Veritas consilii Burgofonte initi ex ipsa hujus executione demonstrata, seu verum systema Jansenismi et evolutio mysterii iniquitatis, opus Gallico primum sermone conscriptum, nunc pubblicae utilitatis caussa latinae redditum. Tomus 1. 2. Tomus 2. po

201쪽

Demonstratin Ars PLDe sensis sivis in religionis nNotio ipsemet in Praefatione libri, de quo postea latius diia seremuS, testem agit, quis mihi sitio vertat , inquit, palam fecυμ me, quam ineptos γ iniquos libri Ricbe ii censores egerint Doctores γ Scriptores quidam qui hunc librum exandum ac confutandum sibi sumps rant . . m nisi acri resono a et i iurisne, periculum erat , ne posteritas opinaretur , sententias horum Doctorum & Scriptorum , esse doctrinam , quam Galyia sanam ω ortho. Yam eredidisset. Vigorius 'itaque aperte' Richerisimi s e patronum atque asseclam prῶ dicatu .hanc ille res ionem Profitetur.

Dupinus in historia sua taculi XVII fatoetur , Simonem Vigorium institisse Richeri vestigiis , eiusque doctrinam ac causare scriptis vindiciis defendendam suscepisse Part. f. pag. 428. Idem Dupinus in hac ipsa historia fila Simoni Vigorio his verbii elogium pangit: Ipsius opera digna lectu

,, supt, & locum ac statum, quem tenebat ,, magno nominis splendore illustrant; naniis quamvis Ecclesiasticus non esset , pluras, tamen introspexit, aptius ac nitidius dis ,, seruit de rebus Ecclesiasticis, quam multi,, Theologorum sui temporis. Mortuus estis I9 Februar. I 624 , aetatis annorum 68. is

202쪽

i 8o meritas Coninii Burg onte initi

Non minus in eadem Priefatione , quamasipera fuerit indole , ipse prodit modo illo improbo , quo eleemosynarium quendam Regium, qui suos ipsi errores ob oculos posuit, contumeliose accipit: stylo, quem Amnaldus in certis dimicationibus adhiberi porici

Porro de Edmundo Richerio Presbytero ' Lingonensi , & Facultatis Parisiensis Doctose Theologo, cujus principia ac doctrinam secutum esse Vigorium teriatur Du pinus , &paulo post loquetur res ipsa, meminit Spo

danus ad annum 16la n. 3. & ad annum

I 629 n. 9, aitque, libellum ipsius de Ee-ele sica Politica potesate primum ita celebrata a Jacobo Cardinale Perronio AG chiepisicopo Senonensi , deinde a Paulo IJuraldo Archiepiscopo Aquensi, GC Synodo Provinciali, damnatum atque prosicri-

regia, & decreto Facultatis, Syndicatu eiu dem Facultatis decedere jus um fuisse ; restapuisse tamen , & A. 1629. 7. Dec. declara tionem coram dignis testibus edidisse , a se scriptam obfignatam , qua se libesitimque furιm , ac quascunqrse propositiones Ecclesiis Catholicis Romanis er S. Sedis Apostolicis ytidicio fiιficere declaravit, eam Matremae Magis a omnium Ecclesiarum ae in A

203쪽

.D OUrata. Pars VT 18rσeometrica forma demonstravit, in morem Magistri multum & diu in hac arte versati utitur : Voces ignominiosae, insulsi, nugatoris , rudis γ surdi, imbecillis, impo- oris, calumniatoris , & aliae id genus, quihus hunc Eleemosynarium salutat, luculento documento sunt, stylum hunc in secta per

minum ac novum non esse. Atque hoc totum

libilem veritatis judicem agnoscens ς γ qu tenus contraria illa sent eidem Ecclesia Rc,mana , improbavit se condemnavit. Ricberismi autem nomine intelligitur perverasissima doctrina, qua teste Cardin. Perronio in epistola ad Casaubonum, apud Bosiue tum Meldensem Episcopum in desensione doclarationis Cleri Gallicani T. II. P. II. lib. X cap. XXV. statuebat Richerius to quocPresbyteri cum Episcopis, Aristocratici re, ,, giminis more, in partem Ecclesiasticae ad1,, ministrationis vocentur ; quod electionei,, iure divino nitantur, ex quo consequaturari a Regibus, qui Antistites designent, cqnmis ius divinum peccari; quod Aristocaticuri ,, regimen sit optimum, & naturae Conve, ,, nientissimum , in quo directe status Moi,, narchicus oppugnetur; quod omnis prin ,, cipatus a subjecti populi consensti pendeatiis Quod DEus influat in supposita analogic ,, hoc est, in civitates ac regna , ipsamqueri communitatem prius, & proprius ac prim

