim
Antonius ς Contius Regius tu is in Academia Biturigum Cuborum pro sessor, idem de Epistolis iudicium tulerat in praefatione quam notis suis in iuris Canonici orpus prcelixam voluerat; at suppi ellacii a Ccnlbribus Belgis; quorum consceleratas manus sibi bre figiens annotatiuncula citarii nunc testatur, eos quorum eminet audacia atque proici bi est, a consitus maliti. v ae re deseri: Sic enim totidem verbis Contius in dis .is. c. eptuagitua. Multas saepra in praefatine rationes adduxi, quibus omnes ponti cum, qai S luestrum prac seruiit, decreta
Pisalsas esse mavisse ostendi.
Joan. Carolus 4 Bouius Ostunensis Episcopus, quam de Pseudo- Clementis epistolis sentcntiam probaret, docuit in piaefat. quam Constitutionum libris a se in Latinum sermonem translatis praeposui. Relictae nobis sunt inquit aliae Epimiae Clementi, nothi ne in criptae, ex
qui bim Rom. pontificesct Trit triense Concilium, atque Vasi ea qua transmierunt. mas tamen certum est non e seas, quarum meminit Diphanisi mprimo ς contra haereses libro: in quo si ibit laudari in sepistola vi uritatem μque omnes Prophetas, extaque flumι argumentum contra Dcionem illas νι perantem. Quae quidem in iis peruulgaris Epistola non legimus; leguntur sem in eis ni tu tra lata ex irinerariis, qua iliarum acictoritatem reddunt
c circa A. D. isIO d circa A. D'i 6 . paulo ante Concilia Tridenti me-
115쪽
a Vide epist. leuiorem : in quibus i rem des totidiana lotione corp:rram, quasi ad me tu 'rςςPPi munditiem pertinera, ' omnino non serendum. Hebromta exim cam quotidia- si si ' no, baptismos haberent, corrum ci motis labris Partim socerunt i Jώrum baptismorum a ctorem dec. b circa A D. Antonius' Augustinus Tarraconensis archic piscopus,etsi Epillo- I sso. larum omnium patronus e sic videatur, multa iamcn in Hadriani pii mi collectionem annotauit, quae plurimorum auctoritatem v c c- menter labefactent. Exempli caula, In cap. 7. accusationis ordinem dcc. Ego disy: tar inquit ex Confit. ν2.Honueri, o T, o bi lib. t. r. Cedicis Iusto iam sit parapa anta Ῥw:pta hac cis omnia, aut cum c u It tunc m
In cap. b. Vtilentur ego haec virebas in pta, si tom ora patererit r. ex verbis Amans interpretis no cys Tali Gntata: ct Maritam, nimis an exhil dcc. In haec verba cap. i5. NuJum alto utatu ici; dcc. Lo v pontificum rerba nescio quomodo tu Co si AtiGi , Gratiani cr aliorum imperatorum legitu-tur, libro optimo tit. S. capite ritinio Coguis Iu imani quo riph tum est multis seculti antiquioni suiu enim Scucri Impinatori, tempore lagibus secuti ait . . pii e constitutum; eandem refri totam aps te Urigorius lib. ii. c. .ept cla 32. regium, Amam vobis rident nosti delectati , ait: Amanus m tum ponti cum verbis dcc. In cap. . Haec postea r na murarimus in Constitui. i. Honor The dosi libro i6. tit. 2. Coicis Pheo oravi: quomodo baci i*ώnti cimc iij tari nes inferta vit ignoramus. In capite 23. Antiquior patriarcharum mentio extat in Clementis O
nucliti epistolis , qtibus mira quadam res ruutar, nahi valde ignota fasse aliquando apud Et nicos Archi flamines, me primos flamines , primos quosdam legis Doctores: Sic enim est in epistola prima Clomen is ad Iacobumstatrem Domitii, c in eisdem urbibus a Paro apostola accepisse, ut Primates res patriarchae con litae rentur Episcoporum: at in quibus alii minoras Archi flamines es ent, illic Archiepiscopos constitui; ii: singulis alijs r i-bussingulos Di copos. Haec Gratianus distinct.8 o. c. r. s tri tardus libro primo
cap. i s s. 9 Anselmini: b. 6. c. io . Να minor nascitur admiratio eae verbis Anasti epist. 2. Promo nitillo ante Christia uentam tempore diuisae maxima ex parte dcc.
