장음표시 사용
31쪽
rum moribus, dum optimo concordant cum iis quae in usu suisse apud a0gyptios e libris Cassiani novimus. De istis vero non longi0res erimus, cum jam antiquata Sit utraque opini0; ad dissicili0ra veniamus.
I. - Quo autem tempore vixerit Isaaeus Nini vita de si uiro non adeo sacile et tamen summi est momenti, quia intimullaec quaestio connectitur cum sequenti an scilicet orthodoxa 3 fidui vol alicui suciau haereticae addictus fuerit. Qui Nini vitam a presbytero Antiocheno ejus dona nominis non disti uxurunt ei san0 assignant modium sae uti quinti lj : qui vero nostrum auctorem hunc esse Isancum Spoletanum, de quo S. Gregorius si usque ad extrema Gothorum tempora Vixisse D scribit eum ad medium saeculi sexti logice referunt 2j. Sod utrosqu0 in errorem induetos suisse jam supra demonstra Vim US. ASSemanu S quem Sequuntur omnes qui post ipSum Seripserunt 3ὶ saeculi suxti suem tanquam epocham nostri Auctoris deSignat. NOS Vero eum circa medium et ante sinem saeculi quintiss0ruisse putam US. II. - Quam infirma Sit Ass0mani sententia primum
Postquam recitaVit cl. vir conclusionum bi0graphiae
32쪽
Isaaci sex c0dico arabico Uirebat hic Sanctus ineunte anno mundi Septies millesimo, ii et obsorvavit hoc signiscare si annum Christi quingentesimum juxta vulgarem Syrorum, Graecorumque supputationem qui an tu Christi
nativitat0m annos ab orbo condit0 numerare Solent plus minusve quinquies mille set quingunt0s s pergit l) sed Isaaei aetas clarius d0monstratur ex ipsiu8m et Scriptis.
Sarruge is, quem initio saeculi sexti claruisse supra ostensum eSt, testimonium ab ipso uaurpatur. In graeco adtem In Sc. eod. 391 in quo nonaginta Husdem Isaaei sermones a Patricio et Abraharno in sancti Sabae laura
monachis Q Syriaco in graecum translati continentur, p08- tremum locum occupat ipsius Isaaci Epistola ad sanolum Sim00n Stylitam juniorem cognom0nto PhetlimGStoriSisim, qui is θαυμα ω ορει, in admirabili monte. prope Antiochiam sub Justinian0 au Justino juniore Supra columnam Saneti S-simo vivebat, et anno Christi 593. diu 24 mau, sub Mauritio Impseratoro in coelo sevocatus est 3 . S0Xto igitur sa0. culo ad 0Xitum Vergente Isaacum nostrum floruisse ne es fossi s. Hauc ill0. Sed pace istius Viri dictum sit, ex utroque capit' peccat ejus rati0cinium : neque enim Jacobum Saru gensem citat Isaacus, neque ad Simeonem Thaumastoris tam scrip Sit. Hanc epistolam, quam hic sinu ulla hausitati0n0 amrmat ad Sim00num Stylitam junior0m datam suis 80 recenset intor
si in B. D. t. I, 93g. 445. 2) C0d. Nitriensis XX est e id. 108 eat. Valid. qui arabidam vel 'ionem olierum lSanci ejuSquo Vita in continet. - da ob Sariagen Si S desurietus est ann0 Christi 521, die 29 n0vembris. 3) Ep0dya eruitur ex Exagr. Hist. E cl. Lib. IV, cap. 25 et Niceph. la hujus sancti, cap. ult. B. O. t. I. p. 460.
