Praelectiones de Sacra Ordinatione

31쪽

SUMMA DOCTRINAE CATHOLICAE DE ORDINIBUS IScopuli per Con Secrntionem episcopalem impreSSO. Conti ueri omnem potestatem episcopalem et presbyteralem. Sic

Mabillon Marione, Baiugo, D. Ceillior, . Chardon Fleury, Antonius Pagi, Franciscus Pagi Ellius Dupin Bingliam, et

hodio D. Parisot, . . . . - En i DCipua Irgumenta hujus historica assertionis l. Libollus octavus ordinis io mani editus a Mabillon, tradit modum quo presbo ter vel diaconus, electu in epi-

Scopum a clero et CiVitate, consecretur epiScopu a Romano

Pontifico Alia vero die quod est dominica, procedit domnus Apostolicus in ecclesia... dumque introductuSiuerit electus , voco eum donanus Apostolicus o Cleros et plebs consentiens civitatis talis cum adjacentibus parrochiis suis, legerunt sit, illum talem diaconum vel reshyteriam

episcopiam consecrari. Oromu itaque Pro eodem Viro, ut

Deus et Dominus oster usus Christus ... Deinde schola incipit Urio eloison cum letania Prostratus omnUS Apostolicus cum acordotibus et ipso lecto in terra ante altare, completa lotan in Surgent, et tinc Benedicent eum et ten dictione o leta, dat is Culum Momnus postolicus'.

32쪽

2. Quod libellus Octavus tradit O OleClo consecrando an Pontilice ira ili libellus nonus, leni editus amabillon de ipso lecto in noniantini Pontificent, in piscopum Consecrando Sunimii Ianni lue Pontili X. quando benedicitur eligitur unu de Ardinalibu S. . . . PreSbyter ut diaconii N. . . SUI en Vero Scendit ad altare et prosternit se in Orationem et omni Clerti Cma eo. PoStea erigitur ala opiscopis et statuitur inter sedem et allare et ' tenent ovan- olium Super copii vel cervicem ipsius. Et accedit unus episcopus e dat rationem Super eum et recedit ei alter

similiter. Accedit Ortius et consecrat illum Archidiaco nus autem imponit ei pallium . D II in idem quod supra conelii lit tibillon'

33쪽

SUMMA DOCTRINA CATHOLIC I DE ORDINIBUS 19ugitur ut patet, de ipSa Ordinatione presbyteri omissa, et non tantum de officio rest)yteri omisso, ut luida in dixe runt. Quod repetunt imperatores Michaol ut lusi lius in epistola ad regem Bul nrorum nuper nil idem ConVerso rum Iinc istam reprehensionem Nicolaus nolam salit episcopis Gallia , ut illos incito ad eam consulundam

si Quin et reprehendere Sala uni luin Pene nos clerici barbas radere Sua non bnuunt et quin diaconias non stiscepto rest Vlerat tIS Officio, apti I Os episcopias ordinὼ-tur'. , Iane reprehensionem non vocat Nicolaus salsam aut Calumnio Sam. Ut plures alia Vocat in eadem epistola.

Hanc ergo objurgationem ejicit quidem ut salsam HatramnuS. monaChu Corbe tonSiS in opere Contra Graecorum opposita litri Maltior Sed fatetur oram neas. opiscopus ParisiensiS, in thro ad U VAH GraecOS. C. CCX. illamque consulat dicendo pri Dcipue, o S S. Hieronymum. in episcopo et presbyter uni contineri uod valde movit Mabillonium ' nlio Sque. 4. Iis tribus arg'umentis addit quartum abillon, Xempla nempe eorum, qui, lecti in Romano Pontifices, susceperunt consecratis Hem epiScopalem, OmiSSO J V ALVt ratia. Sic a Constantinus anti papa an . 6T , Cujus accurale lusoribuntur in libro pontificali, ordinationes in clericiam, i Sia Adiaconiarat, in diaconiam demum in episco Hui, omiSS Pre S byteratu unde paulo o St. idem iter pon

tificalis do Georgio episcopo qui ordinavit ConStantinum.

