장음표시 사용
181쪽
accepit, item hujusce Leontii aetate, nec non Tiberii Aesimari, ac postquam Iustinianus recuperavit imperium , claruit Aldhelmus, qui Scis Ithelm- & Aguelmm, corrupes vero Antheisin. Nomen enim est S xonicum a veteri galea, quae illis alt-heis. Patrem habuit Kentenum Inae Occidentalium Saxonum regis fiatrem. Postquam Galliae, & Ιin-liae gymnasia adiisset, in Bladunensi, sive, ut postea dixere, Mal-buriensi Monasterio Abbas fuit. Fiac primus Occidentalium Sax num in oppido Shirburnensi faetius est Episcopus. Latinis, Graecis, dia' vinis, humanis, literis, suae istis Theologorum cessit nemini. Utraque etiam eloquentia, Oratoria ac Poctica, excelluit. De eo versus est ille, Aldhelmi cecinis mirinis versibus odas. Inter caetera laudem sibi peperit xxxvi xx versibus heroicis ; quorum .primae literae descendendo, ultimae adscendendo, inciant versum illum, unde incipit carmen:
Metricia tirones nunc promam carmina castos.
Ut taceam, quod & ultimus versus retrogrado si ordine literas legas,cundem essicit versiim. Habes id carmen in scriptoribus Anglicanis . Ioannis Pitsei, ad annum II cc vir, quo Aldhelmus vita excessit. Inter alia de virginitate etiam librum carmine reliquit hexametro . Sed temporum vitio subinde in metrum peccat, praesertim in Graecis. Ita --
daam in machaera corripit: θ-- cerad, rubras vivise virgas . Item: Iccirco maceram stricto mucrone vibralat.
. At Graech est μάχαιρο. Priori versia vid us de secundam in vitare scucorripi, cum longa sit. Ejusdem Aldhelmi est eodem opere: Plurima sthemati s scrae molimina mentis. Atqui tentam in schematiabo esse porrectam arguit duplex qim equitur. Graece enim a vμαύζω. Beda Venetabilis, presbyter Anglus, vixit temporibus Iustiniani I alioris, & sequentium Imp. etiam Constantini Copronymi. Sanh anno Dccxxxx stiperstitem suilla, ipse indicat Historiae Anglicanae lib. v
prope finem. In tot voluminibus non modo librum de arte metrica legas : sed carmen de Iustini martyrio. Item hymnos reliquit. Adhaec .compositionem horologii carmine hexametro : quae extremum locum. - , suo. Obtinet in epigrammatis, & poematis , cura Pithoei Lutetiae excusis '. 77, Notis ad ea poemata meminit Pithoeus t eclogae a Beda scriptae de comflictu veris, & hyemis. Sed addit non putata editione dignam; licet exemplaria ad manum essent. Vide plura de Beda in Historicis Latinis
182쪽
Imperante in Oriente Constantino Copronymo, Pipino in Francia, Oswulpho in Northumbria, ves, ut brevius dicam , anno I cc L, vixit in Anglia Et molphus Bernicius , qui & Lupus nominatur. Hic de origine fani B. Petri ad Orientale Boniciorum litus carmine lusit ad Episcopum Egbertum. Dcir de eo lib. x x Historiae Histori rum L
. Paullus Diaconus A leiensis,a Carolo r , postea M o, captus cum rege Longobardorum Desiderio m. II cc Lxxxv. Praeterea quae prosa reliquit, etiam condidit hymnos sacros: in quibus ille, in Ecclesia cani solitus in natali S. Ioa. Baptistis. Initium est, H qviam lou r
se re fibris. Etiam Caroli Magni temporibus fuit is qui seu vero seu ficto