33쪽
του αξεαν Συμ ξων του απο Κρασαρείας : EpiSt. muriss redobbatem Simeonem caesareensem. Sed haud dubium, quin του αTO Καισαρειας pro τον ευ θαυμαστορ υρει obrepserit, vithabent emendatioreS codiceS. η
Epistola ista a card. Maio odita suit sit habetur in tomo VIII Patrum notae bibistheeae. Part. ΙΙΙ, pagg. i57-I8T,
pra0posuit doctissimus Cardinalis brove m0nitum in quo adstipulatur Assumaui sententia0 l). Sed P. Cogga, tunc monachus basilianus, qui post Mab mortem editi0num hujus
voluminis curavit, merito insurgit adv0rsus hanc opinionem et critico rationibus intrinsecis et extrinsecis salsa in der non strat. Ipsu audiatur Imprimis, ait Vir eriticus, praetereundum non est quod inter multa qua0 Sym00ni isti tribuuntur Scripta etiam d0perdita, neque vidimus innui epistolam hanc Symeonis ad Isaacum, cui iste amplissima elucubratione respondet. Praeterea nomini Symeonis istius haud levis saltsem ignorantiae nota inureretur, Si quiS cre-dsi ut isti viro persecti0nis asceticae ut mysticae periti88imo, tot illos serrores tribui posse, quos merito in reSponSione
sua carpit ISARCUS ... DHuic capitali animadversi0ni accedit c0dicum qu0que auctoritas. N0nnulli sunt qui nomen Simeonis sin0 addito praeserunt, ut cod. Barberinus V. 5 0t Taurin. 35I : alii
hunc Simeonem asserunt esse abbatem CaeSareenSem --
ducem hujusmodi enumerat Cogga quibus duo ducim alios nos addere possum u8) - nullus vero sest qui Simeonem styliten cogn0rninet et, praeter du0s valles nos 39l ut 605ὶ,
nulluSVocat eum θαυριοπουργον. Quare pergit P. Cogga: si haud Sine admirati0ne c0nspicimus eruditos nulla fret0s codicum 1 in Part. IlI, 9. 156.
34쪽
14 Vel argumentorum auctoritate assoruisse epistolam Isaac in0stri ad Sty litem potius datam suissu quam ad alium Symeonem Caesareensem, uti eodicos indicant. Ac praecipue nescimus undenam Assem anus haus0rit, quae dixit in Poeitatis verbis emendatiores codices habero Stylitae του εν τωθαυ χστῶ ορει no Inen. η Quantum crevisset ejus admiratiosi ipsi compertum suisset Assumanum tam parum diligentem in inquirendo quam facil0m in corrigendo se exhiber0 lHaec vero amplissimo sumetunt ut demonstretur qu0d intendebat P. Cogga, hanc nempse epistolam ad Simeonem Stylitam directam non fuisse. - Nos autem ulteriuS progΓedientes se syriacis d00 umentis eruimus opus non esse Isaaei Ninivitae sed ejus auct0rem, quein Maius i laudat quasi qui et christianorum dogmatum conuordiam, set fidei stabilitatem, et Summum VirtutiS apiceria, et contemplativae insuper sci0ntiae theorias sublimes η OStenderet, alium non eSSe quam virum haer0ticum, fidei orthodoxae impugnatorem accerrimum Philoxenum Mabia gensem 2). Textus enim graecus qui legitur apud Maium qu0cum conveniunt codices graeci omnes qu08 inspeximus, nihil aliud est quam versio Epistola0 Phil0xeni quae inscribitur Responsio sid quaesita Piltricii side3Seni eremitile cujus textum Syriacum legimus I 0udini, in cod. Add. l4649 sol. I 80q-200b) et extat pariter, d00ente Α8Semano, in cod. Vaticano I 25 3j. - Ex comparatione autem istius textus
35쪽
drag0simus primus libri tertii sub hoc titulo Responsio ad interrogettionem cujusdqm frutri3 si in Qui autem factum sit ut ha0c opistola Philoxoni Isaac Ninivitae adscripta suuriti Excogitaro n0n est dissiciis. Cum enisu Philoxunus monophysita pari odio Nostorianis et
Orth0doxis erat, qui graece harin epistolam Vertit cum nolebat Suis proponere odiosi Viri 80rmonem, mutavit titulum ut 0pus imponeret Nini vitae, cujus scripta saVorem monachorum Semper obtinuerunt. Et sorsan ne sibimetipsi mendax videretur epistolae alienae Sermonem unum Isaaci inseruit totamque hanc hybridam olucubrationem huic adscripsit. Res non est mira nec Sine eXempliS; magis mirum est Asse manum hoc n0n advertisse cur enim non examinaverit an opus quod immedisite 80quebatur surmones Isaaei in c0dice Syriac0 quem prae manibus habebat id om sor et ad illud quod immediasse Hos excipiebat in c0dicibus graucis i noscio. Vel potius mihi compertum HSt, et quamvis non deceat tyronem magistrum carpere, rei Veritate coactu S dicam, eum saepiuS negligenter ex Sola inspectione titulorum, opere liaud legio, Sententiam pronuntiaSSe. En exemplum : alia infra exhi-bobo.C0ntra Assumani opinionem stat insuper testimonium
l) B. O. t. I, p. 458. lib. III, Serm. 41.
