장음표시 사용
51쪽
wm s . 4sm o ε π ε ι-- g O, ,ουτα r Ami υπιον 'α ηποφαής 'ro ελθον - δεον, artic o assumpto, adverbii constructionem amittit: mελθον - Λον,αἰώλησεν ἡ Γ:& si in illo Homeri, ευρῖ ρει, arti culo apposito dixeris, M ευρορM,nomen feceris N ει ρυ ρε . Nonne igitur coactum fuerit, ea orationis partem pro adverbio accipere, quae adverbia in nominum costructiones transfert Z libet nominis, si distributi nem habeat,continet omnino articulum. Exempla proponemus; παιθρωπων οἰ - ,ει- ῶν γ,cMcαροι,bom num alti Graeci, ahi μntiam Mini: A α ν ό ς, ὸ κα--
aher, rhetor; alter, ea grammati . In unitatis etia n mero, eorum tamen nomi
num quae distributione pocsunt admittere, ut in auro, argento,iscaliis id genus,quq possiunt eodem modo accipi, noc est, quae possitiit distribui: quandoquidem licet e iam sine articulo genitivum dici, si nulla distributionem habeat; ἡ θρώ- λύω, Mis
atur, vir est improbiu. hie enim omnitis articulus est adiungendus. Ergo in illo carmine Homeri, muciatas Q,ος, 'A μειον,non selum casus mutatus est, sed etia articulus
52쪽
DE SYNTAXI LIB. I. Arodi λειπαι' iis ἰ sine dubio deest. quin etiam
indicare incogruam orati nem .nam si esset genitivus, articulus nimiru ei no deesset. At in illo carmine,ο, O A'ο oil.
πιλοι, casias tantummodo immutatus est. Habet autem
huiusmodi constructio defensionem istam, qua se tu ri potest:Distributiva nomina constant ex multitudine antecedente, quae sumitur ut
dine relativorum est. & ad totum respicit . itaq; necesse est adiungere articulum toti, quod partem continet,ut a tecedentem declaret cogntitionem.Item a consequentiabus licet idem probare. nam ea quς vocatur pluralia.qu niam nullam distinctionem quantitatis habent, disti guuntur non solum adiecto numero, si forte ita dixeris,
φίλων πήντε ελειντω, φίλων ἐλειναν: verum etiam huiuς non
numero multitudinis,numero saltem unitatis. na si, quae distribuuntur. sunt pauciora toto,cuius fit distributio ipse tet patriu casum τ φ ων plu- reis significare, quam illos rectos casus,ci, de σιν αγαλὶ οἰδε, μωλοι. itaque si constr istionem istam sit stuleris,nofeceris nominandi casum ςAm numero inferiorem pa-
53쪽
cepta Hellenismi, cu ad poe- v ν--ο- -πολ- tatu carmina recte N en ςn' io εις η meηQα της τον εμυ- qui verborum siguras usu&exercitatione latum didice-Tunt,non vi praeceptoru quς sunt a Graecis tradita, nec nalogia quae praeceptoru si cia dccomes est.iisdem etiam νι χον-γει Sinne date legenda, tum ad quotidianum loquendi usum,tum etiam ad verba diiudicanda, τ ποιηρ-των ωοίγνω-,E ri αἰαὶ
bendum,an notius per η, ra- ctione hoc ipsium exigente.In - , i . quibus constat, conseque oes αὐτος ἀυψὶν ἀ-
vitiole dicitur, este re utatu' ι ρ ρ , . .ram. Tale igitur quidpiae
54쪽
bi adluctum articulum, cum uniuertara multitudinem,
ολανό σνεμ αξ λη sit c ν, de qua est sermo, continet,
γου δαψε- : & alia quamplurima: virum dixerit constructionem istam carere a
a Zenodoto traditum est. is enim scribit ω ει ιανρα θεοί m.
