Apolloni Alexandrini De syntaxi seu constructione orationis libri 4 a Francisco Porto ante aliquot annos e manuscripto codice passim & correcti & suppleti; tum Latine redditi, & notationibus illustrati nunc denuo a Frid. Sylburgo cum bonis exemplarib

발행: 1590년

분량: 483페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

351쪽

APOLLONII ALEXANDRINI

in quo rursus oratio quς redditur,est casus accusativi.

Hactenus de praepositi nibus quae in constructione

nominum aut apponuntur, aut componunturiin verborum tamen constructione,

habent appositionem,eae et--τα γεμί- ω-ον-

&vti argumentis istiusinodi: Partes orationis compositae quomodocumque,in ea pa te quae composita esst, numquam mutantur: appositae, habet interdum indifferen-

352쪽

LIB. IIII. 3I Ziam mutare sedem possunt;

adiuuate tenore, qui bis ast initur. Hoc ipsum cerni potest etia in ipsis praepositionibus: siquide supra cohnO

ύν,articuli accessione, nullam fateri appositionem, scd c positione:at recedentC prinpositione ante interiectum articulum, tunc fieri apposi-νομυ' σωλαν iotionem ut a b misHυ: com positionem vero, si annexa praepositione, articulus extrinuec' accesserit; sicuti sint

composita m- Quare etiam in verbo καυκα ω, si praepostio

connexa est, sedem omnino non mutabit ex regula superius tradita: quod ii connexa non est,& tamen verba comvenienter &c5grue flectu

ἰφει plicia; dubium non est quin

admodum in casualibus, a ticulo recepto arguit appositionem; ita in vemis,recepta inclinatione, quae fit intri secus idem omnino demo strabit: quandoquidem di plicationes etiam admittit;

, a , . Ac ne illud quidem pro ουδὶ μεινο πιθανον, Ῥιθ ος ηανο o babile est, quod ait Tryphoti et O , ἐς μοτν connecti illas quidem cum

353쪽

verbis;declinationem vero, lextrinsecus accedit,no adni: ttere; qaonia, pr. aepositiones quum sint, nihil quod antecedat, habere debet. Primu , quia dissicile est mutare verba coposita, quomodocumqtie sint composita: id quod etiam alio loco demonstratum est.cur enim hoc ut iam diximus eis potius appositis, quam copositis accidit 3 Deinde , si, quia praepositiones

trinsecus accedit: cur in nonnullis accessit declinatio, ut

. 3 ut missa faciam illa quae& ipsa in usi sunt, Mi υυ ιανυαθυι.Verum si quis etiam haec respuat,ut non recte inclinata; quae tamen alias do. cuimus ordinem naturalem

maxime secuta esse: illud nihilomiti' adhuc restabiti, hoc est, praepositionem tum de

mum congruam costructior ι nem obtinere.cum suum no- me retinet.&praepositio vo- . x o

λεπιθη εἰ, ονο- Aut υλ ρη- lacum aliqua orationis par- re, una ne praepositio qxii devocatur amplius, sed fit pars totius nominis: itaque non recipit proprietates pr pos-tionis. Hoc aute probari potest ex iis quae antea a nobis dicta sunt. nam quum in v cabulo αἰοrem opposito parscius nominis facta est.in c5- posito ξυρανοίκτης etiam in se. cuda syllaba retinet compositioiae: quamquam in principio semper composita; ut initaάθαρος . in quo ad n

354쪽

accedes, composita est, , nia 3 e articulum extrinsecus prae-

postionis ratio postulat, sed

monstratum est, eam appO-ρ- sitam articulo no cedere,nec

..te ,..i , discriminatim inclinari. est

- υ , v. sed verbi pars. Quod n non

υ, ω, e stris rationibus repugnat. na

beat illud accuratissime pro-τ ε ' ων ουτ η Η ου stoc batum existinsauerit, praepo-

, . V , , tuis spectari, quam incom- αρχοι oc,si πις positione. Ucrumtamen. ad

re ε e' , in praeteritis, sed pro diuersa

355쪽

APOLLONI I ALEXANDRINI

eandem praepositionum positionem in diuersis suis recipit figuris ; quonia in iisdem

eadem rcs continctiir.Huius autem rei demonstratio cer

tissima illa suciit, quod praeterita interdum priuatim co: ponantur, a nullo praesente derivata;& futura item,&praesentia quae carent praeteritis. Ouod si consequeretur ut compositio ducerct a prς- sente initium, & ad praeteri- nisi compositionem a praesente suo deduceret . at in hoc exemplo M, nulla prςsentis est metio:& futuri καίιαι, praesens inusii non est, neq; etiam pr*' . ' Α

ita usu celebrata non sint. i, At .

356쪽

compositionem fecisse --χλοαυ. Sed fortasse quis existimaberit, huiusmodi e empla c. ere ratione; quoniam exemplorum istiusnodi

copia deeithverborum inqὶ tuae flectantur cum praepo-itionibus eoinpositis, ontinentibus tempus uniiquodque. ire ita occurreduinei qui sie existimat. Ratio iadem postulat in praepositionibus siccoposim:quia duinio illae non recusant inclinati nem extrinsecus adscita eam etiam referunt qliae sibi insita est:quandoquidem vel interiecta coniunctione hoc idem fit: Gad L - , ω. αν. Quum igitur extrinsecus a cesserit inclinatio, sequitur ι. Ionsam extrinsecus accessis. se. heri enim non potest ut praeteritum de iure sito decedat, & inclinatione, quae e trinsecus accedit, non retianeat. Quare huiusmodito Verba quemadmodum iam diximus)recepta copositi ne, qu. x erat in praesenti,eam transferunt etiam ad pr te ita,quae compositionem no priuatim,sed a praesenti tempore transsumptam habent. Ego tamen existimo compositiones plerumq; abundare,&loco dictionu verbis praepositas, eoru inclinationem recepisse. Etenim non sicuti κάφω dc υι αφω, ita etiam . & esca os, ευμ &ἔ- dc ωέπω, diuel sa sunt: at

o que ita pro vcrbo sit plici accipiuntur. Sed de his alio iloco copiosius a nobis dispitatum est.