36쪽
autum Bars0hedae intersecto a Barsum a successisse Garmaeum a Christophoro Armen0rum catholico ordinatum
temp0re Chosroes regis 2): in locum Garma0i suffectus est Tubana cui Successit Jesugaelia. illi voro Saada, huic Sime0n, Sime0ni denique Christophorus qui tempore Maru-thae Tagritensis viv0bat 3). Maria thau autem electio contigit ann0 629 juxta Bar H0brasei chrono logiam, anno Vero 624juxta Eliam Nisib0num. Igitur indo ab ann0 560 usque ad ann. 625 nullum invonimus Mur Matthaei soli Ninives
Hisce adde quod statuendo Isaacum vixisse hoc loco circa hunc ambitum temporis quasi 110008sario eum MonophySi- tam suisse distere cogeremur quam tamen hyp0the8im excludunt eju8 Scripta, ut mox exponemus. Nec meliuS rep0nitur circa medium Saec. VI ; nam, docente ipso ASse-
man0 q), eo temp0re qu0 Mar Abbas patriarcha Nestorianis praesuit 536-552ὶ set clerum saecularem emendare conatus est, Abraham Cascarensis ex Aegypto, ubi vitam
religiosam professus erat, in ASSyriam regre88uS eSt, Ut collapSOS monachorum mores resormaret, et coenobium in mont0Ιgiensi landavit. Ex quo apparet primis decenniis Saec. VI monasticam vitam in Assyria sero exstinctam suisse : non tantum apud OrthodoXos per haereticorum Vexationes, Sed etiam apud Νestorianos per morum dissolutionem. Idcirco putamuS ISaaeum nostrum; cujus scripta il0rentissimum
l) Cs. Supra pag. 6. - Ηane consuetudinem etiam hoc tempore viguisSe patet ex e0 quod Bar Hebraeus Barso hedem indiscriminatim voeat episc0pum Mar Matthaei et ep. Ninives. Chron. Eccl. ed. cit. pari. II, col. 86 .
37쪽
monaclii Smi Statum Supponunt, antea vixisso aut Saltem jam ab hisce regionibus diScessi SSe. Firmum igitur remanet non solum eum ad Simeonem Sto litam non scripsisse Sed nec eodem tempore ViXiSSe. Oportet ne admittere illum in vivis fuisse post annum 52l quo mortuus est Jacobus Sarugensis, eo quod hunc citaret ΤMinime. Dato enim quod extaret in laudato eo dice arabico, ut asserit Asse manus, quoddam testimonium Sarugensis, uti in torp0latio haberi deberet, cum neque in textu SJriaco occurrat neque in graeco ex quo procedit arabica translatio. Assurit Asse manus l) ab Isaaco Jacobum velut cath0licum seriptorem laudari, parte II, Sermone Ti, codistis
Nitriensis XX, l. il 5 ; et paulo post didit eum laudari
sermone 'TII. pug. 2l 5. Quamvis autem attentius Syriaca quae utrique l000 resp0ndent iterum atque iterum legerim neque Sarii gensem neque alium quemdam Jacobum nominari reperii. Nec graeca versio hisce locis nomen Jadobi pra0sert. Quare dubito prolationem occurrere vel iupraedicto codice arabic0, eo magis quod ii l. D. Abb0l00squi Roma0 conscripsit suam Dissertationum do Jacobo Sarugensi 2 , in qua eum suisso orthodoxae fid0i addictum ex scriptis ejus eo temp0re notiS propugnabat, ASSemanum sequutus, ex hoe Viro notat tantum loca duo supra indicata ipsum vero testimonium omittit, quod si invenisset saneox scripsisset sicuti sedit pro J0Sue Stylita. Johanno Marone
si in B. 0. t. I, 9 p. 29l et 452. 2) De vita et scriptis Sancti Jacobi Batnarum Sarusti eoiscopi.
Lovanii 1867. 5ὶ Op. cit. pagg. l46-l48. - ASSemani err0r inde forsan pr0Venit quod alicubi viderit ab Isaac0 citari uoctorem, quo nomine Syri designant saepius Jacobum Sarug., Sed etiam Theodorum MopSueStenum. Cf. infra pag. 24, n. l. Hi S dubiiS permotus bis i 0gare seci que nidam pr0 fessorem R0mae degentem ut du0bus locis indieatis codicem inspiceret et an revera occurrat Jacobi nomen vellet indicare, Sed hucusque ne reS90nSum quidem dare 0990rtunum judicavit.