204쪽

igi Veritas Consilii M. iste initi

est , quod de hoc homine mihi dicendum suppetit: Liber ipsius, ex quo reliqua, quae ad

ipsum pertinent, intelligemus , veri nimiliustam parum, quam author cognitus, inter hia tas lateret & tineas nis Jansenistae e situ suo ac paedore eruissient, & mox a celebratis Ari. 368 ac Cleri comitiis operam dedissent, ut elegantibus typis atque augustiore sorma recud retur.. De hac iam, libro amplior nobis. sermo erit

cipalius, quam in partes, quae non aliter Hagant ,, quam instrumenta eorum siueposi- torum & communitatum,quo fiat,ut Principes ac Reges non ipsi regerent, sed Com-.,, munitas per ipsos. tanquam AdministroSQ, Addebat Perronius, habere se pro mani- ,, bus ipsam Richerii thesin A. I s 9 I in Sor-., bona defensam,quod ordines regniRegibus ,, potestate antecellant; quod Henricu ΗΙ u- ,ine Caesus sit ut Tyranus,eique similes armilliis&insidiis insectandos r Jacobum ClemCΠ-.,, tem ad eum caedendum disciplinae Eccle-.,, siastidae studio, & amore legum. ac patria si libertatis incensium. in uulti fuere,. quῖ impiam hanc, cum primum

caput extulit , do strinam vehementer impugnarunt; plenissime consutauit Andreas.

Uuvallius Doctor Sorbonicus & RegiugTheologiae Professor in Universitate Parisie

si , edito libro, quem inscripsit Eleuchum

205쪽

Demonstrata. Rura m it Ad perse 'ina. operis ab lutionem, qui

moliebantur Deistae. Burgosontani eo consili sit omnia' divinar cuiusdam religionis vestigabolerent, haec tria sibi essicienda putarunt, Primum , ut abrogarent formam regiminis quam JEsus Christus in sua Ecclesia constituit Statutum fuit, adversus Monarchicum festae a flatum omnia consilia ae sudimu converi teres Ielli de Ecel. D' Polit. pote late, pros regna Romanorum Ponti cum in Ecclesiam a

Eiusdem doctrinae illam praecipue partem, quae Contra Ecclesiasticam potestatem est , sibi exagitandam quoque,dc gravissimis momentis refellendam sumpsere Petavius T. VI Theol. Dogm. in Edit. nova Veneta anno I71 7. ) lib. III. c. , Is & J. a pag. I 6s& Anonymus Author Tractatus de Liberi tibus EcclesiarGallicanae toto libro IX. Samma autem. hujus pestiferae doctrinae in eo vertitur, fundando Ecclesia prius, immediatius, atque egentialius, claυes s ejurisdistionem toti dedisse Ecclesia, quam δε- tro, stu , quod eodem redit, claves toti dedi se Ecclesias , ut per unum miniuerialiter exercerentur ; quandoquidem tota iurisdi- lctio Eeele sica primario, proprie, ac essen- letaliter Ecclesia convenit; Romano autem Pontifici, utque aliis Episeopis, miniseriam er, quoad exeeutionem tantum et adeo

206쪽

agii meritas Consilii Burgo sente initi

tere ς ut hic everteretur, omni ope elaborare, ut introduceretur Arsocraticus. Ait '

rim, ut adorirentur in fallibilitatem Pontificis, ii sic speciossi hoc obtentu , Papam errarumsse , selennissimas etiam sanctae sedis san-stiones eludere possent: Quod ad Ponti cis immunitatem ab errandi periculo spectat, tuit, eidem fieriptis libris ac libellis bellam inferre, cumque uno mox impetu, atque assultu/xpugnari nequeat, eam solis conciliis tribuere. Tertium, ut iis , qui praefuturi exec

que omnem authoritatem & iurisdictionem prae omni peculiari homine ad Ecesesiae com- munitatem pertinere; hinc summum Pontificem nihil potestatis habere in Ecclesia sine Conciliis, Episcopos in suis dioecesibus sine

dioecesanis : Et quoniam adversus legem divinam γ naturalem nequenatia temporum, . neque privilegia locorum , neque dignitates personarum unquampria criberest unt,quic- .

quid huic communitatis juri contrarium Gnunquam jusum' inquum , nunquam legi- timum visee posse. Ex hoc autem principio Consequitur, summum Pontificem non nisi primarium Ecclesiae Administrum esse, &administrum quidem sine alia authoritate Sciurisdictione, nisi quatri & quomodo societas fidelium ipsi impertiri, quos terminos huic potestati constituere velit. Quam fidus vero Achates abeuntis in haec avia Richerii fuerit Vigorius , ejusque pedisssequi Jans nistae, sequentia docebunt. Interpres.

207쪽

Demonstrata. Rara n ipstioni systematis , & smo tempore Upellat

essent ad futurum concilium , caussas praep*rarent & nomina , quae suae in respuendi huius concilii decisionibus contumaciae prael xerent: Si Pontifex nova sua dogmata amathemate percusserit, reclamandum, Θ ad comellium provocandum erit , cui ipsi tamen non

magis , quam Pontifici se Evangelio ob om

ratum esset. Jansienistae in tribus his capitibus ad esse-detum perducendis, perfecte munere suo suncti sunt; quod ut omnibus perspicuum fiat, ordiamur a Vigorii libro, qui in negotio &argumento , quod jam tractamus , classicum S praecipuum sectae opus est.

