Gloriosus Sanctus Romedius : ex comitibus de Thaur Andek, & Altae Guardiae dominis, vallis Annaniae in Tyroli apostolus, magnus thaumaturgus, & anachoreta, quem similem fecit Dominus in gloria sanctorum, & beatificavit illum in gloria (Eccli. 45) : n

발행: 1699년

분량: 325페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

citos&mores depravatos, acetadem post dissipatas peregre RES DUM EST IOAS dolenter exclamant OlRES' Non pauci volunt videre Mundum, sed parum mundi in illo conspiciunt melius eis fuisset Lateriisent

oculos ne videant Vanitatem. Nimis enim periculosum est Ni '

videre, quod non licet concupishere. Nec rari sunt qui peregrinatum vadunt, ut frequentare possint Principum Aulas, quibus caulas adijsse longe salubrius fuisset. Talis peregrini personam non induit Romedius. Non adivit Aulas Regum, sed longe saniori consilio sepulchra Martyrum, de quibus aureum os Chrysostomi ita loquitur:

trivit saecular1um Principum limina, sed Principum Apo a popul stolorum. Ad peregrinandum nulla curiositate inductus 'o' est, sed cura salutis, quae maXima animae curiositas fuit. Non desideravit Romedius conversari cum Xteris UiViS, sed mortuis, ideoque profectus est ad mortuos Martyres, qui tamen vivunt in Christo. . in mortuis discere voluit, in Christo vivere,& mori pro Christo. Proinde resolvit se Romedius cum Paulo Apostolo dicente: Oportet Act l, me NIRomam et Uere. HanC igitur Sanctam aggressus peregrinationem, comites assiimpsit Abraham David Optimae spei d probatae nobilitatis adolescentes; recte

quidem ad scopum propositum, ambo enim peregrinationis mysterium suis exprimebant nominibus, quia Patriarchae Abrahamo dictum est a Deo: ehredere de rerra tua Genes ra. e de cognatione tua. David autem psaltes Regius de seipso canit: Ad vena Vosum apud T. N peregrinmyicut omnes istas. I 'atres mei. Prosecto haec sociorum nomina Romedio bonaeXhibuerunt omina, Daυ enim&AFabam praesagiebant Romedium futurum Damid Cirumsecundum csr Mu. GrDei, ad num A atra olim deportandum. In hac peregrinatione talem se gessiit Romedius, qualem Commendant aurea Chrysostomi verba dicentis Prima irim est, refota uirim est,peregrinum esse mundi huj- , bositem, N

82쪽

nihil commime habere cum ebm fm saeculi, sed removeri abG.h. . ., cis sicut peregrinum. ' DiC Vitae nΟitrae sunt dies pere 1 inmtionis nutriquamdiu versamur in vita, commoramur in Via Viatores sumus, quia nondum Comprehensores Eleganter hoc declarat D. Anselmus ita scribens Vita prasin via est: nam quamdiu tot homo, nonfacit nisi IRE. Semper enim an ascendit, aut descendit ut ascendit ad Eum aut descendit ad infern m. umfacit aliquod boniim Um,facis rinum palum a cendendo. r m Uerxaliquo modo peccat facit nudi p.1sthm descendendo Quamdiu sumus in vita non ha-

hemm hic manentem cibitatem, Iedfuturam inquirimm Quamdiu anima nostra inest corpori, non in proprio domicilio, sed diversorio moratur Agnovit id ipsum Oratorum Ethnicorum facundissimus lene Christianus concio-

, is, nator, dum ait Commorandi nobis natura dioesorium, non euMi. habitandi dedit, ex ipsa Cita discedendum est , tanquam ex bositio, non tanquam ex domo. Haec gravissima sententia calamo meo Occasionem praebuit sequentibus versibus ludendi. Hospitium est mundus, pernox est quisque viator, Et propria gaudet nullus in orbe domo.

Quisquis in orbe domi se stulte judicat esse: Desipit; ac omnes non habet ille domi.

