장음표시 사용
361쪽
uerbiorum recepta sunt. Ac F- ὸ H
inridio:& si concedas eas de semper cum verbis c5poni, concedas etiam unicam esse orationis partem ξι - - :&s αὐαγνι - ν, & πιαγνού-- vn a orationis pars est, dubiunon est, si ad elusino, figi
ram accedat altera praepositio, quae cum verbo non sit iuncta,illa quae accessit. fore appositam; quae vero cu ver
etiam cu articulo dici poterit, ab δ αναγινο--α. uods quis dicat sicet δινωμον etiam sic articulus extrinsecus accedet, δ
Dicendum deinceps est de costructione adverbiorum;&primum deiis quae prς- positione lucta, anticipati ne quadam in numerum adistibus in uniuersum distribuens dictiones quet acutu recipere non possiunt, ait aduer- Dium Γι ι.n5 posse terminari
acuto tenore', quonia partes orationis terminatae a, teno rem acutu in extrema syllaba recusant. Scd constat neutructiami nominis ἀς, quod terminaturo, π,tenore e dem modo recusaturum fa
tenor acutus adhibeatur in ,κ ι ,
362쪽
τ ορε . formatum ei Ie,omnibus ' Γλων Oz62cm holia coν. o accidentibus tran positis.tc-ν is enim extremae syllabae secutum fuisset primam syluo saph. Z-ου πελις ι, ω μεσοτνα , labam, de extremae syllabae ιπιαε μοχ ευρὰς in medio collocata fuisset,
It acutus atque spiritus primae ου συνοπος-c renum syllabae in extrema coissent.
significantes, atq; in ista ar- positione recerisse sua accidentia. praepositio enim as sumpta per appositionem.exacuto tenore fit enclitica: id quod accidit cuilibet praepolitioni. particula vero t retinet acutum, &suu spiritum: quod accidit cuilibet dicti ni, quae non habeat alteram dictione antecedetem. Hoc ita dico, quonia omnia prinnuntiata cum acuto tenore, si aliis apponantur dictioniabum, mutant acutu in grauem tenore ,ut in illo, . 'so & in similibus.Eadem est ratio illorum,ἐξ Mutetiam in nominibus ide accudere videre licet;- ωκω, Λυοι in. Vnus enim istorii sensus est locum significans,&valet idem atq; adverbium ex his deductu,λεπιδοθεν,ο- λο ιθεν. Quin etia alias demo strauimus, duas orationis esse partes quae in una ad uerbii
363쪽
poris, in quo res, quae reier' , , i . V
364쪽
Et si re σῆον- etiamsgnificatio. nam quae
- . ρ ρο ν in dialectis mutantur, vocis,
quam adverbia. qua ratione ac figura, e si colunctio, in illo,, μι υ ης:sed eadem ita. est adverbi iam in illo, ποῦ μ μ u. . κὼιG. Eadeelst ratio in z-ι.&iMi: quae coniunctiones interdum pro adverbio loci a cipiuntur. Ac ne illud quia dem praetereundum est, si
365쪽
liam, requirut potissimum ut iris του ' im
ceversa,ppositiones ad significandum locu sumi perinde atq; casualia. Illud quoque
minime dubium est, hoc ει ι. αρευώ υἰωγώον, non alterius este castis qua accusativi. demonstratum. te est,prς- positiones in nominativo i cum habere non posse.& ge-
nibus lute demonstratu et υλαν πια- tributas,& obliquis calibus A Urm' Uch sectatas nanon omnesppositioncs construum urcu om cibus .acbumiquE- αν Sed hactenus de adue biis temporis ex appositione praepositionis factis.
