Descriptio poetica Villae Calarisianae in libros duos opus dividtur : primus Calarisis situ, fertilitate, amaenitate, primâquè palatii domo descriptâ, tabellas omnes ex ordine enumerat : secundus nobili Calarisis sacello, regumq[ue] adventu enarra

발행: 1739년

분량: 159페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

111쪽

Villae Calarisiana .

Prodigium mergi Lethaeo in flumine possit,

Teste parant duplici venturis tradere saeclis :rire quidem solido scribent, pariterque tabella Insigni exponent oculis : hic alter Apelles Solisia Reginam venientem ad limina charis Cum natis , Lysiae proceres , turbamque sequentem Ρictura ostendet grata : mox regia conjUXΡarte alia aurato in thalamo sopita jacebit. Ante illum, Nymphae speciem sortita decoram Ρoplite deflexo Calari iis nostra tenebit In dextra duplicem, velut oblatura, Coronam. Sic gemino pede casus hic admirandus edacem Temporis infringet rabiem, clarique Minores Sousiadum me litὁ gaudebunt , Lysia quando Cognita fatidico primum Culariss ab ore Accipiat felix promis, munera sortis. Gaudebunt pariter , doceat cum magna tabella, fibd Calarisiacos subiit Regina penateS ,

I ultravitque omnem, natis comitantibus, Aulam.

Sola haec insigni deerat jam gloria Villae,

Sanguinis Austriaci ut praeclaram Heroida, celso Quae solum thalamo digna eli inventa Joannis, Accipiens , gratam duodenos aurea Soles Ρrcelliterit sedem : jure ergo laude suprema aeternum saeclis veniet celebranda futuris zCum tamen illius molem Regina coronet, Quid Calarisiacis in tectis prosequar ultra ΘCum Vero internus, quam externus, splendor honorem

112쪽

Descriptio Poetica

Maiorem pariat, Cala risis maxima magnae Gloria sub Dominis fulget, caeloque Propinquat. Non igitur, s1 nostra suis nunc Musa dicatur Ρlausibus, illius per tacula longa Dynastas

Praetereat Sousas , tenebris Ve relinquat opacis.

Imb genus clarum, & tantae incunabula prosis , Sedula rimetur : juvat ipsum attingere fontem, Unde per egregios ad tempora nostra nepotes Sousia progenies fluxit, quae sanguine quam Vis In Calarisiaco vigeat ; tamen urbe videmuSQuod nimios Regni proceres amplexa renidet. Praeclaram stirpem scripturus forte sub umbra, Qua frondosa tegit labentem fraxinus undam, Cum primam terris fert lucem , Aurora, sedebam, Ecce i Mihi apparet frontem redemitus Cliva, Innixusque senex baculo , quem dulcia Poma , Immistique simul praetexunt undique flores. Obstupui visu : gelidos tremor occuPat artuS , Ex manibusque cadit testudo ; sed ille benigno Stat vultu , & tales depromit Pectore VoceS. O, qui Barbaricis Ρarnasum rupibus adfers , Sousiadum Vates, tria jam per lustra colonus Noster , Aonios inter mihi charus alumnos ;Mag na tuo quoniam plectro mihi gloria quondam

Surget, cum ineri tam videant tua carmina lucem.

mihi tota 1alus, morbo qui tape jacentem Erigis , atque malum aegrotanti corpore pellis ;

Nec veterum errores Medicorum amplexus acuta

Spicula non calles Acidi, Avumque domare No-

113쪽

Villae Calarisianae. 7y

Novisti ai calica virtute ; & dulcia quamVis Carmina sint cordi, non sunt tibi carmina curae, Nec citharae incumbis, nisi cum datur hora quietis, Atque Machaonia populus non indiget arte. Otia sunt Muse , & vacuo Ρatareus Appollo Dat tibi Castaliae dulces haurire liquoreS. Ergo , clara magis cum jam Calari sis in orbe, Te modulante, micet ; cupiasque ascendere cantu Antiquum ad fontem , Calarisius unde perennis lumine se mittit sanguis , manatque Propago Sousia nobilium tot rivis secta Domorum: Cumque opus Annales tibi sit novisse vetustos,