nomine appestatur Ferius Hilpericus. Heroico carmine exaravit congrestum Caroli M. & Leonis Pontificis. ina exstat apud Hesvetios in Monasterio S. Galli. Aliquorum ea est opimo, genuinum esse auctorem Alcuinum. Sed Barthio alia mens lib. M. v x Adverser. cap. IT, ubi & multa in eo scriptore illustrat. Censet vero Alcvinum, praeclarum virum, ac Theologum non tam faede suisse adulatum discipulosito Carolo, quem, ab omnium artium scientia Gebrat, nimium quan tum. ac plane lupra verum. Ergo mavult credere, carmen id esse an ali
quo Alcuini discipulo, Caroli condiscipulo. Idem ait Notas in eum scriptorem aeditas a Goldata. Mihi necdum videre contigit. Tum quoque fuerit Pctrus Apollonius Collatius, presbyter Nova riensis, s1 audimus Margarinum dela Bigne, Thilogum Sorbone. Sed videtur Politiano par , vel stipparet ut ruimus lib. xxx de Historicis Latinis, cap. T. Carmine heroico quatuor egit libros de excidio Hic-
C A P U T UI. De quartae ac decrepitae aetatis Poetis Latinis a Caroli in temporibus usque ad incessum Ludovici Bavari. A Ziera decrepita aetatis pars is ab instaurato occidentis imperio per Carolum M. quodfactum anno II CCC , usique ad extima tempora Ludovici Bavari, seu prima Caroli IV. qai Ludovico successit anno CII COC XLVIII. Vt hoe stalium sis almorum quasi Io L. Ea atis magis magisque defecit, usi e
183쪽
Etatem aliquot celebrioriim excerpam: ubi prius dixero, nec ipsem Carolum videri a carmine pangendo abhorruisle. Sand apud Turpinum legas in ejus vita velisiis, quos in Rotandi mortem profudisse dicitur. Eorum initium est, Tu 'uriam repetis. Sed quam exiguae fidei sit Turpinus iste, sive Tilpinus, ostendimur in secundo de Historicis LM
tinis, cap. xxx: Paucis item cap. XLv III in Callisti II. Fortasse melioris notae est epitaphium, quod scripsisse diatu Hadriano Papae, &Platinae se ungitur ab Onuphrio Panuinio. Ludovici Pii temporibus claruit Theodulphus , prius Abbas Floriacensis , ac deinde Episcopus Aurelianensis. Hus est carmcu , quod in Palmarum die cani solet: Gloria, lam, S honor, tibist Rex Christe rede re.
. . a. Alia ejusdem vide m. v I II Bibliothecae Patrum '. aequalis et Rabanus Maurus, qui anno IIcccxxsu factus est Abbas Fulde se anno autem IacccxLviis, Epistoris Mogiintinus. Auctor istorum mihi Uincentius loracensis Doctrinalis sui lib. xv Irr, cap. LIx. Ubi & vocatur Poetarum sui te diris nulli secundus. Hoc Poctae nomen sibi imprimis paravit poemate isegrammatico quod inseribitur de sinistae Crucis laudibus: ae in medio destendendo habet, Forma sacrata Crucis venerando fiaget amicturin medio autem a dextra eundo in sinistram habet, Marius vestit honor, Letus loquor hoe nationi. Ubi licentius prima in Urioni corripitur. Scripsit hoc poema ad Gr gorium IV: quo mortuo illud misit ad Sergium succest rem. Rabani Mauri distipulus fuit Strabus Monachus Fuldensis e qui Ludovici, & Lotharii Imperatorum temporibus claruit, ac prae caeteris celebratur Glossa ordinaria in Scripturam universam. tabano dictante seribere litum, ait Vincentius Doctrinalis lib. xv III, cap. LIX. Hic vero nobis memoratur , quia ejusdem cum ab aliis, tum Ioanne Atrociano, creditur liber, qui inseribitur: Strabi Gasti, metae, UT uolui doctissimi, ad Grimatium, Canobis S. Gasi Abbarem Hortulus. Tritthemius in striptoribus Ecclesiasticis resert uno in opere ad an . IIcccxL, altero II ccc Lx : quod malim. At neutro loco Hortuli meminit-88o. Ad Carolum Calvum Hugubaldus poema sium misit de laude Cal--vorum. Rus initium, Carmina clari a Calvi cantare Camoenae.