Dicendum deinceps est de constructione etiam ppositionum cu adverbiis. od
Ἀδες, & alia his similia. sequutur compositione cum praepositionibus . hoc ratum modicostructione ambiguuest. cur.n. potius γλοψ duae partes fuerint orationis, Isenaὶ& alia id genusίErgo surplenda nobis illae vices sunt, ct huius rei demonstratio p- ponendae; quando videlicet haec exempla pro una orati nis parte accipienda erunt &quando pro duabus. Insii- perioribus erg'construm
366쪽
- , ob causam, pter alias rati
ne. knon coniunctione ... nam si hoc esset,omnino una pars orationis esseti, sicuti co- iunctio ἐ-,quae constat ex Mconiunctione,& ἔ, praepositione;ut ait Posidonius. Illud etiam addendum,quod valde consentanesi est: Si adverbia iungiitur cum verbis,
367쪽
nullis adverbiis subesse sen- ως--ειποις πιυ η η sum casualis, ad que spectat constructio.vna enim illa si-onificatio insita latet,nempe I bias , quae no conuertitur cum adverbio iam . . nam non. si quid dici est, id etiam
ferri enim potest etia' ad α ωον,& ad siς,i. crin,&ruxitem habet instam dieignificationem. itaq; coue si ratione, si quid est cras,aut heri, hoc recipit diei fgnifi
tur,sicuti modo dixi. Eadem est ratio in adverbio νά 'dcontinet simpus generalissimia, nec secat tempus distributi, sed latius di nunditur, ut nomen generale. Quare si a s signisc. tionem insita diei reseratur costrumo,necesse omnino est in te ligi praepositionem este appositam esetur .n ad obliquum nominis casum . itaql articulus omnino est addendus, ut casuale, qd subauditur, intelligatur. articuli. n. prqcipue apponu-riir casualibus. quid. n.assinitatis habetia. Ἀραν cu articulo ψ generis sceminei,& geniti, ut casus, de itimeri vinitatis; qua adverbia careantistitissmodi accidentibus ZSunt i men adverbia nonnulla 'liue non continent elusinodi casiate i&ea carent eiusmodi
appositionem per se nou a, b ου γνώρ- τ α λαν γ etfo, ne ut
368쪽
h . ι articuli appositio: quae tan- η tum reserutur ad illud quod
E S G-υ κρυ ιιιον Cyiam, subauditur: qualia sunt ista,
ν - , ν - positiones ad castalia tanti
Mις, appositione, refertur ad loci meὸς παλινῆς εIxtis iιον ruetorret, nomen, quod est inclusum.
liuo articuli,qui est in ea cin
πιι φms postionem adverbii localis,
ρυ- v - articulum; quia refertur act
Θό ἡ . c. sequitur sua co struetionem,quae respicit aflnomen subauditum : est a tem hoc simile illi, - ι -- 'Hρον. quod omnino factum non fuisset articulo interposito. neque enim dicitur μἀπιρυ- Huiusmodi ergo demostratione lut diximusὶ opus habebat quaestio proposita.
369쪽
Deinceps disserendum est etiam de adverbio mimunica orationis pars sit, adverbiim, formam nabeat; ano costructione praepositioni sensum referat adue
reperiuntur,quae habent adverbia finitima eandem vim habentia; εις ω- ,- , . : εξ οἴκου
esse partes.lincautem parricula, de qua nunc a tur, non ita manifestam hinet suam constructionem, propter affectum qui voci huic accidinquoniam omniaquae sic assiciuntur ut particula haec de qua agitur nullo modo incrementum assequuturi hoc aut superioribus libris demonstratum est. A nomine itaq;αφανu,scemineu genus se madenominationis inicitur
structio haec-αφα in quae geniti uicinis est: scutiat nomine αυδ foeminei generis factu est ἐξ riis secundum adverbii constructionem; ἐξ
b syncopam passa, tollitur: , ex , t 'quae erat in penultima,trans- σην συμα ην ε salo,
370쪽
L I B. I I I L i 33sfertur in primas syllabas: quae quide
ι erat causa ut particula ista caderea in α. Apparet autem α extremae syllab .necessario trassimpsisse η,quia 4uod erat causa ut particula ita c. eret recessit ad ea sedem ad Oniaccessiis ei patebat:atque ita effecta est particula ἐξώφνκή. Ne q; vero no uum est literam α pari syncopa; quia: particula sic ellicitur.nam in
que illud est dubium nempe literas ιτα ,καμιξ α ου re ω'. z-- io mutare sedem.na in dicun
si quos genii tui finitimi. huic igitur
si , . Dixi non esse dubium ; si forte quis ea suspicaretur syncopam ei lel assa ex Aes inc&γνα ς. Q aquam ic syncopae affectus demonstrari potest etiam ex finitimo aduei bio.
nam ecce a nomine αφαιἰς fit aduer
eundem tenorem quem genitivus pluralis άφαιω,,ut si mως,ευαζων.quq
quidem adverbio diximus ia simul exsistere,&eosdem habere tenoresste,de quo iam agitur.& quoniam e potestate finitimi genitivi exiit syncopae causa,quam passum est, tenorem etiam eius amisit. na,quemadmodum iam diximus, conseriotis, integrisgenitivis,tenor etiam integer conseruatur. Recte ergo in tenorem grauem transit,& ς abiecit. . interdu enim rursiim eiusnodi terminatio cum tenore antecedete et iam ἰ recipit. recedetzitaq enore, cossentaneu videturetia ς recedere; . quonia etiam tenore adipiscitur as