In capite sunt pro victaram ubi dud in primates legis seculi erant e c. qui ad aulam Imperatoris vel regum cous , non poterant dcc. Patriarchas pel primates essem oriunt: reliqlia Metropolo mala civitaIes qxae minores iudices habebant, licet maiores comitibus iae comitatibus est ut, haberent Metropolitanos suos, e . patriarchas pia primates use i serunt: Haec etiam resere Gratia ius drytimi. 9 2. c. i. An diu. lib. 6. cap. IO6. Ivo parte A s. l. Pavo .ct n. c. n. Iarm Ana Livi epist. Irimum se ait hac de re tonstripsi se, in quo cmerat primas ciuitates Vsia a D:ctis Apos olu ctus. Clametuestae ab ipse primates praesica res acceperant. Mox in communi nomine I rium o Chri ianorum ni rebus refert; Mox de tribus primu sedibus Hie r cinis, no nava, Alexari rina, o Antiochena notiora coirscripsit: D las ou in ua au: s b. ta sunt, aut ira ob cara vi natam utilitatem asserant.
116쪽
in ea sententia fiam,vtcupiam ex Gratiani decreto tolli.rtalia eraque, quae magis Iectores perturbant quam docent; multor enim capitum letitionem eo libro non releuamur,sed oneramur; quibus acile carere potuimuι.
In cap. 3 i. Videntur esse recta mutuata I tempora paterentur ex Constit. 1'. Valentiniani ct aliorum Impp. δ c. In cap. 3 . Quod in fine dicito de appellatione eius qui ad supplicium ducitur, non ridetur Pontifici, iuru esse, sic ex iure ciuili arreptum, o insit prasinpi, opistolis insertum. Post a inciri in Aniani interpretationcm C- it cud Theodosi nicti neu cfere omnia muc trit. 8. lib. H. C. I. 2. i.
In capite 36. Epistola Damasi ad Amilium Carthag. posita initio Conciliorum pleri Wystecta est, ct alia nonnullae antiquiorum Damasiopon: - cum. .
In cap. 7. Eadem verbalauenio ut interpretationem Const. s. Imperatoris Constantini lib.y. Tit. i. Codicu Theodosiani in editionesiue collectione Amani. cum haec verba unisub Alarico rege Gothorum; prius uerat Con .F. itautem Fabianus Constantino multo antiquior , utpote qui siub Max mino ct Goim fano Asticano vixit, istus III. tempore Valentiniani Imp.&c. In cap. 13. Sunt haec Aniani verba libro nono tit. 3o. Constit. I. Codicuneo sani e tit. o. in integro libro: mirum autem est verba Aniani se Const. Constantini Imperatoris Uurpari ab antiquioribus pontificibus. In cap. 63. Quia raro de epist. Clementis ad Jacobum controuersias apud quosdam, incertum relinquimus; antiqui nam es e nobis constat. c multa ex ea ab aliis relata; ct interim dum non reprobatur a Min. Me, a no- is non rejcitur. Sunt tamen quadam loca in epist. Clementis qua ridentur ab aliis eseadi m ex libris Recognitionum i in Clementis, quos libros ab antiquis patribu non inuenimus relatos atque receptos: quin potius, ut Canones Apostolorum oe Clementis Itinerarium, a Gelasio O m. 'nodo notantur, atque kpud G t. dig.is.c.3 Plura alij ex eiusderu Clatissimi viri operibus aliis eruent veritatis testimonia. Robertus Bellarminus Cardinalis in controueuiarum libris epi- a A. D. r. stolarii in auctoritatem pro vitili propugnauit, hanc tamen ipsi ad- νςl p ulo uersus eas consessionem extorsit diuina veritatis vis; i aliquos erro- ','rolin has Distulas irrepsis non negauerim, nec indubitatas esse a mure pontis in
Caeser Baronius Cardinalis, Annalium scriptor plurima nobis adueritis epistolas nonnullas,quae prout occasio fuit adlinem epistolarum Pseudo Clementis, Pseudo-Melchiadis, Psieud Marci, &c, retulimus: pauca addenda sunt quae de Collectoris de collectionis epistolarum auctoritatem quasi impacto ariete sub