34쪽

s nate Donatistaria Mi. n. 9 jUX in tu enimn Cilianus, diaco ius Cartha inen Si S Ordinattis est piscopus a Folico Aptun- : itano cum Utena inal Usanaretur Consecratio melliani, tanquam tacta a Felice traditor , addit S. Os tatus Itoriani rima ciliano mandatum est ut si Foli in se, sicut illi arbitrabantur nihil contulisset, et ipsi an qua D adhuc diacontini ordinarent Caeciliciniam , . , Aliud exemplum est Joannis discipuli S. Galli, qui, cum e SSet diaConus, et i scopus On Secr3tUS St, miSSu 3PeSbyterali ordinatione,

ui narrat alafridus Strabo, ita S. Galli, Bhatis, lib. I

I, Addi a , test etiam testimonium Litri iti ni 7, qui, Supi Onen S, ut sieri solebat, diaconum vel prostyterum Romana Ecclesi 0 electum suis se in Romanum epiScolpum', EXI Onil pro utro IV caSU, ConSeerationem el)iScopalem electi Omissa penitus mentione de bresbyterali ordinatione sere autum exscribit ther diurnus it. libellum IX.

Liber pontificalis, in tepilaniani III, . , , ecl. DUCheSne, . , p. 468-469. Ihi I. in V. tonituunt, . - , ecl. DuCli CSne l. II, P. 2. I H I. in Aicolaum n. I, - , Did. P. bl-lb2. In cit. Commentario n. 8 P. XIX. Mi ne I . . . t. i. col. 92l. - Alia quidem exempla addit in hana, c. cit. Sed facile exponi Possunt in sensu communi opinioni theolo-

35쪽

SUMM DOCTRINAE CATHOLlCA DE ORDIXlBUS luo ergo semel admisso acto historieo, quod Perdura vit usque ad n culum XI k in ipsam ut Ecclesia Romana. necessario sequitur omnium ibi animis insitam suisse ser SUISionem, luod nempe consecratio episcopalis contineat in Se utramque pote Statem opiscopalem nempe et preSbVteralem, ideoque o Sso conservi valido etiam clerico non prestytero. Qui autem hunc usum et orsuasionem juridivino contrarios esse dicero audeat B. Altera opinio. - Fere autem omnes theologi et ea no-nisto rejiciunt ramsatam opinionem dicuntque episcopcitui necessario et essentialiter prae requiri pres hyterat iam in Sen Sumagis infra volvendo, ubi de ceteris controversiis . Quoad factum historicum supra expositum, multi illud non momorant qui autem memorant, illud Consulare et negare sal agunt inter quos ramcipue eritia, uentia, ournely, Hallior, et rerum litur icarum oritus Calaianus'. Quidum otiam viri historici hanc theologorum opinionem Sequuntur, facto historico non ut vi discusso inter quos Mori

hujus opinionis

l. Dun logos in tota Ecclesia, sed pro sertim nonan , vigebant: uXta quarum Priorem, o Cipi non olernn t Γ- dinos nisi Iradatim, non vero I r alliam quod OPUm

36쪽

22 DE LEGIBUS SΛCR E ORDI NATIO S icit Dra ipuo de litim ordinibus hi M' PCilicis iuuat 9 dodi coiiatu. Prest y liri Alta et OllisCopatu ita ut diaconatus semper Pr 'suPPOneretur reSbytera tui et presbyteratus episcopii tui. nili riu legis. luam vocamus de intersti liis ci ricus non solum recipOro ob Obat ordines unum post alium nullo misso, ut di Cluni At Aod otiam tenebatur in uno Pioc u recelato ordine remansero per aliquod tempus ad exercenda ollicin iiij iis ordiniΝ nn tequii In P-dinem superiorem reciperet. Iliae dun legio certissimi documentis demonstrantur in s Pn in C P. VN , Olnli S. 2. Ultilo anti tua traditio ora ut non nisi preshyter ordi- ιδ retiar H Piscopi Di. In lue. Cum tempore S. Athan: Sit,

Ariani mercedona ni tui talis dare volentes Schyrod, lut xl hanasium accusaverat, hune I SChyram, licet non pre-Sbyterum . episcopum ordinavissent, saulores . Athanasii constantor X probraverunt Ischyrm, quod non fiam re8hyter ordinatus suis, iscopus si Patres concilii Hiserosolymitani in pistola ad Aloiandrinos Attamen Virum qui resi Vtor non ess t in hujusmodi vico episcopiam OHirci . liqua D traditionem statuere decreverunt:- , quod

