De miraculis adversus Benedictum Spinozam dissertatio theologica quae prolusionis loco est publice habita a Cajetano Lucchesio de CC.RR. Scholarum Piarum facta omnibus argumentandi potestate. Auctore Liberato Fassonio ex eadem familia in novo collegi

발행: 1755년

분량: 65페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

6a Christi praevertit obitum, facere nullo modo possumus, quin

singularis prodigii gloriam concedamus, quamcumque demum Spinoeta explicandae rei rationem in iverit. 6s. Sed esto hae tenebrae solam Judaeae regionem obscuraverint; nulla tamen naturali caussa, vel vi citra multiplex, variumque prodigium estici potuere. Principio cum Luna, Dei Filio de Cruce pendente, in regione Soli opposita versaretur, tenebrae hercle ab usitata, naturalique Solis Eclipsi non duxerunt originem. Itaque D. Thomas , atque Ricciolus, qui tenebras in Christi morte exortas in portentosum Lunae interpositum Solem inter, ac terram refundunt, plura in uno

agnovere miracula; ille scilicet quinque ita , hic prodigia decem recensuit sh . Spinoeta igitur obscurationem eiusmodi, ne caussa pueriliter excidat, Lunae interpositu non explicabit. At neque interjectu Veneris defecisse Sol dici potest, quod

umbrae conus projectus a Uenere multo esse brevior ostenda- datur, quam ut terram attingat, ac tenebris circumfundat. Etenim ex Euclidis doctrina axes conorum similium eandem inter se habent, quam diametri, rationem; ergo cum juxta

Ne illii p) calculum diameter terrae sit ad diametrum Veneris

in ratione pet i a. umbrosus autem terrae conus longissime a

Sole distantis, eodem docente Κeillio ), et i . semidiametros terrestres contineat, si regula aurea ineatur, ac fiat set Ia m a I et X, deprehendetur x, hoc est umbrosum venerisconum definiri semidiametris ago. propemodum . Enimvero Veneris a Tellure distantia, atque illa quidem brevissi ina, OOoo. circiter , uti ex Cassino norunt Astrono mi, semidiametros terrestres complectitur; in umbram igitur Veneris terra nequit incurrere. E. D. At neque erat, cur calculo uterem mur. Nam ut praeteream , Eclipsim illam & totalem, quam vocant, & cum mora trium horarum fuisse , dum Venus in nodis habitat, nulla accidit in Sole desectio, sed tantum veluti quaedam nigra macula Solis disco insidere conspicitur, ut certe anno I 6 I. eventurum esse intelligimus. 66. Multo minus a Mercurio Solem snter, Lunamque versante crassissimae eaedem tenebrae repetendae . Et si enim reliqua taceam, tamen longiori adhuc, quam venus, abest a nobis

62쪽

Mercurius intervallo, ejusque diameter Iongitudine tum a Veneris, tum a terrae diametro multum superatur. Quia vero a Cometis quaerere sibi praesiduim Spinoga non pomst, unum superest, ut rem vel densioribus maculis, quae faciem Solis obduxerint, vel coagmentatis in aere nubibus adscribendam existimet. At in primis si macularum opem implorat, is fateri cogitur, earum magnitudinem Solis fere magnitudinem exaequasse, magnamque idcirco hujus sideris portionem infu- mos , atque caliginem abiisse; quod sane ab omni prorsus verisimilitudine abhorret. Deinde cum maculae, Galilaeo praesertim, dc olfio testificantibus, paullatim coeant, atque se vanescant, tenebrae autem longe, lateque, morituro Christo, diffusae ad tres tantum horas duraverint, momentoque idcirco temporis, aut saltem quam celerrime & concreverint,& evanuerint, prosecto in Solis maculas referri non possunt .

Quod si nihilominus easdem maculas caussari velis, diu non repugnabo; illustre tamen quoad rationem, & modum conmtigisse miraculum (β. X. tute ipse nobiscum convenias necessse est . In eandem fere sententiam de nubibus philosophandum. 6et. Interim veterum Theologorum permulti adspectum Solis subductum hominibus censuere , quod is radios suos, ac lucem quasi indignabundus retinuit . Sol conditorem suum ineorpore injuria , ctique contumelia assecto su Finentem cernens radior suos contraxit, di terram tenebris obscuravit , locu est B. Athanasii in epist. ad Epictetum . Quam interpretationem suo deinde confirmavere suffragio viri sanctissimi Gregorius Nagi angenus , Cyrillus Alexandrinus , Hilarius , Hier nymus, caeteri, celeberrimo, opinor, adducti Joelis oraculo: Sol ' Luna obtenebrati sunt , di sellae retraxerunt flendorem suum sa). In ea vero sententia praeclarissimum debuisse edi miraculum, non est quod pluribus demonstremus. 68. Atque haec summatim adversus Benedictum Spinoetam , quantum libelli commiserunt angustiae, de miraculis dicta sunto ig. Anno Ira . Thomas Noolstonus, natione Anglus di

is vera pretium faceret qui . . . . ex folidis Tufices principio de

monstraret, miraculorum in Scriptura Saera relatortim ea fas naturales fussim euntei defuisse , ut stitieet divinorum Librorum auctoritatem , ac vim con 'exa impios , nefariosque homines tueatur . molsius Cosmol. Not. ad s. sto