A.D. Io I. φ 6. H. Isidorus non illa sanctis vi pus Histriensis, ut multi no- h mine δε pti sunt opinati sed ille ictus cognomento Mercator, vis loco dic d ' -ς Σ, w- resti auctor est&c. post A. DA D. u. ccxtum est, quod qua liquior est facta codectio istes op
117쪽
ru 'at Vm AN .imrum tinti cum, atque Canenim isseter On O ciliorum , : sibi nomen renaic ais, ut eiusmodi volam n , tiler liue C ex C homilia, t coli , Cunonum dio tur . a ita acre sum aliarum ioni, stea vixerunt rimur non po)msi cum epistolarum. O .iberam quans a fiunt celebrata Canonam Concilιorum. Q AE aatem anti ror . Maior apparari colla tio e ij clarum Romanorum pontificum o Cunonum dian sorum Concilioram , fuit Cre coii , de qua io loco lupinas didi m est, q aucta mali oram claust iam ct epistolarum a. freme in nomen illud Aran fit, ri liber C nonon oti colpus Eanonum diceretur. Climque plures aha compila si erant Canouam collectiones, qua caeci ru opulentior edita est ab Isidoro cogno me ito Mercatote cimtimns Epistolas antiqvonum Romanorum pontificum, incipiens a cie mente longe recentior stit, rejunte id II mara Rheniensi a chiepiscopo, P pote qua non ante Carolum Magnum ab Hispania in Galbasb no stet Ri- si dilata per Ricolphum h Archii pisi m Mogantinum : fc enim ait in cui uiri a - Di tila ad Nincinarum Laui te isopum, 'sicut de libro dec. Qui lax M diςN In ex dictis Distola ab I dciro primum editu collegit capitula, e que D nι- a b Iis lit in toros Gipitularci regam Fraucorum, fuit Benedictus Levita, qui id seminitam: de sit o t statur in praefat. lib. 3. eorundem Capitularam: qui misit trim
utile supra limus tempore filiorum Lud και Pij Imperatoris , Ladomi, Lothari, atquep Q ςg Ciroli, ubi ait, Haec vero capitula &.. Merces ictis nimirum vr auri: Iliab Iliacmaro Isidori Mercatoru per Rica tam prunam illatas in Gallias exe have rima Hi staura , Ne quis V calumniari pinsitis sal sia Rdimana quid huiusmodi ibi. . o stru- con mentum esse. f. 6. Porro eodem Arria hum Metu mirum Discopaem .i- im H xi se temporibus Caroli Magni ei Diu r pom complara monumenta ne tam fidem faciunt, atque inprimu testimentum eiu dem C roli agni, isti,tior alios id ni Ruulphus sub criptus insent rur, i uni quernter sit se insemων Concilio Moguntino cur prouit, habito anno falaris Si 3. uem l ornianens, d lib. .c.xo'. calvs ct mentio habetur m librio sieptimo Capitalariam , ubi pro Riculi ho errore scriptam Taculphus nominarus te tur Archies leopus Mogun- e ergo corri tinus. Successi hic S. I ullo anno Domni 85. Vt pui qui notant Annalespcdum QR at ae Hermam us Contractus, id que tortilio in erat: is a X. Bonificio eius Nisi , i, ric archiepi copo ct mari te. Cum Uirar ante Rutilph. Isidorito leo Ea i ι. Collectio rem non nouerint Gastia iii anili r ximae. minui se Italia, costi
Octobr. I ul- ctura est 'si oram illum haud pridem vix se ut ι nisisse, eae laquei prinium is D. n: in vulgatam ese per Ricia hamqti missit, i, deper sine limini qui nicio iuς ς d si lit in libros Capitulares , ct domum per Hincinarum iuniorem tui si lim Laudunensim novi fimum ν que ad haec tempora Collaci em, quem uincm- sim quod φ rvi Rhemensis qui emunctas magis nares habuit in multis redarga i ,sii gigansabita iiii cam quo est Dctionem, cuius rei catis accusanti est. Nam de deiit Baio eo Fractatam in historia Rheme cap. i6.4u me haec habet: Deinde quod