Paulo infra repetunt. Ita etiam pluries atros Concilii Sardicensis in pistola ad totius o Lis episcopos Denique, sycophantia istius Pn inium Q Schymo honorem piscopatus dedere, fomini uti no preshyter quidem fuit, D et paulo infra Et tamen hunc, IM J reshyter non SNet,

s. uoad argumenta in avorum prioris opinionis allata, Pleroque non sunt nisi no/yalii a sic omissio ordinationis

Fuerat quidem iii clinatus preshyter, sed a presbytero unde in Valida Prorsus erat ejus ordinatio, ut susera ictum St, . 2. Ilanc epistolam refert S. Athana ius in poloqia contra ArianOS,

37쪽

SUMMA DOCTRlΝ I CATHOLIC E DE ORDINIBUS 3 quoad exprobrationem Photianam, est mera calumnia, ut dicit latramnus, Oc. it. quoad exempla, non rίUbent Otiam nisi argumentum negativum scriptores qui a nobis tradiderunt, non sibi proponobant exoro totam sortem rituum liturgicorum, in quibus pars suora pontifex illo do

tuo loquebantur. a Conclusio. - Non tacito os salsum demonstrare Pr*Ρ- dictum factum historicum plora tuo quidem ar Umenta sunt negativa. Sed nemo nescit aliquando argumenta He-yativa neri positiva, quando nempe id quod tacotur, debuisso affirmari, si suisset verum cetorum humo materia potius ad historicos quam ad theologos perlinet. Unde , licet quis dicat pra)dictum actum non videri certo temonStratiam, IN tamen, Propter auctoritatem o tantorumque Virorum, a billon, Martene et aliorum, et propter minime Spernenda orgumenta ab iis allata, mihi magis arridet prior opinio. Juxta quam etiam opinionem melius explicatur et exponitur institutio Christi in ultima cosena Christus enim, unico Clusiicio voluntatis et i horum orborum is facite . . . donec Doniam, instituit in perpetuum Summum Sacerdotium primosque ovi Testamenti summo Sacerdotes, Cum lenitudino sacerdotii, complectentis tres poteStateS, PiSCOPI-lem, presbyteralem et diaconalem, ut supra diClum St. Initio luidem apostoli, ad instar hristi, totum sacer 'HO-titim, per impoSitionem manuum et rotativam Orntionem, Contulerunt, V. ζ. PAUbi et Barnaba Λci. XIII, 3 quod socii otiam Paulus, constituens per in ζulas civitates hos quo VoCnt modo episcopos, modo preshyteros, qui probabilius orant insigniti charactor opiscopali Labentibus autem

sorsan ex Prossa licentia Christi, potestatoni prosbytora lom Separatim Conserunt , sicut jam apostoli potestatoni diaco-

38쪽

tium cuni ribus supra dicti potes latibus. - Quid luti id est remane libiri': in liu Catholicos controvors in ita ut dicere liceat cuni Iono licto D uni no Dio Voltl l .at huc Illa re inrita Pi Scopatu si ordo a re S byteratu distinctus an Charaetor in Piscol ali Consecratione impressus disserat vel potius si ampliatio lun dam Charac teris in collatione presbyteralis ordinis impressi, itidemque citi vel usti iuribus Ompori laus a diaconatu factus sit transi- ius ad piseol alum . Ordine presbyterni non talen SUSCQ-plo 6. - Iliis contro Dersiae circa relationes inter episcopatiam et prosi Vt ratiDH. - Theologi et canonistam, rejecto dicto saeto historico ut priore opinione abeunt in tre Sententias circa relationes inter episcopatum et preSbytera

A. Prima opinio. - ulli tenent epiScopatum, Seu On- Secrotionem episcopalem et preSbyteratum, SSe UOS ordines o duo sacramenta plane di Stincta, quorum unumquodque producit suum distinctum characterem. Ita, Pi uter

PO im FcI aratim contulisse OleStatem reSbyteralem, non Contrarium est canoni ridentino can. sess. XXIII, DE ACRAMENTO RDiΝiS Si quis dixerit in ecclesia catholica non esse lite archiam di in ordiri; tione in Stitutum qu D constat ex I, ist in is, resDyteris et ministris, anathema Sit 3, hoe enim locutio ordinatione dii ina non significat Christum ipsum jussisse ut essent in sua Eccle ia I reshi ter a episcopis distincti, etc. ista enim locuti ii aptiosi te adhibita est a Patrihus concilii Trid. ut Vitaretur alia locutio a Christo iustitutam magis nempe patet prior OCUtio, cum ut dicebant quidam in concilio Et cetera in universo orbe a cli in Procleant Ordinatione n Acta . ut hentica conc Trid. ecl. Theiner, t. ii P. 24. Benedictus XIV, epist. In postremo 20 Ct. J 56, in sine Buli.