63쪽

glus, Sodalis olim in Sidnaeo Cantabrigiensis Academiae Col

legio nova ratione , & via effecta a Christo , legatisque eius prodigia conatus est elevare . Vulgato enim Londini opusculo, impiissime aeque, ac inscitissime docuit, nulla neque Christum , neque discipulos miracula edidisse , morbos tantum, aegritudinesque animi curavisse ; id autem sacros Scriptores

vocabulis petitis a corpore allegorice narravisse . Vera, pergit , miracula ad corpus spectantia in alterum Christi adventum opportunius reservantur. Propositum nobis non est hasce putidas

pellere Theologi delirantis ineptias, quem de Anglis hominibus tum Stackouse in opere Le sevi Littera de I Eeriture S. tum Pearcius Londinensis in S. Martini de Campis Minister , &Curio viriliter confutarunt , & cujus praeterea doctrina ex ipsis, quibus mirifice abutitur , Patrum locis , ac testimoniis , tota statim a fundamentis evertitur . Id unum dissimulare non

possum , turpiter secum ipsum pugnare plenis voluminibus

Exi silmet, me crambem coctam recoquendam proponere . Dixi autem proponere , ut alteram illam in Poetica Horatii Arte nonnullorum reprehensionem effugiami

Quid tanto talit hie dignum promissor hiatu pEgo enim etsi Spinoetae systenta confutandum susceperim, & in singulas elus partes, quoad instituti brevitas passa esl, universe saltem nihil videar inquisivisse ; nihilominus non solum plurima, ut tute senties , praetermisi silentici, sed saepe etiam ad fontem potius intendi digitum , quam rem perfeci ; opus vero absolvi nullum , operis tantum , cuius speciem in animo gerimus , verum Iuti lineamenta paullo distinctius, atque abundantius adumbravi. In hoc igitur studiorum nostrorum specimine , quod , litterario exeunte anno , de more edidimus, vides aliquam quasi larmam, unde quale futurum sit opus perspicias , quod posse confici haud prorsus diffiderem , si id demum consilium meum viris bonis , de doctis non omnino improbari intellexero . Caeterum falso illo Horatii monito c Epit Lib. i. epist. i.) me consolabor. Non possis oculo quantum eontendere Lynceus arion tamen idcirco eontemnas lippus inuetii iee quia desperes invicti membra Gl conis, eodora eo us nolis prohibere chiragra; Est aliquid prodire tenus , si non datur ultra. Haee seribebam anno I sa. Nune Dissertationem eum viderim aliquo favore hominum exceptam , & amatores frequentes mei , exemplaribus iam distra ebs , studiose a me expetiverint, constitutum habeo fidem praestitam liberam re . Eandem igitur in praesentia auctiorem in vulgus manare sino ; proximo autem anno primum de mi culis adversus Spinoetam volumen , si quidem abs rebus meis tantum mihi vacaverit, in lucem emittam.

64쪽

6S Oolstonum , qui cum in divinis Evangeliis , & Lucae Actis veram de Christo , ejusque discipulis contineri liis horiam fateatur, aperta deinde vi totius historiae seriem ad perpetuis, atque continuatas allegorias detorqueat. Sed bene habet. Edmundus Londinensis Antii es tam monstrosa doctrina permotus hominem e Collegio expulit , Senatus ad ignem damnavit; is vero uti mortem, ac poenam effugeret , minis, supplicioque perterritus, prosechus ad Batavos a Christianismo desecit, scelusque novo scelere cumulans ad Iudaeorum partes, atque impiam factionem desperanter transivit sa) .

FINIS.

65쪽

MENDORUM. CORRECTIO.

Pag. 6. lin. Io. Hac autem I g. in Not. lin. r. Lebnitium I g. in Not. lin .i8. sanctissimis 3T. μασση lin. as. a. lin. 23. post verba B. Thomam fg. lin. II. pose vocem praesertim M. in Not. lin. . nihil Haec autem Leibnitium docti ssimis

atae , verosimilius adde , Scheinero

mihi Leviora errata facile Lector benevolus emendabit.. Disitiam by Goc l

SEARCH

MENU NAVIGATION