Hanc humanae peregrinationis Conditionem profunda meditatione perpendens Romedius, eo facilius omnes Romani itineris molestias aequo animo tulit; considerans Omnem hominem esse viatorem. Inter serventissimos solis aestus toto corpore in sudorem resolutus, Vere di-Cere potuit Romedius anagrammatice Miresudo. Liceat sudanti acclamare Vade bonis avibus Romedit Deus enim Te alio nominis tui anagrammate solatur. I. Sit - ρς rem tibi absterget Deus quisbstergis etiam omnem lachrymam ab oculis Sanctorum. Superatis omnibus viarum difficultatibus tandem feliciter urbem attigit septicollem,

83쪽

ubi sacrata Martyrum sepulchra ardentissima pietate veneratus, tam profunda reverentia se ante illa prostravit, quasi vivus cum ijsdem sese tumulare vellet. Tam Opiosos effudit lachrymarum imbres, quasi excineribus ossibus Martyrum raram Palingenesiam, seu artem TC- suscitandi herbas CX cineribus suis exercere desideraret, conformiter ad illud Prophetae vaticinium DO Javes a se; ... quasi herba germinabunt o Denique tam affectuosis susipi. rijs, emphaticis orationibus sanctos in Domino requiescentes alloquebatur, tanquam totam caelestem Curi iam pro auditorio haberet. Sed quaeret forsican Curiosus ac politicus viator, quis amor, prae Caeteris in toto orbe a fanctitate famosis locis, Ronmedium Romam traXerit'certe non alius nisi ipsa Roma quae anagrammatice versia est Amor Roma est sinpularis residentia Spiritus sanctu qui Amor vocatur. . A RO-ma amorem divinum participare voluit, nam ubi est Roma ibi est Amor divinus, usque ad tonsumationem saeculi. EX M.tu Roma anagrammatice fit Mong. Moratur in cathedra Petri Spiralm veritatis: hic toti orbi lectiones suas proponit Ρεν-

Doctor infallibilis, de quo firmiissime dici potest, ADI/se Fimm quia verax es, s viam Dei tu veritate d9ccs. Pro M 1ιέ.

inde Romedius spiritum mendaci haereticos possidentem oppugnaturus, hanC Cathedram accessit, eXCeptu

matice dicit Armo. Quia est armamentarium Spiritus

sanisti mille obpei pendent ex ea, s omnis armaturabortium cisis, pugnaturus igitur contra hostes Ecclesiae RomediuS, hoc . . . .

armamentarium adivit, ecillo desumpturuSal ruin Spi- , .ritiis, scutum ei, loricam Pstitia, galeam salutis ii Roma anagrammatice fit similis Ranao,ct quidem olivae sacro illius oleo unguntur Reges, de summi Sacerdotes. Ex hoc ramo olivae stillat oleum Sapientia quo carent fatuae Virgines haereseos Morpheo consopitae Hunc Ramum alivae accessit Romedius, oleo Sapientia lampadem suam re- pletu-

84쪽

pleturus. . Roma est caput mundi,Romae degit caputEC-clesiae. Romae Domicilium fixit Vicarius Christi, quem ut eXachius consideraret a capite usque ad calcem, ad pe-ldes illius se prosternens Romedius, eosdem humillisCu-llo est veneratus Demisit Romedius caput ad pedes Do-lmini Apostolici, vel ut servo servorum Dei profundissima inclinatione inserviret, satis alte se ascendille reputans, si capite sito ad pedes illius qui caput est Ecclesiae pertingeret, dotam sublime Caput in pedibus honoraret Velit is, i. sancta Curiositate ductus videret quam speriosiis pedes

angelinantium bona. Vel ut sacra vestigia acuratius no taret, iisque constanter inhaerendo, nunquam a Via Veritatis aberraret. Vel ut ostenderet se non esse hominem

proprij capitis, sed illud se ad pedes summi Pastoris deponere, di intellectum in obsequium fidei captivare. De nique Deum honorans in Vicario suo, illius pedes intimo pietatis affectu religiose est eXOsculatus, quasi ut pro. verbialiter dicitur si possibile foret, ipsi Deo prae devo

tionis fervore pedes abmordere voluisset. Haec Catholicae submissionis contestatio merita est , ut pro VenC- ratione pedum summus PontifeX sacras manus eleVaret,d pro Osculis, Os aperiret ad benedicendum.