Qui variis pleni dubiis , longique tenebris

Temporis impliciti, curras ut tramite certo , Veraque Sousiacae ducatur linea prolis, Ipse docebo libens , atque ordine singula pandam; omnia namque Deus cognoscit, & hujus amaenae Agellanus ego Deus adsum sedis, opacum Barbarico sub monte nemus, camposque nitenteSQui tueor , nomenque dedi de nomine nostro. Hic tredecim in pagis, quibus Areitania constat Terra , color Numen, Sousasque ab origine novi; Namque meos etiam saltus , & amaena vireta Sousia nobilitat proles , tripleXque ProPago

Est mihi Soti adum, sed adest Calarisia nobis

Gratior, inque mea magnas ditione potitur Ruris opes : igitur generis primordia tanti

Exponam , & recto ad praesentia saecula filo

114쪽

7 6 Descriptio Poetica

Deducam breviter longaeva ex arbore fructus. Tu memori, Vates, quae dicam, mente reponas.

Inclytus Hispana quondam regione Sueiro , Bel faguer dictus cognomine , & ipse superbos Tunc Ρrinceps inter Gotthos , qui Regna colebant Hesp eriar nostrae sibi subdita Marte secundo , Sou iacae gentis primus Pater : arboris hujus , Quae celsum ramis felicibus aethera pulsat, Radix prima fuit : quae plus antiqua Pro Pago ZΡrogenitor Sohasis Ρrinceps : quae maior haberi Nobilitas poterit 3 Ter maxima gloria Solis is

Jure venit, quando tam celsa ab stirpe creati. Gotthus hic egregius Munia ex conjuge natum

Haud patri absimilem genuit, qui dictus Ahufo,

Belsaguerque etiam patrio cognomine dictus: Huic thalami consors omen dola ; filius autem Alter Alium etiam cognomen cepit Ahufis. Hic, tunc ordonio Tartessia Regna tenente, Ad decus evehitur sumimum , Comitisque Vie irae Conspicuo splendet titulo : geminantur honoreS ;Nam illi se stabili Comitissa Tharesita jungit Connubio, & binos , quos Aris postea Divos

Jussit Roma coli , felix creat ubere nato S. Si prope radicem sic Sousia floruit arbos, Cum ferat ingentes ramos, atque astra lacessat, Quot Patriae flores , quot fruetus mittet Olympol Tertia Gosso ius , quem appellat cultior aetas

Gonsalum, proles Comitum fuit inclyta bello. Ille

115쪽

Villae Calari ianae.

Ille Domus haeres, praeclari ut sanguinis ultra Stamina proferret, vinclo dat colla jugali, Muniaeque manum Comitissae praebet amantem. Haec parit Echiguium : fuit huic Aragunt a conjuX, Progenies Gomius, Gomius pietate per oras Hispanas celeber : non quivit longa vetustas

Omnia magnificae monumenta eXtinguere deXtra .

Pomberii cernes superantem saecula sacram Caenobii sedem : Gomium posuisse superbit: Gontr5 de huic nupsit , quae felicem edidit Egam Egam , qui primus Sousae cognomine claro Induitur, numeroque videns ingente per orbem Sic Sousas splendere suos , eXultat Olympo. Cognomen vero , quod deinde secuta propago Accepit pariter, Sousa desumpsit ab amne , Qui populos, atque arva secans, quorum ille Dynasta, Labitur, & pingui faecundat gurgite camPOS. Sousarum hic Princeps ad summum evectus honorec Nomen Musa nequit numeris aptare Latinis Barbaricum 9 meruit , Gontina conjuge , Martis Esse gener Lusi : talem te, Maia , fatebor , Qui toties victor, quoties in pulvere ferrum Stringis , & immanem bellator tendis in hostem.

Lid adoris , eras quo tunc celeberrimus orbe , Nomen adhuc Europa colit, semperque sonanti Ere tuos canet immortalis fama triumphos.