38쪽
Nulla igitur necessitas ut dicamus post Jacobi Sarugensis
mort0m Isaacum NiniVitam vixisse. III. - Explosa Assemani s0ntentia, nostraru proferamuSquae est Isaacum floruisse paulo ante snom sauciali quinti. Rationes quae nos in hanc conclusionem ducunt Sunt Sequentes Primum quidem saepius Isaacus citat Theodorum Mops uestenum, qui vita lanctus est anno 429, eumque Vocat
Interpretem seu commentatorem, quasi jam haec appellatio ei propria fuiss0t, quod n0n obtigisse Videtur nisi aliquot annis post hujus viri mortem l). - Praeterencitat semel S0cratem 2ὶ cujus historia usque ad annum 440 p0rducitur. Revera illam l0gero in textu graeco potuit
Statim post ejus evulgationsem sod mulio probabilius est eam Syriace tran Statam agnovisse ide0que post certos quosdam annOS. - ΙnSuper, in quodam loco quem mox eXScribam, tam aperte profitetur duas in Christo naturas, ut post Concilium Chalcedonenso, quod ann0 451 celobratum suit, eum ScripsiSSe dicendum Videatur. - Αecudit quod viroruditus qui amat usurpare testimonia auctoriam cselebrium uultum Scriptorem hac aetate recentiorem allegat. - Inde otiam facilius intelligitur quomodo apud exteros non bene distinctus suerit ab alturo Isaaeo Syro antio hono qui circa medium saeculi quinti vivobat. - Denique haec sententia serme convenit cum adnotatione biographi, quae si non tanti facienda eSt, tamen nec omnino Spernenda. Haee notula, ut sex contextu manifestum fit addita fuit historiae Isaaci jam absoluta0. Videtur auct0r illam eruissu eX quodam loco scriptorum Ninivitas ubi hic proclamat da mones in inferno sesso inde a sex millibus annorum 3ὶ : unde scriba Supputa-
39쪽
- 19 vit Auctorem ineuntu anno mundi supties millesimo vixisse id est, juxta Graecorum chronologiam, exeunte Saeculo post Christum natum quint0 lin. Ut majori cum praecisione definiatur Auctoris nostri tempus monumenta hucuSque deficiunt.
Qua0stionum d0 0rthodoxia Isaaci nostri absoluta cum certitudine definire non auderemus. Asse manus quidem eum inter Orthod OXOS auctoreS recen
Ssed ut notum ost. doctus vir decus suae gentis nimio amore prosequutus haud semel aethi 0pem dealbaro voluit plurimum laboravit v. g. ut ab omni haereS00S nota purgaret Jac0bum Sarugensem. Jacobum Edessenum, Acacium Aramaeum 3ὶ quos tamen haereticos fuisse ipsorum scripta monumentaqu0 hist , risia dubitaro non Sinunt. Etsi igitur longo pr0babilior vid0atur Hus ssent sentia deISaaeo, tamen non habemus unde certo probetur et quaedam in hujus scriptis occurrunt quae fidem auctoris in malam suspicionem inducere pOSSUnt.
1) Hae rationes etiam impediunt quin Isaaeus noster idem putetur ac ille quem adiit CaSsianuS in Seetensi deserto, sicuti primum mihi visum fuerat. In hanc opini0nem indueebar ex maxima convenientia, quand0que serme Verbali, quam deprehenderam inter ea quae in SulSCollationibus seol. IX et X) Cassianus Isaaeo cuidam adseribit et Varia operum Isaaci Nini vitae l0ca praesertim circa orationem et donum
2) Cf. B. O. t. p. 444 ubi inter Seriptores Orthodoxos resten Set Isaaeum; et p. 29l ubi testimonium in savorem Jacobi Sartag. eruit eo quod hic ab Isaaco citetu P. 5ὶ Cf. B. O. I, pag. 286 Sqq.; pag. 470- 75 ; III pari. I, 580-395.
40쪽
- 20 I. - Tempore quo Vixit Isaacus Orisentem perturbabant dissonsiones dogmatica0 inter orthodoxa0 1idsi cultoros et Nostorii Eutychetisque sautores. - Natura reriam quRS tΓRetabat Isaacus in suis scriptis raro non quaerenti Oeeasionem praebebat dogmaticas quaestiones attingendi; quare parvo sunt subsidio ad Auctoris fidem dijudicandam Hus Opera. Evincunt tamen eum non fuisse Monophysitarum sectae addictum verba quibus abs0lvitur sermo tertius sidd. mSc. 14633 i. t 2b . En fragmentum
Id est: h Et invenies vitam aeternsim in Iesque Christo, mediatore Dei et hominum qui unitus sest eX duabus hisco naturisin l); cuju3 gl0rirem circumtolventem thronum hono