atqui etiam sic patet in illo exemplo nullum este adhubedum articulum, in quo ne Zeno lotus quidem ipse adhiben, A ψοισιν Icased missa haec faciamus,quae moram potius asserui,quam visem praeceptorii ,& rerum tradedarum perceptionem. Nome igitur distributivum
55쪽
nisi tale si sine zrticulum quidem omnino sibi adiunctuni
habebit. Proponamus exempla haec scrmonis usitati; οἱ λ ισι EvΔ-ςbi. ceteriGrac j v cales, quae in verborum Iuni principio, upirant: inolestan- tueau attenuant. .foles enim
sunt Graecorum pars. Vel, si siquis potius hoc modo enun- οι tiet ; ceterra Dorci retinent θ, - , Lacones vero eam etiam in j μθ -'ον cpoc νοm' οἱ , G e
mendistributionis, continet , , re ri
ahi Ebene ictu nobisfaciunt; tu etiam denostro aliquid au- ωαῖ, abos Ucisocontumelia,non nos. In his enim exemplis no est ii . cesse adiungere articulum:
AAλεις οὐδ . :lioc est, Πων-- ξω- ,δυ6α ratione distinguemus illud quod est apud poetam: nam s contineatue nomnes, Iouem excipiat non dormientem, articulum omninis
56쪽
exiget. at non ita illud, a vi I si
etiam, A MOicis δή-i . Ma no necessiario allii met articulum. lii id enim vetat ita dicere, ou inest, nonnullis impera. qucadmodum in sermone quotidiano usurpa
cob, μή hia, alios contumelia a cito,non me:illud nimiruntio imperantes,ut alios qui sunt in eius dicione ac potestate, assiciat contumelia ,neq; hoc faciat neces latiis& amicis. . In illo tamen exemplo vice versa deest articulus; H Q, Α-
λοπ π εαιο, Olbian Aρκω Δεκ πAπας. nam illud c Mu cotinet omne;s deos qui erant simul in coenaculo. At illa, A Μοι μα- ω, αμοι αἴ- it, . . N σιδήρω, articulo non carciat. nam illud αΜοι iam non continet omneis: nec illud quod sicquitur, α'M H rura σιδε ρω , patitur distributionea superioribus . nam in utraque constructione par est numerus. Illud etiam iis asdendum : eiusdem enim naturar.est: A vei a rei icti. iέα A. Σοι τ' via , Uti δεδμήμαία ει ς:propter costructionem nominborei, quatenus haec vox
anticipauit priorem illam sinam insta demonstrabumus, articulos esse submouendos, si partem aliquam orationis,quae infinitam hobeat vim.adhibeamus.
57쪽
Praeterea quilibet dativus adiectivi nominis, in epist lari constructione habet a ticulum adiunctum; Διονύσιος Υ- - ψ ιαμ πιτωDion m T phoni optimo sa-s sine articulo scribatur, erit
pria incidunt in ambiguita tem:quae tolli non potest,nis nomen adiectivum adhi- 'beas ρυφα πουαμ ωος,Δίων ὐ φιλο φοι:vel aliud quod gentem distinguat, Ammo ρος ΦM ωῶος, Amn, δε ρος ο Κυρηνῆς. quo fit ut nomina propria distinguantur a pluribus personis, ad quas reterri poterat eadem appellatio.eamque ob causam in Epitheti ruperiore constructione co-modequadrauit articulus:&Menelaus cum arcessit Aiacem, cum Iab altero Aiace distinguit, in
tax. &alibi, LAc - ἐφ' Lodis 'ia is 'ges Aiax unum petit Hectora sortem. Illud etiam perspiacuum est, superiorem comstructionem exigere epith ta boni ominis, propter ve bum quod declarandae beneuolentiae ergo assumitur,
Deillud quidem obscuru est, et ιν τα
58쪽
- 7 epitheta pluribus substantiuis tribui posse. itaque, ut ab eiusmodi quoq; costructi ne tollatur ambiguitas , articulum adiunm;qui signiscae interdum vel unicam pers m pc
siperioribus demonstrauimus.Licet etiam hanc rati nem afferre ; articuli interduadditi, peculiare aliquodno
men referunt,hunc in moduvidelicet; οι Δηλου τοπλο νεις liare , quemadmodum ο -η-
ροι subindicat Homeru. Recte igitur etiam sicarticulus adiicitur,& facit ut epithetsi
59쪽
se se nomina collectilia eiusmodi collectionem sibi vindicasse:
quadoquidem numero unitatis proseruntur, & tamen multitudinem significant. itaque facile illud est, Am - ι--refertur enim ad illud quod subauditur. Demonstratum ergo est, articu r 'lum adiunctum etiam in isto η
Illud etiam quaerendu est, e nam ista constructio instructio; sed in genitivo tantum procedit Z An quia quae distribuuntur,sunt partes totius collech multitudinis; eamque ob causam exigunt costri ictionem possessiliam; possessio autem solo genitivo,non alio casu indicatur. ised hactenus de articuli
tati in iam veniendum deinceps est, ad eas quoq; partes . quae articuli societatem asmittere non possunt.
Alpronomentioc Mn renuit omnino articuli societatem.Hoc patet cu usu auctorum omnium, tum rati ne, quae vocem istam comitatur. cc iunctum enim cum verbo, significat aetione ro
60쪽
n - , -- ' i . , mine duo articuli praepositi
λὐκ πνοε-:h.e. alliallas vineretis:-abospraedatisunt:amaborum vitantefluctuosa tela. costri ictiones igitur ciusmodi exiliu i in recto casia & o liquo. nam ahiahom dicitur, amabis. abiasos. Ad utrum itaque c.issem accesserit articulus, incongruam Orationees ficiet. nam si nominatiuo adiugatur, cum qui sequitur obliquus, non admittet: sinobliquo, rectus ropugnabit.
Eodem modo articulus es congrue no constria itur cum
πιquidem nomini λω additur articulus recta ratione id exigente, scuti ceteris nominuebus numeralibus; at non ita nomini superiori. Ratio est illa : nomen hoc ιλφοτσροι sumitur, cum duab res aut pcr- senas notas sisnificare volumus. itaque licet dicere, Ia--θρω πι . duo hominti currunt: qua in oratione δύο indicat prima cognitionem