ΡΟΗ Κgam Mendus, cui pulchra Tharesia conjuX, Magnae stirpis Atlas, Gonsalum procreat illum,

116쪽

7 Descriptio Poetica

Qui quatuor primus , generi decora alta futuro Sousiadum Mavors cepit pro stemmate Lunas. Sanctus , Alphonsi proles fortissima bello , Instruct os acie Lusos ducebat in hostem :Nec Maurus renuit pugnam , fretusque suorum Ingenti numero sibi palmam sperat, & omnes

Sternere Lusiadas, saevi De Onerare cateniS. Horrendum sonuere tubae, Martisque furorem Terribili accendunt cantu: quot vulnera Ρrinceps Hostibus infligit , totidem dat corpora letho. Ρinguia barbarico Axarafia rura cruore Redduntur : lateri tunc Ρrincipis acer adhaeret Gonsalus , palmaeque moram Pertaesus in agmen Irruit adversum , & montani fluminis instar , ob via quaeque Premens , Vastum mucrone cruento Pandit iter : cedunt cunei , Mauraeque cohortes Deficiunt animo, nec Afro fuit agmine quisquam , Qui tantos Lybicae facienti stragis acervos Belliger auderet Sousae se opponere contra. Ille autem quatuor Mahomettica signa tenentes obtruncat gladio , vexillaque capta rePortanS,

Jam Mahomettiadis raptim fugientibus , offert Principis ante pedes : tunc Sanctus : Inclyte Sousa , Qua caelo te laude feram 3 Quae praemia factis Digna dabo λ Nequiit dextra conterritus hostis Virtutem perferre tuae , victusque recessit. Te propter, Lysiae decus , o Gonsale , proterVam Vicimus Afrorum gentem, laetique triumPhO

117쪽

Villae Calaris act

Ad patris Alphon si dilecta redibimus ora. Si mihi jam Lusi sceptrum , Regnique corona .

Dividerem tecum: nunc autem pignus amoris

Ni pater hoc renuat) thalamo promitto venustam Urracam , Gonsale, tuo : patruelis honorem Accipe; namque illam peperit germana parentis Chara mei: Lusum Martem Cythereia Lusa

Connubio jungat stabili, multosque per Aulam

Ludere conspicias faecunda ex conjuge nato S.

Tunc qui vitales auras prior ebibat infans, Protinus excelso Comitis radiabit honore. At si me rapiat morbus , belli ve sinister Eventus vita spoliet , tu, Sousa, maritus Urracae, & claro Gotthorum a Ρrincipe cretus , Mox Lysiae accipies sceptrum , solioque sedebis. Interea has quatuor , Maurorum insignia, Lunas,

Quas totidem signis depictas victor ab hoste

Das pedibus , Gonsale, meis , tellure cruenta Tollito ; namque tuo deinceps pro stemmate signo. Insere jam clypeo Lunas , pro lique futurae Nobile stemma micent, & limina celsa coronent Sousiadum. Video , multis labentibus annis , Ut tua progenies tectum ingens vertice Congris Hoc tunc nomen erat, nunc est sine nomine clivus)Construet, atque forti in fastigia summa tenentes Incisae albenti pendebunt marmore Lunae Hujus erunt facti testes, neu tempore possit Absumi , & digna referant ut laude Minore S. Dixe-

118쪽

Descriptio Poetica

Dixerat Alphonsi soboles , Lunasque recepit

Gonsalus , parmaeque aptavit stemma decorum . Et modo condecorant praedicta palatia Lunae, Sousiadumque micant nostrorum in limine celso. Nec senior natam germanae Alphon sus habendam Gonsalo sponsam renuit, prolemque Priorem Vidimus , ut Comitis claro decoravit honore. Mendus hic egregius, qui fortia facta parentis