mus nescio, libro lettio ab initio ad finem de Hincinno agit, cap. 16. nihil nisi epist. ad Carolum ab Hiii malo aduerius Coth calcum scripta continetur, cap 21. α ι'. mei uit Apob g. Hincinari aeuo m ebir latores qui calumniabantωr eum quod nosset amyoritatem reri ore Aeenuorum ponti cum sedis Romana, &c. cap. m. rcferuntur verba Hi mari protelia misi intret. e
rigo ven rabiliter suscipere. Θ vem burtor susci tendas vicere oscrib re dcc. at nul- tibi Veiba a Batonio citata repe O.
118쪽
Pontificum Romanorum cpistolas Decretales contemnebat accusatus; contra professus & protestatus est, se citio maximo honore has admittere, tenere S approbare: Hac siciliat occasione ea ipsum i mn: nota apparet, quod si Isidora eam coirectionem minime in omnibus probarem gnifica is i. g. 7. autem primus excerpta ex euc pistolis decreta cum titulo edidit Romanorum ponti cana quorum nomine censerentur, fuit quem rixi-mtu II nci rus Lauda vo scopus, ut apparat ex ept rota sim libro contra ipsium scripsis ab Hin aris cremensi, qui eam Iaudunensis lucubrationem accipiens, non sine mactatione legit, quam ct iri pluribus arguit. Laud
remo . dum dem tu mentio facta est, satis est dimon atum , sim et M tori is uis '
en n. illis non indigere S. Domanam Eo fiant, ut napi tis a prael xeruntitur susi ah destituatuν iuribus 9 vulidi', cum et milucareato religiti- sed nouis a se vis gmnam que V aliorum Romanorum pontificum epistolis decretalibus 9- :ψ '-Π tu sivseque corroborata confiseat. Caeterum quod excerpta ex illis capita a beta Bened Io Lotta primum ri Canonibus consentientia probata essent cvt ipse li,na habuit testatin auctoritate in Romanorum pontificum, quod ct aposterioribus factum a Christo est collectoribus, eadem usu potius recipi contigerant, quam constant: ipsarum V qv xum
'mitate. Veram quod his temporibus, cum recens haberetur earum e lino, nec perfecte in omnibus comta essent, nondum admota lucerna Cleanthis, data est. O ex parte tantum eas recipiendas negarent, quod extra copus Canonum, d scilicet
μ' scosum volumine posita haberentur, hanc obiectionἰm ipsorum magni Rom- rapas p se momeniti Nicolaus con Drans, dum reli ira omnes Romanorum μμ ψ x xς ponti cum extra positae decretales abolerentur, sint tu, sit barida dotii
adeos epistolam decretalem magnipolr eris dec. menta insul-
Idem in notis Martyrol. aa . A pril. Errasse argcitur Vasios, qvrhlinc sissima abuti Isidorum Pacensem, illani esseparauit Isidorum qui collegit Epistolas Roma- η yy pM ui norum povi cum atqLe Concilia, qui in eius volum nis exotaro commenta- ἡ ' '' riolum edidit de ordine celebrandi Concilij. Erratat 9 Hincmariti Rhe- bantur aliae mensi Disopus, Trithemius, ct ait, qui illam collectionem tribuunt Is loro Naitolae pon-
Hispalensi. Id quidem in primis resistitur, quod frausetis, ct litiphonpus qui xi cum pςxiliis vixere temporibus , catalogum texentes scriptorum ipsius, nullam prorsus mentio rem de eo opere habuerunt. Insuper omnis de ea re dubitario tollit G dis bim te dum auctor operis ibidem agens de ordine celebrandi Concilij, recitat' Ecclesiasticet verba primi Canonis redes: ni Cmcilν Toletani, atque etiam in praefatisne non habere meminit Agathonis Papae: porro longe ante et is S uodi ac Papa Agathonisi empora stirus Histalentis ex humanti d erat. Iu antiquis ni. criptis seu, Codicibus hunc Isidorum collectorem Conciliorum Mercatorem Nn -- colaus pescro dictum in uanus, Pt in his quos in nostra sibi: th a b se inu, at in - suria causa.