Articulus I. Simonis Pigorii conatus destruendi

regimenMonarchicum Ecelesta V in ejus cum Arisocraticum susciendi. S. I. Ibro Vigorii haec inscriptio est et sit itior in libri de Ratu γ gubernatione Ecclesire. I. de Monarebia Eccle astica. II. de infallibim rate. III. de disciplina Melesiastica. IV. de Conciliis. Per Simonem kigorium , majoris Concilii Senatorem. Opus hoc plenum est praeclara illa exuditione , Ouam plerique Protestantium libri contra Ecclesiam & summum

208쪽

1s6 Veritas Consilii Surg onte initi.

eius Antistitem ultro ac liberaliter ubique hau- .riendam propinant. Praecipue author institu- .iionibus Calvini multum & famili Inter usitas est i ex huiusmodi lutulentis fontibus hausit hic laicus suas de rebus Eccletiasticis notitias. Nihil autem de iis disserit ex ordine, & constituta rite methodo , nihil certa ac definita .ra tione: prorari,itratu decernit, & Confidenter sententisim fert in rebus, de quibuS atauratissima sibi consideratione loquendum existimant veri Theologi: pro more haereticorum ultro supponit & affingit adversariis suis, quae ipsis opinari vel asserere in mentem n n VCnit:. pugnantia loqui, & jam hoc loco abnueTe . Videtur, quae alio certa ac testata esse volebat. Sed nolim omnes hominis. errores peret sequi; neque enim propositi mei est di librum, cujus jam tempuS Obliteravitnae'. moriam, operosius refellerer satis sit, ex4l lo colligere, ac breviter perstrin8ere ea, quibus adstisceptae a me demonstrationiS modum ac finem Opus erit.

Vigorius itaque iam prima: libri pagina , .

cum admodum provide & opportune, ne inhaereticoxum duceretur numero, lectorem admonuisset, se esse Catholicum , acute & suh-drae pro re veluti certa & explorata statuit , sormam regiminis Ecclesiae ex prima institutione ac natura tua Aristocraticam esse ; & si qui scriptores eandem Monarchicam vocent , non nisi per simulatam religionis speciem hanC- vos appellationem usurpare affirmat. En ips

illius

209쪽

illius verba: se Gratia Catholicae, quam pro I,, fiteor, fidei, qua me dignatus est DEusis & honor Gallici nominis, quo glorior, acq,, munus Magistratus reaei, quod gero, imp I,, lere me, ut in antecerium aperiam complu-η

rium huius saeculi scriptorum fallaciam, quid ,, sub falso religionis 'obtentu Aristocraticum se Ecclestae statum atque gubernationem in-us, Vertere attentant ,, Ad hunc igitur fraudu-4 lentum praetextum atque abuyum comprimendum, , profanus. hic homo , loci & conditio-Inii sua: immemor, seipsium: Theologum creat. Iautem clarius cadat sub oculos, quan- lta sit conspiratio consensusque principiorum

inter ipsum &- haereticos , iuvat eaucis expo- 4nere , quid hinc haeretici, inde Catholici sun- atiant de ratione regiminis , . quo JEsius Chri- stus Ecclesiam suam. ab, hominibus gubernari

Tria distinguuntur gubernationum gene ra mirarchiae , quae stiptus est in quo sum- mum i perium in unius selius manibus rest. ldet: Aristocratiae in qua suprema potestas lpenes Nobilium atque Oetimatum ordinem. lest: Democratiae, in qua summa rerum in po- lpus arbitrio posita est. Haec tria gubernatio- lnum sir licium genera interdum inter se co- lpulata runt, ita quidem , ut regimini Mo. lnarchico ab admixto Aristocratico , vel etiam fDemocratico temperamentum aliquod compa.. l

210쪽

188 Veritas Consilii Ni et onte initi ' f

ratum , & certi limites, quos egredi ias nim, est , circumseripti sint. . Regimen Monarchicum censetur esse prWcipuum , quoniam prae reliquis propius acce rigi ad modum & formam , qua DEus hanc reriim universitatem moderatur. Sed cum ea

humana imbecillitas sit, ut fieri non possit , unum selum hominem in amplo quodam im- perii, per seipsum administrare omnia, ges, jura, ac rectum rerum ordinem tueri, cuivis Monarchae stamma imposita necessitas. est, ut varios sibi administros adoptet, quorum fidei auctoritatis suae partem ad diversarum Provinciarum praesecturas ac gubernac la . Committat; nam id communis utilitas ct populorum felicitas postulat.

έ Jam vero hi Magistratus & Administriduobus potissimum modis, in diversis his provinciis rerum administrationi praefici possunt;& si quidem praeesse iubeantur cum potestate ,

quae tota a Monarchae Volunt te pendeat, a

que hic illam pro arbitratu arduus constringe .re , aut omnino auferre possit, serma gube -di, in humana imperandi ratione, pers iussima & pura Monarchia est: si autem, qui sub Monarcha rerum summa potiente peculiares ipsi regiones gubernant, ita eidem obnoxii

sint, ut non Omnem, 'uam obtinent, authoritatem ab illo sibi collatam habeant, seclipotestatis quaedam pars dignitati ac muneri vitio funguntur, necessario affixa & pro hi,