장음표시 사용
241쪽
112 5.1TEM LEX coRN. Dp r At . circa quos Dierrogatur , ni punici as Falsitas nemini nocens aut 'r judicans, ordinarie non punitur. & nU. 2 f.
ai Testis in privato judicio capitali falsum deponens , nunquid capitis pinna te
a a Vbi eadem ratio: ibi idem iucas Rarios ea mens legis, est anima legis: omagis, quam verbassectanda. a Scriptis falsit in quot comittatur modis. as tarim super contrabsu pers in-malia fulsemfabricans instrumetum, si uenam mereatur. a o Stellionatus poena quando infligenda. o Parissunt, nihil facere, ct aliqui fac re,quo jure non valet. αδ Per abusium qu falsum committat. ast Discrimen inter componetem apum in umentum, se inter utentem. φso Paenitentia, qua quis declarat ,se instrumento non usurum, quo admi
31 Limitatio a Uuenochio tradita, resuta
Falsam incipies ercutere monetam, ποπ
242쪽
in Vol ns ab inere usi in umen i , ροχdissuta tonem super falso institutam, an fulsi poenam emtare queat. 9s Fulpum Desientia ct dolo non commi
Isi Num, uisupis in rumentis et stibus usio ea, Gon de scientia o dolo Vin no constat, in dubio sienter o dolus id feci epraesumatur.3 Facti Zroprii ignorantia non praesimiatur : licet alieni facti ignorantia non praesumatur.3I Ruini opinio refellitur. iv x Abuten aps mensuris, uisis es a crimen incurrit. o Faprum titulorum, honorum, nomi- nu,o c. assumptio a nafas coercetur. 1 Fadio quomodo apit in Zerpetretur. a Fal a moneta quae dicatur. 3 Falsam monetam fabricantes, quemadmodum puniendi. -- Conciliatio se explicatis l. i. & a. C. de falc moneta. s Capua-
243쪽
1 CVitatu aena quae in iure appellitur o Coomo puniendi, qui bona ct justanimo eram propria auctoritate perciserint.
Hippolyti de Marsi flent et is partim a probatur, 'artim rjicitur. I Criminis Asae majestatu rei,gladio mulctandi. ρ Monetam vi mi v oris cudens, qua
so S hus Principis est,monet in abricare. . I L . scio. . ff. de in integri restit. o l. siquis, 9. g. vle. f. de dot mal. o sim les declaratatur. 12 Emphytcuta canonem legitimo tempore'. i no olbens uresiuoprivatur. D Cauon e N tevlictu in uno nummo, vel re alta minima consistere potest. 1ή Poena infal os monetarios cur constituta. 11 Expe lens pam monetam, qualiter ν- mmd .so Monetam probam, vultu Imperatoris gnata, resueti quest mna impone da. 1 Lex loquens de capitalipoena , no de mo te naturali ,sed deportatione, vel alba simili initangenda. si Parna
244쪽
. sr Poena falsi ρκη sit sy χηγcVosfassipet herede non tenet. νο Turpia Acra successoribus sent exto
Uintum judicium publicum fluix
ex lege Cornelia de falsis, quae a L. Cornelio 1 Sylla dictatore lata est de te- i
appellat,qua: pars hujus legis fuisse censetur. Atque ideo proprie lex haec potissimum de testamentis,&aliquo capi te de nummis conscripta videtur : led postea senatusconsultis & constitutionibus generaliter etia ad alia falsi gene- rami ad chirographa & quaelibet instrumenta, ut ad Hasignia, ad nomen, dccaetera, de quibus inferius audiemus, porrigi coepit. l. I. g. qui in rationibus, Loget Corneli
245쪽
26 g. ITEM LEX COR N. DE FALLCornelia cavetur, ρ. g. Aetna, lis rument rum, Isi. g. I. op im a I. Cornet de C. Iul. Paul. lib. f. recept ento tit. as .ihil Cuia 2 ci M. Est autem falsum actus dolosus, veritatis naia Padae gratia aci alterum de
cipiendum factus , quem lex pro falso habet,& lege Cornelia de nisis coercet; ut desinit Ho im in summa, de crim. aes. g. I. quem refert o siquitur II sin bee. hie
bis, scriptis ab usu,& facto. Consensit 3 t falsum committitur, quando qui S alium per contractus circumvenit & fallit i vel uti si diversis contracti bus in solidum eandem rem duobus vendiderit, vel rem alienam scienter distraxerit, L qui duobus, at .adi. Cornel. desul
Quod tame primo non procedit, quotiescunque is, qui rem secundo loco emit, perspectum habuit, eam priuSal teri fuisse venditam. Etenim tunc Venditor iste nulla poena est afliciendus, ea η ratione; quod volenti &scienti no fiat injuria, nec dolus. I. I. g. adeost. Hi Dr. cum donationis, C. de transactions. cienti,
246쪽
ι benti, a . de regjur. in o. Imo fortus Jacobus Menochius lib. a. de a=bitrar.