888. Item tum circa an . II ccc Lxxx floruit Gallus Milo. Scripsi ad eundem Carolum Calvum carmen de Sobrietate. Praefuit Coenobio
S. Amandi, cujus & vitam exaravit.
Sub Carolo III cognomento Crata, filii Hericus sive Ericus A
184쪽
in Historicis Latinis lib. II, cap. XXXuI II. Item tum claruit Abbo, Monachus Coenobsi s. Germania Pratis, Aimoini discipulus carmine duos edidit libros de obsesIa a. Nor annis, sive Danis Lutetia: qui hodieque supersunt. Diximus de eo in Historicis Latinis lib. xx, cap. xxxv I II. Barthius lib. xxx xx x Adver sariorum, cap. xxv ait, Athonem cognomen habuisse Cerm. Multum metuo ne opinio ista non aliunde sit odoris, quam quod Abbo ipse di
Crenuus Abibo tuus jugiter. Vbi Cernuin plane est appisativum. Othone L & II Imperatoribus floruit Mosella, sive Roswid. m nialis, ut vocant: quae de gestis Othonum heroico carmine scripui p neesricum: item Comoedias vr, & elegiacum carmen de laudibus B. Virginis. Qui vixisse ψunt, quo tempore dicitur Ioanna ripissa fuisse, eo refelluntur, quia haec 1cripsit Othonum Caesarum gesta,
ut diximus. At Otho I 1 desiit vivere anno Io cccc LxHI I x . Adi etiam de hac vir ne quae diximus lib. xx de Historicis Latinis, cap. XLI. Othonis III aetate, ut blartinus Polonus in Chronicis auctores , Io fuit Fulbertus Carnotensis. Obiit anno cla vIIT. Exstantes ' ver- in. f. sis hexametri de beata Virgine, de S. Cruce, de timore, spe. dc amore, δε- , de se ipse, livmnus sapphico versi, atque alia. Sed & speciem trochab corum aemgintur versus de S. Pantaleone : quorum initium, uinin caedis Christiam regis inhorrueritS- Maximiani quondam invia praseide Revolutae ma estam scripturarum pagis .
Tune Eustarchim Senaror quidam Nicomediae, Habitabat quidam'ninus nomine rimationta decore corporaliciarusmingenio.
Atque ita deinceps. Sed versis istoc, Dum languore fasqatis sanitarem reparant mistris: Vox ultima tolli debet. Simile naeuum hymni de S. Plato , cujus initium: In testine Beneventi Haris ortus panibu/ . In tris mundo Pirum steris fulius moribus.
Mox puer Christum siquendo admirandis nistas. I Iinc crest vox insignis. Sequitur deinde:
Poa adultusvmpendit vanam mundi oloriam,
Defuis nihil resimans aeter vestemimplicem. ' Seo quaecunque possideνα iam fomentis pauperum. Deinceps.
185쪽
Deinceps quaedam corrupta: sed ei non dissicilia emendam, qui ad rhyimum attenderit. Vt in iis, quae proxime sinuuntur, hoc, vel simia si modo2 Nescivi Romam perni vir illis S resin tur
Gerusinctorum virormn lumen viget addissu sprefectis praedirare Christum genti Garieae. Aepostea e Christo ea enii visorum terra dena millia. Verba illa is illum fortiter debellaret sunt Eglossemate interpretantis illa, hosti non saecumberet. Similiter post e glossemate videtur, viruliniis auribus. Palillo post puto scripserit: , Vi 3κ ama est militare promim, vinei nesciis, xiv misit ira visit, ae immanes is eas .
Dumque gleba eondereturiloriosi mari '. Sustuli erepus, ut glossema vocis . . Vltimum versum sie restituo tcsus raro tune probabat comePsare eassitus. Vbi vulgo res re, deficiente sylia,a. Item hymno de Trinitate legendum : hil enim Patre Deo ponitur νε- ας.