Utrum aequavit: utrum vicit, nescire fatemur λSousanum dixere Virum, magnoque Vetustas Hoc Herba rudis signavit nomine magnum. Non illi armato , seu undantia fraena gubernet Quadrupedis, mollemve pedes proculcet arenam, Q ais quam iret contra , quem moX non cogeret acer Umbrarum sedes , stygiamque videre paludem. Lysia Regna diu Maurorum compede turpi oppressa omnino redimit : numerare nequires fiot Mahomettiacae calcavit sti agis acer VOS. Omnia , quae Lu s labi intur flumina campis, Saepius Oceanum Lymphis petiere cruentiS. Implevit terrore Orbem , famaque Coronam

Lysiacam, Sousasque simul splendore futuros. Ρostquam autem Jani ferratos Lysia postes Clauserat, atque Viri tanti gravis hasta pependit, Dulcibus ut posset sobolem dis endere natis, Duxit in uxorem haud obscura prole Mariam, Multiplicisque patrem generis se vidit ; at omnem Exuperat longe fratrum Garcia cohortem ,

119쪽

Villae Calarisianar. 8Ι

Sousiacaeque Domus haeres suit : ille jugali

Εlviram adjungit taedae, Mendusque creatur Nomen avi referens , similemque in bella furorem Hunc sacro adnectit praeclara Tharesia vinclo Connubii, & quamvis praecinctam se undique natis Vidit laena parens, mors impia Protinus OmneSAbstulit, & teneros lacrymosa condidit urna Una tamen mansit Constantia sanguinis haeres Sousiaci ; quamvisque Domum sine prole virili

Lapsuram doluere patres , ut cognita Virtus,

Antiquitumque genus Ρetri s namque Anius ille, Ρorteliusque simul) sobolis reparabile damnum E sse patet, generumque sibi, nataeque maritum Elegere Virum infelici haud omine tantum ;Namque auetur a genus regali prole Μaria Editur in lucem praeclari filia Petri. Haec igitur virgo , spes una propaginis altae, Moribus insignis , pulchro spectabilis ore , D ives opum , & patrias longe celebrata per oras, Inclyto ab Alphonso, qui nomine Tertius ostrum Regale induerat : Lysiaeque regebat habenas, Est et edi a nurus , procerum Plaudente corona Ρraebuit urbs Itachi populo spectacula laeta, Auriferisque Tagum ripas tumuisse per omne SFertur aquis, Tagidumque choros lusis e sub undis.

Accepere novos Calaris a prata coloreS, Ut Lysiae Infantem Dominum agnovere recentem.

Sousia sic proles regali sanguine mixta

120쪽

Descriptio Poetica

Evehitur cetes o , & merito connubia tanta ore quidem Solis ae possunt memorare superbo. Ergo Alphon sus erat nomen de nomine patris, Cognomen vero Dionisius omnia magnae Incrementa Domus vidit; genitore favente. Hic Dida cum Alphonsum , cujus Violantia conjuX, Ρrocreat : a Didaco producitur Alvarus ille, Qui Patriam antiquam tanto splendore repleVit, Ut data jure sibi cognomina clara Dierum. Cumque toro dignam juvenis per Lysia Regna Quaereret uXorem, sola est inventa Maria, Forma ingens, fama celebris, Tellessia proles. Haec Lopium peperit, Lopium , qui gloria gentis Sousiacae fulsit late , meruitque Magister Sacrorum numerari Equitum , qui pectore Sancti Signa gerunt Ligni, quo Conditor orbis Avernum Contudit , & nobis altum patefecit Olympum. Supremum hoc munus , regimenque insigne potentes Assumpsere sibi Lusorum postea Reges.

Tantus honor fuerat , solum ut fulgente corona

Censerent dignum : sic eminet inclytus ordo Lysiadum Regnis , cecidit Templaria postquam Relligio, & flammis socii crepitantibus usti. At Lopius genere , & tanto sublimis honore Alter ab augusto tunc Rege , haud pauca reliquit Germina Solis aduna : partu tamen edita quinto Se Elisabeth Sousis aviam nostratibus infert. Hanc Dida co , Alviti Domino , cui clara Luporum Stirps

SEARCH

MENU NAVIGATION