te Baldi co I. i . lib. I. tenet: poenam falsi aut stellionatus, locum non habere, quando secundus emptor stire debuit qualitatem rei & personae alienantis , & tamen ne ivit. Sed sentcntia
isth. aec num )ure defendi possit, merito qtrispiam subdubitaverit. Est enim notissimum, quod in delictis dolus cul- 1pae praeponderet, eaque sit gravior. l. iputator, priss ad c qui avet. cons L
de si venditor rem alicnam scieter vcndit : non excusatur ob culpam emptoris, qui seire δ eXplorare potuit, rem alienam esse , nec cxploravit. Hic sici uidem in culpa tantum versatur : ille vero manifesta fraude εἴ dolo non caret : ideoque falsi crimen committere
intelligitur. H. D L qui duobus, aI. . ad I. Corne . defui . Deinde quod diximus , falsumn perpetrare , sic Φ pCe- sna falsi teneri eum , qui candem rem diversis contractibus vcndidit duobus,
247쪽
ε 18 g.ITEM LEX COLN. DE PALMnon obtinet: quando is, qui primo vendidit , ab eo precium debito tempore, quo promiserat,non est cosecutus. Natunc impune alteri vendere potuit, Sa- licet. ct caeteri in quotiens, ii. C. de rei vin a Fabianus a Monte in trae L de empl. o venae. q.3.principali,nium so Iason in La Dimo Pio, G. 3 e si emptor,n.f. ct ibi Alex.nu. 3 . dere jud. Praeterea locum illud sibi no vindicat, quando prima venditio ipsejure nulla fuit : quia tunc ob secundam Venditionem nulla venditori poena infligitur. Ita respondit Alexan.consit. II. col.f. tib. 1 Plotus in L quando, ρ n. 17 .in 1. C. unde vi,Bal .co I. I lib. I. quos refert o probat Menoch. d.ub. a.de arbitr jud.quae .cas. III. n. I . RuSq; ratio est: quia cum lex veliticum, qui bis rem eandem v cdidit poena falsi coerceri, d. qui duobus, aI. adi Cornia defas. utiq; de ea accipienda elevenditione, quae)ure subsistat, i se non obtulit, . g .condemnatum os se VJud. 7 Caeterum utrum ille, qui l rem alienam scienspignori tradidit, consense alpum committat, controversum videturλ Et Cuia-cius lib.U.observat.c.ai. scribit: eum,qui duobus
248쪽
ἀuobus eadem rem pigneraverit in solidum diversis temporibus, re dixerit posteriori creditori, remelle suam. δίmentitus sit, teneri crimine falsi: secus esse, si dissimulaverit tantum, rem esse alienam, vel alii obligatam, nec assim maverit , propriam esse. Hoc etenim casu non crimen falsi, sed stellionatus incurrit: idque verillimum csse, constat ex Liuior,isi.* r. si quis in pignore,3 si. g.ult. .de ignorat. ad I. l. a. C. de crim. Humat. Illud autem vix sustineri poterit, quod asserit Cuiacius, falsi cum teneri, qui Mlienam rem pignori dedit, quam propriam esse aperte asseveravit. Nam hoc quoque casti debitorem non falsi, sed stellionatus potius crimen incurrere, probabilius & verius putarem , per sin. . de crim. Abonat. ubi Modestinus in harc verba respondit: Depeburis,si .aρ gnoraesse quis in instrumentojuravit, crimesellionatus sit: ct ideo ad te in exulat. Incu)us legis specie debitor rem pigner vit alienam . quam juravit suam eue : &tamen deciditur, eum stellionatus texieri. Non ergo tenetur crimine falsi.
249쪽
2yd g. ITEM LEX COR N. DE PALMRatio consequentiae sumitur ea l. 3. g. r.
82fd t. ubi habetur, t stellionatus cri men cum alio crimine legitimo sive or- sdinario non concurrere: & ita demum 'θcommitti, ubi alterius criminis titulus
deficit. Nec obstat responsio Cui acii dicentis; ind. l. sinali, cum, qui peierar Vit, pignus suum esse, teneri propter per urium poena stellionatus: quamvis ex simplici Marmatio ne falsi teneatur. Nec nainq; responsio dilui potest hunc ilia modum: Si debitor ex simplici affi matione falsia, crimen falsi s ut sentit
Culacitis' incurreret: certe Ctiam tunc
crimen illud committeret, si jurarctfa - Τso, pignus sive rem suam esse. Si quidem Muramento simplicem quoque affirm tionem inesse non dubium est. Atqui icx affirmatione jurejurando firmata, non tenetur crimine falsi .pransieg. L n. V. de crim. stellionat. Quare ne C tum te-ncbitur falsi , quando simpliciter sine ljuramento asseveravit, rem suam esse, cum aliena fuerit.' Verbis seu dictis c5mittituro falsum duobuspotissimum modis .Primo,siju- . dex
250쪽
lex pecunia corruptus, vel alias dolo
IDI.ns Sed&poena legis Julie repetundarum tenetur judex, qui pecuniam IOCO nomine accepit, ut injustam sententiam pronunciaret. l. 3. 98 Gn, . adcul. repetisv. Quid vero iudex accepit pecuniam, ut justim se e eatentium, O si ametiam tulit Z Et ne hoc quidem casu judicem evadere poena legis Juliae repetundarum, evinci i tun d LI. est eadem, o. g. 2.1. d. iit. ubi simpliciter respondetur, lege Julia teneri, qui objudicadum pecuniam acceperit: neq; distinguitur, utrum ob male vel bene judicantiu acceperit. E. go nec nos distinguere debemus. arg. l. depretio,Ι de Public.in rema I. O l. I. g. generaliter, f. de legat. profanae. Accedit textus apertissimus in can. non licet, .caus. II. q. R. ubi dicitur, judici non licere justum judicium vendere: Iaetii liceat advocato vendere j ustum patrocinium , dc Jurisconsulto rectum consilium.