Is neglectus perdis mage populum Iudaicum. . Etiam penintimo versu sic iuppleveris: Osendis quodam Pro rea quo jam Usibilem. Num & locum inter Poetas dabimus Medicis Scholae Salemitanae qui Roberto Normanniae Duce, ii bello Sacro redeunte, &de fisturi brachii consiliente, ansam praebuere versibus scribendi de conservanda valetudine2 Id istam circa annum cIIxcxx, imperante Henrico IV. Is Robeuus erat Angliae rex designatus: quae caussa est, cur sic opus incipiat: Anglorum Regi dieit Schola tota Salerni. Henrici III temporibus anno Cla L filii Mar daeus Gallus, prasit Rhedenensis, qui Thebaeorum vitam carmine conlprehendit, aliaqtie in Canticis Salomonis. Videndum item , an non idem sit Mar daeus Gallus Caenomanensis, qui carmine scripsit de gemmarum lapidumque 'pretioserum formis,natura,ac viribus.Meminit Vincentius Bellovacen- c. - iis lib. 1x speculi Naturalis singulis pcne capitibus. Item Barthol relaus Anglicus lib. xv r. Scholiis suis illustrarunt Nardus Amstela --. damus, Pictorius Villinilensis. 'Diuiti eo bi Corale
186쪽
Floreti aetas imota non sit, si idem sicae dicunt, qui B. Bernardus Claraevallensis Antas '. Nam vixit is anno cla C xxx. Sed alius Ber- nardus; alius, qui h Bernardo excerpsit flores, eosque vinibus com- 2 plexus, & inde nomen laibet Floreti. -. Isor. Henrici IV temporibus circa annum Cla LX claruit Amatus , OG ib cnensis Monasterii Monachus et qui quatuor libros carmine scripsit de flgessis Apostolorum Petri ac Pauli: ut est apud Leonem Marsicanum in Chronico Casnensi lib. I xx , cap. xxxiv. De hoc etiam dictiun in Historicis Latinis lib. II, cap. XLVI. Ejusdem Imperatoris rem ribus circa annum Cla Lxxx filii Sigbbertus Gallus: qui varia carmine signavit. Ρartes Imperatoris taurus est adversiis Gregorium VII. Eodem tempore fuit Hydalbertus: cujus heroici, & elegiaci versus superstini. Obiit anno CIO C. Eundem censeo, ac Hildcborum: de quo mox dicam. Extremis Henrici IV temporibus circa annum cla xc fuit Guido, Ambianensis Episcopus, qui metro heroico descripsit vitam Guillhelmi Conquaestoris , Angliae Regis, & Normanniae Ducis, qui obiit anno cIo Exxxxx. Meminit Guillelmus Meticensis lib.va de gestis Norman
Temporibus Imperatoris Lotharii II, sive Honori II Papae, claruit Tras. Hildebertus Cenomanensis eritis presbyter, posteaque Turonensis Episcopus. Hic carmine reddicit vitam S. Mariae aegyptiacae : quam Paullus, Neapolitanae Ecclesiae Diaconus E Graeco prosa Latina e ,resserat. Meminit Henricus de Gandavo libro de Scinoribus Ecclesiasticis,cap. viret . Etiam versus ejus de insterio Missae habes in Bibliotheca Patrum edit. II. Complures ejusdem versus de S. Trinitate, aliisque, exscripsit Antoninus in Speculi Historialis Parte IIx, Tit. XVI, cap. IT,I. I, dc nonnullis sequentibus. Egimus de eo pluribus in Historicis L
Temporibus Frederici Bartarossae, anno cla c Lxx claruit Petrus de ' Riga Remensis, qui carmine Leonino complexus est vetus & Noum Testamentum. Id volumen inscripsit. Gotheseidiis Viterbiensis Conradi III, & Frederici I, sive Barba- A18 rostae, Notarius fuit. Chronicon situm universale partim prosa, partim carmine conscripsit. Producit hoc usque ad an . cII c Lxxxv I. Guntherus claniit temporibus Frederici Barbarossae, dc Henrici ULqui Frederico siccessit anno cIs c xi. Guntherus hic prius scripsit Solymarium, sive expeditionem Conradi Imp. in terram sanctam adversus Saracenos. Postea aggressus est Ligurinum, sive x libros adversis
187쪽
Ligures seu Mediolanenses. Sic enim Luinum voce constanter utitur. Id opus vivo Frederico scripsit, eique ut ipse ait, ostendit . . Sequitur vero Othonem Fruingentem, qui patruus erat Frederici, & Radevictura . Frisingensem , qui Ollionem de Frederici gestis continuavit. Poeta est pro aetate ea & ingenio, & spiritu bonus. Sane non indiserte scripsisse, ruantum potuit in illo aevo, ctiam judicium est Iani metae praefatione.