Benedixit igitur Romedio Beatissiimus Pater, quem pro filio suo agnovit Ecclesia mater Benedixit illi tan-cissam quam Pater Isaacifilio suo Jacob, de rore caeli. Nec sino notabili effectu eidem Sanctis imus Pater BenediXit,quia

rarii. y per tot secula memoria 6m in hemedictione en Hujus be-Dὸbb. . edidi ioni&radi humilitas fuit, Dem enim nperbis Vidit, humilibm autem dat gratiam. Rident quidem hanc Catholicam submissionem typho superbiae inflati haeretici, spiritu nequam repleti pseudopolitici Atheistae, tanquam abiectionem nimis servilem , dc ancillarem. Sed spreto illorum cachinno quilibet fidelis catholicus huic superbae

a. t. s. Micholi Cum Davide respondeat: Hilio am plus quam fa-amsum, mero humilis in oculis meis, Nitim ancistis de cyΗibm

85쪽

locuta es,gloriosior apparebo. Qui vult a DEO habere respectum, non curet humanum respectum, fiat humilis, ille enim humilia resticit in Calos in terra Concludo ver ' 'his sanct i Isidori Elo parvus in oculis tuis, visis non in I Θηρsculis DELLInde saperbis homo, cum tellus sit tua mater 8Cur propriam matrem spernis, alta petis ΘUt caveas Casum, Charam non desere matrem, Qui sedet in terra, non habet unde Cadat. Psalm.443. a

dio Papalis henedictio latissimum campum aperuit de hac gloria, bene dicendi: Si enim juxta Salomonem Nedicti0pa Aia. ni trumfrmat ovius, Certe Domus Thuniana a summis Ecclesiae Patribus toties henedicta, a succes soribus Petri in dignitate Ecclesiastica fundata fuit stipra firmam Petram. Praevenit hanc benedictam familiam al- ακα α tissimus in benediectionibmiatdoedini dessuavitatis Famae

86쪽

c. . , ne HXit Domi . Genes a7. Facti sunt Thuniadae boum odor ridici: Nam inter celeberrimarum Germaniae Eccle- ' siarum illustres Canonicos assumpti, eXemplari sua con versatione tanquam veri fili Aaron obtulerunt holocau- Num.a . sta in odorem Uaυ4smum Domino. Dedit illustrissima haec

familia Complures celeberrimis Ecclesjs Brixiensi, Tridentinae, Passaviensi, & Salisburgensi, Canonicos,o inter hos Simonen, nec non Sigismundum Tridenti, Joannem, Antonium Salisburgi Decanos. Hi sentatissimi Decani, per canam suam prudentiam ostenderunt se plurimum habuisse de canis illis, quos sapiens recenset duS . . Cenx Cani autemsis sensem hominis. Si canae sapientiae candor aequat lilia in Decanis, etiam ceruleus antistitum color, Violas in Episcopis superabit. Enimvero protulit benedictus Thuniadum campus tam copiosas Episcoporum Violas, ut illustrissima haec familia jure merito pos 1it Seminarium Episcoporum appellari. Ex illa prodierunt non pauci Episcopi Ecclesiarum Basileensis, Brixiensis, Tridentinae, Seckouviensis, Gurgcensis, RatiSbOnensis, Passaviensis Tot Ecclesiarum non parvu&numerus verisimile facit, si caelum insulas plueret majorem earum partem in capita Thuniana delapsuram Fulsit amnis superioribus infula Brixiensi de Tridentina Alphonsius e Comitibus de Thun, raris Condecoratus virtutibus An- , tistes Floret etiam nunc hodie inter Episcopales Vio las Rudolphus Comes a ThunEpiscopus Orinceps SeC-kOvviensis , vir ad magna natus , cui animitti CXOpto, ut Olim ex Episcopal1 viola fiat rosa in violaceum paludamentum transeat in purpuram. Hagna haec est nobilissimae hujus Domus benedictio, tam copiosos in illa reperiri Viros a Sede Apostolica benedictos. Summe tamen splendorem illius auget Archi Episcopatus Salis-s Ahh. . burgensi,SedeS, quam Des Thuniadae gloriose occupa- mr in Mi runt Grande in Germania Salisburgensis Ecclesiae de