119쪽
inorem nonnullorum antiquorum patrum qui humilitatu ergo fesc in re sit 'ibere consiueuerunt. Irre u puto error ut Mercator pro P cinia torsi scriptus. Cum autem eam lem Collectionis auctor recensendo in ira pra- satione Synodos uniuersalis sextam ultimo Ioco ponat, manifestum e post δε- ictum siextam D dum rixisse nec ad sieptima tempora peruenisse: Uuam ob
causam cum Collectores sacrorum Canonum recensemus, quintum hanc o dive numeramus , pravique loco ponimus Dionsitim exiguum, inde Fer inandum Diaconum tertio Martinum Bracarensim q. Cresconium, ac demum pshos omnes Isidorum,&c. Vide de ad HS. Octob.
a A. D. o7. Auctor epistolae nomine . Gallo-franci pro libertate flutruct Rei p. Venetorum ad Philenetum scriptae pag. io. Horum Canonum Si quis. Sacerd. causi. i I.q. i. ct Clericos causis s. q. . Mest sius ectas, qui res e rum temporum doctrinam, vel auctorum sylum, vel latum imper' non ignorant, ut etiam omnes ilia Epistola qua Romam ponti cibas i que ad Dricium Papam ad cribuntur pro dubiu O incertis, ne duam suppostitus habentur. quemadmodum o liber qui instrabitur Canones Apostolorum, a quibusdam liber de Episcopis nuncupatus, in quo nolinuta de Clericorum criminibus referuntur dcc.
Α D. ro. Edmundus Richerius, b Facultatis Theologicae Parisensis D etor, & Sorbonae Syndicus in libello de riclosiastica ct Politica pol flare , & pro eo Simon Vigorius in inagno onsilio regis Consi liarius, in libello cuius titulus Ex rest. Synodali data sol a ct .pars
Pag. 2 8. ς Quam ridicula cauillatores Rii herium reprehendunt, quod dicat ex Hi viaro, paruam elle adhibendam fidem epistolis decretalibus ante Nicaenam Synodum ;cuinctis de libro Damasi . de Clementis epiastolis cluet saepissime in iure canoni tonu controuersiam faciant,&c. Et paulo post: Epistolas Anaclen, tum multas alias citer tim ponti sim ante tempus Concit Nicani nullius esse dei facile spretare, quibus multi epistς-la suis usu tributas, scriptores secisastica bistoriae reserunt &c. Pag. 3o. b. Si ineptias quibus illa epit tisaniuntur consideres facile depre- Nndes cuius es, competere potius quam sancti o Patri Anacleto. Et p. ag. i. a. Cateris epistolis vix dem adhibibit Iector diligens, in quibus multu pupposita facile deprehendet, sed volumine non commentarioli esset o- In Sc Pag. ii . b. Monuimus has epistolas res tisi spectas. Epistolam Marcessi i-hgeus Iedlor attendat, fatim iudicabit principi mosinem bi non cohsrire. Finis quidem epistola optimum patrem c sanctifimum pontiscem sepit In oautem nihil agit, qaam de his quae Amarestitem mini polit . 1 ciant. v biola ad mala pullullantia relecanda , si Opse ait scribeniti erat: at de ire qua nutio scribit nullam fuisse controuersam apud Antiochenos, ex sue epu- uolae apparet. An sit caput iuxta Apostolorum sanctiones, ut nulla Synodus fieri possit ptaeter eius consensum, ut Episcoporum iudicium ad euna reseratur: or paulo post, Pastoralis ergo cura officii nos admo siet dec. Istud eigo est verbum causarinum, O illa re a P toralis cura ossicij, indicant si per hu qua priori parte epistola dixerat esse decernenda; at qua