357쪽

APOLLONII ALEXANDRINI

rarticipia virebis anusita sita eo pol et Mim composita. Huius autem rei certi utinasdes peti potest etiam a participiis . nam si ab omnibus

conceditur, orationis esse parte redii casias, quoniam ante prapositionc admittitur articuli appositio;concedetur etia vermis&πίεἰ--

is sit participium,quoniam exstat eius verbum Ηἰ filio . at non ita πολύ ie: participium

enim recepit figuram propriam: & quum figura verbi non sit assecutum, no potuit simul assequi ut esset participium.Sed hanc disputatione absolutius tractauimus in libro De participiis. Illud e iam addendum est ; si nominatiui sectati verbis in eadem persona non recipiunt prae

Prat a tenoris etiam ratio demostrat incli- . . , , ἀ/ Q

cativus quide appositonem recipit propter verbum quocum s.ciatur; reliqui tamen casiis recipiunt,quia societ tem verbi vitant. demostr uimus enim in si petiolibus,

verba in diuersis intelligi insonis

358쪽

dem enim tenoris conseria

tio est appositionis propria,

non compositionis: a Dc ζῖφου η , αυτ σοφον ἰοῖ- m. Atque etiam in compositioneide tenor retinetur; is λυ- πς, - ἰς,ουne ς : sed reiectio tenoris in antecedentes syllabas, est compositionis propria. Ergo in illis

καθῆ, & προει ex , copositio est potius quam i. a composito derivatio: trumque enim esse potest.in iis tamen quae tenorem habent reiectum in antecedetisyllaba, ratio est prccipua co- positionis. Reiectum itaque

habent tenorem illa,υίθητα , H- να μω Θ, σύμφη M, AUG-α,3calia plurima; quorum causas aperiemus. Simili r tione dicimus nonnulla n mina reiicere tenorem ; alia contra tenorem retinere.qd autem maius est, omnes imperativi modi verborum Metiuorum, quae proferuntur duabus syllabis, reiiciunt i noremi is nλει, α Qqε, αρί-καφε: &ne minima quidem dubitatio estde eorum compositione. Quod si nemine repugnate imperativi modi eiusmodi copositi fiant, quid

est cur no concedat quis in dum etiam indicativum esse compositum unus enim est modus; unus praepositionis concursus, & una eademque verbi relatio. nam ecce con- unctivus qΠoq; modus recipit coniunctiones ad unctuvas ante praepositiones; ἐρῶ

hoc autem illi non accideret, si

359쪽

314 APOLLONII ALEXANDRI Ni praepositiones principem lor τόπιν --

eis adiunguntur; ει Ῥι αλια

coim Hactenus de eo φ praepositiones cum verbis iunctae sunt. Perspicuu est igitur,participia, quae sunt eiusdem ordinis, a suis transsumpta verbis, eandem recipere figura, ut habeto ς cum tuo aoristo -ἰςη. nam eode modo de illua -- σφώροντες, a verbo αυφίρω deductum una orationis erit pars: q, si sit. ιατ φ ρω, que- admodum iani diximus duae orationis erunt partes, interposito articulo inter ppositionem & verbii. φερον .c.Verius itaque dixeris eius modi soras i. deductas a coposit is, e compositas:quoniam qlibet pars orationis coposita, in aliam figuram mutata, habet figuram illam mutatam no compositam amplius, sed a copolita deductam.Hinc fit ut tenores eorum quae simplicia, Seoru quae a compositis deducta videmur eande sedem CccUpent i, quia simplicia dei' ecoposita analogiam ean te sequutur. hoc aut, in libroi De figuris fusus demonstra- iam ' νγ ν

360쪽

Illud etialiqi; ido constat, voces istas εω & παρον,figuriparticipiorum praedictorum recepit se, propter verba in & -εnν, quibus adiacent: quς voces neutri generis ter minationem recte sortitae sunt,quonia carum constructio ad infinitum fertur m dum,seciva constructionem

minibus vero numqua ppOstiones componuntur: obliquis tame calibus apponuntur, sed tenore recto, mu',

ahaia cur autem rectum te

nore habeat in appositione, iam in superioi ibus libris explicauimus. nam de eo minime dubium est,cu recto canupronominum, nullo modo

praeposii ionem sectari postri ne per appositionem quide;

quoniam copositio nullamcueo casu potest habere ses cietatem: in illa tamen constructione quae speciem pr nominis habet, ausa est accedere praepositio,nempe in ἐπικήνα:& praeterea iii illa adverbii ' π ju,tempus signifi μοι, cantis: in quo trassumpto fit alial noministranssumpti',&diuersa voce dicitur H*siam. Articulis tamen, si priuatim dici nop iluant, i, qui non compotivtur, se d appo- nutur semper calualibus eadem constructione , iis ino

d ea superiori b.libris accin

SEARCH

MENU NAVIGATION