87쪽

siasticae authoritatis. Etenim propter rarum in divinis peragendis decorem , propter incomparabilem Archiantistitis pontificantis splendorem , propter specialissimas Archi-Praesuli Salisburgensi a Sede Apostolica concessas praerogativas, i sinseularem Ecclesiasticae potestatis participationem, Archi- Episcopus Salisburgensis si salva Sedis Apostolicae reverentia, lauthoritate ita O-

qui licet est ens Papale per participationem. Unde si fulgidissimus Sedis Apostolicae splendor aliquam posset

sui umbram spargere, huic assimilaretur Ecclesia Salis-hurgensis. Et si Pontifex summus a Sacerdos maXimUS, posset admittere aliquod diminutivum, non inepte O-Caretur Archi Episcopus Salisbur ensis, cum subordinatione, parvus in Germania Papa Si hic titulus scrupulOsis forsitan auribus non arridet, saltem; negari non potest, quod Salisbur ensis Archi Antistes in Alemannia prae reliquis Episcopis obtineat primas, tum sit Germaniae PrimaS.Cum veritate asseverari potest quod sit PrincipuPrin-Ceps, Cum PrinCipes creet,&inter principes libas habeat creaturas. Ad tam sublimem, jam ante saecula Uectus ii . est dignitatem ut testatur Harimannus I Udolphu de is sinat. Τhun, cujus vestigia hoc nostro taculo secuti sunt Ger mani Fratres Guidobaldus , dc Joannes Ernestus Comi misit. tes de Thum, Salisburgens tiara similiter condecorati,& valde congrue accidit, quod duo Germani Fratres, facti sint Germaniae Primates, ut quos progenitorici an RVis fecit Germanos, eosdem propria virtus emceret Primates Germaniae. Nec stitit Ovidobaldus in tam sublimi honoris apice, sed ubi ali finem secerunt progrediendi, inde sumpsit altius ascendendi initium. Hoc habent magni animi ad altiora nati, igneae sunt naturae, semper sunt in motu, semper furtum tendunt nec ab hoc Conatu esssant, donec perveniant ad locum sibi coiraturalem. On-

tulit Guid obaldo Deus dotes eminentes, proinde inter Eminentissimos reponendas Splendebant in illo vir-M' tutes

88쪽

tutes non Vulgares, sed quatuor Cardinales, ideoque ad CollegiumCardinalium tanquam ad Centrum tendebant. i. PH, . di Agnovit ViCariUS Regis regum qui Regale tenet Sacerdoti-Πm, egregias, tene regias in GVidobaldo dotes proinde vestitum purpura sedere jussit inter Ecclesiae Proceres Regibm pares. Confirmavit summus sacerdotum Princeps in vidobaldo spiritum Principalem, remit Uzillum Sac: Rom: Ecclesiae Cardinalem, Principibm Superiorem. Quantum hic Princeps Familiae Thunianae contulerit splendorem, illi solum non vident, qui inVideDt, DCC effrontes ob reverentiam Eminentissimae purpurae erubescunt.

Magna sane est haec Thuniadum gloria si illorum radi separatim considerentur, sed multo illustrior, si spectentur conjunctim vis enim unita fortior omni cem te admiratione digna fuit haec conjunctura, quod praeteritis saeculis quatuor fratres de Familia Thuniana orbis Vib2.M. derit, in summis dignitatibus constitutos. Primum Con-

Tmni.lieni radum Abbatem dc Principem Einsidiensem, secundum

Henricum Episcopum Basilete, Tertium Rudolphum Ar- ,. I hj- Episcopum Salisburgensem Et quartum Graeciae