120쪽
at ores si untur ad pracedentia nullo modo reserri possunt. Quod satu Δ-
m proici prum ui ou esse situ sititium. Adde quod in Nicaena nodo
'decretum est, qua praui uia subint Antiocheno Discopo ex ne, ut provi icta Occidentales Romano , quod videtur epistolae Marcelli repu- re. Addam quod post Marcellum Synodus Antiochena, in qua Paulus Samo ornuus damnat est, longe ante Nicaenam celebrata est incon ulto poni: - Romano. P. 1 remo illud quod dicit de iudicis Episcoporum, quu non v: det verba esse Sardi censu Concili, quinquaginta annis post Marcissum celebrati , quod omnium prim in cen ut ii dicta Epa soporum ad sidem Romam reserenda' quod tamen ni quam pri cu temporibus obsiematum tota resatur Conciliorum hi furta, ut seupra monuimus. Quod si dixerant eadem verba e
si epistola eiusdem Marcelli ad Maxentium T rannum , qua canoni tac. I. d. tiuit. 17. Oxu credat hac Marcellum maximo omnium oram o, Chri inanorum perstat ri acerrimo, sines se Z Iuc rationi Osiensiui repugnat. Verba
tibi cereplacet. Synodum ergo absque huius S. Sedis auctoritate Episcoporum quanquam quosdam Episcopos possitis congregare, non potestis regulatitor facere; nec ullum Episcopum qui hanc ap- Dcllauerit sedem damnari antequam hinc sentcntia hiamua proce dat dec. An ea verba Synodus, auctoritas sedis Apostolicae, congregatio Episcoporum, regulariter, Apostolica sedes comemunt ran-:o, a nomine Christiano alieni, imo, ri ct reliqua epistola, qua conflata tota ex Iocu Scripturae, quam nauci non faciebat, ct cuius sedis maiestatem O ma scit, ut Mircellunt sanctifimum Disi opum , custodia bestiarum praefecerit, Farum furtore o paedore conscius intor i Z Iuc ab urdi ima. Seo hui: u epistolae Ecclesam puduit. Nam licet sit canometiata, tamin eius non sit mentio in lectione quae recitatur insisto Marcelli. Idem in Apologia aduersus M. Andream duVal partes .fol. 9.a. Uueritur quod Epistola Artaclen utar ad probanda ea qua se epi, ct tamenoque ad tollendam maiestatem ponti iis faciunt me nequaquam Diem at hibere : sed homo ocularus non animadu rrit me illas ex ture pontiscio expromere, ac potius pontifices qγam Distulas Amuletι rcf.s laudare. inane bacchatur, quia assertii in epi tu quae pontificibus tribuuntur ante Nuaenam S nodum, multa suppositi ita reperiri, rti met fatetur de limus Marc. iquae nec in Codice auri reo Cavonum in serta sent, c. Si Romanorum dr- Eclo i. a. Re n domino, cretum esse hum modi epistilas tostro sic D miui me consitas esse, permulta rue in his contineri qua vera esse possunt. Secuit L. Au res illarum Q soLirum potuisse baca o asit alasmui
ouioribus de umere : sed quod putat aduersaruu maximi inomenti ad cissilem adrogandam, vinurum quia omnes in deseribendapontificis auctoritate conamniatit, uti um e quod illas clinas contivitat , propterea quod ommno - - , ct extra prepositum , de illa concorditer agant, quamuis in aliis rebus Maxime dis tamant. Hoc autem argumento est, excogitatas ab Is loro Mercatore, atque aliis fautoribus absolutae Monarchiae , ut notam tu epistolas