39쪽

SUMMA DOCTRINAE CATHOLICAE DE ORDINIBUS 5 omne canoni Stus, nivit theologi pro Sertim recentio ros, V. g. Bella I minUS , Perrone , Hur ter, ele Quorum Proucipua ratio Si quod e una parte ConSecratio PiSCΟ-Pali Sacramentum est. luod certissimum videtur omnia enim ars umenta quίO demonstrant ordinem seu sacerdotium eSSe Acramentum, PrὶDCipuo militant de consecratione epi- Scopali , e altera autem parte, consecratio epiSCopali Shabet propriam materiam, prospriam formam, diStincta umateria et forma presbyteratus, et distinctam potestatem Confert, nempe ordinandi ot confirmandi. Addit agnanus

decem et O Lem alii argumenta, plerumque o leXtibuSjuris canonici depromptn: . B. Secianda opinio. - Plures theologi tenent Con Seern tionem epi Scopalem non esse ordinem et sacramentum it Stinctum a preshyteratia, nec producere characterem diSi in Ctum a Charactere presbyterati, sed tantum hunc characterem ampliare et X tendero ad essectus alios, nempe ad pote St;

tum ordinandi se confirmandi. Ita illitari cum pluribUS antiquis theologis quos ullo at et quoruni in o Sen Sudoctrinam interpretatur . - Quorum pra)Cipua argumentueSSe identur Quia, si piscopatus sit ordo distinctus a re Sbyteratu, SSent plure quam Septem ordine S - 2. Quia si episcopatus sit distinctus a resbyteratu. Si multo isto in serior, quia nempe olesia quam Conte Pl

40쪽

m nluni. Od tantuni lii luo O hicinni aut diqnitas. Ita et rus Loni bardus. Thomas. S. Bonavolatura hie dicit Episcopatus prout distinguitur Contra ncerdotium, ilicit ii yniicit in iluanulam Vel O hic iuni Opi Scopi anneXum,

et non est proprie Onien ordinis. Hoc noMus characterim rimitur. nova potestas datur. Aod potestas data ampliatur . , Sic etiam luros alii, tuos refert MorinuS', illi dicunt piscopatum non Osso nisi quamdam opula tionem X trinsecam ad aliqua sun tionos seu mini Sterili, luilius Orasrendi Prost yler non erat idoneu S. t otioliasio. - . Inter primam opinionem et Secundam libora est Controversia, quidquid dicor videntur aliqui ' nam sive characlor opiscopali ordinatione impressus sit distinctus a characlore presbyterati, Sive tantummodo sit jus X lonsio set ampliatio, utroque modo SOTVR-iur o sacram Dialitas ordinationis opiscopalis, et discrimen iuro di in inter piscopum se presbyterum unde SUPPR

n. 5 audivimus Bono lictum XIV assorontoni libero do

lio controveri posse; - . Quo ad fortiam opinionem, Si qui ex ejus patronis intendant asserero Consecrationem episcopalem nullam jure divino novam addere potestatem presιyterat Mi sod tantum osse deputationem, Gre eccle-

P. Lonabar l. Fent. lib. IV, ist. XXIV n. igne P. . t. XCII, col. 90 D. Thomas, in hunc locunt erit. dist. XXIV q. , Γι 2, qui Stiunc. 2 Venetiis, 1 50 t. iii, p. 42-43 - D. BonaV., in eum l. locum dist. XXIV, pari. II, Pt 2 q. iii, Venetiis, Ib4, t. IV, P. 663. Morinus. De si cris Ecclesiae ordinationibus, art. III, Xercit. III, C. I, n il lo, P. 28. Ii aucto reser pro hac opinione VasqueZ, GamaChe, I Sambert, Dic. - a quo referri potius et,ere videtur ad secundam DPinionem nam docet episcopalem ordinationem non Producere OVUm chara rem nec Characterem presbyteralem ampliare, Sed tamen Conserre novam I otestatem In III partem D. lio uim disp. CCXL, Cap. V n. 4, Lugduni I 63 l. t. ili Part. 2, P. 68).