tera Annalium Batavicorum , quos carmine signavit. Lilius dialogo v mg. 223. Hist. Poet. resert & seripsisse carmine vitam B. Cyriaci . Munt Mexstare opus ejus bisum de rebus Germanicis et verene, an secus, dicere non habeo. Diversem autem esse a Gunthero Elnonensi, temporum ratio ostcndit; cum prioris meminerit Sigebertus,qui anno obiit cII c xH. At Barbarossa, clivus gesta Guntlierus deseribit, impcrare demum C pit armo cI c LII. L onfundunt tamen hoste duos viri cruditi: in his Sanderiis lib. xx de scriptoribus Flandricis, ac Swcertius in Athenis Belgicis . Uterque enim G therum Elnonensem, & cum, cujus Ligurinum habemus, cundem putarunt: cum inter eos intervallum sit arinorum quinquaginta.)-s AEqualis huic, ut Lilius t ait Theodericus Leodiensis, qui varias Samistorum vitas perstripsit. Proximus cst Iolephus Exoniensis sive Devonius Itanus, Anglus ;cujus sex libri exstant de bello Trojano. Hi a Cotilelio Nepote ex D rete Phrygio carini ne traiillati perperam dicuntur. Claruit in Anglia
temporibus Henrici II, Ricliardi, Ioannis, Angliae Regum. Nempe ante annum cIa c c , ac postea. Dixi de eo pluribus in Historicorum Latinorum Historia lib. II, cap. Lvx.
Anno cII cc L claruit Philippus Gualteriis Castellionius, qui & pro Gualtero vocatur Gifuim ; sed perperam. Episcopus fuit Magaloncnss. Est autem Magallona mediterranei maris intula, Galliae adverse, ubi olim civitas fuit , ac templum Canonicorum S. Augustini, qui suberant Archiopi:copo Narbonensi1. Sed Papa Paulus III anno cIo Io xxxvr transtulit sedem eorum in urbem Montis Pessulani. Trit- themius, & alii, appellant Magolensem , sed perperam, ut SW rtio bene obseri atum. carmine hic, idque libris novem condidit Alexandreida, sive libros rx de gestis Alexandri M. Henricus Gandavensis in Catalogo cap. xx, hoc de libro sic stribit: Scholis Gro .use rvm dignitaris es hodie , ut prae ipse vaerum Pollarum lectio nes satur. Nisum ejus exemplar exstat Cantabrigiae in Bibliotheca publicae atque alterum in Collegio S. Benedicti. Prius illud exaratum anno
188쪽
inus si perest in Monasterio uigemens. Vt nihil dicam de epistolis in Ptaturium ; aut de morali dogmate Philosephorum: quod opusMsum adservatur Gandavi apud Carthusianos. Eruditi quidam viri Castellione obiissse putant, propter illud monostichum, quod apud antea
memoratum Henricum Gancavensem legere est: Inssia me genuit, rapuit Castellis nomen. Integrum si epitaphium voles, sequebatur, Pcrsrepuitque modis Gallia tota meis. Puto ego prioris versis aliam esse mentcm: Nempe ut dicatur, Insulae quidem natum esse, eoque Insuletisem dici debuisse, sed hoc nomi- riis patriae urbi creptum esse eo quod vulgo diceretur Philippus a Castellione. Henricus a Gandavo, Sixtus Senensis, atque alii quidam, duos memorant Guilhelmos Insiilcnses: sed unus idemque est. De hoc Gautero tale est judicium Barthii Adversariorum lib. xxx, cap. I, ubi ait:
Else melioris ingemi, quam aetatis, scriptorem. Et lib. II, cap. xv I: Phia lippuι Gualthenia, homo pro eo aevo ingeniosus, eruditus, oloquens, modo argutias Scholastieas ramisset, V non miseeret omnia Assue judicio.' Sed id visi temporum fuit, quo nihil dissim τι poterant, quod irem, quis quovis loco infercirem; ad ostentarionem pol mathiae si ei. Eodem res :xit Ianus Dura praefatione altera in Annales Batavicbs carminc striptos: sed hic vix dignum ait, qui iterum i tur. Et jam olim cum segillare non dubitavit Alanus in Anticlaudiano stio , ubi eum Maevium vocat, quem, ut malum Poetam perstrinxit Maro in Bucolicis. Verba Alani sint:. - Priami fortunas intenas il eZ saevius, in caelis audens os ponere mutum, . Gesta ducis Macetum tenebrosi carminis umἱra
Pingere dum tentat, in primo limine fessusIIaeret, ae ignavam queritur torpessere Afusam. Vbi clim dicit, eum intonare Priami fortunam, respicit Horatii l cum in Arte, ubi Poetam malum reprehendit, qui sic ordiatur: Fortunam Priami cantabo, o nobile nitam.
Rodolphi Hab urgensis , Adolphi Nastavit, de Alberti Austriaci
temporibus nimirum a n. cla cc I xxx, ac deinceps claruit Stephanardus h Vi comercato , Monachus Dominicanus, qui Chronicon carmine reliquit. De hoc diximus in Historicis Latinis lib. II, cap. Lx II. Vbi&dictum de Stephanardo Flamma , qui iacm videtur. PIujus cum nomine legitur carmen de insidiis, quas Epistopus Comensis struxerat Ottoni vicecomiti. Anno cla ccc siib Alhcno Caesere fuit Alanus de Insillis Teutonicus. striptor operis contra claudiani Rufinum; unde Anticlaudianus vocari Κ h a tur.
189쪽
tur. Hic est ille, qui vocatus Dinae Vmversalis, ob omnium disciplin vim notitiam. Exstat quoque ejus opus de Planctu narurae, panim Irosa, partim carmine: quod re in membranis habeo exaratum. Sic um quidem qunt, sed malo iis accedere, qui Teutonem arbitrantur. In his Tritthemius, qui Malia ejus scripta commemorat. - cIo CCCv sedere coepit Clcmens Papa ejus nominis vinctus. Ad eum Guidus praesul scripsit carmine , quam vocabat Biblue Mar-
- Anno CIo CCCX, quando regnabat Henricus VII, Guido Ferrariensis , Ord. Praedicatorum, Datriae postea Episcopus, exemplo Petri Rigonti, carmine utriusque Testamenti libros historict&allegorice enarravit; atque id ripae opus Magariti- Bibliae inscripsit, &, quod aetatem satis thdicat, ripae Clementi VII inscripsit. Nec video, quidiae in Tritthemio culpet Possevinus.
De renascente Poesi Latina, a temporibus Ludovici Bavari. Uuimus hactenus de temporibus Poetarum prioribuου, a pri mis Latina risos ineunabulis usque ad quas moribundam vel etiam mortuam se exstinctam Sed aetate Francisci Petramisa denuo ea carpit revissere. Nimirum pene extremis Ludovici IV temporibus, sive circa a num cI cccxL: quando Petrarcha longe lateque diffindere coepit ingenii divini, doctrin ire mirandae varia monumenta. Ioannis Boccacii hujusmodi de eo judicitum est praeiat. operis degenealogia Deorum : Praeclari i viri n. Petrarchae jamdiu ego auMiresium. bomaeneoelesti in mo praedis., S perenni memoria,at Ufacundia atmirabili. Hujusmodi et ostiorum pleni sint libri. Contentus nunc ero hoc Desiderii Erasis ita iceroniano sto: Reflor tis eloquentiae prin-- ω' apud Indos videtur fuisse Francisim Petrarcia, sua aetate re ebris ae --
νψ; nune vix en in mambus. ingenium ard , magna rerum e itis, nec mediocris eloquendi vis. Subjungit deinde, Blondum ac Boccaraum Meinferiores fuisse, tum in dicena, vimus, tum in Romam sermonis proprietate.