Imperatorem Renovata etiam est hoc saeculo Comitum de hun tanquam fortunatorum Planetarum feliXConjunctio, omni profecto memoria digna ac prorsus singularis. Videlicet ex uno fortunatissimo Parente JO- anne Sigismundo Comite de Thun tria illustrissimorum filiorum capita,septenis Sacrarum dignitatum infulis condecorata fuisse. Quibus coronam addidit purpureu Ra-2set ter tuleruS Guidobaldi Adeo in eadem Domo virtus teli-Σ Citas pulchra aemulatione inter se commissae Certabant, illane meritorum,an ista honorum cumulis superaret. a-Ximis Ecclesiasticae gloriae radijs etia hodie Illustrissimam hanc familiam illuminat Celsissimus Princeps JOANNES ERNESTUS, quod bonum, felix faustum fortunatumque ac diuturnum sit, tiara Salisburgensi corona

89쪽

tus Hunc Celsissimum Principem dum non ino, in unam personam Concentro radios gloriaeThunianae Repraesentatur in JOANNE ERNESTO totius Familiae de

cus, comparent plures gloriosi Thuniadae, dum ille unus aspicitur,ec totius stemmatis laus in uno JOANNE com pendiatur Vivunt in illo majores sui, quos in se redivi vos repraesentat, Omnes intra se colligit, desillis id ipsum superaddit, ac praedecessorum suorum spiritus sublimis in

JOANNE reviviscit Speciali benedictione beavit illum Dominus virtutum, ita ut illi nulla virtus deesse videatur, nec facile sit, determinatum ferre judicium, quaenam in illo magis emineat, cum Omnes sint eminenteS, Olim futurae uti in Guidobaldo Eminentissimae. HOC me praesagire faciteX programmate oannes Ernesu; e Comitibm deThun obi- Episcopm Salisbnuensis transposito iterarum ordine tale emergens anagramma Venis Princeps, geses bonores Cardinalis, hoe num Beatissimm jubet. Praecellere tamen videtur in illo prae caeteris dotibus summa animi benignitas affabilitas,omnem stiperans Charitum suavitatem. Haec illum facit omnibus amabilem, unde non

frustra dictus est OANNES, id est gratia. Quapropter

amabilissimo Principi sic acclamo ad multos annos ad paucos annosi ad multos annosi multa absolve saecula, dca nullo absolvaris Ad paucos annosi ut licet multis vixeris saeculis , nihilominus clientibus tui videantur die Gissa, pauci prae amoris magnitudine. ad multos annosl ille ibi Celsissime Princeps sit dies ultimus, qui mundo futurus est extremus. Ad paucos annos videantur Clientibus

Τuis milieni Cita ira anni, tanquam dies hesterna, qua praterui. DI αν.

Ad multos annosluerificetur e hoc programmate Joan-xes Erne mis Comitibm de bun tale prodiens anagramar

Ens viUens dabit honorem sienectutis.

Qui non multa facit, sed tantum plurima garrit, Hic nullo magum jure vocandu Crit. Est domus haec de Thun, facit in re plurima, magnos Inde Sacerdotes procreat ista Domus. Ι-

90쪽

Sculum, quod Romedius Sacris summi Pontificis pedibus fiXit, pennam meam movet ad scribendum deosculis. De quibus dum calamus meus scribit, diducto

quasi rostro chartam Candidam tanquam charam amasiam deosculatur; quoteL format iteras, tot in illa relinquit erudita vestigia osciniorum. Osculi summa est antiquitas, d tanta arietas, quanta est diversitas animorum Osculum tam Vetus est, ut non possit eo aliquid este antiquius, nam est ab aeterno.

Osculatus fuit ab aeterno Pater Filium,& Filius Patrem,& hoc ipsissimum osculum est Spiritus sanistus. De hoc Divino osculo ita disserit mellifluus Doehor Illa Gignentis, Genit que dilectio, quid nisi O cuium Uavissimi uis. Si igi-

lum nisὰ Spiritm Sannim 'Procedit ab his duobus, Spiritus unus, halitus oris, evaporatio cordis, gemini amantis osculum unum. Pater c Filius quiescunt in osculo, ambo cessarent esse, si cessarent se osculari. Non continuit se osculum intra Divina, sed etiam demisit se ad humana, dum Filius DEIpropter nos homines , Npropter nostram salatem descendit de caelis, s Homofacim eis O felix obculi beXclamat S. Bernardus, s stupenda dignatione mirabi-

SEARCH

MENU NAVIGATION