Ac loquitur quidem ille de eloquentia Oratoria. Nobis vero sermo Vncae Poetica: cujus luculentum documentu tabemus in Acticaei libris
190쪽
LATINIS. 'πlibris I x, quibus bellum Punicum exposuit. Nimirum deperiisse putabatur Silius Italicus, qui demum temporibus Concilii Basiliensis in
Germania est inventus. Hoc Asticae opus ut sibi dicaretur, petiit 1 Petrarcha Robertus Hierosblymorum, & Siciliae rex, teste discipulo ejus Io. Boccatio lib. xv Gencalogiae Deorum , cap. XIII. Complura de Petrarcha diximus in Historicis tinis lib. III, cap. I. Vbi natum di-
cebamus anno cIIccc Iv: vlaruisse autem cII ccc x L, ac proximis xxτannis: obiisse septuagenarium an . cII ccc Lxxv. Pompam funebrem,
qua elatus, descripsit Henricus Calderius lib. vi, cap. MI x de gestis Morigine Patavinorum, sive quis alius ejus operis est auctor. Vc ma cjus, quae mihi suggessit clarissimus Pignorius, apponam, eo libentius, quia
scriptor is nondum lucem vidit: Anno cI ccc I x Ix Franti su evromento Petrarcha, Poeta celeberr-m, Ecelifae Cathedralis Paduae Camnicus,
in pago Arquato, haut tanti viri fama in obfero, nonfine omnium remissimo dolore, ex hac vita x I v KA. AI. felix in caelum migravit. Ἀμι funm saris, aut pin erat, amplum; viri clarissimi, Franciscus Careariensis , qui tune temporis Patavio imperabat, Episcopin quoque , Abbases complures Carnobiorum, otius urbis ac maeresis antistites, Gymnasii Patavini publici Dodi res, aeriisersitatis sicia res cohonestandum religisy ὲ curarunt. Cujus cadamerpherrere panno ex auro strato, ac umbella itidem aurea pessibin exarmellinis contexta seper imposiAm, cum bis odio viri excellantissime humeris usque adferam Arquari aedem publice detulissent, ibi frater Bonaventura Peraginus ', qui postea fuit Cardinalis, Vm laudes ac vitae integritarem funebri crinioneri stravit. Hactenus Calderius: vere universa , praeterquam de die at- auri. que anno emortuali. Nec enim xv Kal. Sext. sed x Iv Kal. decessit. Neque anno cII ccc in I x, sed cI ccc LxxIu, anno plus dicit Matthaeu Palmerius in Chronicis. At Volaterranus lib. xxx justum numerum sexennio exstiperat. Siquidem natum ait anno cI ccc Iu , obiisseque anno aetatis Lxxv I. Utrumque refellunt verba jam ab eo tempore tumulo inseripta, quo ossa praestantissimi viri condita ea silere. Apponam ea, prout E marmore ipla descripsit, atque ad me humanissime transinisit Laur. Pignorius: Frigida Franesi lapis his tegit Ossa Petrarchae. - Suffcipe Virgo parens animam, sue Virgine parce,
Felsarrire jam testis caeli requiesivi in aσω. MCCCLXXIIII, XIIlI Iulii.
Varia ex variis de Petrarchae laudibus vide apud Polycarpum Patermum, I. Q. Veronensem, de Patria Plinii Senioris lib. II, cap. va et t. Paullus Manutius Comment. in Ciceronis lib. I ad Fratrem THO-lam o : Francisius Petrarcha, Poetasimonis Italici omnium elegantissemus,